Ο καλός γείτονας

Ο καλός γείτονας ΚΙΜΠΙ Δημοσιευμενο στην Εφημ των Συντακτών 8-4-2023

Για σχεδόν 25 χρόνια μια μεσοτοιχία μόνο μας χώριζε. Ανοίγαμε την πόρτα του διαμερίσματός μας και βλέπαμε τη δικιά του. Καμιά φορά προέκυπτε συγχρονισμός, ανοίγαμε τις πόρτες ταυτόχρονα κι ανταλλάσσαμε την πρώτη καλημέρα της μέρας με τον ίδιο ή με την επί επτά δεκαετίες σύντροφο της ζωής του. Το ίδιο συνέβαινε κι απ’ τα γειτονικά μπαλκόνια μας, όταν ο ήλιος τα έλουζε κι ο καιρός επέτρεπε να κάτσουν σαν ζευγάρι στο τραπεζάκι και να απολαύσουν το καφεδάκι τους αντικρίζοντας το δάσος, όσο δεν έχει κάψει η φωτιά. «Καλημέρα! Ωραία μέρα, ε;» Ο κ. Κ. έσβησε πριν από λίγες μέρες, Εφυγε «πλήρης ημερών», που λένε, αλλά ποιος καθορίζει αυτή την «πληρότητα», εκτός από τα δημοσιογραφικά κλισέ; Ποιο είναι το όριο; Τα 90; Τα 100; Αλλο η στατιστική, άλλο η βιολογία, άλλο η ανθρώπινη βούληση. Πριν από έναν αιώνα, με το μέσο προσδόκιμο στις βιομηχανικές κοινωνίες στα 45 με 50 χρόνια, αντιμετωπίζονταν ως θαύματα της φύσης οι 70άρηδες, τώρα θεωρούνται δυνητικά απασχολήσιμοι και απαραίτητοι στο σύστημα ασφάλισης, για να μην καταρρεύσει. Ο κ. Κ. έσπασε το κοντέρ, έχοντας απολαύσει κάμποσες δεκαετίες ως συνταξιούχος, αλλά δεν έφυγε λόγω υπέρβασης στατιστικού ορίου ή λεηλατημένος από κάποια ανελέητη νόσο. Πιθανότατα αποφάσισε να πεθάνει ή αρνήθηκε να συνεχίσει να ζει με το βάρος των 93 ετών, τους φρικτούς περιορισμούς της γήρανσης, τις μεγάλες ποσότητες χαπιών για τη λειτουργία ζωτικών οργάνων του και, κυρίως, με την ιδέα ότι θα στερούνταν την καθημερινότητα της συνύπαρξης με την αγαπημένη του σύζυγο, σχεδόν ακινητοποιημένη κι αυτή σε ένα κρεβάτι από την αρρώστια και το βαθύ γήρας. Δεν ξέρω αν πράγματι έτσι έγιναν τα πράγματα στο χαμένο μεταξύ σιωπής και βογγητών πόνου στόμα του κ. Κ., όμως αυτή την εντύπωση μου έδινε το συρρικνούμενο επί βδομάδες, κουλουριασμένο σε στάση εμβρύου σώμα του. Αλλά ο απολογισμός ζωής ενός ανθρώπου δεν μπορεί να είναι οι στιγμές του οδυνηρού θανάτου του. Δεν ξέρω πώς ήταν η νεανική και ώριμη ζωή του κ. Κ., πόσο καλός σύζυγος, καλός πατέρας, καλός υπάλληλος, καλός συνάδελφος ήταν πραγματικά, εκτός από όσα ο ίδιος πρόλαβε να μου αφηγηθεί στις σύντομες, συνήθως στο πόδι, συζητήσεις μας. Ξέρω όμως ότι ήταν καλός γείτονας. Και δεν είναι καθόλου απλό και δεδομένο αυτό στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις, στις πολυκατοικίες με πληθυσμό στα όρια μικρού χωριού, στις αναγκαστικές συνυπάρξεις ιδιοκτητών και ενοικιαστών, μικροαστικών κατά κανόνα οικογενειών, που περισσότερα μαθαίνουν η μια για την άλλη λόγω της κακής ηχομόνωσης των τοίχων που τους χωρίζουν, παρά μέσω της ζωντανής, ανθρώπινης επαφής. Μια βιαστική καλημέρα μέσα απ’ τα δόντια στις σκάλες ή στο ασανσέρ, δυο τυπικές κουβέντες, «τι κάνουν τα παιδιά;», και πολύ είναι. Πόρτες κλειστές, άγνοια κι αδιαφορία για συνανθρώπους με τους οποίους συνυπάρχεις πολύ περισσότερο από συγγενείς και φίλους, διαπληκτισμοί για τις δαπάνες της πολυκατοικίας και το πετρέλαιο στις συνελεύσεις των ιδιοκτητών. Οι πολυκατοικίες, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν μοντέλα κοινοβιακής συνύπαρξης, συνδιαχείρισης, οικειότητας και εγγύτητας, μετατρέπονται σε τσιμεντένια κλουβιά απομόνωσης και απομάκρυνσης. Ο κ. Κ., ως καλός γείτονας, χωρίς καμιά επιτήδευση, έσπαγε αυτόν τον ψυχρό κανόνα. Το ίδιο και η κ. Κ., η σύζυγός του. Οταν πρωτοεγκατασταθήκαμε στο διαμέρισμά μας, δίπλα στο δικό τους, ο προηγούμενος ιδιοκτήτης μάς υπέδειξε εμπιστευτικά «να τον προσέχετε, είναι λίγο περίεργος». Ετσι είχε ερμηνεύσει την έγνοια του κ. Κ. για το κοινό σπίτι περίπου 50 ανθρώπων και 15 νοικοκυριών, την πολυκατοικία: Να αγοράσουμε έγκαιρα πετρέλαιο, έρχεται χιονιάς. Να φτιάξουμε το ασανσέρ, δεν είναι αρκετά ασφαλές πια. Κάηκαν οι λάμπες της εισόδου και των κοινόχρηστων χώρων, να τις αλλάξουμε. Να διορθώσουμε το αυτόματο πότισμα, θα ξεραθούν τα φυτά στην πιλοτή. Κάτι να κάνουμε με την πυρόσβεση, είμαστε μια ανάσα απ’ το δάσος, κινδυνεύουμε. Γύρω από αυτά τα απλά πράγματα, για τα οποία ο κ. Κ. αποδείχθηκε καλός γείτονας, χτιζόταν μια σχέση εκτίμησης, στοιχειώδους αλληλεγγύης, μια αίσθηση γειτονιάς που κατά κανόνα εξαφανίζεται στο σύστημα οριζόντιας ιδιοκτησίας των πολυκατοικιών, μεταλλασσόμενο σε μοντέλο κάθετης απομόνωσης.

Αλλά, κακά τα ψέματα, δεν φταίνε οι πολυκατοικίες και η καθ’ ύψος ανάπτυξη των μεγαλουπόλεων ώστε να χωρέσει ο πληθυσμός και να εξυπηρετηθεί η μαζική βιομηχανική παραγωγή, το φορντικό ή το μεταφορντικό μοντέλο. Ούτε πρόκειται να αναβιώσουν οι μοσχοβολημένες από βασιλικό κι ασβέστη γειτονιές τώρα που το μέλλον μας υπόσχεται τάχα την αποϋλοποίηση της παραγωγής και της εργασίας. Τις γειτονιές, κάθετες ή οριζόντιες, τις φτιάχνουν οι άνθρωποι και η κουλτούρα συνύπαρξης και συνεργασίας που αναπτύσσουν, αντί της απομόνωσης και του ανταγωνισμού. Κι έτσι, απ’ αυτά τα ταπεινά πράγματα κοινού ενδιαφέροντος -τα φώτα, τη θέρμανση, τον καθαρισμό των κοινόχρηστων χώρων, τα φυτά- οι καλοί γείτονες περνούν και σε πιο περίπλοκες εκδοχές των ανθρώπινων σχέσεων, «έχετε τον νου σας στα παιδιά, θα λείψω για λίγο», «ρίξτε μια ματιά στα λουλούδια, μην ξεραθούν», πιάτα και κεράσματα περνούν από τη μια πόρτα στην άλλη, «έφτιαξα πίτα, πάρτε δυο κομμάτια», «έφερα λίγα φρούτα απ’ το χωριό», ένα δούναι και λαβείν προσφοράς χωρίς προσδοκία κι απαίτηση ανταπόδοσης, που με τον καιρό χτίζει μια σχέση οικειότητας μεταξύ τυπικά αγνώστων, που γίνονται πιο οικείοι καμιά φορά κι από συγγενείς και φίλους. Κάπως έτσι κάποιοι άνθρωποι, στη σκληρή ατομική εποχή μας, θυμίζουν ότι ο αλτρουισμός ίσως τα κατάφερε καλύτερα από τον ανταγωνισμό στην εξέλιξη των ανθρώπινων ομάδων, κοινοτήτων και κοινωνιών. Οι γειτονιές του κόσμου συντίθενται από καλούς γείτονες. Θεωρητικά όλοι οι άνθρωποι μπορούμε να είμαστε καλοί γείτονες. Αρκεί να αντέχουμε χωρίς την πανοπλία του ατομισμού και του ανταγωνισμού.

💬 Θεωρίες για την υπεραξία Ενα άτομο σε μια ομάδα που ανταγωνίζεται με άλλα μέλη για φαγητό, συντρόφους και status υφίσταται μια φυσική επιλογή σε ατομικό επίπεδο. Τα άτομα που αλληλεπιδρούν με άλλα μέλη της ομάδας με τρόπους που δημιουργούν ανώτερη οργάνωση μέσω ιεραρχίας, ηγεσίας και συνεργασίας, υφίστανται φυσική επιλογή σε επίπεδο ομάδας. Οσο μεγαλύτερο είναι το τίμημα που επιβάλλει ο αλτρουισμός και η συνεπαγόμενη απώλεια για την επιβίωση και την αναπαραγωγή του ατόμου, τόσο μεγαλύτερο πρέπει να είναι το όφελος για την ομάδα ως σύνολο (…) Μέσα σε ομάδες, τα εγωιστικά άτομα κερδίζουν έναντι άλλων αλτρουιστών, αλλά οι ομάδες αλτρουιστών νικούν τις ομάδες εγωιστικών ατόμων. Edward O. Wilson, «Γένεσις: η απώτερη προέλευση των κοινωνιών» Kibi2g@yahoo.gr, kibi-blog.blogspot.com

Παρακμη και αξιες στους συλλεκτες Colnect

ΠΑΡΑΚΜΗ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ Αγαπητοι συλλέκτες γραμματοσήμων κλπ είναι χαρακτηριστικό ότι μετα 5 χρονων και 3 μηνών ζωή στο colnect , είδα και επισημαινω τα κατωθι. 1. Πόσο γρήγορα μια διαφορά 6-17 γραμματοσήμων μεταξύ δύο συλλεκτών καταλήγει σε μονομερή τιμωρητική πράξη και υποστήριξη του κατα συμπτωση πληρωτικού (με συνδρομή) μελους εις βάρος του δωρεάν μέλους. 2. Η σωστή κατ αρχάς πολιτική των ανταλλαγών μεταξυ ενθουσιωδών συλλεκτών με την καταγραφή μονών διπλών και επιθυμιών εξελιχθηκε σε εμποριο και αγοροπωλησια σε υποκατάσταση αγορών όπως το ebay και το Alibaba ή το worldstamp. 3. Η σωστή χρήση κανόνων για όλους εξελιχθηκε σε μονομερή υποστήριξη μονο των ημετέρων «καλών πελατών». Αγνοούν οι σημερινοι επικεφαλεις ότι η κυρια μαζα των συλλεκτών που δινουν την πολυεθνική και πολυγλωσσική αξια του βήματος αυτού δεν θα υπαρχει για πάντα. 4. Η σωστή κατ αρχάς αξιολόγηση ενεργειών έγινε απο μερικους επιτηδειους εκβιαστικός μηχανισμός για να εκμαιευσουν περισσοτερα οφέλη στην ανταλλαγή. 5. Παραδειγμα ο @Tuudcraft που αλλαξε 3 φορές τις απαιτήσεις του. Παραδειγμα μονομερους διαιτήσιας η «φασιστας» @Elena-Dyomina που χρειάστηκε να υπερασπισω τις αποψεις μου 3 φορές στο παραπανω φορουμ μεχρι να καταλαβω ότι με κοροϊδευε και αυτή ή τουλάχιστον δεν με πιστευε γιατι πίστευε τον αντιζηλο. 6. Προτεινα λύσεις να δωθουν πισω τα ακριβά μου γραμματόσημα ή να φωτογράφιζε τα ζημιωμενα –ελαττωματικά που ποτέ δεν έκανε ο @Tuudcraft. Φυσικα δεν υπήρχαν και κορόιδευε σαν κοινός απατεώνας. 7. Αντιστοιχες πρακτικές είχα υποστεί στο παρελθον κανοντας ή όχι συναλλαγή απο @JoseManuel1515, @Verity, @brittanyrose, @RoniBochmanRonen, @Alxcobra, @Asvesvi, @eden750, @Yvanwar ,@Piotr Kruczkowski που είχα υποστεί με την ανοχή σας συγκεκριμενες ατιμώρητες ζημίες 8. Αντίθετα οφείλω να ομολογήσω ότι γνώρισα τουλάχιστον 70 άλλους αξιαγάπητους συλλέκτες που τιμώ και έχω απο τους περισσότερους τα στοιχεία τους για να επικοινωνώ εποικοδομητικά μαζί τους. Πχ @Jbscambio, @Ronny1945, @Valia, @phil56, @assolamm, @Deutler, @Rabeli, @vsoriano, @paradox, @Jelkica, @Ricgaz, simonag69, @giaskye, @igor173, @saldi, @ferran, @daydream, etc etc. 9. Απο όλους εσας τους νεοφιλελεύθερους συλλέκτες καπακιών και φακέλλων τσαγιου έχει χαθει ο σεβασμός για ένα ηλικιωμενο συλλέκτη κλασσικών γραμματοσήμων που είναι συνηθως υπόθεση μιας ζωής και βλεπω τους εμπορους της παραγράφου 7. Να πωλούν τα γραμματοσημα που σου ζητούν στο ίδιο φορουμ ή στο διπλανό worldstamp ή στα μαγαζι τους στο διαδικτυο......Αυτο στο Μεσαιωνα λεγόταν και πειρατεία! Λιγο δυσφημιστικό για το χωρο σας ,το λενε και όλοι οι γνωστοι έμποροι γραμματοσήμων όταν θελουν να σας μειώσουν. 10. Εχοντας συμπληρώσει “24h colnect free” , εγώ ο υβριστής,!!! έχω την χαρά να διαπιστώνω ότι τις αρχές και τα ιδανικά μου για αληθεια και πολεμο στην απατεωνιά δεν θα το εγκαταλειψω ποτέ στην ζωή μου. Ειστε αδικοι στην αποφαση εναντιον μου και σας καλω να επανεξετάσετε και την αντιεμπορική εκτος των άλλων συμπεριφορά της ηγεσίας. Οτι ανεβαινει σαθρά κατεβαίνει αλλα αυτό ειναι δικό σας προβλημα. dionysos59@hotmail.com dlabadarios@hol.gr DIONYSOS 25-7-2018 ACCOMMODATION AND VALUES Dear collectors of stamps etc, it is characteristic that after 5 years and 3 months of life in the colnect, I saw and highlight the bottom. 1. How quickly a difference of 6-17 postage stamps between two collectors results in a unilateral punitive act and support for the co-payment of a contributor to a free member. 2. The right policy of exchanging enthusiast collectors with the registration of single duplicates and desires has evolved into trading and buying and selling in substitution for markets such as ebay and Alibaba or the worldstamp. 3. The correct use of rules for all has grown into unilateral support by just one of our "good customers". The current leaders are unaware that the main mass of the collectors who give the multinational and multilingual value of this step will not always exist. 4. The right initial evaluation of actions was made by some tacitly extortionary mechanism to bring more benefits to the exchange. 5. Example @Tudcraft that changed its 3 times its requirements. An example of unilateral diety or "fascist" @ Elena-Dyomina that I had to defend my views 3 times in the above forum until I realized that I was mocking at her or at least not believing me because she believed the rival. 6. I suggested solutions to give back my expensive stamps or to photograph the damaged-defects that @Tuudcraft never did. Naturally, they did not exist, and they sneered like a common crook. 7. Corresponding practices I have suffered in the past by order or not by @ JoseManuel1515, @Verity, @brittanyrose, @RoniBochmanRonen, @Alxcobra, @Asvesvi, @ eden750, @Yvanwar, @ Piotr Kruczkowski who suffered with your tolerance for certain unpunished damages 8. On the contrary, I have to admit that I have met at least 70 other lovable collectors I value and I have most of them to communicate constructively with them. Eg @Jbscambio, @ Ronny1945, @Valia, @ phil56, @assolamm, @Deutler, @Rabeli, @vsoriano, @paradox, @Jelkica, @Ricgaz, simonag69, @giaskye, @ igor173, @saldi, @ferran, @daydream , etc. 9. Of all the neo-liberal collectors of lids and tea envelopes, you have lost respect for an elderly collector of classic stamps that is usually a matter of life and I see the merchants of paragraph 7. Selling the stamps asking you in the same forum or in the next worldstamp or in their shop on the internet ...... This one in the Medieval was also called piracy! A little defamatory for your place, so do all the well-known stamp traders when they want to reduce you. 10. Having completed "24h colnect free", I the abuser, !!! I have the pleasure of finding out that my principles and ideals for truth and war on fraud will never abandon my life. You are unfair to the judgment against me and I urge you to re-examine both the anti-trade and the other conduct of the leadership. That climbs up, but that's your problem. dionysos59@hotmail.com dlabadarios@hol.gr DIONYSOS 25-7-2018

"ΤΡΟΧΟΝΟΜΟΣ" Η DIGEA για δίκτυα και περιεχόμενο.

Αυτό τράκαρε !

«Τροχονόμος» η Digea για δίκτυα και περιεχόμενο

• Νταρζάνου Αγγέλα

09.02.2014 

Mε τον πλέον ανορθόδοξο τρόπο, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των μεγάλων τηλεοπτικών καναλιών, στήνεται η ψηφιακή τηλεόραση στη χώρα, μάλιστα με τρόπο που να δυσχεραίνει στον μέγιστο βαθμό την όποια προσπάθεια «επιδιόρθωσης» που μπορεί να επιχειρηθεί στο μέλλον. Κι αυτό για δύο λόγους: α) γιατί ακόμη σήμερα δεν είναι γνωστό πόσα και ποια κανάλια («πάροχοι περιεχομένου») εκπέμπουν στη χώρα, αφού δεν έχουν δοθεί νόμιμες άδειες μέσω διαγωνιστικής διαδικασίας, η οποία θέτει όρους και όρια, αλλά και β) γιατί η μεταφορά του σήματος των καναλιών αυτών -που αίρεται από τη δικαιοδοσία καθενός από αυτά- αποδίδεται σε μία μόνη εταιρεία, την Digea, η οποία θα έχει την αρμοδιότητα να μεταφέρει το ψηφιακό σήμα («πάροχος δικτύου»).

 

• Εγκρίθηκε από την ΕΕΤΤ ως «υπερθεματιστής για το σύνολο των δικαιωμάτων χρήσης ραδιοσυχνοτήτων εθνικής και περιφερειακής κάλυψης»

Η μετάβαση από το παλαιό «αναλογικό» τηλεοπτικό σήμα στο «ψηφιακό σήμα», που δίνει πολλαπλάσια χωρητικότητα, δηλαδή περισσότερα κανάλια, πραγματοποιείται εδώ και τρία χρόνια, με κενά και παραλείψεις, αλλά κυρίως με ένα θεσμικό πλαίσιο που με φωτογραφικό τρόπο ευνοεί την εταιρεία Digea στην οποία είναι συνιδιοκτήτες με ισόποσα μερίδια οι 6 μεγάλοι τηλεοπτικοί σταθμοί: Mega, Ant-1, Alpha, Star, Σκάι, Μακεδονία TV.
Έτσι, η μεταφορά του σήματος των τηλεοπτικών σταθμών, περιλαμβανομένων των περιφερειακών, θα εξαρτάται από την Digea, η οποία θα έχει για πελάτες αφενός τους... ιδιοκτήτες της (πανελλαδικά κανάλια) αφετέρου όλους τους περιφερειακούς σταθμούς, οι οποίοι είναι εν δυνάμει ανταγωνιστές της. Η Digea θα μπορεί με το πάτημα ενός κουμπιού να κατεβάσει το σήμα οποιουδήποτε καναλιού -επικαλούμενη βεβαίως την παραβίαση κάποιου νόμου- ακόμα και για περιπτώσεις που αφορούν το «περιεχόμενο». Μήπως όχι;
Ποιος έχει ξεχάσει την προσπάθεια του 902 TV να αναμεταδώσει το σήμα των εργαζομένων της ΕΡΤ λίγο μετά το «λουκέτο»; Η αναμετάδοση δεν κράτησε παρά λίγες ώρες, οπότε το σήμα του 902 έπεσε με παρέμβαση της Digea. Μετά το λουκέτο στην ΕΡΤ, είναι ίσως η δεύτερη πιο τρανταχτή παρέμβαση λογοκρισίας στη μεταπολιτευτική περίοδο. Από τους ιδιώτες της Digea.


Αντιδράσεις
Στη δημιουργία του υπερτροφικού συστήματος τηλεοπτικής μετάδοσης που προωθεί η κυβέρνηση μέσω της Digea αντιδρούν τα περιφερειακά κανάλια. Ήδη η εταιρεία «Digital Union», πάροχος δικτύου περιφερειακών καναλιών, κατέθεσε προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας την ακύρωση του διαγωνισμού. Παράλληλα, ανάλογη κίνηση αναμένεται από την Ένωση Περιφερειακών Καναλιών (ΕΠΕΚ), η οποία αποφάσισε την κατάθεση προσφυγής στα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια, κατά την πρόσφατη γενική συνέλευση των μελών της, με τη σύμφωνη γνώμη τουλάχιστον 30 περιφερειακών καναλιών από όλη τη χώρα. Όπως υποστηρίζουν οι σταθμοί της περιφέρειας, ο διαγωνισμός που ανέδειξε την Digea προωθεί τη λειτουργία μονοπωλίου και δυσχεραίνει τη λειτουργία των καναλιών της περιφέρειας.

Στον αέρα η δημόσια τηλεόραση

Οι αντιδράσεις των περιφερειακών σταθμών θα μπορούσαν να θεωρηθούν ήσσονος σημασίας μπροστά στον πραγματικό κίνδυνο -που διαφαίνεται ολοζώντανος- να αποκλειστεί η δημόσια τηλεόραση από «πάροχος δικτύου» εν τοις πράγμασι, παρ' ότι είναι εκ του νόμου «πάροχος δικτύου». Από τη μία πλευρά η αδυναμία της δημόσιας τηλεόρασης σήμερα να ανταποκριθεί στον ρόλο της ως δημόσια τηλεόραση, μετά το λουκέτο στην ΕΡΤ, και από την άλλη το πιεστικό χρονοδιάγραμμα ψηφιοποίησης του δικτύου, σύμφωνα με τη δέσμευση της χώρας μας στην Ε.Ε., ώς την 1η Οκτωβρίου 2014 (switch off) δημιουργούν όλες τις προϋποθέσεις για να παραμείνει η δημόσια τηλεόραση εκτός του ρόλου της ως παρόχου δικτύου. Σε αυτό να προστεθούν και τα οφέλη που θα αποκομίσει η Digea σε ενδεχόμενη περιθωριοποίηση της δημόσιας τηλεόρασης, αφού θα γίνει μονοπωλιακός και καθολικός πάροχος δικτύου σε όλη τη χώρα.
Με την κατακύρωση της Digea ως παρόχου για την «ανάπτυξη δικτύου επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης», η εταιρεία αναλαμβάνει την υπηρεσία για 15 χρόνια, έναντι τιμήματος 18,5 εκατ. ευρώ. Της παραχωρούνται 4 «πολυπλέκτες» για τα κανάλια εθνικής εμβέλειας (ο καθένας εκ των οποίων χωράει από 3 κανάλια, αν είναι high definition, έως 8 συμβατικά) συν ακόμα 2 «πολυπλέκτες» για τα περιφερειακά κανάλια σε δεκατρείς περιφέρειες της χώρας (με χωρητικότητα 2-4 κανάλια ανά περιφέρεια).
Η ψηφιοποίηση του συνόλου της χώρας προϋποθέτει τοποθέτηση ψηφιακών πομπών σε 156 σημεία εκπομπής σε όλη την Ελλάδα, όπως προβλέπεται από τον Χάρτη συχνοτήτων. Ήδη, εδώ και τρία χρόνια, έχουν ψηφιοποιηθεί περίπου 20 σημεία εκπομπών από την Digea και την ΕΡΤ παλαιότερα, σε πολυπληθείς περιοχές, όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη. Απομένουν έτσι περί τα 135 σημεία εκπομπής σε όλη τη χώρα, τα οποία θα πρέπει να εκπέμψουν ψηφιακά σε διάστημα οκτώ μηνών, σύμφωνα με τους επίσημους κυβερνητικούς σχεδιασμούς.
Εάν αυτό είναι αδύνατον για την Digea, για τη ΝΕΡΙΤ φαντάζει εντελώς εξωπραγματικό, καθώς, εκτός τού ότι δεν έχει το αναγκαίο προσωπικό, οφείλει να τηρήσει τις διαδικασίες περί δημοσίων προμηθειών για την εξαγορά των πομπών και βεβαίως στη συνέχεια να βρει χρόνο να τους τοποθετήσει. Έτσι, το πλέον πιθανό σενάριο, το οποίο θα παρουσιαστεί ως... λύση ανάγκης, είναι να εκχωρηθεί στο δικαίωμα της δημόσιας τηλεόρασης στην Digea, η οποία θα αναλάβει και τη μεταφορά του σήματός της. Στην Digea θα καταβληθεί έτσι και το σχετικό αντίτιμο για την υπηρεσία της, αλλά και θα εκχωρηθούν οι υψηλών προδιαγραφών εγκαταστάσεις της στα 156 σημεία εκπομπής ανά την Ελλάδα, όπως τουλάχιστον έχει δηλώσει ο Μ. Χρυσοχοΐδης

TO ΑΡΘΡΟ ΕΧΕΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΕΙ ΣΤΗΝ ΑΥΓΗ 9-2-2014
 

Οι δρόμοι των ληστών διασταυρώνονται στις λίστες!

 Εως το σκάνδαλο Siemens οδηγεί η λίστα Λαγκάρντ

Στους λογαριασμούς της HSBC βρίσκονται πρόσωπα που είχαν εμπλακεί στις μίζες της γερμανικής εταιρείας αλλά και σε άλλα σκάνδαλα όπως των δομημένων ομολόγων

Του Μπάμπη Αγρολάμπου

Πολύ μακριά, έως το σκάνδαλο της Siemens, οδηγεί η λίστα Λαγκάρντ μετά την πρώτη σάρωση των κωδικών που δόθηκαν από το υπουργείο Οικονομικών της Γαλλίας στο Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος. Στους φακέλους που αντιστοιχούν στους 2.062 λογαριασμούς της HSBC υπάρχουν πρόσωπα γνωστά από την εμπλοκή τους με τις μίζες της γερμανικής εταιρείας. Και μάλιστα εξετάζονταν από τη Βουλή και τη Δικαιοσύνη ως ύποπτα ενώ οι λογαριασμοί τους αποτέλεσαν εκείνη την περίοδο αντικείμενο έρευνας από την Τράπεζα της Ελλάδος και το ΣΔΟΕ.

Το καταχώνιασμα της λίστας Λαγκάρντ, υπό το πρίσμα και των νέων στοιχείων που έρχονται στη δημοσιότητα, φαίνεται πως είχε πολλές παρενέργειες, πολύ σοβαρότερες από την αφαίρεση των τριών κωδικών που αντιστοιχούσαν στις εξαδέλφες του Γ. Παπακωνσταντίνου και τους συζύγους τους. Και, πέρα από τη Siemens, η λίστα φαίνεται πως οδηγεί και σε άλλες οικονομικές υποθέσεις με πολιτικές προεκτάσεις.

Από τα 15 πρόσωπα που βρέθηκαν να πρωταγωνιστούν στις μίζες της Siemens, σύμφωνα με τα πορίσματα της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής και τις κινήσεις λογαριασμών που είχε δώσει η Τράπεζα της Ελλάδος, τα πέντε (5) έχουν ονομαστική παρουσία στη λίστα Λαγκάρντ. Πρόκειται για τους επιχειρηματίες Μ. Κάτσικα, Π. Βοϊλή, Σ. Πρινιωτάκη, Δ. Σιαφάκα, Μαρία-Χριστίνα Μακροδήμου, ενώ ερευνάται και η χρηματιστηριακή εταιρεία «Πήγασος», της οποίας επικεφαλής στο επίμαχο διάστημα ήταν ο Α. Ράμμος, που επίσης βρέθηκε στο επίκεντρο της δικαστικής έρευνας για τις μίζες. Στη λίστα Λαγκάρντ αναφέρονται επίσης και συγγενικά τους πρόσωπα.

Οι λογαριασμοί αυτών των προσώπων είχαν θεωρηθεί πρώτης προτεραιότητας κατά την περίοδο της κοινοβουλευτικής και δικαστικής διερεύνησης του σκανδάλου Siemens, επειδή παρουσίαζαν τη μεγαλύτερη κίνηση κεφαλαίων από τα μαύρα ταμεία των Μ. Χριστοφοράκου και Πρ. Μαυρίδη και των offshore που διαχειρίζονταν οι Γ. Καλδής και Α. Λέτσας, σύμφωνα με τις αναφορές των ερευνών που είχε κάνει η Τράπεζα της Ελλάδος. Εκτός αυτών, στις αναφορές της ΤτΕ κυριαρχούν οι κινήσεις λογαριασμών των Χ. Καραβέλα, Κ. Κομνηνού, Γ. Κυριτσάκα, Ν. Δεβλέτογλου, Μ. Παπαδογιαννάκη, Μ. Σταυριανού και ακολουθούσαν, ως δευτερεύοντες, δεκάδες άλλοι τραπεζικοί λογαριασμοί, με μικρότερες κινήσεις.


Οι λογαριασμοί της HSBC που βρίσκονται στη λίστα Λαγκάρντ αφορούν τη χρονική περίοδο 2006-07, δηλαδή το πιο κρίσιμο διάστημα της έρευνας, καθώς το 2008 το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται από τη Γερμανία. Κατά την περίοδο αυτή οι λογαριασμοί παρουσιάζονται ενεργοί. Επιπλέον, φαίνεται ότι ορισμένοι έχουν συνάφεια με άλλους ύποπτους λογαριασμούς, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις οι καταθέσεις μεγάλων ποσών γίνονται απευθείας, σε μετρητά και όχι με τραπεζικά εμβάσματα.

Το πρώτο ερώτημα που γεννάται είναι αν οι λογαριασμοί των εμπλεκομένων στις μίζες της Siemens που βρίσκονται στην HSBC είχαν εντοπιστεί από την ΤτΕ και είχαν περιληφθεί στις αναφορές που υποβλήθηκαν στη Βουλή και τη Δικαιοσύνη.

Οι αναφορές της ΤτΕ για τις κινήσεις λογαριασμών γύρω τη Siemens ολοκληρώθηκαν τον Αύγουστο του 2010. Αφορούσαν τις κινήσεις που συνδέονταν με τις offshore που είχαν συστήσει τα κορυφαία στελέχη της εταιρείας καθώς και τις κινήσεις που έγιναν από τις ελληνικές τράπεζες ή τις ξένες τράπεζες που είχαν εκείνη την περίοδο υποκαταστήματα στην Ελλάδα.

Από τις αναφορές της ΤτΕ δεν είναι σαφές εάν οι επίμαχοι λογαριασμοί που είχαν στην HSBC ορισμένοι από τους εμπλεκόμενους στις μίζες της Siemens άνοιξαν και ερευνήθηκαν. Και, επίσης, δεν είναι σαφές εάν στην πορεία έγινε δυνατό να παγώσουν έως ότου ολοκληρωθεί η δικαστική εκκρεμότητα.

Η λίστα Λαγκάρντ δόθηκε από τις οικονομικές υπηρεσίες της Γαλλίας στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 2010. Η δικαστική και κοινοβουλευτική διερεύνηση του σκανδάλου της Siemens βρισκόταν την περίοδο εκείνη σε πλήρη εξέλιξη. Στο δικαστικό πεδίο είναι ακόμη σε εξέλιξη, στην ευθύνη των εφετών-ειδικών ανακριτών Μ. Νικολακέα, Ι. Φιοράκη και Ν. Πιπιλίγκα, για περίπου 70 πρόσωπα και σειρά πράξεων κακουργηματικού χαρακτήρα.

Για τα πολιτικά πρόσωπα, η υπόθεση έκλεισε τον Αύγουστο του 2011 καθώς η κοινοβουλευτική πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. κατέληξε ότι δεν συνέτρεχε λόγος περαιτέρω έρευνας ή παραπομπής. Καταγράφηκαν εντούτοις από την εξεταστική 17 ομόφωνες πορισματικές αναφορές για την ύπαρξη οργανωμένου εγκλήματος που σχετίζεται με το ξέπλυμα βρόμικου χρήματος, ενώ η ζημία του Δημοσίου εκτιμήθηκε σε 2 δισ. ευρώ.

To ερώτημα είναι αν η λίστα Λαγκάρντ φωτίζει μέσα από τους επίμαχους λογαριασμούς τις ζώνες του σκανδάλου Siemens που μένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Αυτό θα απαντηθεί με την έκθεση των στελεχών του ΣΔΟΕ. Τι θα γίνει στην περίπτωση που προκύψουν νέα στοιχεία; Εκτός από τα οικονομικά και δικαστικά ζητήματα που ανοίγουν, προκύπτουν και πολιτικά ερωτήματα για τη διαχείριση της λίστας από τους κυβερνητικούς παράγοντες και όσους άλλους την πήραν στα χέρια τους. Τα πρόσωπα αυτά υποτίθεται ότι εξετάζονταν εξονυχιστικά από όλες τις οικονομικές υπηρεσίες.

Εκτός από τους ονομαστικούς λογαριασμούς που ακουμπούν στην υπόθεση Siemens, τα στελέχη του ΣΔΟΕ που έχουν επιφορτιστεί με την έρευνα των στοιχείων της HSBC ξαναβλέπουν και τις άλλες οικονομικές υποθέσεις της επίμαχης περιόδου, αφού ορισμένοι από τους δικαιούχους ήταν και στα ομόλογα, ενώ άλλοι ερευνώνται αν έχουν συμμετοχή, ως παρένθετα πρόσωπα, σε υποθέσεις που απασχόλησαν τις εισαγγελικές αρχές σε χρόνο μεταγενέστερο, όπως η κατάρρευση της Proton Bank του Λ. Λαυρεντιάδη, που είναι και ονομαστικά στη λίστα.

Στο μέρος των offshore εταιρειών, το ενδιαφέρον εστιάζεται σε αυτές που έχουν λειτουργήσει σαν στάσεις στην κίνηση μεγάλων χρηματικών ποσών προς άλλες εταιρείες και πρόσωπα. Οι πιο πολλοί από τους λογαριασμούς των offshore είναι πλέον ανενεργοί. Ωστόσο οι οικονομικές υπηρεσίες της Γαλλίας έχουν δώσει με τους κωδικούς και τα ποσά, τα πλήρη στοιχεία των εκπροσώπων αλλά και του ή των προσώπων που εμφανίζονται ως δικαιούχοι. Και φυσικά υπάρχει το ξεχωριστό κεφάλαιο των νοικοκυρών-συζύγων και ορισμένων γραμματέων, με χαρακτηριστικότερη περίπτωση αυτή της

Μ. Παντελή που βρέθηκε συνδικαιούχος σε λογαριασμό 550 εκατ. δολαρίων, αλλά ουδέποτε δόθηκε εντολή να ελεγχθεί.

-Ο Μ. Κάτσικας, επιχειρηματίας και πρώην πρόεδρος της Faran Α.Ε., βρέθηκε εμπλεκόμενος στο σκάνδαλο της Siemens καθώς από τους τραπεζικούς λογαριασμούς του πέρασαν ποσά δεκάδων εκατομμυρίων που είχαν συνάφεια με τα μαύρα ταμεία της εταιρείας (Placid Blue και Fairways Estates). Είχε απασχολήσει επί μήνες την εξεταστική καθώς από τους λογαριασμούς του έγιναν εμβάσματα μέχρι και στις ΗΠΑ σε cabinet man που αρχικά θεωρήθηκε κυβερνητικός παράγων αλλά διαπιστώθηκε πως ήταν ξυλουργός της Ν. Υόρκης.

-O Π. Βοϊλής, πρόεδρος χρηματιστηριακής εκείνη την εποχή και πρώην πρόεδρος του συνδέσμου των χρηματιστηριακών εταιρειών, βρέθηκε κατηγορούμενος με τις μίζες της Siemens καθώς από τους λογαριασμούς του γινόταν κινήσεις εκατομμυρίων, προς άλλες εταιρείες και πρόσωπα. Σε άλλον κωδικό της λίστας Λαγκάρντ υπάρχει πρόσωπο με το ίδιο επώνυμο και την ιδιότητα σύζυγος.

-Ο ιδρυτής της χρηματιστηριακής εταιρείας «Ακρόπολης» Σοφοκλής Πρινιωτάκης (πέθανε πέρυσι) ήταν επίσης εκ των κατηγορουμένων στην υπόθεση της Siemens όπως και στο άλλο μεγάλο σκάνδαλο, των δομημένων ομολόγων που πήγαν στα ασφαλιστικά ταμεία. Στη λίστα Λαγκάρντ εμφανίζονται και τα ονόματα της Καλλιόπης και του Θεόδωρου Πρινιωτάκη, που φέρει την ιδιότητα του φοιτητή. Στα στοιχεία που είχε δώσει η Τράπεζα της Ελλάδος καταγράφονται 20 λογαριασμοί του Σ. Πρινιωτάκη με κινήσεις δεκάδων εκατομμυρίων.

-Ο Δ. Σιαφάκας, στο σκάνδαλο της Siemens καταγράφεται ως παρένθετο πρόσωπο, που διευκολύνει τις μεταφορές χρημάτων μέσω των δικών του λογαριασμών και ειδικότερα στις συναλλαγές των Γ. Κυριτσάκα, Μ. Κάτσικα, ή των εμπλεκόμενων offshore με άλλες εταιρείες.

-Η Μαρία-Χριστίνα Μακροδήμου στο σκάνδαλο της Siemens εμφανίζεται ως συνδικαιούχος σε λογαριασμούς με κινήσεις εκατομμυρίων που την επίμαχη περίοδο είχαν εντός και εκτός Ελλάδας εταιρείες των εμπλεκόμενων προσώπων. Στη λίστα Λαγκάρντ παρουσιάζεται σε δύο φακέλους.

-Ο Α. Ράμμος που επίσης θεωρήθηκε πρόσωπο κλειδί στην έρευνα της εξεταστικής για τη Siemens ήταν την περίοδο εκείνη επικεφαλής της χρηματιστηριακής «Πήγασος», που εμφανίζεται με εταιρικό λογαριασμό.

 ΕΧΕΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ 9-1-2013 ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ.

09/01/2013

Οι επιχειρήσεις καταστρέφονται λόγω Μνημονίου

SAN MARCO, VENEZIA

Τελευταία ανανέωση: 11 / 06 / 2012 - 14:51

Τα αποτελέσματα των πρώτων 4.021 ισολογισμών του 2011

Σε ανάλυση των ισολογισμών 4.021 εταιρειών προχώρησε η ICAP Group με σκοπό να δώσει μία πρώτη εικόνα των εξελίξεων όσον αφορά στα οικονομικά μεγέθη και αποτελέσματα των ελληνικών επιχειρήσεων, με βάση το πρώτο δείγμα εταιρειών που δημοσίευσαν ισολογισμό χρήσης 2011, μέχρι και την 17η Μαΐου 2012 και ταυτόχρονα είχαν και ισολογισμό της προηγούμενης χρήσης.

Από αυτές οι 858 είναι βιομηχανικές, οι 1.065 εμπορικές, οι 269 εταιρείες του τεχνικού-κατασκευαστικού τομέα, οι 1.491 λοιπές επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών (πλην τραπεζών) και οι 338 επιχειρήσεις του τουριστικού τομέα. Τα μεγέθη των επιχειρήσεων αυτών για το 2011 συγκρίνονται με τα αντίστοιχα μεγέθη των ίδιων ακριβώς επιχειρήσεων για το 2010.



1491 Scala dei Giganti Palazzo Ducale Venezia



Ο Διευθύνων Σύμβουλος της ICAP Group, Νικήτας Κωνσταντέλλος, δήλωσε σχετικά: "Δυστυχώς οι αρνητικές εξελίξεις στην ελληνική οικονομία το 2011 επηρέασαν δραματικά τα αποτελέσματα των ελληνικών εταιρειών. Πράγματι με βάση τα στοιχεία των 4.021 πρώτων ισολογισμών του 2011 (ήτοι περίπου το 15%, των επιχειρήσεων που δημοσιεύουν Ισολογισμούς) επιβεβαιώνεται ότι η εικόνα είναι αρκετά χειρότερη από την αντίστοιχη του 2010. Το γεγονός ότι συμπληρώνεται πλέον μία πενταετία συνεχούς (και εντεινόμενης) ύφεσης, είχε άμεσο αντίκτυπο και στα αποτελέσματα των επιχειρήσεων της χώρας. Από τα στοιχεία που έχουμε δεν αναμένεται αυτή η εικόνα να ανατραπεί με τη συγκέντρωση του συνόλου των ισολογισμών του 2011. Σε μία εποχή που όλοι οι επιχειρηματικοί φορείς προσβλέπουν ότι η ανάκαμψη θα προέλθει από τον Ιδιωτικό Τομέα, το βαρύ πλήγμα που έχει δεχθεί η κερδοφορία των εταιρειών μας προβληματίζει έντονα. Το 2011 η επιδείνωση φαίνεται ότι ήταν διάχυτη σε όλο το φάσμα της οικονομίας, αφού τα αποτελέσματα των 4.021 εταιρειών κατέστησαν ζημιογόνα σε όλους τους τομείς, γεγονός χαρακτηριστικό των μεγάλων απωλειών που βιώνει ο ιδιωτικός τομέας εξαιτίας της κρίσης.

Πιο συγκεκριμένα, αίσθηση προκαλεί ότι ο Ομαδοποιημένος Ισολογισμός των 4.021 επιχειρήσεων δείχνει κέρδη EBITDA μειωμένα κατά 2,1 δισ. ευρώ ή 32% και για πρώτη φορά Λειτουργικές Ζημιές 157.000 (από 2,2 δισ. κέρδη). Ο παράγοντας που κυρίως συνέβαλε στην επιδείνωση ήταν η σημαντική αύξηση του κόστους (φαίνεται ότι οι προσπάθειες μείωσής του δεν απέδωσαν). Ο παράγοντας αυτός ήταν καθοριστικός αφού, παρά τον σημαντικό περιορισμό των μη λειτουργικών εξόδων, το συνολικό τελικό αποτέλεσμα των εταιρειών ήταν ζημιογόνο (-2,1 δισ.). Αξιοσημείωτη και συμβατή με τα παραπάνω συμπεράσματα είναι και η αύξηση του δανεισμού και μάλιστα του βραχυπρόθεσμου έναντι του μακροπρόθεσμου, λόγω της αντίστοιχης πρακτικής των τραπεζών σε αυτή τη συγκυρία. Όσον αφορά στην οικονομική χρήση του 2012, έχουμε τις πρώτες αρνητικές ενδείξεις για τα αποτελέσματα του Α τριμήνου αυτής της χρονιάς των μεγαλύτερων εισηγμένων στο Χ.Α. Πράγματι, το συνολικό αποτέλεσμα των 227 εταιρειών που δημοσίευσαν τριμηνιαίους ισολογισμούς γύρισε αρνητικό, ενώ μόλις το 1/3 των εταιρειών αυτών ήταν κερδοφόρες ή/και βελτίωσαν το αποτέλεσμά τους. Με βάση αυτά τα στοιχεία πιστεύουμε ότι στους τελικούς ισολογισμούς του 2012 (που θα δημοσιευτούν το 2013) θα είναι πολύ δύσκολο, υπό συνθήκες γενικής αβεβαιότητας, να φανεί ουσιαστική βελτίωση των οικονομικών αποτελεσμάτων. Παρόλα αυτά, ο ιδιωτικός τομέας, ο οποίος επιχειρεί στα πλαίσια μιας έντονα αρνητικής συγκυρίας αντιμετωπίζοντας τεράστιες δυσκολίες, εξακολουθεί να ελπίζει ότι εφόσον δρομολογηθούν άμεσα οι απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές και συνεχισθεί η διεθνής χρηματοοικονομική βοήθεια, θα καλυτερέψει το επιχειρηματικό περιβάλλον ώστε να αρχίσει η πολυπόθητη Ανάπτυξη στην Πατρίδα μας.

SAN MARCO, VENEZIA

 Α. ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΥΝΟΛΟΥ 4.021 ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ

Η εικόνα που προκύπτει από τα ενοποιημένα αποτελέσματα χρήσεως των 4.021 επιχειρήσεων (ανεξαρτήτως τομέα δραστηριότητας), επιβεβαιώνει ότι η επιδείνωση είναι πλέον διάχυτη σε όλο το εύρος των οικονομικών δραστηριοτήτων, αφού τα αποτελέσματα κατέστησαν ζημιογόνα σε όλους τους τομείς, γεγονός χαρακτηριστικό των βαρειών απωλειών που βιώνει ο ιδιωτικός τομέας εξαιτίας της κρίσης.

Από την επεξεργασία των οικονομικών μεγεθών του συνόλου των επιχειρήσεων του δείγματος προκύπτει οριακή αύξηση (1,6%) των συνολικών πωλήσεων (προερχόμενη αποκλειστικά από τον κλάδο της Βιομηχανίας) οι οποίες και ανήλθαν σε 72,24 δισ. περίπου το 2011. Σε αυτές τις συνθήκες, η αύξηση του κόστους πωλήσεων κατά 5 σχεδόν ποσοστιαίες μονάδες επέφερε πτώση των μικτών κερδών (-11,1%), με επακόλουθο την πλήρη ανατροπή του λειτουργικού αποτελέσματος των εταιρειών, από κέρδη 2,11 δισ. το 2010 σε ζημίες 157,3 εκατ. το 2011. Οι αρνητικές αυτές εξελίξεις, σε συνδυασμό και με τα υψηλά μη λειτουργικά έξοδα (όπως έκτακτα & ανόργανα έξοδα, έξοδα προηγουμένων χρήσεων, έκτακτες ζημίες κ.α.), εκτόξευσαν τελικά τις συνολικές ζημίες σε 2,04 δισ. το 2011, έναντι αντίστοιχων ζημιών 119 εκατ. περίπου το 2010. Επισημαίνεται ακόμη ότι τα κέρδη EBITDA υποχώρησαν κατά 31,5%, ήτοι 4,55 δισ. το 2011, από 6,65 δισ. το 2010.

Από το σύνολο των επιχειρήσεων του δείγματος, οι 2.055 (δηλαδή το 51,1% vs 55,7% πέρυσι) ήταν κερδοφόρες, με συνολικά κέρδη προ φόρου 3,44 δισ. (vs 4,85 δισ. πέρυσι). Το τελικό αποτέλεσμα ωστόσο καθορίσθηκε από τις συνολικές ζημίες ( 5,49 δισ.) των ζημιογόνων εταιρειών το 2011.


1557-1559 Scala d'Oro, Palazzo Ducale, Venezia

 Οι 5 κορυφαίες βάσει κερδοφορίας εταιρείες κατά το 2011 ήταν οι εξής:
- Ο.Π.Α.Π. ΟΡΓΑΝ. ΠΡΟΓΝΩΣΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ Α.Ε. (κέρδη 702,06 εκ., vs 893,2 εκ. πέρυσι)
- COSMOTE ΚΙΝΗΤΕΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ Α.Ε. (κέρδη 388,8 εκ. vs 406,1 εκ. πέρυσι)

- ΜΟΤΟΡ ΟΙΛ (ΕΛΛΑΣ) ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ ΚΟΡΙΝΘΟΥ Α.Ε. (κέρδη 177,08 εκ., vs 126,6 εκ. πέρυσι)

- ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ Α.Ε. (κέρδη 156,8 εκ. vs 247,8 εκ. πέρυσι)

- ΜΕΤΚΑ ΜΕΤΑΛΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΙ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε. (κέρδη 138,9 εκ. vs 98,2 εκ. πέρυσι)

Οι παραπάνω εταιρείες είχαν από κοινού συνολικά κέρδη προ φόρου ύψους 1,69 δισ. το 2011.

ISOLA DI S GIORGIO MAGGIORE

1. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

 Ο τομέας της Βιομηχανίας ήταν ο μόνος που εμφάνισε αύξηση του κύκλου εργασιών το 2011, γεγονός όμως που δεν μπόρεσε να αποτρέψει την καταγραφή σημαντικών ζημιών. Με βάση το δείγμα των 858 βιομηχανικών εταιρειών, προκύπτει σημαντική διεύρυνση των πωλήσεων κατά 11,4% (ή κατά 3,11 δισ.), οι οποίες και ανήλθαν σε 30,3 δισ. περίπου το 2011. Ωστόσο, οι μεταποιητικές επιχειρήσεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με μεγαλύτερη αύξηση (15%) του κόστους, η δε αύξηση του κόστους (σε απόλυτο μέγεθος 3,52 δισ.) υπερίσχυσε εκείνης των πωλήσεων, με συνέπεια την υποχώρηση των αντίστοιχων μικτών κερδών σχεδόν κατά 11%. Το λειτουργικό αποτέλεσμα ήταν αρνητικό και στις δύο χρήσεις, όμως το τελευταίο έτος οι λειτουργικές ζημίες υπερ-τριπλασιάσθηκαν. Το επιστέγασμα των μεταβολών αυτών ήταν η δραστική αύξηση των ζημιών του τομέα, από 584,6 εκατ. το 2010 σε 1,43 δισ. το 2011. Ακόμη, τα κέρδη EBITDA υπέστησαν δραματική μείωση (-85,7%) και διαμορφώθηκαν σε 128,8 εκατ. το 2011, έναντι αντίστοιχων 900,8 εκατ. του προηγουμένου έτους.
Από το σύνολο των βιομηχανικών επιχειρήσεων, οι 449 (δηλαδή το 52,3% του δείγματος, vs 60,4% πέρυσι) ήταν κερδοφόρες, με συνολικά κέρδη προ φόρου 882,7 εκ. (vs 1,54 δισ. πέρυσι). Το τελικό αποτέλεσμα ωστόσο καθορίσθηκε από τις συνολικές ζημίες ( 2,32 δισ.) των ζημιογόνων εταιρειών το 2011.

 Οι 5 κορυφαίες βάσει κερδοφορίας βιομηχανικές εταιρείες για το 2011 ήταν οι εξής:

- ΜΟΤΟΡ ΟΙΛ (ΕΛΛΑΣ) ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ ΚΟΡΙΝΘΟΥ Α.Ε. (κέρδη 177,08 εκ., vs 126,6 εκ. πέρυσι)

 - ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ Α.Ε. (κέρδη 156,8 εκ., vs 247,8 εκ. πέρυσι)

- ΜΕΤΚΑ ΜΕΤΑΛΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΙ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε. (κέρδη 138,9 εκ., vs 98,2 εκ. πέρυσι)

- ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΖΥΘΟΠΟΙΙΑ Α.Ε. (κέρδη 61,4 εκ., vs 79,1 εκ. πέρυσι)
- ΚΑΡΕΛΙΑ ΚΑΠΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ Α.Ε. (κέρδη 47,5 εκ., vs 34,8 εκ. πέρυσι).

 Οι παραπάνω εταιρείες είχαν από κοινού συνολικά κέρδη προ φόρου ύψους 581,6 εκ. το 2011.

 2. ΕΜΠΟΡΙΟ

Από τα συγκεντρωτικά στοιχεία του τομέα του εμπορίου φαίνεται ξεκάθαρα το ιδιαίτερα αρνητικό κλίμα που επεκράτησε στην αγορά το 2011. Βάσει των αποτελεσμάτων του δείγματος των 1.065 εμπορικών επιχειρήσεων, προκύπτει σημαντική μείωση των πωλήσεων τους (κατά 3,99%), οι οποίες διαμορφώθηκαν σε 15,7 δισ. το 2011, έναντι 16,4 δισ. το 2010. Η υποχώρηση των μικτών κερδών του τομέα ήταν εντονότερη (-7,92%), λόγω συμπίεσης των περιθωρίων κέρδους των επιχειρήσεων ως αντιστάθμισμα της περιορισμένης ζήτησης.

 Οι εξελίξεις αυτές ήταν καθοριστικές αφού το λειτουργικό αποτέλεσμα του τομέα κατέστη αρνητικό, οδηγώντας σε ανατροπή της κερδοφορίας του αντίστοιχου περυσινού δείγματος του εμπορίου. Ο τομέας κατέγραψε ζημίες ύψους 103,3 εκ. το 2011, ενώ το προηγούμενο έτος είχε εμφανίσει κέρδη προ φόρου 87,7 εκ. Τα κέρδη EBITDA υποχώρησαν (-19,1%) και διαμορφώθηκαν σε 488,3 εκ.

Από το σύνολο των εμπορικών επιχειρήσεων του δείγματος οι 598 (δηλαδή το 56,1% vs 63,8% πέρυσι) ήταν κερδοφόρες, με συνολικά κέρδη προ φόρου 376 εκ. (vs 451,1 εκ. πέρυσι). Το τελικό αποτέλεσμα ωστόσο καθορίσθηκε από τις συνολικές ζημίες ( 479,3 δισ.) των ζημιογόνων εταιρειών το 2011.
Οι 5 κορυφαίες βάσει κερδοφορίας εμπορικές εταιρείες για το 2011 ήταν οι εξής:
- JUMBO Α.Ε. (κέρδη 102,2 εκ. vs 110,3 εκ. πέρυσι)

 - COLGATE - PALMOLIVE ΕΜΠΟΡΙΚΗ (HELLAS) ΜΟΝΟΠΡ. Ε.Π.Ε. ( 23,2 εκ. vs 21,7 εκ. πέρυσι)

- L'OREAL HELLAS Α.Ε. (κέρδη 11,4 εκ. vs 18,1 εκ. πέρυσι)

 - ΠΡΟΚΤΕΡ & ΓΚΑΜΠΛ ΕΛΛΑΣ Ε.Π.Ε. (κέρδη 11,2 εκ. vs 13,0 εκ. πέρυσι)

- HOUSE MARKET Α.Ε. (κέρδη 8,8 εκ. vs 21,6 εκ. πέρυσι).

 Οι παραπάνω εταιρείες είχαν από κοινού συνολικά κέρδη προ φόρου ύψους 156,8 εκ. το 2011.

ΜΑς ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΎΝ ΤΗΝ ΑΝΑΠΟΔΗ ΕΚΔΟΧΗ,
ΑΝΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ

3. ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ (εκτός Τεχνικών Εταιρειών)

Στον τομέα των εταιρειών παροχής υπηρεσιών ο κύκλος εργασιών υποχώρησε κατά 4,2%, και διαμορφώθηκε σε 23,9 δισ. το 2011 (απώλειες εσόδων 1,05 δισ.), ενώ μηδαμινή ήταν η μεταβολή του κόστους πωλήσεων, με συνέπεια την πολύ εντονότερη μείωση του μικτού κέρδους (κατά 13,6%). Τα λειτουργικά αποτελέσματα σημείωσαν απότομη πτώση (-50,3%), εξέλιξη που είχε σαν αποτέλεσμα (και σε αυτόν τον τομέα) την ανατροπή της κερδοφορίας και την εμφάνιση ζημιών ύψους 399,8 εκατ. το 2011, έναντι κερδών προ φόρου ύψους 499,3 εκατ. το 2010. Τα κέρδη EBITDA υποχώρησαν κατά 26,2% και διαμορφώθηκαν σε 3,7 δισ. περίπου το 2011. (Πίνακας 4 Συνημμένου).

Το σύνολο ενεργητικού των εταιρειών του τομέα εμφανίζει μείωση (-3,1%), το μεγαλύτερο μέρος της οποίας προέρχεται από τη συρρίκνωση των διαθεσίμων. Τα ίδια κεφάλαια υποχώρησαν κατά 4,5%, ενώ σημαντική ήταν η μείωση των υποχρεώσεων, κυρίως των βραχυπρόθεσμων (κατά 3,1%).

Από το σύνολο των επιχειρήσεων του δείγματος, οι 732 (δηλαδή το 49,1% vs 51,5% πέρυσι) ήταν κερδοφόρες, με συνολικά κέρδη προ φόρου 2,08 δισ. (vs 3,33 δισ. πέρυσι). Το τελικό αποτέλεσμα και σε αυτόν τον τομέα καθορίσθηκε από τις συνολικές ζημίες ( 2,48 δισ.) των ζημιογόνων εταιρειών το 2011.
Οι 5 κορυφαίες βάσει κερδοφορίας εταιρείες παροχής υπηρεσιών το 2011 ήταν οι εξής:

 - Ο.Π.Α.Π. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΓΝΩΣΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ Α.Ε (κέρδη 702,06 εκ., vs 893,2 εκ. πέρυσι)

- COSMOTE ΚΙΝΗΤΕΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ Α.Ε. (κέρδη 388,8 εκ. vs 406,1 εκ. πέρυσι)

 - ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑΣ ΑΘΗΝΩΝ Α.Ε. "ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ" (κέρδη 129,5 εκ. vs 158,5 εκ. πέρυσι)

- ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΕΡΙΟΥ (ΔΕΠΑ) Α.Ε. (κέρδη 112,3 εκ. vs 93,7 εκ. πέρυσι )

 - ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ Α.Ε. (κέρδη 109,1 εκ. vs 52,7 εκ. πέρυσι).

Οι παραπάνω εταιρείες είχαν από κοινού συνολικά κέρδη προ φόρου ύψους 1,44 δισ. το 2011.

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ, ΒΕΝΕΤΙΑ

4. ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ

Η συνεχιζόμενη πτώση εργασιών στον κατασκευαστικό κλάδο, διατήρησε την αρνητική εικόνα στα αποτελέσματα των τεχνικών εταιρειών και το 2011. Συγκεκριμένα, οι συνολικές πωλήσεις υπέστησαν πτώση (-13,7%), διαμορφούμενες σε 1,57 δισ. το 2011 από 1,81 δισ. το 2010. Ωστόσο, η σημαντική μείωση του κόστους οδήγησε σε βελτίωση των μικτών κερδών (+14%), ενώ είχε και θετική επίδραση επί του λειτουργικού αποτελέσματος, το οποίο όμως παρέμεινε αρνητικό. Συνέπεια των μεταβολών αυτών ήταν να περιορισθούν οι ζημίες (κατά 12,1%) και να διαμορφωθούν σε 98,4 εκατ. το 2011 (έναντι αντίστοιχων ζημιών 111,9 εκατ. το 2010).

Από το σύνολο των τεχνικών εταιρειών του δείγματος, οι 136 (δηλαδή το 50,6% vs 56,5% πέρυσι) ήταν κερδοφόρες, με συνολικά κέρδη προ φόρου 65,6 εκ. (vs 67,7 εκ. πέρυσι). Το τελικό αποτέλεσμα ωστόσο καθορίσθηκε από τις συνολικές ζημίες ( 164,0 εκ.) των ζημιογόνων εταιρειών το 2011.

Οι 5 κορυφαίες βάσει κερδοφορίας τεχνικές εταιρείες το 2011 ήταν οι εξής:

 - ΤΕΡΝΑ Α.Ε. (κέρδη 29,3 εκ. vs ζημιών 1,9 εκ. πέρυσι)

- ΣΧΣ Α.Τ.Ε.Ε. (κέρδη 5,8 εκ. vs 8,4 εκ. πέρυσι)

 - ΦΡΙΓΚΟ ΣΤΑΛ Α.Ε. (κέρδη 4,1 εκ. vs 4,2 εκ. πέρυσι)
- TΕCHNIPETROL ΕΛΛΑΣ Α.Ε. (κέρδη 3,8 εκ. vs 2,3 εκ. πέρυσι)

- ΙΝΤΡΑΚΟΜ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ A.E. ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ & ΜΕΤΑΛΛΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ "INTRAKAT" (κέρδη 2,0 εκ. vs 3,98 εκ. πέρυσι).

Γεφυρα των στεναγμών, Παλατσο Ντουκάλε Βενετία.

 5. ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Αρνητικά ήταν και τα αποτελέσματα στον τομέα του τουρισμού, όπως προκύπτει από τους διαθέσιμους ισολογισμούς 338 τουριστικών εταιρειών. Οι πωλήσεις μειώθηκαν ελαφρά (κατά 1,4%) σε 784,5 εκατ. το 2011, ωστόσο συρρικνώθηκε το αντίστοιχο κόστος πωλήσεων, με συνέπεια να προκύψει αισθητή βελτίωση (9,9%) των μικτών κερδών. Οι μεταβολές αυτές οδήγησαν σε εμφανή βελτίωση του λειτουργικού αποτελέσματος, το οποίο απέκτησε θετικό πρόσημο. Παρόλα αυτά, το τελικό αποτέλεσμα παρέμεινε ζημιογόνο, με τις ζημίες να αυξάνονται κατά 7,8% ανερχόμενες πλέον σε 10,2 εκατ. Αντίστοιχα, τα κέρδη EBITDA εμφάνισαν βελτίωση (+4,5%) το 2011 (Πίνακας 6 Συνημμένου).
Από το σύνολο των επιχειρήσεων του δείγματος, οι 140 (δηλαδή το 41,4% vs 36,4% πέρυσι) ήταν κερδοφόρες, με συνολικά κέρδη προ φόρου 38,4 εκ. (vs 42,6 εκ. πέρυσι). Βέβαια, το τελικό αποτέλεσμα καθορίσθηκε από τις συνολικές ζημίες ( 48,6 εκ.) των ζημιογόνων εταιρειών το 2011.

Οι 5 κορυφαίες βάσει κερδοφορίας εταιρείες στον τομέα του Τουρισμού ήταν:

- AUTOHELLAS (HERTZ) ΑΤΕΕ. (κέρδη 10,2 εκ. vs 24,8 εκ. πέρυσι)
 - ΓΕΚΕ A.E. (κέρδη 6,8 εκ. vs ζημιών 0,15 εκ. πέρυσι)
 - ΕΡΕΙΘΙΑΝΗ Α.Ε. (κέρδη 4,5 εκ. vs ζημιών 0,17 εκ. πέρυσι)
 - ΣΑΝΓΟΥΙΝΓΚ ΧΟΤΕΛΣ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. (κέρδη 3,9 εκ. vs 0,26 εκ. πέρυσι)
 - GRIFFIN TRAVEL MARINE Α.Ε. (κέρδη 1,57 εκ. vs 1,40 εκ. Πέρυσι).

ΤΡΑΠΕΖΕΣ

• ΕΤΕ: Συνολικές ζημιές 12,3 δισ. ευρώ το 2011

• Τρ. Πειραιώς: Ζημιές 6,3 δισ. ευρώ μετά το PSI

• Attica Bank: Ζημίες 249,8 εκατ. ευρώ λόγω PSI - προβλέψεων

• Σχέδιο-«εφιάλτης» για τη Λαϊκή Τράπεζα

• Τ. Κύπρου: Στα 99 εκατ. τα καθαρά κέρδη στο Q1

• Geniki Bank: 66,3 εκατ. ευρώ οι ζημίες της το α' 3μηνο

• Πειραιώς: Στα 298 εκατ. ευρώ τα κέρδη

• Εθνική: 537 εκατ. ευρώ οι ζημιές της στο α΄ τρίμηνο

• Eurobank: Στα 236 εκατ. ευρώ οι ζημιές α΄ τριμήνου

• Alpha Bank: Ζημιές 107,8 εκατ. ευρώ στο α΄ τρίμηνο

Οι Ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα. Από τον Μητσοτάκη στον Παπαδήμο

ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑΔΗΜΟ

  

Του ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ*

Ο κύκλος των ιδιωτικοποιήσεων που φθάνει στο απόγειό του τώρα, με τις ρητές εντολές της Τρόικας για άνευ όρων και ορίων ξεπούλημα και του τελευταίου ίχνους δημόσιας περιουσίας, άνοιξε επί κυβέρνησης Κ. Μητσοτάκη (1990-1993). Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα από τις αγγλοσαξονικές χώρες όπου η νεοφιλελεύθερη αντεπανάσταση έκανε τα νηπιακά της βήματα, λίγο – πολύ όμως σε συγχρονισμό με τις υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Τα τεράστια βήματα που πραγματοποιήθηκαν προς όφελος του ιδιωτικού κεφαλαίου και σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος εκείνα τα χρόνια καθιστούν την συγκεκριμένη χρονική περίοδο χωρίς υπερβολή καθοριστική για την μετέπειτα πορεία των ιδιωτικοποιήσεων.

Αξίζει αρχικά να δούμε τις κοινωνικές δυνάμεις που υπαγόρευσαν αυτή τη ρήξη με το παρελθόν των προηγούμενων μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων. Επί Μητσοτάκη έφθασε στο αποκορύφωμά της η οικονομική κρίση που σοβούσε το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980. Η βιομηχανική παραγωγή το 1990 σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο μειώνεται κατά 2,8%, το 1991 κατά 0,9%, το 1992 κατά 1,3% και το 1993 μειώνεται κατά 3,3%. Οι άνεργοι από 254.000 το 1990 αυξάνονται κατά 100.000 και το 1993 φθάνουν τους 351.000. Φαίνεται επομένως ότι η όξυνση της οικονομικής κρίσης έδωσε ώθηση στις ιδιωτικοποιήσεις, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα. Κι αυτό συνέβη για δύο κυρίως λόγους: Πρώτο, ως ένα τρόπο αύξησης της λιμνάζουσας κερδοφορίας με τα ιδιωτικά κεφάλαια να βρίσκουν ασφαλές καταφύγιο σε «παρθένους» μέχρι τότε τομείς οικονομικής δραστηριότητας που ως γνώρισμα έχουν τα υψηλά ποσοστά κέρδους. Κατά δεύτερο, οι κρίσεις ευνοούν τις ιδιωτικοποιήσεις γιατί η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος μειώνει το κόστος εργασίας καθώς με ισχύ φυσικού νόμου κάθε μεταβίβαση κρατικής περιουσίας στον ιδιωτικό τομέα συνοδεύεται από ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων κι επίσης από μειώσεις προσωπικού ακόμη και απολύσεις.

Ο νόμος που καθόρισε το πλαίσιο και το περιεχόμενο των ιδιωτικοποιήσεων ήταν ο Ν.2000/91. Της ψήφισής του προηγήθηκαν δύο άλλοι νόμοι (1892/1990 και 1914/1990) οι οποίοι σύντομα κρίθηκαν ανεπαρκείς. Με βάση τον συγκεκριμένο νόμο περιγράφηκαν οι ακόλουθες μορφές ιδιωτικοποίησης: πώληση του συνόλου ή μέρους των μετοχών εταιρείας που ανήκει στο δημόσιο, εισαγωγή στο χρηματιστήριο και πώληση του συνόλου ή μέρους των μετοχών, πώληση στοιχείων ενεργητικού ή παθητικού, μίσθωση στοιχείων, ανάθεση της διαχείρισης (του μάνατζμεντ στα ...ελληνικά), κ.α. Πρόβλεψε επίσης την άρον – άρον εκκαθάριση των προβληματικών επιχειρήσεων και όρισε ασφυκτικές προθεσμίες στο πλαίσιο των οποίων έπρεπε να δράσουν οι αρμόδιοι υπουργοί. Συνολικά ιδιωτικοποιήθηκαν 111 επιχειρήσεις στις οποίες απασχολούνταν 129.000 εργαζόμενοι από τους 208.000 που απασχολούσε τότε ο δημόσιος επιχειρηματικό τομέας[1], ενώ καταργήθηκε η επίσημη τιμή πώλησης στα καύσιμα, στο πλαίσιο της «απελευθέρωσης» της αγοράς, που μοναδικό αποτέλεσμα είχε την εκτόξευση της τιμής της.

Δύο, από τις σημαντικότερες έτσι κι αλλιώς, προσπάθειες ιδιωτικοποίησης της περιόδου 1990-1993 αποδεικνύονται πολύτιμες σήμερα για να αντιληφθούμε τις αντιφάσεις και τα όρια του εγχειρήματος. Το πρώτο σχετίζεται με την προσπάθεια ιδιωτικοποίησης των αστικών λεωφορείων της Αθήνας (ΕΑΣ). Η κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη επιχειρώντας να δώσει φιλολαϊκό προφίλ στην πολιτική της ιδιωτικοποίησης, παραχώρησε τα λεωφορεία σε μεμονωμένους ιδιώτες στο πρόσωπο των οποίων επιχειρήθηκε να ενσαρκωθεί ο λαϊκός καπιταλισμός, μέσω πολυμετοχικών εταιρειών. Πολύ γρήγορα ωστόσο η απότομη επιδείνωση των παρεχόμενων υπηρεσιών μετακίνησης και η αλληλεγγύη που δημιουργήθηκε προς τους απολυμένους οδηγούς της ΕΑΣ (όταν έγινε αντιληπτός κι ένας επιπλέον στόχος της ιδιωτικοποίησης που ήταν η συντριβή πρωτοπόρων εργατικών σωματείων) έστρεψε το κοινωνικό ρεύμα εναντίον της κυβέρνησης, με αποτέλεσμα οι καθημερινές ιδεολογικές – πολιτικές αντιπαραθέσεις ακόμη και συμπλοκές για τα αστικά λεωφορεία να αποτελούν πυορροούσα πληγή για την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Το δεύτερο πολύ διδακτικό παράδειγμα σε ό,τι αφορά τα διακυβεύματα των ιδιωτικοποιήσεων σχετίζεται με την προσπάθεια ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρήκε απέναντί της όχι μόνο την κοινωνική πλειοψηφία που ήθελε ο τηλεπικοινωνιακός οργανισμός να παραμείνει δημόσιος αλλά και τμήματα της εγχώριας οικονομικής ελίτ. Η σύγκρουση μαζί τους ήταν τόσο σφοδρή που παρήγαγε και το νεολογισμό τότε περί διαπλεκομένων, με αφορμή σχετική δήλωση του πρωθυπουργού. Στο κέντρο της αντιπαράθεσης βρέθηκαν οι προμήθειες του ΟΤΕ από εγχώριες επιχειρήσεις που διατηρούσαν προνομιακή σχέση με τον οργανισμό και κατ' αυτό τον τρόπο λυμαίνονταν τους δημόσιους πόρους. Πλευρές τις οποίες η νεοφιλελεύθερη προπαγάνδα αναδείκνυε στην προσπάθεια της να δυσφημίσει το δημόσιο τομέα εμφανίζοντας τον ως ταυτόσημο της διαφθοράς, παραγνωρίζοντας βέβαια πως ο άλλος πόλος της σχέσης διαφθοράς ήταν ιδιωτικός.

Το παράδειγμα του ΟΤΕ (που δεν γλύτωσε στη συνέχεια την ιδιωτικοποίηση από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ) υπογραμμίζει πως τα όρια μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού, υπό ένα πρίσμα, είναι πορώδη. Στην πραγματικότητα οι δημόσιες επιχειρήσεις επιτελούσαν ανέκαθεν ένα διττό ρόλο: προήγαγαν μεν το δημόσιο συμφέρον, παρέχοντας φθηνή και αποτελεσματική ενέργεια, μετακινήσεις και τηλεπικοινωνίες, ταυτόχρονα όμως οι ίδιες αυτές υπηρεσίες που αποτελούν ταυτόχρονα και πρώτη ύλη για τον ιδιωτικό τομέα συνέβαλαν στην κερδοφορία του. Ενίοτε οι ΔΕΚΟ, ειδικότερα, προσέφεραν την κρίσιμη εκείνη μάζα παραγγελιών, στο πλαίσιο σχέσεων διαφθοράς και κατασπατάλησης δημόσιου χρήματος, που συνέβαλε καθοριστικά στην ανάπτυξη εθνικών βιομηχανιών (βλέπε Ιντρακόμ). Κατά συνέπεια αν και η ιδιωτικοποίηση μιας δημόσιας επιχείρησης ισοδυναμεί αδιαμφισβήτητα με την υπονόμευση του δημόσιου συμφέροντος, η κρατική ιδιοκτησία της ποτέ δεν εξυπηρετούσε αποκλειστικά και μόνο το δημόσιο συμφέρον.

Η ακύρωση από τις μετέπειτα κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ (και συγκεκριμένα της βραχύβιας του Α. Παπανδρέου) των ιδιωτικοποιήσεων στα αστικά λεωφορεία και την Ολύμπικ Κέτερινγκ, όσο κι αν πρόσφερε μια πρόσκαιρη ανακούφιση καθώς ικανοποίησε ένα λαϊκό αίτημα, δεν σήμανε την αναίρεση της πολιτικής ιδιωτικοποιήσεων της ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ και ειδικότερα οι κυβερνήσεις Κ. Σημίτη έδωσαν μεγαλύτερο βάθος σε αυτή την πολιτική και προετοίμασαν τους όρους για τη σημερινή σχεδιαζόμενη εκποίηση. Καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία διαδραμάτισε ο νόμος 2414/1996 που μετέτρεψε σε Ανώνυμες Εταιρείες 31 ΔΕΚΟ. Τέθηκε σε κίνηση έτσι ένα ντόμινο που στη συνέχεια οδήγησε στην εισαγωγή τους στο χρηματιστήριο, επίσης στην κατάργηση της μονιμότητας των εργαζομένων τους με νόμο του υπουργού Οικονομικών, Γ. Αλογοσκούφη, το Νοέμβριο του 2005 και τέλος στην σημερινή τους συρρίκνωση (ΟΣΕ) ή πλήρη ιδιωτικοποίηση (ΟΤΕ), κατά διαταγή των έξι μέχρι σήμερα Μνημονίων.

Εκείνη την εποχή βέβαια τα στελέχη της κυβέρνησης Κ. Σημίτη υποστήριζαν ότι οι «μετοχοποιήσεις» ή μερική δηλαδή εισαγωγή μετοχικού τους κεφαλαίου στο χρηματιστήριο δεν σημαίνουν ιδιωτικοποίηση. Επί αυτού έχουν ιδιαίτερη σημασία οι επισημάνσεις της Συμβούλου Επικρατείας, Μαρίας Καραμανώφ[2]:

«...Πρέπει να διευκρινιστεί ένα ζήτημα, ως προς το οποίο υπάρχει σήμερα κάποια σύγχυση. Αφορά την λεγόμενη «μερική ιδιωτικοποίηση, την περίπτωση δηλαδή κατά την οποία το κράτος εξακολουθεί να μετέχει μιας μερικώς ιδιωτικοποιημένης δημοσίας επιχειρήσεως, διατηρώντας κάποιο ποσοστό του μετοχικού της κεφαλαίου. Ωρισμένοι αποδίδουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην συμμετοχή αυτή, με την αντίληψη ότι η κατοχή από το κράτος του 51% ή έστω του 34% του μετοχικού κεφαλαίου έχει κρίσιμη σημασία, διότι εγγυάται την υπέρ του δημοσίου συμφέροντος λειτουργία της επιχειρήσεως και διασφαλίζει τον δημόσιο χαρακτήρα της. Η άποψη αυτή είναι εσφαλμένη. Το ποσοστό συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο μιας εν μέρει ιδιωτικοποιημένης επιχειρήσεως έχει μεν κρίσιμη σημασία, πλην όμως αποκλειστικώς και μόνο εξ επόψεως συνεπειών του εμπορικού νόμου, ο οποίος και διέπει την λειτουργία της (έλεγχος της πορείας της επιχειρήσεως, δικαιώματα μειοψηφίας κ.λπ).

Σε καμμία όμως περίπτωση η ιδιότης ενός εκ των μετόχων ως δημοσίου φορέως δεν μπορεί να μετατρέψει την φύση της εταιρείας από ιδιωτική σε δημοσία, ή έστω δημοσίου ενδιαφέροντος. Και τούτο, διότι στον σημερινό νομικό κόσμο δεν είναι δυνατόν μια επιχείρηση να δουλεύει δυοίν κυρίοις, να λειτουργεί δηλαδή ταυτόχρονα με κριτήρια ιδιωτικού και δημοσίου συμφέροντος. Από τη στιγμή που μια δημόσια επιχείρηση ιδιωτικοποιείται, έστω και σε ελάχιστο ποσοστό του μετοχικού της κεφαλαίου, μεταπηδά αναγκαίως ως αδιάσπαστο σύνολο από τον χώρο του δημοσίου στον χώρο του ιδιωτικού δικαίου. Αυτό σημαίνει ότι, ανεξάρτητα αν το αντικείμενο των εργασιών της επιχειρήσεως παραμένει ονομαστικά το ίδιο (λ.χ. παραγωγή και διανομή ενέργειας, ταχυδρομικές υπηρεσίες κοκ) η φύση της αλλάζει ριζικά και ο σκοπός της καθίσταται αποκλειστικά και μόνον κερδοσκοπικός. Σε αυτό το κέρδος και μόνον αποβλέπουν και δικαιούνται να αποβλέπουν οι μέτοχοι, είτε κατέχουν το 51% είτε το 34% είτε το 5% της επιχειρήσεως, η δε έννομη τάξη, τόσο η ελληνική όσο και η ευρωπαϊκή, τους έχει εξοπλίσει με ολόκληρο πλέγμα εγγυήσεων, οι οποίες διασφαλίζουν ότι κάθε εμπορική εταιρεία, όπως είναι η έστω και μερικώς ιδιωτικοποιημένη δημόσια επιχείρηση, θα λειτουργεί με σκοπό το μέγιστο δυνατό κέρδος».

Οι κυβερνήσεις του Κ. Σημίτη δεν χρεώνονται μόνο ότι έθεσαν σε τροχιά ιδιωτικοποίησης όλες τις ΔΕΚΟ, αλλά επίσης και την εισβολή του ιδιωτικού τομέα στα δημόσια έργα ή τις υπηρεσίες. Ποιος θυμάται για παράδειγμα σήμερα την προσπάθεια εξυγίανσης της Ολυμπιακής Αεροπορίας από την θυγατρική της Μπρίτις Αιργουέις, Σπίντγουινγκ, το 1999, έναντι αδρού τιμήματος, που κατέληξε σε φιάσκο; Παρότι μάλιστα η σύγκρουση συμφέροντος – με τη θυγατρική ενός ανταγωνιστή να αναλαμβάνει ρόλο συμβούλου – ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής. Επίσης, ποιος λογοδότησε για την αποτυχία του συγκεκριμένου προγράμματος εξυγίανσης που ήταν ένα από τα πολυάριθμα που «έτρεξαν» από το 1975 όταν αγόρασε την εταιρεία το ελληνικό δημόσιο από τον Αριστοτέλη Ωνάση μέχρι τον Μάρτιο του 2009, που πέρασε στα χέρια του Ανδρέα Βγενόπουλου;

Ακόμη περισσότερες αντιφάσεις έρχονται στην επιφάνεια αν δούμε ποια εταιρεία είναι αυτή που αγόρασε την Ολυμπιακή. Η MIG λίγο ακόμη και θα δημιουργήσει το «υπερμονοπώλιο». Έχοντας στο χαρτοφυλάκιο της την ιδιοκτησία τραπεζών, χρηματιστηριακών, εταιρειών πληροφορικής και ακίνητης περιουσίας, αλυσίδων έτοιμου φαγητού, ναυτιλιακής, νοσοκομείου, ξενοδοχειακής και άλλων, υπάρχει κάποιος που μπορεί να υποστηρίξει χωρίς να προκαλέσει γέλιο ότι οι ιδιωτικοποιήσεις συμβάλουν στην ανάπτυξη τον ανταγωνισμού; Η ίδια απορία γεννάται αν δούμε και την τύχη που είχαν η Ιονική Τράπεζα και η Εργασίας. Η εξαγορά τους από την Άλφα Μπανκ και την Γιούρομπανκ αντίστοιχα δεν ενόχλησε κανέναν υπέρμαχο των ελεύθερων αγορών που χαιρέτησαν την εξαφάνισή τους από τον τραπεζικό χάρτη εγκωμιάζοντας την δημιουργία λίγων και καλών τραπεζών. Τα ιδιωτικά μονοπώλια προφανώς ακόμη κι αν δεν υπάρχουν πρέπει να δημιουργηθούν, με την αρωγή του κράτους. Τα κρατικά μονοπώλια αντίθετα οφείλουν να εξαφανιστούν γιατί προκαλούν στρεβλώσεις στην αγορά.

Οι κυβερνήσεις του Κ. Σημίτη επίσης έδωσαν μια μεγάλη ώθηση στις ιδιωτικοποιήσεις μέσω της ανάθεσης των λεγόμενων μεγάλων και των ολυμπιακών έργων στους ιδιώτες, αναπροσαρμόζοντας ταυτόχρονα το πλαίσιο λειτουργίας των υπηρεσιών που ανέλαβαν την διαχείρισή τους. Η δημιουργία ιδιωτικών εταιρειών άλλωστε ήταν προϋπόθεση από την μεριά της ΕΕ για την παραχώρηση των χρηματοδοτήσεων μέσω των Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης την δεκαετία του '90 και μετέπειτα. Ο ρόλος της ΕΕ στην επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων ήταν καθοριστικός πολύ πριν η Τρόικα απαιτήσει την μαζική ιδιωτικοποίηση όσων μετοχών των ΔΕΚΟ έχουν απομείνει στα χέρια του δημοσίου. Αναφέρει χαρακτηριστικά το Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ[3] σε ειδική μελέτη του για το δημόσιο ιδιοκτησιακό καθεστώς στα λιμάνια και στον κλάδο πετρελαίου:

«Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση διαδραματίζει από την πλευρά της πρωταρχικό ρόλο στην υλοποίηση των παραπάνω εξελίξεων (σσ. απελευθέρωση αγορών, προγράμματα ιδιωτικοποίησης). Η οικοδόμηση της ενιαίας αγοράς, η απελευθέρωση των αγορών (και ειδικότερα των δραστηριοτήτων δικτύου, όπως η ενέργεια, οι μεταφορές, οι τηλεπικοινωνίες, κ.λπ) καθώς και η επιβολή περιοριστικών μακροοικονομικών πολιτικών, διαμορφώνουν έναν περιοριστικό πλαίσιο για τις δημόσιες επιχειρήσεις. Η τήρηση των κανόνων ανταγωνισμού, η απαγόρευση των επιδοτήσεων και σε γενικές γραμμές η γενίκευση του ανταγωνισμού, θέτουν σήμερα σε αμφισβήτηση την ικανότητα των δημόσιων επιχειρήσεων να εκπληρώσουν την αποστολή που θεμελιώνει την ίδια τους την ύπαρξη, δηλαδή την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος, την παροχή της καθολικής υπηρεσίας, την υλοποίηση μακροπρόθεσμων επενδυτικών έργων καθώς και την διασφάλιση της κοινωνικής αλληλεγγύης και της γεωγραφικής συνοχής».

Αν δίπλα από την ΕΕ (η οποία από την Συνθήκη της Ρώμης ακόμη, το 1957, πολύ πριν δηλαδή την Συνθήκη του Μάαστριχτ προωθούσε τις ιδιωτικοποιήσεις και την απελευθέρωση της αγοράς) βάλουμε και το ΔΝΤ (που εργολαβικά προωθεί τις ιδιωτικοποιήσεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη) τότε αντιλαμβανόμαστε τις Συμπληγάδες στις οποίες θα συντριβούν οι ελληνικές ΔΕΚΟ. Ο στόχος που είχε τεθεί στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο, τον Ιούλιο του 2011, εν είδει όρου για να εγκριθεί η δόση του δανείου, ήταν το ελληνικό δημόσιο να συγκεντρώσει 50 δις. ευρώ από ιδιωτικοποιήσεις μέχρι το 2015. «Το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας της Ελληνικής Δημοκρατίας είναι αυτή την περίοδο το μεγαλύτερο στον κόσμο», αναφέρεται στην εισηγητική έκθεση του κρατικού προϋπολογισμού για το 2012, όπου αποσιωπάται όμως το τεράστιο κοινωνικό κόστος που θα συνοδεύσει το ξεπούλημα της ελληνικής δημόσιας περιουσίας. Αυτό πολύ σύντομα αποκλειστικά στην ...Catastroika!

[1] Καζάκος Π. (2001), Ανάμεσα σε κράτος και αγορά, Οικονομία και οικονομική πολιτική στη μεταπολεμική Ελλάδα, εκδ. Πατάκη, σελ. 468.

[2] Καραμανώφ Μ. (2010), Τα όρια των ιδιωτικοποιήσεων, βιώσιμο κράτος και δημόσια κτήση, (Εκδ. Π. Κυριακίδη), σελ. 138.

[3] ΙΝΕ ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, (2007) Η ελληνική οικονομία και η απασχόληση, Ετήσια έκθεση 2007. Σελ. 236-237.

*Δημοσιεύθηκε στο aristeroblog.gr

Αναδημοσίευση από το περιοδικο UNFOLLOW ΤΕΥΧΟΣ 3 ΦΛΕΒΆΡΗΣ 2012.