H Αλήθεια για την Ελλάδα

Η  ΑΛΗΘΕΙΑ  ΓΙΑ ΤΗΝ  ΕΛΛΑΔΑ

Υπάρχει μια διεθνής συνωμοσία με στόχο την ολοκλήρωση της καταστροφής της χώρας μου. Ξεκίνησαν από το 1975 με στόχο τον νεοελληνικό πολιτισμό, συνέχισαν με την διαστροφή της νεότερης ιστορίας μας και της εθνικής μας ταυτότητας και τώρα προσπαθούν να μας εξαφανίσουν και βιολογικά με την ανεργία, την πείνα και την εξαθλίωση. Εάν ο ελληνικός λαός δεν ξεσηκωθεί σύσσωμος για να τους εμποδίσει, ο κίνδυνος για την εξαφάνιση της Ελλάδας είναι υπαρκτός. Εγώ την τοποθετώ μέσα στα δέκα επόμενα χρόνια. Από μας θα μείνει μόνο η μνήμη του πολιτισμού μας και των αγώνων μας για την ελευθερία.
Ως το 2009 δεν υπήρχε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Οι μεγάλες πληγές της οικονομίας μας ήταν οι υπερβολικές δαπάνες για την αγορά πολεμικού υλικού και η διαφθορά μιας μερίδας του πολιτικού και του οικονομικο-δημοσιογραφικού χώρου. Όμως και για τις δύο πληγές ήταν συνυπεύθυνοι και οι ξένοι. Όπως λ.χ. οι Γερμανοί, Γάλλοι, Άγγλοι και Αμερικανοί, που κέρδιζαν δισεκατομμύρια ευρώ σε βάρος του εθνικού μας πλούτου από την ετήσια πώληση πολεμικού υλικού. Αυτή η συνεχής αιμορραγία, μάς γονάτιζε και δεν μας επέτρεπε να προχωρήσουμε προς τα εμπρός, ενώ προσέφερε πλούτο στα ξένα έθνη. Το ίδιο συνέβαινε και με το πρόβλημα της διαφθοράς. Λ.χ. η Γερμανική Siemens είχε ειδικό κλάδο για την εξαγορά Ελλήνων παραγόντων, προκειμένου να τοποθετήσει τα προϊόντα της στην ελληνική αγορά. Επομένως ο ελληνικός λαός υπήρξε θύμα αυτού του ληστρικού ντουέτου, Ελλήνων και Γερμανών, που πλούτιζαν σε βάρος του.

Είναι φανερό ότι αυτές οι δύο μεγάλες πληγές θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν οι ηγεσίες των δύο φιλοαμερικανικών κομμάτων εξουσίας δεν είχαν διαβρωθεί από στοιχεία διεφθαρμένα, τα οποία για να καλύψουν τη διαρροή του πλούτου (που ήταν προϊόν της εργασίας του ελληνικού λαού) προς τα ταμεία των ξένων χωρών, κατέφευγαν στον υπέρμετρο δανεισμό, με αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος να φτάσει στα 300 δισ. ευρώ, δηλαδή το 130% του ΑΕΠ (Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος).          

Με την κομπίνα αυτή οι ξένοι που προανέφερα κέρδιζαν διπλά. Πρώτον από την πώληση των όπλων και των προϊόντων τους. Και δεύτερον από τους τόκους των χρημάτων που δάνειζαν στις κυβερνήσεις και όχι στον λαό. Γιατί όπως είδαμε, ο λαός ήταν το κύριο θύμα και στις δύο περιπτώσεις. Ένα παράδειγμα και μόνο θα σας πείσει. Οι τόκοι του δανείου του ενός δισ. δολλαρίων που έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου στα 1986 από μια μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα, έφτασαν στα 54 δισ. ευρώ και ξεπληρώθηκαν τελικά το … 2010!

Ο  κ. Γιούνγκερ εδήλωσε προ ενός έτους ότι είχε διαπιστώσει τη μεγάλη αιμορραγία των Ελλήνων από τις υπερβολικές (και αναγκαστικές) δαπάνες για την αγορά πολεμικού υλικού από Γερμανία και Γαλλία συγκεκριμένα. Και συμπέρανε ότι έτσι οι πωλητές μας οδηγούν σε βέβαιη καταστροφή. Όμως ομολογεί ότι δεν προέβη σε καμμιά ενέργεια, για να μη βλάψει τα συμφέροντα των φιλικών του χωρών!
Στα 2008 υπήρξε η μεγάλη οικονομική κρίση στην Ευρώπη. Ήταν λοιπόν επόμενο να επηρεαστεί και η ελληνική οικονομία. Εν τούτοις το επίπεδο ζωής, αρκετά υψηλό, ώστε να έχουμε καταταγεί μεταξύ των 30 πλουσιότερων χωρών του κόσμου, έμεινε βασικά το ίδιο. Υπήρξε όμως άνοδος του δημοσίου χρέους. Όμως το δημόσιο χρέος δεν οδηγεί αναγκαστικά σε οικονομική κρίση. Τα χρέη μεγάλων χωρών όπως λ.χ. οι ΗΠΑ και η Γερμανία υπολογίζονται σε τρισεκατομμύρια ευρώ. Το πρόβλημα είναι εάν υπάρχει οικονομική ανάπτυξη και παραγωγή. Τότε μπορεί κανείς να δανείζεται από τις μεγάλες Τράπεζες με επιτόκιο έως 5%, έως ότου περάσει η κρίση.
Σ’ αυτή τη θέση ακριβώς βρισκόμασταν στα 2009, όταν έγινε η κυβερνητική αλλαγή τον Νοέμβριο και ανέλαβε πρωθυπουργός ο Γ. Παπανδρέου. Για να κατανοηθεί τι σκέπτεται σήμερα ο ελληνικός λαός για την καταστροφική πολιτική του, παραθέτω δύο νούμερα: Στις εκλογές του 2009 το ΠΑΣΟΚ κέρδισε το 44% των ψήφων. Σήμερα τα γκάλοπ του δίνουν 6%.          

Ο κ. Παπανδρέου θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση (που όπως είπα αντανακλούσε την ευρωπαϊκή) με δάνεια από τις ξένες Τράπεζες και με το σύνηθες επιτόκιο δηλαδή κάτω από 5%. Εάν το έκανε αυτό, δεν θα υπήρχε για τη χώρα μας το παραμικρό πρόβλημα. Το αντίθετο μάλιστα θα συνέβαινε, γιατί βρισκόμασταν σε φάση οικονομικής ανάπτυξης κι έτσι ασφαλώς θα ανέβαινε το βιοτικό μας επίπεδο.
Όμως ο κ. Παπανδρέου είχε ήδη ξεκινήσει τη συνωμοσία του εναντίον του ελληνικού λαού από το καλοκαίρι του 2009, όταν συναντήθηκε κρυφά με τον Στρως Καν, με στόχο να οδηγηθεί η Ελλάδα κάτω από την ηγεμονία του ΔΝΤ. Η πληροφορία για τη συνάντηση αυτή δόθηκε στην δημοσιότητα από τον ίδιο τον πρώην Πρόεδρο του ΔΝΤ..          

Για να φτάσουμε όμως έως εκεί, θα έπρεπε να παραμορφωθεί η πραγματική οικονομική κατάσταση στη χώρα μας, ώστε να φοβηθούν οι ξένες Τράπεζες και να ανεβάσουν τα επιτόκια δανεισμού σε απαγορευτικούς αριθμούς. Αυτή η επαχθής επιχείρηση ξεκίνησε με την ψεύτική εκτίναξη του Δημοσίου Ελλείμματος από το 9,2% στο 15%. Για την κακουργηματική αυτή πράξη ο Εισαγγελέας κ. Πεπόνης παρέπεμψε προ 20 ημερών στην Δικαιοσύνη τους κυρίους Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου (υπουργό των Οικονομικών).            Ακολούθησε η συστηματική εκστρατεία του κ. Παπανδρέου και του Υπουργού Οικονομικών στην Ευρώπη που διήρκεσε 5 μήνες, κατά την οποία προσπαθούσαν να πείσουν τους ξένους ότι η Ελλάδα είναι ένας Τιτανικός έτοιμος να βυθιστεί, ότι οι Έλληνες είναι διεφθαρμένοι, τεμπέληδες και επομένως ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες της χώρας. Σε κάθε τους δήλωση ανέβαιναν τα επιτόκια, ώστε να μην μπορούμε πια να δανειστούμε, οπότε η υπαγωγή μας στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα να πάρει τον χαρακτήρα της σωτηρίας μας, ενώ στην πραγματικότητα υπήρξε η αρχή του θανάτου μας.

Τον Μάιο του 2010 υπεγράφη από έναν και μόνο Υπουργό το περίφημο Μνημόνιο, δηλαδή η πλήρης υποταγή μας στους δανειστές μας. Το ελληνικό δίκαιο σ’ αυτές τις περιπτώσεις απαιτεί την ψήφιση μιας τόσο σημαντικής συμφωνίας από τα τρία πέμπτα της Βουλής. Άρα στην ουσία το Μνημόνιο και η Τρόικα που σήμερα ουσιαστικά μας κυβερνούν. λειτουργούν παράνομα όχι μόνο για το ελληνικό αλλά και για το ευρωπαϊκό δίκαιο.
Από τότε έως τώρα, εάν τα σκαλιά που οδηγούν στο θάνατό μας είναι είκοσι, έχουμε ήδη διανύσει πάνω από τα μισά. Φανταστείτε ότι με το Μνημόνιο αυτό παραχωρούμε στους ξένους την Εθνική μας Αυτοτέλεια και την Δημόσια περιουσία μας. Δηλαδή Λιμάνια, Αεροδρόμια, Οδικά δίκτυα, Ηλεκτρισμό, Ύδρευση, Υπόγειο και υποθαλάσσιο πλούτο κλπ. κλπ. Κι ακόμα τα ιστορικά μας μνημεία όπως η Ακρόπολη, οι Δελφοί, η Ολυμπία, η Επίδαυρος κλπ. αφού έχουμε παραιτηθεί από όλες τις σχετικές ενστάσεις.
Σταμάτησε η παραγωγή, ανέβηκε στο 18% η ανεργία, κλείσανε 80.000 καταστήματα, χιλιάδες βιοτεχνίες και εκατοντάδες βιομηχανίες. Συνολικά βάλανε λουκέτο 432.000 επιχειρήσεις. Δεκάδες χιλιάδες νέοι επιστήμονες εγκαταλείπουν τη χώρα, που βυθίζεται κάθε μέρα και πιο πολύ σε μεσαιωνικό σκότος. Χιλιάδες πρώην ευκατάστατοι πολίτες ψάχνουν στα σκουπίδια και κοιμούνται στο πεζοδρόμιο.     

    

Στο μεταξύ υποτίθεται ότι ζούμε χάρη στη μεγαλοψυχία των δανειστών μας, της Ευρώπης των Τραπεζών και του ΔΝΤ. Στην πραγματικότητα κάθε πακέτο με τα δεκάδες δισ. ευρώ με τα οποία χρεώνεται η Ελλάδα επιστρέφεται ολόκληρο από κει που έρχεται, ενώ εμείς φορτωνόμαστε νέους αβάσταχτους τόκους. Και επειδή υπάρχει η ανάγκη να διατηρηθεί το Κράτος, τα Νοσοκομεία και τα Σχολεία, η Τρόικα φορτώνει τα μεσαία και τα κατώτερα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας με υπέρμετρους φόρους, που οδηγούν κατ’ ευθείαν στην πείνα. Γενικευμένη κατάσταση πείνας είχαμε στην αρχή της γερμανικής κατοχής το 1941 με 300.000 νεκρούς σε διάστημα έξι μηνών. Από τότε το φάσμα της πείνας ξανάρχεται στη συκοφαντημένη και δύστυχη χώρα μας.
Αν σκεφθεί κανείς ότι η γερμανική κατοχή μας στοίχισε ένα εκατομμύριο νεκρούς και την ολοσχερή καταστροφή της χώρας μας, πώς είναι δυνατόν να δεχτούμε εμείς οι Έλληνες τις απειλές της κ. Μέρκελ και την πρόθεση των Γερμανών να μας επιβάλουν ένα νέο γκαουλάιτερ… Τη φορά αυτή με γραβάτα…
Και για να αποδείξω πόσο πλούσια χώρα είναι η Ελλάδα και πόσο εργατικός και συνειδητοποιημένος Λαός είναι ο Έλληνας (συνείδηση του Χρέους προς την Ελευθερία και της αγάπης προς την πατρίδα) είναι η εποχή της Γερμανικής Κατοχής από το 1941 έως τον Οκτώβριο του 1944.        

  

Όταν τα SS και η πείνα σκότωσαν ένα εκατομμύριο πολίτες και η Βέρμαχτ κατέστρεφε συστηματικά την χώρα, έκλεβε την αγροτική παραγωγή και τον χρυσό από τις Τράπεζες, οι Έλληνες έσωσαν από την πείνα τον Λαό με τη δημιουργία του Κινήματος της Εθνικής Αλληλεγγύης και δημιούργησαν έναν παρτιζάνικο στρατό 100.000, που καθήλωσε στην χώρα μας 20 γερμανικές μεραρχίες.
Συγχρόνως όχι μόνο κατόρθωσαν οι Έλληνες χάρη στην εργατικότητά τους, να επιζήσουν αλλά υπήρξε και μεγάλη ανάπτυξη της νεοελληνικής τέχνης μέσα στις συνθήκες κατοχής, ιδιαίτερα στους τομείς της λογοτεχνίας και της μουσικής.         

Η Ελλάδα επέλεξε την οδό της αυτοθυσίας για την ελευθερία και συγχρόνως της επιβίωσης.
Και τότε μας χτύπησαν αναίτια κι εμείς απαντήσαμε με Αλληλεγγύη και Αντίσταση και επιζήσαμε. Το ίδιο ακριβώς κάνουμε και τώρα με τη βεβαιότητα ότι τελικός νικητής θα είναι ο ελληνικός λαός. Αυτό το μήνυμα στέλνω στην κ. Μέρκελ και στον κ. Σόϊμπλε δηλώνοντας ότι παραμένω πάντοτε φίλος του Γερμανικού Λαού και θαυμαστής της μεγάλης του συνεισφοράς στην Επιστήμη, τη Φιλοσοφία και την Τέχνη και ιδιαίτερα στη Μουσική! Και η καλλίτερη ίσως απόδειξη γι’ αυτό είναι ότι εμπιστεύθηκα το σύνολο του μουσικού μου έργου σε δύο Γερμανούς Εκδότες, τον Schott και το ν Breitkopf, που είναι από τους μεγαλύτερους εκδότες του κόσμου και η συνεργασία μου μαζί τους είναι άκρως φιλική.
Μας απειλούν ότι θα μας εκδιώξουν από την Ευρώπη. Εάν η Ευρώπη δεν μας θέλει μια φορά, εμείς αυτή την Ευρώπη των Μέρκελ – Σαρκοζί δεν την θέλουμε δέκα φορές.

Σήμερα Κυριακή 12 Φεβρουαρίου, ετοιμάζομαι να πάρω μέρος κι εγώ μαζί με τον Μανώλη Γλέζο, τον ήρωα που κατέβασε τη Σβάστικα από την Ακρόπολη δίνοντας έτσι το σινιάλο για το ξεκίνημα όχι μόνο της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής αντίστασης ενάντια στον Χίτλερ. Οι δρόμοι και οι πλατείες μας θα πλημμυρίσουν από εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που θα διαδηλώνουν την οργή τους κατά της κυβέρνησης και της Τρόικα.
Άκουσα χθες τον τραπεζίτη-Πρωθυπουργό στο διάγγελμά του προς τον Ελληνικό Λαό να λέει ότι «έχουμε φτάσει σχεδόν στο μηδέν». Ποιοι όμως μας έφτασαν μέσα σε δυο χρόνια στο ΜΗΔΕΝ; Οι ίδιοι, που αντί να βρίσκονται στη φυλακή, εκβιάζουν τους βουλευτές να υπογράψουν Νέο Μνημόνιο χειρότερο από το πρώτο, που θα εφαρμοστεί από τους ίδιους ανθρώπους και τις ίδιες μεθόδους που μας οδήγησαν στο ΜΗΔΕΝ. Γιατί; Γιατί αυτό επιτάσσει το ΔΝΤ και το Γιούρο Γκρουπ εκβιάζοντάς μας ότι εάν δεν υπακούσουμε, θα οδηγηθούμε στην χρεοκοπία… Εδώ παίζεται το θέατρο του παραλόγου. Όλοι αυτοί οι κύκλοι που ουσιαστικά μας μισούν (ξένοι και Έλληνες) και που είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για την δραματική κατάσταση στην οποία οδήγησαν τη χώρα, απειλούν, εκβιάζουν, με σκοπό να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο, δηλαδή να μας πάνε κάτω από το ΜΗΔΕΝ, έως την οριστική μας εξαφάνιση.

Έχουμε επιζήσει σε πολύ δύσκολες συνθήκες μέσα από τους αιώνες και είναι βέβαιο ότι αν μας οδηγήσουν με τη βία στο προτελευταίο σκαλοπάτι πριν από τον θάνατο, οι Έλληνες όχι μόνο θα επιζήσουν αλλά και θα αναγεννηθούν. Αυτή τη στιγμή έχω αφιερώσει όλες μου τις δυνάμεις στην προσπάθεια να ενωθεί δυναμικά ο ελληνικός λαός. Προσπαθώ να τον πείσω ότι η Τρόικα και το ΔΝΤ δεν είναι μονόδρομος. Ότι υπάρχει άλλη λύση. Κι αυτή είναι να αλλάξουμε ριζικά την πορεία του έθνους μας και να στραφούμε προς την Ρωσία για οικονομική συνεργασία και για τη δημιουργία κοινοπραξιών που θα μας βοηθήσουν στην ανάδειξη του φυσικού πλούτου της χώρας με όρους που θα εξασφαλίζουν το εθνικό μας συμφέρον. Όσο για την Ευρώπη προτείνω να πάψουμε να αγοράζουμε πολεμικό υλικό από την Γερμανία και την Γαλλία. Όπως θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν, ώστε η Γερμανία να εξοφλήσει τις πολεμικές αποζημιώσεις που μας οφείλει και που σήμερα μαζί με τους τόκους μπορεί να ανέρχονται στα 500 δισ. ευρώ.
Η μοναδική δύναμη που μπορεί να πραγματοποιήσει αυτές τις επαναστατικές αλλαγές είναι ο ελληνικός λαός ενωμένος σε ένα τεράστιο Μέτωπο Αντίστασης και Αλληλεγγύης, ώστε να εκδιωχθεί η Τρόικα (ΔΝΤ και Ευρωπαϊκές Τράπεζες) από την χώρα. Ενώ παράλληλα θα πρέπει να θεωρηθούν ως μη γενόμενες όλες οι παράνομες ενέργειές τους (δάνεια, χρέη, τόκοι, φόροι, αγορές του Δημόσιου πλούτου). Φυσικά οι Έλληνες συνεργάτες τους που έχουν ήδη καταδικαστεί στη συνείδηση του λαού μας ως προδότες, θα πρέπει να τιμωρηθούν.
Στον σκοπό αυτό (της ενότητας του Λαού σε ένα Μέτωπο) είμαι ολοκληρωτικά δοσμένος και πιστεύω ότι τελικά θα δικαιωθώ. Πολέμησα με το όπλο στο χέρι ενάντια στην Χιτλερική κατοχή. Γνώρισα τα μπουντρούμια της Γκεστάπο. Καταδικάστηκα από τους Γερμανούς σε θάνατο και έζησα ως εκ θαύματος. Στα 1967 ίδρυσα το ΠΑΜ, την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση κατά της στρατιωτικής χούντας. Πάλεψα στην παρανομία. Πιάστηκα και φυλακίστηκα στο «σφαγείο» της χουντικής Ασφάλειας. Τελικά και πάλι επέζησα.           

Σήμερα είμαι 87 ετών και είναι πολύ πιθανόν να μη ζήσω τη σωτηρία της αγαπημένης μου πατρίδας. Όμως θα πεθάνω με τη συνείδησή μου ήσυχη, γιατί εξακολουθώ να κάνω το Χρέος μου απέναντι στα ιδανικά της Ελευθερίας και του Δικαίου ως το τέλος.  Αθήνα,
12.2.2012
Μίκης Θεοδωράκης

Ακομα και την παραιτησή σας Κυριε Πρόεδρε!

 

«Οχι στο Ναι των υποταγμένων Ναι στο Οχι των γενναίων»

Την παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας, για «να σταματήσει η ουσιαστικά πραξικοπηματική δράση της παρούσης κυβέρνησης», ή ακόμη και την παραίτησή του ζητεί ο Μίκης Θεοδωράκης.

Μίκης Θεοδωράκης Με δήλωσή του στην «Ε», με αφορμή την επέτειο του ΟΧΙ, αναφέρει τα σημαντικά ΟΧΙ «στην προσβολή του ελληνικού λαού». Ολόκληρη η δήλωση έχει ως εξής:
Το Οχι του 1940 είναι μία από τις ιερότερες παρακαταθήκες του ελληνικού έθνους. Ενα ιδεώδες που θα πρέπει να το σεβόμαστε, όχι μόνο με γιορτές και παράτες, αλλά με την καθημερινή μας στάση και συμπεριφορά και που κυρίως θα πρέπει να το σέβεται και να το τιμά με τη στάση της και κάθε της πράξη η εξουσία. Το Οχι είναι κανόνας ζωής για τους κοινούς θνητούς και μέτρο αξίας και εντιμότητας για τους αξιωματούχους. Κυρίως όταν πρόκειται για θέματα και περιπτώσεις που αφορούν την τιμή και τα συμφέροντα του λαού.
Οχι στην εξαπάτηση του λαού.
Οχι στο ψέμα και στη διαφθορά.
Οχι στην ατιμωρησία υπουργών και άλλων ισχυρών.
Οχι στην παραβίαση του Συντάγματος.
Οχι στην εθελοντική παράδοση μέρους της εθνικής μας ακεραιότητας σε ξένους.
Οχι στην εξόντωση των εργαζομένων.
Οχι στην ερήμωση της χώρας.
Οχι στο πρόσφατο «Ναι σε όλα», που καθιστά τη χώρα υποτελή, αναγκασμένη να ξεπουλήσει τον εθνικό μας πλούτο.
Και τέλος,
Οχι στην προσβολή ενός ολόκληρου λαού. Γιατί προσβολή είναι το να τολμούν να του λένε «σε πήραμε από το 120% του ΑΕΠ και αφού σου αλλάξαμε τα φώτα, σε ρεζιλέψαμε στους ξένους, σε φτωχύναμε, σε διαλύσαμε και σε εξοντώσαμε ολοκληρωτικά, μετά είπαμε το Ναι στη Μέρκελ, γιατί υποτίθεται ότι θα μας βοηθήσει να σε οδηγήσουμε στο σημείο απ' όπου σε παραλάβαμε, δηλ. στο 120% του ΑΕΠ».
Δηλαδή σε βασανίζουμε δώδεκα ολόκληρα χρόνια (κι αν τελικά θα είναι δώδεκα), χωρίς κανένα λόγο. Εκτός φυσικά κι αν μέσα σ' αυτό το διάστημα καταφέρουν να μας ξεπουλήσουν και πάλι ολοκληρωτικά και να μας μεταβάλουν στο υπ' αριθμόν 1 προτεκτοράτο του Δ' Ράιχ. Μας τύλιξαν μέσα σε ένα «Μηδενικό», για ποιο λόγο; Ασφαλώς αυτοί και τα αφεντικά τους θα γνωρίζουν το λόγο, όμως δεν μας τον λένε, με την ελπίδα ότι έως τότε θα μας έχουν μεταβάλει σε φυτά...
Οχι, κύριε Πρόεδρε, να ανέχεστε να μας κυβερνά και να δεσμεύει το μέλλον της χώρας μια ομολογουμένως κυβερνητική μειοψηφία. Και εάν ακόμα το Σύνταγμα, μετά την αναθεώρησή του από τον Ανδρέα Παπανδρέου δεν σας δίνει το δικαίωμα να διαλύσετε τη Βουλή και να προκηρύξετε εκλογές, εν τούτοις έχετε το ηθικό - προσωπικό σας ανάστημα και λόγω του ανωτάτου αξιώματος που κατέχετε και λόγω της προσωπικής σας ιστορίας, να παρέμβετε για να σταματήσει η ουσιαστικά πραξικοπηματική δράση της παρούσας κυβέρνησης. Και στο κάτω κάτω, ως έσχατη λύση, υπάρχει πάντα ο έντιμος δρόμος της παραίτησης, που θα ήταν ένα ηχηρότατο ράπισμα στο πρόσωπο όλων αυτών που καταστρατηγούν το Σύνταγμα οδηγώντας τη χώρα στην καταστροφή της.

Πώς είναι δυνατόν να ζητούν οι σημερινοί κυβερνώντες να τους σεβαστεί ένας λαός που περιμένει το παράδειγμά τους, όταν όλοι ανεξαιρέτως οι υπεύθυνοι για την εύρυθμη λειτουργία του πολιτεύματος και του κράτους αρνούνται να εφαρμόσουν και να επιβάλουν το ζωτικό Οχι σε θέματα που έχουν να κάνουν με τη ζωή και την τιμή του λαού και του έθνους; Οταν τον εμπαίζουν έχοντας καταντήσει αυτό το μεγάλο Οχι μια τυπική φιέστα, όταν η καθημερινή τους συμπεριφορά βρίσκεται σε μια συνεχή διάσταση μαζί του;
Σέβομαι τους θεσμούς, όταν και εκείνοι σέβονται τα ιερά και τα όσια του λαού αναγνωρίζοντάς τον -με πράξεις και όχι μόνο με λόγια- ως υπέρτατη αξία ανώτερη κι από τον ανώτατο αξιωματούχο. Και ο λαός θέλει ειδικά οι κυβερνήτες του να είναι πιστοί θεματοφύλακες της εθνικής τιμής και ακεραιότητας και όχι φορείς τού Ναι και της υποταγής που μας επιβάλλεται εδώ και δύο χρόνια. Οσοι δεν κατάλαβαν ακόμα ότι αυτοί είναι οι λόγοι που μας κατεβάζουν στους δρόμους, θα είναι άξιοι της τύχης τους.
Η οργή του λαού οφείλεται στο γεγονός ότι η στάση τους απέναντι στα συμφέροντα του λαού και του έθνους βρίσκεται σε ριζική αντίθεση με το νόημα τού Οχι.
Εκείνοι τότε είπαν Οχι αψηφώντας τις θυσίες και το θάνατο. Αυτοί σήμερα υποτάσσονται με δειλία και ανικανότητα στο Ναι. Επομένως δεν έχουν σχέση με το Οχι του λαού των γενναίων αλλά εκφράζουν το Ναι των δειλών και των συμβιβασμένων.
Εκείνοι αρνήθηκαν να δώσουν έστω και ένα τετραγωνικό εκατοστό ελληνικής γης. Αυτοί τους προσφέρουν το σύνολο της εθνικής επικράτειας.
Ανήκουν στο Ναι και όχι στο Οχι.
Το Οχι ανήκει στους ελεύθερους και ανεξάρτητους Ελληνες.
Αθήνα, 29.10.2011

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Απο την Ελευθεροτυπία 31-10-2011

Μολών λαβέ.

Οταν οι Πέρσες πήγαν να καταλάβουν τη χώρα οι Ελληνες απάντησαν" Μολών λαβέ", οταν οι Αβαροι επέδραμαν στη Βασιλεύουσα η απάντηση ήταν "Εν τούτω νίκα" όταν το λεπίδι του τούρκου αγά στόμωσε αίμα ραγιάδων η απάντηση ήταν "Ελευθερία ή θάνατος" όταν οι Ιταλοι και Γερμανοι φασίστες ορέχτηκαν τη χώρα μας η απάντηση ήταν "Οχι". Τώρα που οι Αμερικάνοι τοκογλύφοι και Ευρωπαίοι τραπεζίτες θέλουν να μας αγοράσουν τζάμπα, βιάζοντας το λαό αυτού του τόπου τι απαντάμε σε αυτούς και τα ντόπια υπαλληλάκια τους;;;;;

Updates

Σύμφωνα με τα στοιχεία σημερινού άρθρου της Ελευθεροτυπίας ο Παπακωσταντίνου και ο Παπανδρέου πωλούν το 10% του ΟΤΕ με βάση την άσκηση δικαιώματος στη Deutsche Telecom 402 εκατ ευρώ και ένα 6% των υπολοίπων για 235 εκατομ. ευρώ. Η σπουδή και οι εκβιασμοί των πωλήσεων εξηγούνται στην παρούσα στιγμή αρκεί να σκεφτεί ένας ψυχραιμος παρατηρητής ότι το ΔΩΡΑΚΙ ΤΟΥς ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ σε σχέση με τις χρηματιστηριακές τιμές του 2008 είναι 946.190.000+ 559.990.000= 1.506.180.000

Το ξαναλέω οι Γερμανοί επωφελούνται από το σημερινό και υπό αυτές τις συνθήκες ξεπούλημα του ΟΤΕ 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Κοψοχρονιά! Δοξάστε τους "νοικοκύρηδες" που "εκβιάστηκαν" να σώσουν τον τόπο!

Skulptur Arena 2

Check out this SlideShare Presentation:

Skulptur Arena 2

View more webinars from Dennis Labadarios.

Οι δρόμοι του Αρχαγγέλου, Μίκης Θεοδωράκης

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
Από την άνοιξη στη βαρυχειμωνιά του μυθικού ΄60

Χριστόφορος Δ. Αργυρόπουλος

Α. Εισαγωγικά
Ο Μίκης Θεοδωράκης εισέβαλε, ορμητικός και ασυμβίβαστος, στη ζωή μας, στο κέντρο της ιστορικής σκηνής της Χώρας μας και του Κόσμου ολόκληρου, στην αρχή της δεκαετίας του ΄60. Στα μυθικά χρόνια της Επανάστασης των Νέων και των Λουλουδιών, των Μπήτλς, του Γούντστοκ και του γαλλικού Μάη, του Τσε, της Νέας Αριστεράς και κυρίως του Μίκη.
Η φήμη του είχε βεβαίως προηγηθεί. Ο Μίκης ερχόταν φορτωμένος «πολύχρωμα οράματα», εκείνα του ΕΑΜ για λαϊκή και αυτοδιευθυνόμενη δημοκρατία και πανανθρώπινη τη λευτεριά. Και ερχόταν σαν ήρωας περήφανος για τις ιδέες, τους αγώνες του και τα πάθη του. Όταν, όμως, συναντήθηκε με μας, τη νεολαία των πολεμικών και πρώτων μεταπολεμικών χρόνων, όταν αντάμωσε το λαό μας, τον Κόσμο ολόκληρο και την Ιστορία, τότε, όταν οι λέξεις άντεχαν τη μαγεία του νοήματός τους, ξέραμε από την πρώτη στιγμή, ότι «κατέφθασε ένα πρόσωπο ν' ανατινάξει την πόλη». Την πόλη της ήττας, της συνθηκολόγησης, της μικροψυχίας, της αντιπαροχής, της κακογουστιάς, της ανάπηρης ελευθερίας μας και της σχιζοφρενικής δημοκρατίας μας, που διακήρυσσε την ισότητα και το απαραβίαστο της συνείδησης όλων και παράλληλα χώριζε επίσημα τους πολίτες σε πρώτης και δεύτερης κατηγορίας ανάλογα με τις πολιτικές πεποιθήσεις τους. Ο Μίκης ήρθε όπως προφήτευε ο φίλος του Μιχάλης Κατσαρός, «ένας φλογερός πρίγκηπας - μάγος», αυτός που «ένδοξος» έγραφε σ' όλα τα όνειρά μας: Eλευθερία. Έφερνε μαζί του το αγωνιστικό και επαναστατικό πνεύμα της Κρήτης του.
Η έλευση του Μίκη με τον Επιτάφιο, την περηφάνια του λαϊκού τραγουδιού, τον απόλυτο χαρακτήρα της μουσικής, η έλευση του Βάρδου της Ρωμιοσύνης, του καθολικού ανθρώπου της νεοελληνικής Αναγέννησης, συνέπεσε με την οικουμενική έκρηξη, την παγκόσμια διαμαρτυρία, την πανανθρώπινη αντίσταση στη λογική του μεταπολέμου. Στον παραλογισμό, ακριβέστερα, της πυρηνικής απειλής, της καταστροφής της φύσης, της απώλειας της ψυχής στο καθημερινό ανελέητο κυνήγι της αγοράς, της σκιάς του ολοκληρωτισμού και κυρίως της βαθιάς και γενικής απογοήτευσης από το θρίαμβο της βαρβαρότητας επί δεκαετίες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στις τελετές καψίματος των βιβλίων, στις διαδικασίες της μακαρθικής ιερής εξέτασης, στις στημένες δίκες, τις εξορίες και εκτελέσεις των πολιτικών αντιπάλων, στην εξαγορά της συνείδησης των ορθολογιστών επιστημόνων, που συνέβαλαν στη δημιουργία των συνθηκών αφανισμού του ανθρώπου και του πολιτισμού του.
Η μεγάλη, ουσιαστική διαφορά της προσφοράς του Μίκη, σε σχέση με αυτήν των προφητών της αμφισβήτησης της εποχής εκείνης, βρισκόταν στο γεγονός, ότι αυτός είχε το νου και την ψυχή στον ουρανό, αλλά τα πόδια στέρεα στη γη. Δεν ήταν ο αισθαντικός καλλιτέχνης, που «συμπάσχει» ρητορικά με τους κολασμένους της γης, αλλά ο σύντροφος και συναγωνιστής τους. Διατηρώντας, πάντοτε, την πίστη του στο πρόταγμα της ελευθερίας και της ευθύνης.

Β. Το μεταπολεμικό περιβάλλον
Το τέλος του αντιφασιστικού πολέμου το Μάη του ΄45 και τη χαρά της νίκης σκίασε το φονικό μανιτάρι της Χιροσίμα. Η διαδοχή των γεγονότων αυτών συνιστούσε το χειρότερο μάθημα προς τους πολίτες όλης της γης: η εξουσία - πολιτική, οικονομική και υπερεθνική - επέμενε να διαμεσολαβεί ανάμεσα στον άνθρωπο και στη ζωή του και να χρησιμοποιεί και τα δύο μοναδικά αυτά αγαθά και αυταξίες σαν μέσα για τις κυνικές ή ανομολόγητες επιδιώξεις της.
Το διεθνές και ελληνικό status quo στην αυγή του 1960 ήταν απελπιστικό. H ανθρωπότητα βρισκόταν διχασμένη, σε συνθήκες ψυχρού πολέμου. Οι δαπάνες για τους εξοπλισμούς στερούσαν τους λαούς από τα απαραίτητα μέσα για να καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες από τις τραγικές καταστροφές που επισώρευσε ο αγριότερος πόλεμος της Ιστορίας, ο οποίος είχε επέλθει μετά από μια γενικευμένη οικονομική κρίση. Η ισορροπία του τρόμου ανάμεσα στις τότε δύο υπερδυνάμεις συντηρούσε κλίμα ανασφάλειας και τα ανθρώπινα δικαιώματα, που είχαν διακηρυχθεί πάλι με την ίδρυση του ΟΗΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης, έμοιαζαν μακρινό όραμα μέσα στις συνθήκες ανελευθερίας και ελέγχου του φρονήματος που κυριαρχούσαν. Για το μοναχικό άνθρωπο τα σύνορα του μεταπολεμικού κόσμου τελείωναν στη διατήρηση μιας ασταθούς, ανασφαλούς και ποιοτικά περιορισμένης επιβίωσης. Το ιστορικό τοπίο ήταν γυμνό και η βαριά νέφωση έκρυβε τον ορίζοντα. Οι ελπίδες που είχε γεννήσει το αγωνιστικό πνεύμα της Αντίστασης στον ολοκληρωτισμό φυλορροούσαν. Έμεινε μόνο η ανάμνηση της επαγγελίας για τις πολιτείες του μέλλοντος, «λουσμένες στην αλήθεια και στο αίθριο το φώς». Η ουτοπία είχε χαθεί. Είχαμε γίνει ρεαλιστές, με την έννοια, ότι είχαμε αποδεχθεί τη μοίρα μας. Γι' αυτό στο γαλλικό Μάη το δημοφιλέστερο σύνθημα αντέστρεφε την οπτική της πρώτης μεταπολεμικής εποχής: «Διεκδικούμε το αδύνατο. Είμαστε ρεαλιστές». Αντίστοιχα η κουλτούρα της εποχής του ΄50 λειτουργούσε σαν παραμυθία ή σαν ύπνωση: ένας βολικός, ροζ, επιδερμικός, φρόνιμος, ψευδο-ρομαντισμός: «πάμε σαν άλλοτε», όπως παιάνιζαν τα τραγούδια του συρμού. Στη δεκαετία του ΄50 η μοναδική πράξη αντίστασης είχε εξαντληθεί στην αμφισβήτηση των κυρίαρχων ιδεών και των κοινωνικών στερεότυπων.
Απέναντι στις απογοητεύσεις, τις ψυχώσεις του ψυχρού πολέμου και τις αντιδημοκρατικές πρακτικές εντεύθεν και εκείθεν του Τείχους, που χώριζε το διπολικό Κόσμο, την επέμβαση στην Ουγγαρία από το ένα μέρος, που ολοκληρώθηκε με αυτήν στην Πράγα αργότερα και τον έλεγχο του φρονήματος χάριν της δημόσιας τάξης και ασφάλειας από το άλλο, η νεολαία άρχισε όχι μόνο να αμφισβητεί, αλλά να επιδιώκει μαζικά και οργανωμένα την ανατροπή του μοντέλου του κόσμου αυτού και να εκτίθεται στις προκλήσεις μιας καθολικής, κοινωνικής, πολιτικής και πολιτισμικής, νεωτερικότητας.
Η νεοελληνική κοινωνία αναστέναζε σε συνθήκες καθυστέρησης, φτώχειας, κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας ανακτορικής και βορειοατλαντικής παραεξουσίας. Η ανάπτυξη της Χώρας «επέβαλε», με τη χατζηαβατική αντίληψη του κυρίαρχου κοινωνικοπολιτικού πλέγματος, την καταστροφή του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος, της ιστορικής μνήμης, αλλά και των δυνατοτήτων προόδου με σεβασμό και διατήρηση της μοναδικότητας του ελληνικού τόπου.

Γ. Τα χρόνια του ΄60
Μέσα σ' αυτές τις εσωτερικές και διεθνείς συνθήκες ο Μίκης έλαμψε πολύ γρήγορα μετά την κορυφαία μετεμφυλιακή πράξη πολιτικής αντίστασης του λαού μας: στις εκλογές του ΄58 ένας στους τέσσερις έλληνες πολίτες ψήφιζε την ΕΔΑ, παρ' όλες τις δυσκολίες και τις συνέπειες της επιλογής του. Η ψήφος αυτή αποτελούσε εκδήλωση αντί-δρασης στο θρίαμβο του δοσιλογισμού, στην καταδίκη της Εθνικής Αντίστασης, στην ανάδυση της λογικής της στρεβλής ανάπτυξης και της ηθικής της αρπαχτής, στην περιφρόνηση προς την ιστορική μνήμη, στον πολιτιστικό σκοταδισμό, στην ηττοπάθεια, στη συνθηκολόγηση, άνευ όρων, στο κακόσχημο «νεοελληνικό όνειρο» που τροφοδότησε τη μεταναστευτική φυγή και την ιδιοποίηση των ελάχιστων πόρων για την καθολική ανάπτυξη και πρόοδο της Χώρας. Η Αριστερά μπορεί να απέτυχε πολιτικά να υπερασπιστεί τις κατακτήσεις της Αντίστασης, μπορεί να μην άντεξε τις ανοιχτές πληγές της, όμως το όραμα μιας λαϊκής δημοκρατίας βασισμένης στην ελεύθερη συναίνεση και την ενότητα των εργαζομένων και σκεπτόμενων πατριωτών διατήρησε την ελκτικότητα ενός εγχειρήματος που ξεπερνούσε την αδράνεια και τα αφυδατωμένα στερεότυπα της κρατούσας ιδεολογίας. Η ψήφος του ΄58 ήταν ενέργημα κατάφασης στην ιστορική τόλμη και περιπέτεια, η νοσταλγία της νέας οδυσσειακής αναχώρησης, η επαγγελία μιας ουτοπίας που αξίζει να την ονειρευτείς.

Δ. Η οργανική σχέση πολιτικής και πολιτισμού στο έργο και τη δράση του Μίκη.
Ο Μίκης απάντησε στην επιθετική αυτή επιλογή με την πρότασή του για την Τέχνη στο κέντρο του λαού, για τη συμμετοχή όλων στην πολιτισμική δημιουργία, για την αναζήτηση της λαϊκής ενότητας μέσα από το αίτημα για πρόοδο, πολιτισμό, ειρήνη, γενική ευημερία, αρμονία. Το γιγάντιο έργο του από τότε ως σήμερα συνιστούσε ιστορική προσφορά μοναδικής αξίας, αλλά και εγγύηση των οραμάτων του.
Μέσα στις συνθήκες της εποχής ο Μίκης ενεργοποίησε το δόγμα ν' αλλάξουμε την πατρίδα μας και τον Κόσμο δημιουργώντας, τραγουδώντας και αγωνιζόμενοι. Επέλεξε την άμεση ανάμειξη στα κοινά με την εκλογή του ως βουλευτή της ΕΔΑ. Όμως η πολιτική οξυδέρκεια του αναγόταν σ' ένα ευρύ, αυτόνομο και δημιουργικό μαζικό κίνημα με προοδευτικό προσανατολισμό. Η Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη διαπαιδαγωγούσε τη γενιά των νέων που διεκδικούσαν ένα μέλλον γενικής ευημερίας, χωρίς τις ενοχές, τις αναστολές και τις αδυναμίες των «νικημένων στρατιωτών». Κρατούσαν από αυτούς τη φλόγα του αγώνα, την οικειότητα του ονείρου, την αδιαπραγμάτευτη αγάπη για τη ζωή και τον άνθρωπο. Δεν όφειλαν, όμως, όπως εκείνοι να εμμένουν στα λάθη και τις συνέπειες του παρελθόντος. Η γενιά των Λαμπράκηδων ήταν στραμμένη στο αύριο, άκουγε ήδη τις καμπάνες του μέλλοντος να σημαίνουν, σεβόταν τις θυσίες των αγωνιστών του χτες, αλλά άφηνε τις δικές της σημαίες να κυματίσουν στο βοριά του νέου ξεκινήματος προς την ελευθερία. «Τούτο το χώμα είναι δικό τους και δικό μας» έψαλαν ο Μίκης και ο Ρίτσος. Οι Λαμπράκηδες το πίστευαν και προχωρούσαν. «Ηρωες μάρτυρες» τους οδηγούσαν. Όμως ο δρόμος ήταν δικός τους. Ήταν δική τους ευθύνη να τον τραβήξουν, να δοκιμάσουν και να δοκιμαστούν. Η γενιά του Πολυτεχνείου αργότερα επέμενε: «ψωμί, παιδεία, ελευθερία». Η παιδεία, ο πολιτισμός, η δημιουργία τοποθετήθηκε στο πιο περίοπτο σημείο του ιστορικού προσκηνίου. Γι' αυτό ο πολιτικός Μίκης Θεοδωράκης εκφράζει με τα οράματα, τις προτάσεις, το έργο και τη δράση του, μια επαναστατική προοπτική στα χρόνια που άλλαξαν τον Κόσμο.
Η βαρυχειμωνιά, που ακολούθησε την άνοιξη των πρώτων χρόνων της καθοριστικής αυτής δεκαετίας, η αλόγιστη, καταστροφική και επαίσχυντη δικτατορία των απριλιανών, δεν έκαμψε, βεβαίως, το μαχητικό πνεύμα και τη δημιουργική έφεση του Μίκη. Το αντίθετο. Τον κατέστησε οικουμενικά την πιο υψηλή έκφραση του πνεύματος της δημιουργικής αντίστασης στη βία, την ανελευθερία, το σκοταδισμό. Σε ό,τι αφορά την εθνική πολιτική σκηνή, ο Μίκης αποτέλεσε ουσιώδη παράγοντα διαμόρφωσης του πνεύματος της μεταπολίτευσης και των κατακτήσεών της, στις οποίες περιλαμβάνεται το ισχύον Σύνταγμα, ο διεθνής προσανατολισμός της Χώρας και η κατοχύρωση του κοινωνικού κράτους.
Είναι φανερό, ότι ο Μίκης δεν έδρασε αυτοτελώς σαν πνευματικός δημιουργός και σαν πολιτικός. Οι πρωτοβουλίες του, όπως η δημιουργία της Μικρής Συμφωνικής Ορχήστρας, της Δ.Ν.Λαμπράκη, του Κινήματος για την ειρήνη και τον πολιτισμό, ο μοναδικός κύκλος συναυλιών, η άμεση ίδρυση του ΠΑΜ μετά το πραξικόπημα, η ιστορική ενεργητικότητά του εναρμονίζουν το νόημα της Τέχνης και την αξία της πολιτικής: και οι δύο τείνουν να βοηθήσουν τον άνθρωπο, να τον καταστήσουν ανθεκτικότερο στις δοκιμασίες και δραστηριότερο απέναντι στις προκλήσεις. Να του εξασφαλίσουν το minimum των γνωστικών, δεοντολογικών και αισθητικών προϋποθέσεων για μια στοχαστικότερη και αξιοπρεπή βίωση του προσωπικού και συλλογικού δράματος.
Είναι, λοιπόν, επιπόλαιες και πρόχειρες οι εξηγήσεις για την απήχηση του πολιτικού του λόγου εξ αιτίας του πράγματι υψηλού πνευματικού του κύρους: στο Μίκη η πολιτική σκέψη και δράση τελεί σε οργανική πλοκή και επίδραση με το πνευματικό του έργο. Όμως κάθε χώρος στοχασμού και ενεργήματος έχει τη δική του αξία και αποδοχή. Ο πολιτικός Θεοδωράκης έχει ήδη αξιολογηθεί θετικά όχι μόνο ως πνευματικός δημιουργός μοναδικής σημασίας, αλλά και ως πολιτικός που ενεργεί πάντοτε με παρρησία, αίσθημα ευθύνης, ανιδιοτέλεια και πνεύμα συνεπούς υπεράσπισης των θέσεών του.
Ο Μίκης «εκπαίδευσε» γενιές ολόκληρες πολιτών, τους εξοικείωσε με τον πολιτικό λόγο και την καλλιτεχνική δημιουργία, τους βοήθησε να ωριμάσουν, να αισθανθούν ελεύθεροι και υπεύθυνοι, να παρηγορούνται με τα αρνητικά, να ονειρεύονται και να διεκδικούν τα θετικά στοιχεία του «κατά λόγον και αίσθησιν ζειν». Ο Μίκης ανατίναξε τη ρουτίνα, την κενότητα, την έλλειψη πίστης, την ιδιοτέλεια, την άχαρη μικρο-ζωή και μας χάρισε την πολυφωνία και την πολυχρωμία ενός δυναμικού πνεύματος ελευθερίας, ανάβασης, ήθους, προσφοράς, αλληλεγγύης.
Το όραμα του Μίκη, η αρμονία των ανθρώπινων σχέσεων κατ' αναλογία προς την συμπαντική τάξη, δεν καθηλώθηκε στην τρέχουσα μικροπολιτική, στις χαμηλές πτήσεις και στην ομφαλοσκοπική αδρανή αμφισβήτηση. Ο ίδιος αποτελεί την ευτυχή πραγμάτωση του οργανικού διανοουμένου, του συνειδητά δεσμευμένου σε αρχές και αξίες ελεύθερου δημιουργού, που έχει συνείδηση της προσωπικής και συλλογικής ευθύνης για ό,τι συντελείται στη Χώρα και τον Κόσμο, που παρεμβαίνει στο ιστορικό γίγνεσθαι, που οδηγεί την αλληλεγγύη σε καθημερινή δραστική άσκηση. Που διεκδικεί μια ανθρωπότητα ειρήνης, φιλίας, συνεργασίας, αλληλεγγύης και συνευθύνης, η οποία βασίζεται στην αυτονομία, την πολυφωνία και το σεβασμό της ετερότητας. Το μεγάλο συγγραφικό έργο του μας επιτρέπει να επικοινωνήσουμε με τις λαμπρές και εφικτές ιδέες του για τον Κόσμο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της αρμονίας. Διότι ο πολιτικός Μίκης Θεοδωράκης είναι ρεαλιστής με τη δική του προσέγγιση: στοχεύει σε εφικτές λύσεις και έτσι προσφέρει όχι μια μεταφυσική παρηγοριά, αλλά μια συγκεκριμένη έξοδο από την κρίση που μαστίζει τη Χώρα και την Οικουμένη. Διότι η βαθιά πεποίθησή του είναι, ότι δεν έχουμε αξιοποιήσει θετικά τις απελευθερωτικές δυνατότητες της προόδου, αλλά έχουμε σπεύσει να αποδεχθούμε τις απαιτήσεις της αγοράς και της εμπορευματοποίησης ακόμα και των φυσικών, κοινών αγαθών, αλλά και της ίδιας της Τέχνης.
Οι θεμελιώδεις πολιτικές αρχές που έχει διατυπώσει ο Μίκης Θεοδωράκης στα ποικίλα συστηματικά έργα, άρθρα και παρεμβάσεις του, συναιρούνται στον ακόλουθο δεκάλογο, ο οποίος αποτελεί το ακλόνητο πιστεύω του μεγάλου αυτού δημιουργού, την πολύτιμη αξιακή παρακαταθήκη του, μια προσωπική φλογερή διακήρυξη των «δίκαιων του ανθρώπου»:

1. Kάθε λαός δικαιούται και αξιώνει να διατηρεί την ιδιαίτερη ιστορική παράδοσή του και πολιτισμική φυσιογνωμία.
2. Η αντίσταση στην τυραννία και την αλόγιστη βία των ισχυρών αποτελεί δικαίωμα και υποχρέωση κάθε ανθρώπου.
3. Κάθε πολιτικά οργανωμένη κοινωνία βασίζεται στο σεβασμό της αξίας και της μοναδικότητας κάθε ανθρώπου και των βασικών δικαιωμάτων του, στα οποία περιλαμβάνεται η ελευθερία και η κοινωνική δικαιοσύνη. H δημοκρατική αρχή είναι απαρασάλευτη βάση του κοινωνικού βίου και ιδιαίτερες, αφανείς ή συγκαλυμένες ιδίως, δημόσιες υπερ-εξουσίες ή ιδιωτικές κυριαρχήσεις, είναι απαράδεκτες.
4. Οι σχέσεις των κρατών διέπονται από ειλικρινές και έμπρακτα εκδηλούμενο πνεύμα ειρηνικής επίλυσης των διαφορών τους, φιλίας και αμοιβαίως επωφελούς συνεργασίας.
5. Ο πολιτισμός και η προαγωγή του αποτελούν την αναγκαία προτεραιότητα κάθε κοινωνίας, αφού μόνο έτσι θα πραγματοποιηθεί η πρόοδος και η ανάπτυξη όλων των περιοχών της γης και όλων των λαών και ανθρώπων.
6. Η Τέχνη είναι το πρότυπο της αρμονίας, η οποία διέπει την προσωπική και συλλογική ζωή όλων.
7. Η εξασφάλιση των αναγκαίων μέσων για τη συντήρηση κάθε ανθρώπου αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση της κοινής ευημερίας.
8. Η παγκοσμιοποίηση με την έννοια της διεθνούς επικοινωνίας, συνευθύνης και σύμπραξης για την αντιμετώπιση των οικουμενικών προβλημάτων, όπως είναι η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος και η υπέρβαση των συνθηκών εξαθλίωσης του μεγαλύτερου μέρους της ανθρώπινης οικογένειας, αποτελεί ασφαλές μέσο για την αρμονία της διαβίωσης όλων. Η παγκοσμιοποίηση της αγοράς, αντίθετα, επιτείνει τον ανταγωνισμό, την ανισότητα και την ανελευθερία.
9. Το καθήκον της αλληλεγγύης αποτελεί το ελάχιστο των απαιτήσεων του ανθρωπισμού, του ορθολογισμού και του δημοκρατικού πρωτείου και
10. Η αναγνώριση του δικαιώματος στη διαφορετικότητα ενεργοποιεί το σύστημα προστασίας της ελευθερίας και των αξιών του πολιτισμού.

Ε. Το απελευθερωτικό τραγούδι και η τραγωδία της απελευθέρωσης.
Σε όλη τη διάρκεια της Χούντας ο Μίκης της Εθνικής Αντίστασης και της Μακρονήσου δεν έπαψε να αγωνίζεται. Ως αντιστασιακός ηγέτης, ως πολιτικός κρατούμενος και απεργός πείνας προκειμένου να εξαναγκάσει τις κυβερνήσεις βίας να τον οδηγήσουν σε δημόσια δίκη, ως πολιτικός εξόριστος και άτυπος πρεσβευτής του πνεύματος της ελληνικής δημοκρατίας σ' ολόκληρο τον Κόσμο. Ο αγώνας του έλαβε παγκόσμιες διαστάσεις: το Κάντο Χενεράλ σηματοδοτεί στο έργο του τη μετάβαση από την ελληνικότητα στην οικουμενικότητα, χωρίς ν' αφανιστούν ή να περιοριστούν τα χαρακτηριστικά της έμπνευσης και της πραγμάτωσης τους. 'Αλλωστε η διεθνής αναγνώριση αποτελεί ιστορικό κεκτημένο για τα μεγάλα έργα Τέχνης. Στην ανεπιφύλακτη αναγνώριση του Μίκη ως κορυφαίου συνθέτη της εποχής του για τον Κόσμο ολόκληρο, αντιστοιχούν οι εμπνευσμένες, αλλά προσιτές πολιτικές προτάσεις του.
Οι προτάσεις αυτές αφετηριάζονται από τη βεβαιότητα, ότι η τραγωδία της απελευθέρωσης συνεχίζεται όσο κυριαρχεί η ιδιοτέλεια, η ευτέλεια και ο εφησυχασμός. Και το απελευθερωτικό τραγούδι του Μίκη παραμένει επίκαιρο και χρηστικό - όπως και οι πολιτικές προτάσεις του. Χάρη στο Μίκη η πολιτική απόκτησε κάτι από τη μαγική ικανότητα της Τέχνης να μετα-ποιεί το όνειρο, να οικοδομεί με υλικά του ονείρου.

Τελικό σχόλιο
Τα μείζονα έργα Τέχνης, αυτά που εισέφεραν στην ανθρωπότητα οι μείζονες δημιουργοί, δεν εξαντλούνται στην αισθητική απόλαυση και τη χαρά που προσφέρει η προσέγγισή τους. Είναι απαιτητικά: επιβάλλουν μελέτη, στοχασμό και επιστροφή στις πηγές τους. Ζητούν εγρήγορση και αγρύπνια. Ο Μίκης δημιουργός ενός μοναδικού σε ποιότητα, όγκο και εμβέλεια έργου, που συνεχώς πλουτίζεται, αντιπαλεύει σ' όλη τη ζωή του τη ραθυμία και τη βολική θεώρηση όσων συμβαίνουν. Η αγωνία αυτή αποτυπώνεται στο έργο του, που αποτελεί και στις λυρικές και στις δραματικές και στις επικές όψεις του μια διαρκή πρόσκληση «να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα». Η ίδια έντονη και επιτακτική μέριμνα εκφράζεται στο πλούσιο και πολυσχιδές θεωρητικό και πολιτικό έργο του, τις πολιτικές παρεμβάσεις και τις θέσεις που διατυπώνει δημόσια, κάθε φορά που προκαλείται το ανθρωπιστικό, δημοκρατικό και φιλελεύθερο πνεύμα του, με παρρησία, γενναιοφροσύνη και παραγνώριση των κινδύνων, δηλαδή με «αρετήν και τόλμην».
Η πολιτική δράση και οι πολιτικές θέσεις του Μίκη έχουν ανάγκη συστηματικής μελέτης και αξιοποίησης, όπως το συνολικό του έργο. Έργο ζωής, έργο πνοής, έργο οραματικό. Ο πολιτικός Μίκης έχει τα στοιχεία των αεί φιλοσοφούντων για τα ανθρώπινα: γνώση, στοχασμό, πίστη, θέληση για δράση, πνευματική ετοιμότητα, αγάπη για τον άνθρωπο και τα πάθη του, αλληλεγγύη, έμπνευση και προτροπή για ένα νέο «ξεκίνημα πρωινό».
Ο Μίκης ήρθε να μας λυτρώσει από τις συνέπειες της ήττας, της μικρόψυχης θεώρησης της ζωής, της απάθειας. Ν' ανατινάξει την πόλη της μικρο-πολιτικής και να οικοδομήσει την πόλη των ιδεών της απελευθέρωσης, της πολιτικής πράξης, της καλλιτεχνικής δημιουργίας για το λαό, με το λαό. Μας αξίωσε μια τέτοια πόλη. Να την ονειρευτούμε και να τη διεκδικήσουμε. Γι' αυτό, μαζί με την πηγαία ευγνωμοσύνη μας για τη δημιουργική γενναιοδωρία του, του οφείλουμε το δίκαιο έπαινο.
Εδώ έπρεπε να τελειώσω. Όμως χθες βγαίνοντας από το λαμπρό αυτό Πνευματικό Κέντρο διάβασα στον τοίχο μιας από τις απέναντι πολυκατοικίες το σύνθημα «Καλύτερα να αγωνίζεσαι μάταια, παρά να ζεις μάταια». Το γκράφιτι λειτούργησε καταλυτικά στη μνήμη μου: μήπως το βαθύτερο νόημα, ο πυρήνας των ιδεών, της δράσης του και του ογκώδους και μοναδικού έργου του Μίκη είναι αυτή η άρνηση μιας επιβίωσης χωρίς πάθος, χωρίς αγώνα, χωρίς όνειρο; Το βέβαιο είναι, ότι ο Μίκης ήταν πάντοτε ανυπόταχτος και οραματιστής. Και είναι αναμενόμενο το κήρυγμα ζωής του να είναι η αντίσταση στη χαμοζωή, η ορμητική και παράφορη κατάφαση στο όραμα ενός βίου αρμονικού, δίκαιου και ελεύθερου. Για τούτο και για όλα όσα μας χάρισε, που μας ωρίμασαν πνευματικά, τον τιμούμε, τον ευγνωμονούμε, τον χαιρόμαστε, τον αγαπάμε.
. /.

Χριστόφορος Αργυρόπουλος
Γεννήθηκε στη Λαμία. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα, όπου και δικηγορεί. Είναι Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων, Αντιπρόεδρος του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη. Μέλος πολλών επιστημονικών οργανώσεων και πρώην Πρόεδρος της Αδέσμευτης Κίνησης Ειρήνης και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη. Συγγραφέας πολλών άρθρων νομικού, πολιτιστικού και πολιτικού περιεχομένου. Συνήγορος του Μίκη Θεοδωράκη και άλλων αγωνιστών στη διάρκεια της δικτατορίας.
Παρουσιάστηκε η αναθεωρημένη αυτοβιογραφία του «Οι δρόμοι του Αρχάγγελου»
Σε εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής από τις Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης.
Η πρότασή μου σαν επιλογή βιβλίου για Ιούλιο και Αύγουστο 2009.

49- Veto Mono

E — ΕΠΙΛΟΓΕΣ. Νο 49
1. Ο Κ. Καραμανλής με την θέση του μονού veto κέρδισε και πέρασε στην ιστορία σαν εκπρόσωπος του Ελληνικού κράτους με υπεύθυνη και δίκαιη στάση. Οι ΗΠΑ με τις διαιρετικές και διχαστικές για τα Βαλκάνια πολιτικές έδειξαν πόσο αφερέγγυοι σύμμαχοι είναι. Αλλωστε οι πιεστικές τους πρωτοβουλίες εξαντλούνται όπως απεδείχθη και στο μπάσκετ, και στην μη επαρκή τέλεση δύο ταυτοχρόνων πολέμων και στην ασταθή εξωτερική τους πολιτική. Ο Κ. Καραμανλής με το να μην θέσει τριπλό veto στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ έχασε την ευκαιρία να κυριαρχήσει στις ελπίδες και σκέψεις του Ευρωπαϊκού και Παγκόσμιου στίβου σαν ένας νέος νηφάλιος και νουνεχής ηγέτης με παγκόσμια ακτινοβολία.

Το ΝΑΤΟ που ψάχνει σκοπό ύπαρξης γύρω από δρόμους ενέργειας και πολεμικών επιχειρήσεων ώστε να δημιουργεί συνεχώς αγορές κερδοφόρων προϊόντων για τους πρωταγωνιστές του ας αναζητήσει προς το παρόν εκτός από Κροατία και Αλβανία τον τρίτο και μακρύτερο........ ρόλο του στο μακρύτερο κράτος του κόσμου ....την Χιλή.
Ετσι φτάσαμε στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ στη ...Κρύα Βρύση ...Χιλής!

Άλλα σχετικά άρθρα από το Αντίβαρο και τις ε-Επιλογές.:
Ανακοίνωση της Ακαδημίας Αθηνών για το ΜακεδονικόΙστορικό σκιαγράφημα του Μακεδονικού από τον Ευάγγελο Κωφό στην Καθημερινή

Το Μακεδονικό (δια χειρός Βασίλη Βασιλικού) στην Ελευθεροτυπία 23-02-2008Άρθρο του Χρύσανθου Λαζαρίδη στο Δίκτυο 21

- Υπέρτερη Στρατηγική: Νίκη δίχως σύγκρουση - Ειρήνη δίχως Συνθηκολόγηση

Το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού έστειλε πληρωμένες καταχωρήσεις στις 2 Απριλίου 2008 εξηγώντας τις ελληνικές θέσεις στις εφημερίδες FINANCIAL TIMES Global, INTERNATIONAL HERALD TRIBUNE Worldwide, LE MONDE, LE FIGARO (3/4/2008), FRANKFURT ALLGEMEINE ZEITUNG, HANDELSBLATT, ZIUA (Βουκουρέστι), THE TIMES (UK), NEW YORK TIMES, WASHINGTON POST. Δείτε την καταχώρηση (1.6Μβ)Άρθρο της Υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη στην International Herald TribuneΆρθρο του Επικ. Καθηγητή Αριστοτέλη Τζιαμπίρη στην εφημερίδα Washington PostΗ οφθαλμοφανής κοροϊδία των απαράδεκτων προτάσεων ΝΙΜΙΤΣ επί του Σκοπιανού και ο κατ’ εξακολούθησιν εμπαιγμός της Ελλάδος [Του Χρήστου Σαρτζετάκη]
No diplomat arrangement Mr., Matthew Nimitz .Στα ελληνικά οι πρόσφατες εξελίξεις πριν το Βουκουρέστι εικονογραφημένες και με πλούσιο σχολιασμό.
H Μακεδονία στην Ελληνική Ιστορία του Νικολάου Μάρτη έξοχο ιστορικό του γηραιού στυλοβάτη και υπερασπιστή των εθνικών δικαίων με ιστορικά δεδομένα.
2. Να ξέραμε τι ντόπα τρώμε. Τα 3 διάσημα μίνι-βίντεο από την παγκόσμια πρωτοβουλία για τη βιομηχανική κτηνοτροφία The Meatrix.
3. Ενα αστέρι από ασημόχαρτο λυρικό ποίημα του Μάνου Ελευθερίου.
4. Ποιό Ελληνικό Φεστιβάλ, τι σημαίνει;; Λόγος αντίλογος και πρόγραμμα του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών 2008 από το Στέφανο Ληναίο.
5. Από μια αποστολή ανθρωπιάς στην Ινδονησία στο τσουνάμι το 2005. Άρθρο της χειρουργού Ελευθερίας Μουλουδάκη.
6. Απλήρωτοι γιατροί ,κλειστά νοσοκομεία, ένα μικρό ιστορικό των κινητοποιήσεων συναδέλφων στα νοσοκομεία, που διοικούν διοικήσεις και πολιτικοί προκλητικοί στην αντίληψη πως γίνεται το σκατό μας παξιμάδι, ή οτι η υγεία του ελληνικού λαού είναι αντικείμενο πειραματικών παγανιστικών (ή παγωνιστικών) εθίμων. Από τον Οφθαλμίατρο της ΟΕΝΓΕ Δημήτρη Βαρνάβα.
7. Η μακρά υπομονή του λαού το 1792, βραχύ χρονογράφημα [δρόμοι] του Ρούσσου Βρανά στα Νέα της 19-02-2008 η απαντοχή ενός προδομένου λαού απέναντι στους εκπροσώπους του όταν αυτοί αποδεικνύονται αυτάρεσκοι και αυτιστικοί..........Το 1792 η χρονιά της β’ Παρισινής Κομμούνας, της πρώτης εγκατάστασης Υδραίων ..στο Πειραιά, της γέννησης του Ανδρέα Κάλβου στη Ζάκυνθο. Τελειώνει ένας 5ετής Ρωσο- Οθωμανικός πόλεμος, της Κριμαίας και στις μικρές ΗΠΑ πρόεδρος είναι κάποιος ....Γεώργιος Ουάσιγκτον.
8. .Η παρωδία των «δελτίων ειδήσεων» Ο Μανώλης Δρεττάκης βάζει τους κανόνες επισημαίνει στους διαθλαστικούς φακούς της τηλεοπτικής ενημέρωσης στην Ελευθεροτυπία της 27-3-2008.

9. Τα 5 τρισεκ. δολάρια του πολέμου στο Ιράκ οδήγησαν στην ύφεση.! Τα τουλάχιστον τρία τρισεκατομμύρια δολάρια που έχουν ξοδευτεί από τις ΗΠΑ για τον πόλεμο στο Ιράκ οδήγησαν σε επιδείνωση των δεικτών της αμερικανικής οικονομίας, αλλά υπονόμευσαν και την αμερικανική ασφάλεια, υποστηρίζει σε συνέντευξή του στον Νέιθαν Γκάρντελς του «Global Viewpoint» ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς. Στην «Ε» της 7-3-2008.
10. η Έλενα Ακρίτα καλεί σε breakfast τον γνωστό πιό ηλίθιο πρόεδρο των ΗΠΑ Θα κάνουμε Bush ups; στα Νέα στις 5-04-2008. Πως οι Σκοπιανοί κάναν ρεζερβέ τον αρχαίο πολιτισμό, και παζαρεύουν τον Μεγαλέξανδρο λαστέξ.!
11. Η συγκέντρωση της γης και του πλούτου σε ελάχιστα χέρια
*Ο συνεχής δανεισμός των αδυνάτων και η άγρια τοκογλυφία εναντίον τους * Συνεπώς η αποχέρσωση των αγρών και οι μετακινήσεις των πληθυσμών (στο τέλος, ενόπλων συγκρούσεων ) ήταν απ' τις βασικές αιτίες που αποδόμησαν τον κοινωνικό ιστό κι οδήγησαν σε κατάρρευση τον αρχαίο κόσμο. Σας θυμίζουν κάτι αυτά τα φαινόμενα; Είναι σαν να τους πληρώνουμε για να μας τρώνε τα λεφτά. Από τον Στάθη στην «Ε» της 4-3-2008.
12. Από την Καμπότζη της τσιμεντούπολης των Αθηνών. Άρθρο και σχόλια του γνωστότερου Οδυσσέα του Γεωτρόπιου της «Ε», Κώστα Ζυρίνη γιαυτά που τον πνίγουν στη ζούγκλα των Αθηνών.
13. Η Ανικανότητα υπουργού πληρώνεται ακριβά στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Ανοιχτή επιστολή της Εταιρείας Εντατικής Θεραπείας για τις εγκληματικές ελλείψεις προσωπικού.
14. Διακήρυξη ή συμβόλαιο με τους γιατρούς από την ΑΕΓ και πολλούς μα πολλούς ανένταχτους ή από άλλους πολιτικούς χώρους συναδέλφους, γιατί η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ και ο ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΣΜΟΣ των γιατρών έχει λόγια να περιγραφεί και διάθεση από μας να αλλάξει στις εκλογές του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών 1 και 2 Ιούνη 2008. Μας ξέρετε χρόνια ελπίζουμε στην έντιμη εμπιστοσύνη σας, ίσως και δια σταυρού..
15. Τέλος στην Προδοσία και την Ασχήμια η πολυσυζητημένη επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη για το εθνικό θέμα της καλής γειτονίας με κάποιους θρασείς γειτόνους με αλλυτρωτικές βλέψεις στη πατρίδα μας που χώθηκαν κάτω από τα σκέλια των Αμερικανών και κάνουν το ποντίκι που βρυχάται. Πόσο αφήνουμε-ανεχόμαστε ένα «τρελό λαό» στη τρέλλα του είναι αντικείμενο συζήτησης και επιστημονικών ψυχιατρικών συμβουλίων.

http://www.armyicu.gr/welcome_gr.html

ΤΕΛΟΣ στην προδοσία και στην ασχήμια.

ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΣΧΗΜΙΑ


Ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών, δηλαδή ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο μελλοντικός Πρόεδρος, η κολοσσιαία πολεμική μηχανή έχει ήδη μπει μπροστά με στόχο την εξόντωση όλων όσων θεωρεί εχθρούς της. Ακόμα κι αυτών -όπως η Ελλάδα- που δεν υπακούνε τυφλά τις εντολές της. Ιράν, Κορέα, Αραβικός κόσμος (μη υποτελής) και φυσικά άμεσα η Ρωσία και στο βάθος η Κίνα. Μετά θα ΄ρθει η σειρά των «άτακτων», της Νότιας Αμερικής. Ένας νέος θανάσιμος κίνδυνος, πολυπρόσωπος, πολυπλόκαμος σαν χταπόδι, κάνει αργά αλλά σταθερά την εμφάνισή του στο προσκήνιο της παγκόσμιας ιστορίας.
Σημερινός στόχος είναι τα Βαλκάνια με κύριο σύμμαχο την «μεγάλη» Αλβανία ξεκινώντας από το Κόσσοβο με συνεργάτες τους υπεύθυνους για μαζικές δολοφονίες Ου-τσε-κα. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, γεγονός πρωτοφανές για τη χώρα μας, μερικοί «επιστήμονες» επέλεξαν το αμφιθέατρο του Παντείου Πανεπιστημίου, για να αναπτύξουν δημόσια την υποστήριξή τους σ’ ένα βασικό αίτημα της «Μεγάλης Αλβανίας», την κατάκτηση της Ηπείρου έως την Πρέβεζα με την δικαιολογία ότι ανήκε στην Αλβανική Τσαμουριά, απ’ όπου τους έδιωξαν με εγκληματικές πράξεις οι Έλληνες.
Ασφαλώς πρόκειται για οργανωμένη προβοκάτσια των ΗΠΑ, ώστε να μελετηθούν οι δικές μας αντιδράσεις και να προπαρασκευασθεί ψυχολογικά η εδαφική επέκταση της Αλβανίας μετά το Κόσσοβο και σε ένα μεγάλο τμήμα των Αλβανοφώνων περιοχών των Σκοπίων και ακολούθως και σε δικά μας εδάφη.
Από την άλλη μεριά η σύμπλευση της Τουρκίας με τις ΗΠΑ στο Κόσσοβο -που έσπευσε πρώτη αυτή να το αναγνωρίσει- προετοιμάζει το έδαφος για πονηρά σχέδια σε βάρος της χώρας μας με βάση όχι μόνο το Αιγαίο και την Κύπρο αλλά και τη μουσουλμανική μειονότητα στην Θράκη, που ακολουθώντας το παράδειγμα του Κοσσόβου μπορεί να διεκδικήσει τη δική της ανεξαρτησία.
Η ηγεσία των Σκοπίων φαίνεται ότι γνωρίζει από πρώτο χέρι αυτά τα σχέδια των ΗΠΑ και γι’ αυτό δείχνει αυτή την αλαζονική αδιαλλαξία. Και πράγματι σ’ αυτή τη φάση συμπορεύονται με την πολιτική που εκθέσαμε. Όμως τι θα κάνουν όταν θα ξεκινήσει η επόμενη φάση, της φιλοαλβανικής τακτικής, οπότε το κρατίδιό τους θα κοπεί στη μέση; Γιατί θα πρέπει να γνωρίζουν τόσο αυτοί όσο και οι ΗΠΑ ότι μπορούν να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες, όμως φυλετικά είναι Σλαύοι και ως εκ τούτου κατατάσσονται ουσιαστικά στην χορεία των εχθρών των ΗΠΑ μαζί με τη Ρωσία, την Σερβία αλλά και την Βουλγαρία, που κι αυτή δεν πρέπει να έχει αυταπάτες.
Έτσι, γυρίζοντας σε μας τους Έλληνες, θα πρέπει να δούμε ότι η κατάσταση όπως εξελίσσεται, είναι παραπάνω από τραγική. Δεδομένου ότι οι Αμερικανοί δεν πείθονται πια από όσες υποκλίσεις κι αν κάνουν απέναντί τους οι ποικιλόμορφες αμερικανόφιλες ηγεσίες. Κι αυτό γιατί φοβούνται και μισούν τον λαό μας, για τον οποίο είναι βέβαιοι ότι στη μεγάλη του πλειοψηφία απορρίπει τα φιλοπόλεμα σχέδιά τους. Και γι’ αυτό θέλει να μας τιμωρήσει με κάθε τρόπο. Εκτός κι αν αποφασίσουμε όλοι μαζί να γονατίσουμε και να φιλήσουμε τα πόδια τους κάνοντας όρκους ότι από δω και στο εξής θα είμαστε καλά παιδιά και πειθήνια όργανα στην όποια πολιτική τους.
Όμως αφού το παιχνίδι είναι έτσι κι αλλοιώς για μας χαμένο, τότε ας πέσουμε με το κεφάλι ψηλά. Ας μην περιμένουμε βοήθεια από πουθενά. Ούτε έχουμε συμμάχους. Είμαστε εμείς κι εμείς. Ας φροντίσουμε λοιπόν να είμαστε τουλάχιστον ωραίοι, περήφανοι και -γιατί όχι- χαρούμενοι, αφού θα έχουμε πάρει την μεγάλη απόφαση, να γίνουμε όλοι μαζί μια γροθιά, ενωμένοι μπροστά στην προδοσία και την ασχήμια που χτυπάει την πόρτα μας.
Γιατί είναι προδοσία η αναγνώριση του Κοσσόβου χωρίς την έγκριση της διεθνούς κοινότητας, του ΟΗΕ. Δηλαδή μιας επαρχίας που από αιώνες αποτελεί τμήμα της Σερβίας. Και τι θα νοιώθαμε εμείς αν μεθαύριο μας έπαιρναν με το έτσι θέλω τη μισή Κύπρο, τη Θράκη ή την Ήπειρο;
Όπως είναι ασχημία να ανεχόμαστε να μας περιφρονούν και να μας βρίζουν -οχυρωμένοι κάτω από τα σκέλια των Αμερικανών- οι Σκοπιανοί και μεις να τους παρακαλάμε και να ζητάμε τη μεσολάβηση των Αμερικανών χάνοντας κάθε μέρα και πιο πολύ την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια μας. Ας κλείσουμε λοιπόν τα σύνορα κι ας σταματήσουμε τις διπλωματικές και οικονομικές μας σχέσεις κι ας τους αφήσουμε να αυτοαποκαλούνται όπως θέλουν κοροϊδεύοντας τους εαυτούς τους.
Οφείλουμε να περάσουμε κι αυτή τη νέα δοκιμασία με το κεφάλι ψηλά.

Μπορεί να υποφέρουμε, όμως το ζητούμενο για μας είναι να παραμείνουμε Έλληνες. Και θα παραμείνουμε Έλληνες.

Ας μην ξεχνάμε από πόσες και ποιες σκληρές δοκιμασίες περάσαμε ως τώρα, όμως πάντοτε στο τέλος βγήκαμε νικητές. Το ίδιο θα συμβεί και στο μέλλον.

Μίκης Θεοδωράκης


Αθήνα, 23.2.2008

Σχετικά: 1) http://diaspora-grecque.com/modules/altern8news/article.php?storyid=1038


2) http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=71864632

3)http://ange-ta.blogspot.com/2008/02/blog-post_27.html

44- Questions for Debate!

E — ΕΠΙΛΟΓΕΣ. Νο 44
44 Ερωτήσεις για debate, γιατί τρεισήμισι χρόνια, αμνησία φόβος και ισορροπίες χρειάζεται να ακονίσουμε πάλι τα μαχαίρια, να συσπειρωθούμε στις προτιμήσεις μας, να διαλέξουμε αντιπάλους, να εκφράσουμε την αντίθεσή μας και μεριάσουμε τις ενοχές μας, είναι πάρτυ σκοταδιού θεωρείται περίοδος περισυλλογής και επιλογών αλλά λέγεται και προεκλογική περίοδος.
45. Όποιος ήδη μπούχτισε με τα εκλογικά εναλλακτικό επιλογή ο Ευγένιος Αρανίτσης με τις Διακοπές στην πραγματικότητα, από «Ε» της 26-8-07
46. Η κούφια δημοκρατία γράφει ο Περικλής Κοροβέσης στην «Ε» της 20-8-07
47. Βεγλερής, Μάνεσης και Κουμάντος του καθ. Συντ. Δικαίου Νίκου Αλιβιζάτου στην Καθημερινή 2-9-2007.
48. Η θητεία του πολίτη Γεώργιου Κουμάντου από το αφιέρωμα της «Κ» την 17-8-2007 από τον Μιχάλη Ν. Κατσίγερα
49. Η Υγεία(;) στη Κέρκυρα άρθρο του Προέδρου εργαζομένων Χρυσόστομου Μούκα.
50. Οι εμπρηστές υλοποιούν σχέδιο αποσταθεροποίησης του Μίκη Θεοδωράκη.
51. Στο φαράγγι της Σαμαριάς με βατραχοπέδιλα από το Διόνυσο.
52. Να συγκεντρώσω τα πιό ενδιαφέροντα από τα 10 τελευταία σημειώματα του Δημήτρη Βαρνάβα είναι απίθανα δύσκολο, προσπαθώντας:
53. Η απάντηση του Επιτρόπου Χ. Αλμούνια στην ερώτηση του ευρωβουλευτή κ. Παπαδημούλη για τις δαπάνες υγείας στη χώρα μας συνιστά κόλαφο στην κυβέρνηση. Ο κ. Αβραμόπουλος ως Υπουργός Υγείας χώρας Ευρωπαϊκής με δαπάνες Αφρικανικής θα πρέπει να ντρέπεται. Το χειρότερο όλων είναι ότι γυαλίζεται ως μελλοντικός πρωθυπουργός.
◙ Στο άρθρο 24 του πρόσφατα ψηφισμένου νόμου για τους φυσιοθεραπευτές υπάρχει διάταξη που μπορεί να τύχει πολλαπλών εκτιμήσεων. Λέει συγκεκριμένα "Ο Διοικητής της Υγειονομικής Περιφέρειας μπορεί με αποφάσεις του να μετακινεί ιατρικό, επιστημονικό μη ιατρικό, νοσηλευτικό, διοικητικό, τεχνικό και λοιπό προσωπικό της Περιφέρειάς του για κάλυψη εφημεριών ή άλλων αναγκών για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο των τριών μηνών μέσα στο ίδιο έτος". Είναι αξιοπρόσεκτο ότι το Υπουργείο Υγείας εξοπλίζει τους Διοικητές των ΔΥΠΕ με δυνατότητες οι οποίες δυνάμει μπορούν να οδηγήσουν σε αυθαιρεσίες, ενώ υποτίθεται ότι οσονούπω θα καταργήσει τις υπάρχουσες ΔΥΠΕ. (Ο νόμος δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη σε ΦΕΚ).
◙ Μέχρι τώρα απαγορεύονταν η διαφήμιση γιατρών στις εφημερίδες. Μόλις δημοσιευτεί σε ΦΕΚ ο νόμος για τους φυσιοθεραπευτές θα θεραπευθεί και η απαίτηση των ιδιοκτητών εφημερίδων να εισπράττουν ιατρική διαφήμιση. Ο κ. Αβραμόπουλος, χωρίς καν να συμβουλευτεί τον ΠΙΣ, πέρασε διάταξη η οποία χαροποίησε τους εφημεριδάδες. Στο Δελτίο Τύπου που σας επισυνάπτω "η Ένωση Ιδιοκτητών Ημερήσιων Επαρχιακών Εφημερίδων ευχαριστεί δημόσια τον Υπουργό για τη γρήγορη και αποτελεσματική παρέμβασή του". Όπως ορθά τονίζει ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Ρόδου Χ. Μαντάς " ο κ. Αβραμόπουλος αδειάζει όλους τους Συλλόγους που έβαλαν τάξη στην ασυδοσία της διαφήμισης με αντάλλαγμα τα θερμά συγχαρητήρια και την προβολή του".
Η υποσαχάρια Αφρική έχει πληθυσμό περί τα 600 εκατ. και το προσδόκιμο επιβίωσης είναι τα 50 έτη. Η περίθαλψη είναι περίπου ανύπαρκτη. Στις 100.000 πληθυσμού αναλογούν 13 γιατροί, οι οποίοι είναι κακοπληρωμένοι, χωρίς εξοπλισμό και καμιά πιθανότητα εξέλιξης. Όλα αυτά οδηγούν τους γιατρούς σε αυξανόμενη μετανάστευση, χειροτερεύοντας ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Ο σημαντικότερος προορισμός των γιατρών που μεταναστεύουν είναι ο Καναδάς.
◙ Τουναντίον στη χώρα μας, όπου το προσδόκιμο επιβίωσης είναι περί τα 80 έτη, η υπερπληθώρα γιατρών που φτάνει στους 487 ανά 100.000 πληθυσμού, οδηγεί επίσης σε μετανάστευση για τους ακριβώς αντίθετους λόγους. Όπως επισημαίνει το ρεπορτάζ της Καθημερινής πάνω από 3000 γιατροί έφυγαν μέσα σε τρία χρόνια αναζητώντας δουλειά στη Βρετανία.
◙ Ένα χρήσιμο κείμενο για όσες(-ους) ενδιαφέρονται για τα της ΠΦΥ μπορείτε να ανακτήσετε κάνοντας κλικ εδώ. Παρόμοια πληροφόρηση έρχεται σε τακτική βάση σ΄ εκείνους που είναι ενταγμένοι στο δίκτυο PHΑ. Εναλλακτικά μπορείτε να βλέπετε αυτή την πληροφόρηση εδώ.
◙ Καθεστώς ομερτά επικρατεί γύρω απ΄ τους Πανεπιστημιακούς, το οποίο ακόμη και τώρα που συνέβη το τραγικό περιστατικό στην Αλεξανδρούπολη ελάχιστα θίχτηκε. Εξαίρεση ο διάλογος που άνοιξε η εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και οι απόψεις που διατυπώνει ο Κ. Κεκελιάδης, που μιλάει για "το ιδιότυπο καθεστώς λειτουργίας των πανεπιστημιακών κλινικών στους κόλπους του ΕΣΥ που συνεχίζει να λειτουργεί ανενόχλητο, παρέχοντας το πλαίσιο που γεννά και αναπαράγει την ασυδοσία". Δυστυχώς, όσο οι γιατροί ΕΣΥ που υπηρετούν στις Πανεπιστημιακές Κλινικές θα σιωπούν και θα εκτελούν ανελλιπώς καθήκοντα Φιλιππινέζας, η κατάσταση θα διαιωνίζεται.
◙ "Τελικώς αν στη χώρα αυτή ψήφιζαν τα δέντρα ίσως να ήταν όλα καλύτερα.Αν ψήφιζαν τα 1.375.000 έλατα που κάηκαν εσχάτως στην Πάρνηθα ή τα πεύκα που κάηκαν μόλις χθες στην Πεντέλη, ίσως πήγαινε ο δικομματισμός κι όλη αυτή η σχεδόν αφύσικη βλακεία που πλέον παράγει, στον αγύριστο".
Αυτά λέει ο Στάθης σε ένα υπέροχο κείμενο.
◙ Εξ αφορμής των Τμημάτων και Μονάδων που κλείνουν η δημοσιογραφική έρευνα κατέγραψε τις ελλείψεις σε προσωπικό, ιδιαίτερα νοσηλευτικό. Δείτε νούμερα:
Ευαγγελισμός: λείπουν 450 νοσηλευτές
Πανεπιστημιακό Ιωαννίνων: λείπουν 330 νοσηλευτές
ΚΑΤ: λείπουν 315 νοσηλευτές
Ασκληπιείο: λείπουν 270 νοσηλευτές
Χατζηκώστα Ιωαννίνων: λείπουν 187 νοσηλευτές.
◙ Η συνάδελφος Αλεξάνδρα Δασκαλάκη, Βιολόγος στο Έλενα Βενιζέλου, σε μήνυμά της σημειώνει μιά σημαντική πληροφορία για τους γονείς: "ο νέος Δημόσιο-υπαλληλικός Κώδικας (νόμος 3528/07) στο άρθρο 53 παραγρ. 1 προβλέπει άδεια ανατροφής άνευ αποδοχών για δύο χρόνια, από τα οποία τρείς μήνες είναι μετ΄ αποδοχών. Ειδικά αν έχεις τουλάχιστον τρία παιδιά και το τρίτο είναι μέχρι 6 ετών, την παίρνεις χωρίς τη συναίνεση της υπηρεσίας".
◙ Εκλογές έρχονται και η ΝΔ που κυβέρνησε 3,5 χρόνια αποφεύγει να κάνει λόγο για μεγάλα ζητήματα, όπως η υγεία.
Ποιός θυμάται -σκέφτονται στη Ρηγίλλης- τι λέγαμε το Μάρτιο του 2004, όταν με τυμπανοκρουσίες Καραμανλής, Σουφλιάς και Κακλαμάνης παρουσίαζαν και στη συνέχεια διένειμαν σε χιλιάδες αντίτυπα το πρόγραμμα στους γιατρούς, νοσηλευτές και κάθε εμπλεκόμενο στα υγειονομικά, ώστε να ζητήσουν την ψήφο του.
Το αναζητήσαμε και το βρήκαμε ολόκληρο (κλικ εδώ). Το πρόγραμμα υγείας στέκονταν σαν πτώμα που μετά από χρόνια ανοίγοντας τον τάφο, το βρίσκουν όπως το έθαψαν, να μην έχει λιώσει. Προσπάθησα να το διαβάσω, ώστε να γράψω ένα σύντομο σημείωμα. Άδικος κόπος. Τίποτα -μα τίποτα- απ΄ όσα έλεγαν δεν έκαναν. Τα μόνα που έκαναν ήταν τα καραγκιοζιλίκια με τα ΠΕΣΥ που έγιναν ΔΥΠΕ και μετά ΥΠΕ, τα ΠΔ για το 48ωρο για τα οποία παίχτηκαν οι αθλιότητες του τελευταίου χρόνου και η στίφη αίσθηση εμπαιγμού από τον Αβραμόπουλο και φτηνομαγκιάς από τον Κακλαμάνη. Πολιτική υγείας μηδέν, με την κουτοπόνηρη σκέψη πως αν αφήσεις τη σκεπή να σαπίσει και να καταρρεύσει, τότε το οικοδόμημα σωριάζεται σε ερείπια εν ριπή οφθαλμού.
Ευπρόσδεκτες σκέψεις και απόψεις, ώστε κατ΄ αναλογία προς τα "λόγια της πλώρης" να συνθέσουμε τα λόγια της κάλπης.
◙ Κάνοντας κλικ μπορείτε να ανακτήσετε και τα προγράμματα υγείας του ΣΥΝ και του ΠΑΣΟΚ.
◙ Ένα κείμενο για την κατάσταση στο Νοσοκομείο Κέρκυρας μας έστειλε ο συνάδελφος και Πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Μπούκας Χρυσόστομος και σας το επισυνάπτω.
◙ Σε μιά κοινωνία που βυθίζεται στους καναπέδες και απολαμβάνει έναν εσμό κοκορόμυαλων που υβρίζουν ο ένας τον άλλο στα τηλεπαράθυρα καλό είναι να εκδηλώνεται η οργή, η αποστροφή, η διαμαρτυρία, ο ακτιβισμός των πολιτών. Χαίρομαι όταν διαβάζω blog σαν ετούτο εδώ που απευθύνεται στους πολιτικούς που έκαψαν την Ελλάδα με την αδράνεια ή την κουτοπονηριά τους κραυγάζοντάς τους κατάμουτρα: αν σας είχα στη δουλειά μου θα σας έλεγα "απολύεστε κύριε". Απολύεστε. Φάγατε. Αρπάξατε. Λεηλατήσατε τον τόπο, τη μία με το χρηματιστήριο και την άλλη με τα ομόλογα. Φτιάξατε βίλες στις παραλίες. Γεμίσατε τις χοντροκοιλιές σας και χασκογελάγατε στα κότερά σας. Δεν έλπιζα να κάνετε τη χώρα να προκόψει. Δε φανταζόμουν ότι θα φτάσετε και να τη κάψετε.
◙ Υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ο συνάδελφος και φίλος Τάσος Κουράκης, άνθρωπος που δίνει πάντοτε έναν αέρα ευγένειας και ποιότητας στα κοινά, με τα οποία είναι αναμεμιγμένος από τη νεαρή του ηλικία. Νιώθω τιμή να λέω ότι ο Τάσος είναι φίλος μου. Το ίδιο συμβαίνει και με άλλους δύο συναδέλφους: τον Ανδρέα Ξανθό ο οποίος είναι υποψήφιος στο Ρέθυμνο.
Ο Ανδρέας είναι μικροβιολόγος, Πρόεδρος της Ενωσης Γιατρών Ρεθύμνου και μέλος στο Γενικό Συμβούλιο της ΟΕΝΓΕ τον Χρήστο Μαντά, ψυχίατρο, ο οποίος είναι υποψήφιος στο νομό Ιωαννίνων. Και ο Χρήστος υπήρξε μέλος του Γενικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας, όπως και Πρόεδρος της Ενωσης Γιατρών Ηπείρου.
Έβρος: Δημήτρης Ρίζος, Πρόεδρος της Ενωσης Γιατρών Θράκης
Σέρρες: Σταμπουλή Αφροδίτη
Θεσσαλονίκη: Μπένος Αλέξης, αναπλ. Καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής ΑΠΘ
Λάρισα: Καραγιώργος Λάμπρος, Καρδιολόγος, συνδικαλιστής στο Νοσοκομείο και τον Ιατρικό Σύλλογο
Φθιώτιδα: Κυριακάκης Βασίλης, νευρολόγος, τ. Πρόεδρος της Ενωσης Λαμίας
Ζάκυνθος: Ποταμίτης Νίκος, ορθοπεδικός στο ΓΝ Ζακύνθου και μέλος του ΔΣ της Ενωσης
Β΄ Αθήνας: Καραβάς Αντώνης, μέλος της Πενταμελούς του Ερυθρού
Αττικής: Θανάσης Λεβέντης, νευροχειρουργός και νυν βουλευτής
Χανιά: Βουλγαρίδης Μηνάς, συνδικαλιστής στο ΙΚΑ
Β΄ Πειραιά Ψαλτάκος Μιχάλης ακτινολόγος και συνδικαλιστής ΙΚΑ. και Παναγιώτης Λαφαζάνης μαθηματικός με το Σύριζα
Ξάνθη Χρήστος Καρμπούνης γιατρός με Σύριζα.
53. Επειδή βέβαια δεν έχω μάθει να ξεχωρίζω προσωπικότητες με βάση την κομματική υποψηφιότητα έπεσαν στην αντίληψή μου άξιοι εκτιθέμενοι συνάδελφοι και μή οι:
Α Αθηνών Φωτεινή Πιπιλή και Γιώργος Βουλγαράκης με ΝΔ
Α’ Αθηνών Γιάννης Μπαλάφας και Περικλής Κοροβέσης με Σύριζα.
Α΄ Αθηνών Γαρυφαλιά(Λιάνα) Κανέλλη και ο Ηλ.Σιώρας Καρδιολόγος με το ΚΚΕ
Α΄Αθήνας Παντελής Οικονόμου με Πασοκ
Α΄Αθήνας Γιώργος Δελαστίκ και Ρίζος Μιχαήλ και Σαμπετά¨Μάτσας. με το ΜΕΡΑ.
Ηλείας Μιχάλης Κατρίνης Οδοντίατρος με το Πασοκ

A΄Θεσσαλονίκης Αντώνης Μιχαλάκης χημικός με το Σύριζα.
Β΄Θεσσαλονίκης Πάνος Ζέρβας Οδοντίατρος με τους Πράσινους –Οικολόγους
Β΄Θεσσαλονίκης Γεώργιος Κίρκος Ορθοπαιδικός με το Πασοκ

B΄Θεσσαλονίκης Κοσμάς Αλεξίου Ιατροδικαστής και Μιχ. Σπυριδάκης με το ΚΚΕ.
Β΄Αθήνας Φραγκίσκος Ελευθέριος Κουνάνης με τους Πράσινους-Οικολόγους
Β΄Αθήνας Σταυρούλα Τσίτσιου Οδοντίατρος ,Κακατές (Λέκκας) Βασίλης, Κολοβός Βασίλης, Σπύρος Χαλβατζής και Νίκος Παπακωσταντίνου γιατρός με το ΚΚΕ
Β΄Αθηνών Ανδρέας Παπαμιχαήλ Καρδιολόγος με το Λάος
Β΄Αθηνών Αθανάσιος Παπαχριστόπουλος Δερματολόγος Άρης Σπηλιωτόπουλος , Άρης Σταθάκης , Γιώργος Μεσσάλας και Σοφία Βούλτεψη με ΝΔ
Β΄Αθηνών Δημ. Στρατούλης, Γιώργ. Χελάκης, Γρηγόρης Ψαριανός με το Σύριζα.

Β’ Αθηνών Πάνος Αντωνίου Χειρουργός με τη Φιλελεύθερη Συμμαχία.
Ηράκλειο Κρήτης . Ολγα Νάντια Βαλαβάνη με τον Σύριζα.
Καβάλα Μιχαήλ Τιμοσίδης γιατρός με το Πασοκ
Πέλλα Μπάμπης Αποστολίδης γιατρός με το ΚΚΕ.
Σερρών Χρήστος Παπακωσταντίνου Καρδιοχειρουργός με το Πασοκ
Αττικής Νίκος Αναστασίου Καρδιοχειρουργός με το Πασοκ
Αττικής Βασίλης Τοπαλιανίδης γιατρός ΙΚΑ με το ΚΚΕ.

Ροδόπης Παναγιώτης Σπορίκης και Νίκος Φακιρίδης γιατροί με το ΚΚΕ.
Αργολίδας Ιωάννης Μανιάτης με το Πασοκ

Κυκλάδες Πέτρος Νικολαϊδης δύτης ωκεανογράφος βιολόγος με τους Πράσινους Οικολόγους.
Τρικάλων Βάϊος Τάσσιος γιατρός με το ΚΚΕ.
Αιτωλοακαρνανίας Κώστας Σιδέρης και Γεράσιμος Αραβανής γιατροί με το ΚΚΕ.
Αιτωλοακαρνανίας Νίκος Αγγελόπουλος και Δημήτρης Πελέκης με τη ΝΔ.
Κερκύρας Χαράλαμπος Χαραλάμπους γιατρός με το ΚΚΕ.

Κερκύρας Φώτης Προβατάς πολιτ. μηχανικός με το Σύριζα.
Βοιωτίας Κώστας Αντωνέλος Γυναικολόγος και η Βασιλ.Γκιόκα Παιδίατρος με το ΚΚΕ
Φθιώτιδα Αναστάσιος Χρονάς Γιατρός, Πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Νοσοκομείου Λαμίας, Νομαρχιακός Σύμβουλος με το ΚΚΕ.
Αχαΐα Τάκης Παπακωσταντινόπουλος Γιατρός, Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου Ιατρικού Συλλόγου Αιγίου με το ΚΚΕ

Αχαϊα Χρήστος Λουφόπουλος με τη Φιλελευθερη Συμμαχία.
Β΄Πειραιά Ιωάννης Μανουσογιαννάκης και Σωτήρης Πουλικογιάννης με το ΚΚΕ.

Β΄ Πειραιώς Καραμπάτσος Αθανάσιος - Νεφρολόγος, υποψήφιος ΣΥΡΙΖΑ.
Έβρος Κυριάκος Γεροντόπουλος Ιατροδικαστής με τη ΝΔ.
Αρκαδία Πέτρος Τατούλης γιατρός με τη ΝΔ.
Κοζάνη Δημήτρης Λαμπρόπουλος και Χαράλαμπος Σαχουλίδης γιατροί με τη ΝΔ.
Α΄ Πειραιά Μελάς Παναγιώτης ΩΡΛ και Κυριάκος Μανωλάκος με τη ΝΔ
Χίου Γιάννης Κοσμίδης γιατρός με τη ΝΔ

Χίου Μάρκος Κουνούπας γιατρός με το ΚΚΕ.

Ευρυτανία Καρανίκας Ηλίας - Ορθοπεδικός, υποψήφιος ΠΑΣΟΚ

Αρτας Μάρκος Πουρνάρας οδοντίατρος με το ΚΚΕ.
Πρέβεζα Σπύρος Βελέντζας γιατρός με το Σύριζα

Πρέβεζα Γιάννης-Ταξιάρχης Νόβας Καρδιολόγος με το ΚΚΕ.