ΑΜΑ, ΑΜΚΑ, ΑΦΜ ,ΙΒΑΝ, ΑΔΤ

Όσοι Έλληνες εργαζόμενοι θύματα της οικονομικής μας χρεοκοπίας, αναζητούν μέλλον, όραμα και εργασία σε Ευρωπαϊκές χώρες ξέρουν ότι αποκτούν αμέσως μερίμνη του εργοδότη τους ΑΜΚΑ, ΑΦΜ & ΙΒΑΝ. Το ιδιο τυπικά έπρεπε να ισχύει και στη Χωρα μας που εν τούτοις οργιάζει η μαύρη ανασφάλιστη εργασία, η φοροδιαφυγή και φοροκλοπή (ΦΠΑ) και οι κατασχέσεις λογαριασμών τραπέζης λογω χρεών. Επιπλέον από το ΕΦΚΑ υπάρχει ο Αριθμός Μητρώου Ασφάλισης και την Αστυνομία που ο ΑΔΤ που όπως πολλαπλά αποδεικνύει το αστυνομικό δελτίο βρίθει περιπτώσεων πλαστών ταυτοτήτων και οργανωμένες συμμορίες ημεδαπών και αλλοδαπών, τελευταία τον 12/2021 που εκκρεμεί δικαστικά με πελατολόγιο την αφρόκρεμα της διεθνούς εγκληματικότητας. Οι κυβερνήσεις από το 2018 επισήμαναν την ανάγκη νέας μη παραποιουμένης Ταυτότητας που η κυβέρνηση ΝΔ το 2023 αποφάσισε μετα πολλές παλινωδίες τελικά να υλοποιήσει με απευθείας ανάθεση, πιεζόμενη από μια Ευρωπαϊκή κανονικότητα και ελεγχόμενη από την αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ για κατάχρηση εξόδων με επερωτήσεις στη Βουλή. Τις τελευταίες όμως ημέρες «φωστήρες» της ακροδεξιάς κανοναρχούν ενώ η Χωρα καίγεται από εγκληματική ακηδία και εθνικές ολιγωρίες στο Αιγαίο, την Νότια Κρήτη, αφοπλισμό νησιών, προκλήσεις στην Πράσινη Γραμμή στη Κύπρο προσβολές μειονοτήτων στη Βόρεια Ήπειρο βρήκαν πεδίο μεσαιωνικού αναχωρητισμού, την έκδοση νέων ταυτοτήτων και προκρίνουν μέτρο μάχιμο πορείες και έκδοση των υπαρχόντων ταυτοτήτων από την παλιά έκδοση, με ισχύ επι 10ετία. Αυτή την ίδια έκδοση που εύκολα πλαστογραφείτε όπως λένε Ελληνικές και Ευρωπαϊκές αρχές Ασφαλείας. Προεξάρχουν στο ξεσηκωμό και υπερεργασία των ΤΤ η επίσημη Εκκλησία, παραθρησκευτικές οργανώσεις μοναχοί και τα κοινοβουλευτικά κόμματα των Σπαρτιατών ,Νίκη και Ελληνική Λύση. Περα από την υποκριτική στάση ολων των εμπλεκομένων φαίνεται να καθαγιάζονται: 1. Η πλαστότητα και η ανωνυμία στον έλεγχο του Δημοσίου. 2. Οργανωμένη φοροδιαφυγή με προεξάρχουσα τη Εκκλησία της Ελλάδος, το Πατριαρχείο και λογής αιρετικά & αυτονομημένα μοναστήρια. 3. Την μαύρη ανασφάλιστη εργασία με αποκαθήλωση του ασφαλιστικού συστήματος(κύρια και επικουρική σύνταξη) & της δωρεάν κοινωνικής Πρόνοιας. 4. Διάφορες απατεωνιές σε διορισμούς, όρια συνταξιοδότησης, πολεοδομία, κτηματολόγιο, μεθοδευμένες υπεξαιρέσεις κληρονομιών και άλλες κακουργηματικές πράξεις.

Τα επιχειρήματα τους τραβηγμένα από τον αντιεπιστημονικό Ανορθολογισμό και την ομίχλη του υποκόσμου για Αντίχριστους, ηλεκτρονικούς ψεκασμούς και εμφυτεύσεις, σφραγίδες και προφητείες ,Αποκάλυψη παραλυτική σεναριολογια ελέγχου εντοπισμού την εποχή του Predator (spyware) και του εντοπισμού μέσω κινητών και δορυφόρων. Θέλουν λέει τη συλλογή υπογραφών για Δημοψήφισμα φανατικού διαχωρισμού για να πιέσουν μια ευεπίφορη Δεξιά κυβέρνηση που προάγει ψηφοθηρική ανευθυνότητα, οπισθοδρόμηση επίσημη φοροδιαφυγή, αισχροκέρδεια, ρατσισμό, σεξισμό και μισαλλοδοξία Πιστεύω οι προοδευτικές δυνάμεις που θέλουν ισχυρή Παραγωγική Οικονομία, διαχωρισμό Κράτους από Εκκλησία, θεση σε βιώσιμη ΕΕ και αντιμετώπιση του προσφυγικού και υπογεννητικότητας σε υγειές βάσεις να δώσουν την προσοχή τους στα εκφυλιστικά αυτά φαινόμενα που εκφασίζουν τον κοινωνικό βίο. Δρ Διονυσιος Λαμπαδαριος

Ο καλός γείτονας

Ο καλός γείτονας ΚΙΜΠΙ Δημοσιευμενο στην Εφημ των Συντακτών 8-4-2023

Για σχεδόν 25 χρόνια μια μεσοτοιχία μόνο μας χώριζε. Ανοίγαμε την πόρτα του διαμερίσματός μας και βλέπαμε τη δικιά του. Καμιά φορά προέκυπτε συγχρονισμός, ανοίγαμε τις πόρτες ταυτόχρονα κι ανταλλάσσαμε την πρώτη καλημέρα της μέρας με τον ίδιο ή με την επί επτά δεκαετίες σύντροφο της ζωής του. Το ίδιο συνέβαινε κι απ’ τα γειτονικά μπαλκόνια μας, όταν ο ήλιος τα έλουζε κι ο καιρός επέτρεπε να κάτσουν σαν ζευγάρι στο τραπεζάκι και να απολαύσουν το καφεδάκι τους αντικρίζοντας το δάσος, όσο δεν έχει κάψει η φωτιά. «Καλημέρα! Ωραία μέρα, ε;» Ο κ. Κ. έσβησε πριν από λίγες μέρες, Εφυγε «πλήρης ημερών», που λένε, αλλά ποιος καθορίζει αυτή την «πληρότητα», εκτός από τα δημοσιογραφικά κλισέ; Ποιο είναι το όριο; Τα 90; Τα 100; Αλλο η στατιστική, άλλο η βιολογία, άλλο η ανθρώπινη βούληση. Πριν από έναν αιώνα, με το μέσο προσδόκιμο στις βιομηχανικές κοινωνίες στα 45 με 50 χρόνια, αντιμετωπίζονταν ως θαύματα της φύσης οι 70άρηδες, τώρα θεωρούνται δυνητικά απασχολήσιμοι και απαραίτητοι στο σύστημα ασφάλισης, για να μην καταρρεύσει. Ο κ. Κ. έσπασε το κοντέρ, έχοντας απολαύσει κάμποσες δεκαετίες ως συνταξιούχος, αλλά δεν έφυγε λόγω υπέρβασης στατιστικού ορίου ή λεηλατημένος από κάποια ανελέητη νόσο. Πιθανότατα αποφάσισε να πεθάνει ή αρνήθηκε να συνεχίσει να ζει με το βάρος των 93 ετών, τους φρικτούς περιορισμούς της γήρανσης, τις μεγάλες ποσότητες χαπιών για τη λειτουργία ζωτικών οργάνων του και, κυρίως, με την ιδέα ότι θα στερούνταν την καθημερινότητα της συνύπαρξης με την αγαπημένη του σύζυγο, σχεδόν ακινητοποιημένη κι αυτή σε ένα κρεβάτι από την αρρώστια και το βαθύ γήρας. Δεν ξέρω αν πράγματι έτσι έγιναν τα πράγματα στο χαμένο μεταξύ σιωπής και βογγητών πόνου στόμα του κ. Κ., όμως αυτή την εντύπωση μου έδινε το συρρικνούμενο επί βδομάδες, κουλουριασμένο σε στάση εμβρύου σώμα του. Αλλά ο απολογισμός ζωής ενός ανθρώπου δεν μπορεί να είναι οι στιγμές του οδυνηρού θανάτου του. Δεν ξέρω πώς ήταν η νεανική και ώριμη ζωή του κ. Κ., πόσο καλός σύζυγος, καλός πατέρας, καλός υπάλληλος, καλός συνάδελφος ήταν πραγματικά, εκτός από όσα ο ίδιος πρόλαβε να μου αφηγηθεί στις σύντομες, συνήθως στο πόδι, συζητήσεις μας. Ξέρω όμως ότι ήταν καλός γείτονας. Και δεν είναι καθόλου απλό και δεδομένο αυτό στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις, στις πολυκατοικίες με πληθυσμό στα όρια μικρού χωριού, στις αναγκαστικές συνυπάρξεις ιδιοκτητών και ενοικιαστών, μικροαστικών κατά κανόνα οικογενειών, που περισσότερα μαθαίνουν η μια για την άλλη λόγω της κακής ηχομόνωσης των τοίχων που τους χωρίζουν, παρά μέσω της ζωντανής, ανθρώπινης επαφής. Μια βιαστική καλημέρα μέσα απ’ τα δόντια στις σκάλες ή στο ασανσέρ, δυο τυπικές κουβέντες, «τι κάνουν τα παιδιά;», και πολύ είναι. Πόρτες κλειστές, άγνοια κι αδιαφορία για συνανθρώπους με τους οποίους συνυπάρχεις πολύ περισσότερο από συγγενείς και φίλους, διαπληκτισμοί για τις δαπάνες της πολυκατοικίας και το πετρέλαιο στις συνελεύσεις των ιδιοκτητών. Οι πολυκατοικίες, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν μοντέλα κοινοβιακής συνύπαρξης, συνδιαχείρισης, οικειότητας και εγγύτητας, μετατρέπονται σε τσιμεντένια κλουβιά απομόνωσης και απομάκρυνσης. Ο κ. Κ., ως καλός γείτονας, χωρίς καμιά επιτήδευση, έσπαγε αυτόν τον ψυχρό κανόνα. Το ίδιο και η κ. Κ., η σύζυγός του. Οταν πρωτοεγκατασταθήκαμε στο διαμέρισμά μας, δίπλα στο δικό τους, ο προηγούμενος ιδιοκτήτης μάς υπέδειξε εμπιστευτικά «να τον προσέχετε, είναι λίγο περίεργος». Ετσι είχε ερμηνεύσει την έγνοια του κ. Κ. για το κοινό σπίτι περίπου 50 ανθρώπων και 15 νοικοκυριών, την πολυκατοικία: Να αγοράσουμε έγκαιρα πετρέλαιο, έρχεται χιονιάς. Να φτιάξουμε το ασανσέρ, δεν είναι αρκετά ασφαλές πια. Κάηκαν οι λάμπες της εισόδου και των κοινόχρηστων χώρων, να τις αλλάξουμε. Να διορθώσουμε το αυτόματο πότισμα, θα ξεραθούν τα φυτά στην πιλοτή. Κάτι να κάνουμε με την πυρόσβεση, είμαστε μια ανάσα απ’ το δάσος, κινδυνεύουμε. Γύρω από αυτά τα απλά πράγματα, για τα οποία ο κ. Κ. αποδείχθηκε καλός γείτονας, χτιζόταν μια σχέση εκτίμησης, στοιχειώδους αλληλεγγύης, μια αίσθηση γειτονιάς που κατά κανόνα εξαφανίζεται στο σύστημα οριζόντιας ιδιοκτησίας των πολυκατοικιών, μεταλλασσόμενο σε μοντέλο κάθετης απομόνωσης.

Αλλά, κακά τα ψέματα, δεν φταίνε οι πολυκατοικίες και η καθ’ ύψος ανάπτυξη των μεγαλουπόλεων ώστε να χωρέσει ο πληθυσμός και να εξυπηρετηθεί η μαζική βιομηχανική παραγωγή, το φορντικό ή το μεταφορντικό μοντέλο. Ούτε πρόκειται να αναβιώσουν οι μοσχοβολημένες από βασιλικό κι ασβέστη γειτονιές τώρα που το μέλλον μας υπόσχεται τάχα την αποϋλοποίηση της παραγωγής και της εργασίας. Τις γειτονιές, κάθετες ή οριζόντιες, τις φτιάχνουν οι άνθρωποι και η κουλτούρα συνύπαρξης και συνεργασίας που αναπτύσσουν, αντί της απομόνωσης και του ανταγωνισμού. Κι έτσι, απ’ αυτά τα ταπεινά πράγματα κοινού ενδιαφέροντος -τα φώτα, τη θέρμανση, τον καθαρισμό των κοινόχρηστων χώρων, τα φυτά- οι καλοί γείτονες περνούν και σε πιο περίπλοκες εκδοχές των ανθρώπινων σχέσεων, «έχετε τον νου σας στα παιδιά, θα λείψω για λίγο», «ρίξτε μια ματιά στα λουλούδια, μην ξεραθούν», πιάτα και κεράσματα περνούν από τη μια πόρτα στην άλλη, «έφτιαξα πίτα, πάρτε δυο κομμάτια», «έφερα λίγα φρούτα απ’ το χωριό», ένα δούναι και λαβείν προσφοράς χωρίς προσδοκία κι απαίτηση ανταπόδοσης, που με τον καιρό χτίζει μια σχέση οικειότητας μεταξύ τυπικά αγνώστων, που γίνονται πιο οικείοι καμιά φορά κι από συγγενείς και φίλους. Κάπως έτσι κάποιοι άνθρωποι, στη σκληρή ατομική εποχή μας, θυμίζουν ότι ο αλτρουισμός ίσως τα κατάφερε καλύτερα από τον ανταγωνισμό στην εξέλιξη των ανθρώπινων ομάδων, κοινοτήτων και κοινωνιών. Οι γειτονιές του κόσμου συντίθενται από καλούς γείτονες. Θεωρητικά όλοι οι άνθρωποι μπορούμε να είμαστε καλοί γείτονες. Αρκεί να αντέχουμε χωρίς την πανοπλία του ατομισμού και του ανταγωνισμού.

💬 Θεωρίες για την υπεραξία Ενα άτομο σε μια ομάδα που ανταγωνίζεται με άλλα μέλη για φαγητό, συντρόφους και status υφίσταται μια φυσική επιλογή σε ατομικό επίπεδο. Τα άτομα που αλληλεπιδρούν με άλλα μέλη της ομάδας με τρόπους που δημιουργούν ανώτερη οργάνωση μέσω ιεραρχίας, ηγεσίας και συνεργασίας, υφίστανται φυσική επιλογή σε επίπεδο ομάδας. Οσο μεγαλύτερο είναι το τίμημα που επιβάλλει ο αλτρουισμός και η συνεπαγόμενη απώλεια για την επιβίωση και την αναπαραγωγή του ατόμου, τόσο μεγαλύτερο πρέπει να είναι το όφελος για την ομάδα ως σύνολο (…) Μέσα σε ομάδες, τα εγωιστικά άτομα κερδίζουν έναντι άλλων αλτρουιστών, αλλά οι ομάδες αλτρουιστών νικούν τις ομάδες εγωιστικών ατόμων. Edward O. Wilson, «Γένεσις: η απώτερη προέλευση των κοινωνιών» Kibi2g@yahoo.gr, kibi-blog.blogspot.com

Αν γυρίσουμε ανάποδα τον κατάλογο, είμαστε πρώτοι παντού

Τάσος Παππάς Η κυβέρνηση επιμένει ότι η πολιτική της και στο ενεργειακό και στον πληθωρισμό είναι η καλύτερη στην Ευρώπη. Τα στοιχεία τη διαψεύδουν με εμφατικό τρόπο, οι συγκρίσεις την αποστομώνουν, αυτή ωστόσο με τη συνδρομή των επικοινωνιακών ιμάντων της -ορισμένοι έχουν ξεσαλώσει και κάνουν ακόμη και τα στελέχη της παράταξης να κοκκινίζουν- παρουσιάζει μια ειδυλλιακή εικόνα. «Είμαστε οι καλύτεροι στην Ευρώπη», «είμαστε οι πιο αποτελεσματικοί», φωνάζουν οι υπουργοί και οι δημοσιολόγοι στα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης και καλούν την αντιπολίτευση να συνετιστεί, να αναγνωρίσει τις επιτυχίες της κυβέρνησης, να μη λαϊκίζει για να παρασύρει τους αφελείς, να μη ζητάει πράγματα που δεν μπορούν να γίνουν, να σταματήσει να τάζει λαγούς με πετραχήλια. Αυτή κάνει τη δουλειά της ελπίζοντας ότι οι πολίτες θα τσιμπήσουν το δόλωμα των επιδομάτων και δεν πρόκειται να μάθουν ούτε ότι είμαστε η πιο ακριβή χώρα στην τιμή του ρεύματος στη χονδρική ούτε ότι η κυβέρνησή μας είναι η πιο γενναιόδωρη με τις εταιρείες που θησαυρίζουν στην πλάτη των φορολογουμένων ούτε ότι βρισκόμαστε στον πάτο του καταλόγου στο θέμα του κατώτατου μισθού ούτε φυσικά ότι οι κυβερνήσεις άλλων χωρών παίρνουν μέτρα για να ανακουφίσουν τις ευάλωτες ομάδες και να περιορίσουν τα φαινόμενα αισχροκέρδειας, ενώ εδώ η ακρίβεια προελαύνει χωρίς αντιστάσεις, οι μηχανισμοί ελέγχου υπολειτουργούν, οι επιτήδειοι κερδοσκοπούν με τη βοήθεια κυβερνητικών παραγόντων που έχουν κάνει τις απευθείας αναθέσεις σύστημα. Ας δούμε όμως πώς πορεύτηκε η κυβέρνηση μιας άλλης χώρας την ίδια περίοδο. Παρά την κινδυνολογία των Ευρωπαίων κεντρικών τραπεζιτών περί πρόκλησης πληθωριστικών πιέσεων, παρά τις ισχυρές αντιρρήσεις των ντόπιων τραπεζιτών, ενέκρινε αύξηση των κατώτατου μισθού κατά 8%. Η αύξηση θα ισχύσει αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου και θα ωφελήσει περίπου 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενους και ειδικά γυναίκες, νέους, εργαζόμενους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και όσους απασχολούνται σε υπηρεσίες και στον αγροτικό τομέα. Από τα 755 ευρώ που ήταν στις αρχές του 2019 πριν αναλάβει η συγκεκριμένη κυβέρνηση ο κατώτατος μισθός έχει αυξηθεί πέντε φορές και η δέσμευση του πρωθυπουργού της χώρας είναι ότι θα φτάσει στο 60% του μέσου μισθού ώς τα τέλη της θητείας της κυβέρνησής του. Διεκδίκησε παρέα με την κυβέρνηση διπλανής χώρας από την Ευρωπαϊκή Ενωση και πέτυχε να αποκτήσει το δικαίωμα επιβολής ανώτατου ορίου στην τιμή του φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος. Η επιβολή του πλαφόν είχε αποτέλεσμα οι τιμές να υποχωρήσουν. Η ιστορία έχει και συνέχεια. Η κυβέρνηση εισήγαγε ανώτατο όριο και στα ενοίκια το οποίο συγκράτησε την αύξησή τους μόλις στο 2%. Τα μέτρα συνετέλεσαν στη συγκράτηση των πληθωριστικών πιέσεων και ανακούφισαν τους καταναλωτές. Αυτοί ελαφρύνθηκαν σημαντικά και από τη μείωση των έμμεσων φόρων, μεταξύ των οποίων και η κατάργηση του ΦΠΑ σε βασικά είδη διατροφής, όπως ψωμί, αλεύρι, γάλα, τυρί, φρούτα, λαχανικά. Στην ίδια κατεύθυνση λειτούργησε και η γενναία επιδότηση των εισιτηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Πώς χρηματοδότησε αυτές τις δαπάνες; Με την επιβολή έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης σε τράπεζες, εταιρείες ενέργειας και πολυεκατομμυριούχους. Τι είδους κυβέρνηση είναι αυτή που προσπαθεί να βοηθήσει τους αδύναμους και δεν διστάζει να βάλει το χέρι της στις τσέπες των ισχυρών για να τους πάρει λίγα απ’ αυτά που έχουν μαζέψει;

Σίγουρα δεν πρόκειται για δεξιά κυβέρνηση. Δεν κάνουν… ακρότητες οι συντηρητικές κυβερνήσεις. Υπηρετούν ευλαβικά τα συμφέροντα των δυνατών και καταγγέλλουν για λαϊκισμό όσους τις καλούν να αλλάξουν γραμμή. Ενίοτε μοιράζουν μερικά ψίχουλα στους «από κάτω» με τη μορφή των επιδομάτων για να τους πείσουν ότι νοιάζονται γι’ αυτούς. Σίγουρα δεν είναι κομμουνιστική κυβέρνηση. Δεν υπάρχουν τέτοιες στην Ευρώπη. Νομίζω και πουθενά αλλού στον κόσμο, αν και κάποιοι θα διαφωνήσουν και θα δείξουν την Κούβα. Σίγουρα δεν είναι μια σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση σαν κι αυτές που γνωρίσαμε στο παρελθόν (Μπλερ, Σρέντερ και λοιποί συγγενείς) οι οποίες είχαν παραδοθεί στον αντίπαλο χωρίς να δώσουν μάχη. Εφάρμοσαν τον νεοφιλελευθερισμό με ενθουσιασμό και αποκαλούσαν γραφικούς και ξεπερασμένους εκείνους που τους θύμιζαν τις ιδρυτικές αρχές της Σοσιαλδημοκρατίας. Εχουμε να κάνουμε με τη σημερινή κυβέρνηση της Ισπανίας. Είναι κυβέρνηση συνεργασίας με κόμμα-κορμό τους Σοσιαλιστές και βασική συνιστώσα τη ριζοσπαστική Αριστερά των Podemos. Θα έχει διάρκεια; Κανείς δεν το ξέρει. Με τα ανθρώπινα ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος, όπως λέει συχνά ο Νόαμ Τσόμσκι. Απειλεί τον καπιταλισμό; Οχι. Δεν είναι μια επαναστατική κυβέρνηση. Απλώς προσπαθεί να τον εξανθρωπίσει όσο γίνεται. Μπορεί να υπάρξει ανάλογο εγχείρημα στην Ελλάδα; Θα εξαρτηθεί από το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά και από τις διαθέσεις των κομμάτων που βρίσκονται στην περιοχή της Σοσιαλδημοκρατίας και της ριζοσπαστικής Αριστεράς. ■ Αντλησα τα στοιχεία από το ρεπορτάζ του Μπάμπη Μιχάλη «Το ισπανικό “θαύμα”» («Η Εφημερίδα των Συντακτών» 16/2/2023).

Ανάγωγα Όταν είσαι πολιτικός του κυβερνώντος κόμματος και σε πιάνουν με τα δάχτυλα και των δυο χεριών στο μέλι τι κάνεις; Ζητάς συγγνώμη και παραιτείσαι; Όχι. Σκουπίζεσαι στα γρήγορα, δηλώνεις έκπληκτος, πετάς μια μήνυση σ’ αυτόν που σε έβγαλε στη σέντρα και πουλάς μούρη. Αυτό δα έλειπε, να επιτρέψει η παράταξη των ενάρετων στους άπλυτους να τη διασύρουν. Να μάθουν επιτέλους αυτοί οι αχρείοι ότι δεν πρέπει να τα βάζουν με τους ιδιοκτήτες της χώρας.

Δεκανίκια, τροχονόμοι και χωροφυλακες

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ 07.01.2023, Εφημεριδα των Συντακών. Δεκανίκια, τροχονόμοι και χωροφύλακες Τάσος Παππάς Ποιοι μισούν περισσότερο και από τις αμαρτίες τους το κράτος; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι θεωρούν ότι το κράτος είναι σπάταλο, γραφειοκρατικό και πρέπει να περιοριστεί για να αναπτυχθεί η οικονομία και να διαχυθεί η ευημερία; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι πιστεύουν ότι αν οι αγορές αφεθούν ελεύθερες, θα καταφέρουν να λύσουν όλα τα προβλήματα σε σύντομο χρονικό διάστημα; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι προτιμούν να κόψουν το χέρι τους παρά να περάσουν χειροπέδες στο αόρατο χέρι της αγοράς; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι, παρά την ιδεολογία τους, δεν έχουν πρόβλημα να σιτίζονται από το κράτος με παχυλούς μισθούς, με μπόνους, με απευθείας αναθέσεις, με επιδοτήσεις, με επιχορηγήσεις και γενικώς με… δωράκια που μεγαλώνουν την περιουσία τους; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι υποστηρίζουν ότι οι κοινωνικές ανισότητες είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων και δεν γίνεται να μειωθούν; Οι νεοφιλελεύθεροι; Ποιοι επιμένουν ότι η λιτότητα –δημοσιονομική σταθερότητα τη λένε– πρέπει να είναι ο οικονομικός κανόνας και κάθε προσπάθεια παραβίασής του θα οδηγήσει στο χάος; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι αντιδρούν σθεναρά στις πολιτικές ενίσχυσης των ευάλωτων πολιτών και των αδύναμων στρωμάτων με το σκεπτικό ότι παράγουν εφησυχασμό στις υποτελείς τάξεις; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι χαρακτηρίζουν επικίνδυνο λαϊκισμό τα αιτήματα των συνδικάτων για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, για πλήρη απασχόληση και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι καταγγέλλουν τη θέση ότι ο νεοφιλελευθερισμός κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι δυσφορούν και αντιστέκονται σθεναρά όταν οι κυβερνήσεις (στη χάση και στη φέξη) αποφασίζουν να φορολογήσουν τα υπερκέρδη των επιχειρήσεων, τις μεγάλες περιουσίες και να θεσπίσουν μέτρα ελέγχου για τη φοροδιαφυγή του κεφαλαίου; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι ξεσηκώνονται όταν ακούνε από γνωστούς οικονομολόγους (Πικετί, Στίγκλιτς, Κρούγκμαν), οι οποίοι είναι υπεράνω υποψίας για ροπή προς τον κομμουνισμό ή τον αναρχισμό, ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα από τις κυβερνήσεις για να μην υπάρχει συγκέντρωση τεράστιου πλούτου στα χέρια λίγων ανθρώπων; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι βγαίνουν από τα ρούχα τους (μεταφορικώς) όταν τους λένε ότι δεν γίνεται όλα να είναι εμπόρευμα, ότι υπάρχουν δημόσια αγαθά τα οποία δεν πρέπει τα κράτη να εκχωρούν στους ιδιώτες; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι θυμώνουν όταν γίνεται συζήτηση για τα λεφτά των πλουσίων που είναι παρκαρισμένα σε φορολογικούς παραδείσους και έτσι στερούνται τα κράτη πόρους τους οποίους θα μπορούσαν να διαθέσουν για να ανακουφίσουν τους χειμαζόμενους; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι ισχυρίζονται ότι τα κέρδη των επιχειρήσεων γυρίζουν με τη μορφή επενδύσεων στην οικονομία, παρά το γεγονός ότι αυτό έχει αποδειχτεί μια μεγαλειώδης απάτη; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι αποκαλούν «σοσιαλιστικές εμμονές» τις δειλές απόπειρες ορισμένων κρατών να προωθήσουν προγράμματα εξανθρωπισμού του καπιταλισμού; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι βαφτίζουν την απληστία των εχόντων, φυσιολογική λειτουργία της επιχειρηματικότητας; Οι νεοφιλελεύθεροι. Αυτοί οι τύποι λοιπόν καλούσαν, εκλιπαρούσαν, πίεζαν, εκβίαζαν τις κυβερνήσεις και στις δύο κρίσεις που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια (χρηματοπιστωτική, πανδημία), να παρέμβουν για να σώσουν επιχειρήσεις, επειδή ήταν πολύ μεγάλες για να τις αφήσουμε να καταρρεύσουν, τις τράπεζες γιατί είναι οι πυλώνες των οικονομιών και έφτασαν στο σημείο να αποθεώνουν ακόμη και τις κρατικοποιήσεις. Προσωρινές βεβαίως βεβαίως, για να μην παρασυρθούν οι πολίτες και αρχίσουν να φλερτάρουν με βέβηλες κομμουνιστικές φαντασιώσεις. Οι κυβερνήσεις τούς άκουσαν, στήριξαν με τα λεφτά των φορολογουμένων τις προβληματικές επιχειρήσεις και τις φορτωμένες με σκουπίδια τράπεζες, τις εξυγίαναν και τις έδωσαν πίσω στους ιδιοκτήτες και τους μετόχους τους πεντακάθαρες. Με λίγα λόγια, τα μισητά κράτη έκαναν τη βρόμικη δουλειά για λογαριασμό των οικονομικών ελίτ. Να ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος των κρατών για τους νεοφιλελεύθερους: δεκανίκια για να στηρίζουν τον καπιταλισμό-καζίνο, τροχονόμοι για να ρυθμίζουν την κυκλοφορία των κερδών και χωροφύλακες για να τσακίζουν τους απείθαρχους. Αν, πάντως, επιμένετε να υποστηρίζετε τον νεοφιλελευθερισμό, δεν σας προτείνω να διαβάσετε το τελευταίο βιβλίο του Φουκουγιάμα, αυτό που πρότεινε ο πρωθυπουργός. Ο συγγραφέας του έχει εγκαταλείψει πολλές από τις νεοφιλελεύθερες απόψεις του, όπως σημειώνει ο Δημήτρης Ψαρράς («Η Εφημερίδα των Συντακτών», 2-1-2023). Δεν φτάνει στο σημείο να αναρωτηθεί κι αυτός «Μήπως ο Μαρξ είχε δίκιο;», αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Αύριο μεθαύριο μπορεί να το κάνει. Τότε γιατί το προτείνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Μάλλον δεν το έχει διαβάσει. Εκτός αν το διάβασε και δεν το κατάλαβε.

Ανάγωγα Η Τουλουπάκη και ο Βαξεβάνης κατέθεσαν αίτημα στην ΑΔΑΕ για να ελεγχθούν τα τηλέφωνά τους. Οι άλλοι: υπουργοί, ένστολοι, κρατικοί αξιωματούχοι; Ζητούν αποδείξεις, λένε, για να πειστούν ότι παρακολουθούνταν. Δεν τις χρειάζονται γιατί ξέρουν ότι ήταν θύματα. Ξέρουν και τους δράστες. Δεν τολμούν όμως να κάνουν το αυτονόητο. Τι είναι λοιπόν; Χρήσιμοι ηλίθιοι

ΚΑΪ-ΛΗ , ΟΠΩΣ ΚΑΤΣΑ-ΠΛΙ

του Γιαννη Χατζηχρήστου

(Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από την σύλληψη, με τεκμηρίωση από ευρήματα στο internet) Πάντα είχα μία απορία όταν έβγαινε η Καϊλή να καλύπτει ή να προσπαθεί να ρίξει στα μαλακά το σκάνδαλο παρακολουθήσεων του predator, κάτι δεν μου "κόλλαγε": ✔️ Πώς είναι δυνατόν η πρόεδρος της πολύ ισχυρής επιτροπής SΤΟA του Ευρωκοινοβουλίου, που είναι υπεύθυνη και έχει κάνει πολύ καλή δουλειά ως προς την προστασία προσωπικών δεδομένων στην ευρωπαϊκή νομολογία (GDBR, Data Governance Act, Data Service Act κλπ) να λαμβάνει δημόσια τελείως αντίθετη θέση, σε ότι αφορά το predator? Οι πολιτικές αλλαξοκωλιές των Σημιτικών με το εδώ κυβερνών κόμμα δεν με πείθουν. Γιατί? Γιατί όλοι αυτοί οι τύποι, τύπισσες και τυπάκια δεν κάνουν απολύτως τίποτα αν δεν υπάρχει από πίσω υπόθεση με χοντρό χρήμα. Και το έψαξα. Τι ακριβώς κάνει η Καϊλή ως αντιπρόεδρος του ΕΚ: 🔹 Όπως προανέφερα, προεδρεύει σε πολύ σημαντική επιτροπή που έχει παραγάγει θέσεις σωστές. Τόσο, που να έχει έρθει σε ρήξη η ΕΕ με τις, αμερικανικές κυρίως, bigtech του διαδικτύου τύπου Ζούκη, Μusk, Amazon, Google που θίγονται. Αυτό όμως δεν είναι θέμα για να την τυλίξουν οι Βελγικές αρχές σε μια κόλλα χαρτί κατηγορώντας την για ξέπλυμα μαύρου χρήματος κλπ.

🔹 Συμμετέχει στις επιτροπές σχέσεων της ΕΕ με τις αραβικές χώρες και τις χώρες του Κόλπου. Οι δύο πρόσφατες εισηγήσεις που έκανε με τον επίσης κατηγορούμενο Ιταλό ευρωβουλευτή M.Pineda, βεβαίως και έριχναν στα μαλακά χώρες όπως το Κατάρ κάνοντας τα στραβά μάτια για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων κλπ. Το τι είναι το Κατάρ, τα πλυντήρια που κάνει μέσω όποιου τρόπου μπορείς να φανταστείς (χρυσό, λαθραίο πετρέλαιο, αρχαιοκαπηλία, ποδόσφαιρο κα) τα έχουμε ξαναπεί εδώ, οπότε ας μην τα επαναλαμβάνω (δες στο σχόλιο #1 έγκαιρο πρόσφατο "ρεπορτάζ" γεωπολιτικής ανάλυσης). Ούτε αυτό όμως με πείθει για τους λόγους της σύλληψης της. Δεν έχει φτάσει η ΕΕ ή το Βέλγιο να συλλαμβάνουν πολιτικούς για πολιτικούς ή έστω γιά σοβαρούς γεωπολιτικούς λόγους. 🔹Η Καϊλή είναι όμως και μέλος της επιτροπής PEGA του ΕΚ που διερευνά κυρίως το σκάνδαλο παρακολουθήσεων δια του pegasus. Αυτό είναι αδελφάκι με το ισραηλινής προέλευσης predator κάνοντας, πάνω κάτω, τα ίδια. Όμως αυτό φαίνεται (σχόλιο #2) ότι αναπτύχθηκε από την εταιρία ΝSO με χρηματοδότηση από το Κατάρ και με την εμπλοκή ΜΚΟ με σκοτεινές διασυνδέσεις τόσο με ακραίες αντισημιτικές οργανώσεις στην Ευρώπη όσο και με ακροδεξιά κόμματα, μέσα και ένα Ισραηλινό με εμπορικές σχέσεις με την οικογένειά του Ερντογάν και το βαθύ τουρκικό κράτος. Μέχρι τώρα η εν λόγω επιτροπή του ΕΚ πελαγοδρομεί. Όχι τυχαία, όπως ίσως φανεί και στο επόμενο.

🔹Το καλό μας το κορίτσι το προκομμένο, είναι όμως και Σύμβουλος στην Ελβετική εταιρία κρυπτονομισμάτων Vetri. Γιατί στην Vetri, η πρόεδρος της επιτροπής του ΕΚ που υπερασπίζεται τις σχετικές τεχνολογίες blockchain που χρησιμοποιεί? Ούτε τεχνολογικά είναι τίποτα προχωρημένη, το δε κρυπτονόμισμα της VLD είναι από αυτά που λέμε "του σωρού". Ένα από τα 7.000 περίπου που κυκλοφορούν παγκοσμίως, με τιμή 0,004$ και κεφαλαιοποίηση 3,5εκ$. Όμως: ✔️Η εμπλοκή της αντιπροέδρου σε ελβετική εταιρία της επιτρέπει να κάνει συναλλαγές με ανώνυμο πορτοφόλι (πράγμα που απαγορεύεται ρητά σε όλη την ΕΕ για την αποφυγή πλυντηρίων). ✔️Το καθ' όλα κατά τα άλλα νόμιμο στην Ελβετία VLD, είναι ένα από τα μόλις 5 κρυπτονόμισματα που γίνονται δεκτά από το Κατάρ και είναι ευθέως ανταλλάξιμα με ρεάλ του Κατάρ στα εκεί ανταλλακτήρια. ✔️ Πίσω από την Vetri κρύβεται η γερμανική εταιρία marketing Vetri Capital, μια από τις πολλές που χρησιμοποιεί η Γερμανική κυβέρνηση για "δουλειές" διείσδυσης των συμφερόντων της σε χώρες όπως το Κατάρ, η Ινδία ή η Νότιος Αφρική εκτός των πλαισίων γεωστρατηγικής που ορίζει η ΕΕ σε κρίσιμα θέματα, όπως το ενεργειακό ή ορισμένες τεχνολογίες. Άρα, και με την επιφύλαξη του τι άλλο θα βγάλει το google search following the money, το πιο πιθανό είναι το κορίτσι μας, μαζι με 5 άλλους Ιταλούς, να λαδώθηκε από το Κατάρ παίζοντας τον ρόλο του Δούρειου Ίππου. Όχι μόνο της ΝΔ, όπως πολύ αργά το κατάλαβε εκείνο το σπίρτο ο Ανδρουλάκης, αλλά και των κύκλων του Σείχη του Κατάρ που προσπαθούν να καλύψουν τα ίχνη τους ως βασικοί συντελεστές του οργίου παρακολουθήσεων δια του pegasus, που έχει εξαπλωθεί σε πολλές χώρες της ΕΕ. Εν κατακλείδι, κατσαπλιάδες με ακριβά ρούχα όλων των χωρων, μαζευτείτε! Τίποτα δεν μπορεί να είναι απολύτως κρυφό στην εποχή του internet. Κομπρί?

Όταν τα σκάνδαλα δεν κρύβονται κρύβεται η φαμίλια

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ. Συγκλονιστικά πράγματα συμβαίνουν στη χώρα υπό τη διεύθυνση της φαμίλιας Μητσοτάκη με την ανοχή των άπληστων και ανήθικων οικονομικών ελίτ που τη στηρίζουν. Η περίπτωση του βουλευτή Ανδρέα Πάτση, είναι μια ακόμη, αποκαλυπτική περίπτωση της ανήθικης εξουσίας. Μιας εξουσίας που τον διέγραψε από την κοινοβουλευτική ομάδα επειδή: «οι εξηγήσεις για τις επαγγελματικές του δραστηριότητες, δεν συνάδουν με την ιδιότητα του βουλευτή και τις αρχές της Νέας Δημοκρατίας»! Λες και υπάρχει πλέον παράταξη με αρχές και ήθος. Ποιες αρχές υπηρέτησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κουκουλώνοντας το μεγάλο διεθνές σκάνδαλο της Novartis, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου έλαβε χώρα στο ελληνικό Υπουργείο Υγείας, χωρίς κανείς να αναλάβει την παραμικρή ευθύνη; Πόσο φως έπεσε στην υπόθεση της δολοφονίας του δημοσιογράφου Γ. Καραϊβάζ όπως υποσχέθηκε και πόσο στο μεγάλο σκάνδαλο των υποκλοπών το οποίο κουκουλώθηκε με μαφιόζικου τύπου ομερτά. Είναι συνένοχοι. Γνώριζαν εδώ και δύο χρόνια τη δράση του Πάτση και συγκάλυπταν όσα σήμερα αποκαλύπτονται με συγκλονιστικές λεπτομέρειες. Μάλιστα η δράση του κυρίου βουλευτή είχε αποκαλυφθεί δημοσίως, όταν η εφημερίδα «Δημοκρατία» στις 21 Φεβρουαρίου του 2020 έκανε πρώτο θέμα την εισπρακτική εταιρεία του, χαρακτηρίζοντας το, «σκάνδαλο και μείζον πολιτικό και αξιακό ζήτημα». Στου κουφού την πόρτα. Τώρα εκπλήσσονται, όπως κάνουν πάντα όταν κάποιο ανεπιθύμητο θέμα ξεφεύγει από τους ασφυκτικούς περιορισμούς που έχουν επιβάλει στην ενημέρωση. Ο τρομερός και άφοβος βουλευτής, δανείστηκε από την τράπεζα Πειραιώς 4,3 εκατομμύρια για να αγοράσει κόκκινα δάνεια από την ίδια τράπεζα (!) στο 1/15 της αξίας τους και να εισπράξει από τους οφειλέτες πολλαπλάσια χρήματα ακόμα και τις ακίνητες περιουσίες τους! Κανένα πρόβλημα για τη διεύθυνση της τράπεζας που σώθηκε με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άλλωστε, έχει παραχωρήσει ασυλία και το ακαταδίωκτο των τραπεζικών στελεχών, ότι και αν κάνουν! Και οι προστατευόμενοι τραπεζίτες εξυπηρετούν την φαμίλια. Και σε όλα αυτά συνεργάστηκαν αρκετοί υπουργοί. Πρώτος και καλύτερος ο κουμπάρος του βουλευτή Στέλιος Πέτσας, που όταν μοίραζε λεφτά σε υπαρκτά και ανύπαρκτα ΜΜΕ δεν παρέλειψε να χρηματοδοτήσει και το site της συζύγου του Πάτση. Στη συνέχεια έχουμε τον υπουργό Πιερακάκη που χώθηκε στο τρένο της εξουσίας με μηχανοδηγό τον Κυριάκο, καθώς η πρώτη του επιλογή το ΠΑΣΟΚ δεν του προσέφερε πλέον πιθανότητα υπουργικής καρέκλας. Πλην όμως το ευγενικό του ύφος, δεν τον εμπόδισε να βοηθήσει τον Πάτση (και πολλούς άλλους) να βγάλει και άλλα χρήματα με υπέρογκες αμοιβές από τα ΕΛΤΑ για τις νομικές του συμβουλές! Και η παραίτηση του διευθύνοντος συμβούλου των ΕΛΤΑ είναι τρανή απόδειξη για το πλέγμα συνενοχής στο πλιάτσικο που έχει στηθεί. Μέχρι και η σύζυγος του «χασάπη» υπουργού δικαιοσύνης Κώστα Τσιάρα βρέθηκε συνέταιρος κατά 30% στην εταιρεία του Πάτση Elite Executive Translation η οποία φυσικά παραλήφθηκε από τα πόθεν έσχες, χωρίς καμιά συνέπεια. Και όλοι αυτοί, που σήμερα παρουσιάζονται ανήξεροι, δεν έκαναν τον κόπο να διαβάσουν τα στοιχεία που είναι αναρτημένα στο vouliwatch καθώς αυτά αποκαλύπτον την θεαματική αύξηση των εισοδημάτων του Ανδρέα Πάτση μετά την εκλογή του στη Βουλή. Είναι χαρακτηριστικό ότι από καταθέσεις 3.300 ευρώ το 2018, έφτασε τα 2.300.000 ευρώ μέσα σε ένα χρόνο μόλις έγινε βουλευτής. Και όταν ο ανήξερος εκπρόσωπος Τύπου της κυβέρνησης Γ. Οικονόμου ισχυρίστηκε πως ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δεν γνώριζε κάτι. Έλαβε απάντηση από τον ίδιο τον Πάτση που δήλωσε απειλητικά (!) ότι: «Η δραστηριότητα μου είναι γνωστή, δεν ήρθα ξαφνικά σε αυτόν τον κόσμο. Νομίζετε ότι ένα πολιτικό κόμμα δεν ξέρει ποιον έχει στα ψηφοδέλτια του; Μόνο το κόμμα μου το ήξερε; Όλη η Ελλάδα ήξερε την δράση μου», τόνισε και αποκάλυψε ότι επί 4 μέρες ήταν σε συνεννόηση με το Μαξίμου για την απάντηση που θα δώσει και το τελικό κείμενο εγκρίθηκε από τον ίδιο τον Γ. Οικονόμου!

Και το κερασάκι στην τούρτα προστέθηκε από το γεγονός ότι ο γιος του κ. Πάτση, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της ΝΔ, ήταν συντονιστής μιας θεματικής ενότητας. Ποιάς ενότητας; «Των μη Εξυπηρετούμενων Επιχειρηματικών Δανείων»! Αμέ! Είχε και τέτοια ενότητα το κόμμα. Και λίγο μετά, προστέθηκε και νέα αποκάλυψη. Συγκεκριμένα η εταιρεία της Ρεβέκας Πιτσίκα, People for Business φέρεται να έχει εισπράξει με απευθείας αναθέσεις πάνω από 400.000. ευρώ από ΕΛΤΑ του κ. Πιερακάκη, την ΕΡΤ και ΑΔΜΗΕ. Ποια είναι αυτή η κυρία; «Πρόκειται για δεξί χέρι του κ. Μητσοτάκη, επικεφαλής του Μητρώου Στελεχών της ΝΔ, η οποία διορίστηκε σύμβουλος στο γραφείου του ως Προέδρου του κόμματος για θέματα αξιολόγησης στελεχιακού δυναμικού, με προσωπική του απόφαση. Και επειδή η ΝΔ ως κόμμα είναι οικονομικά υποθηκευμένο στις τράπεζες, αφού δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τα δάνεια που έχει λάβει και σήμερα αγγίζουν τα 400 εκατομμύρια(!) η κυρία έπρεπε να πληρώνεται από το Δημόσιο και να έχει επιπλέον θέση σε οργανισμό του. Έτσι ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας την διόρισε στις 13 Νοεμβρίου 2019, μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού Ασφάλισης Εξαγωγικών Πιστώσεων (ΟΑΕΠ), με τη θητεία της να είναι τριετής. Και αναθέσεις του δημοσίου και μισθό από το δημόσιο για κομματική δουλειά. Και αυτοί οι τύποι που μας κυβερνούν, μιλάνε για αρχές, ήθος και διαφάνεια.

(ΑΥΓΗ 30-10-22)

Πως μασούσαν τα κόκκινα δάνεια των επιχειρηματιών οι ημέτεροι

Του Γιαννη Χατζηχρήστου απο 24-8-2022 στο φ/μπ

ΠΩΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ Η ΤΡΟΦΙΚΉ ΑΛΥΣΊΔΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ ΤΩΝ "ΚΌΚΚΙΝΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ" Από το 2010 μέχρι σήμερα, οι Τράπεζες συσσώρευσαν κόκκινα δάνεια ύψους περίπου 120δισ. Από αυτά, τα 106δισ αφορούν (ενυπόθηκα ή μη) επιχειρηματικά, στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια που κοκκινησαν μέχρι το 15 λόγω της βίαιης συρρίκνωσης κατά 25% του ΑΕΠ (για να σωθούν 5-6 γαλλογερμανικές τράπεζες). Η ΕκΤ, δια του Στουρνάρα, πίεσε αυτός ο όγκος να μειωθεί στο μισό για να μπορούν οι 4 συστημικές τράπεζες να περνούν τα stress tests που κάνει κάθε χρόνο η ΕκΤ. Και πάνω σε αυτή την απαίτηση, έχει στηθεί ένα απίθανο φαγοπότι, που συνεπικουρείται και με τον πτωχευτικό νόμο που ψήφισε το 20 η κυβέρνηση της ΝΔ. 🔸Στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας βρίσκεται, όπως αναμένεται, η ΤτΕ δια του Στουρναρα. Αυτή έκανε δύο πράγματα ✔️ Δέσμευσε σε δύο δόσεις 24δισ από το "μαξιλάρι Τσίπρα" με την μορφή εγγυήσεων, που δοθηκαν με τα Προγραμματα Ηρακλής Ι και ΙΙ στις Τράπεζες. Για τις "χασούρες" που θα είχαν πουλώντας σε funds τα κόκκινα δάνεια που είχαν δώσει. Οι Τράπεζες, αυτές τις κρατικές εγγυήσεις, τις μετέτρεψαν σε ρευστό μέσω δανείων από την ΕκΤ. Που με την σειρά της, "πούλησε" αυτά τα δάνεια στην δευτερογενή αγορά σε άλλες Τράπεζες και funds, που έλαβαν δάνεια από Τράπεζες για να τα αγοράσουν.(σημείωση: κάθε τέτοιος κύκλος αγοροπωλησιας, που επαναλαμβάνεται πολλές φορές, οδηγεί στην παραγωγή νέων ευρώ από την ΕκΤ. Λέγεται κομψά "μόχλευση") ✔️ Ανέθεσε το Στορναρισταν το 16 σε μια εταιρεία-fund, την PQH, την πλήρη ευθύνη του "πακεταρισματος" αυτών των δανείων, αλλά και την διενέργεια μελετών και διαγωνισμών ανάμεσα σε funds που θα τα διεκδικήσουν για να τα εισπράξουν. Λειτουργία που δεν εμπίπτει στους κανόνες του Ευρωπαϊκού Τραπεζικού Συστηματος. Όπως φαίνεται και πιο κάτω, στήθηκε μια κανονική παραΤράπεζα μέσα στην ΤτΕ! Μέχρι σήμερα έχουν αδειοδοτηθεί από την ΤτΕ 107 τέτοια funds, με αξιολόγηση της PQH. 🔸Ποια είναι αυτή η PQH? Η PQH Ενιαία Ειδική Εκκαθάριση Α.Ε «διαχειρίζεται το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων των ειδικών εκκαθαρίσεων, που αφορά σε μη εξυπηρετούμενα δάνεια.» λέει το καταστατικό της. Δηλαδή είναι μια από τις εταιρίες-funds που αγοράζουν σε πολύ χαμηλές τιμές τα «κόκκινα δάνεια» από τις τράπεζες και στη συνέχεια είτε πιέζουν ασφυκτικά τους οφειλέτες είτε βγάζουν στο (ηλεκτρονικό πλέον) «σφυρί» τα υποθηκευμένα περιουσιακά στοιχεία. Η PQH αποτελεί κοινό εταιρικό σχήμα των εταιριών PwC Business Solutions Α.Ε., Qualco Α.Ε. και Hoist Kredit Aktiebolag. Υπενθυμίζεται ότι στέλεχος της Qualco είναι ο Ορέστης Τσακαλώτος, ξάδερφός του πρώην υπουργού Ευτυχή Τσακαλώτου (αλλά όπως έχει δηλώσει, δεν μιλάνε...). Στην PQH έχουν περιέλθει τα πάγια και οι απαιτήσεις των Τραπεζών που χρεοκόπησαν ή έκλεισαν κατά την περίοδο των μνημονίων (Αγροτική Τραπεζα, Τρ. Αττικης, Συνεταιριστικες Τραπεζες κλπ) Δηλαδή η PQH "κρατάει" στο χαρτοφυλάκιο της, πέραν των άλλων, και τις υποθηκευμένες αγροτικές γαίες για δάνεια της Αγροτικής, που αντιστοιχούν στο 70% όσων σήμερα καλλιεργούνται. (στο σχόλιο #1 το εταιρικό της site και το χαρτοφυλάκιο εκκαθαρισμενων τραπεζών που διαχειρίζεται) Η PQH, στα πλαίσια των "αρμοδιοτήτων" που της έχουν παραχωρηθεί, προχωράει μετά ανεξέλγκτα στο σχετικό "αμπαλαζ" των κόκκινων δανείων των Τραπεζών. Μέχρι τώρα πουλήθηκαν σε funds στο 3-5% της αξίας των δανείων συνολικές απαιτήσεις ύψους 80δισ (στα σχόλια της παλαιότερης ιδιας ανάρτησης που θα βρεις πιο κάτω στο σχόλιο #1 όλα τα εύηχα ονόματα τύπου "Αριάδνη" και το ύψος των κόκκινων που πουλήθηκαν έναντι). Πιο συγκεκριμένα, το σύνολο των μη εξυπηρετούμενων δανείων προς διαχείριση που κατέληξε στις ΕΔΑΔΠ (δηλαδή σε funds αδειοδοτημένα), έφθασε στο τέλος του 2021 στα 79,738 δισ. ευρώ, από τα 72,2 δισ. ευρώ, στο τέλος Σεπτεμβρίου 2021. Κατά κατηγορία τα περισσότερα από τα δάνεια αυτά (συνολικά 80 δισ. ευρώ) το 55% είναι καταναλωτικά και «λοιπά δάνεια», ενώ το 45% είναι στεγαστικά δάνεια. Κατά κλάδο το 45% είναι ιδιωτικά δάνεια, το 40% είναι επιχειρηματικά και 15% των κόκκινων δανείων που τώρα διαχειρίζονται οι Εταιρείες Διαχείρισης (ΕΔΑΔΠ), δηλαδή τα 107 funds,, είναι δάνεια ελεύθερων επαγγελματιών, αγροτών και δάνεια ατομικών επιχειρήσεων.

🔸Στο επόμενο επίπεδο της τροφικής αλυσίδας είναι αυτά τα 107 funds που έχουν αδειοδοτηθεί ως άνω με σημαντικότερα τα: (σε παρένθεση τα "χαρτοφυλάκια" ,ΟΧΙ ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ τους, που δηλώνουν ότι έχουν). Οι πλέον ενεργοί στην εγχώρια αγορά κάποια Davidson Kempner με χαρτοφυλάκια ύψους 15,1 δισ. ευρώ, η Intrum με 13,5 δισ. ευρώ και DoValue με 11,4 δισ. ευρώ, ενώ την πεντάδα συμπληρώνουν οι Bain και B2Holding με χαρτοφυλάκια, ύψους 3,5 δισ. ευρώ και τριών δισ. ευρώ αντίστοιχα. Ακολουθούν οι: • Pimco (2,7 δισ. ευρώ) • Hoist (2,4 δισ. ευρώ). Ναι αυτή της PQH... • Carval – Intrum (δύο δισ. ευρώ) • Ellington (1,6 δισ. ευρώ) • Aldridge (1,3 δισ. ευρώ) • Apollo (1,2 δισ. ευρώ) • Fortress (1,1 δισ. ευρώ) • Elliot – Centerbridge (900 εκατ. ευρώ) • Astir NPL Finance (700 εκατ. ευρώ) • APS (400 εκατ. ευρώ) • Cross Ocean Partners (300 εκατ. ευρώ) και • Carval (100 εκατ. ευρώ). Στα περισσοτερα από αυτά, συμμετέχουν και οι ίδιες οι Τράπεζες που πούλησαν τα κόκκινα δάνεια! ✔️ Όπως αποκάλυψε όμως ο Παυλος Πολακης , σχεδόν όλα τα πιο πάνω είναι εικονικές εταιρείες η θυγατρικές εικονικών εταιριών με έδρα την Ιρλανδία, και μετοχικά κεφάλαια ανύπαρκτα. Τι κάνουν: 🔸Με το που λαμβάνουν άδεια από την PQH, πηγαίνουν στην δευτερογενή διεθνή αγορά ΝPL και παίρνουν εγγυητικές επιστολές ύψους 10% των "πακέτων" που θα διεκδικήσουν με "πρόσωπο" την χρυσοτόκο άδεια τους. 🔸"Χτυπάνε" το πακέτο που θέλουν στον διαγωνισμό έναντι της εγγυητικής που πήραν τζάμπα, με προσφορά 3-5% του ύψους των κόκκινων δανείων που περιέχει. 🔸 Ο κερδισμένος πλειοδοτης (μη φανταστείτε ότι δεν είναι από πριν αποφασισμένος) λαμβάνει την απαίτηση και την οποία μεταπουλαει αμέσως στην διεθνή αγορά ΝPLs, που κινείται με εκείνα τα γκρι "μοχλευμενα" ευρώ που έχουν παραχθεί από τα αρχικά δάνεια και εγγυήσεις, όπως αυτές των Ηρακλή Ι και ΙΙ). Συνήθως εισπράττουν έτσι το 20-30% της αξίας των κόκκινων δανείων που αγόρασαν. Με αυτά καταβάλει το τίμημα στην αντίστοιχη Τράπεζα και κρατάει, χωρίς να κάνει απολύτως τίποτα, και το κέρδος προκαταβολικά. Και επειδή είναι εξωχώριες εταιρίες, δεν πληρώνουν εδώ κανένα φόρο κερδών η ΕΝΦΙΑ για τα ακίνητα που κατέχουν... (Τώρα ο Πρόεδρος του συνδέσμου τους Τάσσος Πανούσης, πρωην Διευθυντής Απαιτήσεων της Eurobank, θέλει να φτιάξει και εγχώρια αντίστοιχη δευτερογενή αγορά, για να πωλούνται τα "πακέτα" σε άλλα funds του συνδέσμου τους...) Με αυτή την διαδικασία έχουν περιέλθει ήδη 70.000 αστικά ακίνητα στα funds και ενας τεράστιος αριθμός παγίων επιχειρήσεων ή αγροτών 20πλασιας αξίας όσων κατέβαλαν.(το "χαρτοφυλάκιο" που λένε, είναι εικονικό, "μούρη") 🔸 Αυτά τα πάγια χρησιμοποιούνται μετά ως εγγύηση για την έκδοση δανείων από τους δανειστές των funds. Tα μεγαfunds τύπου CVC Capital κλπ, που δανείζονται από "τις αγορές χρήματος"κεφάλαια είτε για να αγοράσουν πχ την ΔΕΗ και την ΛΑΡΚΟ ή για να επενδυθούν δανείζοντας στα funds μέσω των Τραπεζών! Να μετρήσουμε πόσο χρήμα "αέρας" έχει παραχθεί μέχρι τώρα από τον "αέρα" των αρχικών εγγυήσεων που έδωσε το σύστημα Στουρνάρα? Ασε το που πήγε και τι λάδωσε στην πορεία... 🔸Στο κάτω επίπεδο της τροφικής αλυσίδας βρίσκονται και οι εισπρακτικές εταιρείες, οι μηχανικοί αξιολόγησης ακινήτων και τα δικηγορικά γραφεία που θα αναλάβουν (έναντι ποσοστού) να πιέσουν για την είσπραξη ή τον διακανονισμό του κάθε κοκιίνου δανείου ξεχωριστά. 3.000 υπαλληλοι και αφεντικά συνολικά. Ότι εισπράξουν αυτοί απο ρυθμίσεις η νοίκια πτωχευμένων δανειοληπτών, είναι καθαρό πρόσθετο κέρδος των πιο πάνω επιπέδων της τροφικής αλυσίδας, που έχει ρυθμιστεί θαυμάσια στο να παράγει αεράτο χρήμα! Ελάχιστο έως καθόλου από αυτό επενδύεται μετά στην πραγματική οικονομία! Γιατί? Μα δεν υπάρχουν σε αυτήν την πραγματική οικονομία επενδύσεις με άπειρη απόδοση κεφαλαίου! (O ευρωπαϊκός δείκτης απόδοσης των κεφαλαίων που χτίζεται από τα μεγαλύτερα distress funds σήμερα δείχνει κερδοφορία 762%!) Αρκεί να υπάρχουν δάνεια και να κοκκινίζουν. Ξέρεις εσυ καμία να αποδίδει 762% με "επενδεδυμένο" κεφάλαιο κανένα χιλιάρικο στην Ιρλανδία? 🔸 Από τι κινδυνεύει τώρα αυτή η πυραμίδα: Παρ όλο που όλο αυτό το γαϊτανάκι δανείων επί δανείων το ασφαλίζουν σε δικές τους ασφαλιστικές (που με την σειρά τους λαμβάνουν δάνεια για να αντασφαλιστούν...), όλη αυτή η πυραμίδα σήμερα κινδυνεύει λόγω της ύφεσης και του πληθωρισμού που προκλήθηκε από τα θραύσματα της ενεργειακής κρίσης και το Ουκρανικό. Όλο αυτό το οικοδόμημα καταρρέει αν έστω και μία Τράπεζα που εμπλέκεται στην χορήγηση αυτών των δανείων επί δανείων, χρεοκοπήσει, όπως έγινε το 08 με την Leman Brothers για 600δισ στεγαστικά δάνεια στις ΗΠΑ. Τώρα κινδυνεύουν να τιναχτούν στον αέρα 1500τρισ%$ που έχουν παραχθεί σε όλο τον πλανήτη από αντίστοιχες πυραμίδες παραγωγής γκρι χρήματος-αερα έναντι 300τρισ$ αρχικών δανείων, δημοσίων (γύρω στα 80τρισ) και ιδιωτικών. Προϊόν συνεργασίας των τραπεζών με ένα σκιωδες παραΤραπεζικο σύστημα, με αυτό δηλαδή που έχει στήσει εδώ ο νεοφιλελέ Στουρνάρας. Και τότε δεν θα υπάρχει υπόλοιπο σε κανένα "μαξιλάρι Τσίπρα" για να μας σώσει.

✔️Το τι θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά για να σπάσει αυτή η τροφική αλυσίδα, που σχεδιάστηκε μόνο για να γεννάει νέα δάνεια, δηλαδή νέο αεράτο χρήμα? Πολλά! Από το "μοντέλο της Κύπρου" (δυνατότητα first refusal στο να αγοράσει το κόκκινο δάνειο ο αρχικός δανειολήπτης του στην ίδια τιμή που εκχωρείται στα funds-κορακια) μέχρι και πιο προχωρημένα με την δημιουργία πιστωτικών συνεταιρισμών των δανειοληπτών -βλεπε στο σχόλιο #2 μια τέτοια πρόταση του 18 που έμεινε στα αζήτητα). Τι δεν καταλαβαίνεις?

Επενδύσεις ο ανεκπλήρωτος πόθος πολλών Ελληνικών κυβερνήσεων.

Αν ανατρέξει κανείς στις προγραμματικές δηλώσεις των κυβερνήσεων, τις υπουργικές εξαγγελίες και τις κοινοβουλευτικές συζητήσεις από την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους, μπορεί εύκολα να διαπιστώσει ότι ο όρος «επενδύσεις» μονοπωλεί την αναπτυξιακή ατζέντα είτε ως στόχος είτε ως φαντασίωση. Συνοδεύεται συνήθως από το ουσιαστικό «προσέλκυση», αφού είναι ιστορικά διαπιστωμένη η δυστοκία να εκπληρωθεί στο σύνολό της αυτή η οικονομική «μεγάλη ιδέα». Το ερώτημα είναι «τι πταίει;». Η ανικανότητα της πολιτικής τάξης, ο μεταπρατικός χαρακτήρας της ελληνικής οικονομίας, ο μονοπωλιακός κρατικός καπιταλισμός ή, εντέλει, οι ίδιες οι αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας μας; Ωστόσο, αν έχουν δοθεί από τους ειδικούς διαφορετικές ή συνθετικές απαντήσεις, το επόμενο ερώτημα -λενινιστικής έμπνευσης- είναι «τι να κάνουμε;». ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΕΜΠΙΛΗ Αν παραδεχτούμε ότι τα προβλήματα τα λύνει η ίδια η ζωή, τότε σίγουρα αυτό συνέβη με τον πιο επώδυνο τρόπο την εποχή των μνημονίων. Η επιβολή σκληρών δημοσιονομικών πολιτικών λιτότητας έγινε στο όνομα της σταθεροποίησης της οικονομίας, που θα ενίσχυε αναπτυξιακές πολιτικές και θα δημιουργούσε το απαιτούμενο ευνοϊκό περιβάλλον για επενδύσεις. Αντ’ αυτού, είχαμε μεγάλη ύφεση με υψηλά πλεονάσματα, ασφυκτικό φορολογικό πλαίσιο και επενδυτικές προτάσεις αποικιοκρατικού χαρακτήρα. Παρ’ όλα αυτά, τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά την τυπική έξοδο από τα μνημόνια, κάτι έχει αρχίσει να κινείται. Για να μην είμαστε άδικοι, και τα προηγούμενα χρόνια υπήρξαν δειλές προσπάθειες για αλλαγή του κλίματος, που είτε τελεσφόρησαν χωρίς να εξαντλήσουν τις προοπτικές τους είτε παραπέμφθηκαν στις καλένδες ενός καλύτερου μέλλοντος. Η συζήτηση για τις επενδύσεις αναζωπυρώθηκε επ’ αφορμή της αλλαγής κυβέρνησης στην Ελλάδα μετά τις εκλογές της 7ης Ιουλίου. Η εκ διαμέτρου αντίθετη αντίληψη του νέου πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, και των υπουργών που ανέλαβαν τα αναπτυξιακά χαρτοφυλάκια κατά την προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ την κάνει ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Μπορεί οι μεγάλες προσδοκίες που δημιουργούνται στις αγορές από τους ίδιους τους κυβερνώντες να σφυρηλατεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον για τους θεράποντες της νέας πολιτικής, όμως ταυτόχρονα αυξάνει το ρίσκο για ματαίωση των μεγαλόπνοων σχεδίων. Η νέα κυβέρνηση, πάντως, δείχνει να έχει έρθει προετοιμασμένη για τις προτεραιότητές της με ό,τι αυτό συνεπάγεται, όπως φαίνεται από την υπόθεση της επένδυσης στο Ελληνικό. Το ζητούμενο είναι να υπάρξουν ορθολογικές επιλογές που θα συμβαδίζουν με τις ευρωπαϊκές πολιτικές, τις ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας, ενώ θα αναδεικνύουν την υπεραξία της γεωπολιτικής θέσης της χώρας μας. Για να συμβεί αυτό χρειάζονται λύσεις σε χρόνιες παθογένειες όπως η πολυνομία, η γραφειοκρατία και η φορολογική σταθερότητα, αλλά και ο σεβασμός στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στα δικαιώματα των εργαζομένων και στην προστασία του αστικού και φυσικού περιβάλλοντος. Συνθήκες, δηλαδή, για μια δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη σύμφωνη με τα διεθνή πρότυπα που θα δημιουργεί ασφάλεια στους επίδοξους υγιείς επενδυτές και θα αποτρέπει τους καιροσκόπους, κάτι που η χώρα μας το έχει βιώσει με μεγάλες συνέπειες στη σύγχρονη ιστορία της. Και όσοι ανησυχούσαν μήπως γίνουμε σαν την Κούβα του Κάστρο οφείλουν να επαγρυπνούν για να μην αναβιώσουμε την Κούβα του Μπατίστα. Δημοσιεύτηκε στα «Ιδεογράμματα» της Νέας Σελίδας τo Σάββατο 20/07/2019

ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ Λενε ότι η εμπιστοσύνη στην υγεία και την οικονομία δύσκολα κατακτάται και εύκολα καταστρέφεται. Η ιατρική επιστήμη έχει το προνόμιο στις διαγνωσεις τις αυτορυθμιζόμενες και τις θεραπειες της αυτενεργειας και της δημιουργίας. Αλλου το όνειρο αλλού το θάμα! Σαν ατομα οι γιατροί μπορεί να έχουμε όλες αυτές τις χάρες αλλά σε συλλογικό επίπεδο έχουμε βρεθεί εκτεθειμένοι σε ανυποληψία απο μωροφιλόδοξους ηγετίσκους που μέσω των συμμαχιών των προθύμων (υψηλού κόστους) διαγουμίζουν την επικαιρότητα, την ανοχή των ετέρων και την εταιρικότητα των προθύμων. Το πανηγύρι των εκλογών καταντά ένας γάμος του «Κάδμου» με την διαφθορά, την διαπλοκή και την διαβολή συνειδήσεων. Κακώς τους αφήνουμε να εκπληρωνουν τα σχέδια τους και δεν τους αποκαλύπτουμε.Η προπαγάνδα των συντηρητικών είναι καθε μερα 3 χρόνια στον υπολογιστή μας. Οι ιατρικοί συλλογοι δεν επιτελούν τον θεσμικο τους ρόλο , αντιπολιτεύονται αντι να κριτικαρουν-προτείνουν και οι διάφορες συντεχνίες ανθούν εις βάρος του δημόσιου συμφέροντος. Στην θητεία του μεγαλυτερου συλλογου η πρώτη εκάστοτε παράταξη εξαφανίζει ή απορροφά αλλα συμφεροντα πλην των ελευθεροεπαγγελματιών έχοντας απομακρύνει τους νεους γιατρούς και τους πλήρους και αποκλειστικής απασχΌλησης του ΕΣΥ. Μια συνδρομή γυρω στα 20-30 ευρώ δεν προτάθηκε απο καμια παράταξη όταν η εφημερία σήμερα στα Ελληνικα νοσοκομεία καλύπτεται από νεους γιατρούς των 850-1000 ευρώ! Στα ιδιωτικά διαγκωνίζονται απλήρωτοι γιατροί που θα εξασκήσουν σαν κωπηλάτες σε γαλΈρα, την προτροπή του λογιστηρίου τους, «βγάλτε τους πελάτες» κατά το δοκούν του νεοφιλελευθερισμού. Τα αγροτικά ιατρεία είχαν ερημωσει κατα 75% και ευτυχώς έχουν βελτιωθει τα κενα αρκετά, αλλα τους πολύτιμους πελατες μας 35 εκατ. τουρίστες τους έχουμε εμπιστευτεί στο πλεον αδηφάγο και ανέλεγκτο κλάδο μας, τους παντελως εκτός συστήματος τουριστόγιατρους! Εχουμε ένα δίκτυο 161 Κέντρων Υγείας αγροτικού και αστικού τύπου που ο νηφάλιος Υπουργός μας δεν έχει αξιωθεί ποτέ να συνδράμει στη λειτουργία , στην παρουσια τους και την ανάπτυξη τους. Οι περιφεριακές διοικήσεις μπαλώνουν μεσα απο άπειρη γραφειοκρατία και ευννοιοκρατία ,τις άπειρες ελλειψεις των μνημονιακών χρόνων της εξαχρείωσης της ΠΦΥ όπως εκφράστηκαν απο τις πολιτικές Αβραμόπουλου, Λυκουρέντζου, Λοβέρδου, Γεωργιάδη ,Βορίδη. Η αξιολογηση του Υπουργείου Δημόσιας Διοικησης συκοφαντήθηκε και σπαταλήθηκε με ευθύνη ανεύθυνων οπισθοδρομικών συνδικαλιστών. Ανθρώπινο δυναμικό, κτίρια και εξοπλισμου μένουν αναξιοποίητα, ανοργάνωτα και εκτεθειμένα στα προβληματα καθημερινότητας. Εφυγαν έμπειροι γιατροί στο εξωτερικο και τον ιδιωτικο τομεα, τεθηκαν με νομοσχέδια ψευτοδιλλήματα και θυμα ολων αυτών των πολιτικών ο Ελληνας πολιτης που ειχε ένα επιπεδο κοινωνικου κράτους και τωρα οι Ευρωπαιοι απολαμβάνουν τους ειδικους μας και οι δανειστές τις παροχές μας! Ναι τα τρια τελευταία χρόνια λειτουργούν 150 παραπάνω κρεβάτια ΜΕΘ, δουλεύουν τα εφημερεύοντα, πληρώνονται οι υποχρεώσεις, κτιζονται και παραδιδονται νεα νοσοκομεια (Ζακυνθος, Θηρα, Κομοτηνή, παιδιατρικο Θεσσαλονικης),σώζονται παλιά Ευγενιδειο, Ερρίκος Ντυνάν κλπ αλλα η ΠΦΥ έχει πολυ δρομο ακομα. Θαρρείς και τα συμφέροντα σε μεσαιο και κατω επιπεδο των συντεχνιών, αυτά που βλεπουμε στο μικρόκοσμο του ΙΣΑ (βελονιστές, ομοιοπαθητικοι, ευγενείς ειδικοτητες, γυναικολόγοι εναντιον όλων κλπ) να τραβουν ευαίσθητες πτυχές της πρωτοβάθμιας στα νοσοκομεια, των ηλεκτρονικαριων ,των φαρμακεμπορων , των μανδαρίνων των πρωην ασφαλιστικών ταμειων νυν ΕΟΠΥΥ και 1000 άλλων συμφερόντων που οι εκαστοτε ιθύνοντες είναι υποχρεωμένοι να διαβλέπουν, να ξεσκαρτάρουν ,να ακουν και να παρεμβαίνουν. Ενας αγιάτρευτος γιατρός και πουθενά υποψήφιος. Αυτά θέλουν συμμάχους και η μάχη της υγείας έπεται της μάχης των οικονομικών....... Η εικόνα ίσως περιέχει: ποδήλατο

Παρακμη και αξιες στους συλλεκτες Colnect

ΠΑΡΑΚΜΗ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ Αγαπητοι συλλέκτες γραμματοσήμων κλπ είναι χαρακτηριστικό ότι μετα 5 χρονων και 3 μηνών ζωή στο colnect , είδα και επισημαινω τα κατωθι. 1. Πόσο γρήγορα μια διαφορά 6-17 γραμματοσήμων μεταξύ δύο συλλεκτών καταλήγει σε μονομερή τιμωρητική πράξη και υποστήριξη του κατα συμπτωση πληρωτικού (με συνδρομή) μελους εις βάρος του δωρεάν μέλους. 2. Η σωστή κατ αρχάς πολιτική των ανταλλαγών μεταξυ ενθουσιωδών συλλεκτών με την καταγραφή μονών διπλών και επιθυμιών εξελιχθηκε σε εμποριο και αγοροπωλησια σε υποκατάσταση αγορών όπως το ebay και το Alibaba ή το worldstamp. 3. Η σωστή χρήση κανόνων για όλους εξελιχθηκε σε μονομερή υποστήριξη μονο των ημετέρων «καλών πελατών». Αγνοούν οι σημερινοι επικεφαλεις ότι η κυρια μαζα των συλλεκτών που δινουν την πολυεθνική και πολυγλωσσική αξια του βήματος αυτού δεν θα υπαρχει για πάντα. 4. Η σωστή κατ αρχάς αξιολόγηση ενεργειών έγινε απο μερικους επιτηδειους εκβιαστικός μηχανισμός για να εκμαιευσουν περισσοτερα οφέλη στην ανταλλαγή. 5. Παραδειγμα ο @Tuudcraft που αλλαξε 3 φορές τις απαιτήσεις του. Παραδειγμα μονομερους διαιτήσιας η «φασιστας» @Elena-Dyomina που χρειάστηκε να υπερασπισω τις αποψεις μου 3 φορές στο παραπανω φορουμ μεχρι να καταλαβω ότι με κοροϊδευε και αυτή ή τουλάχιστον δεν με πιστευε γιατι πίστευε τον αντιζηλο. 6. Προτεινα λύσεις να δωθουν πισω τα ακριβά μου γραμματόσημα ή να φωτογράφιζε τα ζημιωμενα –ελαττωματικά που ποτέ δεν έκανε ο @Tuudcraft. Φυσικα δεν υπήρχαν και κορόιδευε σαν κοινός απατεώνας. 7. Αντιστοιχες πρακτικές είχα υποστεί στο παρελθον κανοντας ή όχι συναλλαγή απο @JoseManuel1515, @Verity, @brittanyrose, @RoniBochmanRonen, @Alxcobra, @Asvesvi, @eden750, @Yvanwar ,@Piotr Kruczkowski που είχα υποστεί με την ανοχή σας συγκεκριμενες ατιμώρητες ζημίες 8. Αντίθετα οφείλω να ομολογήσω ότι γνώρισα τουλάχιστον 70 άλλους αξιαγάπητους συλλέκτες που τιμώ και έχω απο τους περισσότερους τα στοιχεία τους για να επικοινωνώ εποικοδομητικά μαζί τους. Πχ @Jbscambio, @Ronny1945, @Valia, @phil56, @assolamm, @Deutler, @Rabeli, @vsoriano, @paradox, @Jelkica, @Ricgaz, simonag69, @giaskye, @igor173, @saldi, @ferran, @daydream, etc etc. 9. Απο όλους εσας τους νεοφιλελεύθερους συλλέκτες καπακιών και φακέλλων τσαγιου έχει χαθει ο σεβασμός για ένα ηλικιωμενο συλλέκτη κλασσικών γραμματοσήμων που είναι συνηθως υπόθεση μιας ζωής και βλεπω τους εμπορους της παραγράφου 7. Να πωλούν τα γραμματοσημα που σου ζητούν στο ίδιο φορουμ ή στο διπλανό worldstamp ή στα μαγαζι τους στο διαδικτυο......Αυτο στο Μεσαιωνα λεγόταν και πειρατεία! Λιγο δυσφημιστικό για το χωρο σας ,το λενε και όλοι οι γνωστοι έμποροι γραμματοσήμων όταν θελουν να σας μειώσουν. 10. Εχοντας συμπληρώσει “24h colnect free” , εγώ ο υβριστής,!!! έχω την χαρά να διαπιστώνω ότι τις αρχές και τα ιδανικά μου για αληθεια και πολεμο στην απατεωνιά δεν θα το εγκαταλειψω ποτέ στην ζωή μου. Ειστε αδικοι στην αποφαση εναντιον μου και σας καλω να επανεξετάσετε και την αντιεμπορική εκτος των άλλων συμπεριφορά της ηγεσίας. Οτι ανεβαινει σαθρά κατεβαίνει αλλα αυτό ειναι δικό σας προβλημα. dionysos59@hotmail.com dlabadarios@hol.gr DIONYSOS 25-7-2018 ACCOMMODATION AND VALUES Dear collectors of stamps etc, it is characteristic that after 5 years and 3 months of life in the colnect, I saw and highlight the bottom. 1. How quickly a difference of 6-17 postage stamps between two collectors results in a unilateral punitive act and support for the co-payment of a contributor to a free member. 2. The right policy of exchanging enthusiast collectors with the registration of single duplicates and desires has evolved into trading and buying and selling in substitution for markets such as ebay and Alibaba or the worldstamp. 3. The correct use of rules for all has grown into unilateral support by just one of our "good customers". The current leaders are unaware that the main mass of the collectors who give the multinational and multilingual value of this step will not always exist. 4. The right initial evaluation of actions was made by some tacitly extortionary mechanism to bring more benefits to the exchange. 5. Example @Tudcraft that changed its 3 times its requirements. An example of unilateral diety or "fascist" @ Elena-Dyomina that I had to defend my views 3 times in the above forum until I realized that I was mocking at her or at least not believing me because she believed the rival. 6. I suggested solutions to give back my expensive stamps or to photograph the damaged-defects that @Tuudcraft never did. Naturally, they did not exist, and they sneered like a common crook. 7. Corresponding practices I have suffered in the past by order or not by @ JoseManuel1515, @Verity, @brittanyrose, @RoniBochmanRonen, @Alxcobra, @Asvesvi, @ eden750, @Yvanwar, @ Piotr Kruczkowski who suffered with your tolerance for certain unpunished damages 8. On the contrary, I have to admit that I have met at least 70 other lovable collectors I value and I have most of them to communicate constructively with them. Eg @Jbscambio, @ Ronny1945, @Valia, @ phil56, @assolamm, @Deutler, @Rabeli, @vsoriano, @paradox, @Jelkica, @Ricgaz, simonag69, @giaskye, @ igor173, @saldi, @ferran, @daydream , etc. 9. Of all the neo-liberal collectors of lids and tea envelopes, you have lost respect for an elderly collector of classic stamps that is usually a matter of life and I see the merchants of paragraph 7. Selling the stamps asking you in the same forum or in the next worldstamp or in their shop on the internet ...... This one in the Medieval was also called piracy! A little defamatory for your place, so do all the well-known stamp traders when they want to reduce you. 10. Having completed "24h colnect free", I the abuser, !!! I have the pleasure of finding out that my principles and ideals for truth and war on fraud will never abandon my life. You are unfair to the judgment against me and I urge you to re-examine both the anti-trade and the other conduct of the leadership. That climbs up, but that's your problem. dionysos59@hotmail.com dlabadarios@hol.gr DIONYSOS 25-7-2018

Το τελεσίγραφο του Ντόναλντ Τραμπ για το Ιράν περιφρονεί το διεθνές δίκαιο

Το τελεσίγραφο του Ντόναλντ Τραμπ για το Ιράν περιφρονεί το διεθνές δίκαιο Posted on 08/07/2018, 00:00 By Ibrahim Warde and Βασίλης Παπακριβόπουλος (μετάφραση) To αρθρο έχει δημοσιοποιηθει στη Monde Diplomatique την 8-7-2018 Στις 8 Μαΐου, ο Αμερικανός πρόεδρος επέλεξε, συμμορφούμενος με τις επιθυμίες του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας, να αποσύρει την υπογραφή της χώρας του και να δρομολογήσει μια δυναμική αναμέτρηση με το Ιράν. Τα ριψοκίνδυνα στοιχήματα, η περιφρόνηση του νόμου και τα σκληρά χτυπήματα ενάντια στους εταίρους του στις επιχειρηματικές δραστηριότητες, είναι συνήθεις πρακτικές για τον Νεοϋορκέζο πρώην μεγαλοεργολάβο. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, εκείνο που απειλείται είναι η ειρήνη σε μια ολόκληρη περιοχή του πλανήτη. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχτισε την καριέρα του πάνω στην αρχή ότι τα πάντα μπορούν να αναδιαπραγματευθούν. Μόλις ολοκληρωνόταν η ανέγερση ενός κτιρίου, ο μεγαλοεργολάβος επικαλούνταν κακοτεχνίες (ή κατέφευγε σε οποιοδήποτε άλλο πρόσχημα) προκειμένου να αρνηθεί να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις του. Επέβαλε τότε νέους όρους στους εργολάβους και τους άλλους επαγγελματίες, αναγγέλλοντάς τους, λόγου χάρη, «θα σας πληρώσω μονάχα το 75% του συμφωνηθέντος ποσού». Επρόκειτο για μια μη διαπραγματεύσιμη πρόταση, του τύπου «take it or leave it». Το μόνο που απέμενε σε όσους αρνούνταν ήταν να εμπλακούν σε πολυδάπανες δίκες με αβέβαιη έκβαση, καθώς απέναντί τους θα έβρισκαν δεινούς δικηγόρους ασκημένους στην στρεψοδικία. Το 2004, στο βιβλίο του Trump: Think Like a Billionaire («Σκέψου σαν δισεκατομμυριούχος»), συμβούλευε τους αναγνώστες του «πάντα να αμφισβητούν τα τιμολόγια». Ήταν πασίγνωστος κακοπληρωτής και πολλοί προμηθευτές ή τράπεζες αρνούνταν να συνεργαστούν μαζί του (1). Το 2007, στο Think Big and Kick Ass: In Business and Life («Να είσαι φιλόδοξος και να τους τσακίζεις, τόσο στις μπίζνες όσο και στη ζωή»), δήλωνε ότι «του αρέσει να συντρίβει το αντίπαλο στρατόπεδο και να μαζεύει όλα τα κέρδη» και ότι αδιαφορούσε για τους τραπεζίτες που έχασαν τα χρήματα που του είχαν δανείσει. «Δικό τους είναι το πρόβλημα και όχι δικό μου. Τους είπα ότι δεν έπρεπε να μου τα είχαν δανείσει». Η Deutsche Bank, ο μοναδικός θεσμικός παίκτης του χρηματοοικονομικού τομέα που συνεχίζει να συναλλάσσεται με τις επιχειρήσεις Τραμπ, απέκτησε μια εξαιρετικά διδακτική εμπειρία. Το 2008, στο αποκορύφωμα της χρηματοοικονομικής κρίσης, έκανε αγωγή στον μεγαλοεργολάβο επειδή δεν είχε εξοφλήσει οφειλές 40 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο Τραμπ αντεπετέθηκε, ζητώντας από την τράπεζα το εντυπωσιακό ποσό των 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ισχυρίστηκε ότι τα προβλήματα ρευστότητας που αντιμετώπιζε οφείλονταν στην χρηματοοικονομική κρίση και ότι η Deutsche Bank αποτελούσε έναν από τους υπεύθυνους που προκάλεσαν αυτήν την κρίση… Η τράπεζα του παραχώρησε πενταετή περίοδο χάριτος (2). Ο μελλοντικός πρόεδρος δεν άργησε να κατανοήσει ότι η απειλή της προσφυγής στα δικαστήρια μπορούσε να έχει αποτρεπτικά αποτελέσματα. Εκτιμάται ότι ενεπλάκη, ως μηνυτής ή ως κατηγορούμενος, σε περισσότερες από 3.500 δίκες.

Νεοφερμένος στην πολιτική, ο Τραμπ ο Τραμπ είχε υποσχεθεί να θέσει στην υπηρεσία της Αμερικής το ταλέντο του ως του «μεγαλύτερου διαπραγματευτή στην ιστορία». Ανακοίνωνε ότι, αμέσως μετά την εκλογή του, θα φρόντιζε «να σκίσει τη φριχτή συμφωνία της Βιέννης» για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, καθώς επίσης και την συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα. Το γεγονός ότι αυτές οι αποφάσεις λαμβάνονται κατά περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου ή ότι τα υπόλοιπα μέλη που τις έχουν υπογράψει αντιτίθενται σε αυτήν την ενέργεια τον αφήνει αδιάφορο. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούσε ως ελέω Θεού αφεντικό και η άγνοιά του ως προς την Ιστορία και τη διπλωματία συνδυάστηκαν με την επιθυμία του να απαλλαγεί από την κληρονομιά του προκατόχου του. Καθώς επιθυμεί να έρθει σε ρήξη με τις συμβατικότητες, συνήθως επαφίεται στο ένστικτό του και αρκείται στη μεταφορά στο επίπεδο των διπλωματικών σχέσεων όλων των πρακτικών που επεξεργάστηκε κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως εργολάβος και ως βεντέτα των ριάλιτι σόου. Το Κοινό Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης υπογράφηκε στη Βιέννη στις 14 Ιουλίου 2015 από το Ιράν και τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (Ηνωμένες Πολιτείες, Ρωσία, Κίνα, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο), καθώς και από τη Γερμανία, μετά από αρκετά χρόνια σκληρών διαπραγματεύσεων. Επιπλέον, στις 20 Ιουλίου 2015, η συμφωνία επικυρώθηκε ομόφωνα με το ψήφισμα 2231 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Σε αντάλλαγμα για τον τερματισμό του στρατιωτικού ερευνητικού πυρηνικού προγράμματος της χώρας και την έναρξη διεθνών ελέγχων που θα κλιμακώνονταν μέχρι το 2025, θα αίρονταν σταδιακά οι κυρώσεις που το Συμβούλιο Ασφαλείας είχε επιβάλει το 1995 στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.

Οι αναμενόμενες θετικές οικονομικές επιπτώσεις αποτελούσαν μια ουσιώδη συνιστώσα της συμφωνίας. Όμως, παρά το γεγονός ότι όντως αυξήθηκαν οι συναλλαγές του Ιράν με το εξωτερικό, το συνολικό αποτέλεσμα απέχει πολύ από την αναμενόμενη ραγδαία άνοδο που αναμενόταν πριν από τρία χρόνια, κυρίως λόγω της διατήρησης των παλαιότερων κυρώσεων που είχαν επιβληθεί από το αμερικανικό Κογκρέσο το 1979, την επαύριο της ισλαμικής επανάστασης. Για πολλούς Ιρανούς, η κακοπιστία των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν προφανής: οι αμερικανικές αρχές εξακολουθούσαν να κρατούν μια διφορούμενη στάση στο ζήτημα των συναλλαγών σε δολάρια, ώστε να αποθαρρύνονται οι επίδοξοι επενδυτές ή εξαγωγείς. Ωστόσο, για τις εξαγωγικές χώρες, η πρόοδος που σημειώθηκε δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αμελητέα. Για παράδειγμα, το ύψος των γαλλικών εξαγωγών προς το Ιράν τριπλασιάστηκε, από 500 εκατομμύρια ευρώ την εποχή της υπογραφής της συμφωνίας στο 1,5 δισεκατομμύριο το 2017. Παρά το γεγονός ότι συχνά χαρακτηρίζεται «κράτος παρίας», το Ιράν σεβάστηκε τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει, όπως βεβαιώνουν τόσο ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας όσο και οι περιοδικές πιστοποιήσεις της αμερικανικής κυβέρνησης. Έτσι εξηγείται εξάλλου το γεγονός ότι ο πρόεδρος Τραμπ, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 20 Ιανουαρίου 2017, κατήγγειλε την συμφωνία μονάχα στις 8 Μαΐου 2018. Τόσο ο υπουργός Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον όσο και ο στρατηγός Χέρμπερτ Ρέιμοντ ΜακΜάστερ, σύμβουλος του προέδρου για ζητήματα εθνικής ασφαλείας, αναγνώριζαν τις θετικές πλευρές του κειμένου της συμφωνίας και αντιτίθεντο στην απόσυρση των ΗΠΑ. Ο Τραμπ απέκτησε απόλυτη ελευθερία κινήσεων μονάχα μετά την αποπομπή τους και την αντικατάστασή τους από «γεράκια», τον Μάικλ Πομπέο και τον Τζον Μπόλτον αντίστοιχα. Αν και καμία από τις χώρες που είχαν υπογράψει τη συμφωνία δεν ακολούθησε τις Ηνωμένες Πολιτείες στην απόφασή τους να αποσυρθούν από αυτήν, η απόφαση της Ουάσιγκτον θα έχει βαρύτατες συνέπειες για τις σχέσεις της με την Ευρώπη, λόγω της επαναφοράς των κυρώσεων που προβλέπονται εις βάρος των αμερικανικών ή των ξένων επιχειρήσεων που θα συνεχίσουν να συναλλάσσονται με το Ιράν. Απρίλιος 2015, η συνάντηση υπουργών Εξωτερικών που έθεσε το πλαίσιο της συμφωνίας της Βιέννης για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Αυτά επί προεδρίας Ομπάμα – επί προεδρίας Τραμπ, οι υπογεγραμμένες συμφωνίες δεν παίζουν και τόσο μεγάλο ρόλο…

Η απάντηση της Μάργκαρετ Θάτσερ το 1982 Το ζήτημα της ισχύος των νόμων των Ηνωμένων Πολιτειών εκτός της επικράτειάς τους ανάγεται στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Μετά την επιβολή του στρατιωτικού νόμου στην Πολωνία, στις 13 Δεκεμβρίου 1981, ο πρόεδρος Ρόναλντ Ρήγκαν απαγόρευσε σε πρώτη φάση στις αμερικανικές εταιρείες να συμμετάσχουν στην κατασκευή ενός αγωγού που θα τροφοδοτούσε τις ευρωπαϊκές χώρες με φυσικό αέριο από τη Σιβηρία. Τον Ιούνιο του 1982, το εμπάργκο επεκτάθηκε στις θυγατρικές τους, καθώς επίσης και στις ξένες εταιρείες με άδεια εκμετάλλευσης αμερικανικών σημάτων, με πρόσχημα ότι η Σοβιετική Ένωση θα μπορούσε να επωφεληθεί από τις αμερικανικές τεχνολογίες. Αυτή η απόφαση προκάλεσε σάλο: τα αντίποινα των θιγόμενων ευρωπαϊκών κρατών υποχρέωσαν τις ΗΠΑ να υπαναχωρήσουν. Διότι, παρ’ όλο που η Ουάσιγκτον διαθέτει όντως το όπλο της επέκτασης της ισχύος των νόμων της εκτός της επικράτειάς της, οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν τη δυνατότητα να ανταπαντήσουν με νόμους που απαγορεύουν στις εταιρείες τους να υπόκεινται σε ξένη νομοθεσία. Μολονότι η Βρετανή πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ ήταν η μεγαλύτερη σύμμαχος του Ρόναλντ Ρήγκαν, σε αυτό το ζήτημα παρέμεινε άκαμπτη. Δήλωσε ότι, για λόγους αρχής, οι επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου οφείλουν να τιμούν τις εμπορικές δεσμεύσεις τους. Επικαλέστηκε έναν νόμο αναστολής της νομικής ισχύος (Protection of Trading Interests Act) που είχε ψηφιστεί το 1980 και απαγορεύει στις βρετανικές επιχειρήσεις να συμμορφώνονται με τις προσταγές των ΗΠΑ όταν διακυβεύεται το εθνικό συμφέρον. Στην Γαλλία, ο Ζαν Πιέρ Σεβενεμάν, τότε υπουργός Έρευνας και Βιομηχανίας, στηρίχθηκε σε ένα διάταγμα του 1959 που είχε εκδοθεί από τον στρατηγό Ντε Γκολ και έδωσε εντολή στην εταιρεία Dresser-France, θυγατρική ενός αμερικανικού μηχανολογικού ομίλου, να αγνοήσει τις προσταγές της μητρικής εταιρείας. Τελικά, η Ουάσιγκτον υποχώρησε και οι κυρώσεις ήρθησαν τον Νοέμβριο του 1982. Ωστόσο, μετά τον Ψυχρό Πόλεμο παρατηρήθηκε αύξηση των απαιτήσεων για εξωεδαφική ισχύ των νόμων, με πρόσχημα ότι η παγκοσμιοποίηση οφείλει να συνοδεύεται από κοινούς κανόνες. Μόνο το 1996, οι Ηνωμένες Πολιτείες ψηφίζουν δύο νόμους που στηρίζονται σε αυτήν την αρχή. Ο νόμος Helms-Burton έχει ως στόχο τις ξένες εταιρείες που επενδύουν στην Κούβα, ενώ ο νόμος Amato-Kennedy έχει ως πεδίο εφαρμογής το Ιράν και την Λιβύη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ανταπαντά υιοθετώντας έναν μηχανισμό αναστολής της ισχύος τους που απαγορεύει σε οποιοδήποτε ευρωπαϊκό φυσικό ή νομικό πρόσωπο να υπόκειται σε νομοθετικές, διοικητικές ή δικαστικές πράξεις που αποφασίζονται από ξένη δύναμη. Επίσης, προσφεύγει στο Όργανο Επίλυσης Διαφορών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου προκειμένου να αμφισβητήσει την εξωεδαφική εφαρμογή αυτών των νόμων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μάλιστα συνέταξε έναν κατάλογο αμερικανικών επιχειρήσεων στις οποίες θα μπορούσαν να επιβληθούν συμμετρικές κυρώσεις. Η επίδειξη αποφασιστικότητας αποδείχθηκε αποτελεσματική: οι ΗΠΑ δέχθηκαν την αναστολή των συστημάτων επιβολής κυρώσεων όσον αφορά τους Ευρωπαίους, οι οποίοι με τη σειρά τους απέσυραν την προσφυγή ενώπιον του ΠΟΕ.

Τι συνέβη έκτοτε; Βεβαίως, μεσολάβησε το σοκ της 11ης Σεπτεμβρίου. Έτσι, ο παγκόσμιος χαρακτήρας της τρομοκρατίας φάνηκε να δικαιολογεί, για παράδειγμα, την επιτήρηση των χρηματοοικονομικών ροών σε πλανητικό επίπεδο. Ο νόμος USA Patriot Act (Uniting and Strengthening America by Providing Appropriate Tools to Intercept and Obstruct Terrorism, «Συσπείρωση και ενίσχυση της Αμερικής με την παροχή κατάλληλων εργαλείων για την ανάσχεση και την εξουδετέρωση της τρομοκρατίας») εξασφαλίζει διευρυμένες αρμοδιότητες στην εκτελεστική εξουσία. Το «εξωφρενικό προνόμιο» του αμερικανικού νομίσματος, όπως το χαρακτήριζε παλαιότερα ο στρατηγός Ντε Γκολ, αποκτά μια νέα διάσταση: όλες οι συναλλαγές σε δολάρια υπόκεινται στο εξής στο αμερικανικό δίκαιο, ακόμα και όταν πραγματοποιούνται εκτός της επικράτειας των Ηνωμένων Πολιτειών. Γίνεται τότε λόγος για μια «παγκοσμιοποίηση της συμμόρφωσης με την Αμερική». Είτε ως προσταγές είτε λόγω μιμητισμού, οι νόμοι και οι πρακτικές των ΗΠΑ διεθνοποιούνται. Είτε πρόκειται για την καταπολέμηση του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος ή της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας είτε για τις εκστρατείες κατά της διαφθοράς, οι νομοθεσίες που υιοθετούνται ανά τον κόσμο αποτελούν μια αντιγραφή της αμερικανικής νομοθεσίας (3). Πολύ συχνά, η αμερικανική δικαιοσύνη είναι εκείνη που δρομολογεί δικαστικές διώξεις και επιβάλλει κυρώσεις σε ξένα φυσικά και νομικά πρόσωπα για παραβάσεις πραγματοποιημένες εκτός αμερικανικής επικράτειας. Έτσι, τον Ιούνιο του 2014, η γαλλική τράπεζα BNP Paribas καταδικάστηκε να καταβάλει πρόστιμο 8,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο αμερικανικό δημόσιο επειδή είχε παραβιάσει, μέσω της ελβετικής θυγατρικής της, τα εμπάργκο που είχαν επιβάλει οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Κούβα, στο Ιράν και στο Σουδάν (4). Τα τελευταία χρόνια, αρκετές ευρωπαϊκές πολυεθνικές πιάστηκαν στα δίχτυα του Foreign Corrupt Practices Act (FCPA), ενός νόμου του 1977 που απαγορεύει την δωροδοκία ηγετών τρίτων χωρών προκειμένου να επιτευχθεί η σύναψη εμπορικών συμβάσεων. Αρκετές επιχειρήσεις οφείλουν να πληρώσουν σημαντικά πρόστιμα, ανάμεσά τους η γαλλική Alstom (722 εκατομμύρια δολάρια το 2014) και η γερμανική Siemens (800 εκατομμύρια δολάρια το 2008). Αρκεί μία σύνδεση, ακόμη και ισχνή, προκειμένου να θεωρηθεί η αμερικανική δικαιοσύνη αρμόδια να επιληφθεί της υπόθεσης: στην περίπτωση της BNP Paribas, οι συναλλαγές είχαν πραγματοποιηθεί σε δολάρια. Η διατήρηση τραπεζικού λογαριασμού στις ΗΠΑ, ακόμη και η ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων που περνούν από διακομιστές εγκατεστημένους σε αυτές, μπορούν επίσης να ανοίξουν τον δρόμο για δικαστικές διώξεις.

Μια αντιπαραγωγική στρατηγική Παρ’ όλα αυτά, η υπόθεση των κυρώσεων εναντίον του Ιράν σηματοδοτεί μια ρήξη. Την ίδια ακριβώς ημέρα που πραγματοποιήθηκε η καταγγελία της συμφωνίας για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, ο Ρίτσαρντ Γκρενέλ, ο νέος Αμερικανός πρεσβευτής στο Βερολίνο, δημοσίευσε ένα tweet που θύμιζε σουλτανικό φιρμάνι: «Οι γερμανικές επιχειρήσεις που συναλλάσσονται με το Ιράν οφείλουν να αποσυρθούν αμέσως!» (Στη συνέχεια θα ισχυριστεί ότι το εννοούσε ως ηθική υποχρέωση). Όσο για τον νέο υπουργό Εξωτερικών Μάικλ Πομπέο, υποσχέθηκε ότι θα γονατίσει τα κράτη που βοηθούν το Ιράν, εκτός κι αν η Τεχεράνη αποδεχθεί δώδεκα όρους, οι οποίοι ουσιαστικά αποτελούν συνθηκολόγηση άνευ όρων. Με μια δεκασέλιδη εγκύκλιο, η Υπηρεσία Ελέγχου Ξένων Περιουσιακών Στοιχείων (Office of Foreign Assets Control, OFAC) του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών έδωσε στη δημοσιότητα τον κατάλογο των νομοθετικών ρυθμίσεων που θα διέπουν την επαναφορά των κυρώσεων. Οι κυρώσεις που είχαν χαρακτηριστεί «δευτερογενείς» και είχαν αρθεί με τη συμφωνία της Βιέννης επαναφέρονται εντός 90 ημερών (δηλαδή μέχρι τις 6 Αυγούστου) για τον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας και 180 ημερών (δηλαδή μέχρι τις 4 Νοεμβρίου) για τον πετρελαϊκό τομέα. Για όσες εταιρείες ενδεχομένως αρνηθούν να συμμορφωθούν με τους νέους κανονισμούς, σύμφωνα με απόφαση του Τραμπ, υπάρχει η δυνατότητα να ενταχθούν σε έναν κατάλογο επιχειρήσεων (Specially Designed Nationals List), των οποίων τα περιουσιακά στοιχεία μπορούν να παγώσουν και με τις οποίες οι Αμερικανοί πολίτες και τα αμερικανικά νομικά πρόσωπα δεν θα έχουν δικαίωμα να συναλλάσσονται. Κατά τη διάσκεψη κορυφής της Σόφιας (16-17 Μαΐου), οι Ευρωπαίοι ηγέτες διακήρυξαν την ομόφωνη επιθυμία τους να παραμείνουν στη συμφωνία (ευσεβής πόθος…), χωρίς καν να αναφερθούν στο παραμικρό ενδεχόμενο προσφυγής ενώπιον του ΠΟΕ. Η μοναδική χειροπιαστή εξαγγελία συνίστατο στην ενεργοποίηση ενός νόμου για την αναστολή της ισχύος ξένων νόμων (ψηφισμένου το 1996), ο οποίος αποσκοπεί στην εξουδετέρωση των εξωεδαφικών επιπτώσεων των αμερικανικών κυρώσεων. Ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Μπρυνό Λε Μαιρ πρότεινε στις 11 Μαΐου τη δημιουργία ανεξάρτητων μηχανισμών χρηματοδότησης για τις επενδύσεις στο Ιράν και την αποζημίωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση όσων επιχειρήσεων ενδέχεται να πληγούν από τον μηχανισμό δευτερογενών κυρώσεων που επανενεργοποίησαν οι ΗΠΑ. Ωστόσο, δεν είναι διόλου βέβαιο ότι θα κατορθώσει να πείσει τους Ευρωπαίους ομολόγους του ενώ, από την άλλη πλευρά, για μια επιχείρηση, το σύνολο αυτών των μέτρων φαντάζει ασήμαντο μπροστά στην απειλή να χαθεί η αμερικανική αγορά. Από την στιγμή της εκλογής του, ο Τραμπ αποστασιοποιείται διαρκώς από την Ευρώπη. Οι εκλεκτικές συγγένειές του με τα αυταρχικά καθεστώτα και η ευθυγράμμισή του με τις θέσεις του Ισραήλ και των περισσότερων χωρών του Περσικού Κόλπου για όλα τα ζητήματα που αφορούν το Ιράν, άφηναν να διαφανεί μια μείζων αντιπαράθεση με τους υπερατλαντικούς συμμάχους του. Όμως, τα διδάγματα της Ιστορίας είναι αποκαλυπτικά για τους κινδύνους που εγκυμονεί για την αμερικανική ηγεμονία η εμμονή στην μονόπλευρη ανάληψη δράσης. Πριν από είκοσι περίπου χρόνια, το 1997, τρεις στενοί διπλωματικοί συνεργάτες των προέδρων Τζίμι Κάρτερ, Τζορτζ Μπους και Μπιλ Κλίντον, οι Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, Μπρεντ Σκόουκροφτ και Ρίτσαρντ Μέρφυ αντίστοιχα, προειδοποιούσαν: «Η πολιτική των μονόπλευρων αμερικανικών κυρώσεων εναντίον του Ιράν αποδείχθηκε ανεπαρκής και η απόπειρα να εξαναγκασθούν οι υπόλοιπες χώρες να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών υπήρξε λανθασμένη. Ο εκφοβισμός μέσω της εξωεδαφικής επέκτασης της ισχύος των αμερικανικών νόμων προκάλεσε περιττές εντάσεις ανάμεσα στην Αμερική και στους κυριότερους συμμάχους της και απείλησε τη διεθνή τάξη πραγμάτων του ελεύθερου εμπορίου, την οποία οι ΗΠΑ έχουν επί δεκαετίες προωθήσει» (5). Alexandra Berzon, «Donald Trump’s business plan left a trail of unpaid bills», «The Wall Street Journal», Νέα Υόρκη, 9 Ιουνίου 2016. Βλ. επίσης, «ΗΠΑ: Ο θρίαμβος του παρανοϊκού πολιτικού λόγου», «Le Monde diplomatique – ελληνική έκδοση», Ιανουάριος 2017, https://monde-diplomatique.gr/?p=1812 Richard Cohen, «Why Trump’s handling of a Deutsche Bank loan is so foreboding», «The Washington Post», 19 Ιουλίου 2017. Βλ. «L’internationalisme de la compliance à l’américaine», «Audit, risques et contrôle», Ν° 004, Παρίσι, 4ο τρίμηνο 2015. Βλ. «Les Etats-Unis mettent les banques à l’amende» και Jean-Michel Quatrepoint, «Au nom de la loi… américaine», «Le Monde diplomatique», Ιούλιος 2014 και Ιανουάριος 2017 αντίστοιχα. Zbigniew Brzezinski, Βrent Scowcroft και Richard Murphy, «Differential containment», «Foreign Affairs», Νέα Υόρκη, Μάιος-Ιούνιος 1997.

Ζήτω η Μακεδονία, αλλά ζήτω και τα νησιά Κέιμαν.

Ζήτω η Μακεδονία, αλλά ζήτω και τα νησιά Κέιμαν. Του Κωστα Βαξεβάνη Δημοσιευτηκε στις 28-1-2018 στην εφημεριδα DOCUMENTO Γιατί καλή και ελληνική η Μακεδονία, καλές οι σημαίες και οι στολές, ακόμη πιο καλές οι φωτογραφίσεις κάτω από τα αχαμνά του Βουκεφάλα, αλλά μην τα ισοπεδώσουμε όλα. Αλλο να σηκώνεις σημαία για τη Μακεδονία, να την αγαπάς, να στέκεσαι προσοχή όταν εμφανίζεται ο όποιος Φράγκος ή Φράνκο και άλλο να πρέπει αυτή η εθνική υπερηφάνεια να φύγει από την αόριστη σφαίρα των συγκινήσεων και να ακολουθήσει τον πραγματικό δρόμο τού χτίζω μια χώρα μαζί με άλλους. Στην πρώτη περίπτωση αρκούν μερικές κάμερες και να θυμηθείς αυτό που σου έλεγαν ή υπονοούσαν στο σχολείο, πως είμαστε ο καλύτερος λαός και ταυτόχρονα αδικημένος και καταπιεσμένος, αλλά πάλι με χρόνια με καιρούς θα βρούμε την άκρη. Στη δεύτερη θέλει αναμέτρηση με την πραγματικότητα. Οι «πατριώτες» είναι παλιά εφεύρεση. Από τότε που ο Σάμιουελ Τζόνσον είχε αποφανθεί πως «patriotism is the last refuge of a scoundrel», ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο ενός καθάρματος, πέρασαν χρόνια αλλά και καθάρματα που κουνούσαν σημαίες κάτω από τις οποίες έκρυβαν και δικαιολογούσαν από βρομιά ως προδοσία. Μην πάτε μακριά. Οι Eλληνες δωσίλογοι πέρασαν την πολιτική πόρτα που τους μετονόμασε σε πατριώτες (έως και σύνταξη τους έδωσαν) και πολέμησαν με μίσος όσους τους είχαν πολεμήσει ως προδότες, βαφτίζοντάς τους ανθέλληνες. Δεν φτάνει λοιπόν ούτε να κουνάς σημαίες ούτε να διπλώνεις τον χάρτη για να δεις αν η Κρήτη πέφτει πάνω στη Μακεδονία, για την οποία συγκινείσαι αβάσταχτα, ώστε να είσαι πατριώτης. Πριν από χρόνια ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος σε μια ομιλία του είχε προσδιορίσει τον κατ’ αυτόν πατριώτη ως τον πολίτη που νοιάζεται για τη χώρα και τον συμπατριώτη του, πληρώνει φόρους για να λειτουργεί το κράτος και η πατρίδα, ενδιαφέρεται για το κοινό καλό. Οπως έλεγε, πραγματικός πατριώτης είναι όποιος ενεργεί καθημερινά και ευσυνείδητα στον τομέα που ετάχθη, υπέρ της πατρίδος, δηλαδή υπέρ του γενικού καλού και οφέλους. Παραδείγματος χάριν, ο καλός δάσκαλος, που ενδιαφέρεται για τη μετάδοση της γνώσης στους μαθητές του και αγωνιά για τη διαμόρφωση ηθικού χαρακτήρα που θα ανυψώσει την ψυχή τους, δικαιούται να λογίζεται πατριώτης. ∆εν είναι πατριώτης ο υπάλληλος του δημοσίου που δεν σέβεται και δεν υπηρετεί τους πολίτες, που δεν λογαριάζει το δημόσιο χρήμα το οποίο διαχειρίζεται, αυτός που τις ώρες της υπηρεσίας του δεν τις αφιερώνει στις υποχρεώσεις του αλλά στις προσωπικές του ενασχολήσεις και συμφέροντα. Ούτε ο κερδοσκόπος έμπορος και κάθε άλλος –και είναι πολλοί– που επιδιώκει τον αθέμιτο πλουτισμό. Εχει ιδιαίτερη σημασία πως ένας άνθρωπος της Δεξιάς, της εργολάβου του πατριωτισμού, έβγαζε τον πατριωτισμό από το βολικό πλαίσιο στο οποίο το τοποθετούσε η Δεξιά, ως εθνικιστική μεγαλοστομία και πολέμους εκ του ασφαλούς, και έλεγε πως ο πατριώτης προσδιορίζεται από πιο ουσιαστικά πράγματα. Γιατί το θυμήθηκα; Γιατί βλέπω για μια ακόμη φορά την ελληνική Δεξιά να αγαπά τη Μακεδονία κουνώντας σημαίες, αλλά πιο πολύ τα νησιά Κέιμαν, τις offshore και τους συνεταίρους με το μαύρο χρήμα.

Τη Μακεδονία αγαπούν φαντάζομαι και όσοι έκλεισαν εργοστάσια για να τα μεταφέρουν στη Βουλγαρία με το χαμηλότερο κόστος, όσοι απέλυσαν Μακεδόνες για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη και όσοι μετά το συλλαλητήριο έσπευσαν να τζογάρουν στο καζίνο στη Γευγελή. Επίσης πολλοί από αυτούς που κλέβουν φόρους με τους οποίους γίνονται δρόμοι, σχολεία, νοσοκομεία, πολλοί από αυτούς που θέλουν να απολύσουν τους «υπεράριθμους δημόσιους υπαλλήλους», οι άλλοι που όταν θέλουν να κρύψουν τις λαμογιές φοράνε έως και σώβρακο με τα χρώματα της γαλανόλευκης. Δεν γίνεται να αγαπάς τη χώρα και τη Μακεδονία αλλά να έχεις αλισβερίσια με τα Κέιμαν για να μην πληρώνεις φόρους, να μη σε πειράζουν οι Παπασταύρου και οι Μαρέβες και να αποκαλείς λειτουργίες της αγοράς τη διακίνηση μαύρου χρήματος και την απόκρυψη πλούτου που οδηγεί στη χρεοκοπία της χώρας. Δεν γίνεται να αγαπάς τις σημαίες περισσότερο από τους ανθρώπους και τα συνθήματα πιο πολύ από την ελευθερία των ανθρώπων να είναι ό,τι είναι. Επίσης δεν γίνεται να θεωρείς πως άνθρωποι που γεννήθηκαν πέντε ή δέκα χιλιόμετρα πιο μακριά από σένα είναι χειρότεροι λόγω αυτής τους της τυχαίας γεωγραφικής τοποθέτησης. Δεν γίνεται να μισείς και να είσαι πατριώτης, γιατί η πατρίδα χρειάζεται ανθρώπους και όχι βρικόλακες που θέλουν να κατασπαράξουν βαφτίζοντας τους απέναντι ανθέλληνες. Οχι, όλοι αυτοί που μαζεύτηκαν στο συλλαλητήριο δεν ήταν ακροδεξιοί, αλλά όλοι οι ακροδεξιοί ήταν εκεί. Και αν αυτή η συνύπαρξη δεν προβληματίζει, υπάρχει πρόβλημα. Μπορεί λοιπόν, θέλοντας να πείσει συγκινησιακά για τον πατριωτισμό του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης να είπε πως αν διπλώσει τον χάρτη της χώρας, η Κρήτη, απ’ όπου κατάγεται, πέφτει πάνω στη Μακεδονία, αλλά αν διπλώσει τον παγκόσμιο χάρτη, πολύ φοβάμαι πως το σπίτι του θα πέσει πάνω σ’ εκείνο του Βολταίρου στο Παρίσι και τα δύο μαζί πάνω στα νησιά Κέιμαν.

Δικαιοσύνη στα χρόνια της... χολέρας

Δικαιοσύνη στα χρόνια της... χολέρας Δημοσίευση:στην ΑΥΓΗ 27 Οκτωβρίου 2017 Georges Rouault, “Οι τρεις δικαστές”, c.1936 Μπορεί να υπάρξει Δικαιοσύνη αντίθετα με την Ηθική; Η απάντηση είναι αρνητική, γιατί δεν μπορεί να πραγματωθεί η συνταγματικός σκοπός της απονομής της δικαιοσύνης κόντρα στην Ηθική Του Σπύρου Ε. Λάππα* “Η αυστηρότητα των νόμων εμποδίζει την εφαρμογή τους» Μοντεσκιέ Έχουν περάσει 230 χρόνια από τη Διακήρυξη Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ και τη Γαλλική Επανάσταση (Ελευθερία - Ισότητα - Αδελφότητα) και η πραγματικότητα για μεγάλο αριθμό πολιτών στις δυτικές κοινωνίες γίνεται όλο και περισσότερο δύσκολη και σε πολλές περιπτώσεις δυσβάσταχτη. Οι κυβερνήσεις γίνονται ιδιαίτερα σκληρές, καταδυναστεύουν μεγάλα στρώματα των λαών και καταπατούν, σε πολλές περιπτώσεις, κάθε έννοια κοινωνικού κράτους και ατομικής ελευθερίας, υλοποιώντας πολιτικές και προγράμματα νεοφιλελεύθερης κοπής και συνταγής. Παράλληλα, νομοθετούν σε «καθεστώς έκτακτης ανάγκης», όπως την όρισε ο Τζόρτζιο Αγκάμπεν, αμφισβητώντας ανοιχτά πλέον τη διάκριση των εξουσιών. Και από το πελώριο και αμείλικτο ερώτημα «τι είναι δημοκρατία και πώς κερδίζεται» αναδύεται το ερώτημα «τι είναι στις συνθήκες αυτές η δικαιοσύνη και πώς εφαρμόζεται». Κορυφαίοι διανοητές της σύγχρονης εποχής, όπως ο Τσόμσκι, ο Χάμπερμας, ο Καστοριάδης, ο Μπάουμαν, ο Μπαντιού, ο Μαρκ Ρος, έχουν διατυπώσει τη βεβαιότητά τους ότι σήμερα έχουμε την απόλυτη κυριαρχία της οικονομίας και του χρηματοπιστωτικού συστήματος επί της πολιτικής, ενώ εκφράζονται αμφιβολίες αν από την κυριαρχία αυτή διασώζεται το σύστημα απονομής δικαιοσύνης.

Ο γράφων ποτέ δεν μίλησα δημόσια για δικαστικές αποφάσεις. Και δεν το έκανα όχι διότι με απέλειπε το θάρρος. Και το κάνω τώρα γιατί αρχίζει να μου λείπει η ελπίδα, ως άνθρωπος εκ των έσω (37 χρόνια συνεχούς και αδιάλειπτης μαχόμενης δικηγορίας). Δύο πρόσφατες αποφάσεις της ελληνικής Δικαιοσύνης θα μπορούσαν να αποτελέσουν ορόσημο και σταθμό για την ίδια αλλά και για το κράτος δικαίου. Όμως δεν αποτέλεσαν, τουλάχιστον αυτή τη φορά. Η Δικαιοσύνη (summum donum = τελικό αγαθό) πρέπει να είναι πλατύδρομη και πάντοτε να λάμπει, να φωτίζει τις καρδιές των πολιτών και αυτό θα γίνει εάν πραγματώνεται αυτό που έλεγε ο Πρωταγόρας: «Καμία ανθρώπινη κοινωνία δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν διέπεται από το αίσθημα του Δικαίου και της Ηθικής, έννοιες που κατά τον Πρωταγόρα είναι αλληλένδετες και συνθέτουν την κοινή αντίληψη περί δικαίου. Αυτή ορίζει και αυτή πρέπει να ορίζει την απονομή της δικαιοσύνης και τη λειτουργία ενός ευνομούμενου και δημοκρατούμενου κράτους. Υπάρχει μια υπέροχη απόφαση του Εφετείου της Κύπρου, η οποία στην αιτιολογία της δέχεται ότι «η προσβολή του κοινού περί δικαιοσύνης αισθήματος κλονίζει, ουσιαστικά, την πίστη στο δίκαιο». Από τα χρόνια της αρχαιοελληνικής γραμματείας έρχεται ορμητική η φωνή του Φωκυλίδη (5ος π.χ. αιώνας ποιητής από τη Μίλητο): «Μηδενί δίκην δικάσης, πριν αμφοίν μύθον ακούσης» (κανένα δεν θα δικάσεις πριν ακούσεις την εκδοχή και των δύο) και αυτό έχει την έννοια ότι ο δικαστής, πριν εκδώσει την απόφασή του, θα ακούσει όλες τις πλευρές και τους μάρτυρές τους, έχοντας πάντοτε ως φωτεινό πυρσό και ρομφαία τα λόγια του Φερδινάνδου Ι΄ «Fiat iustitia et pereat mundus» (ας επικρατήσει η δικαιοσύνη και ας χαθεί ο κόσμος) ή τα λόγια του Κομφούκιου: «Ο ανώτερος άνθρωπος σκέφτεται μόνο τη δικαιοσύνη. Ο κατώτερος άνθρωπος σκέφτεται μόνο τα συμφέροντά του». Η Δικαιοσύνη μπορεί και δικαιούται να είναι τυφλή, όμως πρέπει να κερδίζει με το πνεύμα και την ποιότητα των αποφάσεών της και την εμπιστοσύνη των πολιτών. Και η κρίση των πολιτών δεν είναι ποτέ τυφλή, αλλά ζώσα με αιχμή την κοινή περί Ηθικής αντίληψή τους. Και ερωτάται: Μπορεί να υπάρξει Δικαιοσύνη αντίθετα με την Ηθική; Η απάντηση είναι αρνητική, γιατί δεν μπορεί να πραγματωθεί η συνταγματικός σκοπός της απονομής της δικαιοσύνης κόντρα στην Ηθική («Όταν ο νόμος και η Ηθική συγκρούονται μεταξύ τους, ο πολίτης έχει τη σκληρή επιλογή είτε να χάσει την αντίληψή του περί Ηθικής, είτε να χάσει τον σεβασμό του προς τους νόμους και τη Δικαιοσύνη», Frederic Bastiat, Γάλλος κοινωνιολόγος, 1801-1850).

Όλα τα παραπάνω γράφονται με ευκαιρία δύο αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Η μία αφορά τη γνωστή περίπτωση της Ηριάννας, και η δεύτερη απόφαση του ΣτΕ με την οποία κηρύχθηκε εν μέρει αντισυνταγματική ΚΥΑ που αφορούσε το πόθεν έσχες, μεταξύ άλλων, και των δικαστών. Και με τις δύο αυτές αποφάσεις η ελληνική Δικαιοσύνη έχασε μια τεράστια ευκαιρία καταξίωσής της και απόδειξης ότι πράγματι είναι ο αληθινός συνταγματικός πυλώνας του δημοκρατικού πολιτεύματος και ότι αυτά που πηδαλιουχούν τη δικαστική σκέψη είναι το δημόσιο συμφέρον και η προστασία της ελληνικής κοινωνίας. Όχι ότι αυτό δεν το έκανε με άλλες αρκετές αποφάσεις της, αλλά τώρα, να(!), υπάρχουν εκείνες οι γκρίζες πλευρές που δεν επιβεβαιώνουν ότι η Θέμις είναι «τυφλή», που δεν ικανοποιούν το περί δικαίου λαϊκό αίσθημα, που το ελάχιστο γκρίζο (ή εκλαμβανόμενο από το σύνολο της κοινωνίας ως γκρίζο) μετατρέπεται σε μελάνωμα που απλώνεται και όλο απλώνεται στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας και διαρρηγνύει τον δεσμό εμπιστοσύνης που επιβάλλεται να υπάρχει πάντοτε μεταξύ Δικαιοσύνης και κοινωνίας. Στη μία απόφαση «επικίνδυνη» η Ηριάννα για την κοινωνία και γι’ αυτό να συνεχίσει στη φυλακή και έτσι να κοιμάται ήσυχη η ελληνική κοινωνία, στην άλλη οι δικαστές να ελέγχουν οι ίδιοι τους εαυτούς τους για το πόθεν έσχες τους και να μη δηλώνονται στοιχεία που πιθανόν θα αποκάλυπταν μη νόμιμο προσωπικό πλουτισμό. Ακούν η Δικαιοσύνη και οι λειτουργοί της τον αχό, την κραυγή της κοινωνίας για ισότητα και ελευθερία; Μένει να αποδειχθεί, διότι «Ο σκοπός του νόμου δεν είναι να καταργήσει ή να περιορίσει, αλλά να διαφυλάξει και να μεγεθύνει την ελευθερία», John Locke).

Κοντολογίς, για την «τυφλή» Θέμιδα δεν είναι δεδομένη και η τυφλή εμπιστοσύνη της κοινωνίας και των πολιτών, διότι οι αποφάσεις της βρίσκονταν, βρίσκονται και θα βρίσκονται κάτω από την κρίση και την έρευνα της κοινωνίας, αλλά και της Ιστορίας. Ναι, και της Ιστορίας, της Ιστορίας που είναι ένα μυθιστόρημα, που όμως μπορεί να αποδειχθεί, και αυτό το «αποδειχτεί» θα πυροδοτεί τις καρδιές και τις συνειδήσεις μας για μια Πολιτεία δικαιοσύνης και δημοκρατίας. Τόσο απλά. * Ο Σπύρος Ε. Λάππας είναι δικηγόρος, βουλευτής Καρδίτσας του ΣΥΡΙΖΑ