e-Epiloges

Check out this SlideShare Presentation:

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
Από την άνοιξη στη βαρυχειμωνιά του μυθικού ΄60

Χριστόφορος Δ. Αργυρόπουλος

Α. Εισαγωγικά
Ο Μίκης Θεοδωράκης εισέβαλε, ορμητικός και ασυμβίβαστος, στη ζωή μας, στο κέντρο της ιστορικής σκηνής της Χώρας μας και του Κόσμου ολόκληρου, στην αρχή της δεκαετίας του ΄60. Στα μυθικά χρόνια της Επανάστασης των Νέων και των Λουλουδιών, των Μπήτλς, του Γούντστοκ και του γαλλικού Μάη, του Τσε, της Νέας Αριστεράς και κυρίως του Μίκη.
Η φήμη του είχε βεβαίως προηγηθεί. Ο Μίκης ερχόταν φορτωμένος «πολύχρωμα οράματα», εκείνα του ΕΑΜ για λαϊκή και αυτοδιευθυνόμενη δημοκρατία και πανανθρώπινη τη λευτεριά. Και ερχόταν σαν ήρωας περήφανος για τις ιδέες, τους αγώνες του και τα πάθη του. Όταν, όμως, συναντήθηκε με μας, τη νεολαία των πολεμικών και πρώτων μεταπολεμικών χρόνων, όταν αντάμωσε το λαό μας, τον Κόσμο ολόκληρο και την Ιστορία, τότε, όταν οι λέξεις άντεχαν τη μαγεία του νοήματός τους, ξέραμε από την πρώτη στιγμή, ότι «κατέφθασε ένα πρόσωπο ν' ανατινάξει την πόλη». Την πόλη της ήττας, της συνθηκολόγησης, της μικροψυχίας, της αντιπαροχής, της κακογουστιάς, της ανάπηρης ελευθερίας μας και της σχιζοφρενικής δημοκρατίας μας, που διακήρυσσε την ισότητα και το απαραβίαστο της συνείδησης όλων και παράλληλα χώριζε επίσημα τους πολίτες σε πρώτης και δεύτερης κατηγορίας ανάλογα με τις πολιτικές πεποιθήσεις τους. Ο Μίκης ήρθε όπως προφήτευε ο φίλος του Μιχάλης Κατσαρός, «ένας φλογερός πρίγκηπας - μάγος», αυτός που «ένδοξος» έγραφε σ' όλα τα όνειρά μας: Eλευθερία. Έφερνε μαζί του το αγωνιστικό και επαναστατικό πνεύμα της Κρήτης του.
Η έλευση του Μίκη με τον Επιτάφιο, την περηφάνια του λαϊκού τραγουδιού, τον απόλυτο χαρακτήρα της μουσικής, η έλευση του Βάρδου της Ρωμιοσύνης, του καθολικού ανθρώπου της νεοελληνικής Αναγέννησης, συνέπεσε με την οικουμενική έκρηξη, την παγκόσμια διαμαρτυρία, την πανανθρώπινη αντίσταση στη λογική του μεταπολέμου. Στον παραλογισμό, ακριβέστερα, της πυρηνικής απειλής, της καταστροφής της φύσης, της απώλειας της ψυχής στο καθημερινό ανελέητο κυνήγι της αγοράς, της σκιάς του ολοκληρωτισμού και κυρίως της βαθιάς και γενικής απογοήτευσης από το θρίαμβο της βαρβαρότητας επί δεκαετίες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στις τελετές καψίματος των βιβλίων, στις διαδικασίες της μακαρθικής ιερής εξέτασης, στις στημένες δίκες, τις εξορίες και εκτελέσεις των πολιτικών αντιπάλων, στην εξαγορά της συνείδησης των ορθολογιστών επιστημόνων, που συνέβαλαν στη δημιουργία των συνθηκών αφανισμού του ανθρώπου και του πολιτισμού του.
Η μεγάλη, ουσιαστική διαφορά της προσφοράς του Μίκη, σε σχέση με αυτήν των προφητών της αμφισβήτησης της εποχής εκείνης, βρισκόταν στο γεγονός, ότι αυτός είχε το νου και την ψυχή στον ουρανό, αλλά τα πόδια στέρεα στη γη. Δεν ήταν ο αισθαντικός καλλιτέχνης, που «συμπάσχει» ρητορικά με τους κολασμένους της γης, αλλά ο σύντροφος και συναγωνιστής τους. Διατηρώντας, πάντοτε, την πίστη του στο πρόταγμα της ελευθερίας και της ευθύνης.

Β. Το μεταπολεμικό περιβάλλον

Το τέλος του αντιφασιστικού πολέμου το Μάη του ΄45 και τη χαρά της νίκης σκίασε το φονικό μανιτάρι της Χιροσίμα. Η διαδοχή των γεγονότων αυτών συνιστούσε το χειρότερο μάθημα προς τους πολίτες όλης της γης: η εξουσία - πολιτική, οικονομική και υπερεθνική - επέμενε να διαμεσολαβεί ανάμεσα στον άνθρωπο και στη ζωή του και να χρησιμοποιεί και τα δύο μοναδικά αυτά αγαθά και αυταξίες σαν μέσα για τις κυνικές ή ανομολόγητες επιδιώξεις της.
Το διεθνές και ελληνικό status quo στην αυγή του 1960 ήταν απελπιστικό. H ανθρωπότητα βρισκόταν διχασμένη, σε συνθήκες ψυχρού πολέμου. Οι δαπάνες για τους εξοπλισμούς στερούσαν τους λαούς από τα απαραίτητα μέσα για να καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες από τις τραγικές καταστροφές που επισώρευσε ο αγριότερος πόλεμος της Ιστορίας, ο οποίος είχε επέλθει μετά από μια γενικευμένη οικονομική κρίση. Η ισορροπία του τρόμου ανάμεσα στις τότε δύο υπερδυνάμεις συντηρούσε κλίμα ανασφάλειας και τα ανθρώπινα δικαιώματα, που είχαν διακηρυχθεί πάλι με την ίδρυση του ΟΗΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης, έμοιαζαν μακρινό όραμα μέσα στις συνθήκες ανελευθερίας και ελέγχου του φρονήματος που κυριαρχούσαν. Για το μοναχικό άνθρωπο τα σύνορα του μεταπολεμικού κόσμου τελείωναν στη διατήρηση μιας ασταθούς, ανασφαλούς και ποιοτικά περιορισμένης επιβίωσης. Το ιστορικό τοπίο ήταν γυμνό και η βαριά νέφωση έκρυβε τον ορίζοντα. Οι ελπίδες που είχε γεννήσει το αγωνιστικό πνεύμα της Αντίστασης στον ολοκληρωτισμό φυλορροούσαν. Έμεινε μόνο η ανάμνηση της επαγγελίας για τις πολιτείες του μέλλοντος, «λουσμένες στην αλήθεια και στο αίθριο το φώς». Η ουτοπία είχε χαθεί. Είχαμε γίνει ρεαλιστές, με την έννοια, ότι είχαμε αποδεχθεί τη μοίρα μας. Γι' αυτό στο γαλλικό Μάη το δημοφιλέστερο σύνθημα αντέστρεφε την οπτική της πρώτης μεταπολεμικής εποχής: «Διεκδικούμε το αδύνατο. Είμαστε ρεαλιστές». Αντίστοιχα η κουλτούρα της εποχής του ΄50 λειτουργούσε σαν παραμυθία ή σαν ύπνωση: ένας βολικός, ροζ, επιδερμικός, φρόνιμος, ψευδο-ρομαντισμός: «πάμε σαν άλλοτε», όπως παιάνιζαν τα τραγούδια του συρμού. Στη δεκαετία του ΄50 η μοναδική πράξη αντίστασης είχε εξαντληθεί στην αμφισβήτηση των κυρίαρχων ιδεών και των κοινωνικών στερεότυπων.
Απέναντι στις απογοητεύσεις, τις ψυχώσεις του ψυχρού πολέμου και τις αντιδημοκρατικές πρακτι

κές εντεύθεν και εκείθεν του Τείχους, που χώριζε το διπολικό Κόσμο, την επέμβαση στην Ουγγαρία από το ένα μέρος, που ολοκληρώθηκε με αυτήν στην Πράγα αργότερα και τον έλεγχο του φρονήματος χάριν της δημόσιας τάξης και ασφάλειας από το άλλο, η νεολαία άρχισε όχι μόνο να αμφισβητεί, αλλά να επιδιώκει μαζικά και οργανωμένα την ανατροπή του μοντέλου του κόσμου αυτού και να εκτίθεται στις προκλήσεις μιας καθολικής, κοινωνικής, πολιτικής και πολιτισμικής, νεωτερικότητας.
Η νεοελληνική κοινωνία αναστέναζε σε συνθήκες καθυστέρησης, φτώχειας, κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας ανακτορικής και βορειοατλαντικής παραεξουσίας. Η ανάπτυξη της Χώρας «επέβαλε», με τη χατζηαβατική αντίληψη του κυρίαρχου κοινωνικοπολιτικού πλέγματος, την καταστροφή του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος, της ιστορικής μνήμης, αλλά και των δυνατοτήτων προόδου με σεβασμό και διατήρηση της μοναδικότητας του ελληνικού τόπου.

Γ. Τα χρόνια του ΄60
Μέσα σ' αυτές τις εσωτερικές και διεθνείς συνθήκες ο Μίκης έλαμψε πολύ γρήγορα μετά την κορυφαία μετεμφυλιακή πράξη πολιτικής αντίστασης του λαού μας: στις εκλογές του ΄58 ένας στους τέσσερις έλληνες πολίτες ψήφιζε την ΕΔΑ, παρ' όλες τις δυσκολίες και τις συνέπειες της επιλογής του. Η ψήφος αυτή αποτελούσε εκδήλωση αντί-δρασης στο θρίαμβο του δοσιλογισμού, στην καταδίκη της Εθνικής Αντίστασης, στην ανάδυση της λογικής της στρεβλής ανάπτυξης και της ηθικής της αρπαχτής, στην περιφρόνηση προς την ιστορική μνήμη, στον πολιτιστικό σκοταδισμό, στην ηττοπάθεια, στη συνθηκολόγηση, άνευ όρων, στο κακόσχημο «νεοελληνικό όνειρο» που τροφοδότησε τη μεταναστευτική φυγή και την ιδιοποίηση των ελάχιστων πόρων για την καθολική ανάπτυξη και πρόοδο της Χώρας. Η

Αριστερά μπορεί να απέτυχε πολιτικά να υπερασπιστεί τις κατακτήσεις της Αντίστασης, μπορεί να μην άντεξε τις ανοιχτές πληγές της, όμως το όραμα μιας λαϊκής δημοκρατίας βασισμένης στην ελεύθερη συναίνεση και την ενότητα των εργαζομένων και σκεπτόμενων πατριωτών διατήρησε την ελκτικότητα ενός εγχειρήματος που ξεπερνούσε την αδράνεια και τα αφυδατωμένα στερεότυπα της κρατούσας ιδεολογίας. Η ψήφος του ΄58 ήταν ενέργημα κατάφασης στην ιστορική τόλμη και περιπέτεια, η νοσταλγία της νέας οδυσσειακής αναχώρησης, η επαγγελία μιας ουτοπίας που αξίζει να την ονειρευτείς.

Δ. Η οργανική σχέση πολιτικής και πολιτισμού στο έργο και τη δράση του Μίκη.
Ο Μίκης απάντησε στην επιθετική αυτή επιλογή με την πρότασή του για την Τέχνη στο κέντρο του λαού, για τη συμμετοχή όλων στην πολιτισμική δημιουργία, για την αναζήτηση της λαϊκής ενότητας μέσα από το αίτημα για πρόοδο, πολιτισμό, ειρήνη, γενική ευημερία, αρμονία. Το γιγάντιο έργο του από τότε ως σήμερα συνιστούσε ιστορική προσφορά μοναδικής αξίας, αλλά και εγγύηση των οραμάτων του.
Μέσα στις συνθήκες της εποχής ο Μίκης ενεργοποίησε το δόγμα ν' αλλάξουμε την πατρίδα μας και τον Κόσμο δημιουργώντας, τραγουδώντας και αγωνιζόμενοι. Επέλεξε την άμεση ανάμειξη στα κοινά με την εκλογή του ως βουλευτή της ΕΔΑ.

Όμως η πολιτική οξυδέρκεια του αναγόταν σ' ένα ευρύ, αυτόνομο και δημιουργικό μαζικό κίνημα με προοδευτικό προσανατολισμό. Η Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη διαπαιδαγωγούσε τη γενιά των νέων που διεκδικούσαν ένα μέλλον γενικής ευημερίας, χωρίς τις ενοχές, τις αναστολές και τις αδυναμίες των «νικημένων στρατιωτών». Κρατούσαν από αυτούς τη φλόγα του αγώνα, την οικειότητα του ονείρου, την αδιαπραγμάτευτη αγάπη για τη ζωή και τον άνθρωπο. Δεν όφειλαν, όμως, όπως εκείνοι να εμμένουν στα λάθη και τις συνέπειες του παρελθόντος. Η γενιά των Λαμπράκηδων ήταν στραμμένη στο αύριο, άκουγε ήδη τις καμπάνες του μέλλοντος να σημαίνουν, σεβόταν τις θυσίες των αγωνιστών του χτες, αλλά άφηνε τις δικές της σημαίες να κυματίσουν στο βοριά του νέου ξεκινήματος προς την ελευθερία. «Τούτο το χώμα είναι δικό τους και δικό μας» έψαλαν ο Μίκης και ο Ρίτσος. Οι Λαμπράκηδες το πίστευαν και προχωρούσαν. «Ηρωες μάρτυρες» τους οδηγούσαν. Όμως ο δρόμος ήταν δικός τους. Ήταν δική τους ευθύνη να τον τραβήξουν, να δοκιμάσουν και να δοκιμαστούν. Η γενιά του Πολυτεχνείου αργότερα επέμενε: «ψωμί, παιδεία, ελευθερία». Η παιδεία, ο πολιτισμός, η δημιουργία τοποθετήθηκε στο πιο περίοπτο σημείο του ιστορικού προσκηνίου. Γι' αυτό ο πολιτικός Μίκης Θεοδωράκης εκφράζει με τα οράματα, τις προτάσεις, το έργο και τη δράση του, μια επαναστατική προοπτική στα χρόνια που άλλαξαν τον Κόσμο.
Η βαρυχειμωνιά, που ακολούθησε την άνοιξη των πρώτων χρόνων της καθοριστικής αυτής δεκαετίας, η αλόγιστη, καταστροφική και επαίσχυντη δικτατορία των απριλιανών, δεν έκαμψε, βεβαίως, το μαχητικό πνεύμα και τη δημιουργική έφεση του Μίκη. Το αντίθετο. Τον κατέστησε οικουμενικά την πιο υψηλή έκφραση του πνεύματος της δημιουργικής αντίστασης στη βία, την ανελευθερία, το σκοταδισμό. Σε ό,τι αφορά την εθνική πολιτική σκηνή, ο Μίκης αποτέλεσε ουσιώδη παράγοντα διαμόρφωσης του πνεύματος της μεταπολίτευσης και των κατακτήσεών της, στις οποίες περιλαμβάνεται το ισχύον Σύνταγμα, ο διεθνής προσανατολισμός της Χώρας και η κατοχύρωση του κοινωνικού κράτους.
Είναι φανερό, ότι ο Μίκης δεν έδρασε αυτοτελώς σαν πνευματικός δημιουργός και σαν πολιτικός. Οι πρωτοβουλίες του, όπως η δημιουργία της Μικρής Συμφωνικής Ορχήστρας, της Δ.Ν.Λαμπράκη, του Κινήματος για την ειρήνη και τον πολιτισμό, ο μοναδικός κύκλος συναυλιών, η άμεση ίδρυση του ΠΑΜ μετά το πραξικόπημα, η ιστορική ενεργητικότητά του εναρμονίζουν το νόημα της Τέχνης και την αξία της πολιτικής: και οι δύο τείνουν να βοηθήσουν τον άνθρωπο, να τον καταστήσουν ανθεκτικότερο στις δοκιμασίες και δραστηριότερο απέναντι στις προκλήσεις. Να του εξασφαλίσουν το minimum των γνωστικών, δεοντολογικών και αισθητικών προϋποθέσεων για μια στοχαστικότερη και αξιοπρεπή βίωση του προσωπικού και συλλογικού δράματος.
Είναι, λοιπόν, επιπόλαιες και πρόχειρες οι εξηγήσεις για την απήχηση του πολιτικού του λόγου εξ αιτίας του πράγματι υψηλού πνευματικού του κύρους: στο Μίκη η πολιτική σκέψη και δράση τελεί σε οργανική πλοκή και επίδραση με το πνευματικό του έργο. Όμως κάθε χώρος στοχασμού και ενεργήματος έχει τη δική του αξία και αποδοχή. Ο πολιτικός Θεοδωράκης έχει ήδη αξιολογηθεί θετικά όχι μόνο ως πνευματικός δημιουργός μοναδικής σημασίας, αλλά και ως πολιτικός που ενεργεί πάντοτε με παρρησία, αίσθημα ευθύνης, ανιδιοτέλεια και πνεύμα συνεπούς υπεράσπισης των θέσεών του.
Ο Μίκης «εκπαίδευσε» γενιές ολόκληρες πολιτών, τους εξοικείωσε με τον πολιτικό λόγο και την καλλιτεχνική δημιουργία, τους βοήθησε να ωριμάσουν, να αισθανθούν ελεύθεροι και υπεύθυνοι, να παρηγορούνται με τα αρνητικά, να ονειρεύονται και να διεκδικούν τα θετικά στοιχεία του «κατά λόγον και αίσθησιν ζειν». Ο Μίκης ανατίναξε τη ρουτίνα, την κενότητα, την έλλειψη πίστης, την ιδιοτέλεια, την άχαρη μικρο-ζωή και μας χάρισε την πολυφωνία και την πολυχρωμία ενός δυναμικού πνεύματος ελευθερίας, ανάβασης, ήθους, προσφοράς, αλληλεγγύης.
Το όραμα του Μίκη, η αρμονία των ανθρώπινων σχέσεων κατ' αναλογία προς την συμπαντική τάξη, δεν καθηλώθηκε στην τρέχουσα μικροπολιτική, στις χαμηλές πτήσεις και στην ομφαλοσκοπική αδρανή αμφισβήτηση. Ο ίδιος αποτελεί την ευτυχή πραγμάτωση του οργανικού διανοουμένου, του συνειδητά δεσμευμένου σε αρχές και αξίες ελεύθερου δημιουργού, που έχει συνείδηση της προσωπικής και συλλογικής ευθύνης για ό,τι συντελείται στη Χώρα και τον Κόσμο, που παρεμβαίνει στο ιστορικό γίγνεσθαι, που οδηγεί την αλληλεγγύη σε καθημερινή δραστική άσκηση. Που διεκδικεί μια ανθρωπότητα ειρήνης, φιλίας, συνεργασίας, αλληλεγγύης και συνευθύνης, η οποία βασίζεται στην αυτονομία, την πολυφωνία και το σεβασμό της ετερότητας. Το μεγάλο συγγραφικό έργο του μας επιτρέπει να επικοινωνήσουμε με τις λαμπρές και εφικτές ιδέες του για τον Κόσμο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της αρμονίας. Διότι ο πολιτικός Μίκης Θεοδωράκης είναι ρεαλιστής με τη δική του προσέγγιση: στοχεύει σε εφικτές λύσεις και έτσι προσφέρει όχι μια μεταφυσική παρηγοριά, αλλά μια συγκεκριμένη έξοδο από την κρίση που μαστίζει τη Χώρα και την Οικουμένη. Δ

ιότι η βαθιά πεποίθησή του είναι, ότι δεν έχουμε αξιοποιήσει θετικά τις απελευθερωτικές δυνατότητες της προόδου, αλλά έχουμε σπεύσει να αποδεχθούμε τις απαιτήσεις της αγοράς και της εμπορευματοποίησης ακόμα και των φυσικών, κοινών αγαθών, αλλά και της ίδιας της Τέχνης.
Οι θεμελιώδεις πολιτικές αρχές που έχει διατυπώσει ο Μίκης Θεοδωράκης στα ποικίλα συστηματικά έργα, άρθρα και παρεμβάσεις του, συναιρούνται στον ακόλουθο δεκάλογο, ο οποίος αποτελεί το ακλόνητο πιστεύω του μεγάλου αυτού δημιουργού, την πολύτιμη αξιακή παρακαταθήκη του, μια προσωπική φλογερή διακήρυξη των «δίκαιων του ανθρώπου»:

1. Kάθε λαός δικαιούται και αξιώνει να διατηρεί την ιδιαίτερη ιστορική παράδοσή του και πολιτισμική φυσιογνωμία.
2. Η αντίσταση στην τυραννία και την αλόγιστη βία των ισχυρών αποτελεί δικαίωμα και υποχρέωση κάθε ανθρώπου.
3. Κάθε πολιτικά οργανωμένη κοινωνία βασίζεται στο σεβασμό της αξίας και της μοναδικότητας κάθε ανθρώπου και των βασικών δικαιωμάτων του, στα οποία περιλαμβάνεται η ελευθερία και η κοινωνική δικαιοσύνη. H δημοκρατική αρχή είναι απαρασάλευτη βάση του κοινωνικού βίου και ιδιαίτερες, αφανείς ή συγκαλυμένες ιδίως, δημόσιες υπερ-εξουσίες ή ιδιωτικές κυριαρχήσεις, είναι απαράδεκτες.
4. Οι σχέσεις των κρατών διέπονται από ειλικρινές και έμπρακτα εκδηλούμενο πνεύμα ειρηνικής επίλυσης των διαφορών τους, φιλίας και αμοιβαίως επωφελούς συνεργασίας.
5. Ο πολιτισμός και η προαγωγή του αποτελούν την αναγκαία προτεραιότητα κάθε κοινωνίας, αφού μόνο έτσι θα πραγματοποιηθεί η πρόοδος και η ανάπτυξη όλων των περιοχών της γης και όλων των λαών και ανθρώπων.
6. Η Τέχνη είναι το πρότυπο της αρμονίας, η οποία διέπει την προσωπική και συλλογική ζωή όλων.
7. Η εξασφάλιση των αναγκαίων μέσων για τη συντήρηση κάθε ανθρώπου αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση της κοινής ευημερίας.
8. Η παγκοσμιοποίηση με την έννοια της διεθνούς επικοινωνίας, συνευθύνης και σύμπραξης για την αντιμετώπιση των οικουμενικών προβλημάτων, όπως είναι η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος και η υπέρβαση των συνθηκών εξαθλίωσης του μεγαλύτερου μέρους της ανθρώπινης οικογένειας, αποτελεί ασφαλές μέσο για την αρμονία της διαβίωσης όλων. Η παγκοσμιοποίηση της αγοράς, αντίθετα, επιτείνει τον ανταγωνισμό, την ανισότητα και την ανελευθερία.
9. Το καθήκον της αλληλεγγύης αποτελεί το ελάχιστο των απαιτήσεων του ανθρωπισμού, του ορθολογισμού και του δημοκρατικού πρωτείου και
10. Η αναγνώριση του δικαιώματος στη διαφορετικότητα ενεργοποιεί το σύστημα προστασίας της ελευθερίας και των αξιών του πολιτισμού.

Ε. Το απελευθερωτικό τραγούδι και η τραγωδία της απελευθέρωσης.
Σε όλη τη διάρκεια της Χούντας ο Μίκης της Εθνικής Αντίστασης και της Μακρονήσου δεν έπαψε να αγωνίζεται. Ως αντιστασιακός ηγέτης, ως πολιτικός κρατούμενος και απεργός πείνας προκειμένου να εξαναγκάσει τις κυβερνήσεις βίας να τον οδηγήσουν σε δημόσια δίκη, ως πολιτικός εξόριστος και άτυπος πρεσβευτής του πνεύματος της ελληνικής δημοκρατίας σ' ολόκληρο τον Κόσμο. Ο αγώνας του έλαβε παγκόσμιες διαστάσεις: το Κάντο Χενεράλ σηματοδοτεί στο έργο του τη μετάβαση από την ελληνικότητα στην οικουμενικότητα, χωρίς ν' αφανιστούν ή να περιοριστούν τα χαρακτηριστικά της έμπνευσης και της πραγμάτωσης τους. 'Αλλωστε η διεθνής αναγνώριση αποτελεί ιστορικό κεκτημένο για τα μεγάλα έργα Τέχνης. Στην ανεπιφύλακτη αναγνώριση του Μίκη ως κορυφαίου συνθέτη της εποχής του για τον Κόσμο ολόκληρο, αντιστοιχούν οι εμπνευσμένες, αλλά προσιτές πολιτικές προτάσεις του.
Οι προτάσεις αυτές αφετηριάζονται από τη βεβαιότητα, ότι η τραγωδία της απελευθέρωσης συνεχίζεται όσο κυριαρχεί η ιδιοτέλεια, η ευτέλεια και ο εφησυχασμός. Και το απελευθερωτικό τραγούδι του Μίκη παραμένει επίκαιρο και χρηστικό - όπως και οι πολιτικές προτάσεις του. Χάρη στο Μίκη η πολιτική απόκτησε κάτι από τη μαγική ικανότητα της Τέχνης να μετα-ποιεί το όνειρο, να οικοδομεί με υλικά του ονείρου.

Τελικό σχόλιο
Τα μείζονα έργα Τέχνης, αυτά που εισέφεραν στην ανθρωπότητα οι μείζονες δημιουργοί, δεν εξαντλούνται στην αισθητική απόλαυση και τη χαρά που προσφέρει η προσέγγισή τους. Είναι απαιτητικά: επιβάλλουν μελέτη, στοχασμό και επιστροφή στις πηγές τους. Ζητούν εγρήγορση και αγρύπνια. Ο Μίκης δημιουργός ενός μοναδικού σε ποιότητα, όγκο και εμβέλεια έργου, που συνεχώς πλουτίζεται, αντιπαλεύει σ' όλη τη ζωή του τη ραθυμία και τη βολική θεώρηση όσων συμβαίνουν. Η αγωνία αυτή αποτυπώνεται στο έργο του, που αποτελεί και στις λυρικές και στις δραματικές και στις επικές όψεις του μια διαρκή πρόσκληση «να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα». Η ίδια έντονη και επιτακτική μέριμνα εκφράζεται στο πλούσιο και πολυσχιδές θεωρητικό και πολιτικό έργο του, τις πολιτικές παρεμβάσεις και τις θέσεις που διατυπώνει δημόσια, κάθε φορά που προκαλείται το ανθρωπιστικό, δημοκρατικό και φιλελεύθερο πνεύμα του, με παρρησία, γενναιοφροσύνη και παραγνώριση των κινδύνων, δηλαδή με «αρετήν και τόλμην».
Η πολιτική δράση και οι πολιτικές θέσεις του Μίκη έχουν ανάγκη συστηματικής μελέτης και αξιοποίησης, όπως το συνολικό του έργο. Έργο ζωής, έργο πνοής, έργο οραματικό. Ο πολιτικός Μίκης έχει τα στοιχεία των αεί φιλοσοφούντων για τα ανθρώπινα: γνώση, στοχασμό, πίστη, θέληση για δράση, πνευματική ετοιμότητα, αγάπη για τον άνθρωπο και τα πάθη του, αλληλεγγύη, έμπνευση και προτροπή για ένα νέο «ξεκίνημα πρωινό».
Ο Μίκης ήρθε να μας λυτρώσει από τις συνέπειες της ήττας, της μικρόψυχης θεώρησης της ζωής, της απάθειας. Ν' ανατινάξει την πόλη της μικρο-πολιτικής και να οικοδομήσει την πόλη των ιδεών της απελευθέρωσης, της πολιτικής πράξης, της καλλιτεχνικής δημιουργίας για το λαό, με το λαό. Μας αξίωσε μια τέτοια πόλη. Να την ονειρευτούμε και να τη διεκδικήσουμε. Γι' αυτό, μαζί με την πηγαία ευγνωμοσύνη μας για τη δημιουργική γενναιοδωρία του, του οφείλουμε το δίκαιο έπαινο.
Εδώ έπρεπε να τελειώσω. Όμως χθες βγαίνοντας από το λαμπρό αυτό Πνευματικό Κέντρο διάβασα στον τοίχο μιας από τις απέναντι πολυκατοικίες το σύνθημα «Καλύτερα να αγωνίζεσαι μάταια, παρά να ζεις μάταια». Το γκράφιτι λειτούργησε καταλυτικά στη μνήμη μου: μήπως το βαθύτερο νόημα, ο πυρήνας των ιδεών, της δράσης του και του ογκώδους και μοναδικού έργου του Μίκη είναι αυτή η άρνηση μιας επιβίωσης χωρίς πάθος, χωρίς αγώνα, χωρίς όνειρο; Το βέβαιο είναι, ότι ο Μίκης ήταν πάντοτε ανυπόταχτος και οραματιστής. Και είναι αναμενόμενο το κήρυγμα ζωής του να είναι η αντίσταση στη χαμοζωή, η ορμητική και παράφορη κατάφαση στο όραμα ενός βίου αρμονικού, δίκαιου και ελεύθερου. Για τούτο και για όλα όσα μας χάρισε, που μας ωρίμασαν πνευματικά, τον τιμούμε, τον ευγνωμονούμε, τον χαιρόμαστε, τον αγαπάμε.
. /.

Χριστόφορος Αργυρόπουλος
Γεννήθηκε στη Λαμία. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα, όπου και δικηγορεί. Είναι Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων, Αντιπρόεδρος του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη. Μέλος πολλών επιστημονικών οργανώσεων και πρώην Πρόεδρος της Αδέσμευτης Κίνησης Ειρήνης και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη. Συγγραφέας πολλών άρθρων νομικού, πολιτιστικού και πολιτικού περιεχομένου. Συνήγορος του Μίκη Θεοδωράκη και άλλων αγωνιστών στη διάρκεια της δικτατορίας.
Παρουσιάστηκε η αναθεωρημένη αυτοβιογραφία του «Οι δρόμοι του Αρχάγγελου»
Σε εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής από τις Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης.
Η πρότασή μου σαν επιλογή βιβλίου για Ιούλιο και Αύγουστο 2009.

Το Μουσείο αποτελείται από 3 πτέρυγες και εξ αρχής σχεδιάστηκαν εμπνευσμένες από κλασικούς ναούς. Οι δύο παράλληλες χαρακτηρίζονται από Δωρικούς ημικίονες που στηρίζουν ζωφόρο με μετώπες και τρίγλυφα και ένα τριγωνικό αέτωμα στη πρόσοψη.Το κεντρικό τμήμα με αυστηρούς πέτρινους τοίχους στεγάζει τον αναστηλωμένο Βωμό της Περγάμου.

Mουσείο Περγάμου ,νήσος των Μουσείων Βερολίνο

View more documents from Dennis .

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Το μέλλον είναι το παρόν για το οποίο φροντίσαμε χθες
(Ανάλεκτα, Κομφούκιος 551– 479 π.Χ )

Ο Κομφούκιος θεωρείται από πολλούς ο Σωκράτης της Ασίας.Ήταν στοχαστής, δάσκαλος και αξιωματούχος (Kǒng Fūzǐ) και επηρέασε την φιλοσοφία όλης της Ανατολική Ασίας. Έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο προσωπικό ήθος και την κρατική ηθική. Διορίστηκε Υπουργός δημόσιων έργων και ακόλουθα Υπουργός Δικαιοσύνης όταν ήταν μόλις 50 ετών. Όταν , με τις διατυπωμένες θεωρίες για την ηθική στη πολιτική, προσέβαλε κάποια μέλη της αριστοκρατίας της Λου τo πλήρωσε ακριβά .Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη θέση του και εξορίστηκε.

Δεν εγκατέλειψε τα πiστευω του. Συνέχισε να διατυπώνει την θεωρία του μπροστά στους χιλιάδες μαθητές του μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Καθοδήγησε πνευματικά πολλούς ανθρώπους τόσο όσο ζούσε αλλά και μετά τον θάνατο του.
Πολλές φορές στην ζωή βρίσκεσαι μπροστά σε ένα σταυροδρόμι και πρέπει ,σε λίγα λεπτά, να αποφασίσεις ποια οδό θα ακολουθήσεις. Με γνώμονα την δική σου μελλοντική εξέλιξη καλείσαι να κάνεις την καλύτερη επιλογή.

Όταν δεν ξέρεις που θέλεις να πάς όλοι οι δρόμοι σου φαίνονται σωστοί. Θυμάσαι όμως ότι κρατώντας μία κατεύθυνση απομακρύνεσαι οριστικά από την άλλη. Ξέρεις ότι μερικές ευκαιρίες θα σου δοθούν μόνο μία φορά στην ζωή. Σου.

Η αυτογνωσία είναι καλός σύμβουλος αλλά…την διαθέτεις; ΄Έκατσες ποτέ να μιλήσεις με τον εαυτό σου και να τον ρωτήσεις:

τι θέλω από την ζωή μου; Τι όνειρα κάνω και με πόσες θυσίες θα τα κάνω πραγματικότητα; Η απόφαση είναι ολοκληρωτικά δική σου. Με τα υπέρ και τα κατά, που συνεπάγονται αυτής της απόφασης, το μέλλον σου θα αλλάξει. Οι συνέπειες (καταστροφικές ή ευεργετικές )θα επιβαρύνουν εσένα και τους γύρω σου.

Πόση ωριμότητα και πνευματική διαύγεια διαθέτεις για να προβλέψεις ότι από αυτήν την απόφαση θα κριθεί η ζωή σου; Όταν αυτοί οι προβληματισμοί σχετίζονται μόνο με την εξέλιξη σου, οι συνέπειες θα επιβαρύνουν ένα περιορισμένο αριθμό ανθρώπων.
Τι γίνεται όμως όταν η απόφασή σου θα επηρεάσει ένα κίνημα, ένα κόμμα, μία χώρα ;Τι γίνεται με αυτούς που σε ξεχώρισαν; Εμπιστεύτηκαν τα λεγόμενα σου ,το πρόγραμμά σου; Πως μπορείς να απογοητεύσεις τόσο πολύ αυτούς που σε ψηφίσανε; Οι αλυσιδωτές αντιδράσεις σε συνδυασμό με αρκετά πολιτικά γεγονότα θα φανούν στο μέλλον του κινήματος, του κόμματος ,της χώρας. Καλά τα λέει ο Κομφούκιος πως το μέλλον είναι το παρόν για το οποίο φροντίσαμε χθες
Η πολιτική ωριμότητα ,η ρεαλιστική αντίληψη για το πολιτικό γίγνεσθαι και κυρίως η γνώση της ανθρώπινης φύσης θα είναι οι καλύτεροι σύμβουλοι ενός πολιτικού άντρα.

Σχετικά

1. Κύρκου παραληρημα Η ναφθαλίνη ήταν ληγμένη;; του Διονύση Ελευθεράτου

2. Ο Συριζα δεν μπόρεσε να υπερβεί τις δυνατότητες και τα προβλήματα της Ευρωπαικής Αριστεράς του Γιάννη Μπασκόζου

3. Επανίδρυση της Αριστεράς;; του Μωυσή Λίτση

4. Μετεκλογικό τοπίο. Αναστατωμένος ο ΣΥΝ. Ψύχραιμος ο ΣΥΡΙΖΑ.

του Τάσου Αναστόπουλου

5. Για την παραίτηση του Αλέκου του Ανδρέα Ρουμελιώτη.

6.

Ο Πανεπιστημιακός δάσκαλος και Πνευμονολόγος Εντατικολόγος Γιώργος Μπαλτόπουλος έχει ιδιαίτερα ξεχωριστή μεταδοτικότητα είτε μιλάει σε ειδικούς γιατρούς σε συνέδρια είτε όπως θα διαπιστώσετε εσείς που δεν κατέχετε λεπτομέρειες της ιατρικής επιστήμης

Aνθρωποι εναντίον βακτηρίων

View more OpenOffice presentations from Dennis .

Το ψηφιακό χαζοκούτι στη Παγκόσμια και Ελληνική αγορά.

H 12-6-2009 ήταν μια σημαντική μέρα για την ψηφιακή μετάδοση σήματος στην αμερικάνική τηλεοπτική αγορά. Η αρχική ημερομηνία ήταν 17-2-2009 αλλά ο

Πρόεδρος Ομπάμα αποφάσισε την μετάθεση ημερομηνίας διακοπής των επίγειων αναλογικών τηλεοπτικών μεταδόσεων στις ΗΠΑ για σήμερα .6-10 εκατομ. Αμερικανοί αντιμετώπιζαν την προοπτική οι οθόνες τους να μην δείχνουν σήμα, άλλωστε 2,5 εκατ. δικαιούχοι κουπονιών για αγορά ψηφιακού εξοπλισμού είχαν αμελήσει να το πράξουν και έμεναν εκτός διαφημιστικής και προπαγανδιστικής πίττας. Εξ αιτίας αυτής της αποτυχίας στόχων στις νέες τεχνολογίες ο Πρόεδρος David Rehr της Nationa l Association of Broadcasters , του υπεύθυνου φορέα επικοινωνίας αναγκάσθηκε σε παραίτηση.

Ήδη σε ανακοίνωση προ 7ημέρου το 88% των αμερικάνικών νοικοκυριών είναι έτοιμα για αυτή την ψηφιακή μεταβολή όταν τον Απρίλη το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 82%. Το νομικό πλαίσιο είναι από καιρό έτοιμο και το NAB δαπάνησε 1,2 δις δολάρια σε μακρόχρονη ενημερωτική εκστρατεία για την προσαρμογή του κοινού στην ψηφιακή μετάβαση DTV.

Aν θέλετε να πιάσετε τα ελληνικά κανάλια στις ΗΠΑ από τις δυο δορυφορικές εταιρίες, θα πρέπει να διαθέτετε ένα sling box και έναν δέκτη, από την Dish Νetwork καθώς και ένα δεύτερο δέκτη και sling box από την DirecTV! Τώρα θα μου πει κάποιος γιατί θα πρέπει να έχεις διπλά sling box και διπλούς δέκτες! Το ερώτημα είναι εύλογο και η απάντηση πολύ απλή! Διότι τα ελληνικά κανάλια στην Αμερική τα έχουν μοιραστεί σε δυο δορυφορικές εταιρίες.
Ας δούμε τώρα την αντίστοιχη πρόοδο μετάβασης στην ψηφιακή τηλεόραση στην Ευρώπη. Κατ αρχάς σύμφωνα με στοιχεία της EBU ο μέσος όρος τηλεθέασης αυξήθηκε πέρσι σε 3 ώρες και 21 λεπτά στην Ευρώπη. Η παραδοσιακή τηλεόραση δεν φαίνεται να κινδυνεύει σε ανάπτυξη από την έλευση της ψηφιακής, από την μετάδοση μέσω διαδικτύου και πολύ

περισσότερο από την μετάδοση σήματος μέσω κινητού. Mobile TV. H μετάβαση στην αποκλειστική ψηφιακή τηλεοπτική μετάδοση για το 2012 αποτελεί σύσταση και όχι υποχρέωση στη νομολογία της Ε.Ε . Η Αγγλία, Ιταλία, Γαλλία ,Φιλανδία, Ολλανδία,Γερμανία Σουηδία και Λουξεμβούργο είναι ήδη κοντά σε αυτό το στόχο. Η Ισπανία του Θαπατέρο πάει στην ψηφιακή ολοκλήρωση ώς το 2010. Οι μεγάλοι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί πιέζουν την κυβέρνηση να επιδοτήσει την μετάβαση γιατί ώς γνωστον ....η πλουτοκρατία ΅πλήττεται από κρίση ΅ και ο κρατικός κορβανάς είναι συνήθως το παγκάρι της ...δυστυχίας τους. Στην Ισπανία δεν υπάρχει ανταποδοτικό τέλος σαν και αυτό που πληρώνουμε εμείς μέσω ΔΕΗ στην ΕΡΤ, τα έσοδα των δημοσίων τηλεοπτικών σταθμών προέρχονται από

διαφημίσεις μέχρι 12¨ανά ώρα και η Ισπανική Ενωση Δημοσιογράφων ζητά και ο τύπος να μπεί στο πακέτο ενίσχυσης των τραπεζών και των αυτοκινητοβιομηχανιών!
Σύμφωνα με την AGCOM Ιταλίας εντός των χρονικών ορίων θα αναβαθμιστούν τα υπάρχοντα μπουκέτα multiplex και θα δημιουργηθούν 5 νέα ψηφιακά multiplex. H Ιταλία με την ευκαιρία προσανατολίζεται στη χρήση νέων τεχνολογικών προτύπων ψηφιακής συμπίεσης (MPEG-4 AVC, DVB-T2)
Η Κύπρος, μετά από επιτυχή διεκπεραίωση ανοικτού διεθνούς διαγωνισμού που ανέλαβε με επιτυχία η ελληνική εταιρεία ΟmniWave αναμένεται εντός διμήνου περίπου να εναρμονισθεί και να εκπέμπει ψηφιακό σήμα.
Σημαντικές καθυστερήσεις για διάφορους λόγους παρουσιάζουν οι αγορές Ιρλανδίας, Βουλγαρίας, Ουγγαρίας, στη δε Τσεχία η κάλυψη εξοπλισμού λίγο πριν τον αποκλεισμό αναλογικού σήματος είναι 73%. Η Πορτογαλία έχει αναπτύξει τον προγραμματισμό της σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα ώστε η ημερομηνία πλήρους διακοπής των αναλογικών επίγειων μεταδόσεων να είναι η 26-4-2012, δύο χρόνια μετά τη γειτονική Ισπανία, με συνολικά 6 multiplexes (πακέτα) και με συνδρομητικές υπηρεσίες. Η Πολωνία και η Ρουμανία σήμερα εμφανίζονται χειρότερα και από εμάς.
Στην Ελλάδα τα τραίνα των νέων τεχνολογιών είτε λέγονται επικοινωνίες στρατού, είτε λέγονται λεωφόροι οπτικών ινών, είτε λέγονται δορυφορική και επίγεια κάλυψη (π.χ Θράκη) ή διαδικτυακών επικοινωνιών ΒΡΑΔΥΠΟΡΟΥΝ.

Για την ψηφιακή τηλεόραση ετέθη το 2006 ένα νομικό πλαίσιο, ν.3592/2006, μπήκαν οι ευρωπαϊκές ρήτρες και μετά άρχισε το σύνηθες αλισβερίσι μεταξύ μη χορηγών και μη πολιτικών, παντελώς άγνωστα στο εξωτερικό.
Η ψηφιακή ΕΡΤ έχει ξεχωριστούς προϋπολογισμούς και κάποιο ενδεικτικό έργο, πολυδιαφημισμένο αλλά απελπιστικά χωρίς καμιά εμβέλεια στο τηλεθεάμον κοινό. Ζήτημα να κυκλοφορούν 300.000 αποκωδικοποιητές ψηφιακού σήματος συμβατοί όχι κατ ανάγκη πλήρως με το εκπεμπόμενο περιεχόμενο (Ελληνικό Οδηγό Προγράμματος-EPG , Διαδραστικές Υπηρεσίες-iTV, κ.α). Μέσα στο κτίριο της ΕΡΤ πρέπει να την βλέπουν 10-12 διευθυντικά στελέχη και όχι φανατικά.
Το όλο έργο θυμίζει ημέρες Σημίτη 7 χρόνια πριν τα Ολυμπιακά έργα. Βραδυπορία πριν τις υπερκοστολογημένες αναθέσεις.
Τη στιγμή που σε ολόκληρη την Ευρώπη οι πάροχοι δικτύων επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης «χρυσοπληρώνουν» τις συχνότητες UHF μετά από σχετικές δημοπρασίες, το «Παρόν» αποκαλύπτει ότι η ελληνική κυβέρνηση μείωσε στο 1% το τέλος χρήσης συχνοτήτων για το 2009, ικανοποιώντας σχετικό αίτημα της ΕΙΤΗΣΕΕ. Σύμφωνα με την εφημερίδα, η μείωση γίνεται ως αντιστάθμισμα των επενδύσεων που θα κάνουν οι σταθμοί εθνικής εμβέλειας κατά τη μετάβασή τους στην επίγεια ψηφιακή τηλεόραση. Θέλουμε να πιστεύουμε, λοιπόν, ότι τη στιγμή που ικανοποιείται ένα σημαντικό αίτημα της ΕΙΤΗΣΕΕ, η ελληνική κυβέρνηση θα ικανοποιήσει παράλληλα και το πάγιο αίτημα της «άλλης Ελλάδας» για … τηλεόραση εθνικής εμβέλειας!

Εδώ έχουμε ένα κατ αρχάς παράδοξο η τεχνολογική βραδυπορία να επαναλαμβάνεται στο κονσόρτσιουμ των 7 καναλαρχών εθνικής εμβέλειας του ιδιωτικού τομέα που από τις 6-7 εταιρείες παροχής ψηφιακού εξοπλισμού με προσφορές από τον Οκτώβρη του 2008 πρόκριναν από τις 4 επικρατέστερες τον Μάρτη του 2009 σε τεχνικό επίπεδο υποδομής την πλέον αδαή και άπειρη στο τομέα της ψηφιακής τηλεόρασης από αυτές. Και γεννάται το ερώτημα , μα καλά νέους πελάτες, νέες διαφημίσεις, νέους τομείς δραστηριοτήτων κωφεύουν οι εκδότες της ενημέρωσης τα 7 γνωστά κανάλια ANTENNA, MEGA, ALPHA, ALTER, STAR, SKAI και MΑΚΕΔΟΝΙΑ δεν θέλουν να προσπεράσουν την βραδυφλεγή ΕΡΤ στον ανταγωνισμό;;

Το ανωτέρω ερώτημα ήρθε να απαντηθεί και από την προαναφερόμενη αντίστοιχη εμπειρία της Ισπανίας, φαίνεται οι σοσιαλδημοκράτες με τους ταγούς των τηλεοπτικών ΜΜΕ τα έχουν πάντα καλά.
Στην Ε.Ε. λίγο πριν τις ευρωεκλογές είχε αρχίσει δημόσια διαβούλευση για την χρηματοδότηση των δημοσίων ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών. Εκεί ετέθη ένα ζήτημα του εάν οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί μπορεί να τύχουν κρατικής επιδότησης, εφόσον και τάχα προσφέρουν “υπηρεσίες δημοσίου συμφέροντος.”
Ετσι είδαμε το ΙΟΜ, το ΕΚΕΜΕ και την τέως ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ κ. Κατερίνα Μπατζελή να διοργανώνουν στις 27-4-09 διεθνή ημερίδα με τίτλο “Ευρωπαϊκή τηλεόραση και Δημόσιος Ρόλος”. Αν οι τεχνικοί των ιδιωτικών καναλιών έχουν ως πειραματικό ψηφιακό πεδίο τα επόμενα δύο χρόνια να δοκιμάσουν τις εντεταλμένες επισφαλείς επιλογές τους στη περιοχή Ανατ. Θεσσαλονίκης ή του Ξυλοκάστρου, μάλλον ετοιμαστείτε όλοι εσείς που έχετε μάθει τους καναλάρχες μας να μην πληρώνουν, να βάλετε εσείς βαθιά το χέρι στη τσέπη για κάποιο νέο ανταποδοτικό τέλος που θα πηγαίνει στο νέο στόχο της Digital TV με τις ευλογίες είτε των νυν είτε των επομένων “ θεραπόντων” τον ψηφιακό μας κόσμο στο κουτί που λέγεται τηλεόραση.

12-6-2009
Διονυσος.

Οι φωτό είναι από Μain Control Room κυρίως αμερικανικών αιθουσών, τα σήματα των αντίστοιχων πρωτοκόλλων όπως και ο παγκόσμιος χάρτης από dvb.org ,oi εξελληνισμένες οθόνες από το EPG της EΡΤ , και η αποκαλυπτική τελευταία φυσικά από το MEGA.

Σχετικά

1. Ψηφιακά παρατράγουδα

Πάμε πάρκο με κακομαθημένους πελάτες ψηφοφόρους.

Ζητείται Πολίτης

Η παλιότερη θύμηση που έχω από εκλογές ήταν η μαρτυρία ενός ηλικιωμένου στη Πίνδο για τις εκλογές βίας και νοθείας του 1961 που νέο τότε τον υποχρέωσαν να πάει 8-10 φορές να ψηφίσει με ονόματα πεθαμένων συγγενών του πάντα υπερ ΕΡΕ και τον έσκιαζε η κατάσταση να ψηφίζει για τα ....φαντάσματα των προγόνων του. Μετά με την αλλαγή του Ανδρέα οι εκλογικές αναμετρήσεις συνυπήρχαν με τους αγώνες ερώτων μάταιους, με ναυτάκια έξω από τα εκλογικά τμήματα, καθότι Α Πειραιά τότε, με παππούδες που χάναν τον σταυρωμένο ήλιο τους, με γιαγιάδες που ψάχναν τον φρυδά τους και πρεσβύωπες που αντι για το σφυροδρέπανο του ΚΚΕ έριχναν κάτι από ανασυγκρότηση ή μ-λ που είχαν σφυροδρέπανο σε bold έκδοση. Οι επιλογές μου πάντα υπήρξαν υπερ φτωχών και αδυνάτων στο εκλογικό σώμα, μικρών κομμάτων και ξεχωριστών υποψηφίων με πρόταση και πρόγραμμα υπέρ των πολλών. Η στάση όμως των πολλών έπαιρνε πάντα απόσταση από τις επιλογές μου σε βαθμό υπερβολής. 80% του εκλογικού σώματος μοιρασμένο σε στρατόπεδα πράσινων και βένετων που ακόμα δίνουν γη και ύδωρ αντίθετα σε συμφέροντά τους. Διαπραγματεύονται την επίσκεψη σε μια βασιλόπιτα, μια κηδεία ή μια προεκλογική δεξίωση , την επαφή σε κάποιο πολιτικό γραφείο για αιτήματα δίκαια και άδικα, που πάντα απεχθανόμουν και λοιδορούσα. Δεν έχασα τίποτα από τη ζωή μου χωρίς να διαπραγματεύομαι κάποιο προσωπικό όφελος στη ζωή μου προσπαθώντας πάντα σε από κοινού αλλαγές βήμα βήμα στο πολιτικό σκηνικό χωρίς κυβερνήσεις αυτοδυναμίας, πελατειακές σχέσεις υπέρ λίγων, αποφάσεις συλλογικές ,κινηματικές ενώ στην Ελλάδα για μια θέση εργασίας ή μια μετάθεση ή μια τεμπελοαπασχόληση χρειάζεται η έννοια του παράγοντα, του ψευτοσύμβουλου του golden boy . Ακόμα και για νόμιμη πληρωμή ενός επιχειρηματία που έμπλεξε με το δημόσιο χρειάζεται η εύφημος μνεία του κυβερνητικού υπεύθυνου σε αυτό το έκτρωμα κράτος Κρόνου που τρώει τα παιδιά του. Διαφθορά 56% μας μετρούν οι ξένοι, οι έντιμοι νοιώθουν αναξιοπαθείς και παραγκωνισμένοι. Τα προπό και τα γήπεδα αναστενάζουν, ο κόσμος δεν πήγε για μπάνιο και με τέτοια ακρίβεια στα ελληνικά νησιά προγραμματίζει διακοπές στη φτηνή Ευρώπη.. Την φτήνια να ψωνίζομαι σε κομματικά πολυκαταστήματα για ρουσφέτια, εγώ στη ζωή μου το απέφυγα, το ίδιο θα επιθυμούσα να λέγατε και πολλοί από σας.
Δείτε τα αποτελέσματα εδώ.

Τώρα δυο λόγια για την αποχή και το αποτέλεσμα. Αν εκκαθαριστούν οι εκλογικοί κατάλογοι ιδίως του εξωτερικού η αποχή 47,3% γίνεται 36 %.

Λείπουν 2.000.000 ψηφοφόροι. Δεν είχαν δυνατότητα βέβαια με τέτοια ακρίβεια να πάνε για μπάνιο. Η αποχή των χθεσινών εκλογών ήταν 4πλάσια από την αντίστοιχη , με καθαρούς καταλόγους υπολογιζόμενη των εκλογών 2007. Ανωριμότητα, χωρίς πολιτική λύση πειστική διεξόδου μα και αθώα πρωτόγονη αγανάκτηση. Οι καναλάρχες κλπ( Κουρήδες, star, Tράγκας, Λαζόπουλος ) κατάφεραν να περάσουν το όλοι ίδιοι είναι και λείπουν σε απόλυτα νούμερα 1.000.000 ψήφοι από ΝΔ, 200.000 από ΠΑΣΟΚ,

150.000 ψήφοι από ΚΚΕ, και 14.000 ψήφοι από Σύριζα. Οπότε δεν καταλαβαίνω ούτε γιατί πανηγυρίζουν ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ, ούτε γιατί τα βάφει τόσο μαύρα η ΝΔ ή ο Σύριζα. Η ΝΔ διασφάλισε 110.000 ψήφους στο όμορο Λαός και ο Σύριζα έχασε από την προπαγάνδα 130.000 ψήφους προς Οικολόγους που προκλητικά τους φούσκωναν οι στατιστικές. Οι διαφορές προκύπτουν αν αφαιρέσουμε τους νυν ψηφίσαντες από τους αντίστοιχους των Ευρωεκλογών 2004.

Η ΝΔ κατάφερε να μη συντριβεί και να περιπέσει σε χρόνια βαρηκοϊα, το ΠΑΣΟΚ θέλει οφθαλμιατρική περίθαλψη για την κατάντια του, το ΚΚΕ χρήζει ψυχιατρικής ερεύνης και ο Σύριζα και οι Οικολόγοι είναι Παιδιατρικού και Ορθοπεδικού ενδιαφέροντος. Μας λείπει ο λόγος και ο τρόπος επικοινωνίας, εκτός διαδικτύου, όποιος πιστεύει την ενότητα της αριστεράς σαν πολλαπλασιαστικό παράγοντα πρέπει να δουλέψει για αυτό.

Έγκυρα 5.200.000 ψηφοδέλτια είχαμε να δούμε από το 1977. Οι λίγοι θα αποφασίζουν για τους πολλούς, μήπως η πελατειακή σχέση που προαναφέρω στο πρώτο σκέλος διώχνει τον κόσμο από την αξιοπιστία των πολιτικών και των κομμάτων;;;;
Είχα προειδοποιήσει εγκαίρως για τα σχέδια του συστήματος για αξιοπρεπή ήττα του δικομματισμού ,της διαφθοράς, των σκανδάλων, της διαιώνισης του συστήματος. Τον ακούσατε τον Μίχαλο ,τον Παπαθανασίου, τον Σπηλιωτόπουλο και τον Καραμανλή τι εννοούν υπευθυνότητα. Τα δικά τους δικά τους με 32,5% του 52% των ψηφισάντων. Ακούσατε πιθανώς την έπαρση του Παπανδρέου για λαϊκή εντολή με 36,5% επί των 52%.με αναφορές περι του πρακτέου πάλι γενικόλογες να μην σπάσει αυγά σε έναν καθόλα επίσης συντηρητικό χώρο στο πράτειν.
Από τα θετικά των εκλογών , ήταν και το 3ήμερο του προηγούμενου Σαββατοκύριακου στο σωματείο των συμβασιούχων του ΙΚΑ, οι πολλές φέρελπεις συζητήσεις με δικαστικούς λειτουργούς και αξιόλογα επαγγελματικά στελέχη από το χώρο της ΕΛΑΣ, η επαφή με πολλούς γειτόνους της περιοχής του Νέου Κόσμου σε ένα πανηγύρι εκλογικής διαδικασίας που κάθε άποψη είναι θεμιτή και αποδεκτή. Η ολοήμερη εθελοντική προσπάθεια των μελών της εφορευτικής ,έστω και λίγοι στα συν αν και με 150 εκατ. έξοδα θα μπορούσαν να παίρνουν ένα αντίδωρο από αυτά, ήθελα νάξερα που πάνε όλα αυτά τα λεφτά.

Από τα αρνητικά , το πολύ μπινελίκωμα από προσερχόμενους που έπεσε για τα διεστραμμένα πρωτοφανή λάθη του Υπουργείου Εσωτερικών στο διαδίκτυο για το μάθε που ψηφίζεις, η κακή οργάνωση από δημοτικές και νομαρχιακές αρχές στην Α Αθηνών που ταλαιπώρησε κόσμο και ντουνιά με οργάνωση που έδιωχνε με κάθε τρόπο τον ψηφοφόρο μακριά από την κάλπη. Πχ Αντί για αίθουσες στο ισόγειο στο 2ο όροφο των σχολείων! Ακόμα και οι αγγελιοφόροι τηλεγραφημάτων μασούσαν έπαρση και έφτυναν πρόκες. Στην αξιοπιστία των εκλογών φροντίσαμε να μην ψηφίζουν εύκολα διπλοεγγεγραμμένοι και μη εγγεγραμμένοι στα μητρώα με χαρτιά από δήμο, φωτοκόπιες σωρηδόν σαν και αυτές που αλλοίωσαν το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών του 2000. Θυμάστε τα αεροπλάνα από Καύκασο και Κύπρο.
Οι 263 εκλεγμένοι συντηρητικοί ευρωβουλευτές, οι 161 σοσιαλδημοκράτες, από 80 φιλελεύθεροι, 52 πράσινοι οικολόγοι , 33 ευρωσκεπτικιστές αριστεροί και 19 ακροδεξιοί συμπληρώνουν την παλέτα χρωμάτων της νέας σύνθεσης του Ευρωκοινοβουλίου αλλά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνεχίζει να βγαίνει από το συμβούλιο των πρωθυπουργών των 27 χωρών, βοήθειά μας. Ο Μπαρόζο ελέω λαού βλαχοεπίτροπος.
Διαχείριση σκουπιδιών, άγονες συγκοινωνίες, πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, νοσοκόμοι και γιατροί στα νοσοκομεία, δωρεάν παιδεία, πολιτισμό αξιόμαχο, δουλιές και ασφάλιση, αξιοκρατία και προστασία δασών και περιβάλλοντος είναι και το σημερινό ζητούμενο στη χώρα των μεγαλοτραπεζιτών και μεγαλοπαραγόντων τύπου, των εργολάβων ,των μεσιτών και των παρασιτικών απασχολήσεων , το μεγάλο μας πάρκο που όλοι εμείς οι ψηφοφόροι ως χτές επιδεικνύουμε την γύμνια μας στους τουρίστες και όσους ζωόφιλους επισκέπτες στρέφουν βλέμμα συμπόνιας και περιέργειας στο μικρό ευρωπαϊκό κλουβί μας.
Διόνυσος

Ενότητα της αριστεράς και ΚΚΕ

Στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ, η κ. Παπαρήγα είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «έχει μετατρέψει σε εκλογικό χαρτί την ενότητα της αριστεράς, ενώ αλλού έχει το νου του». Προφανώς αναφέρεται στο κάλεσμα που απεύθυναν ο Αλ. Τσίπρας, ο Μαν. Γλέζος και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για τη δημιουργία ενός τρίτου, ισχυρού πόλου στα αριστερά του πολιτικού συστήματος, ενός πόλου που θα συσπειρώνει όλες τις δυνάμεις της αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας. Στην προσπάθεια της κ. Παπαρήγα να διατηρήσει τα τείχη που έχει υψώσει ανάμεσα στον κόσμο του ΚΚΕ και την υπόλοιπη αριστερά αντιτείνουμε τα εξής:
1. Οι πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά τους αγώνες του ΣΥΡΙΖΑ στα κοινωνικά κινήματα, στη βουλή και την ευρωβουλή για ειρήνη (αντιπολεμικές διαδηλώσεις) για δημόσια δωρεάν παιδεία (άρθρο 16), για δημόσια υγεία (κινητοποιήσεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού) και κοινωνική ασφάλιση (κινητοποιήσεις ενάντια στους αντιασφαλιστικούς νόμους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ), για αξιοπρεπείς συνθήκες απασχόλησης (συμβασιούχοι, ελαστικές σχέσεις εργασίας), για αποτροπή των ιδιωτικοποιήσεων (λιμάνια, ολυμπιακή, ΟΤΕ κλπ) για την υπεράσπιση των παραλιών , των ελεύθερων αστικών χώρων και του περιβάλλοντος (Ελληνικό, Βοτανικός, μονή Τοπλού, Ασωπός Λιθάνθρακας). Οι πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά ότι όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει έκκληση για ενότητα και συγκρότηση ενός τρίτου ισχυρού αριστερού πόλου αυτό που «έχει στο νου του» είναι να καταστήσει τους αγώνες αυτούς ακόμα πιο αποτελεσματικούς.

2. Για τον ΣΥΡΙΖΑ η ενότητα της αριστεράς δεν είναι «εκλογικό χαρτί» άλλα η ουσία της ύπαρξής του, αφού ο ίδιος συνιστά ένα τέτοιο ενωτικό εγχείρημα. Η ενότητα της αριστεράς και της οικολογίας δεν τέθηκε πρώτη φορά κατά την τρέχουσα προεκλογική περίοδο, αλλά πολλά χρόνια πριν κατά τη συγκρότηση του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ.
3. Το ότι η κ. Παπαρήγα αισθάνεται την ανάγκη να συκοφαντεί προεκλογικά τον ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτει το γεγονός ότι η έκκληση για ενότητα βρίσκει ολοένα και μεγαλύτερη απήχηση στον κόσμο της αριστεράς και του ΚΚΕ. Αυξάνουν συνεχώς οι αριστεροί πολίτες που κατανοούν ότι ο εμφύλιος στην αριστερά μέσα στην κρίση που χτυπάει τους εργαζόμενους, τη νεολαία και το περιβάλλον βολεύει τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Η διασπαστική στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ οδηγεί εκ των πραγμάτων στη συρρίκνωσή της επιρροής του. Η συρρίκνωση αυτή αναμένεται να καταγραφεί με ποσοστά για το ΚΚΕ χαμηλότερα από τις προηγούμενες ευρωεκλογές. Είναι αυτή ακριβώς τη συρρίκνωση που προσπαθεί να περιορίσει η κ. Παπαρήγα τσουβαλιάζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ με τις δυνάμεις του δικομματισμού.
4. Το εγχείρημα της ενότητας της αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας, και η ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού έχει ήδη μπει μπροστά, τόσο στη χώρα μας όσο και στην ευρώπη. Η ιστορία δεν περιμένει κανέναν και σίγουρα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν περιμένει τον Περισσό. Όμως, δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε τις ευθύνες του Περισσού για τη διαιώνιση της κυριαρχίας του δικομματισμού μέσω της διασπαστικής στάσης που κρατά.

5. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν χρειάζεται να πάει 20 χρόνια πριν για να ασκήσει κριτική στο ΚΚΕ. Πριν από λίγα χρόνια το ΚΚΕ εναντιώθηκε λυσσωδώς στην αρχή του μεγαλειώδους κινήματος για το άρθρο 16 (οι ανακοινώσεις της πανσπουδαστικής και της ΚΝΕ αυτής της περιόδου έχουν «εξαφανιστεί» από τις ιστοσελίδες τους...). Αφού δεν κατάφερε να το αναχαιτήσει μπήκε όψιμα με διασπαστική λογική. Και αφού πάλι έφαγε τα μούτρα του και το κίνημα πέτυχε μια μεγαλειώδη νίκη, το ΚΚΕ διαλαλούσε ότι δεν ήταν νίκη. Αλλά και μερικούς μήνες πριν, στην εξέγερση του Δεκέμβρη, το ΚΚΕ επιτέθηκε στους εργαζόμενους και τη νεολαία,

συκοφαντώντας τον αγώνα τους μιλώντας για κουκουλοφόρους, σωματέμπορους και πράκτορες μυστικών υπυρεσιών διαπράττοντας ιστορικό πολιτικό λάθος. Άρα, έχουμε και εμείς πολλά να πούμε για το ΚΚΕ, όμως αυτή η ιστορία της αλληλοκατηγορίας δεν τελειώνει ποτέ. Όμως, το ζήτημα είναι ότι μέσα στην κρίση οι ευθύνες όλων μας είναι διαφορετικές. Παρά τις διαφορές μας, δεν έχουμε την πολυτέλεια να επιτρέψουμε στον δικομματισμό να κρατά την τύχη της χώρας στα χέρια του μέσα στην κρίση. Γι’αυτόν ακριβώς το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να στηριχθεί: γιατί είναι η μόνη δύναμη που αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα της στιγμής.

Γραφείο Τύπου ΣΥΝ

ΧΩΡΙΣ ΕΡΙΝΥΕΣ

Ο φόνος ήταν πρωτοφανής και αποτρόπαιος, συνέβη προ 20ετίας σε χωριό στο Υπόλοιπο Αττικής. Η σύζυγος σκότωσε με τσεκούρι τον σύζυγο που την κακοποιούσε σωματικά και ψυχικά, τον τεμάχισε και τα κομμάτια του τα
«τακτοποίησε» σε ένα βόθρο. Μετά δήλωσε εξαφάνιση αλλά στην Μεγάλη Πέμπτη της χρονιάς εκείνης η μεγάλη πλημμύρα και η όσφρηση κάποιων σκύλων αποκάλυψαν το πτώμα, ή μάλλον τι είχε απομείνει. Ότι απόμεινε από το θύμα αγριάνθρωπο στο τάφο , η μάνα στη φυλακή Κορυδαλλού και τρία παιδιά στη θεία, την ανίκανη να διαχειριστεί το σαρκίο και την μοναξιά της. Τα παιδιά του πάθους και της τραγωδίας μεγάλωναν με τον αυτόματο πιλότο.
Η λύτρωση της μανιακής φάσης της τραγωδίας έφερε παροδική νηνεμία , έλλειπαν άτομα από το διαλυμένο σπίτι. Η μελαγχολία φούντωνε στις καρδιές των δύο μεγάλων αδελφών. Αν ψάξουμε κάποιο κενό, κάποια συναισθηματική ανεπάρκεια από ανθρώπινη στοργή από κοινωνική πρόνοια ή οικογενειακή και εθνοτική αλληλεγγύη σε αυτή τη φάση της παιδικής ηλικίας πρέπει να την αναζητήσουμε. Τα παιδιά στερήθηκαν βίαια ότι πιο ανθρώπινο είχαν, απομακρύνθηκαν από την φόνισσα φυλακισμένη μάνα. Το παιδικό παιγνίδι του μεγάλου γιου πριν τρυγήσει την εφηβεία του σκόνταψε, σε μοιραία ..... ευθεία τροχαίου. Υπερβολική ταχύτητα με μηχανάκι , τι να προλάβει;;
Ο δεύτερος ήταν ο φιλαράκος του, ο εξ απορρήτων όλο κους κους και αυτό που λένε ίδια ενδιαφέροντα.

Κάποιος πνευματικός τσόγλανος που νόμιζε ότι τα ξέρει όλα του μίλησε λόγια «παρηγοριάς» για την επουράνιο βασιλεία ,εκεί που είναι ο αδελφούλης του. Έτσι τόχε δει το έργο με happy end. Ο δεύτερος γιος στα 17 του με μηχανή πήγε και καρφώθηκε πίσω από αγροτική φρέζα έτσι σαν Παλαιστίνιος καμικάζι για να γίνει κομμάτια σε χωράφια του Τυρνάβου. Αν δεν υπήρχε και η μικρή κόρη που βλέπει πολύ τηλεόραση θάλεγε κανείς ότι έχουμε μια Σεξπηρική τραγωδία που σκοτώνονται όλοι οι πρωταγωνιστές του έργου. Όλοι...... μα ξεχνάμε την φυλακισμένη φόνισσα, βγήκε πρόσφατα ποιός θα πει κάτι στη ζώσα Κλυταιμνήστρα , ίσως ότι οι πολλοί φονιάδες είναι έξω από τον Κορυδαλλό ανάμεσά μας. Μόνο αμαρτίες γονέων, «παιδεύουσι τέκνα»;;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 2-3-06