Η ξεχασμένη τέχνη της σιωπής.

Η ξεχασμένη τέχνη της σιωπής gaitis

Γαϊτης Γιάννης «Η δολοφονία της ελευθερίας», 1968 Γαϊτης Γιάννης «Η δολοφονία της ελευθερίας», 1968 31.03.2018, δημοσιευθηκε στην Εφημεριδα των Συντακτών. Συντάκτης: Θανάσης Βασιλείου Υπήρξε μια περίοδος στην Ευρώπη, περίπου στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, που αρκετοί στοχαστές, περισσότερο Γάλλοι και λιγότερο Άγγλοι, έβλεπαν τις διακηρύξεις πολιτικών δικαιωμάτων, της ελευθερίας του λόγου, τον διαχωρισμό κράτους και εκκλησίας κ.ά. να υλοποιούνται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού με την Αμερικανική Επανάσταση. Την ίδια περίοδο στη Γαλλία, το 1764, ο Βολταίρος, ο μεγαλύτερος εχθρός της εξ αποκαλύψεως γνώσης και της μισαλλοδοξίας, ξέροντας ότι δεν ζούσε στον καλύτερο δυνατό κόσμο, υπερασπιζόταν τη λογική και την ανεκτικότητα ως κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας. «Ολοι έχουμε ζυμωθεί με αδυναμίες και σφάλματα∙ ας συγχωρήσουμε λοιπόν ο ένας τον άλλο για τις ανοησίες μας∙ αυτός είναι ο πρώτος νόμος της φύσης». Καταγγέλλοντας ως τέρας οποιονδήποτε καταδίωκε συνάνθρωπό του επειδή είχε κάποια διαφορετική άποψη, ο Βολταίρος και άλλοι προσέγγιζαν έναν κοινωνικό νόμο που προάσπιζε την ελευθερία των λόγων ‒ μια κατάσταση η οποία αναγνωρίστηκε αργότερα ως ένα από τα πολυτιμότερα δικαιώματα του ανθρώπου στη Γαλλική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη (1789) αλλά και σε νεότερες δικές μας διακηρύξεις δικαιωμάτων. Στον αντίποδα, το 2018 ‒σε φάση που η απόσταση μεταξύ διευθυντηρίου Βρυξελλών και ευρωπαίων λαών βαθαίνει‒ η Ε.Ε. τονίζει επανειλημμένως ότι δεν επιθυμεί «ούτε κουβέντα» εις βάρος της, σπεύδοντας με φούρια να προεικάζει ότι οποιαδήποτε κριτική εκπορεύεται από λαϊκιστές, ευρωσκεπτικιστές και ΜΜΕ καθοδηγούμενα από αντιευρωπαϊκά λόμπι κ.λπ. Έτσι, μεταξύ άλλων οργανισμών, η Ε.Ε. κρατώντας για τον εαυτό της την πολιτική ορθότητα σαν τη γριά χελώνα που φυλάει το καβούκι της, αφήνει απλόχερα στις χώρες μέλη όπως η Ελλάδα, αλλά και σε υποψήφιες χώρες μέλη, όπως τα Σκόπια ή η Τουρκία, το διμερές δικαίωμα στην ανοησία.

Ας το πούμε αλλιώς. Οφείλουμε να είμαστε ενάντιοι σε κάθε προσπάθειας που επιτρέπει τα πάντα εκτός από το να σκέφτεται κάποιος. Οφείλουμε να είμαστε απέναντι σε κάθε μορφή λογοκρισίας∙ και απέναντι στον φόβο. Αλλά, επίσης, οφείλουμε να ξέρουμε ότι όταν βάζουμε ένα σπίρτο αναμμένο μπροστά σε μία κάμερα, η εικόνα στην οθόνη μας θα δείχνει φωτιά. Λοιπόν, στο ερώτημα «θα έχουμε πόλεμο με την Τουρκία;» Η απάντηση είναι όχι. Αλλά επειδή σε εποχές καχυποψίας κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος για τον άλλο, καλύτερα να μοχθεί για ειρήνη και να σκέφτεται την ευημερία κι όχι τον πόλεμο. Αν το παραπάνω είναι πράγματι δύσκολο, μία καλή άσκηση ‒χωρίς να υπονοώ νέες μορφές λογοκρισίας, δουλείας ή υποταγής σε υπέρτερες δυνάμεις ευρωπαϊκού ή τουρκικού τύπου‒ είναι η τέχνη της σιωπής ως τρόπος διατήρησης στοιχειώδους αυτοσεβασμού και αυτοπροστασίας. Πολύ δε περισσότερο όταν η κουβέντα έχει να κάνει με ειδήσεις και κοινωνικοπολιτικά, εσωτερικά ή διμερή, ελληνοτουρκικά, ευρωπαϊκά ή παγκόσμια τρέχοντα θέματα. Μήπως δεν ισχύει πως υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος που πρέπει κανείς να σιωπά και συγκεκριμένος χρόνος που πρέπει κανείς να μιλά; Μήπως είναι πρωτόγνωρη η κατάσταση του πλήθους σχολιαστών και αναλυτών που είναι σίγουροι ότι εφόσον γνωρίζουν γραφή, γνωρίζουν και να γράφουν, ή όλων εκείνων των «ειδικών» που νομίζουν ότι εφόσον έμαθαν να ομιλούν, μπορούν να εκφράζουν γνώμη περί παντός ξεπερνώντας τα όρια της ανοησίας; Μήπως δεν παραβιάζεται καθημερινά η αρχή ότι «μερικές φορές η σιωπή εκλαμβάνεται ως φρονιμάδα στον στενόμυαλο και ως δεινότητα στον αμαθή;» Σίγουρα, η απόσταση μεταξύ εθελούσιας σιωπής και των ψηγμάτων χρυσού στη λογοκρισία, την υποκρισία, το αντιπολιτευτικό κράξιμο ή τη χονδροειδέστατη βλακεία, είναι μεγάλη. Δεν είμαι καν σίγουρος ότι όλοι θα συμφωνούσαν με τον Ρουσσώ όταν, στο «Κοινωνικό Συμβόλαιο», υποστήριζε ότι «αν ήμουν ηγεμόνας ή νομοθέτης, δεν θα έχανα τον καιρό μου, λέγοντας αυτό που θα έπρεπε να κάνω∙ θα το έκανα ή θα σώπαινα».

Αλλωστε, και ο Τόμας Χομπς προηγουμένως στον «Λεβιάθαν» είχε προκαταλάβει τους αναγνώστες του σε σχέση με αρκετές υποτιθέμενες σοφίες: «Στο πλαίσιο μιας πολιτικής κοινότητας θα πρέπει κάθε φορά να επισημαίνω ποια πράγματα θα πρέπει να διορθωθούν. Ανάμεσα σε αυτά είναι και η πληθώρα των λόγων δίχως νόημα… »Διότι μέτρα των φρονίμων είναι οι λέξεις, αφού χάρη σε αυτές λογαριάζουν. Είναι όμως και το νόμισμα των ανόητων...» Και ο Καμύ, στο σημείο αυτό, στεκόταν κάπου ανάμεσα στον Ρουσσώ και τον Χομπς όταν έλεγε: «Απεχθάνομαι εκείνους που πάνε πιο μακριά με τα λόγια, απ’ ό,τι με τις πράξεις τους».

Ωστόσο, σε περίοδο που τα άκοπα λόγια γίνονται προπαρασκευή πολέμου, γείτονες, όμηροι, σύνορα, νησιά και προσδοκίες, γίνονται ολοένα και πιο σύνθετα και η αντίληψή μας ολοένα πιο χοντοκομμένη, πολύ δε περισσότερο όταν η σωφροσύνη και η ηθική σπανίως παρεμβάλλονται σε ζητήματα πολιτικού κέρδους ή ζημιάς, ειρήνης ή πολέμου, αυτός που με τη σιωπή του αφήνει στους ήδη χτυπημένους χώρο για να σκεφτούν περισσότερο, τουλάχιστον, δεν θα γίνεται επικίνδυνος και θα φαντάζει λιγότερο ανόητος.

Οι τζιχαντιστές φεύγουν, οι μουτζαχεντίν έρχονται

Οι τζιχαντιστές φεύγουν, οι μουτζαχεντίν έρχονται Εντυπη εκδοση Στρατής Αγγελής Δημοσίευση ΑΥΓΗ: 02 Οκτωβρίου 2016 19:00 Το μάθημα του Αφγανιστάν και το πάθημα της Συρίας Ο Ελληνοαμερικανός πράκτορας Γκαστ Αβράκωτος «διέπρεψε» με τη χούντα στην Ελλάδα πριν αναλάβει δράση στο Αφγανιστάν. Σύνδεσμος της CIA με την ΚΥΠ στη δεκαετία του 1960, συνομιλητής του Παπαδόπουλου και του Ιωαννίδη, ο Αβράκωτος φέρεται επίσης ότι έπαιξε ρόλο στην τραγωδία της Κύπρου. Αλλά αυτό που τον έκανε γνωστό στην Αμερική, πέρα από τους κύκλους των μυστικών υπηρεσιών, ήταν η δράση του κατά των Σοβιετικών, η οργάνωση του δικτύου που εξόπλισε τους Αφγανούς αντάρτες μουτζαχεντίν στη μεγαλύτερη μυστική επιχείρηση της CIA (Operation Cyclone) τη δεκαετία του 1980 μέσω του Πακιστάν.

Τα έργα και οι ημέρες του Γκαστ Αβράκωτος περιγράφονται στο βιβλίο του Τζορτζ Κρίλι «Ο Πόλεμος του Τσάρλι Γουίλσον» που εκδόθηκε το 2003 και μεταφέρθηκε στην οθόνη το 2007 («Παιχνίδια Εξουσίας») με τον Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν στον ρόλο του αρχιπράκτορα. Στον Ελληνοαμερικανό πράκτορα αποδίδεται ο εξοπλισμός των μουτζαχεντίν με τους φορητούς αντιαεροπορικούς πυραύλους Stinger που κατέρριψαν εκατοντάδες σοβιετικά ελικόπτερα και αεροπλάνα. Στον ίδιο αποδίδονται διάφοροι πρωτότυποι τρόποι μεταφοράς στο Αφγανιστάν αντιαρματικών όπλων και βλημάτων που επίσης προκάλεσαν σοβαρές απώλειες στους Ρώσους. Ο Αβράκωτος πέθανε το 2005 στις ΗΠΑ. Τι σχέση έχει όμως ένας από τους πρωτεργάτες του «ρωσικού Βιετνάμ» με τη Συρία; Τη σύνδεση έκαναν οι ίδιοι οι Αμερικανοί προειδοποιώντας τη Ρωσία για επανάληψη της αφγανικής περιπέτειας στη Συρία. Καθώς η ρωσική και η συριακή αεροπορία σφυροκοπούσαν το ανατολικό Χαλέπι που ελέγχεται από τους αντάρτες, Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν στο πρακτορείο Reuters ότι θα είναι πλέον δύσκολο για τις ΗΠΑ να εμποδίσουν τον εξοπλισμό των αντικαθεστωτικών με φορητούς αντιαεροπορικούς πυραύλους. Πρόκειται για μια έμμεση αλλά καθαρή απειλή που συνοδεύτηκε με την επίκληση σχετικών διαθέσεων από τη Σαουδική Αραβία και από άλλα αραβικά καθεστώτα που είχαν παίξει τον ίδιο ρόλο στο Αφγανιστάν. Οι ίδιες αμερικανικές πηγές -διατηρώντας την ανωνυμία τους- αναφέρθηκαν επίσης σε μεγαλύτερο εξοπλισμό των Σύρων ανταρτών μέσω Τουρκίας, η οποία είναι η βασική οδός ανεφοδιασμού τους.

Στο Χαλέπι δεν κρίνεται μόνο η έκβαση του συριακού εμφυλίου, δηλαδή η επικράτηση του Άσαντ επί των αντικαθεστωτικών. Την περασμένη εβδομάδα έγινε φανερό ότι το συριακό καθεστώς και οι σύμμαχοί του (Ρωσία, Ιράν, Χεζμπολάχ) επιχειρούν να καταλάβουν ολόκληρη την πόλη και να αφαιρέσουν ένα σημαντικό στρατηγικό και διαπραγματευτικό πλεονέκτημα από τους αντιπάλους τους, που δεν είναι μόνο οι περικυκλωμένοι αντάρτες. Ηνωμένες Πολιτείες, μοναρχίες του Κόλπου, Τουρκία και ευρωπαϊκές χώρες εκφράζουν αγωνία για το Χαλέπι, αλλά η επικείμενη νέα ανθρωπιστική καταστροφή είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Η άλλη πλευρά αφορά την επόμενη μέρα στη Συρία και στη Μέση Ανατολή. Στη Συρία και στο γειτονικό Ιράκ το Ισλαμικό Κράτος υποχωρεί (βλέπει χάρτης) και θα είχε ήδη διαλυθεί εάν δεχόταν συντονισμένη επίθεση από τις μεγάλες και τις περιφερειακές δυνάμεις που κατά τα άλλα αγωνιούν για τη τζιχαντιστική απειλή. Το πρόβλημα είναι ότι οι χώρες που εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα στη σύγκρουση δεν συμφωνούν για αυτό που θα μπορούσε να προκύψει στη Συρία και στο Ιράκ στη θέση του Ισλαμικού Κράτους. Στον γόρδιο δεσμό περιλαμβάνεται ο κομβικός ρόλος των Κούρδων στις δύο χώρες (και στους ενεργειακούς δρόμους) αλλά και το κουρδικό ζήτημα μέσα στην Τουρκία. Με τις αμερικανικές εκλογές να απέχουν μόλις πέντε εβδομάδες και τον/την διάδοχο του Ομπάμα να αναλαμβάνει καθήκοντα στις αρχές του επόμενου έτους, δύσκολα μπορεί πλέον να φανταστεί κάποιος ότι θα επιλυθεί η κρίση μέσα στο 2016. Η κυβέρνηση της Άγκυρας χτίζει ένα τείχος 900 χιλιομέτρων στα νότια σύνορά της και υπολογίζει ότι η κατασκευή του θα ολοκληρωθεί την άνοιξη. Θα σφραγίσει τον δρόμο μόνο στους «τρομοκράτες» ή και στους πρόσφυγες; Τι θα γίνει εν τω μεταξύ στη Συρία; Η αμερικανική προειδοποίηση δεν αφορά μόνο το Χαλέπι, αλλά ολόκληρη την κατακερματισμένη Συρία. Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ πρόσθεσε την επόμενη ημέρα ότι από το κενό στη Συρία θα μπορούσαν να προέλθουν απειλές για τα ρωσικά συμφέροντα ακόμα και για τις ρωσικές πόλεις. Το Κρεμλίνο απέρριψε τις «άκομψες» δηλώσεις και συνέχισε τους βομβαρδισμούς κατά ανταρτών και αμάχων . Όσο για τους Αμερικανούς επιτελείς φαίνεται να μην έχουν πάρει το μάθημά τους από την ιστορία. Τα καπετανάτα των μουτζαχεντίν με αμερικανικό οπλισμό πολέμησαν τον Κόκκινο Στρατό στο όνομα του Αλλάχ, κατόπιν στράφηκαν το ένα εναντίον του άλλου. Στις στάχτες του Αφγανιστάν γιγαντώθηκε η Αλ Κάιντα του Οσάμα Μπιν Λάντεν και ακολούθησε η 11η Σεπτεμβρίου. Μέσα από τις στάχτες της αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ αναδύθηκε το Ισλαμικό Κράτος προσελκύοντας φανατικούς ισλαμιστές από όλο τον κόσμο. Τρεις δεκαετίες μετά την επιχείρηση του Γκαστ Αβράκωτου στο Αφγανιστάν η Ουάσιγκτον φαίνεται διατεθειμένη να δώσει ένα παρόμοιο «μάθημα» στους Ρώσους στις στάχτες της Συρίας. Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για το σίκουελ, Παιχνίδια Εξουσίας-2. Οι μέθοδοι και το σενάριο είναι ίδια, οι χώρες αλλάζουν.

(ΛΕΖΑΝΤΑ:) Γκαστ Αβράκωτος: Το μυαλό της CIA στο “ρώσικο Βιετνάμ” Αυτό που τον έκανε γνωστό στην Αμερική, πέρα από τους κύκλους των μυστικών υπηρεσιών, ήταν η δράση του κατά των Σοβιετικών, η οργάνωση του δικτύου που εξόπλισε τους Αφγανούς αντάρτες μουτζαχεντίν στη μεγαλύτερη μυστική επιχείρηση της CIA (Operation Cyclone) τη δεκαετία του 1980 μέσω του Πακιστάν

Kαι εμείς «λιαζόμαστε»...

Kαι εμείς «λιαζόμαστε»... 25/05/2015 - 08:00 Στάθης στον eniko

Όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν ακόμη Ένωση εθνικών κρατών, για να εξελιχθεί στη συνέχεια σε μια Ένωση δύο ταχυτήτων υπό το Διευθυντήριο των πέντε (Βρετανία, Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία), που έγινε των τριών (Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία), για να καταλήξει στον Γαλλογερμανικό άξονα κι από ’κει στην ξεδιάντροπη Γερμανική Ηγεμονία, από τότε λοιπόν έως σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση ευαγγελιζόταν την κατάργηση των εθνικών συνόρων και την αποδυνάμωση των εθνικισμών. Κατάφερε ακριβώς το αντίθετο. Κατήργησε μεν τα εθνικά σύνορα ανάμεσα στις αστικές τάξεις των χωρών – μελών, όπως και τα σύνορα για την διακίνηση των εμπορευμάτων τε και του πλούτου, αλλά ύψωσε ασφυκτικά – ταξικά – οικονομικά τείχη- του- αίσχους ανάμεσα στους λαούς και άγρια εθνικιστικά τείχη σε πολλές (υπερβολικά πολλές) περιοχές της Ευρώπης από τη Βαλτική έως τη Μεσόγειο. Σήμερα εθνικιστικές αντιθέσεις σπαράσσουν την πρώην Γιουγκοσλαβία, φύονται στην Αλβανία, κυριαρχούν στην εθνική ταυτότητα της Πολωνίας και της Ουγγαρίας, καθορίζουν τα Βαλτικά κράτη, λυμαίνονται την Ουκρανία και σιγοκαίουν παντού εκεί όπου η Ένωση μέσω ΜΚΟ (και άλλων πρακτόρων) υποδαυλίζει εθνοτικές αντιθέσεις (είτε θρησκευτικές είτε εθνικές) Μόνον η FUEN (Ομοσπονδιακή Ένωση Εθνικοτήτων Ευρώπης) μια ΜΚΟ που χρηματοδοτεί αγρίως η Γερμανία θέτει θέμα Γερμανικών Μειονοτήτων σε εννέα (!) παρακαλώ κράτη μέλη της Ένωσης. Όποιος ενθυμείται την περίπτωση των Σουδητών (γερμανική μειονότητα στην τότε Τσεχοσλοβακία) με των οποίων την «αποκατάσταση των δικαιωμάτων» ο Χίτλερ άρχισε να τρώει κράτη και να επανασυσκευάζει χώρες, καλώς ενθυμείται. Όποιος επίσης ενθυμείται ότι ο διαμελισμός της Ελλάδας κατά την κατοχή πέρασε μέσα απ’ την «αποκατάσταση των δικαιωμάτων» διαφόρων πραγματικών ή κατασκευασμένων μειονοτήτων (Τσάμηδες, «πριγκιπάτο των Βλάχων» κ.α.) καλώς επίσης ενθυμείται.

Τέλος, όποιος ενθυμείται ότι στο πλευρό των ναζιστικών τεράτων έδρασαν κατά τη διάρκεια του πολέμου όλοι οι Βαλκανικοί εθνικισμοί, καλώς ενθυμείται. Έλληνες ταγματασφαλίτες, Βόσνιοι Μουσουλμάνοι (οίτινες προσέφεραν τρεις «Λεγεώνες» - μεραρχίες στους χιτλερικούς,) Αλβανοί εθνικιστές και Κροάτες φασίστες, Βούλγαροι και Ρουμάνοι μοναρχικοί – ένα Μαύρο Μέτωπο που αιματοκύλισε, έκαψε, έκλεψε, λούφαξε και ξανασηκώνει κεφάλι. Διότι η Ένωση με την «καταλαγή» που δια της πολιτικής ορθότητος ευαγγελίσθηκε, στην πραγματικότητα συνδαύλισε (για γεωπολιτικούς λόγους) τη φωτιά των παλιών εθνικισμών (διότι οι εθνικισμοί αφήνουν πάντα πίσω τους εκκρεμότητες) με αποτέλεσμα σήμερα οι σπίθες απ’ τη στάχτη αν ξαναγίνονται φλόγες. Και δεν μιλούμε εδώ για εθνικές διεκδικήσεις όπως στην Καταλωνία, τη Βισκάγια, τη Σκωτία και αλλού, που εκδηλώνονται στο πλαίσιο των δημοκρατιών με δημοκρατικά κινήματα, αλλά για εθνικιστικά παραληρήματα που αξιοποιούνται απ’ την Ένωση (πάντα σε συνεργασία με τις ΗΠΑ) για να αναδιαμορφώσουν τα σύνορα (που θα καταργούσαν) στο πλαίσιο μιας νέας τάξης που θα εξασφαλίζει την ταξική απομύζηση των λαών σε όλο και πιο μεγαλύτερο εύρος και βάθος. Στα καθ’ ημάς με τον πτωχοπροδρομικό τρόπο που χαρακτηρίζει τους «εκσυγχρονιστές» και τους ευρωλιγούρηδες, όλη αυτήν τη διαδικασία παρακολούθησε και συγκάλυψε η ρητορική των Ποκοπίκο. Η οποία δεν έβλεπε τίποτε το μεμπτόν στον εθνικισμό των Σκοπίων, παρά μόνον έναν καλοκαγάθο «αυτοπροσδιορισμό», τίποτε το αξιοκατάκριτο στον Αλβανικό εθνικισμό, παρά την «αλήθεια του άλλου», και τίποτε το παράδοξο στον Τουρκικό επεκτατισμό, παρά ένα...κακό «βαθύ κράτος» που ο εξευρωπαϊσμός θα εξημέρωνε. Τρίχες! Όλα αυτά τα χρόνια οι αφελείς (;) αυτοί «εκσυγχρονιστές» και ψευτοδιεθνιστές έπαιζαν με τη φωτιά (τη συνδαύλιζαν, μάλιστα κατηγορώντας τους Έλληνες για εθνικισμό) και τώρα η φωτιά φουντώνει. Τα αθύρματα αυτά, οι εγκληματίες αυτοί με το ανάλαφρο υφάκι, η ανύποπτοι ηλίθιοι ή χρήσιμοι πράκτορες, όλα αυτά τα χρόνια ενθάρρυναν τον εθνικισμό των Σκοπίων, των Βοσνίων, των Κροατών, εμπλεκόμενοι (αναπαράγοντας έτσι τον πόλεμο των εθνικισμών) και ψέγοντας ως εθνικιστές μόνον τους Σέρβους ή τους Έλληνες. Έπαιξαν με τον πιο γλυκανάλατο και αποτελεσματικό τρόπο το παιγνίδι της Γερμανίας και των ΗΠΑ στην περιοχή. Κοιμούνται τώρα ήσυχοι οι γελοίοι αυτοί (που δεν θα δώσουν ποτέ λογαριασμό σε κανέναν για το έγκλημα τους) καθώς βλέπουν τη Βαλκανική πυριτιδαποθήκη να ζώνεται ξανά απ΄τις φλόγες; (με την «Τέλεγκραφ» να γράφει ήδη για την πιθανότητα ενός Τρίτου Βαλκανικού Πολέμου).

Η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση εδώ και πέντε χρόνια. Προς το έδαφος της πλησιάζουν με τον άλφα ή τον βήτα τρόπο οι αγωγοί. Οι ΗΠΑ, είναι πλέον φανερό, υποδαυλίζουν τον Αλβανικό αλυτρωτισμό και κανονίζουν δια του Αλβανικού εθνικισμού, την προοπτική μιας μεγάλης Αλβανίας. Η παντέρμη FYROM πάει για σφαχτάρι, ενώ η Τουρκία όχι μόνον απλώνει την επιρροή της δια του Κουφοπεδίου και της Βοσνίας ως τις «πύλες της Βιέννης», αλλά φιλοδοξεί πλέον εκτός απ’ τη Θράκη, να έχει λόγο, να οργανώνει και να εκφράζει τουρκομουσουλμανικούς θύλακες μέσα στο πλήθος των μουσουλμάνων μεταναστών σε όλη την ελληνική ενδοχώρα. Η Τούρκια δεν λιάζεται στην Ομόνοια. Ενθαρρύνει και ενισχύει τον UCK, χρηματοδοτεί το ISIS, χρηματοδοτεί «έργα» (δρόμους, τζαμιά, φράγματα, σχολεία) σε όλα τα Βαλκάνια, αναφέρεται πλέον ευθέως στην «οθωμανική κληρονομιά» υποθάλπει τζιχαντιστές και βρυκολακιάζει τον Αλβανικό εθνικισμό. Όλα αυτά δεν αντιμετωπίζονται με ευχολόγια και «Ευρωπαϊκά πρόγραμματα» - το Ευρωπαϊκό πρόγραμμα υπό την ηγεμονία της Γερμανίας είναι να γίνουν τα Βαλκάνια «ζωτικός χώρος» της Ένωσης και των ΗΠΑ, με την Ελλάδα μια Ειδική Οικονομική Ζώνη περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας και απεριόριστης ταξικής καταπίεσης. Κι εμείς «λιαζόμαστε»...

Οπα σιναναϊ γιαβρούμ η Τουρκο Ευρωπαϊκή φιλία

Διάγγελμα Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου για το Δημοψήφισμα της 24ης Απρίλη 2004.

ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΥΠΕΡ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΤΑΣΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ 24ΗΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2004

Συμπατριώτισσες, Συμπατριώτες,
Αυτές της εξαιρετικής ιστορικής σημασίας συνθήκες, νιώθω υποχρέωσή μου να απευθυνθώ σ΄ εσάς: στον Κυρίαρχο Κυπριακό Λαό. Κάθε λαός διαμορφώνει και γράφει τη δική του ιστορία. Άλλοτε με απελευθερωτικούς και κοινωνικούς αγώνες, άλλοτε με δημοκρατικές διαδικασίες διά της ψήφου του. Τώρα καλείται ο Κυπριακός Λαός, καλούμαστε ο καθένας χωριστά και συλλογικά, να γράψουμε την ιστορία του μέλλοντος της Κύπρου.
Η πατρίδα μας, διέρχεται τις πιο δραματικές ώρες της μακραίωνης ιστορίας της. Ώρες καθοριστικές όχι μόνο για το παρόν και τη δική μας γενεά, αλλά και για το μέλλον και τις γενεές που θα έρθουν. Οι αποφάσεις που θα πάρουμε εμείς σήμερα, διαμορφώνουν και καθορίζουν τις τύχες και τα πεπρωμένα και των επερχόμενων γενεών.
Είμαι πεπεισμένος ότι ολόκληρη η πολιτική ηγεσία του τόπου, αλλά και η κάθε μιά και ο καθένας από σας, έχει πλήρη επίγνωση της σοβαρότητας της απόφασης που καλούμαστε να πάρουμε στο Δημοψήφισμα της 24ης του Απρίλη, και ότι συμμερίζεστε το βάρος της ευθύνης που αναλαμβάνουμε με την ψήφο μας. Αυτή η απόφαση ανήκει αποκλειστικά και μόνο στον Κυπριακό Λαό. Ελπίζω οι ξένοι φίλοι μας να σεβαστούν το λαό και την Κυπριακή Δημοκρατία. Ελπίζω να κατανοήσουν ότι παρεμβάσεις και πιέσεις προσβάλλουν την αξιοπρέπεια του Κυπριακού λαού, είναι αντίθετες προς ρητή πρόνοια του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και, τελικά, καταλήγουν αντιπαραγωγικές.
Η κρισιμότητα των αποφάσεων που καλούμαστε να πάρουμε συλλογικά, αλλά και ατομικά, δεν μας επιτρέπει να αποδυθούμε σε συναγωνισμό για το ποιός είναι περισσότερο ή λιγότερο πατριώτης. Όλοι έχουμε τον ίδιο στόχο και όλοι έχουμε την ίδια έγνοια για το μέλλον της πατρίδας μας.
Υπάρχουν διαφορές στις εκτιμήσεις, στην ανάλυση των περίπλοκων και, εν πολλοίς, δυσνόητων προνοιών του Σχεδίου Ανάν και των βραχυπρόθεσμων και μακροχρόνιων αποτελεσμάτων του. Καλώ όλους να λειτουργήσουμε σε πνεύμα αλληλοσεβασμού, χωρίς φανατισμό και προπηλακισμούς.
Δεν πρόκειται για πολιτικές εκλογές όπου τα Κόμματα καταμετρούν τη δύναμή τους. Δεν θα αναμετρηθούν τα Κόμματα μεταξύ τους. Θα αναμετρηθούμε με την ιστορία.
Η διαφύλαξη λοιπόν της ενότητας μας είναι ύψιστο χρέος προς την πατρίδα μας. Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, οφείλουμε να το σεβαστούμε και η επόμενη μέρα πρέπει να μας βρει μονιασμένους και δυνατούς. Η Κύπρος θα μας χρειαστεί όλους. Δεν περισσεύει κανένας.
Σέβομαι και εκτιμώ κάθε καλόβουλη και ειλικρινή άποψη και προσπαθώ να την κρίνω με αντικειμενικότητα και να την σταθμίσω, χωρίς προκαταλήψεις, και ανεπηρέαστος από δογματισμούς ή συναισθηματική φόρτιση.
Ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και εκλεγμένος εκπρόσωπος της Ελληνοκυπριακής κοινότητας φέρω το αυξημένο βάρος της ευθύνης της διεξαγωγής των διαπραγματεύσεων και το χρέος να δηλώσω δημόσια, με ειλικρίνεια και παρρησία τη δική μου αποτίμηση της κατάληξης και την δική μου απόφαση. Χωρίς καμιά προσπάθεια επιβολής της δικής μου επιλογής και θέλησης αλλά ως καθοδήγηση και συνεκτίμηση από σας. Η τελική απόφαση ήταν πάντα και παραμένει δική σας. Η ετυμηγορία σας θα εκφραστεί στο Δημοψήφισμα της 24ης του Απρίλη.
Από την ημέρα που επέστρεψα από τη Λουκέρνη, αφιέρωσα όλο μου το χρόνο για να μελετήσω με τους συνεργάτες μου και τους λειτουργούς του Κράτους το τελικό Σχέδιο Ανάν, σε όλες του τις πτυχές. Άκουσα απόψεις, εκτιμήσεις και αναλύσεις. Παρακολούθησα με προσοχή τον δημόσιο διάλογο που έχει αναπτυχθεί και τα επιχειρήματα που οι διάφορες πλευρές παρέθεσαν. Έχω ζητήσει και έλαβα γνωμοδοτήσεις ξένων διεθνολόγων και συνταγματολόγων πάνω σε συγκεκριμένες πτυχές και πρόνοιες του Σχεδίου. Αξιολόγησα τις δηλώσεις διεθνών παραγόντων με νηφαλιότητα, ψυχραιμία και αντικειμενικότητα. Αξιολόγησα τις εκτιμήσεις Ελλαδικών Κομμάτων και ξένων Κυβερνήσεων με τις οποίες επικοινώνησα. Αναμένω και θα μελετήσω με προσοχή τις τελικές αποφάσεις των πολιτικών Κομμάτων της Κύπρου, τα οποία σέβομαι και εκτιμώ για την προσφορά τους στον τόπο. Κριτήριο της αξιολόγησής μου ήταν ένα και μοναδικό: η εξυπηρέτηση των συμφερόντων και δικαιωμάτων του Κυπριακού Λαού στο σύνολό του, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Αυτό μου επιβάλλει η συνείδησή μου. Αυτό απαιτεί το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, στο οποίο με τη ψήφο σας με εκλέξατε.
Ελληνικέ Κυπριακέ Λαέ,
Όταν πριν από ένα χρόνο, ζήτησα τη ψήφο σου, ανέλαβα την δέσμευση ότι θα αγωνιστώ με όλες μου τις δυνάμεις, σε κάθε επίπεδο και από κάθε βήμα που προσφέρεται, για να πετύχω, βελτιώσεις στην, τότε, εκδοχή του Σχεδίου Ανάν, με στόχο να καταστεί λειτουργικό και, άρα, βιώσιμο. Δεσμεύτηκα ότι οι απαιτήσεις μας για βελτιώσεις θα ήσαν εντός των παραμέτρων του Σχεδίου και δεν θα ανέτρεπαν την γενική φιλοσοφία του Σχεδίου, ούτε θα ανέτρεπαν ουσιώδεις και βασικές πρόνοιές του ή συμβιβασμούς που είχαν συμφωνηθεί στις συνομιλίες που είχαν προηγηθεί της εκλογής μου.
Δεσμεύτηκα, ακόμη, ότι θα επεδίωκα λύση που θα διασφάλιζε τα συμφέροντα των Ελληνοκυπρίων αλλά και των Τουρκοκυπρίων, στα πλαίσια μιας επανενωμένης Κύπρου.
Συνεπής στην πάγια πολιτική του Εθνικού Συμβουλίου, ότι η δική μας πλευρά επιδίωκε δικοινοτικές διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και ανταποκρινόμενος σε συνεχείς παραινέσεις της πολιτικής ηγεσίας του τόπου, δεν έπαυσα να επιζητώ και να πιέζω για επανάληψη της πρωτοβουλίας του Γενικού Γραμματέα με βάση το Σχέδιο Ανάν και κάτω από τις προϋποθέσεις που είχαν συμφωνηθεί στο Εθνικό Συμβούλιο.
Τελικά, ο Γενικός Γραμματέας μας κάλεσε στη Νέα Υόρκη στις 10 Φεβρουαρίου του 2004, για να συμφωνήσουμε σε νέα διαδικασία διεξαγωγής των διαπραγματεύσεων, θέτοντας ως όρο για την ανάληψη νέας πρωτοβουλίας, την αποδοχή διαιτητικού ρόλου του Γενικού Γραμματέα.
Αν δεν ανταποκρινόμουνα θετικά στην πρόσκληση του Γενικού Γραμματέα θα ενεργούσα αντίθετα με την πάγια πολιτική του Εθνικού Συμβουλίου και θα ήμουνα ασυνεπής στην πάγια θέση μας ότι επιδιώκουμε λύση του προβλήματος με συνομιλίες υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών.
Με τη σύμφωνη γνώμη των εκπροσώπων των, αριθμητικά, μεγαλύτερων πολιτικών δυνάμεων που με συνόδευσαν στη Νέα Υόρκη και με τη σύμφωνη γνώμη της, τότε, Κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης της Ελλάδας, δεχτήκαμε αυτή την αλλαγή της διαδικασίας. Προσωπικά, δέχτηκα αυτή τη νέα διαδικασία, εφόσον στη διαιτητική απόφαση του Γενικού Γραμματέα, ο λαός της Κύπρου με την άμεση και προσωπική ψήφο του καθενός σε Δημοψήφισμα, θα είχε τον τελευταίο λόγο.
Μετά από εκτίμηση της πλειοψηφίας του Εθνικού Συμβουλίου, ότι η από μέρους μας υποβολή μαξιμαλιστικών θέσεων θα οδηγούσε σε επικρίσεις κατά της πλευράς μας, υποβάλαμε συναινετικές προτάσεις που εξυπηρετούσαν και τις δύο Κοινότητες. Διατηρήσαμε το δικαίωμα να εγείρουμε πρόσθετα θέματα, σχετικά με το εδαφικό, τις περιουσίες και την επιστροφή των εκτοπισμένων, αν η Τουρκοκυπριακή πλευρά ήγειρε τέτοια θέματα. Όντως η Τουρκοκυπριακή πλευρά ήγειρε τέτοια θέματα και η δική μας πλευρά, με έγγραφα της, ήγειρε τις ανταπαιτήσεις της, τόσο στην εδαφική πτυχή όσο και για τα δικαιώματα εκτοπισμένων και περιουσιών.
Περιοριστήκαμε στον ελάχιστο αλλά πολύ σημαντικό στόχο: στην επανένωση της πατρίδας μας και του λαού μας. Επιδιώξαμε θεσμικές αλλαγές που, από τη μια, θα ενίσχυαν τη λειτουργικότητα της λύσης και από την άλλη θα δημιουργούσαν τις προϋποθέσεις για επανένωση θεσμών και λειτουργιών.
Η αρνητική στάση και οι μαξιμαλιστικές θέσεις της Τουρκικής πλευράς, αλλά και η ανοχή που τα Ηνωμένα Έθνη επέδειξαν για απαιτήσεις της εκτός των παραμέτρων του Σχεδίου Ανάν, δεν επέτρεψαν τη διεξαγωγή ουσιαστικών διαπραγματεύσεων, παρά τη δική μας καλή θέληση.
Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, ασκώντας τη διαιτητική αρμοδιότητα του, κατάρτισε το Πέμπτο Σχέδιο Ανάν, χωρίς να προϋπάρξει συμφωνία των μερών σε οποιοδήποτε από τα θέματα που είχαν εγερθεί στις διαπραγματεύσεις, στη Λευκωσία και στην Ελβετία.
Στο Πέμπτο Σχέδιο Ανάν, περιέχονται βελτιώσεις σε σύγκριση με το Τρίτο και Τέταρτο Σχέδιο Ανάν. Αυτές οι βελτιώσεις δεν ικανοποιούν τις ελάχιστες απαιτήσεις που είχαμε υποβάλει. Ούτε όσο αφορά τη λειτουργικότητα του Σχεδίου, ούτε όσο αφορά την ετοιμότητα εφαρμογής του από την επόμενη των δημοψηφισμάτων, ούτε όσο αφορά την ουσιαστική επανένωση της πατρίδας μας στο οικονομικό, δημοσιονομικό και νομισματικό τομέα.
Αυτή δεν είναι η ώρα ούτε η ευκαιρία να προβώ σε λεπτομερή ανάλυση του Σχεδίου Ανάν. Αυτό θα γίνει στις επόμενες μέρες και μέχρι την διεξαγωγή των δημοψηφισμάτων.
Νομίζω, όμως, ότι είναι χρήσιμο να αναφερθώ, εν είδει παραδειγμάτων, σε μερικές πτυχές που φαίνεται να σας προβληματίζουν. Δεν θα επιχειρήσω ούτε «δαιμονοποίηση» ούτε εξωραϊσμό του Σχεδίου Ανάν. Δεν δέχομαι, όμως, τον ισχυρισμό ότι όποιος επισημαίνει αδυναμίες του Σχεδίου, αναγκαστικά, επιδίδεται σε παραπληροφόρηση ή ότι αυτό δεν είναι αντικειμενική ενημέρωση του Λαού.
Οι προτάσεις μας για διασφάλιση της λειτουργικότητας, δεν περιορίζονταν και δεν εξαντλούνταν στη σύνθεση του Προεδρικού Συμβουλίου ή στην ίδρυση και λειτουργία Πρωτόδικου Δικαστηρίου ή στη Συμφωνία Συνεργασίας για θέματα Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντίθετα, επεκτείνοντο και κάλυπταν και τους επτά τομείς των προτάσεών μας, δηλαδή, τη νομοθεσία, την Κεντρική Τράπεζα, την κοινή νομισματική και δημοσιονομική πολιτική, τη σμίκρυνση των χρονικών περιόδων ανάκτησης περιουσίας, την σμίκρυνση των μεταβατικών περιόδων, τη διοικητική διάρθρωση της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης, την εκλογή των μελών των Κοινοβουλευτικών Οργάνων, τη νομοθεσία και τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων από διοικητικά όργανα, την εδαφική πτυχή, το θέμα των αγνοουμένων, το θέμα της Καρπασίας και άλλα. Θέλω να τονίσω εμφαντικά, ότι όλες οι απαιτήσεις μας, που υποβλήθηκαν με πλήρη τεκμηρίωση, ήσαν εντός των παραμέτρων του Σχεδίου Ανάν και δεν αφαιρούσαν δικαιώματα που το Σχέδιο Ανάν παρείχε στους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας.
Αντίθετα, η Τουρκική πλευρά υπέβαλε 11 απαιτήσεις, που επηρεάζουν αρνητικά τα συμφέροντα των Ελληνοκυπρίων και οι οποίες υιοθετούνται, όλες, στο τελικό κείμενο του Σχεδίου Ανάν.
Τώρα καλούμαστε να κρίνουμε κατά πόσο το τελικό Σχέδιο Ανάν ικανοποιεί τους ελάχιστους στόχους που έχουμε θέσει. Με αντικειμενικότητα και με αίσθημα ευθύνης, καλούμαστε να κρίνουμε εάν επιτυγχάνεται η επανένωση της πατρίδας μας σε ένα ομόσπονδο κράτος που θάναι λειτουργικό, βιώσιμο, θα διασφαλίζει τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και θα δημιουργεί συνθήκες ασφάλειας και οικονομικής ευημερίας τόσο για τους Ελληνοκύπριους, όσο και για τους Τουρκοκύπριους.
Κατά πόσο οι πρόνοιες του Σχεδίου Ανάν, όπως έχουν οριστικά διαμορφωθεί μας επιτρέπουν να μετέχουμε ενεργητικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να αξιοποιήσουμε τα οφέλη που θα προκύψουν.
Με πόνο ψυχής καταλήγω στη διαπίστωση ότι ακόμα και με την πιο ελαστική, την πιο επιεική κρίση, το τελικό Σχέδιο Ανάν δεν ικανοποιεί τους ελάχιστους στόχους που θέσαμε. Οι ουσιαστικότερες των προτάσεών μας δεν έγιναν αποδεκτές. Ακόμη και στις πρόνοιες που έχουν βελτιωθεί, διαπιστώνουμε λειτουργικές δυσκολίες, περίπλοκες διαδικασίες και επικίνδυνες ασάφειες.
Η πιο βασική και θεμελιώδης ανησυχία και αγωνία μου για το μέλλον της πατρίδας μας εστιάζεται στα εξής:-
Η Τουρκοκυπριακή κοινότητα αποκτά όλα τα βασικά αιτήματα που διεκδίκησε, από την πρώτη ημέρα εφαρμογής της λύσης. Για την ακρίβεια, 24 ώρες μετά την διεξαγωγή των Δημοψηφισμάτων.
Παραμένει, ακόμα, αβέβαιο και ασαφές αν θα υπάρξει επικύρωση της Συνθήκης από το Τουρκικό Κοινοβούλιο, πριν τεθεί σε εφαρμογή η Ιδρυτική Συμφωνία.
Αναγνωρίζεται η οντότητά της ως «νόμιμο συνιστών Κράτος». Διαγράφεται η εισβολή και η κατοχή. Οι κάτοχοι της Τουρκοκυπριακής υπηκοότητας, γίνονται αποδεκτοί ως νόμιμοι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι Τουρκοκύπριοι εξασφαλίζουν ισότιμη συμμετοχή στη διοίκηση του νέου Ομοσπονδιακού Κράτους, με το καθεστώς των ισότιμων «συμπροέδρων» και ισότιμη και ισάριθμη συμμετοχή των εκπροσώπων του Τουρκοκυπριακού συνιστώντος Κράτους, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και σε όλες τις ειδικές Επιτροπές και Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αντίθετα, όλα και όσα προσδοκεί να αποκτήσει η Ελληνοκυπριακή κοινότητα, έστω και από μια κακή και οδυνηρή λύση, παραπέμπονται χωρίς εγγυήσεις στο μέλλον και εξαρτώνται από την καλή πίστη της Τουρκίας να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει. Υπόκεινται ακόμη, στην προϋπόθεση ότι όλα θα λειτουργήσουν ομαλά.
Με λίγα λόγια «αγοράζουμε ελπίδα», με μόνο αντάλλαγμα και διασφάλιση την καλή θέληση της Τουρκικής πλευράς να τηρήσει τη συμφωνία.
Η επιστροφή των κατεχόμενων δικών μας εδαφών, θα γίνει σε περίοδο μεταξύ τρεισήμισι μηνών και τρεισήμισι χρόνων, από την υπογραφή της λύσης, χωρίς καμία εγγύηση ότι αυτό θα εφαρμοστεί. Η πρότασή μας όπως υπαχθούν τα εδάφη αυτά υπό τον έλεγχο της Ειρηνευτικής Δύναμης και όχι του τουρκικού στρατού, έχει απορριφθεί.
Η απόκτηση περιουσιών ή αποζημιώσεων το συντομότερο που θα γίνει, είναι σε περίοδο 3 χρόνων μετά την υπογραφή της λύσης και 5 χρόνων ή, περισσότερων, κατά απόφαση του Συμβουλίου Περιουσιών, και μέσα από μια περίπλοκη διαδικασία με πολλές ασάφειες και δυσμενείς οικονομικές πρόνοιες για την πλευρά μας. Το κόστος των αποζημιώσεων θα κληθούν να καταβάλουν στο μεγαλύτερο του μέρος, οι Ελληνοκύπριοι. Εγείρονται σοβαρά ερωτήματα αν το Ομοσπονδιακό Κράτος που θα εγγυηθεί το ένα τρίτο των αποζημιώσεων, θα έχει το τεκμήριο έγκυρου εγγυητή για να μην σημειωθεί πτώση στην αξία των Ομολόγων, όπως έγινε με το Χρηματιστήριο. Το ίδιο ισχύει και για τον Οργανισμό δανειοδότησης με υποθήκη για απόκτηση των περιουσιών Ελληνοκυπρίων που δεν θα επιστραφούν από Τουρκοκύπριους.
Πρόσφατα έχει αναχθεί σε μεγάλο θέμα και παρουσιάζεται ως σημαντική παραχώρηση προς τους Ελληνοκυπρίους, η ευχέρεια απόκτησης δευτερεύουσας κατοικίας στο Τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος.
Ασφαλώς αυτό το δικαίωμα, θα είχε μεγάλη σημασία, αν ήταν αυτόματο και γενικό.
Δυστυχώς οι πρόνοιες του σχετικού Συνταγματικού Νόμου και της Πράξης Προσαρμογής που θα εγκρίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθορίζουν ότι αυτό το δικαίωμα δεν είναι αυτόματο.
Αντίθετα, το Τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος έχει δικαίωμα και ευχέρεια, με δικό του νόμο, να ρυθμίζει και να περιορίζει αυτό το δικαίωμα για μια δεκαπενταετία ή μέχρις ότου το ακαθάριστο εθνικό προϊόν του Τουρκοκυπριακού συνιστώντος κράτους φθάσει στο 85% του κατά κεφαλή εισοδήματος του Ελληνοκυπριακού συνιστώντος κράτους.
Η επιστροφή των προσφύγων υπό Τουρκοκυπριακή διοίκηση προβλέπεται να γίνει με τέτοια χρονοδιαγράμματα και ποσοστώσεις που δεν δημιουργούν συνθήκες ασφάλειας, για να μπορέσουν με βεβαιότητα οι πρόσφυγες μας να ασκήσουν αυτό το δικαίωμα, και να έχουν βεβαιότητα ότι θα έχουν ασφάλεια ή ότι θα έχουν σχολεία για τα 3, 10 ή 20 παιδιά τους. Και δυστυχώς δεν αποκτούν όλοι οι πρόσφυγές μας το αναφαίρετο δικαίωμα της επιστροφής. Επιπλέον, οι Ελληνοκύπριοι που θα ζουν στο Τουρκοκυπριακό συνιστών Κράτος θα στερούνται των πολιτικών τους δικαιωμάτων, και του δικαιώματος ψήφου για την Γερουσία, κατά παράβαση κάθε δημοκρατικής αρχής.
Με το τελικό Σχέδιο Ανάν δεν ικανοποιήθηκαν οι Κύπριοι αλλά ικανοποιήθηκε απόλυτα η επιδίωξη της Τουρκίας να ελέγχει και να κηδεμονεύει την Κύπρο. Παραμένουν στην ουσία όλοι οι έποικοι, ενώ μετά από 19 χρόνια, εμφανής είναι η πιθανότητα της κατάργησης της παρέκκλισης του 5% Ελλήνων και Τούρκων υπηκόων που θα μπορούν να εγκατασταθούν στην Κύπρο, με ορατό τον κίνδυνο για νόμιμο μαζικό εποικισμό της Κύπρου από την Τουρκία. Διότι η συνέχιση της διασφάλισης του 5%, μετά τα 19 χρόνια, θα εξαρτάται από την έγκριση νόμου από το Προεδρικό Συμβούλιο, τη Βουλή και τη Γερουσία, όπου χρειάζεται και η συναίνεση των αντίστοιχων Τουρκοκυπριακών μελών αυτών των οργάνων.
Η παραμονή έστω και μικρού αριθμού Τουρκικών στρατευμάτων μόνιμα στην Κύπρο, με διευρυμένα παρεμβατικά δικαιώματα στο Ελληνοκυπριακό κρατίδιο χωρίς εγγυητικούς μηχανισμούς, ενώ εμείς θα έχουμε διαλύσει την Εθνική Φρουρά, δημιουργεί συνθήκες ανασφάλειας για τους Ελληνοκυπρίους. Τόσο ο εποικισμός όσο και η συνεχής παρουσία τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο, δεν εξυπηρετεί βέβαια ούτε τους Ελληνοκύπριους ούτε τους Τουρκοκύπριους, παρά μόνο την Τουρκία.
Μέσα από προσεκτική μελέτη των οικονομικών πτυχών του Σχεδίου Ανάν, διαπιστώνουμε ότι είναι αμφίβολη η οικονομική βιωσιμότητά του. Η εφαρμογή των σχετικών προνοιών συνεπάγεται δυσβάστακτες οικονομικές επιπτώσεις για τους Ελληνοκύπριους, ενώ η όλη δομή του Σχεδίου θα οδηγήσει, αν όχι σε κατάρρευση της Κυπριακής οικονομίας, σίγουρα σε σοβαρή οικονομική κρίση και επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο των Ελληνοκυπρίων που με τόσες θυσίες οικοδομήσαμε.
Οι λειτουργικές αδυναμίες του Σχεδίου θέτουν, μεταξύ άλλων, σε κίνδυνο την ομαλή δραστηριότητα και συμμετοχή της Κύπρου, με μια φωνή, στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενώ με πολλές θυσίες οι Ελληνοκύπριοι κατέκτησαν την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πολύ εύκολα μπορεί να οδηγηθούμε σε «αδρανοποίηση» της ένταξης μέχρι την υιοθέτηση όλων των απαραίτητων ομοσπονδιακών και περιφερειακών νομοτυπικών μέτρων ή της απώλειας των ωφελημάτων της ένταξης ή της αντιμετώπισης εμποδίων στη συμμετοχή της Κύπρου στην ΟΝΕ και τους άλλους Ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Με άλλα λόγια, το Σχέδιο Ανάν δεν καταλύει την de facto διχοτόμηση, αλλά, αντίθετα τη νομιμοποιεί και την εμβαθύνει. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν θέλουμε τη λύση και επανένωση της πατρίδας μας. Διότι σε αυτό το ερώτημα, η καθολική απάντηση είναι «ναι». Το πραγματικό ερώτημα είναι εάν το Σχέδιο Ανάν επιφέρει την επανένωση ή αν διαιωνίζει τη διαίρεση και, μάλιστα, με τη συγκατάθεση και υπογραφή μας.
Το Σχέδιο Ανάν, δεν οδηγεί στην επανένωση των δύο Κοινοτήτων αλλά αντίθετα προωθεί το μόνιμο διαχωρισμό με περιορισμούς στη διακίνηση, εγκατάσταση, στο δικαίωμα κτήσεως περιουσίας, στην άσκηση πολιτικών δικαιωμάτων και των άλλων χωριστικών στοιχείων του.
Ενώ η ενοποίηση της οικονομίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια ενοποιητική δυναμική, με κοινούς οικονομικούς στόχους, κοινά οικονομικά προβλήματα, κοινούς αγώνες και ακόμη μελλοντικά οργάνωση των εργαζομένων σε κοινές συντεχνίες, κάτι που εξυπηρετούσε την Κύπρο, τελικά επιβλήθηκε χωριστή οικονομία. Δεν θα υπάρχει κοινή νομισματική, δημοσιονομική πολιτική και δεν θα επιτρέπονται επενδύσεις Ελληνοκυπριακών Επιχειρήσεων στο Τουρκοκυπριακό συνιστών Κράτος.
Ο στόχος της επανένωσης της πατρίδας μας και του λαού της, δεν επιτυγχάνεται. Με την μετατροπή των διαιρετικών προνοιών του Σχεδίου σε πρωτογενές δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκλείπει ακόμη και η αμυδρή ελπίδα για εξέλιξη και βελτίωση μελλοντικά της λύσης. Ο στόχος της Τουρκοκυπριακής πλευράς για δύο λαούς, με δύο κράτη που θα ζουν χωριστά και απλά θα συνεργάζονται, επιτυγχάνεται απόλυτα.
Είναι σωστό ότι η διαδικασία διαπραγματεύσεων συνεπάγεται συμβιβασμούς. Μειώνοντας το χάσμα των διαφορετικών επιδιώξεων και των διαφορών. Μια διαδικασία «πάρε - δώσε».
Υπάρχουν πολλές πτυχές και πρόνοιες του Σχεδίου Ανάν, για τις οποίες δεν είμαι ικανοποιημένος από τους συμβιβασμούς που επιβλήθηκαν, χωρίς κάν να προηγηθεί διαπραγμάτευση και με πλήρη παραγνώριση των δικών μας τεκμηριωμένων απαιτήσεων.
Δεν είμαι ικανοποιημένος, για παράδειγμα, από την μείωση του αριθμού των εκτοπισμένων που θα επιστρέψουν.
Δεν είμαι ικανοποιημένος από τις ποιοτικές και ποσοστιαίες μειώσεις στα περιουσιακά δικαιώματα των νομίμων ιδιοκτητών περιουσιών στα κατεχόμενα.
Αυτά αποτελούν δυσμενέστερες πρόνοιες από αυτές που υπήρχαν στο Σχέδιο Ανάν Τρία ή στο Σχέδιο Ανάν Τέσσερα που το Εθνικό Συμβούλιο έκρινε ότι δεν ήταν αποδεκτό ως λύση, αλλά μόνο ως βάση για διαπραγμάτευση, με στόχο τη βελτίωση αυτών των προνοιών. Τώρα αυτές οι πρόνοιες έχουν γίνει δυσμενέστερες για τους Ελληνοκύπριους.
Μας ζητούν να δεχτούμε αυτές τις πιο δυσμενείς προσαρμογές, μέσα στο πνεύμα του συμβιβασμού. Μας λένε ότι δεν μπορεί να προκύψει λύση, αν δεν γίνουν τέτοιοι οδυνηροί συμβιβασμοί, και ότι πρέπει να βρεθεί η μέση λύση.
Όμως, υπάρχουν θέματα αρχών και ανθρώπινων δικαιωμάτων όπου η «μέση λύση» δεν συνιστά την σωστή απάντηση. Η ολοφάνερη και σωστή αρχή δεν είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης να μοιραστεί την περιουσία του με τον παράνομο εισβολέα ή να διεκδικήσει αποζημιώσεις για την αποστέρηση της περιουσίας του, που, μάλιστα, σε τελευταία ανάλυση, θα τις καταβάλει ο ίδιος, αφού το ένα τρίτο των αποζημιώσεων θα το εγγυηθεί το Ομοσπονδιακό Κράτος, οι πόροι του οποίου θα προέρχονται κατά τα εννέα δέκατα από Ελληνοκύπριους και μόνο το ένα δέκατο από τους Τουρκοκύπριους.
Το Σχέδιο Ανάν προνοεί ότι, μετά τα 19 χρόνια ή μέχρι την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όποιο συμβεί πρώτο, οι κατοικούντες αντίστοιχα, σε κάθε ένα από τα δυό συνιστώντα κράτη οι οποίοι δεν έχουν ως μητρική γλώσσα την επίσημη γλώσσα του άλλου συνιστώντος Κράτους, δεν μπορούν να υπερβαίνουν το ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού εκείνου του συνιστώντος Κράτους. Δηλαδή οι ομιλούντες την ελληνική γλώσσα σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούν να υπερβαίνουν το 1/3 του συνολικού πληθυσμού του τουρκοκυπριακού κρατιδίου.
Αυτό αν και είναι θετικό, εν τούτοις αξίζει να αναφερθεί ότι στα προηγούμενα Σχέδια Ανάν δεν υπήρχε ούτε ο χρονικός ούτε ο ποσοστιαίος περιορισμός του ενός τρίτου, από την στιγμή που η Τουρκία θα καθίστατο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πρόσθετα, σύμφωνα με το Σχέδιο Ανάν, τώρα στο ένα τρίτο της έκτασης γης που θα μπορούν να αποκτήσουν οι Ελληνοκύπριοι στο Τουρκοκυπριακό συνιστών Κράτος (και, αντίστοιχα, οι Τουρκοκύπριοι στο Ελληνοκυπριακό συνιστών Κράτος) προστίθεται και το κριτήριο «της αξίας» του ενός τρίτου και η προϋπόθεση ότι από αυτό το ένα τρίτο, εξαιρούνται οι περιουσίες στις οποίες δικαιούται ο σημερινός Τουρκοκύπριος χρήστης.
Οι πιο σοβαρές ανησυχίες και προβληματισμοί μου για το Σχέδιο Ανάν, δεν εστιάζονται στους συμβιβασμούς που προτάθηκαν ή επιβλήθηκαν, που πολλοί κρίνουν ως άδικους για την πλευρά μας.
Άλλωστε, εδώ και πολύ χρόνο, έχω πει ότι η οποιαδήποτε λύση που θα εξευρεθεί κάτω από τη σκιά και τα τετελεσμένα της εισβολής και της παρουσίας 35,000 Τουρκικού στρατού στην Κύπρο, δεν μπορούσε να είναι δίκαιη. Αυτό το τίμημα, είμαστε έτοιμοι να το καταβάλουμε προκειμένου να βρεθεί λύση στο Κυπριακό. Αν, όμως, δεν μπορούσε να είναι δίκαιη η λύση, έπρεπε, να επιδιώξουμε να είναι τουλάχιστο λειτουργική ώστε να είναι βιώσιμη.
Χωρίς λειτουργικότητα, χωρίς αποτελεσματική διαδικασία για επίλυση των αδιεξόδων σε ένα καθεστώς όπου οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με βάση ισοτιμίας, δηλαδή 50% με 50%, παρέχεται σε κάθε πλευρά η ευχέρεια και η δυνατότητα να δημιουργούν αδιέξοδα που θα οδηγούν σε παράλυση τις διοικητικές λειτουργίες του κράτους.
Μια παράλυση, που όταν συνεχίζεται, αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε διάλυση της κρατικής λειτουργίας, προτού κάν εφαρμοστεί η «νέα κατάσταση πραγμάτων», το νέο Κράτος.
Να θυμούμαστε πάντα, ότι εμείς δίνουμε από την επόμενη των δημοψηφισμάτων όλα και όσα επιδιώκει η Τουρκοκύπριοι, και το Κράτος μας καταλύεται, ενώ εμείς θα αναμένουμε να εξασφαλίσουμε τα δικά μας ανταλλάγματα, όπως, επιστροφή εδαφών, περιουσίες και εγκατάσταση, στο μέλλον.
Από τριάμισυ χρόνια για επιστροφή κατεχόμενων εδαφών, σε πέντε χρόνια για την επανάκτηση περιουσίας ή αποζημίωσης για περιουσία στο Τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος και από τρία μέχρι 19 χρόνια για σταδιακή επιστροφή στο Τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος. Στο μεταξύ η Κυπριακή Δημοκρατία θα έχει εξαφανιστεί 24 ώρες μετά τα Δημοψηφίσματα.
Οι σοβαρές ανησυχίες μου δεν είναι γι' αυτά τα άδικα και αβέβαια.
Οι ανησυχίες μου εστιάζονται και οφείλονται στην αβεβαιότητα για τη νέα Κύπρο που θα προκύψει από αυτό το Σχέδιο Ανάν.
Από την ευχέρεια και την δυνατότητα του νέου κράτους να εγκαθιδρυθεί και να λειτουργήσει. Από την ικανότητα του να διαδραματίσει τον σωστό ρόλο του μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως εποικοδομητικό μέλος και όχι ως ενοχλητικός συνεταίρος. Από την ανησυχία μου αν το νέο καθεστώς θα μπορεί, λόγω των αδιεξόδων στη λήψη αποφάσεων, να έχει ρόλο και λόγο στα Ηνωμένα Έθνη και άλλα διεθνή βήματα.
Από την αγωνία μου αν η Κυβέρνηση του Ομοσπονδιακού κράτους, θα μπορεί να διασφαλίσει στους πολίτες του την οικονομική δυνατότητα και τις ευκαιρίες για ευημερία, ευμάρεια, ειρήνη και ασφάλεια σε ένα κράτος δικαίου, δημοκρατίας, συναίνεσης, που θα σέβεται και θα προασπίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα του κάθε πολίτη.
Αντί αυτού, το Σχέδιο Ανάν, απαιτεί από μένα να απευθύνω επιστολή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με την οποία να ζητώ να καταστεί η Ιδρυτική Συμφωνία πρωτογενές Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έτσι που να εμποδίζεται ο κάθε Κύπριος πολίτης να διεκδικήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα του από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Ακόμα, απαιτεί, να απευθύνω άλλη επιστολή στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με την οποία να απαιτώ, απόσυρση όλων των προσφυγών που πολίτες κατέθεσαν και εκκρεμούν σε αυτό το Δικαστήριο.
Δεν είναι δυνατό ούτε θεωρώ ότι μου είναι επιτρεπτό, ως θεματοφύλακας των ανθρώπινων δικαιωμάτων του κάθε πολίτη, να προβώ σε τέτοια ενέργεια που, στην ουσία, θα αφαιρεί από τον πολίτη το δικαίωμα να διεκδικήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα του που είναι κατοχυρωμένα με διεθνείς συνθήκες που έχει επικυρώσει η Κυπριακή Δημοκρατία.
Με την ίδια υπευθυνότητα που πρέπει να αξιολογήσουμε τους κινδύνους από την υιοθέτηση του Σχεδίου Ανάν, πρέπει να μελετήσουμε και τις πιθανές επιπτώσεις από την απόρριψή του. Δεν συμμερίζομαι τις υπερβολές και τους εκβιασμούς που οι υποστηρικτές του Σχεδίου προβάλλουν στο λαό. Πρέπει νάμαστε έντιμοι και ειλικρινείς έναντι του λαού.
Λογικά υποβάλλεται το ερώτημα, ποιές θα είναι οι συνέπειες αν ο Λαός στο δημοψήφισμα ψηφίσει «όχι».
Αν ο κυρίαρχος λαός με τη ψήφο του απορρίψει το Σχέδιο, σε μία εβδομάδα η Κυπριακή Δημοκρατία θα καταστεί πλήρες και ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα πετύχουμε ένα στρατηγικό στόχο που από κοινού θέσαμε για να αναβαθμίσουμε και να θωρακίσουμε πολιτικά την Κυπριακή Δημοκρατία. Είναι δογματισμός και υποδηλεί άγνοια των κανόνων της διεθνούς πολιτικής, η άποψη ότι αυτή θάναι η τελευταία πρωτοβουλία για λύση του Κυπριακού. Οι βασικοί παράμετροι που επέφεραν αυτή την πρωτοβουλία θα συνεχίσουν να υπάρχουν και μετά την 25η Απριλίου. Η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θάναι δεδομένη. Η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας επίσης θα συνεχιστεί και έτσι η Άγκυρα θα βρίσκεται υπό συνεχή αξιολόγηση για την υιοθέτηση και εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου. Το διεθνές ενδιαφέρον για εξομάλυνση και ειρήνευση της περιοχής μας θα συνεχίσει να υπάρχει.
Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για αναγνώριση του ψευδοκράτους, από χώρες που έχουν σημασία. Όπως είναι οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γιατί αυτές, έχουν, ήδη, υπογράψει με την Κυπριακή Δημοκρατία τη Συνθήκη Ένταξης που απαγορεύει τέτοια αναγνώριση. Όσα δε λέγονται για διεθνή απομόνωση αποτελούν εκβιασμό άνευ περιεχομένου. Η Κύπρος θάναι η μόνη χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου με αναβαθμισμένο ρόλο αλλά και ευθύνες. Δεν θα επαναπαυθούμε, όμως, με την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δεν θα πάψουμε να αγωνιζόμαστε για την επίλυση του Κυπριακού. Η ιστορία δεν τελειώνει την 1η Μαϊου. Θα συνεχίσουμε να αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες για λύση και να προωθούμε μέτρα στήριξης των συμπατριωτών μας Τουρκοκυπρίων.
Απευθυνόμενος στους συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους, θέλω να υπογραμμίσω την πραγματική μας έγνοια για μια λύση που να εξυπηρετεί και τα δικά τους συμφέροντα. Ουδέποτε απέβλεψα σε φαλκίδευση ή στέρηση των δικαιωμάτων τους. Οι προτάσεις που κατέθεσα στις συνομιλίες και τα μέτρα στήριξής τους που εξήγγειλα πριν από ένα περίπου χρόνο, αποτελούν απτή απόδειξη. Αυτή μου η στάση πηγάζει από την ειλικρινή μου πεποίθηση, ότι ο σεβασμός της αξιοπρέπειας και των δικαιωμάτων τους, η παραχώρηση σ΄ αυτούς ακόμη περισσοτέρων δικαιωμάτων για να νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια, η αναγνώριση και η ισοτιμία τους, η ισομερής πρόοδος και ευημερία τους, αποτελούν θεμελιακές προϋποθέσεις για την ειρήνη και την ομαλότητα στην Κύπρο. Γι΄ αυτό και θα αποτελούν μόνιμο στόχο της πολιτικής μας. Εμείς δεν έχουμε ένσταση, αντίθετα υποστηρίζουμε τις προσδοκίες της Τουρκίας για καθορισμό σύντομης ημερομηνίας έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Διότι μια Τουρκία που θα βρίσκεται στη διαδικασία ενταξιακών συνομιλιών, θα βρίσκεται κάτω από συνεχή πίεση, και δική μας, να αποδεικνύει συνεχώς ότι συμπεριφέρεται σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό κεκτημένο και αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Είμαστε πάντα έτοιμοι για μετάλλαξη του σημερινού Κράτους σε Ομοσπονδία που θα διέπεται καθοριστικά από δημοκρατικές αρχές και από πλήρη σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Εγγύηση για την ειλικρίνεια αυτών των προσανατολισμών μας αποτελεί η ένταξή μας στον πολιτικό σύστημα και τις αρχές δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή η εγγύηση καλύπτει αξιόπιστα και τους Τουρκοκυπρίους και τις ανάγκες ασφάλειας της Τουρκίας.
Εκείνο που ζητώ από τους συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους να κατανοήσουν είναι ότι, όσο δεν δέχομαι να καταπατηθούν τα δικά τους δικαιώματα και συμφέροντα, άλλο τόσο οφείλω να υπερασπιστώ τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των Ελληνοκυπρίων.
Τις πιθανές συνέπειες από την απόρριψη του Σχεδίου, πρέπει να τις αντιπαραθέσουμε με τους κινδύνους που εμπερικλείει το Σχέδιο Ανάν όπως τους προανέφερα. Θα πρέπει ακόμη να μας προβληματίσει το τίμημα που καλούμαστε να πληρώσουμε με την αποδοχή ενός Σχεδίου που αδικεί τον Κυπριακό Ελληνισμό και δεν παρέχει σοβαρά εχέγγυα λειτουργικότητας και βιωσιμότητας. Καλούμαστε να καταλύσουμε την Κυπριακή Δημοκρατία, το μόνο έρεισμα ασφάλειας του λαού μας και εγγύηση της ιστορικής μας φυσιογνωμίας. Να καταλύσουμε την διεθνώς αναγνωρισμένη κρατική μας οντότητα ακριβώς στη στιγμή που ενισχύεται, η διεθνής πολιτική της βαρύτητα, με την ένταξη της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οφείλουμε να εκτιμήσουμε με σοβαρότητα τους κινδύνους από μια πιθανή κατάρρευση της νέας κατάστασης πραγμάτων, γιατί τα δεδομένα που θα δημιουργηθούν δεν θα είναι αναστρέψιμα. Κατάρρευση του Ομόσπονδου Κράτους θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σ΄ αυτό που όλοι θέλουμε να αποφύγουμε: στη διχοτόμηση μέσα από τη διεθνή αναγνώριση των δύο συνιστώντων Κρατών.
Ελληνικέ Κυπριακέ Λαέ,
Ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και εκλεγμένος εκπρόσωπος της Ελληνοκυπριακής Κοινότητας, ανέλαβα τη βαριά ευθύνη της διεξαγωγής των διαπραγματεύσεων. Αισθάνομαι βαρύ το χρέος να δηλώσω δημόσια, με ειλικρίνεια και παρρησία τη δική μου αποτίμηση και τη δική μου απόφαση.
Ανέλαβα εξουσία, με εντολή όπως διαπραγματευθώ λύση του Κυπριακού προβλήματος βάσει του Σχεδίου Ανάν, όχι όμως και με εντολή να προσυπογράψω οποιαδήποτε λύση ήθελε προκύψει από τις διαπραγματεύσεις.
Εντολή συμμετοχής στη διακυβέρνηση της χώρας, βάσει του νέου Συντάγματος το οποίο θα προκύψει, δεν έχω, ούτε θα μπορούσε να μου είχε ανατεθεί τέτοια εντολή. Ούτε έχω εντολή να προσυπογράψω οποιοδήποτε νέο Σύνταγμα, το οποίο θα τεθεί προς κρίση από το λαό. Μόνο Πρόεδρος, στον οποίο ρητά παρέχεται εντολή να θέσει την προτεινόμενη μεταμόρφωση της Πολιτείας σε δημοψήφισμα, δικαιούται να προσυπογράψει το νέο Σύνταγμα, ως αντικείμενο κρίσης από το λαό. Πέραν τούτου, εντολή του λαού είναι απαραίτητη για την άσκηση της συμπροεδρίας στη διακυβέρνηση της χώρας με τους προτεινόμενους νέους Θεσμούς.
Τα συναισθήματά μου δεν είναι διαφορετικά από τα δικά σας. Στην υπηρεσία σας έχω τάξει τον εαυτό μου και πριν αλλά ιδιαιτέρως από την ανάδειξή μου στην προεδρία της Κυπριακής Πολιτείας. Στόχος και γνώμονας της κάθε πράξης μου είναι το συμφέρον του λαού και τίποτε άλλο, με αφοσίωση και πλήρη ανάληψη των ευθυνών μου και με παρρησία λόγου και έργου. Η τελική απόφαση ήταν πάντα και παραμένει δική σας. Η ετυμηγορία σας θα εκφραστεί στο Δημοψήφισμα της 24ης του Απρίλη.
Συνεκτιμώντας όλα τα δεδομένα με ψυχραιμία και αντικειμενικότητα αλλά και με πλήρη συναίσθηση της ιστορικότητας των στιγμών και το βάρος της ευθύνης που μου αναλογεί, λυπούμαι ειλικρινά, γιατί δεν μπορώ να αποδεχθώ και να υπογράψω το Σχέδιο Ανάν όπως, τελικά, διαμορφώθηκε.
Παρέλαβα Κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο. Δεν θα παραδώσω «Κοινότητα» χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα. Και όλα αυτά έναντι κενών, παραπλανητικών, δήθεν, προσδοκιών. Έναντι της ανεδαφικής ψευδαίσθησης ότι η Τουρκία θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της.
Συμπατριώτισσες, συμπατριώτες,
Στις 24 Απριλίου θα τοποθετηθείτε με ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν. Θα αποφασίσετε για το παρόν και το μέλλον της Κύπρου. Για τη γενιά μας, αλλά και τις γενιές που θα έρθουν μετά από εμάς.
Έχω εμπιστοσύνη στην κρίση σας.
Είμαι βέβαιος ότι δεν σας αγγίζουν ψεύτικα διλήμματα.
Ότι δεν σας τρομάζουν απειλές για δήθεν διεθνή απομόνωση.
Ότι δεν σας πείθουν τα περί δήθεν τελευταίας ευκαιρίας.
Είμαι βέβαιος ότι εξακολουθούν να έχουν για σας νόημα οι ηθικές αρχές και αξίες του λαού μας, του πολιτισμού και του εθνικού ιστορικού μας βίου, τον οποίο θέλετε να συνεχίσουμε με ασφάλεια, δικαιοσύνη, ελευθερία και ειρήνη.
Ελληνικέ Κυπριακέ Λαέ,
Στη ζυγαριά του ΝΑΙ και του ΟΧΙ, πολύ βαρύτερες και πολύ πιο επαχθείς θα είναι οι συνέπειες του ΝΑΙ.
Σε καλώ να απορρίψεις το Σχέδιο Ανάν.
Σε καλώ να πείς στις 24 του Απρίλη ένα δυνατό ΟΧΙ.
Σε καλώ να υπερασπιστείς το δίκαιο, την αξιοπρέπεια και την ιστορία σου.
Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην Ιστορία, στο παρόν και το μέλλον της Κύπρου και του λαού μας, σε καλώ να μην υποθηκεύσεις το μέλλον στην πολιτική βούληση της Τουρκίας. Να προασπιστείς την Κυπριακή Δημοκρατία, λέγοντας ΟΧΙ στη κατάλυσή της. Να συστρατευτείς για μια νέα πιο ελπιδοφόρα πορεία επανένωσης της πατρίδας μας μέσα από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Καλή Ανάσταση σε όλους!

Ο Ασσουρμπανιπάλ και ο Παπανδρέου

Ο ΑΣΣΟΥΡΜΠΑΝΙΠΑΛ ΚΑΙ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Στο πέρασμα των ιστορικών μελετηθέντων χρόνων πολλοί ηγεμόνες χρησιμοποιούν τις ίδιες και απαράλλακτες μεθόδους για τη χειραγώγηση των υπηκόων. Μετά έρχεται η ιστορία να μελετήσει κέρδη και ζημίες, καταστροφές λαών και τρόπους συμπεριφοράς και επιβίωσης.
Είσαι για παράδειγμα γόνος ηγεμόνα, καλοεκπαιδευμένος, με επικράτηση σε νίκες από γύρω έθνη και θέλεις να διατηρήσεις την κυριαρχία σου στις αχανείς εκτάσεις όπου σε πιστεύουν για αήττητο ηγεμόνα. Τι κάνεις;; Από τον 7ο π. Χ. αιώνα ως τα σήμερα διατηρείς την εξουσία σου, την υπακοή των οπαδών σου και την επιβολή και επέκταση σε γύρω λαούς κατακτώντας ζωτικό χώρο έξω από την επικράτειά σου.
Αν ήσουν στον 21ο μ. Χ. αιώνα θα είχες επικοινωνιολόγους, στατιστικολόγους δημοσκόπους, λογογράφους, διαφημιστές, στυλίστες, λογής συμβούλους, δυο συγγραφείς εμπειρογνώμονες, άντε μερικούς λέμε τώρα οικονομικούς στυλοβάτες και πάμπολλους δημοσιογράφους τελάληδες των πεπραγμένων σου. Και ένα μηχανισμό τότε το έλεγαν αυλή σήμερα κόμμα για την επίτευξη κοινών στόχων, εμείς τρωμε και πίνουμε τα δέοντα και οι πολλοί μας υπηρετούν αγόγγυστα.
Τι φαγούρα τράβαγε ο τελευταίος των Ασσυρίων ηγεμόνων ο επονομαζόμενος από τους Έλληνες συγγραφείς και Σαρδανάπαλος; ( 668-626 π.Χ. ) Γιος Ασσύριου βασιλέα του Εσαρχαδών με έτοιμες κατακτήσεις σε Παλαιστίνη, Συρία Αίγυπτο, κατέκτησε με μεγάλες απώλειες το βασίλειο του Ελάμ συνασπισμό επαναστατών καθοδηγούμενο από τον αδελφό του Σαμας Σιμουκίν, επεκτάθηκε πέρα από Θήβες Αιγύπτου στη Βόρεια Αίγυπτο. Τελικά δημιούργησε τεράστιο κράτος που εκτεινόταν από την Μικρά Ασία ως την Αραβική χερσόνησο. Από τα ευρήματα σε αρχαιολογικούς χώρους του βορείου σήμερα Ιράκ ο παλιός ποιμενικός λαός των Ασσυρίων είχε σημαντικά κατορθώματα στην αρχιτεκτονική, την γλυπτική και την οπλουργία της εποχής του σίδερου. Για την πολιτική επιβολή μάλιστα διατάζει τους γλύπτες του και διακοσμούν τα ανάκτορα με μυθικές παραστάσεις με τον βασιλέα Ασσουρμπανιπάλ ως ήρωα κυνηγό πρώτο τοξευτή, δαμαστή αγρίων θηρίων μια ετεροδοξία που ορμάται από το πλατιά διαδεδομένο τότε έπος Γκιλγκαμές με στοιχεία από τον ήρωα των λαών της Μεσοποταμίας που τύγχανε κύρους και πλατιάς δόξης. Η νίκη του υπήρξε πρόσκαιρη γιατί ο βασιλιάς των Μήδων Κυαξέρης διάβηκε, τον εξανάγκασε σε εξευτελιστική αυτοκτονία με όλες τις γυναίκες του, του πήρε όλα τα λάφυρα και η καταστροφή της πρωτεύουσας του Νινευή, την πέρασε στη λήθη της ιστορίας και την έρευνα της αρχαιολογίας. Ίσως είναι το πρώτο καταγεγραμμένο ιστορικό παράδειγμα λαϊκισμού και εξαπάτησης μαζών από ηγεμόνα. Σίγουρα δεν είχε εκτιμήσει καλά την κατάσταση και είχε σαν αντίδωρο βαριά κατάρρευση της αυτοκρατορίας του και εξανδραποδισμό του λαού του.
Σήμερα ο κος Παπανδρέου παρέλαβε σε δύσκολη συγκυρία με δημοκρατική εκλογή την καταχρεωμένη και κακομαθημένη χώρα μας να κυβερνήσει. Ενταγμένη στην Ε.Ε. δανείζει τους τραπεζίτες της με 40 δις αλλά η ρευστότητα δεν φτάνει στην αγορά της χώρας. Το πολυμήχανο του Έλληνα χωρίς μπικικίνια ή με τέτοιους απεχθείς όρους δανεισμού δεν στεριώνει καμιά παραγωγική διαδικασία. Με τη συμμετοχή μας στη συμμαχία του ΝΑΤΟ υποχρεωνόμαστε να συμμετέχουμε σε πόλεμο στο Αφγανιστάν αμφιβόλου τελεολογίας. Επί πλέον η νέα διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στη κρίσιμη ψηφοφορία για την καταδίκη του Ισραήλ για τα εγκλήματα πολέμου στη Γάζα συντάχθηκε με 43 άλλους ΅ουδετέρους΅. Ο κος Παπανδρέου δεν είδε γενοκτονία από τους φίλους του στη Σοσιαλιστική Διεθνή και σύμμαχους της Τουρκίας Ισραηλίτες. Ευθύνες που είδαν άλλα 114 κράτη. Επίσης αβρόχοις ποσίν πληρώνουμε άλλα 5 εκατ ευρώ φύλαξη στο διεφθαρμένο καθεστώς Καρζάϊ. Σε ένα Αφγανιστάν που και για το τροχαίο ατύχημα του Κοίλιαρη πέρσι ζήταγαν μίζα!

Η φίλη και σύμμαχος Τουρκία επιτίθεται με λαθρομετανάστες στο Αιγαίο και με διαρκή οικονομικό πόλεμο στον τουρισμό. Παρεμβαίνει με ιδεολογικές διεκδικήσεις περί γκρίζων ζωνών μέχρι στα ελικόπτερα της Frontex. Κάνει γαργάρα τις υπογεγραμμένες υποχρεώσεις της σαν ενταξιακό μέλος της Ε.Ε. απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα και την Κύπρο υποστηρίζοντας μόνη αυτή με στρατό κατοχής και λογής παρανομίες διεθνούς δικαίου το ψευδοκράτος των εγκαθέτων Τουρκοκυπρίων. Η αντιαεροπορική μας άμυνα κωλύεται ανατολικά από τους αμερικανούς συμμάχους η δε υποβρυχιακή μας κάλυψη έχει καθυστερήσει σημαντικά από ένα Γερμανικό κολοσσό με τουρκικά συμφέροντα και συνεργασίες.
Οι Σκοπιανοί με την ακροδεξιά φωνή και την ευθέως υποκινούμενη εθνικιστική επεκτατικότητα, έχουν την δυνατότητα να πιεστούν ξεκάθαρα και αποφασιστικά. Γι αυτούς το όνομα είναι άρμεγμα απέναντι στα ελληνικά οικονομικά συμφέροντα που τα υποστηρίζουν. Οι Αμερικάνοι μπορεί να ζητούν υψηλή προστασία για τη βάση τους εκεί , αλλά ότι επιδιώκουν δεν θα το πετύχουν σε βάρος της δικής μας πατρίδας.
Η Κύπρος αγκαλιάζει κοινωνικά τους Τουρκοκύπριους με αρραγές κοινωνικό κράτος χωρίς διακρίσεις και ισονομία. Σαν να είναι Ευρωπαίοι πολίτες. Οι καταπατήσεις ιδιοκτησιών, οι ψευτοπανεπιστημιακοί τίτλοι, το πέρασμα λαθρομεταναστών, τα καζίνο και άλλες παρανομίες οργιάζουν στην περιοχή τους. Μακάρι να είχαν τη δύναμη να απεγκλωβιστούν από τους εποίκους και το διπλό δυνάστη Τουρκικό στρατό κατοχής. Ευτυχώς δε η κρατική οντότητα Κύπρος και η οικονομική της ανάπτυξη βρίσκεται πολλές σκάλες ανώτερη ώστε να αποτελεί παράδειγμα για την Ελλάδα. Που μόνο σαν προστατευτικό πιόνι του εθνικού ζητήματος μπορεί να λειτουργήσει.
Η δύναμη του ηγέτη φαίνεται διαχρονικά στην ιστορία από τη συμπεριφορά του απέναντι στους ισχυρούς. Οι πραγματικοί ισχυροί σε αυτό τον τόπο είναι οι εγκατεστημένοι χρόνια τώρα οικονομικοί ολιγάρχες, οι επονομαζόμενοι και νταβατζήδες. Βασικά χαρακτηριστικά τους η σίτιση τους από το δημόσιο χρήμα, τις Ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις, οι λογής φοροαπαλλαγές όπως το τέλος 1% του τζίρου των καναλαρχών, οι επασφάλειες σαν της Ασπίς Πρόνοιας, οι κακοπληρωμές των ασφαλιστικών ταμείων, οι πολεοδομικές ασυδοσίες ,οι καταπατήσεις δημόσιας γης, η εκμετάλλευση των εργαζομένων σε αυτούς πέρα από κάθε νομοθεσία και ελεγκτικό μηχανισμό. Η αρπαχτή, η τσαπατσουλιά, η ατιμωρησία, η επιπόλαιη συμπεριφορά στον συμπολίτη έρχονται κάποτε να συγκρουστούν οδυνηρά με την εμπιστοσύνη, την ισονομία, τις ίσες ευκαιρίες την αξιοπρέπεια γιατί είναι ακόμα μετρήσιμα μεγέθη και υπολογίσιμα ακόμα και στον εκλογικό πελατειακό ιστό μιας δημοκρατίας.
Μόνο από την παραοικονομία και την μη απόδοση ΦΠΑ στα κρατικά ταμεία έχουν να εισρεύσουν πολλά. Από νοοτροπίες κρατικών υπαλλήλων του στυλ ΅εγώ δεν βγάζω το φίδι από την τρύπα¨ πρέπει να αλλάξουν σε αυτό το πνεύμα των 100 πρώτων συγκυριακών σας ημερών εξουσίας.
Αλλιώς η αιωνία μνήμη της χορείας των λαϊκιστών ηγετών σαν περιμένει. Χαϊδεύουμε αυτιά και προβλήματα μέχρι να βγούμε στην εξουσία, ήρεμη δύναμη και ο Ασσουρμπανιπάλ που τόξευε λέοντες ,θαυμάστε στις αίθουσες 6 ,7, 8 και 9 του Βρετανικού μουσείου τα εικονικά του κατορθώματα και άλλα ηρωικά γυμναστήρια, αλλά όταν ήρθαν τα δύσκολα το βασίλειο των Ασσυρίων κατεστράφη στα εξ ων συνετέθη με το τίμημα να το εισπράττουν λαός και ηγέτες.

Διόνυσος 17-11-2009

Οι φωτό 1,3,4 από το Βρεττανικό Μουσείο

Οι 2, 5 από DEA Picture Library Milano Bridgeman Art Lib.

H UNESCO καταγγέλει, οι Τουρκοι καταστρέφουν με πρόσχημα το τουρισμό.

Επέκταση ξενοδοχείου στα ερείπια του Μεγάλου Παλατιού!

Η τουρκική εταιρεία Sultanahmet Turizm απασχολεί 25 αρχαιολόγους και ώς το τέλος του χρόνου το «πάρκο» θα είναι έτοιμο για τους πελάτες του πολυτελούς ξενοδοχείου Four Seasons της Κωνσταντινούπολης (φωτ. Ass. Press)Τα ερείπια του Ιερού και Μεγάλου Παλατιού που οικοδομήθηκε από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο πριν από περίπου δύο χιλιετίες θα αποτελούν αξιοθέατο για τους πελάτες του πολυτελούς ξενοδοχείου Four Seasons της Κωνσταντινούπολης. Τι κι αν πολλοί καταγγέλλουν ότι η επέκταση του ξενοδοχείου πάνω στα σπαράγματα είναι κάτι το «αδιανόητο»; Οι αρχές φαίνεται ότι αλλιώς έχουν αποφασίσει.

Πριν από δέκα και πλέον χρόνια, η τουρκική εταιρεία Sultanahmet Turizm έκανε συμφωνία με την κυβέρνηση για την επέκταση των ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων αλλά και τη δημιουργία ενός παρακείμενου αρχαιολογικού πάρκου που θα ανεδείκνυε τα ερείπια του Παλατιού.

Ξεκίνησαν πρώτα οι εργασίες στο πάρκο και πριν από δύο χρόνια η οικοδόμηση των συμπληρωματικών κτηρίων του ξενοδοχείου. Εκπρόσωπος της εταιρείας υποστήριξε ότι όταν την ανέλαβαν, η έκταση ήταν γεμάτη παλιοσίδερα. Επένδυσαν 14 εκατ. δολάρια και θα δώσουν ακόμα έξι ώς το τέλος του έτους, οπότε θα ανοίξει το πάρκο, ενώ απασχολούν 25 αρχαιολόγους και το έργο τελεί υπό την παρακολούθηση του Αρχαιολογικού Μουσείου της Κωνσταντινούπολης. Είναι πολλοί όμως οι Τούρκοι ειδικοί και μεγάλο μέρος του Τύπου που θεωρούν το σχέδιο προσβολή στην κληρονομιά της σημερινής Τουρκίας.

Η «Μιλιέτ» μίλησε για «ιστορικό σφάλμα» ενώ ο αρχιτέκτονας Γκιουνχάν Ντανισμάν είπε ότι είναι «αδιανόητο» να προχωρεί ένα τέτοιο σχέδιο, να χτίζεται ένα ξενοδοχείο πάνω στα ερείπια της ιστορικής Κωνσταντινούπολης.Τον περασμένο Μάιο, ο διευθυντής του Κέντρου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO Φραντσέσκο Μπανταρίν έστειλε επιστολή στο δήμαρχο της Πόλης στην οποία σημειώνει ότι «μια διαφορετική λύση θα μπορούσε και θα έπρεπε να βρεθεί ώστε να διασφαλιστεί πλήρως ο σεβασμός στις αξίες της πολιτιστικής κληρονομιάς αλλά και η οικονομική βιωσιμότητα του ξενοδοχείου».

Τον Μάρτιο, διοικητικό δικαστήριο διέταξε να σταματήσουν οι εργασίες, για να μην προκληθεί ζημιά στα αρχαιολογικά ευρήματα, όμως η δημαρχία της Πόλης και το υπουργείο Πολιτισμού προσέφυγαν σε δεύτερο βαθμό και οι εργασίες συνεχίζονται.
ΕΡΣΗ ΒΑΤΟΥ (Πηγή: Ασ. Πρες)
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 12/07/2008

Οι κωλοτούμπες του κου Πάγκαλου

Οι «κλάδοι» και οι ρίζες
Δηλώσεις υπουργών και στρατηγών
ΜΑΡΙΟΣ ΠΛΩΡΙΤΗΣ
Μπορεί η διπλωματία να «γράφει ιστορία» ­ με την έννοια ότι ρυθμίζει τις τύχες των λαών, πριν ή μετά τα όπλα ­ αλλά συχνά δεν σέβεται την Ιστορία (με κεφαλαίο), όταν αυτό εξυπηρετεί τους σκοπούς της. Εμείς οι άλλοι, όμως, που δεν είμαστε διπλωμάτες αλλά «ρυθμιζόμενοι», έχουμε κάθε δικαίωμα να κρίνουμε τόσο την ιστορική ακρίβεια των «ιστορικών» διπλωματικών δηλώσεων, όσο και τη σκοπιμότητα και την αποτελεσματικότητά τους.
Αναφέρομαι, βέβαια, στις δηλώσεις ενός υπουργού και ενός στρατηγού: του δικού μας υπουργού Εξωτερικών κ. Θ. Πάγκαλου και του αρχηγού των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στρατηγού Χικμέτ Χακί Καρανταγί.
Ο πρώτος δήλωσε, πριν ένα περίπου μήνα πως «η Τουρκία ασφαλώς ανήκει στην Ευρώπη. Αποτελεί μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ιστορίας και η Ελλάδα δεν πρόκειται να αλλάξει άποψη γι' αυτό. Γιατί αν η Τουρκία δεν είναι μέρος της Ευρωπαϊκής ιστορίας, τότε ούτε και η Ελλάδα είναι».
Ο κ. Πάγκαλος δεν περιορίστηκε να υποστηρίξει πως «η Τουρκία πρέπει να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης», πράγμα που θα ήταν πολιτικά κατανοητό ­ άλλο αν πολλοί δυτικοευρωπαίοι αμφισβητούν τόσο το δικαίωμα της γείτονος να μπει στην Ε.Ε. όσο και την ωφελιμότητα αυτής της εισόδου για την Ενωση. Ο υπουργός μίλησε για Ιστορία ­ αφού είπε πως η Τουρκία «ανήκει στην Ευρώπη» κι «αποτελεί μεγάλο μέρος της ιστορίας της».
Είναι αυτονόητο, όμως, πως ένας λαός ανήκει σε μια γεωγραφική-ιστορική-πολιτισμική περιοχή είτε από καταγωγή ­ αν γεννήθηκε και έδρασε εκεί ­ είτε από διαγωγή ­ αν, στη διαδρομή του, εγκολπώθηκε και καλλιέργησε τις πολιτισμικές και άλλες αξίες της περιοχής αυτής.
Αλλά η καταγωγή των Τούρκων είναι καθαρά ασιατική ­ απώτεροι πρόγονοί τους φαίνεται πως ήταν οι απαίσιοι Ούννοι, που οι επιδρομές τους αφάνισαν Ασία και Ευρώπη, τόσο που το όνομά τους έμεινε σύμβολο αβυσαλέας βαρβαρότητας και ολέθρου Τι χρείαν, άλλωστε, έχουμε άλλων μαρτύρων για την καταγωγή των γειτόνων μας απ' τους Ούννους, αφού οι ίδιοι οι σημερινοί Τούρκοι βάφτισαν περήφανα την εισβολή τους στην Κύπρο με το όνομα του «διαπρεπέστερου» και ειδεχθέστερου αρχηγού των ολετήρων εκείνων, του διαβόητου Αττίλα, που κόμπαζε πως ήταν «η μάστιγα του Θεού, η σφύρα του Σύμπαντος» και πως «όπου πατάει το άλογό μου, χορτάρι δε φυτρώνει». Οπως ακριβώς έκαναν, σ' όλη την πορεία τους, οι απόγονοί του...
Οισχυρισμός του κ. Πάγκαλου πως «η Τουρκία αποτελεί μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ιστορίας» αληθεύει με ένα και μόνο τρόπο: την κατάκτηση και την καταστροφή. Οσες φορές και όσον καιρό, η οθωμανική αυτοκρατορία ή η τουρκική «δημοκρατία» πάτησαν το πόδι τους στην Ευρώπη (και όπου αλλού) αυτή μονάχα τη ματωμένη σφραγίδα και τη ζοφερή μνήμη άφησαν. «Τούρκοι διαβήκαν από δω. Χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα», έγραφε μετά την καταστροφή της Χίου ο ρομαντικός Βίκτορ Ουγκώ1. «Η εγκαθίδρυση της τουρκικής κυριαρχίας είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της υλικής ευμάρειας και τη μείωση του πολιτισμού», θα πει, το 1919, ο ρεαλιστής συμπατριώτης του πρωθυπουργός Κλεμανσώ, συμφωνώντας με την καταπελτική διαπίστωση του παλαιότερου άγγλου ομολόγου του Γκλάντστον, που και άλλοτε έχουμε αναφέρει: «Οπουδήποτε και αν πήγαν, μια πλατειά κηλίδα αίματος έδειχνε τα ίχνη του περάσματός τους και σ' όλη την έκταση της κυριαρχίας τους, ο πολιτισμός εξαφανιζόταν».
Ηγουν, το μόνο «μέρος της ευρωπαϊκής ιστορίας» που αποτελούν οι Τούρκοι, είναι το μέρος του σφαγέα και του αφανιστή...
Οπως ήταν επόμενο, η δήλωση του κ. Πάγκαλου προκάλεσε άφατην αγαλλίαση, όχι μόνο στην Αγκυρα αλλά και στη Δύση και προπάντων στην Ουάσιγκτον, που πρωτοστατεί στον «εξευρωπαϊσμό» της Τουρκίας. Μέσα σε μια μέρα ο υπουργός Εξωτερικών από «ενοχλητικός εθνικιστής» μεταμορφώθηκε σε «άγγελο ειρήνης».
Το ίδιο και ο τούρκος στρατηγός Καρανταγί, που ευδόκησε να παραστεί στη δεξίωση της ελληνικής πρεσβείας στην Αγκυρα, για την 25η Μαρτίου, ου μην αλλά και δήλωσε πως «πρέπει να πρυτανεύσει η λογική στις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας, να αντιστραφεί η επικίνδυνη πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, να ανοίξει ένα παράθυρο ανάμεσα στις δύο χώρες». Πολύ ωραίο το «μήνυμα» για να είναι αληθινό. Επειδή, όση ευπιστία κι αν διαθέτει κανείς, δεν μπορεί να μη θυμάται πως ο αυτός στρατηγός Καρανταγί ήταν γενικός επιτελάρχης, όλο τον περασμένο χρόνο, που εγκαινιάσθηκε με την κρίση στα Ιμια και όπου οι τουρκικές παραβάσεις και παραβιάσεις του εναέριου και θαλάσσιου χώρου μας έφτασαν στο ζενίθ της δόξας τους... Πως ο αυτός στρατηγός απειλούσε την Ελλάδα με πόλεμο, αν η Λευκωσία προμηθευθεί τους ρωσικούς αντιαεροπορικούς πυραύλους S-300... Πως ο αυτός Καρανταγί ήταν αρχηγός του τουρκικού επιτελείου που, πριν ένα μόλις μήνα, «ενημέρωνε» τους αμερικανούς ανταποκριτές στη χώρα του πως η ΤΟυρκία αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία σε νησίδες του Αιγαίου, του Κρητικού, ακόμα και του Λιβυκού πελάγους (ευτυχώς μας «χάρισαν» το Ιόνιο) και κατηγορούσε την Ελλάδα για «επεκτατισμό» στα ίδια τα εδάφη της!
Μπορεί, όμως ­ θα πουν οι πιο εύπιστοι ­ να άλλαξε στο μεταξύ απόψεις. Σίγουρα, φραστικές «απόψεις» άλλαξε ο διπλωμάτης στρατηγός, δεν άλλαξε όμως πρακτικές ­ αφού, τρεις μόλις μέρες μετά τις φιλειρηνικές δηλώσεις του (το πρωί της 20.3), 30 συνολικά μαχητικά αεροσκάφη «του» παραβίασαν τον εναέριο χώρο μας 16 φορές ανάμεσα σε Λήμνο, Λέσβο και Χίο. Και, αυτά, δεν είναι ελληνικά «μυθεύματα»: οι αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες και τη Νάπολη είχαν την ευκαιρία ν' απολαύσουν στη νατοϊκή τηλεόραση τις τουρκικές λεβεντιές και να βεβαιωθούν για του λόγου μας το αληθές. Οπως φαίνεται, αυτά τα παράθυρα εννοούσε ο μειλίχιος στρατηγός...
Αλλωστε, τόσο ο ίδιος ο κ. Πάγκαλος όσο και ο υπουργός Αμυνας κ. Τσοχατζόπουλος δήλωναν, πριν 20 μέρες (17.3), πως η Αγκυρα έχει χαλκεύσει σενάρια αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο ­ ο υπουργός Εξωτερικών, μάλιστα, πληροφόρησε πως, κατά την Αγκυρα, «πρέπει να περάσει μια γραμμή στη μέση του Αιγαίου, και στην Ελλαδα να μείνουν οι Κυκλάδες... Το μέγιστο σενάριο της Τουρκίας είναι να γίνουν όλα τα νησιά τουρκικά και ν' ακολουθήσει ανταλλαγή πληθυσμών. Το ελάχιστο σενάριο είναι να μείνουν τα νησιά στην Ελλάδα, αλλά με μικρή αιγιαλίτιδα ζώνη και μέσα σε τουρκική θάλασσα»... Προφανώς, αυτή η γραμμή είναι η νέα φιλειρηνική «γραμμή», ως διακήρυξε ο κ. Καρανταγί...
Ακόμα και οι πιο τουρκόφιλοι δυτικοί αναγκάζονται πια να «δουν» τη διπροσωπία της Αγκυρας και προβληματίζονται για την ένταξή της στην ΕΕ. Ακόμα και οι «Financial Times» παραδέχονται πως «η Τουρκία δεν είναι απλώς μια πολύ φτωχή και υπανάπτυκτη χώρα. Με πληθυσμό 62 εκατομμυρίων, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο για την Ευρώπη των 373 εκατομμυρίων να την ενσωματώσει, οικονομικά αλλά και θεσμικά... Το βασικό πρόβλημα είναι αν πράγματι η Τουρκία μοιάζει και συμπεριφέρεται σαν δυτικοευρωπαϊκή χώρα. Η απάντηση δεν σηκώνει παρερμηνείες: σε ό,τι αφορά τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη μεταχείριση των μειονοτήτων και τον ρόλο των ενόπλων δυνάμεων, λειτουργεί με τελείως διαφορετικούς κανόνες. Πρακτικοί και πολιτικοί λόγοι, συνεπώς, εμποδίζουν την Τουρκία να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ενωση»... Ακόμα και οι «Times» της Ν. Υόρκης ομολογούν πως «ο ισχυρός στρατός, με τον έντονο εθνικισμό του και τις ευρύτατες παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων, αποτελεί από μόνος του εμπόδιο στην ενσωμάτωση της Τουρκίας στην Ευρώπη. Η ηγεσία του στρατού αντιδρά στην εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης με την Ελλάδα στο ζήτημα της κατοχής της Κύπρου και στη βίαιη καταπίεση των Κούρδων». (Εφ' ω και ο κ. Καρανταγί προσπαθεί να υφαρπάσει πιστοποιητικό καλής διαγωγής)...
Ακόμα και ο περιπαθής εραστής της Αγκυρας χανούμ κ. Κίνκελ, κατά την επίσκεψή του στον οντά της (27.3), «κακομίλησε» στον Ερμπακάν και, «προβάλλοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κουρδικό και τις σχέσεις με την Ελλάδα, είπε πως η Τουρκία δεν μπορεί να ενταχθεί στην Ε.Ε. στο εγγύς μέλλον».
Και την ίδια ώρα, η «Διεθνής Αμνηστία» ζητάει «να αρθεί η ασυλία στο ζήτημα της καταπάτησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της οποίας χαίρει η Τουρκία, λόγω του ειδικού πολιτικού βάρους της» (20.3), ενώ η «Human Rights Watch» «προτρέπει την αμερικανική κυβέρνηση να διακόψει την παροχή στρατιωτικής βοήθειας στην Τουρκία, και την Ε.Ε. να χρησιμοποιήσει τη συμφωνία σύνδεσης για να πιέσει την τουρκική κυβέρνηση να σεβασθεί τα ανθρώπινα δικαιώματα».
Τι σημαίνουν, λοιπόν, όλα αυτά; Μα πως ο ιερέας των Τρώων Λαοκόων είχε δίκιο όταν έλεγε, «Φοβούμαι τους Δαναούς και δώρα φέροντας»2. Μόνο που τα ονόματα αντιστράφηκαν ­ και, τώρα, οι τουρκο-δαναοί είναι εκείνοι που προσπαθούν με Δούρειους Ιππους δηλώσεων να τρυπώσουν στην-και ν' αλώσουν την ευρωπαϊκή Τροία και να πείσουν πως εκείνοι είναι οι άμωμοι κι εμείς οι άνομοι.
Το οποίον, οι περί «ευρωπαϊκότητας» της Τουρκίας δηλώσεις του κ. Πάγκαλου όχι μόνο ανακριβέστατες ιστορικά ήταν, αλλά και πρακτικά αναποτελεσματικότατες. Οι ίδιοι οι Τούρκοι φρόντισαν να το αποδείξουν, πριν ένστολον κόκκορα Καραγιαντί φωνήσαι τρις...
Οσο για την «κορώνα» του ημετέρου υπουργού, «αν η Τουρκία δεν είναι μέρος της ευρωπαϊκής ιστορίας, τότε ούτε η Ελλάδα είναι», δεν θα σχολιάσουμε καν την εξομοίωση δύο χωρών, που η μια τους στάθηκε «παγά λαλέουσα» ενός περίλαμπρου πολιτισμού και διδάχος (και ανάδοχος) της Ευρώπης, ενώ η άλλη ήταν διαχρονικός και διηπειρωτικός σφαγέας, βάνδαλος και Ηρόστρατος. Μια τέτοια εξομοίωση είναι τόσο εξωφρενική, που δεν μπορεί να θεωρηθεί ούτε καν υβριστική για τη χώρα μας, την Ιστορία και την κοινότατη λογική.
Επιμύθιο. Οσα η Ευρώπη κι εμείς γνωρίσαμε από τους Οσμανλήδες στους αιώνες, όσα γνωρίζουμε ακόμα, μέρα τη μέρα, μας υποχρεώνουν να βλέπουμε πίσω απ' τους «κλάδους ελαίας» των τούρκων στρατηγών και πολιτικών, δόκανα και γιαταγάνια. Και να λέμε, όπως οι Γάλλοι, «Το Χτες (τους) μας σκιάζει, το Σήμερα μας ταράζει, το Αύριο μας τρομάζει»3. Μόνο αν έμπρακτα, μόνιμα, σταθερά αλλάξουν ριζικά στάση οι Τούρκοι, θα πάψουμε να θεωρούμε πως κάθε τους ενέργεια, ειρηνόφιλη ή πολεμόφιλη, είναι «αθλία παρ' αθλίων προς αθλίους σκοπούς»...
­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­
1. », μετάφρ "Το ελληνόπουλο" Κ. Παλαμά.
2. «Timeo Danaos et dona ferentes», Βιργίλιος, Αινειάς, 11,49.
3. «Le Passe me hante, le Present me tourmente, L' Avenir m' epouvante».

To άρθρο είναι αναδημοσίευση από το Βήμα της 6-4-2007.

39- Κύκλος του Ανθρακα

E — ΕΠΙΛΟΓΕΣ. Νο 39
1. Εδώ και τρεις δεκαετίες, η 22 Απριλίου έχει καθιερωθεί σαν Παγκόσμια Ημέρα της Γης. Εμπνευστής της ιδέας ήταν ο Αμερικανός γερουσιαστής Γκάιλορντ Νέλσον, ο οποίος αποσκοπούσε με τον τρόπο αυτό στην προώθηση των περιβαλλοντικών ζητημάτων και στην προστασία του πλανήτη. Τα ΜΜΕ δεν έκαναν τον κόπο ν' ασχοληθούν με την υπερθέρμανση του πλανήτη, με την ξηρασία , με την ρύπανση, με τα είδη που εξαφανίζονται.....
Το Οξυγόνο χαμηλά στην ατμόσφαιρα μας επιτρέπει να ανασαίνουμε, το Όζον στην ανώτερη ατμόσφαιρα προστατεύει τις χημικές αντιδράσεις της ζωής από την υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία. Η Βιόσφαιρα ,που αποτελούμε ταπεινό και απειλητικό μέλος συνυπάρχει αρμονικά 3 τουλάχιστον δισεκατομμύρια χρόνια με την Γεώσφαιρα (το έδαφος που πατάμε), την Υδρόσφαιρα (νερό όλης της γης) και την Ατμόσφαιρα(κουβέρτα αέρα που περικλείει τον πλανήτη) Η πηγή ενέργειας της ζωής είναι ο γρήγορος και ο αργός κύκλος του άνθρακα Οταν τα αποθέματα εξαντλούνται επικίνδυνα, αλλάζουν δραματικά οι ισορροπίες και η εξέλιξη δεν δίνει δεύτερη ευκαιρία για το ανθρώπινο είδος. Ο γρήγορος(δεκαετίες) κύκλος των μορίων του άνθρακα για τα διαθέσιμα σε ενώσεις ζωής είναι από το προσλαμβανόμενο διοξείδιο του άνθρακα των φυτών με φωτοσύνθεση στα φυτοφάγα ζώα, στα σαρκοφάγα, στους διασπαστές λειψάνων και πάλι στο κρίσιμο 0,03% διοξείδιο της ατμόσφαιρας. Ο αργός σε βάθος εκατομ. ετών κύκλος του άνθρακα που διαταράσσεται επικίνδυνα είναι από τα οργανικά λείψανα ζωής, στα πετρώματα και τα πιεσμένα ορυκτά πετρέλαια στην ενέλεκτη απάντλησή τους, την αποσάθρωση ,την ρύπανση και την εναπόθεση μορίων άνθρακα σε πληθωρισμό στην ατμόσφαιρα με αποτέλεσμα την υπερθέρμανση του πλανήτη.(φαινόμενο του θερμοκηπίου). Η χημική εξήγηση της καταστροφής του πλανήτη. Αρκούν αυτά που κάνουμε ή καλύπτουμε μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και την αγνοϊκή έως ανοϊκή αυτοκαταστροφική μας μανία;;;;;;
Απλές πρώτες κινήσεις κατά την Greenpeace η αγορά λευκών συσκευών Τύπου Α, το κλείσιμο των ηλεκτρικών συσκευών και απο το κουμπί stand by, και η αντικατάσταση των λαμπτήρων πυρακτώσεως, έτσι εξοικονομούμε χρήμα και ενέργεια.
2. Η ιστορία της πρόγνωσης των μετεωρολογικών δεδομένων μη φανταστείτε ότι δεν έχει κοινωνικοοικονομικά κριτήρια στις προόδους της. Προβλέψεις για την ...πρόβλεψη καιρού από τον καθηγητή Μηχ. Ρευστών του Πολυτεχνείου Θράκης Αστέριο Παντοκράτορα στο Βήμα 8-5-2005.
3. «Χορεύουν» οι λοιμώξεις στα Νοσοκομεία μας, ανταπόκριση από την Θεσσαλονίκη επί ευκαιρία της έναρξης του 22ου Βορειοελλαδικού Ιατρικού Συνεδρίου από τον Σάκη Αποστολάκη στην «Ε» της 19-4-2007.
4. Το μεσημέρι της 2ας Μαίου 1941. ,από το βιβλίο του Μανώλη Γλέζου για την Εθνική Αντίσταση.1940-1945 Γιατί η αντίσταση στην εξουσία κα Ρεπούση, κα Γιαννάκου-Κουτσίκου, κα Τέτα Παπαδοπούλου και διδάσκεται και υπάρχει παρόλες τις «εκκαθαριστικές» σας επιχειρήσεις. Ετσι απλά πως λέμε Ιράκ, Παλαιστίνη, Αφγανιστάν, Κύπρος.
5. Δολοφονίες Χριστιανών στη Μαλάτια, Ανταπόκριση από την Τουρκία σε ένα θέμα που θάφτηκε από τα δικά μας ΜΜΕ. Η ολιγαρχία και το Εθνικό Συμβούλιο της γείτονος φτιάχνει φαντάσματα και μετά τα κόβει το λαιμό ιεροτελετουργικά. Ο αρχηγός του Γεν. Επιτελείου Στρατού δήλωσε “ δήθεν πολίτες” όσους είναι άλλης εθνικότητας ή ανήκει σε άλλη θρησκεία.Γι΄αυτό ακριβώς το λόγο, το κράτος είναι ο ηθικός αυτουργός !
6. Σε ποιά Ελλάδα ζούμε και σε ποιά θα θέλαμε να ζούμε. Ενδιαφέρουσα μόνιμη στήλη της επαρχιακής Ερευνας Τρικάλων με συνέντευξη του Στέφανου Ληναίου την 28-3-07. Νοιώθουμε πολιορκημένοι ,αιχμάλωτοι. Καλά στερνά.
7. Επετειακό και το άρθρο του Χρήστου Λάζου στην «Ε» της 23-4-2006, Η μορφή του οράματος Ελλάς. Τα κιτς των ιστορικών χουντικών πεπραγμένων και της σημερινής τηλεοπτικής πραγματικότητας. Απουσία πολιτισμού
8. Ο Γιάννης Δραγασάκης είναι ένας βουλευτής που τιμάει τη θέση του στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Το γράφω για την πρόσφατη επερώτησή του για τα κονδύλια για το σκάκι προς ΓΓΑ. Άρθρο του οχι νεκρολογία, για Η Αριστερά του Φαράκου από την Καθημερινή της 1-4-2007.Γιατί είναι σημαντικό ποιός εργάσθηκε για την ενότητα και ανανέωση της αριστεράς και ποιός έκανε «δώρα» στο δικομματισμό τη διάσπαση του 1989 στο ΚΚΕ.
9. Άρθρο του Στάθη Τερζή προέδρου της Ένωσης Ιατρών Αχαϊας Εφημεριακό πληγή που κακοφορμίζει. Η εξάντληση των εργατών υγείας είναι η σκοπιμότητα της αποδιοργάνωσης της Δημόσιας Υγείας του τόπου, η συνισταμένη των ενεργειών του Υπουργείου (παλιάς και νέας ηγεσίας) και μετά η κατασυκοφάντησή τους, σαν εξιλαστήρια θύματα.
10. Καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας της Τριμελούς επιτροπής Νοσοκομείου Αμαλιάδας της 18-4-07. Ενδιαφέρουσα νομολογία και επιχειρήματα για όλους τους Νοσοκομειακούς γιατρούς.
11. Οι σκλάβοι στης Μπαρμπαριάς τα μέρη το Υπουργείο Υγείας νομίζει, ότι είναι ο νομός Ηλείας. Απάντηση στην απλήρωτη δουλειά που εντελώς συμπτωματικά αφορά υγεία ψηφοφόρων, όχι πανηγυράκια εγκαινίων με κυρίες εφοπλιστών (νάναι καλά οι γυναίκες) η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης 11-4-07 της Ένωσης γιατρών Ηλείας.
12. 12. Άρθρο του οφθαλμίατρου Δημήτρη Βαρνάβα για την Συνάντηση ΟΕΝΓΕ- Προέδρου ΤΣΑΥ . Αφορά όσους αθεράπευτους ελπίζουν σύνταξη από το πρώην πλούσιο ταμείο ΤΣΑΥ. Περάστε από το ταμείο και έπρεπε να το ξέρατε. Ωρέ! Μέχρι κι ο Δ. Βαγιωνάς, Πρόεδρος του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου (εν τω άμα και Πρόεδρος του ΕΟΦ) αντέδρασε στα τεκταινόμενα στο ΤΣΑΥ (κλικ εδώ). Μόνον ο συνταξιούχος Πρόεδρος του ΠΙΣ (και προσφάτως αποπεμφθείς ΔΥΠΕαρχης) κ. Καλοκαιρινός μένει απαθής. Η ουδός των ερεθισμάτων είναι ως φαίνεται υψηλή στον κ. Καλοκαιρινό και στα μέλη του ΔΣ του ΠΙΣ, εκ των οποίων κανείς δεν αντέδρασε μέχρι στιγμής. Αν ξεχάσατε ποιοί είναι σας τους θυμίζω εκ νέου (κλικ εδώ) με την παράκληση να τους εκτυπώσετε και να τους αναρτήσετε, ώστε να τους τιμήσετε στις προσεχείς εκλογές.
13. Υπάρχει Παράδεισος επιμένει ο Γιώργος Μπενέας και έχει τα δίκια του. Είτε παίδες Μεσσήνιοι.
14. Γιατί οι γονείς έχουν άσπρα μαλλιά ,χιουμοριστικό διάλειμμα στα προβλήματα για το μεγαλύτερο πρόβλημα όλων η παράδοση πως και ποιάς σκυτάλης της μιάς γενιάς στην άλλη, η ανατροφή των παιδιών. Επι την ευκαιρία σε όποια από τα βλαστάρια μας αγωνίζονται μπροστά στις Πανελλαδικές εξετάσεις καλή επιτυχία στις προσπάθειες όλων.
15. Κε Βασίλη Μαγγίνα νέε Υπουργέ Απασχόλησης καλή επιτυχία στα νέα σας καθήκοντα, εχετε κληρονομήσει μεταξύ των άλλων συμβασιούχους γιατρούς ΙΚΑ από 15-20 χρόνια ανασφάλιστους, την προκήρυξη 1500 θέσεων στο ΙΚΑ, και την επικείμενη έκδοση των διαταγών για το πως και πότε. Δεν υπάρχει η λέξη υπομονή στο χώρο όπως αντιλαμβάνεσθε, μόνο έργα, στο χέρι και ούτω βοήσομε. Με το σύνταγμα για τους συμβασιούχους, μίνι νομικό ιστορικό από τον καθηγ. Νομικής Αρι. Καζάκο στην «Ε» της 10-4-2007. Για κάτι τέτοια πρέπει να δηλώνουμε στο δικομματισμό όλοι ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ.
Ο Στέλιος ο φονιάς από το Διόνυσο, μας επαναφέρει στα πάθη των ανθρώπων υπό την επίδραση και εδώ της υπεριώδους ακτινοβολίας. Γιατί ο κύκλος του άνθρακα είναι ο κύκλος της ζωής που περικλείει και το πέρας της. Το ρέκβιεμ των ανθρωπίνων γενιών είναι γύρω μας αρκεί να το δούμε.