Τρίτη, 31 Ιουλίου 2007

Ινοκυστική νόσος των μαστών


ΙΝΟΚΥΣΤΙΚΗ ΝΟΣΟΣ ΤΩΝ ΜΑΣΤΩΝ:

Ασθένεια ή φυσιολογική παραλλαγή;

Γράφει ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΠΑΠΠΑΣ MD, PhD γυναικολόγος - μαστολόγος διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών- Ιατρείο Μαστού Μαιευτηρίου ΛΗΤΩ

Πολλοί γιατροί συνηθίζουν να χαρακτηρίζουν ινοκυστική μαστοπάθεια (νόσο) τις φυσιολογικές αλλαγές που συμβαίνουν συνήθως στους μαστούς των προεμμηνορρυσιακών γυναικών και ιδίως όταν πρόκειται για συμπαγείς μαστούς. Αποτέλεσμα της κατά κάποιο τρόπο άτυπης αυτής ανταπόκρισης των μαστών στις ορμονικές επιδράσεις είναι η δημιουργία κλινικών αλλά και ιστοπαθολογικών αλλαγών στο μαστό.Είναι δύσκολο να διαπιστώσει κανείς πού τελειώνουν οι φυσιολογικές και πού αρχίζουν οι ιστοπαθολογικές αυτές αλλαγές. Ούτε η ψηλαφητή οζώδης διόγκωση που βλέπουμε τόσο συχνά σε νέες γυναίκες, αλλά ούτε και η προεμμηνορρυσιακή οζώδης διόγκωση και ευαισθησία που παρατηρείται σε πολλές γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας μπορούν να χαρακτηριστούν ινοκυστικές νόσοι.Υπάρχει ινοκυστική νόσος, αλλά είναι μια παθολογοανατομική οντότητα όχι συχνότερη του περίπου 30% των γυναικών ηλικίας μεταξύ 35-45 ετών και που η δομή των μαστών χαρακτηρίζεται




από μικρές ή μεγαλύτερες κύστεις, ίνωση, σκληρυντική αδένωση, υπερπλασία των πόρων με θηλωμάτωση και επιθηλίωση που πολλές φορές φτάνει μέχρι άτυπη επιθηλιακή υπερπλασία των πόρων, κατάσταση η οποία αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου του μαστού.Οι ινοκυστικές λοιπόν αλλαγές των μαστών και όχι μαστοπάθεια είναι μια καλοήθης κατάσταση που σχετίζονται πάντα με την ανταπόκριση των μαστών στις μεταβολές των γυναικείων ορμονών, των οιστρογόνων και της προγεστερόνης, στη διάρκεια του εμμηνορρυσιακού κύκλου.Η ορμονική διέγερση προκαλεί διόγκωση των γαλακτοφόρων πόρων και κατακράτηση υγρών, με αποτέλεσμα το στήθος να είναι οιδηματώδες, βαρύ, επώδυνο στην ψηλάφηση και γεμάτο μικρούς όζους σαν χάντρες λόγω πάχυνσης των ιστών του μαστού καθώς και μικρές ή μεγάλες πολυάριθμες κύστεις που δημιουργούνται λόγω απόφραξης ή διάτασης των γαλακτοφόρων πόρων. Συνήθως ο πόνος εμφανίζεται και στους δύο μαστούς, ενώ πολλές γυναίκες πονούν τόσο που είναι αδύνατο ακόμα και να αγγίξουν το στήθος τους!Τα συμπτώματα ενισχύονται χαρακτηριστικά κατά το δεύτερο μισό του εμμηνορρυσιακού κύκλου και φτάνουν στη μέγιστη έντασή τους τις τελευταίες ημέρες πριν από την περίοδο. Στη συνέχεια, παρουσιάζουν ύφεση και ο κύκλος ξαναρχίζει, ακολουθώντας τις μηνιαίες ορμονικές μεταβολές του γυναικείου συστήματος. Η κατάσταση αυτή συνήθως εμφανίζει ύφεση μετά την εμμηνόπαυση.Σε γυναίκες με ινοκυστικούς μαστούς η ψηλάφηση των μαστών είναι γενικά δύσκολη και χαρακτηρίζεται από πολλαπλούς ευκίνητους όζους, συχνά επώδυνους. Η μαστογραφία λόγω των ινοκυστικών αλλαγών πολλές φορές δεν είναι διαγνωστική και πρέπει να συμπληρώνεται με υπερηχογράφημα των μαστών. Σε ειδικές περιπτώσεις, όπου παρατηρούνται μεγάλοι όζοι ή κύστεις, η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με παρακέντηση ή εφ' όσον υπάρχουν ενδείξεις, με βιοψία, προκειμένου να αποκλειστούν άλλες παθολογικές καταστάσεις των μαστών.Για την αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτείται κατ' αρχάς η απομάκρυνση των παραγόντων που προδιαθέτουν στη νόσο. Ετσι θα πρέπει να αποφεύγεται, ιδιαίτερα τις τελευταίες ημέρες του κύκλου, η κατανάλωση καφέ, τσαγιού, σοκολάτας, ανθρακούχων αναψυκτικών και τροφίμων που ευνοούν την κατακράτηση υγρών όπως οι αλμυρές τροφές (αλλαντικά, παστά κ.ά.). Οταν παρ' όλα αυτά ο πόνος είναι έντονος, μπορεί να βοηθήσει η χορήγηση αντιφλεγμονωδών αναλγητικών, η τοποθέτηση θερμών επιθεμάτων (κομπρέσες) και η καλή υποστήριξη των μαστών με ενισχυμένο στηθόδεσμο στο σωστό μέγεθος...Συχνά το πρόβλημα βελτιώνεται με την κατανάλωση τροφών πλούσιων σε Ω3 και Ω6 λιπαρά (Primrose Oil, λίπος σολομού ή τόνου) και βιταμινών Ε και Β6.Επίσης τα αντισυλληπτικά χάπια μπορούν να προκαλέσουν ύφεση των συμπτωμάτων, ενώ σε πολύ βαριές περιπτώσεις μπορεί να συσταθεί από το γυναικολόγο τεχνητή διακοπή του εμμηνορρυσιακού κύκλου με χορήγηση ειδικών ορμονικών σκευασμάτων.Οι ινοκυστικές αλλαγές λοιπόν των μαστών δεν θα πρέπει να συγχέονται με την ινοκυστική μαστοπάθεια που είναι μια παθολογική οντότητα. Η γυναίκα που αντιμετωπίζει το πρόβλημα των επώδυνων μαστών δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να φοβάται ότι μπορεί να προσβληθεί από καρκίνο του μαστού πιο εύκολα από άλλες γυναίκες, ενώ αυτό που θα πρέπει να εφαρμόζει με συνέπεια είναι η σωστή πρόληψη με αυτοεξέταση των μαστών μία φορά το μήνα και μαστογραφία μία φορά το χρόνο (σε γυναίκες πάνω από 40 ετών) διότι η πρόληψη παραμένει ο σπουδαιότερος παράγοντας για την υγεία όλων μας.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 26/06/2007

Να κρεμάσουμε κουδούνια στην ουρά του γάτου. Ποιός;
























ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ ΕΙΡΗΝΗΣ


Η Κολομβία και άλλες υπανάπτυκτες χώρες και λαοί, που παράγουν και εξάγουν ηρωίνη, βρίσκονται στην μαύρη λίστα των εθνών.
Γιατί τάχα να μην είναι στην ίδια μαύρη λίστα οι ανεπτυγμένες χώρες και λαοί που παράγουν και εξάγουν πολεμικά όπλα;
Μήπως το αποτέλεσμα δεν είναι ακριβώς το ίδιο, δηλαδή ΘΑΝΑΤΟΣ ;

Πιστεύω ότι για όσον καιρό θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν βιομηχανίες που παράγουν όπλα, γίνεται αναγκαστική η εμπορία με την εξαγωγή βίας και πολέμου. Κι αυτό γιατί η οικονομία των χωρών αυτών εξαρτάται όλο και πιο πολύ από την βιομηχανική παραγωγή και εξαγωγή όπλων, σε βαθμό που το βιοτικό επίπεδο των χωρών αυτών να καθορίζεται όλο και περισσότερο από το ύψος των πωλήσεων. Με άλλα λόγια οι πόλεμοι γίνονται απαραίτητοι όχι μόνο για τις ολιγαρχίες αλλά για το σύνολο των λαών, οι οποίοι επωφελούνται άμεσα και έτσι γίνονται σιωπηρά συνυπεύθυνοι.
Και άλλοτε οι ανεπτυγμένες χώρες επωφελήθηκαν από την εκμετάλλευση των φτωχών και ανήμπορων λαών. Σήμερα όμως η εκμετάλλευση αυτή έχει πάρει τη μορφή ενός μαζικού εγκλήματος διαρκείας με την εξαγωγή πολέμου στα Βαλκάνια, το Αφγανιστάν, την Παλαιστίνη και το Ιράκ, η δε απάθεια με την οποία το αντιμετωπίζουν οι προνομιούχοι λαοί και κυβερνήσεις της Βορείου Αμερικής και της Ευρώπης αποδεικνύει ότι έχουν πια όλοι αντιληφθεί -από την άκρα αριστερά ως την άκρα δεξιά- ότι ο πλούτος που απολαμβάνουν έχει την οσμή της καμένης σάρκας και την γεύση του αίματος των χιλιάδων αθώων -κυρίως παιδιών- που θυσιάζονται στον βωμό του αυτοαποκαλούμενου πολιτισμένου κόσμου.
Γι’ αυτόν τον λόγο, εάν οι ίδιοι οι ανεπτυγμένοι λαοί δεν αποφασίσουν να χτυπήσουν τη ρίζα του Κακού, όλα τα υπόλοιπα είναι ευχολόγια. Όσο για μας που ανήκουμε στους αδύνατους λαούς και που φυσικά δεν παράγουμε όπλα αλλά αντιθέτως μας αναγκάζουν με τον α ή τον β τρόπο να δαπανούμε ένα σημαντικό μέρος του εθνικού μας πλούτου στην αγορά όπλων πλουτίζοντας ακόμη περισσότερο από το υστέρημά μας τους πλούσιους, το μόνο που μπορούμε να ευχηθούμε είναι να μη γίνουμε τα προσεχή θύματα. Προς το παρόν, για να εξουδετερώσουν τις αντιστάσεις μας, μας βομβαρδίζουν με όπλα το δέος και την υποκουλτούρα, στοχεύοντας στον εθνικό μας πολιτισμό και την εθνική μας μνήμη, ώστε να μεταβληθούμε σε άβουλες μάζες στη διάθεση των ισχυρών.
Ποια είναι η λύση; Η λύση είναι να μετατραπούν κάποτε όλες οι βιομηχανίες πολέμου σε βιομηχανίες ειρήνης.
Όμως αυτό μπορεί να το αποφασίσουν και να το επιβάλουν μόνο οι λαοί των χωρών, που θεωρούν την εμπορία πολέμου κοινωνικό αγαθό και που αντί να εξάγουν αγαθά και πολιτισμό, πλουτίζουν από το εμπόριο πολέμου δηλαδή βίας, καταστροφής και πόνου με θύματα αδύνατους και ανυπεράσπιστους συνανθρώπους τους.
Η Αριστερά και η Δεξιά βγήκαν μέσα από την Γαλλική Επανάσταση και έκτοτε συνδέθηκαν με την κοινωνία, τις κοινωνικές τάξεις και τους κοινωνικούς αγώνες. Αριστερά σήμαινε κοινωνική δικαιοσύνη, πρόοδο. Δεξιά πάλι σήμαινε υπεράσπιση προνομίων, συντήρηση. Έως την σοβιετική επανάσταση η Δεξιά μονοπώλησε την Κρατική Εξουσία και τον έλεγχο στην Οικονομία, Διπλωματία, στον Στρατό και στην Αστυνομία. Με την ίδρυση του Σοβιετικού Κράτους σταμάτησε αυτό το μονοπώλιο.
Όμως ταυτόχρονα με την σύνδεση Αριστεράς και Κρατικής Εξουσίας οι έννοιες αυτές άρχισαν να χάνουν τον αρχικό τους χαρακτήρα, έως ότου, μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, χάθηκε το χαρακτηριστικό γνώρισμα της αντίθεσης Δεξιάς-Αριστεράς δηλαδή η διαμάχη ως προς τον χαρακτήρα της Προόδου.
Τι είναι, αλήθεια, πρόοδος και τι σημαίνει προοδευτική, δηλαδή αριστερή πολιτική σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης όπως οι σημερινές, στις οποίες οι κύριοι παράγοντες διαμόρφωσης της ζωής των ανθρώπων έχουν εκλάβει πλανητικό χαρακτήρα;
Επομένως οι έννοιες Αριστερά - Δεξιά θα πρέπει να μετατεθούν από τα επίπεδα των κοινωνικών, ακόμα και των εθνών, για να φτάσουν και να εκφράσουν τις βασικές αντιθέσεις όπως έχουν διατυπωθεί σε διεθνές επίπεδο. Εκεί δηλαδή όπου κρίνεται η μοίρα της ανθρωπότητας συνολικά.
Δύο είναι κατά τη γνώμη μου τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν οι σημερινοί άνθρωποι παγκοσμίως και από τη λύση τους ή όχι θα κριθεί το μέλλον τους. Το πρώτο είναι η Ειρήνη και το δεύτερο η συνολική άνοδος όλων των ανθρώπων χωρίς εξαίρεση στο επίπεδο του Πολιτισμού.
Επομένως θα πρέπει να θεωρούμε από τώρα και στο εξής ως Αριστερό και προοδευτικό κάθε άνθρωπο, ομάδα ανθρώπων, κοινωνία, κόμμα, λαό, έθνος, εκείνον που σθεναρά παλεύει για την Ειρήνη και την εμπέδωσή της σε πλανητικό επίπεδο. Κάθε Κράτος, Κυβέρνηση, Κόμμα που διατηρεί πολεμικές βιομηχανίες πλουτίζοντας με την εξαγωγή βίας και πολέμου, αλλά και όσοι τους στηρίζουν είτε ακόμα τους ανέχονται, είναι Δεξιά, Αντίδραση, είναι Επικίνδυνοι.
Και φυσικά όποιος δεν αρκείται στο να πουλά πόλεμο και βία αλλά προχωρεί σε πράξεις βίας και πολέμου, είναι εχθρός της ανθρωπότητας, ενώ όσοι τον στηρίζουν είτε συμβιβάζονται είτε παρακολουθούν αδιάφοροι, είναι οι σύγχρονοι Δεξιοί, Αντιδραστικοί, αδιάφορο σε τι πίστευαν ή τι δήλωναν ως τώρα.
Το πρόβλημα του Πολιτισμού είναι περισσότερο σύνθετο, πολύπλοκο και δύσκολο. Πρώτα απ’ όλα γιατί οι άνθρωποι ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες. Ευρωπαίοι, Αμερικανοί, Αφρικανοί, Ασιάτες, σήμερα χωρίζονται με ιλιγγιώδεις διαφορές επιπέδου ζωής. Και όμως ο τελικός στόχος θα πρέπει να είναι από τώρα και στο εξής να φτάσουν να συναντηθούν κάποτε (ασφαλώς ύστερα από πολλές δεκαετίες) στο ίδιο σημείο.
Άλλωστε οι διαφορές αφορούν μόνο εξωτερικά χαρακτηριστικά, γιατί στην ουσία το κτήνος και ο άνθρωπος υπάρχουν ισοδύναμα τόσο στον Ευρωπαίο όσο και στον Αφρικανό, όπως μας έχουν αποδείξει οι δύο τελευταίοι παγκόσμιοι πόλεμοι με επίκεντρο την Ευρώπη, όπου μόνο δύο λέξεις, «φασίστες» και «ναζιστές» αρκούν για να αποδείξουν τον θρίαμβο του κτήνους.
Το πρώτο εμπόδιο για την εκπλήρωση του στόχου «Πολιτισμός» είναι φυσικά το πρόβλημα της Ειρήνης. Γιατί χωρίς την οριστική εμπέδωση της Ειρήνης δεν μπορούμε να μιλάμε για Πολιτισμό. Θα πρέπει δηλαδή πρώτα απ’ όλα οι βιομηχανίες πολέμου να μετατραπούν σε βιομηχανίες ειρήνης. Ο πλούτος που θα προκύψει, θα βοηθήσει ώστε να ανεβεί το επίπεδο ζωής στις υπανάπτυκτες χώρες με απώτερο στόχο να μειωθούν έως ότου εξαλειφθούν οι διαφορές.
Ο αληθινός πολιτισμός θα προκύψει τελικά από τη στιγμή που ο άνθρωπος θα στηριχθεί στον πλούτο που δημιουργεί ο ίδιος για να αποκτήσει τον αναγκαίο ελεύθερο χρόνο που θα τον βοηθήσει να καλλιεργήσει και να αναδείξει τα θετικά στοιχεία που έχει μέσα του, ώστε να οικοδομήσει μαζί με τους άλλους κοινωνίες αντάξιες της δωρεάς της ζωής.
Ο άνθρωπος-πολίτης που έχει ως προσανατολισμό παράλληλα με την πάλη για την ειρήνη και τον αγώνα για τον εξανθρωπισμό του ανθρώπου με κύριο στόχο την εμπέδωση του πολιτισμού σε όλα τα επίπεδα, ατομικό, κοινωνικό, εθνικό, πλανητικό, αυτός και μόνο αυτός έχει το δικαίωμα να χαρακτηρίζεται σήμερα ως Αριστερός.
Αυτός ο εκ πρώτης όψεως ουτοπιστικός στόχος, αν το εξετάσουμε καλά, θα δούμε ότι είναι ο μόνος τρόπος για να εμπεδωθεί κάποτε η Παγκόσμια Ειρήνη και παράλληλα να ανεβεί το βιοτικό επίπεδο των φτωχών λαών με βάση την μετατροπή της βιομηχανίας πολέμου σε βιομηχανία ειρήνης με την μαζική παραγωγή αγαθών.
Αυτοί οι δύο στόχοι, δηλαδή Ειρήνη και Πολιτισμός (με βασικό κορμό του την κατάργηση των ανισοτήτων μεταξύ των λαών) προσδιορίζουν σήμερα την διαφορά μεταξύ του προοδευτικού και του αντιδραστικού, του αριστερού και του δεξιού.
Η ανάλυσή μου σχετικά με τα αίτια του πολέμου ρίχνει το μπαλάκι στον χώρο των χωρών και των λαών που έχουν μεγάλες πολεμικές βιομηχανίες -ανεξάρτητα εάν διατείνονται ότι το κάνουν για αμυντικούς λόγους- φτάνει μόνο το γεγονός ότι εμπορεύονται την πολεμική τους παραγωγή.
Θα πρέπει επομένως να συλλέξουμε στοιχεία για τις πολεμικές βιομηχανίες σε κάθε χώρα. Τα είδη και τα μεγέθη της παραγωγής. Τα κέρδη των βιομηχάνων. Αλλά και τις επιπτώσεις στην οικονομία της χώρας. Το εργατικό δυναμικό, πόσο είναι και ποια τα οικονομικά του οφέλη από μισθούς και συναφείς απολαυές. Πόσοι είναι οι φόροι που εισπράττει το Κράτος τόσο από την παραγωγή όσο και από το εμπόριο (εξαγωγές) και ποιο είναι σε ποσοστό το μερίδιο που εισπράττει γενικά η πολιτεία από το σύμπλεγμα Εργασία-Παραγωγή-Εξαγωγές-Φόροι μέσα στο σύνολο της εθνικής οικονομίας.
Ειδικό κεφάλαιο θα πρέπει να υπάρξει στις περιπτώσεις στις οποίες η εξαγωγή των πολεμικών όπλων γίνεται μέσω ενός πολέμου. Αυτές οι δαπάνες στη συντήρηση στρατού-στόλου-αεροπορίας-βομβών-πυραύλων-όπλων-οβίδων-σφαιρών κλπ. ποιους ωφελούν; Μόνο τους βιομηχάνους; Ή το σύνολο των μέσων που απαιτούνται για την παραγωγή όλου αυτού του υλικού; Δηλαδή τόσο το εργατικό δυναμικό όσο και το σύνολο της κοινωνίας από την ανταποδοτικότητα μέσω των φόρων που εισπράττει η πολιτεία και που ως συνήθως διαχέονται στην Παιδεία, Υγεία, Υποδομές και άλλα αγαθά, που όλα μαζί συντείνουν στην άνοδο του κοινωνικού-εθνικού επιπέδου;
Με άλλα λόγια πρέπει να διαπιστωθεί το μέγεθος της πολεμικής βιομηχανίας (είτε με πόλεμο είτε με απλό εμπόριο) στην τελική διαμόρφωση των κοινωνιών που συντηρούν αυτές τις μορφές παραγωγής μαζί με όσες χώρες έχουν τις ίδιες τέτοιες βιομηχανίες συμπράττουν επωφελούμενοι με τον α ή τον β τρόπο.
Εφοδιασμένοι με τέτοια στοιχεία μπορούμε όπως είπα, να πετάξουμε το μπαλάκι στις πλούσιες χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής και απευθυνόμενοι στους λαούς και κυρίως στις προοδευτικές τους δυνάμεις, να τους θέσουμε το ερώτημα «Πώς επιτρέπετε να ανεβαίνει το βιοτικό σας επίπεδο με ένα τόσο βρωμερό και απάνθρωπο τρόπο; Δεν γνωρίζετε ότι κάθε βόμβα που κατασκευάζεται στα εργαστήριά σας προορίζεται να κομματιάσει αθώες ανθρώπινες σάρκες, όπως γίνεται σήμερα με θύματα φτωχούς λαούς; Κάθε σφαίρα μπορεί να σκοτώσει ένα παιδί στα Βαλκάνια, στην Μέση Ανατολή, στην Αφρική; Ενώ εσείς, απ’ αυτή την συγκεκριμένη βόμβα και τη συγκεκριμένη σφαίρα, ανεβαίνετε στην Κοινωνία συνολικά ένα ακόμα σκαλοπάτι πιο ψηλά στο σύνολο της ευημερίας.
*

Πιστεύω ότι η αποκάλυψη αυτής της πραγματικότητας αυτής της αλήθειας, θα επιδράσει καταλυτικά σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Τουρκία, όπου η ετήσια τακτική αγορών νέων όπλων συντελεί ώστε αυτές οι χώρες κι αυτοί οι λαοί να γίνονται κάθε χρόνια πλουσιότεροι χάρη στο δικό μας υστέρημα, στις δικές μας σάρκες. Είναι περιττό, νομίζω, να υπογραμμίσω το πόσο πολύ θα ήθελαν οι χώρες που μας πουλάνε όπλα να τα ενεργοποιήσουμε μέσα σ’ ένα πόλεμο, οπότε θα ήμασταν και οι δύο υποχρεωμένοι να διπλασιάσουμε και να δεκαπλασιάσουμε τις αγορές όπλων, που σημαίνει δεκαπλασιασμό των κερδών για τους εμπόρους και παράλληλα -αυτό να μην το ξεχνάμε- και νέα άνοδο του επιπέδου ζωής των πολιτών που ζουν στις χώρες αυτές με αντίστοιχη την καταβαράθρωση του επιπέδου ζωής Τούρκων και Ελλήνων.
Στο σημείο αυτό είναι αναγκαία μια σοβαρή και υπεύθυνη έρευνα για το ύψος των πολεμικών δαπανών Ελλάδας και Τουρκίας. Από πού αγοράζουμε, γιατί αγοράζουμε, ποιοι βρίσκονται πίσω απ’ αυτό το διαρκές αλισβερίσι, τι αντιπροσωπεύουν αυτές οι δυνάμεις μέσα στο σύνολο του εθνικού μας οικονομιών, ποια τα μεγέθη αυτής της ζημιάς και πού θα μπορούσε να πάει όλο αυτό το χρήμα που μπαίνει στις τσέπες του διεθνούς εμπορίου όπλων.
Τέλος καλό θα ήταν να ακουστεί και η γνώμη των απλών ανθρώπων και ειδικά αυτών που κατοικούν στα σύνορα και επομένως είναι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι σε περίπτωση σύρραξης. Άλλωστε αυτοί οι απλοί άνθρωποι, Έλληνες και Τούρκοι, είναι που γνωρίζουν καλά ο ένας τον άλλον. Γνωρίζουν τα αισθήματα, τις επόψεις και τις εκτιμήσεις τους για πολλά θέματα όπως λ.χ. εάν μεταξύ των λαών μας υπάρχουν πράγματι μεγάλα και άλυτα προβλήματα που δεν μπορούν να λυθούν παρά μόνο με πόλεμο, οπότε καλώς εξοπλιζόμαστε, ώστε να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε ο ένας τον άλλον.
Και αν υπάρχουν τέτοια προβλήματα, τότε ποια είναι αυτά και γιατί τόσα χρόνια δεν βρέθηκαν ακόμα κυβερνήσεις -και απ’ τις δύο μεριές να τα συζητήσουν φανερά, μπροστά στους δύο λαούς και αν πράγματι είναι τόσο σπουδαία για τον έναν ή για τον άλλον ή και για τους δύο, τότε να αρχίσουμε να βομβαρδίζουμε ο ένας τον άλλον, να γκρεμίζουμε πόλεις και να σκοτώνουμε στρατιώτες, ναύτες, αεροπόρους, γυναίκες, παιδιά, να ισοπεδώσουμε τις χώρες μας και μετά να βάλουμε ένα τραπέζι μέσα στην καμένη γη και γύρω του οι κυβερνήσεις μας -αναγκαστικά θα υπογράψουν –όπως γίνεται πάντοτε- μια νέα συμφωνία Ειρήνης.
Για όλους αυτούς τους λόγους είναι καιρός να ξυπνήσουν οι λαοί μας και να γίνουν πρωτοπόροι όχι μόνο στην εμπέδωση της Ειρήνης αναμεταξύ μας αλλά να σπείρουμε το άγονο χώμα για να φυτρώσουν και να βγουν στο φως οι καρποί ενός αγώνα με στόχο την Παγκόσμια Ειρήνη που σήμερα απειλείται όπως ποτέ άλλοτε. Λόγω της ασυδοσίας της υπερδύναμης, της ύποπτης ουδετερότητας της Ευρώπης και τα πρώτα δείγματα αντίδρασης από την Ρωσία με φόντο την πυρηνική απειλή που ξαναβγαίνει στο διεθνές προσκήνιο με περισσότερες πιθανότητες από ποτέ.
Αθήνα, 25.6.2007

Μίκης Θεοδωράκης

Ποιός θα φορολογήσει τα Ακίνητα;;













Διάτρητος ο ΦΜΑΠ - τεράστια η φοροδιαφυγή

Του ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*

Πρόσφατα ανακοινώθηκε από το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών ότι 1.000 ιδιοκτήτες μεγάλης ακίνητης περιουσίας δεν έχουν υποβάλει καν δήλωση. Πρόκειται για την κορυφή του παγόβουνου, όπως θα φανεί από τη σύντομη ανάλυση που ακολουθεί.

Η ιστορία της φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας στη χώρα μας είναι, πραγματικά, θλιβερή. Πρώτα καθιερώνεται και μετά καταργείται πριν από το 1981. Καθιερώνεται το 1982 (με το Ν. 1249/82 τον οποίο -εφαρμόζοντας την προεκλογική δέσμευση του ΠΑΣΟΚ για την καθιέρωσή της- είχε την τιμή να εισηγηθεί ο γράφων ως υπουργός Οικονομικών στη Βουλή). Το ίδιο έτος, με μονομερή απόφαση του πρωθυπουργού καταργείται, ουσιαστικά, δυστυχώς, γεγονός που οδήγησε τον γράφοντα σε παραίτηση τον Ιούνιο του έτους εκείνου. Στη συνέχεια η φορολογία αυτή καταργήθηκε.Το έτος 1997, με καθυστέρηση 15 ετών, έγινε μια προσπάθεια καταγραφής της ακίνητης περιουσίας στη χώρα μας με το έντυπο Ε9. Στην καταγραφή αυτή στηρίχτηκε η πρώτη εφαρμογή (το έτος 1997) της Φορολογίας της Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας (ΦΜΑΠ) που καθιερώθηκε με το Ν. 2459/97. Με τη ΦΜΑΠ επανήλθε, κατά περιορισμένο όμως και αναιμικό τρόπο, ο φόρος της ακίνητης περιουσίας. Στην εφαρμογή του φόρου αυτού φαίνεται ότι από τη μια μεριά δεν υποβάλλει καν δήλωση ένα πολύ μεγάλο ποσοστό από εκείνους οι οποίοι υποχρεούνται να υποβάλλουν δήλωση και, επιπλέον, φαίνεται ότι δεν γίνεται κανένας έλεγχος ακόμα και εκείνων που υποβάλλουν δήλωση.Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία είναι του οικονομικού έτους 2006 και αφορούν τις δηλώσεις για τα ακίνητα που κατείχαν το 2005 εκείνοι που υπέβαλαν δηλώσεις. Μια συνοπτική εικόνα κατά μεγάλα κλιμάκια της ακίνητης περιουσίας εκείνων που υπέβαλαν δηλώσεις το έτος αυτό δίνεται στον πίνακα που παρατίθεται.Στην 1η στήλη του πρώτου μέρους του πίνακα δίνεται ο αριθμός των δηλώσεων, στη 2η η δηλωθείσα αξία σε χιλιάδες ευρώ και στην 3η ο φόρος που επιβλήθηκε σε ευρώ.Από τον πίνακα αυτό φαίνεται ότι:**Η συνολική αξία των δηλωθέντων ακινήτων από φυσικά πρόσωπα το 2006 ήταν 30,5 δισ. ευρώ. Τα ποσά αυτά αντιπροσωπεύουν το 20% της αντικειμενικής αξίας των κατοικιών, μονοκατοικιών και οικοπέδων που είχαν δηλωθεί με το έντυπο Ε9 το 1997. Αν όμως λάβει κανείς υπόψη ότι: (α) η πραγματική αξία των ακινήτων αυτών το 1997 ήταν υψηλότερη από την αντικειμενική, (β) η τιμή των ακινήτων αυξήθηκε θεαματικά τη δεκαετία 1997-2007 και (γ) τα νέα ακίνητα που κατασκευάστηκαν μετά το 1997, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η αξία των ακινήτων που δηλώθηκαν το 2006 αντιπροσωπεύει ένα ποσοστό που ίσως δεν ξεπερνά το 5%-10%.**Μόνο 7.848 δηλώσεις ή το 20,2% του συνόλου των δηλώσεων που υποβλήθηκαν αφορούν ακίνητη περιουσία άνω του 1 εκατ. ευρώ. Αν ληφθεί υπόψη το πλήθος των πολυτελών μονοκατοικιών εκατοντάδων τετραγωνικών μέτρων σε ακριβές περιοχές, τόσο στην Αττική όσο και ανά την υπόλοιπη χώρα, γίνεται αντιληπτό ότι ένας πολύ μεγάλος αριθμός μεγαλοϊδιοκτητών είτε δεν δηλώνει καθόλου τη μεγάλη ακίνητη περιουσία του είτε δηλώνει μόνο ένα μέρος της.Εκτός, όμως, από τα όσα προαναφέρθηκαν, έχει παρουσιαστεί το προκλητικό φαινόμενο αντί ο αριθμός των δηλώσεων φόρου ακίνητης περιουσίας να αυξάνεται, τόσο εξαιτίας της αύξησης των αντικειμενικών αξιών όσο και της μεγάλης αύξησης των κατοικιών και μονοκατοικιών μεγάλης αξίας, ο αριθμός τους μειώνεται στις περισσότερες ΔΟΥ. Προκειμένου να εξετάσουμε αυτή την πλευρά της συμπεριφοράς των μεγαλοϊδιοκτητών κατατάξαμε τις ΔΟΥ (Εφορίες) κατά ομάδες ανάλογα αν σ' αυτές το 2006 υποβλήθηκαν περισσότερες, οι ίδιες, λιγότερες δηλώσεις ή καμιά δήλωση μεγάλης ακίνητης περιουσίας σε σύγκριση με τον αριθμό των δηλώσεων που υποβλήθηκαν σ' αυτές το έτος 2002.Από την εξέταση αυτής της πλευράς αυτής της φορολογίας της μεγάλης ακίνητης περιουσίας διαπιστώσαμε ότι:**Μόνο σε 27 ΔΟΥ (δηλαδή ούτε στο 10% του συνόλου) υποβλήθηκαν 549 περισσότερες δηλώσεις.**Αντίθετα σε 184 ΔΟΥ (τα 2/3 του συνόλου) υποβλήθηκαν 4.792 λιγότερες, (!) Σ' αυτές περιλαμβάνονται οι ΔΟΥ: Δ' Αθηνών, Κορωπίου, Δ' Θεσσαλονίκης, Αμαρουσίου, κατοίκων εξωτερικού, Ρόδου, Β' Ηρακλείου και Α' Πατρών με 100 λιγότερες δηλώσεις το 2006 σε σχέση με το 2002.**Σε 6 ΔΟΥ ενώ το 2002 είχαν υποβληθεί 16 δηλώσεις, το 2006 δεν υποβλήθηκε καμία, τέλος,**Τόσο το 2002 όσο και το 2006 σε 25 ΔΟΥ δεν υποβλήθηκε καμία δήλωση.Τόσο το μικρό ποσοστό που αντιπροσωπεύει η αξία της ακίνητης περιουσίας που δηλώθηκε όσο και η μείωση του αριθμού των δηλώσεων που υποβλήθηκαν καθώς και το γεγονός ότι η φορολογία της μεγάλης ακίνητης περιουσίας φυσικών προσώπων το 2006 απέδωσε μόλις 89 εκατ. ευρώ, δηλαδή το 1% του ποσού που απέδωσε η φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων το 2006, κάνουν φανερή την τεράστια έκταση φοροδιαφυγή των πραγματικά πολύ πλουσίων στη χώρα μας.ΗΝ.Δ. έχει εξαγγείλει ότι -αν κερδίσει τις επικείμενες εκλογές- θα καταργήσει τη φορολογία μεγάλης ακίνητης περιουσίας και θα την αντικαταστήσει με έναν ενιαίο φόρο στα ακίνητα. Είναι σαφές ότι αν αυτό συμβεί, θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο η φορολογική επιβάρυνση των μεσαίων στρωμάτων και θα ελαφρυνθεί εκείνη των πραγματικά πλουσίων, δηλαδή το κοινωνικά άδικο φορολογικό μας σύστημα θα γίνει περισσότερο άδικο.Με δεδομένη, όπως φάνηκε στο άρθρο αυτό, την τεράστια φοροδιαφυγή στη φορολογία ακίνητης περιουσίας, η φορολόγησή της δεν πρέπει να καταργηθεί. Αυτό το οποίο θα πρέπει να γίνει είναι να εντοπιστούν συστηματικά όλοι εκείνοι που δεν έχουν κάνει δήλωση ενώ θα έπρεπε να κάνουν και να ελεγχθεί η ακρίβεια των δηλώσεων που έχουν υποβληθεί και να φορολογηθούν οι φοροφυγάδες (καταβάλλοντας και τα προβλεπόμενα πρόστιμα). Στο έργο αυτό θα βοηθήσουν οι αναγκαίες διασταυρώσεις με τα στοιχεία από το έντυπο Ε9, που επανυποβλήθηκε, καθώς και από άλλες πηγές (ΔΕΗ, υποθηκοφυλακεία κ.λπ.).Αν αυτά γίνουν και, επιπλέον, αν οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων πλησιάσουν ακόμα περισσότερο τις πραγματικές, η κοινωνικά δίκαιη φορολογία της μεγάλης ακίνητης περιουσίας θα αποδώσει πολύ περισσότερα έσοδα και θα συμβάλει σημαντικά στη μείωση του δημόσιου ελλείμματος και τη φορολογική ελάφρυνση των φτωχότερων στρωμάτων.



* Ο Μανόλης Γ. Δρεττάκης είναι πρώην: Αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 28/07/2007
http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,dt=28.07.2007,id=76723848

Πνιγμός στη θάλασσα, τι πρέπει να γνωρίζουμε;


Πνιγμός στη θάλασσα
Τι πρέπει να γνωρίζουμε;


Δρ. Χαράλαμπος Γκούβας (*)

Στατιστικά: Η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία έχει καταγράψει κατά την εικοσαετία 1980-1999 στην Ελλάδα, 5704 πνιγμούς. Στατιστικά αντιστοιχούν 285 νεκροί από πνιγμό ετησίως. (Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, 2000) Το έτος 2000, ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, ότι από τον Ιανουάριο του 2000 μέχρι τα μέσα Ιουλίου 2000, έχουν πνιγεί στις ελληνικές παραλίες 129 άτομα. Το ποσοστό θυμάτων πνιγμού μέχρι 50 ετών, ανέρχεται σε 27% (33 άτομα) και το ποσοστό θυμάτων πνιγμού άνω των 50 ετών ανέρχεται σε 73% (89 άτομα). Η συχνότερη αιτία θανάτου παιδιών κατά τους θερινούς μήνες είναι ο πνιγμός (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ναυαγοσώστων, ανακοίνωση 12 Αυγούστου 2003). Περίπου το 70% των πνιγμών συμβαίνει στη θάλασσα, το 25% σε πισίνες και το υπόλοιπο 5% σε λίμνες και ποτάμια (Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, 2000). Παρακολουθώντας την υποδομή της χώρας απέναντι στην ασφάλεια και την προστασία του πολίτη στις ακτές από τον κίνδυνο πνιγμού, διαπιστώνουμε την σοβαρή έλλειψη οργάνωσης και εφαρμογής της ισχύουσας νομοθεσίας. Από το έτος 1987 μέχρι το τέλος 2003 πνίγηκαν στη θάλασσα στην Ελλάδα 4.671 άτομα, δηλαδή 667 άτομα το χρόνο. Ο αριθμός αυτός αφορά κυρίως ηλικιωμένους και παιδιά. Από αυτά τα άτομα που πνίγηκαν οι 972 ήταν αλλοδαποί τουρίστες. Είναι ντροπή αλλά η Ελλάδα κατατάσσεται δεύτερη σε πνιγμούς παγκοσμίως και πρώτη στην Ευρώπη. Οι πνιγμοί στην Ελλάδα αποτελούν τη δεύτερη ατυχηματική αιτία θανάτου μετά τα τροχαία ατυχήματα. (Πηγή: Νίκος Γιοβανίδης, Διευθυντής Ελληνικής Ναυαγοσωστικής Ακαδημίας, 2004).

Στις 7 Φεβρουαρίου 2000, τέθηκε σε εφαρμογή το Προεδρικό Διάταγμα 23, ΦΕΚ 18Α/ 7-2-2000, το οποίο ρητά καθορίζει την αναγκαιότητα ύπαρξης ναυαγοσωστών σε όλες τις πολυσύχναστες παραλίες της χώρας και όχι μόνο στις ελάχιστες οργανωμένες. Παλαιότερος νόμος από τις 24 Ιανουαρίου 1973 επέβαλε την ύπαρξη επόπτη ασφαλείας σε κάθε πισίνα ξενοδοχείου. Δυστυχώς μέχρι το έτος 2004 οι Δήμοι δεν είχαν υπολοιήσει ακόμη αυτό το Προεδρικό Διάταγμα με αποτέλεσμα να χάσουμε στη θάλασσα τουλάχιστον 2.500 άτομα. Ένα τέχνασμα πού χρησιμοποιούν οι Δήμοι για να αποφύγουν το κόστος των ναυαγοσωστών είναι η καθυστερημένη προκήρυξη θέσης, οπότε εντός της θερινής περιόδου είναι αδύνατο να βρεθεί ναυαγοσώστης και έτσι δικαιολογούνται στα κατά τόπους Λιμεναρχεία.

Τι είναι πνιγμός και τι υδροπληξία;
«Υδάτινος Πνιγμός είναι σύνολο ασφυκτικών φαινομένων και πολύπλοκες βιοχημικές μεταβολές και διαταραχές που ακολουθούν την απόφραξη των αεροφόρων οδών από βύθιση του σώματος στο νερό, και τελικά επιφέρουν το θάνατο. Εάν δεν επέλθει ο θάνατος και το θύμα διασωθεί το ατύχημα λέγεται υδροπληξία».

Πώς πνίγεται ένα άτομο στη θάλασσα;
Ο πνιγμός είναι θανατηφόρος εκτός αν έγκαιρα το θύμα διασωθεί και υποστεί ανάνηψη, οπότε επιβιώνει. Στην περίπτωση πνιγμού σε θαλασσινό νερό, πού είναι υπέρτονο διάλυμα με 3% χλωριούχο νάτριο, όταν το νερό μπεί στις πνευμονικές κυψελίδες, «τραβάει» το νερό από τα τριχοειδή και τα κύτταρα, οπότε επέρχεται αιμοσυμπύκνωση, ελάττωση του όγκου αίματος, οξύ πνευμονικό οίδημα, υποξία και θάνατος. Η εισπνοή αλμυρού νερού, προκαλεί έντονο ερεθισμό στο λάρυγγα και προκαλεί λαρυγγόσπασμο με σκοπό την είσοδο περαιτέρω νερού στους πνεύμονες, αλλά ταυτόχρονα αποκόπτεται και η παροχή αέρος. Ετσι προκαλείται υποξία, ανοξία, απώλεια συνείδησης, λύση του λαρυγγόσπασμου, και ελεύθερη πλέον είσοδος νερού στους πνεύμονες, βύθιση του σώματος και θάνατος.

Ποια είναι τα αίτια των πνιγμών στη θάλασσα;
1) Σε γενικές γραμμές ο Ελληνικός λαός δεν γνωρίζει να κολυμπά σωστά ή δεν γνωρίζει καθόλου.
2) Αδυναμία της πολιτείας να εφαρμόσει τους ήδη ψηφισμένους νόμους με αποδέκτες τους Ο.Τ.Α.
3) Η πολιτεία δεν έχει δημιουργήσει κίνητρα να γίνει κάποιος ναυαγοσώστης. Εδώ ισχύει κάτι τραγελαφικό. Μέχρι το έτος 2004, το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας κατόπιν εξετάσεων χορηγεί δίπλωμα ναυαγοσώστη, ενώ το Υπουργείο Εργασίας δεν το αναγνωρίζει ως επάγγελμα! Ετσι όταν προσλαμβάνονται αυτό γίνεται με μισθό «ενειδίκευτου εργάτη»!!!
4) Έλλειψη εκπαιδευτικών προγραμμάτων κολύμβησης και διάσωσης από την πολιτεία, ενώ χώρες της ΕΕ πού δεν βρέχονται από θάλασσα έχουν τέτοια προγράμματα!!!
(Πηγή: Νίκος Γιοβανίδης, Διευθυντής Ελληνικής Ναυαγοσωστικής Ακαδημίας, 2004)

Ποια είναι τα τρία στάδια του πνιγμού;
1) Πρώτο στάδιο: Το θύμα βυθίζεται κρατώντας την αναπνοή του, ξαναγυρίζει στην επιφάνεια κάνοντας άτακτες και απεγνωσμένες κινήσεις και βυθίζεται ξανά.
2) Δεύτερο στάδιο: Το θύμα με μια εισπνοή μέσα στο νερό, εισροφά μια μικρή ποσότητα νερού η οποία προκαλεί λαρυγγόσπασμο με αποτέλεσμα να χάσει τις αισθήσεις του.
3) Τρίτο στάδιο: Λόγω της απώλειας αισθήσεων, επέρχεται λύση του λαρυγγόσπασμου, οι πνεύμονες γεμίζουν ενεργητικά με νερό, το σώμα γίνεται πιο βαρύ και τελικά βυθίζεται συνήθως νεκρό.

Πως πεθαίνει ένας άνθρωπος από πνιγμό στη θάλασσα;
Η παλαιά διατυπωμένη άποψη ότι ο φαγωμένος κολυμβητής κινδυνεύει να πνιγεί από καρδιακό πρόβλημα γιατί δήθεν ‘’όλο το αίμα πηγαίνει στο πεπτικό σύστημα και ισχαιμεί η καρδιά’’ δεν ευσταθεί πλέον, τουλάχιστον για υγιή άτομα πού δεν πάσχουν από στεφανιαία νόσο. Ο ιατρικός μηχανισμός που αποδείχθηκαν ότι φταίει για τους πνιγμούς ανθρώπων είναι ο εξής:
1. Αδυναμία επίπλευσης του θύματος και είσοδος νερού στο αναπνευστικό σύστημα
2. Ανεπαρκής επιτήρηση νηπίου ή παιδιού, εκ μέρους των ενηλίκων συνοδών τους.
3. Άγνοια κολύμβησης, ή κύματα, ή κράμπα με επακόλουθα πανικό, βύθιση και ασφυξία
4. Λαρυγγόσπασμος στο θύμα, από τυχαία απότομη είσοδο αλμυρού θαλασσινού νερού στό λάρυγγα. Το 15% των θανατηφόρων πνιγμών οφείλεται στο λαρυγγόσπασμο.
5. Εισρόφηση γαστρικού υγρού σε άτομα που κολυμπούν φαγωμένα.
6. Ζάλη κάθε είδους και προέλευσης (πχ καρδιογενής ίλιγγος, υπόταση, εγκεφαλική ισχαιμία, κλπ), ιδίως σε ηλικιωμένα άτομα.
7. Τραυματισμός του θύματος από πλωτό μεταφορικό μέσον (κανόε, κρίς κράφτ, jet ski, κλπ)
8. Πνιγμός σε ναυαγούς χωρίς σωσίβιο, γιατί έχει πολύ κύμα, είτε γιατί κουράσθηκαν να κολυμπούν, είτε από ατυχηματική υποθερμία.

Ποιος είναι ο βασικός κανόνας διάσωσης στο νερό;
ΠΡΟΣΟΧΗ: Η πείρα έδειξε ότι ο μεγάλος κίνδυνος σε μια διάσωση πνιγόμενου είναι, ότι το θύμα γαντζώνεται κυριολεκτικά επάνω στο σωτήρα του και τον παρασύρει στο βυθό. Η πείρα έδειξε ότι κατά κανόνα σε περιπτώσεις μη επαγγελματικής διασώσεως πνιγόμενου, πνίγεται και ο ερασιτέχνης διασώστης!!!. Eτσι, ποτέ δεν ‘’βουτάμε’’ εν ψυχρώ να σώσουμε κάποιον πού πνίγεται. Ακολουθούμε άλλη μέθοδο!!! Ο βασικός κανόνας διάσωσης είναι το αρκτικόλεξο «ΠΕΡΥΚΩΠΗ» = ΠΕταξε, ΡΥμούλκησε, ΚΩπηλάτησε, ΠΗγαινε.

Ετσι λοιπόν ισχύουν οι εξής βασικές οδηγίες ΔΙΑΣΩΣΗΣ:
1) Όταν το θύμα βρίσκεται κοντά στην ακτή μπορούμε να πετάξουμε ένα σωσίβιο, ένα σχοινί, μια πετσέτα, ένα ξύλο και να τον τραβήξουμε στη στεριά.
2) Αν μπορούμε να πλησιάσουμε το θύμα πατώντας στο βυθό, σπρώχνουμε προς το μέρος του ένα σωσίβιο, μια σαμπρέλα, ένα στρώμα θαλάσσης για να κρατηθεί μέχρι να φτάσει η ασφαλής βοήθεια.
3) Εάν υπάρχει διαθέσιμη βάρκα, είναι η καλύτερη λύση, το πλησιάζουμε και το ενθαρρύνουμε να κρατηθεί από αυτήν ή από κάποιο κουπί, και προσπαθούμε να τραβήξουμε το θύμα μέσα στη βάρκα.
4) Ποτέ δεν προσπαθούμε να διασώσουμε πνιγόμενο μέσα στο νερό αν δεν έχουμε την κατάλληλη εκπαίδευση ναυαγοσώστη και δεν διαθέτουμε πλευστικά σωστικά μέσα (αερολάλαμος, σωσίβιο γιλέκο, κλπ).
5) Η καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) δεν μπορεί να εφαρμοσθεί μέσα στο νερό, είναι επικίνδυνο και αποτελεί χάσιμο χρόνου.
6) Μόλις μεταφέρουμε το θύμα στην ακτή αρχίζουμε αμέσως ΚΑΡΠΑ, έχοντας υπ όψι ότι μπορεί το θύμα να κάνει εμετό και να γίνει εισρρόφηση.

Τι πρέπει να κάνετε εάν είστε παρατηρητής πνιγόμενου ατόμου;
1) Εάν το θύμα είναι στα ρηχά και πατάτε, βγάλτε το αμέσως έξω και αρχίστε ΚΑΡΠΑ.
2) Εάν το θύμα είναι στα βαθειά, μην επιχειρήσετε μόνος σας διάσωση του, άν δεν βρίσκονται και άλλα έμπειρα άτομα δίπλα σας, ή ναυαγοσώστης ή δεν έχετε σωστικά και πλευστικά μέσα (σωσίβια γιλέκα, αεροθάλαμους, βάρκα, κλπ).
3) Μην επιχειρήσετε διάσωση του θύματος άν δεν είστε καλός κολυμβητής. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν μεγάλη πιθανότητα να πνιγείτε και σείς, αν το θύμα δεν είναι στα ρηχά.
4) Πρίν επιχειρήσετε διάσωση του θύματος αφαιρέστε τα ρούχα σας και εξασφαλίστε διασωστικό μέσο πλεύσεως. Ακόμα και ένα παιδικό μπρατσάκι ή ένα σωσίβιο μπορεί να φανεί σωτήριο. Η άριστη λύση είναι να επιχειρήσετε διάσωση φορώντας σωσίβιο γιλέκο. Κάθε κολυμβητής πρέπει να διαθέτει ένα στό αυτοκίνητό του.
5) Χρησιμοποιήστε την ειδική τεχνική διασώσεως του θύματος εκ των όπισθεν.
6) Αφού βγάλετε το πνιγμένο άτομο στήν ακτή αρχίστε αμέσως ΚΑΡΠΑ. χωρίς να τόν γυρίσετε ανάποδα γιά να βγούν τα νερά από το αναπνευστικό.
7) Ζητήστε από άλλους να καλέσουν ασθενοφόρο (ΕΚΑΒ 166) και συνεχίστε την προσπάθεια ΚΑΡΠΑ.
8) Η υποθερμία η προκαλούμενη από το κρύο νερό μειώνει τις απαιτήσεις των ιστών σε οξυγόνο και μας δίνει χρόνο να δράσουμε περισσότερο για ανάνηψη.

Ποιες είναι οι πρώτες βοήθειες στο πνιγμένο άτομο, που το έβγαλαν ήδη στη στεριά;
Τα παρακάτω δεν αφορούν διάσωση, παρά οδηγίες ανάνηψης σε θύμα πού ήδη βρίσκεται στη στεριά ή σε σκάφος. Αν είστε έμπειρος στις πρώτες βοήθειες, να αναλάβετε αστραπιαία «αρχηγός» και κάντε γρήγορα τα εξής:
1) Εάν παρευρίσκεται ΝΑΥΑΓΟΣΩΣΤΗΣ μην εμπλέκεσθε στις πρώτες βοήθειες εκτός αν σας το ζητήσει.
2) Βεβαιωθείτε πρώτα ότι το θύμα δεν είναι νεκρό από ώρα, ώστε να μην κάνετε τεχνητή αναπνοή σε πτώμα.
3) Διώξτε με επιτακτικό τρόπο τους περίεργους από γύρω. Αν παραστεί ανάγκη βρίστε τους γιατί υπάρχει συνήθεια να μαζεύονται εκατοντάδες άτομα για να χαζέψουν από περιέργεια παρά να προσφέρουν.
4) Ορίστε άλλο ένα πρόσωπο ως βοηθό να διώχνει συνεχώς τους περίεργους από πάνω την ώρα της τεχνητής αναπνοής και να σε βοηθάει στους χειρισμούς.
5) Ορίστε έναν άλλο βοηθό να καλέσει ασθενοφόρο και την αστυνομία, ή να ετοιμάσει αυτοκίνητο. Συνήθως παρευρίσκονται εκατοντάδες άτομα αλλά όλοι περιμένουν τους άλλους να καλέσουν ασθενοφόρο και κανείς τελικά δεν καλεί (166).
6) Η παλαιά άποψη «γυρίστε τον πνιγμένο ανάποδα να βγάλει το νερό» δεν ισχύει πλέον, διότι απεδείχθη αναποτελεσματική, χρονοβόρα και άχρηστη (συνήθως δεν βγαίνουν νερά).
7) Αρχισε αμέσως ΚΑΡΠΑ (καρδιοαναπνευστική αναζωογόννηση) με το θύμα ύπτιο αφού αφαιρέσετε από το στόμα του ΟΛΑ τα ξένα σώματα (φύκια, μασέλες, κλπ). Το θύμα στο οποίο έγινε έγκαιρα καρδιοαναπνευστική ανάνηψη, έχει 5πλάσια πιθανότητα να μην παρουσιάσει επιπλοκές ύστερα από έναν παρ' ολίγον πνιγμό.
8) Φρόντισε να γίνονται τουλάχιστον 60 καρδιακές μαλάξεις στο λεπτό (μία το δευτερόλεπτο) και δεκαέξι (16) αναπνοές-εμφυσήσεις στο λεπτό (μία ανά 4 δευτερόλεπτα περίπου). Καλό είναι να υπάρχουν δύο άτομα ένας για τις μαλάξεις και ένας για την αναπνοή.
9) Εάν δεν επιθυμούμε επαφή στόματος με στόμα, δοκιμάστε τη μέθοδο Sylvester με τις ανατάσεις χεριών, αντί για εμφυσήσεις αέρος ή χρησιμοποιήστε πλαστικό αεραγωγό αν έχετε στο αυτοκίνητό σας.
10) Μην απογοητεύεσθε και συνεχίστε την τεχνητή αναπνοή πολύ ώρα. Εχει αναφερθεί ανάνηψη θύματος μετά από 30-45 λεπτά.
11) Σκεπάστε το θύμα με ρούχα για να μην υποστεί ατυχηματική υποθερμία.
12) Μόλις το θύμα αρχίσει να αναπνέει, οργανώστε τη μεταφορά του σε νοσοκομείο, γιατί συνήθως ακολουθεί πνευμονικό οίδημα από το θαλασσινό νερό ή πνευμονία.
13) Μη μεταφέρεις ένα θύμα πνιγμού πού είναι σε κυάνωση (μελανιασμένο) και δεν αναπνέει. Θα πεθάνει σε 3-5 λεπτά. Είναι προτιμότερο να γίνει η ΚΑΡΠΑ επί τόπου.
14) Εφόσον το θύμα ανανήψει και αποκατασταθεί αυτόματη αναπνοή και κυκλοφορία μπορεί να μεταφερθεί στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο.
Μαθήματα Καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης (ΚΑΡΠΑ)
Μαθήματα καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης μπορείτε να παρακολουθήσετε στα εξής σημεία:
1) Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός Δ/νση Νοσηλευτικής- Υπηρεσία Αγωγής Υγείας Τηλ.: 2108227438
2) Σωματείο "ΠΝΟΗ- Φίλοι Εντατικής Θεραπείας Παιδιού" Μιχαλακοπούλου 159, ΤΚ:11527, Αθήνα Τηλ:0107486801
3) Ελληνική Ναυαγοσωστική Ακαδημία (ΕΝΑΚ): Τηλέφωνα Πρέβεζας: 26820-26664 και 6944-804565,
4) Σεμινάρια του ΕΚΑΒ σε όλη την Ελλάδα, και Σεμινάρια του ΕΕΣ σε όλη την Ελλάδα.

Ο Δρ. Χαράλαμπος Γκούβας, είναι Ορθοπεδικός Χειρουργός, Τραυματολόγος, διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, και Διευθυντής του Ιδρύματος «Μουσείο Τεχνών και Επιστημών Πρέβεζας Χαράλαμπος Γκούβας»
prevezamuseum@gmail.com

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2007

Εγώ δεν ήμουν σαν τον Υπέρβολο


ΕΓΩ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟΝ ΥΠΕΡΒΟΛΟ

Ήμουν πίσω του αφανής, αόρατος και πολύ προσεκτικότερος. Γιαυτό ζω ακόμα, ενώ αυτός εξοστρακίσθηκε, σατιρίστηκε από τον Αριστοφάνη, και έμαθα εκεί στη Σάμο ολιγαρχικοί τον πέταξαν στη θάλασσα μαχαιρωμένο πισώπλατα. Το πήρα καλά το μάθημά μου από τις δολοπλοκίες της ζωής ότι δεν έμαθα από την εκπαίδευση του Γυμνασίου και τα αθλήματα της ευγενούς άμιλλας εκεί στο Κυνόσαργες άλσος στην εφηβική μου ηλικία. Ήμουν γόνος στρατιωτικής γενιάς με κτήματα στο Μαραθώνα έζησα πλούσια στα δύσκολα, προσεταιριζόμενος τους μέτοικους. Κάποιοι άνθρωποι θέλουν πάντα να εξουσιάζονται από κάποιους άλλους. Και όταν αντιστέκονται είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος να δημιουργώ τις συνθήκες της νέας υποδούλωση τους. Εύρισκα με το μάτι τους μοχθηρούς και δολοφόνους, αυτούς που για ένα μικρό αντίδωρο, είτε στο σκοτάδι πισώπλατα είτε ξεσηκώνοντας με δημαγωγίες την εκκλησία του δήμου εξοστρακίσαμε τον καλό μου στρατηγό που μούμαθε ότι ξέρω, σακατέψαμε όποιον πληβείο μας μπήκε στο μάτι. Ωραίο άθλημα η δημοκρατία όταν βασιλεύουμε εμείς οι υπόγειοι, άρχοντες.
Τα πολλά τετράδραχμα τάβγαλα από τα θεωρικά και τα μισθορικά, τόσους έφορες πρέσβεις και στρατηγούς κάλυπτα, πάντα μέσω τρίτων. Οταν οι Λακεδαιμόνιοι έκλεισαν τους κρουνούς της κρεπάλης αποκλείοντας ασφυκτικά, ανακάλυψα το φρέσκο στατήρα της Λυδίας. Εκεί δεν ήταν άλλωστε η πηγή;; Οι Σπαρτιάτες έβαζαν τους δικούς τους ανθρώπους παντού, οι Αθηναίοι έπαιρναν το χρήμα από όλους εκτός από Χιώτες και Λεσβίους που πλήρωναν με τριήρεις. Οι Πέρσες έμαθαν τέτοια κόλπα και από τους δύο έβαζαν και χρήμα και ανθρώπους δικούς τους.

Ο εμφύλιος και η αλληλοσφαγή των Κερκυραίων ήταν η πρώτη μεγάλη μου επιτυχία. Οι δρόμοι του εμπορίου για Σικελία ήταν πιά ανοιχτοί και εγώ δεν πολέμαγα κέρδιζα. Τη διαπραγμάτευση για τα λύτρα των εκατόν είκοσι Σπαρτιατών από επιφανείς οικογένειες, αιχμάλωτοι πούφερε ο Κλέων από τη μάχη στη Σφακτηρία εγώ το χειρίσθηκα και η ολιγομελής εταιρεία των κτηματιών του Μαραθώνα πούχαμε για να επηρεάζουμε τα δικαστήρια αρχικά. Βέβαια ήμασταν συνωμότες αφού μας έδεναν τελετές μύησης και πίστης στη δική μας οργάνωση, την εταιρεία μας του Δήμου Σημαχιδών της Αντιοχίδας φυλής. Με δικούς μου ανθρώπους κέρδισα τα τάλαντα, στους αιχμάλωτους έμεινε το στίγμα και η ντροπή, σε μένα όλα τ΄άλλα .Το ξεπάστρεμα των εξόριστων Αιγινητών και η πυρπόληση της Θυρέας παράλιο της Τεγέας, ήταν ένας παλιός ανοιχτός λογαριασμός, έβαλα Θράκες μισθοφόρους πάντα πρόθυμους για πλιάτσικο και ένα ασκί οίνου. Η αλληλοσφαγή στην Αμφίπολη του Κλέωνα και του Βρασίδα με έκαναν πίσω στη βάση μου να δείχνω ειρηνοποιός, ήταν το ρεύμα που κέρδιζε, πάνω στα πτώματα των πολεμιστών. Η Νίσαια και οι Πλαταιές έμειναν έξω από την Νικία ειρήνη, γιατί το θέλησα εγώ, το αντίδωρό μου για αγορές σιτηρών. Ειρήνη την λένε δώρο θεών μα εγώ βλέπω μόνο την ευκαιρία 12.000 δούλων να αποδράσουν από τα μεταλλεία αργυροφόρου μολύβδου στο Λαυρίου, καταστροφή το ξάνοιγμα του μυαλού. Κράτησα το Νικία και τον Αλκιβιάδη μακριά από την πόλη με εκστρατείες και όταν ο Υπέρβολος κίνησε να τους εξοστρακίσει άλλαξε ο συσχετισμός και έπαθε ο ίδιος ότι επεδίωκε για εκείνους. Είχα αλλάξει πάλι στρατόπεδο και επιβίωσα. Αόρατες άκρες στο δήμο προκάλεσαν και τη σφαγή των ανδρών Μηλίων, αμφισβήτησαν το φόβητρό μας, ήταν κακό παράδειγμα για τους άλλους Το πούλημα των δούλων του πολέμου στις αγορές της Ασίας με έφερε κοντά στο σατράπη Φαρνάβαζο. Στην Ελλάδα είχα κέρδη στη λεηλασία της Μυκαλληούς στη Βοιωτία και χασούρα στις Πλαταιές και της Υσιώνης, οι Σπαρτιάτες μας πλήρωναν πιά στον ανέντιμο αυτό πόλεμο με το ίδιο νόμισμα. Πέταξα το δίσκο μακριά τους έστειλα σε μια φενάκη, σε μια κούφια ιδέα στην εκστρατεία στη Σικελία., άργησαν αλλά καταστράφηκαν όλοι εγώ έμεινα αμέτοχος με δίκτυο πλοίων και φρυκτωρίες να φέρνω τα μαύρα μαντάτα και να τα πλασάρω κατά το δοκούν.
Οι φίλοι μου από τη Λυδία Τισσαφέρνης και Φρυγία Φαρνάβαζος άρχισαν να εισπράττουν το χρήμα στα παράλια της Ιωνίας. Ο πόλεμος φέρνει ανασφάλεια και αυτό πάντα εξαγοράζεται αρκεί νά είσαι εκεί να εισπράξεις.... Το δίκτυο εφόρων και πρέσβεων ήταν πάντα ανήθικο και πρόθυμο. Τέσσερις μήνες γνώρισα μόνο αξιώματα, του προβόλου, στο διάλειμμα της τυραννίας των τριάκοντα. Ξεκινήσαμε εμείς , τόχαμε πει με ευφημισμό σχέδιο Περικλής από τον παλιό τύραννο Κορίνθου, με την δολοφονία του Αγάθωνα, μας ξεπάστρεψαν με την δολοφονία του Φρύνιχου γιου του Στρατωνίδη. Όταν έφτασαν να εκτελέσουν το ρήτορα φίλο μου Αντιφώντα ήμουν ήδη πολύ μακριά από την έδρα μου χωρίς να το ξέρουν στην Πάρο. Έστειλα μάρμαρο πανάκριβο για το Ερεχθείο, τα έφερα έτσι που κατηγορήθηκε ο Περικλής για διασπάθιση δημοσίου χρήματος. Α, τον κεφάλα. Γερνάω φαφουτιάζω μα δαγκώνω χειρότερα . Πίσω στα κτήματα είχα αφήσει έναν από τα δίδυμα αδέλφια και γειτονόπουλά μου τον Πανδίονα και τον Πάνδωρο από τη γενιά του Ερεχθέα, τον πρώτο. Τον δεύτερο τον είχα ξαποστείλει με τρόπο και άφησε τα κόκαλα του στα λατομία των Συρακουσών στην Σικελία. Τον πρώτο τον είχα βοηθήσει (προστασία) και στο αγαθό μυαλό του μου χρωστούσε ευγνωμοσύνη. Το εργοστάσιο ασπίδων το μετέφερα εγκαίρως στη Μίλητο άφησα πίσω τον δούλο Πασίωνα που ήξερε τη δουλειά να κάνει τον ευεργέτη-πολίτη αυτής της πόλης .
Ο εμπορικός μου στόλος βοήθησε την δύσκολή μου ώρα. Καθυστερούσα τα τάλαντα και τα εφόδια από τον Φαρνάβαζο στο Σπαρτιατικό στόλο έφερα μετά την αλληλοσφαγή Σπαρτιατών και Αθηναίων να γέρνει η πλάστιγγα προς τον στρατηγό Κόνωνα λίγο μετά την ήττα του στον Πακτωλό από τον Αγησίλαο. Οι Έλληνες αλληλοεξοντώνονταν και ένας ασημένιο κύαθος στο σαλόνι της ναυαρχίδας μου, μου το θύμιζε κάθε μέρα. Είχε κέντημα με ανατολίτικα πετράδια προσωπικό δώρο του Φαρνάβαζου και είχε χαραγμένο πάνω
«Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών Περσών». Ένας αητός σκαλιστός διακρίνεται στον πάτο της, αγέρωχος και αλαζόνας με κοιταζει κάθε φορά που την πιάνω στα χέρια μου. Τώρα μαθαίνω ότι απολαμβάνουν την Ανταλκίδειο ειρήνη και ο φίλος μου ο Φαρνάβαζος κάνει ναυτικές βάσεις σε Κύπρο και Τύρο, μάλλον έχει βάλει στο μάτι την Αίγυπτο γιατί μου ζητάει μεγάλο αριθμό μισθοφόρων για τον μήνα Ανθεστηρίωνα.
Εγώ ο Παπαδόπουλος*
· Κοινό ελληνικό όνομα από την εποχή των Πελασγών.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 22-9-2006
“Αυτή η ζωτική αλυσίδα που από το φαινομενικά νεκρό παρελθόν μεταφέρει ζωντάνια στο μέλλον¨ Pierre Hadot .La philosophie comme maniere de vivre, σελ 233.

Το κείμενο έχει φιλοξενηθεί από 27-9-06 στο πρωτοποριακό site http://www.poiein.gr/archives/359/index.html

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2007

43- Οι Συναμφότεροι





E — ΕΠΙΛΟΓΕΣ. Νο 43
1.Οι συναμφότεροι και φαινομενικά από τις απόψεις τους αταίριαστοι, αποτελούν ένα μπουκέτο νέων (στις αντιλήψεις) πολιτικών, με δυναμική παρουσία , έργο και μαχητική διεκδίκηση αιτημάτων της σύγχρονης Ελληνικής κοινωνίας. Είναι μερικοί από τους γνωστούς μας που δεν μιλούν πάνω στον «άλλο» να σκεπάσουν με οχλοβοή απόψεις, θετικά παραδείγματα έντιμου δημόσιου βίου. Απολαύστε τους μέσα από τις απόψεις τους σε επιμέρους ενδιαφέροντα τρέχοντα θέματα. Εκ γυναικών τα βέλτιστα και η βουλευτής Β Αθηνών Σοφία Βούλτεψη με το βιβλίο της Ιστορίας και η εθνική λοβοτομή. Δημοσιεύθηκε στο ΠΑΡΟΝ της 8-7-06, το υπερκείμενο από το φιλόξενο και μαχητικό ιστιοχώρο του Αντίβαρου.
2.«Ο μεσαίος χώρος συνθέτει διαφορετικές απόψεις σε ένα προγραμματικό λόγο που μπορεί να απευθυνθεί στο σύνολο της κοινωνίας» αποφαίνεται ο Άρης Σπηλιωτόπουλος βουλευτής Β’ Αθηνών στο άρθρο του Το όριο είναι μόνο ένα: λαϊκισμός ή ανάπτυξη; Στο περιοδικό Αντί στις 22-6-2007.
3.Ένας υπεύθυνος πολιτευτής της Α΄ Αθηνών ο Παντελής Οικονόμου αναρωτιέται Ποιόν έβλαψε το ΠΑΣΟΚ και πόσο στην «Ε» της 23-9-2006. «Το βέβαιον είναι ότι, εν ονόματι του κοινού νομίσματος, η ανεργία μονιμοποιήθηκε σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα, η φτώχεια επεκτάθηκε και η αναδιανομή του εθνικού εισοδήματος εις βάρος των ασθενέστερων εντάθηκε.»
4.Σχέδιο Σταθερού Παραθερισμού. «Το συντονισμένο αυτό σχέδιο, αν υλοποιηθεί, θα ξεπεράσει σε «ανδραγαθήματα» ακόμα και τις συνέπειες της περίφημης «Αντιπαροχής», που κατέστρεψε το αστικό περιβάλλον. Τώρα ήρθε η ώρα της καταστροφής και του φυσικού περιβάλλοντος.» Ο νέος εφιάλτης για το περιβάλλον άρθρο του βουλευτού Β΄Αθηνών Σταύρου Μπένου στην «Ε» της 5-7-2007.
5.«Βασική αποστολή του ηθικού ηγεμόνα είναι, συνεπώς, η διασφάλιση στον λαό των μέσων που είναι απαραίτητα για τη συντήρησή του», έλεγε ο Κινέζος φιλόσοφος Meng Zi (372-289 π.Χ),» Επισημαίνει ο καθηγ. Αρχαιολογίας και βουλευτής Θεσσαλονίκης Γιώργος Χ. Χουρμουζιάδης για να διαδράμει στα σύγχρονα με το άρθρο Οι ηθικοί ηγεμόνες ο λαός και η διακυβέρνησή του από το Εθνος της 8-7-2007. Τα προεκλογικά παράδοξα του αυτοσχέδιου πολιτικού άμβωνα.
6.Προσάναμμα για πυρκαγιές η πολιτική ΝΔ-ΠΑΣΟΚ «διότι έχει διαμορφωθεί ένα δασοκτόνο θεσμικό πλαίσιο, από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ποτέ δεν τιμωρήθηκαν οι καταπατητές. Διότι, η αναθεώρηση του Συντάγματος αποτελεί το "δαδί" που χρησιμοποιείται ως προσάναμμα για να καούν χιλιάδες στρέμματα δάσους. Δεν υπάρχει Εθνικό Δασολόγιο, ούτε Εθνικό Κτηματολόγιο. Διότι, δεκάδες χιλιάδες στρέμματα καμένου δάσους εξαιρούνται των αναδασώσεων. Εκεί που φύτρωναν δέντρα, τώρα φυτρώνουν βίλες...» Από ομιλία στο Ριζοσπάστη του δημοτικού σύμβουλου Αθηνών Σπύρου Χαλβατζή στις 20-7-07.
7.“Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη «άνδρες γαρ πόλις» δηλαδή πόλη είναι οι Αθηναίοι. Επομένως η φράση του Περικλή ότι «οι άνθρωποι αυτοί θυσίασαν τον εαυτό τους για την πόλη» σημαίνει ότι οι άνθρωποι αυτοί θυσίασαν τον εαυτό τους για τους άλλους, για τα υπόλοιπα μέλη της κοινότητας. Πόλη δηλαδή είναι οι άνθρωποι.”Από συνέντευξη του καθηγ. και δημοτικού σύμβουλου Θεσσαλονίκης Τάσου Κουράκη στο καταπληκτικό περιοδικό Θεσσαλονικέων Πόλις πριν τις δημοτικές εκλογές. Γιατί εκτός από τη μελέτη του Επιτάφιου του Περικλέους μας συνδέει η μελέτη στα πρώτα μου φοιτητικά βήματα στην έδρα Βιολογίας της Ιατρικής Θεσσαλονίκης (λέκτορας τότε).
8.Με τον βουλευτή Υπόλοιπου Αττικής Νευροχειρουργό Αθανάσιο Λεβέντη μας συνδέουν ατέλειωτες ώρες συνεφημερίας στον Ευαγγελισμό Αρκεί μια πρόσφατη συλλογή επερωτήσεων για θέματα υγείας για τα φρέσκα προβλήματα της περιοχής του. Για τη Ολυμπιακή Πολυκλινική (28-3-07), τα Γλυκά Νερά (11-5-07) και την έλλειψη υποδομών στον Αυλώνα (14-6-07). Λεβέντης Θαν. Για την Υγεία Ανατ. Αττικής.
9. Διαβάστε ένα παράξενο όνειρο, ήμουν λέει του καινούργιου ΣΔΟΕ στη γέφυρα Πολυχνίτου νυχτιάτικα αραχτός έξω από τα Σέρβια Κοζάνης και ... μέτραγα νταλίκες! 100 την ώρα πέρναγαν και όλες από τα σύνορα από τα Σκόπια, είδικά 12-4 το πρωί αυτά τα σύνορα πρέπει να κάνουν υπερωρίες. Πολύ κίνηση, και μετά ήρθε το γράμμα του φίλου Καρδιολόγου Ανδρέα Παπαμιχαήλ πολιτευτού για την Υπερνομαρχία και μέλους του ΔΣ του ΙΣΑ, Σκοπιά για τα Σκόπια, φρέσκια ανταπόκριση από Βρυξέλλες. Τι παράξενο όνειρο....
10. Δημογραφικό πρόβλημα και Μύθοι άρθρο του Γυναικολόγου Γρηγόρη Χατζόπουλου στηριζόμενο στην ανάλυση και των Γυναικολογικών προβλημάτων του πολυσύνθετου κοινωνικού προβλήματος.
11. Η σφαγή των Ίνκας άρθρο του Ορθοπαιδικού Χαράλαμπου Γκούβα που ήδη σχολιάστηκε αρκετά και με ενδιαφέρον στο γνωστό σας blog
12. Η κρίση στη Γάζα άρθρο του Michael Warschawski την 18-6-07.
13. .Αλησμόνητη φράση του Σεφέρη στις «Μέρες»: Μ΄αυτή την κακομοιριά δεν φοβερίζεις την αυτοκρατορία άρθρο την 1-7-07 στη Μακεδονία του Κώστα Ζουράρι. Η κεμαλική Τουρκία, παραβιάζοντας αδιαλείπτως το διεθνές Δίκαιο, επιτίθεται συνεχώς εναντίον του Ελληνικού, μετα το 1922. (Σφαγές στην Κωνσταντινούπολη το 1955, «αμελέ ταμπουρού» - τάγματα εργασίας, εξοντώσεως, για τις «17 κλάσεις» των Ομογενών μας στην Πόλη, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, εισβολή, κατοχή και σφαγή στην Κύπρο). εξεχόντως δε, προσπαθεί, παντί τρόπω, να αλλάξει το καθεστώς του Αἰγαίου, για να ξαναγίνει περιφερειακή ηγεμονεύουσα δύναμη στην ανατολική Μεσόγειο.
14. Πλέκουν και ξεπλέκουν τα ΣΚΕΙΟΠΝΙ, όπως έκανε η συχωρεμένη γιαγιά μου με τα πουλόβερ, για είναι -έλεγε- αφράτα. Αφού λοιπόν τα διέλυσαν άρχισαν να δημοσιεύουν σε ΦΕΚ τα νέα ΣΚΕΙΟΠΝΙ. Κοίταζα λοιπόν στο ΦΕΚ 232 της 5/6/07 τα ΣΚΕΙΟΠΝΙ της 3ης και 4ης ΔΥΠΕ (Μακεδονία-Θράκη) για διάφορες ειδικότητες και αντιλήφθηκα ότι το μάτι μου έπεφτε πολύ συχνά στο ίδιο όνομα: Μακρίδης Παναγιώτης, αναπληρωτής Διευθυντής Παθολογίας στο Νοσοκομείο Σερρών. Κατέγραψα σε πόσα διαφορετικά ΣΚΕΙΟΠΝΙ είναι διορισμένος ο καλός συνάδελφος: είναι διορισμένος σε 6 (ολογράφως έξι). Συγκεκριμένα είναι διορισμένος στο ΣΚΕΙΟΠΝΙ Αλλεργιολογίας, Ανοσολογίας, Γαστρεντερολογίας, Ενδοκρινολογίας, Παθολογίας και Ρευματολογίας. Ένιωσα δέος μπροστά σε τέτοιο όγκο γνώσεων που καλύπτει έξι ειδικότητες. Ο συνάδελφος Δ. Μιχάλης σημειώνει: Ο κ. Μακρίδης Παναγιώτης δεν μπορεί να μπεί στο βιβλίο Γκίνες, αφού στα προσφάτως λήξαντα ΣΚΕΙΟΠΝΙ υπήρχε συνάδελφος στα ΣΚΕΙΟΠΝΙ Θεσσαλίας -Στερεάς που συμμετείχε σε 7 ειδικότητες. Αξιοσημείωτο δε είναι το γεγονός ότι μεταξύ άλλων, συμμετείχε και στο ΣΚΕΙΟΠΝΙ των νεφρολόγων, στο οποίο -σημειωτέον -δεν συμμετείχε ούτε ένας νεφρολόγος !!!! Και όμως οι νεφρολόγοι δεν έκαναν ούτε μία κίνηση !!!!!!!Ακόμη σε εκείνα τα περίφημα ΣΚΕΙΟΠΝΙ συμμετείχαν από την Στ. Ελλάδα μόνον 7 από τους 100 περίπου γιατρούς όλων των ειδικοτήτων. Και μάλιστα και οι 7 προερχόντουσαν μόνο από ένα νοσοκομείο !!!
◙ Παραθέτω αυτούσια την καταγγελία του συναδέλφου Γιάννη Λύχρου, Διευθυντή Πνευμονολογίας στην Πάτρα: Για μιά ακόμα φορά η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας συνέστησε το Τέταρτο Περιφερειακό Συμβούλιο Επιλογής και Αξιολόγησης Επιμελητών Α' και Β' Ιατρών Ε.Σ.Υ. Πνευμονολογίας με απαράδεκτη σύνθεση. Στην σύνθεση του περιλαμβάνονται σαν τακτικά και αναπληρωματικά μέλη Νεφρολόγοι και Καρδιολόγοι, ενώ κανείς από τους εισηγητές και τα αναπληρωματικά τους μέλη δεν είναι Πνευμονολόγος. Προσωπικά καταγγέλλω σαν εξευτελιστική για την ειδικότητα αυτή την πρακτική, ιδιαίτερα μάλιστα που στην περιοχή εργάζονται στο Ε.Σ.Υ. αρκετοί καταξιωμένοι πνευμονολόγοι, οι οποίοι έχουν με το παραπάνω τα απαραίτητα προσόντα για την σχετική θέση. Οι επιλογές αυτές δείχνουν μιά καταχρηστική πρακτική εκ μέρους της εκτελεστικής εξουσίας η οποία ενεργεί παρά το νόμο με ευτελή κομματικά κριτήρια αδιαφορώντας ακόμα και για τα ελάχιστα προσχήματα νομιμότητας, αλλά και για την ποιότητα αυτών των ίδιων των κρίσεων αξιολόγησης και επιλογής τις οποίες αφήνει σε εγκάθετους κομματικά συναδέλφους, έτοιμους να πειθαρχήσουν σε κομματικές εντολές. Για του λόγου το αληθές και όσους θέλουν περισσότερες λεπτομέρειες παραπέμπω στο Φύλλο 231/ 5-Ιουνίου 2007, της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, Τεύχος Υπαλλήλων ειδικών θέσεων και οργάνων διοίκησης. Αγαπητοί Συνάδελφοι του Δ.Σ. της Ε.Π.Ε. παρακαλώ για τις δικές ενέργειες. Με εκτίμηση Γιάννης Λύχρος
15.Λαγοί με πετραχήλια άρθρο του Οφθαλμίατρου Δημήτρη Βαρνάβα επι των τύπων των ήλων. Κοστολογήσεις των αιτημάτων των Νοσοκομειακών γιατρών από το Γενικό Λογιστήριο, ποιές ακριβώς προσλήψεις τσαμπουνάν τα media, οι αποδοχές ώς σπάνιο μη στατιστικώς μετρήσιμο ...νόσημα.
16. Η παρέμβαση του Συλλ. Συμβασιούχων γιατρών ΙΚΑ στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή εισέπραξε μια ομόφωνη αποδοχή και διπλωματική αναβολή απόφασης εφαρμογής . Ισως για να προλάβει ο κ. Μαγγίνας αυτά που δεν πρόκαμαν πριν από αυτόν τόσοι άλλοι. !5 χρόνια ανοχής είναι πολλά για ένα ώριμο και πολιτισμένο διαζύγιο των γιατρών του ΙΚΑ από τους εξαπατητές τους.

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2007

Πολλά παιδιά, Ιουλιανά ..πεδία

ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ

Άρθρο του Γρηγόρη Χατζόπουλου (*)

Κατά τα τελευταία χρόνια πολλοί μιλάνε για το Δημογραφικό Πρόβλημα της Ελλάδας. Ο έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος, η πολιτεία, οργανώσεις, ιδιώτες κ.λ.π. συζητούν συνήθως χωρίς μεθοδική έρευνα, ιδίως χωρίς σαφή γνώση των αιτίων και των σοβαρών επιπτώσεων που απειλούν την οικονομική και κοινωνική συνοχή και οδηγούν σε ποικίλα αδιέξοδα.

Και ενώ όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιχορηγούν από πολλά χρόνια πλουσιοπάροχα τις οικογενειακές παροχές έχοντας προβλέψει τις σκληρές συνέπειες της δημογραφικής κρίσεως (μείωση των γεννήσεων, συρρίκνωση του ενεργού πληθυσμού και μεγάλη αύξηση των ηλικιωμένων) και ενώ η κρίση παρουσιάζει έντονα τα πρώτα δυσμενή αποτελέσματα, (αντί της αναλογίας 4:1 εργαζομένων προς συνταξιούχους έχουμε σήμερα 1,5:1) στα συνταξιοδοτικά ταμεία που απειλούνται με άμεση χρεοκοπία, εμείς, κράτος και πολίτες, αδιαφορούμε και δεν τρομάζουμε για την επερχόμενη θύελλα. Πολλοί μάλιστα κλείνουν τα μάτια στο ότι οι κατά χιλιάδες εισβάλλοντες «οικονομικοί μετανάστες», οι οποίοι είναι κυρίως φανατικοί μουσουλμάνοι χωρίς τεχνική ή γενική παιδεία, θα αφομοιωθούν και θα αναπληρώσουν τα πληθυσμιακά ελλείμματα, με όλες τις επιπτώσεις πού αυτό συνεπάγεται.

Όμως τα προβλήματα της υπογεννητικότητας, γενικά και ειδικά, έχουν μελετηθεί επισταμένως στην Ελλάδα από το «Ίδρυμα Αντιμετώπισης Δημογραφικού Προβλήματος», και έχουν ανακοινωθεί με δημοσιεύσεις στον Τύπο όσο και με εκδόσεις για τα επιμέρους θέματα. Αλλά και με παρεμβάσεις μέσω της ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ και κυρίως της ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, η οποία σε συνεργασία με το «Ίδρυμα Αντιμετώπισης Δημογραφικού Προβλήματος» ύστερα από μακροχρόνια μελέτη έχει εκδώσει Πόρισμα, που εξετάζει όλες τις πτυχές του θέματος και προτείνει θεσμικά, κοινωνικά και οικονομικά μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Και πρώτα απ’ όλα η ανεργία και η στενότητα της στέγης παίζουν κυρίαρχο ρόλο στη γαμηλιότητα: Οι γάμοι από 7,78 % το έτος 1953, έπεσαν στο 5,5 % το 1990. Παράλληλα τα διαζύγια από 5% το 1960 υπερδιπλασιάστηκαν με αποτέλεσμα ορισμένοι νομοί όπως της Ρόδου, της Αττικής, της Λάρισας κλπ, να έχουν ποσοστά πάνω από 40%. Εξ’ άλλου έχουν αυξηθεί πολύ η θεληματική ατεκνία και η δευτεροπαθής στειρότητα των γυναικών, η οποία δεν είναι πάντοτε φυσική , αλλά από σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και έκτρωση. Το πόρισμα της Ελληνικής Βουλής αναφέρει «ότι 150.000 ζευγάρια στην Ελλάδα δεν μπορούν να κάνουν παιδιά γιατί οι γυναίκες έχουν στο ιστορικό τους τουλάχιστον μία έκτρωση».

Στον πίνακα του πιο αξιόπιστου Ινστιτούτου Δημογραφικών μελετών Alan Guttmacher της Ν.Υόρκης φαίνεται το μελαγχολικό ρεκόρ εκτρώσεων, που υπερβαίνουν τις 200.000 το χρόνο (40.000 σε ανήλικα κορίτσια ηλικίας κάτω των 16 ετών). Η Ελλάδα έρχεται δεύτερη στις εκτρώσεις στον Κόσμο μετά την τέως Σοβιετική Ένωση-. Το 1/3 από αυτές τις εκτρώσεις γίνονται από γυναίκες παντρεμένες, που θα ήθελαν να τις αποφύγουν αν είχαν τα οικονομικά μέσα για μεγαλύτερη οικογένεια.
Έτσι θα είχαμε μία αύξηση του δείκτη γονιμότητας, από 1,25 πού είναι σήμερα στο 2,2, που εξασφαλίζει την αριθμητική συνέχεια της φυλής. Η ΕΚΤΡΩΣΗ είναι ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΑΙΤΙΟ της υπογεννητικότητας ,σε αυτήν οφείλεται το 40% της μειώσεως της γονιμότητας.

Τα αίτια της υπογεννητικότητας δεν είναι μόνο οικονομικά , αλλά και κοινωνικά και ηθικά. Ο οικονομικός παράγοντας παίζει τον κυρίαρχο ρόλο. Το πρότυπο του ενός ή δύο παιδιών που ακολουθείται σήμερα στο τόπο μας είναι το χειρότερο. Όταν από τα δύο άτομα γεννιέται ΜΟΝΟ ένα παιδί έχουμε ήδη μια ΜΕΙΩΣΗ 50%. Με τα δύο παιδιά δε συμβαίνει το ίδιο αλλά ποιος θα καλύψει τα κενά που προκαλεί η ατεκνία ή η στειρότητα με τα πολύ μεγάλα σημερινά ποσοστά της. Γι’αυτό στην Ευρώπη φωνάζουν για τρία παιδιά στην οικογένεια. Στην Ελλάδα ο δείκτης γονιμότητας που έχει πέσει στο 1,25 που είναι ο χαμηλότερος της Ευρώπης, έχει φτάσει σε αδιέξοδο και πολύ φοβόμαστε ότι είναι πια πολύ αργά για οποιαδήποτε ανάκαμψη με τα οποιαδήποτε μελλοντικά γενναία μέτρα Δημογραφικής πολιτικής, που ΔΕΝ υπάρχει σήμερα.

Άλλο ανησυχητικό φαινόμενο είναι η ραγδαία αύξηση των θανάτων σε σχέση με τις γεννήσεις: 22 θάνατοι περισσότεροι από ότι οι γεννήσεις το 1996, 1300 το 1998, 2800 το 1999, δηλαδή οι θάνατοι αυξάνουν ΟΧΙ με γεωμετρική πρόοδο, αλλά με ένα τρελό και ασυγκράτητο ρυθμό και είναι φυσικό αφού στην Ελλάδα οι ηλικιωμένοι και οι υπερήλικες πλησιάζουν τα 2.000.000. Η γήρανση του πληθυσμού στην χώρα μας καλπάζει. Ο παιδικός πληθυσμός θα πέσει κάτω του 17%.
Ο αναπαραγωγικός πληθυσμός είναι κάτω του 36% (το έτος 1950 ήταν 55%). Επίσης είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο ότι,η γονιμότητα ελαττώνεται προοδευτικά μετά το 36ο έτος ηλικίας της γυναίκας. Εξ’ άλλου έχει αυξηθεί η ηλικία γάμου. Κάποτε η ηλικίες γάμου για τις γυναίκες ήταν 16-25 και για τους άνδρες ήταν 20-27. Σήμερα τα νούμερα μετατέθηκαν μία δεκαετία δεξιά. Σήμερα οι γυναίκες νυμφεύονται σε ηλικία 27-35 και οι άνδρες από 30-45.
Πολλοί σύγχρονοι «νέοι» αμφοτέρων των φύλων δεν παντρεύονται καθόλου, είτε λόγω τρόμου στα οικονομικά προβλήματα, είτε λόγω αυστηρών επιλογών, είτε λόγω της γυναικείας χειραφέτησης και του φόβου των διαζυγίων.

Λαμβάνοντας υπ’όψιν και τις 200.000 αμβλώσεων ετησίως στην Ελλάδα, εξ’αυτών των γυναικών το 27% θα προκύψουν στείρες. Δηλαδή 54.000 γυναίκες ετησίως. Παγκοσμίως, είναι γνωστό ότι 15.000.000 κορίτσια ηλικίας 15-19 χρονών γίνονται μητέρες κάθε χρόνο. Στις Η.Π.Α., το 1990 ο δείκτης εκτρώσεων για τις γυναίκες κάτω των 15 χρονών ήταν 8444 ανά 1.000 γεννήσεις ζωντανών παιδιών .

Έτσι είναι σημαντική η συστηματική ενημέρωση των δύο φύλων στην εφηβική και νεαρά ηλικία, σε θέματα γενετήσιας αγωγής για την αναχαίτιση των επιπλοκών που προέρχονται από την αύξηση των κυήσεων σε αυτή την ηλικία. Τα προβλήματα και οι ιδιαιτερότητες που αντιμετωπίζουν οι έφηβοι κατά την περίοδο της ψυχολογικής και σεξουαλικής τους μετάπλασης προς την ωριμότητα και η δυσκολία πολλές φορές επικοινωνίας με τους γονείς κάνουν τους εφήβους πιο επιρρεπείς σε πρώιμες ερωτικές σχέσεις, με μικτό αρκετές φορές συναισθηματικό και σεξουαλικό κίνητρο.

Τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα όπως χλαμυδιακές λοιμώξεις που συνήθως διαδράμουν άνευ συμπτωμάτων, αλλά προκαλούν στειρότητα, το AIDS, Τα τελευταία δύο χρόνια ο αριθμός των γυναικών που προσβλήθηκαν από τον HIV αυξήθηκε κατά 56% στις χώρες της ανατολικής Ασίας και κατά 48% στις χώρες της πρώην Ανατολικής Ευρώπης και της κεντρικής Ασίας.
Σύμφωνα με την UNAIDS, ο γυναικείος οργανισμός είναι πιο ευάλωτος στον θανατηφόρο ιό, ενώ δεν πρέπει να αγνοηθούν το εμπόριο λευκής σαρκός, τα κρούσματα βιασμού, η έλλειψη ενημέρωσης και η μη πρόσβαση σε μέσα προφύλαξης

Ηνωμένα Έθνη : Περίπου οι μισοί από τους 39,4 εκατομμύρια φορείς του ιού HIV είναι γυναίκες, αναφέρει η UNAIDS. Τα «πρωτεία» κατέχουν οι χώρες της πρώην Ανατολικής Ευρώπης και της Ασίας. Ο Οργανισμός σημειώνει ιδιαίτερα τις περιπτώσεις βιασμού ή πορνείας που συνδέονται με την εξάπλωση του ιού.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει το βρετανικό τηλεοπτικό δίκτυο BBC, τα τελευταία δύο χρόνια ο αριθμός των γυναικών που ζουν με τον ιό έχει αυξηθεί δραματικά σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Μάλιστα, στις ηλικίες 15-49 (37,2 εκατομμύρια φορείς) οι γυναίκες αποτελούν περίπου το 50%. Στην υπο-Σαχάρια Αφρική, το ποσοστό ανεβαίνει στο 60%, ενώ στις ηλικίες 15-24, το ποσοστό των γυναικών φτάνει το 75%.
Tα κονδυλώματα, ο έρπης γεννητικών οργάνων (πέρυσι 400.000 νέα κρούσματα στις Η.Π.Α.), είναι ένας άλλος παράγων πού επιδρά στο δημογραφικό πρόβλημα. Η προσοχή που πρέπει να δοθεί από ΟΛΟΥΣ μας σε αυτό το θέμα πρέπει να είναι άμεση, σωστά οροθετημένη και φυσικά αποτελεσματική. Θα πρέπει η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση {ΣΔ} να γίνει πρωτεύον μάθημα διδαχής ίσως από το δημοτικό και σίγουρα από το Γυμνάσιο έως και το Λύκειο.




Ο σκοπός της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης είναι:
1) Να απαλλάξει τους νέους και τις νέες από το άγχος και τις προκαταλήψεις σχετικά με τη σεξουαλική λειτουργία .
2) Να τα προφυλάξει από ψυχοτραυματισμούς γύρω από τη σεξουαλική λειτουργία.
3) Να τα προφυλάξει από Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα.
4) Να τα βοηθήσει να αναπτύξουν αμυντικούς μηχανισμούς για την επιλεκτική αναστολή της σεξουαλικής ικανοποίησης.
5) Να τα κάνει ικανά για καλές διαπροσωπικές σχέσεις και σωστή συμβίωση.
6) Να περιορίσει τη συχνότητα της ανεπιθύμητης κύησης σε νεαρά ηλικία. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς ότι τα μισά κορίτσια μέχρι 16 ετών έχουν ήδη ξεκινήσει σεξουαλικές επαφές και ότι τα πολλά από αυτά δεν ζητούν καμιά σχετική πληροφόρηση μέχρι τη στιγμή που θα μείνουν έγκυες.

Γι’αυτό η ΕΝΩΣΗ ΜΑΙΕΥΤΗΡΩΝ-ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΩΝ των Η.Π.Α. συστήνει όπως η πρώτη επίσκεψη σε γυναικολόγο πρέπει να πραγματοποιείται πριν από την έναρξη της περιόδου. Αρμόδιοι για να κάνουν ενημέρωση σε θέματα ΣΔ είναι άτομα με γνώσεις και χωρίς άγχος για τα θέματα της, που εμπνέουν εμπιστοσύνη και στην ιδανική περίπτωση θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν σαν πρότυπα Η Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση μπορεί να απευθύνεται στο σύνολο του πληθυσμού με ιδιαίτερη ευαισθησία στις εξής ομάδες :
1) Παιδιά πριν από την εφηβεία:
2) Έφηβοι
3) Νέοι ενήλικες
4) Γονείς των πιο πάνω ομάδων

Από τις πιο πάνω ομάδες ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στους εφήβους αφού η μέση ηλικία εμμηναρχής, έχει μειωθεί στις αναπτυγμένες χώρες και η αναλογία των εφήβων με σεξουαλική δραστηριότητα έχει αυξηθεί.. Οι γονείς μπορούν να γίνουν τελικά οι πιο κατάλληλοι για την ενημέρωση των παιδιών τους. Με την προτροπή τους και την σωστή καθοδήγηση προς τους επαγγελματίες υγείας , για να μπορούν να έχουν σωστές υποδείξεις σε αυτά τα πολύ λεπτά , αλλά, τόσο καθοριστικά θέματα , δίνοντας τους σωστά εφόδια για τη σεξουαλική τους ζωή. Για του λόγου το αληθές ποιος γονέας δεν στέλνει το παιδί του σε φροντιστήρια ξένων γλωσσών ή φροντιστήρια ενισχυτικής διδασκαλίας, πιάνου, κτλ.; Ποιος είναι ο λόγος; Μας περισσεύουν χρήματα ή τους περισσεύει χρόνος; ΟΧΙ θέλουμε να τα εφοδιάσουμε πλήρως για μία καλύτερη ζωή. Αλλά ποια πραγματικά είναι η καλύτερη ζωή; Μήπως είναι η ασφαλής ζωή, η ζωή χωρίς δυσάρεστα απρόοπτα; Πιστεύω ότι όλοι μα όλοι αυτό ζητάμε για εμάς και τα παιδιά μας. Γι’αυτό πρέπει να φροντίσουμε να ενημερωθούμε εμείς σωστά και ενωρίς για να τα καθοδηγήσουμε σωστά στην ζωή τους. Εξ άλλου οι σύγχρονοι φόβοι και άγχη του νεοέλληνα είναι πέντε:
1) Να σπουδάσουν τα παιδιά,
2) να μη σκοτωθούν σε τροχαίο ατύχημα,
3) να μη γίνουν ναρκομανείς,
4) να μη μείνει έγκυος η κόρη
5) και να μην υπάρξουν διαζύγια.
Αυτός είναι ο σκοπός των γιατρών. Η ΠΡΟΛΗΨΗ κυρίως παρά η θεραπεία.

(*) Ο Χατζόπουλος Γρηγόριος είναι ιατρός
ΜΑΙΕΥΤΗΡΑΣ-ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΣ και
Γραμματέας της Ιατρικής Εταιρείας Πρέβεζας

Σάββατο, 14 Ιουλίου 2007

Καρδιά χτυπημένη


Παιδική μελαγχολία.

Ποιό νάναι άραγε το πιό σκούρο μπλε,
της θάλασσας της μάνας της Ελλάδας
της χιλιοταραγμένης από τα καράβια που την διασχίζουν;

Η του ουρανού του κουρασμένου
από τις γρατσουνιές των αεροπλάνων
που βουρκώνει και κλαιει σε κάθε λάθος μας,
που κουβαλάει την λάμψη του, πάνω από τον ήλιο.

Τάνια Τζήμα
Ε’ Δημοτικού
Μάης 2007.


Η φωτογραφία είναι από πίνακα διακοσμητικό που κρέμεται στην Παιδο-καρδιολογική νοσηλευτική μονάδα στον 4ο όροφο του Ωνασείου.

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2007

Ενας χρόνος από το βομβαρδισμό του Λιβάνου










Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό "Ιντιφάντα"
www.greece-palestine.blogspot.com/

Η Κρίση στη Γάζα
Του Michael Warschawski. Κέντρο Εναλλ. Πληροφόρησης-18 Ιουνίου 2007


Το παλιό όνειρο του Αριέλ Σαρόν γίνεται πραγματικότητα: Παλαιστίνιοι σκοτώνουν
Παλαιστινίους και το Ισραήλ μετράει τον αριθμό των θυμάτων με μεγάλη ικανοποίηση. Τα δάκρυα των ισραηλινών ηγετών είναι κροκοδείλια δάκρυα και οι ισχυρισμοί τους ότι θλίβονται για τις τραγικές εξελίξεις στη Γάζα είναι σκέτη υποκρισία. Οι αιματηρές συγκρούσεις ήταν προβλέψιμες και η ισραηλινό-αμερικανική ευθύνη και ενεργή εμπλοκή πεντακάθαρη σαν κρύσταλλο.

Πολλοί ισραηλινοί δημοσιογράφοι αναλύουν την ευθύνη του Ισραήλ ως έμμεση: «1,4
εκατομμύρια άνθρωποι έγκλειστοι σε μια περιορισμένη εδαφική οντότητα όπως η
Γάζα, χωρίς καμία δυνατότητα μιας φυσιολογικής οικονομικής ζωής, αλλά και χωρίς τη δυνατότητα να ξεφύγουν, είναι καταδικασμένοι να αλληλοσπαραχθούν… σαν
ποντίκια κλεισμένα σ’ ένα κουτί». Αυτή η ζωολογική εξήγηση δεν είναι μόνο
χαρακτηριστικά ρατσιστική, αλλά και βασίζεται σε μια τεράστια αναλήθεια. Επειδή, ο ισραηλινός και αμερικανικός ρόλος στις σημερινές συγκρούσεις ήταν κάτι πολύ παραπάνω από «τη δημιουργία» απλώς «των συνθηκών» για μια ενδοπαλαιστινιακή σύγκρουση.
Για μήνες το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών πίεζε την ηγεσία της Φατάχ να εξαπολύσει στρατιωτική επίθεση εναντίον της Χαμάς, και πριν από δύο βδομάδες το έδινε το πράσινο φως για την είσοδο μιας τεράστιας ποσότητας όπλων για τις πολιτοφυλακές της Φατάχ στη Γάζα. Με αυτή την έννοια, ο ισραηλινός ρόλος στην παρούσα κατάσταση δεν είναι απλώς εικαζόμενος, αλλά ενεργός.

Ποιος είναι ο επιτιθέμενος;

«Η Χαμάς παίρνει την εξουσία», «Το πραξικόπημα της Χαμάς», αυτοί είναι μερικοί
από τους τίτλους των ισραηλινών εφημερίδων τις τελευταίες μέρες που επαναλαμβάνουν τα κραυγαλέα ψέματα των κυβερνήσεων του Τελ Αβίβ και της Ουάσινγκτον. Φαίνεται ότι υπάρχει η ανάγκη να ξεκαθαριστεί το προφανές: η Χαμάς διέλυσε τη Φατάχ στις τελευταίες παλαιστινιακές εκλογές, κατόπιν μιας εκλογικής διαδικασίας που ολόκληρη η διεθνής κοινότητα, συμπεριλαμβανομένης της Ουάσινγκτον, χαιρέτισε ως «της πιο δημοκρατικής ουδέποτε στη Μέση Ανατολή».

Αδιαμφισβήτητη δημοκρατική διαδικασία και μαζική λαϊκή υποστήριξη, λίγα καθεστώτα μπορούν να διεκδικήσουν τέτοια νομιμοποίηση.
Παρά την τεράστια νίκη της, η Χαμάς απεδέχθη να μοιραστεί την εξουσία με τη Φατάχ σε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας που σχηματίστηκε υπό την αιγίδα της Σαουδικής Αραβίας και της Αιγύπτου και χαιρετίστηκε από ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα, με την εξαίρεση της Ουάσινγκτον και του Ισραήλ. Η πολιτική πλατφόρμα της νέας κυβέρνησης αναγνώριζε ντε φάκτο το Κράτος του Ισραήλ και προσυπέγραφε τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, με βάση το μηχανισμό του Όσλο.

Προτεραιότητα της νέας κυβέρνησης ήταν η αντιμετώπιση των φλεγόντων εγχώριων
ζητημάτων - οικονομική ανάπτυξη, αποκατάσταση του νόμου και της τάξης στη Γάζα,
καταπολέμηση της ενδημικής διαφθοράς της παλιάς από τη Φατάχ διοικούμενης διοίκησης- αφήνοντας τον πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς και την ΟΑΠ/PLO να συνεχίσει τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων, εάν και όταν το Ισραήλ θα δεχόταν να την ανανεώσει.

Η μετριοπαθής κυβερνητική πλατφόρμα της Χαμάς, ωστόσο, αντιμετώπιζε δύο ισχυρούς εχθρούς: ένα τμήμα των στελεχών της Φατάχ που δεν είναι έτοιμο να αποκηρύξει το μονοπώλιο της πολιτικής εξουσίας και τα υλικά προνόμια που απορρέουν απ’ αυτό και τις αμερικανό-ισραηλινές νεοσυντηρητικές κυβερνήσεις, που διεξάγουν πλανητική σταυροφορία εναντίον του πολιτικού Ισλάμ. Ο Μοχάμεντ Νταχλάν, πρώην αρχηγός Προληπτικής Ασφάλειας και τωρινού Συμβούλου Ασφαλείας του Μαχμούντ Αμπάς εκπροσωπεί και τα δύο: είναι οι εκτελεστές των σχεδίων της Ουάσινγκτον στην παλαιστινιακή ηγεσία, καθώς και οι εκπρόσωποι εκείνων των διεφθαρμένων ηγετών της Φατάχ που είναι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα με σκοπό να μη χάσουν τις οικονομικές απολαβές τους.

Από τη στιγμή της εκλογικής νίκης της Χαμάς, η πολιτοφυλακή του Νταχλάν προκαλούσε την κυβέρνηση, επιτιθέμενη στην πολιτοφυλακή της Χαμάς και αρνούμενη να αφήσει στην κυβέρνηση τον έλεγχο των παλαιστινιακών αστυνομικών δυνάμεων. Παρά την επιθετικότητα του Νταχλάν, η Χαμάς έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε για να συνάψει κάποια συμφωνία με τον Νταχλάν, ζητώντας από τους δικούς της αγωνιστές να απέχουν από τα αντίποινα. Ωστόσο, όταν έγινε φανερό ότι ο Νταχλάν δεν γύρευε συμβιβασμό, αλλά όντως προσπαθούσε να εξοντώσει τη Χαμάς, η ισλαμική οργάνωση δεν είχε άλλη εναλλακτική παρά να υπερασπιστεί εαυτόν και να προβάλει αντίσταση.

Το Μοντέλο της Αλγερίας

Το αμερικανό-ισραηλινό σχέδιο αποτελεί τμήμα μιας πλανητικής στρατηγικής επιβολής κυβερνήσεων που είναι πιστές στα δικά τους συμφέροντα, ενάντια στη θέληση του ντόπιου πληθυσμού. Η Αλγερία προσφέρει ένα παράδειγμα μιας τέτοιας στρατηγικής, αλλά επίσης της αποτυχίας της και του κολοσσιαίου ανθρώπινου κόστους της: την αδιαμφισβήτητη εκλογική νίκη του FIS (Μέτωπο Ισλαμικής Σωτηρίας) έναντι του διεφθαρμένου και ανυπόληπτου FLN, το 1991, ακολούθησε ένα πραξικόπημα της Γαλλίας και των ΗΠΑ που άνοιξε το δρόμο για τον εμφύλιο που διήρκεσε πάνω από μια δεκαετία και στοίχισε περισσότερα από εκατό χιλιάδες θύματα πολιτών.

Η Χαμάς προφανέστατα διδάχθηκα από την αλγερινή τραγωδία και αποφάσισε να μην
αφήσει τον Νταχλάν να πετύχει τα σχέδιά του ανάληψης της εξουσίας διά της βίας.
Απολαμβάνοντας την υποστήριξη της πλειοψηφίας του ντόπιου πληθυσμού, οι ένοπλοι
της Χαμάς συνέτριψαν τη Φατάχ μέσα σε λιγότερο από δύο μέρες, παρά τις προμήθειες όπλων, εμμέσως, από το Ισραήλ. Μια διεφθαρμένη πολιτοφυλακή χωρίς καμιά λαϊκή υποστήριξη δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μια σχετικά πειθαρχημένη και με υψηλό φρόνημα οργάνωση.
Ακόμη και μετά τη συντριπτική νίκη της επί της Φατάχ, η ηγεσία της Χαμάς επανέλαβε την πρόθεσή της να διατηρήσει την κυβέρνηση εθνικής ενότητας και να μην εκμεταλλευτεί το αποτυχημένο πραξικόπημα της Φατάχ ως δικαιολογία για την εξάλειψη της οργάνωσης ή για τον αποκλεισμό της από την κυβέρνηση. Η ηγεσία της Φατάχ ωστόσο, αποφάσισε να διαρρήξει κάθε δεσμό με τη Χαμάς και να εγκαθιδρύσει κυβέρνηση χωρίς τη Χαμάς… στη Δυτική Όχθη. Ένα ακόμη όνειρο του Αριέλ Σαρόν γίνεται πραγματικότητα: ολοκληρωτικός διαχωρισμός της Δυτικής Όχθης και της Γάζας, με την τελευταία να θεωρείται ένα ανέλπιδο «Χαμαστάν», μια τρομοκρατική οντότητα στην οποία δεν υπάρχουν πολίτες, αλλά μόνο τρομοκράτες που μπορούν να τεθούν υπό καθολική πολιορκία και να καταδικαστούν σε λιμοκτονία.
Η Ουάσινγκτον, που προσυπογράφει πλήρως αυτήν την πολιτική, υποσχέθηκε πλήρη υποστήριξη στον Μαχμούντ Αμπάς και το νέο του Μπαντουστάν στη Δυτική Όχθη και ο Εχούντ Ολμέρτ αποφάσισε να ξεπαγώσει τμήμα των παλαιστινιακών πόρων που βρίσκονται στα χέρια της ισραηλινής κυβέρνησης.

Όχι Εμφύλιος Πόλεμος

Ένας από τους στόχους της αμερικανικής και της ισραηλινής κυβέρνησης ωστόσο απέτυχε: δεν υπάρχει χάος στη Γάζα. Αντίθετα. Όπως δήλωσε ένας αξιωματικός της παλαιστινιακής ασφάλειας στη Χααρέτζ (17 Ιούνη): «Για μεγάλο χρονικό διάστημα η πόλη δεν ήταν ήρεμη. Προτιμώ την τωρινή κατάσταση από την προηγούμενη. Μπορώ, τελικά, να βγω από το σπίτι μου…». Η εξάλειψη των συμμοριών της Φατάχ από τη Γάζα μπορεί να θέσει ένα τέρμα σε μια μακρά περίοδο αναρχίας και να επιτρέψει την επιστροφή σ’ ένα ορισμένο επίπεδο φυσιολογικής ζωής. Τα τελευταία γεγονότα επιβεβαιώνουν ότι η Χαμάς έχει τη δύναμη να την επιβάλει.

Οι ισραηλινές κουβέντες για «παλαιστινιακό εμφύλιο πόλεμο» είναι απλώς ευχολόγια. Η ένοπλη σύγκρουση ήταν αποκλειστικά ανάμεσα στην ένοπλη πολιτοφυλακή και αν, δυστυχώς, υπήρξαν ανθρώπινες απώλειες, ήταν αυτό που ο αμερικανικός στρατός αποκαλεί «παράπλευρες απώλειες». Ο πληθυσμός είναι όντως πολιτικά διασπασμένος –τόσο στη Δυτική Όχθη, όσο και στη Γάζα- αλλά δεν αλληλοσκοτώνεται, τουλάχιστον μέχρι στιγμής.
Με τη Γάζα ορισμένη ως εχθρική οντότητα και το σύνολο του πληθυσμού της ως σύμμαχο της Χαμάς, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα αποτελέσει, στο άμεσο μέλλον, στόχο μιας βάρβαρης ισραηλινής εισβολής: στρατιωτικές επιδρομές, βομβαρδισμοί και λιμοκτονία.