"Oh mia Patria si bella e pertuta!"

NABUCCO στη Ρώμη 
Στις 12 Μαρτίου, ο Silvio Berlusconi κλήθηκε να αντιμετωπίσει την
πραγματικότητα. Η Ιταλία γιόρταζε τα 150 χρόνια από την ίδρυσή της και με αυτή την ευκαιρία, στην όπερα της Ρώμης, δόθηκε μια παράσταση όπερας, της πιο συμβολικής αυτής της ενοποίησης: Nabucco του Giuseppe Verdi υπό τη διεύθυνση του Riccardo Muti.
Το έργο Nabucco του Verdi είναι ένα έργο τόσο μουσικό όσο και
πολιτικό: αφορά την ιστορία της σκλαβιάς των Εβραίων στη Βαβυλώνα, και η περίφημη άρια «Va pensiero” τραγουδιέται από τους καταπιεσμένους σκλάβους. Στην Ιταλία, το τραγούδι αυτό είναι το σύμβολο της αναζήτησης της ελευθερίας του λαού, ο οποίος στα 1840 –όταν και γράφτηκε η όπερα- ήταν καταπιεσμένος από την αυτοκρατορία των Αψβούργων, και πάλευε μέχρι τη δημιουργία της ενωμένης Ιταλίας.

Πριν αρχίσει η συναυλία, ο Gianni Alemanno, δήμαρχος της Ρώμης, ανέβηκε στη σκηνή για να καταγγείλει τις μειώσεις της κυβέρνησης στον προϋπολογισμό για τον πολιτισμό. Και αυτό, ενώ ο Alemanno είναι μέλος του κυβερνώντος κόμματος και πρώην υπουργός του Berlusconi.
Αυτή η πολιτική παρέμβαση, σε μια πολιτιστική στιγμή από τις πιο
συμβολικές για την Ιταλία, θα προκαλέσει ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα, ιδίως τη στιγμή που ο ίδιος ο Berlusconi ήταν παρών στη συναυλία.
Όπως δήλωσε στους Times o Ricardo Muti, διευθυντής της ορχήστρας, ήταν μια βραδιά αληθινής επανάστασης.
«Στην αρχή, υπήρχε ένα μεγάλο χειροκρότημα από το κοινό. Στη συνέχεια ξεκινήσαμε τη συναυλία. Όλα πήγαιναν πολύ καλά, αλλά όταν φτάσαμε στο σημείο του Va pensiero, αισθάνθηκα αμέσως ότι η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη στο κοινό. Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείτε να περιγράψετε, αλλά που τα αισθάνεστε. Πριν, υπερίσχυε η σιωπή του κοινού. Τη στιγμή όμως που το κοινό κατάλαβε ότι θα ξεκινούσε το Va pensiero, η σιωπή γέμισε από μια πραγματική θέρμη. Μπορούσαμε να αισθανθούμε τη
σπλαχνική αντίδραση του κοινού στο θρήνο των σκλάβων που τραγουδούνε «Oh mia patria,così bella e perduta!». (Ω πατρίδα μου, τόσο όμορφη και χαμένη)
Ενώ η χορωδία έφτανε στο τέλος, στο κοινό κάποιοι είχαν ήδη αρχίσει να φωνάζουν «Bis”. Το κοινό άρχισε να φωνάζει «Viva l’Italia!» και «Viva Verdi!». Άνθρωποι από τα θεωρεία άρχισαν να πετούν χαρτιά συμπληρωμένα με πατριωτικά μηνύματα –κάποια έγραφαν «Muti, senatore a vita».
Αν και το είχε κάνει για μία και μοναδική φορά στη Σκάλα του Μιλάνου το 1986, ο Muti δίσταζε να κάνει ένα bis για το Va pensiero. Για αυτόν, μία όπερα πρέπει να πηγαίνει από την αρχή ως το τέλος. «Δεν ήθελα να παίξουν απλά ένα encore. Θα έπρεπε να υπάρχει μια ιδιαίτερη πρόθεση».

Όμως στο κοινό είχε ήδη ξυπνήσει το πατριωτικό συναίσθημα. Με μία θεατρική κίνηση, ο διευθυντής της ορχήστρας γύρισε τελικά την πλάτη στο podium,κοιτάζοντας το κοινό και τον Berlusconi, και είπε τα εξής: [Αφού οι εκκλήσεις του κοινού για ένα bis έχουν σταματήσει, από το κοινό ακούγεται «Ζήτω η Ιταλία»]
«Ναι συμφωνώ με αυτό «Ζήτω η Ιταλία» αλλά (χειροκροτήματα) δεν είμαι πια 30 ετών και έχω ζήσει τη ζωή μου, όμως σαν ένας Ιταλός που έχει γυρίσει τον κόσμο, ντρέπομαι για όσα συμβαίνουν στη χώρα μου. Για αυτό συναινώ με το αίτημά σας για bis για το Va pensiero. Δεν είναι μόνο για την πατριωτική χαρά που αισθάνομαι, αλλά γιατί απόψε, και ενώ διεύθυνα τη χορωδία που τραγουδούσε «Ω πατρίδα μου, όμορφη και χαμένη»
σκέφτηκα ότι αν συνεχίσουμε έτσι, θα σκοτώσουμε τον πολιτισμό πάνω  στον οποίο οικοδομήθηκε η ιστορία της Ιταλίας. Και σε αυτή την περίπτωση, εμείς, η πατρίδα μας, θα είναι πραγματικά «όμορφη και χαμένη».
[Επευφημίες, συμπεριλαμβανομένων των καλλιτεχνών πάνω στη σκηνή]
Θα ήθελα τώρα… πρέπει να δώσουμε νόημα σε αυτό το τραγούδι. Αφού είμαστε στο Σπίτι μας, το θέατρο της πρωτεύουσας, και με μία χορωδία που τραγούδησε περίφημα, και που συνοδεύεται περίφημα, αν θέλετε, σας προτείνω να ενωθείτε μαζί μας και να τραγουδήσουμε όλοι μαζί».
Έτσι προσκάλεσε το κοινό να τραγουδήσει μαζί με τη χορωδία των
σκλάβων. «Είδα ομάδες ανθρώπων να σηκώνονται. Όλη η Όπερα της Ρώμης σηκώθηκε. Η χορωδία επίσης σηκώθηκε. Ήταν μια μαγική στιγμή μέσα στην όπερα. Εκείνη τη βραδιά δεν ήταν μόνο μια συναυλία του Nabucco, αλλά επίσης ήταν μια δήλωση (statement) του θεάτρου της πρωτεύουσας υπ’ όψη των πολιτικών.

http://www.youtube.com/embed/G_gmtO6JnRs


"Μπείτε" και απολαύστε ό,τι συνέβη.....

Sculptura Arena 1

Check out this SlideShare Presentation:

Sculptura Arena 1

View more webinars from Dennis Labadarios.

Montepulciano, Piazza Grande

Check out this SlideShare Presentation:

Montepulciano, piazza grande

View more presentations from Dennis Labadarios.

Uomo Di Firenze

Check out this SlideShare Presentation: People with great work, which were borned at Toscany Italy.
A collection of statues in the ground of Uffizi Gallerie building

Uomo Di Firenze

View more presentations from Dennis Labadarios.

Uffizi Gallery 16-18th Century

Check out this SlideShare Presentation: Η καλλιτεχνική κληρονομιά είναι αγαθό του κράτους και όχι όποιου κυβερνά, πρέπει να βρίσκεται στην υπηρεσία της εκπαίδευσης των πολιτών και τέλος είναι πηγή εισοδήματος γιατί ενθαρρύνει τον πολιτιστικό τουρισμό.

Uffizi Gallery 16-18th Century

View more presentations from Dennis Labadarios.

ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΒΕΝΕΤΙΑ

Check out this SlideShare Presentation:

ΒΕΝΕΤΙΑ 1

View more presentations from Dennis Labadarios.

Uffizi Gallery Florence 13-15th century

Check out this SlideShare Presentation: Η καλλιτεχνική κληρονομιά είναι αγαθό του κράτους και όχι όποιου κυβερνά,πρέπει να βρίσκεται στην υπηρεσία της εκπαιδευσης των πολιτών και τέλος είναι πηγή εισοδήματος,γιατί ενθαρρύνει τον πολιτιστικό τουρισμό.

Uffizi Gallery Florence 13 15th century

View more presentations from Dennis Labadarios.

28 οκτωβρίου 1940

Το νόημα της 28ης Οκτωβρίου

Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα.
Η 27η Οκτωβρίου και η 29η Οκτωβρίου δεν λένε και πάρα πολλά πράγματα.
Η 26η Οκτωβρίου κάτι λέει άμα σε λένε Δημήτρη. Ο Δημήτρης Καλπακλής που τον λένε Δημήτρη και πάει Δευτέρα, χαίρεται πάρα πολύ που τον λένε Δημήτρη γιατί γιορτάζει και παίρνει πάρα πολλά παιχνίδια και είναι πάρα πολύ τυχερός. Ενώ άμα σε λένε Νεκτάριο δεν είσαι και πολύ τυχερός, γιατί κανένας δεν ξέρει πότε γιορτάζουν οι Νεκτάριοι. Κάποτε πρέπει να γιορτάζουν οι Νεκτάριοι, γιατί ένα παιδί που το λένε Νεκτάριο μού είπε ότι κάποτε γιορτάζουν ακόμα και οι Νεκτάριοι, αλλά επειδή κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν ξέρει πότε γιορτάζουν οι Νεκτάριοι, αυτό το παιδί είναι πολύ στενοχωρημένο και τρέχουν και οι μύξες του.
Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα άμα πέφτει Δευτέρα, γιατί έχουμε τριήμερο και πάμε εκδρομή στο χωριό του μπαμπά μου. Εκτός αν δεν πάμε, γιατί η μαμά μου δεν χωνεύει τη μαμά του μπαμπά μου, ενώ χωνεύει πάρα πολύ τη δική της μαμά που δεν τη χωνεύει ο μπαμπάς μου, οπότε μπορεί να μείνουμε και σπίτι. Εμείς τα παιδιά είμαστε πάρα πολύ περήφανα που έχουμε την 28η Οκτωβρίου. Γιατί πριν γίνει η 28η Οκτωβρίου, είχανε να γιορτάζουνε μόνο την 25η Μαρτίου. Την 28η Οκτωβρίου πηγαίνανε σχολείο κανονικά γιατί δεν υπήρχε 28η Οκτωβρίου. Δηλαδή υπήρχε 28η Οκτωβρίου, αλλά κανένας δεν το έκανε θέμα γιατί δεν είχανε μπει οι Γερμανοί. Έπρεπε πρώτα να μπουν οι Γερμανοί και μετά να γίνει μια μέρα της προκοπής.
Εγώ είμαι πολύ περήφανη Ελληνοπούλα. Νιώθω ένα ρίγος. Και μόλις το είπα στη μαμά μου μού έβαλε θερμόμετρο και είχα 37,4 και μου έδωσε σιρόπι και μου πέρασε το ρίγος. Η γιαγιά μου νιώθει ένα ρίγος από μόνη της, γιατί εκείνη την έζησε την 28η Οκτωβρίου και πρέπει να την πέρασε πάρα πολύ ωραία.

Η κυρία Χρυσάνθη, η δασκάλα μας, μας είπε ότι την 28η Οκτωβρίου ήρθε ο Ιταλός πρέσβης στο σπίτι του Ιωάννη Μεταξά, νύχτα, χωρίς να τηλεφωνήσει πρώτα και τον ρώτησε αν μπορούν να πάρουνε την Ελλάδα και να την έχουνε για δικιά τους σ' όλη του τη ζωή. Και ο Ιωάννης Μεταξάς τσαντίστηκε που τον ξυπνήσανε και είπε «ΟΧΙ». Κι αυτό το «ΟΧΙ» το είπε πολύ ηρωικά γι' αυτό κι εμείς το λέμε «το ηρωικό ΟΧΙ».

Κι εμένα όταν ήρθε η Χαρούλα σπίτι μου, μου ζήτησε όλες μου τις Μπάρμπι και τη Σίντι αστροναύτη, της είπα ηρωικά «ΟΧΙ» γιατί δεν είναι καθόλου ευγενικό αυτό που έκανε ο Ιταλός πρέσβης και η Χαρούλα. Aμα θέλεις να χαρίσεις κάτι το κάνεις από μόνος σου. Κι ο κύριος Μεταξάς δεν ήθελε να χαρίσει την Ελλάδα ούτε εγώ τη Σίντι αστροναύτη.
Και μετά τους πολεμήσαμε τους Ιταλούς. Δηλαδή, εγώ δεν τους πολέμησα γιατί δεν είχα γεννηθεί ακόμα. Ούτε ο μπαμπάς ούτε η μαμά. Η μαμά δεν ξέρω πότε γεννήθηκε γιατί όποτε τη ρωτάω «μαμά, πόσων χρόνων είσαι;» μου απαντάει «μήπως είδες το Βετέξ της κουζίνας;».
Και μετά πέρασε η 28η Οκτωβρίου και μπήκανε άλλοι μήνες άσχετοι και διώξαμε τους Ιταλούς και μπήκανε οι Τούρκοι. Όχι, λάθος, Θάνο, μου δίνεις τη γόμα σου; Μπήκανε οι Γερμανοί. Μπήκανε οι Γερμανοί και η γιαγιά μου έκλεισε τα παντζούρια για να μην τους βλέπει και τους έβλεπε κρυφά από τις γρίλιες και την έπιασε η μαμά της και την έδειρε. Κι άλλοι άνθρωποι κλείσανε τα παντζούρια γιατί τους σιχαίνονταν. Κι εγώ σιχαίνομαι το γάλα άμα κάνει πέτσα. Και όλοι οι Γερμανοί ήτανε χάλια, αλλά ο πιο χάλια απ' όλους ήτανε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Αυτός ήτανε από μητέρα Πατρινιά, πατέρα Γερμανό και το μικρό του όνομα ήταν «Παλαιών» και δεν ξέρω πότε γιορτάζει ούτε αν του φέρνανε δώρα. Αυτός πήγαινε μπροστά μπροστά και είχε μια ελληνική σημαία και την έσκισε και την πέταξε και την πάτησε και την έφτυσε. Και μετά πήρε μια γερμανικιά, πιο σιδερωμένη και μετά πήγε στην Ακρόπολη και την έβαλε στην Ακρόπολη.

Και ένα παιδί θύμωσε πάρα πολύ και πήγε με ένα φίλο του και την έβγαλε και την πέταξε στο κεφάλι ενός περαστικού. Και τον φίλο του τον λέγανε Σάντσο και το παιδί Απόστολο Γκλέτσο και μετά επειδή ήτανε τόσο γενναίος, οι άνθρωποι θέλανε να τον κάνουνε υπερνομάρχη, αλλά κάνανε μια κυρία Φώφη.

Και μετά δεν ήτανε πια 28η Οκτωβρίου και όλοι πεινάγανε και τρώγανε γάτες. Εμείς έχουμε μια γάτα τη Λουλού, αλλά δεν την τρώμε γιατί την αγαπάμε, αλλά γιατί είναι πολύ νευρικιά και τη φοβόμαστε. Κι εκτός από γάτες σκοτώσανε και τον αδελφό της γιαγιάς μου πάνω σε ένα βουνό που νομίζω ότι ήτανε ο Παρνασσός χωρίς τις πίστες. Και μετά περάσανε τα χρόνια και οι Γερμανοί δεν θυμάμαι πώς φύγανε. Ή τους διώξαμε ή μας βαρέθηκαν. Και τότε όλοι οι Έλληνες βγήκανε έξω και φιλιόντουσαν κι εμένα δεν μου αρέσει να με φιλάνε οι φίλες της μαμάς μου γιατί έχουνε σάλια. Αλλά εκείνη η μέρα ήτανε πολύ σπουδαία και δεν τους ένοιαζε τους ηρωικούς Έλληνες που σαλιώνανε ο ένας τον άλλον. Και τώρα, από τη χαρά μας βάζουμε την ελληνική σημαία στο μπαλκόνι. Όμως εμείς δεν βάζουμε την ελληνική σημαία, γιατί όταν μετακομίσαμε τη χάσαμε. Και κάθε 28 Οκτωβρίου ντρεπόμαστε πάρα πολύ, αλλά τον υπόλοιπο χρόνο το ξεχνάμε και δεν πάμε να αγοράσουμε μια καινούργια. Αυτά και ελπίζω να μην ξανάρθουν οι Γερμανοί. Ελπίζω επίσης η έκθεση να είναι τρεις σελίδες και ελπίζω μετά να πάμε στο Βίλατζ Σέντερ, γιατί δεν έχω δει ακόμα το Σκούμπι Ντου.

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου

ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ ΤΑ ΝΕΑ 26-10-2002

Check out this SlideShare Presentation:

28 οκτωβρίου 1940

View more presentations from Dennis Labadarios.

To κείμενο της ...έκθεσης έχει σταλεί από τον Κώστα Ζυρίνη, θα μπορούσε νάναι και δικό του. Είναι όμως μιας άλλης μαστόρισσας του Λόγου.

Η συλλογή φωτογραφιών είναι από τη περσινή συλλογή ΟΧΙ η Ελλάδα στο Β¨Παγκόσμιο Πόλεμο, Διπλωματία- Προπαγάνδα- Πόλεμος από τα Ιστορικά της Ελευθεροτυπίας.

Κλέφτες και αστυνόμοι.

Κλέφτες και αστυνόμοι!

Του ΦΕΝΤΕΡΙΚΟ ΡΑΜΠΙΝΙ
Στα χρηματοκιβώτιά τους κρύβονται από τέσσερα έως οκτώ τρισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις διεθνών οργανισμών όπως ο ΟΟΣΑ.
Αν αυτά τα πλούτη απέδιδαν τους φόρους που τους αναλογούν, η εισφορά θα αρκούσε από μόνη της για να χρηματοδοτηθεί το Millennium Developement Goal, το σχέδιο των Ηνωμένων Εθνών για να ξεριζωθεί η φτώχεια του Τρίτου Κόσμου.
Φύλακες αυτού του θησαυρού είναι οι φορολογικοί και τραπεζικοί παράδεισοι. Βρίσκονται στις τέσσερις γωνιές του πλανήτη, από την Καραϊβική ώς τη Σιγκαπούρη, αλλά πολλοί από αυτούς βρίσκονται λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορά μας: Λιχτενστάιν και Μονακό, Ανδόρα και τα νησιά της Μάγχης, αναχρονιστικά κρατίδια των οποίων η ανεξαρτησία είναι καθαρά συμβολική σε κάθε άλλο πεδίο, τα οποία όμως εμφανίζονται άβατα για τις φορολογικές και τις δικαστικές αρχές των γειτονικών χωρών.
1 Ενα ιστορικό ρήγμα προκλήθηκε στις αρχές του 2008, με το αστραπιαίο πλήγμα που οργάνωσαν οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες στο Φαντούτς, την πρωτεύουσα του Λιχτενστάιν: Με ένα χτύπημα η κυβέρνηση του Βερολίνου έβαλε στο χέρι 1.400 λογαριασμούς με δικαιούχους γερμανούς φοροφυγάδες. Η γερμανική εισβολή στο τραπεζικό απόρρητο του Φαντούτς δώρισε χρήσιμες πληροφορίες και σε άλλες χώρες. Ιταλία, Γαλλία, Σουηδία δέχτηκαν με τη σειρά τους καταλόγους, οι οποίοι υποβάλλονται σε έλεγχο.
Στο αιώνιο παιχνίδι «Κλέφτες και αστυνόμοι», που αντιπαραθέτει τις φορολογικές αρχές και τους φορολογούμενους, οι φορολογικοί παράδεισοι είναι ιεροί ναοί, των οποίων η ασυλία σπάνια παραβιάζεται. Ακόμα και η πιο ισχυρή φορολογική αρχή του πλανήτη, η αμερικανική U.S. Internal Revenue Service το 2006, ομολόγησε την απογοήτευσή της για τη φυγή κεφαλαίων μέσω των off shore εταιρειών: «Προσκρούουμε σε κρατικές δικαιοδοσίες στις οποίες δεν έχουμε δυνατότητα παρέμβασης».
2 Καμία χώρα δεν είναι εντελώς αμόλυντη από τον ιό που διαβρώνει την ηθική της φορολογικής υπευθυνότητας: Στην Αυστραλία αποκαλύφθηκε ένα ευρύ δίκτυο διασημοτήτων, των οποίων τα εισοδήματα χάνονταν στα ελεύθερα λιμάνια. Η Βρετανία ανέκτησε μισό δισ. στερλίνες σε μία μόνον off shore αγορά, που φιλοξενούσε χιλιάδες τραπεζικούς λογαριασμούς βρετανών.
Αλλά μέχρι τώρα έχουμε μόνον πύρρειες νίκες. Τα ποσά που ανευρίσκονται είναι πολύ μικρά σε σχέση με τα κρυμμένα.
3 Ο πόλεμος-αστραπή ανάμεσα στο Βερολίνο και στο μικρό πριγκιπάτο στα ελβετικά σύνορα θα μπορούσε να ανοίξει μια νέα σελίδα: την απαρχή του τέλους για τα παρασιτικά κράτη που ευημερούν χάρη στα φορολογικά αδικήματα. Με δεδομένα τα αποτελέσματα που πέτυχε η Αγκελα Μέρκελ, και άλλες κυβερνήσεις μπορεί να ακολουθήσουν το γερμανικό προηγούμενο, εφαρμόζοντας στους φορολογικούς παραδείσους τις μεθόδους της αντικατασκοπίας ή του πολέμου εναντίον της μαφίας: διείσδυση «πρακτόρων» ή κίνητρα για τους μετανοημένους.
4 Προσοχή, όμως, να μην πανηγυρίσουμε τη νίκη πολύ πρόωρα. Το 1962 ο στρατηγός Ντε Γκολ οργάνωσε μιαν αληθινή στρατιωτική πολιορκία του Μονακό, περισφίγγοντάς το με μια ζώνη γάλλων τελωνειακών υπαλλήλων. Υπό την απειλή να κλείσουν τα σύνορα και να στραγγαλιστεί το Μόντε Κάρλο, ο γάλλος πρόεδρος απέσπασε από το πριγκιπάτο τη δέσμευση να φορολογηθούν όλοι οι γάλλοι κάτοικοί του.
Ωστόσο, 47 χρόνια μετά, οι φορολογικές αρχές του Παρισιού απέχουν πολύ από το να έχουν θριαμβεύσει στη μάχη τους ενάντια στην off shore φοροδιαφυγή.
Η ζωτικότητα των φορολογικών παραδείσων έχει πολλές όψεις. Από τη μία πλευρά το λόμπι των offshore φοροφυγάδων είναι ισχυρό και δικτυωμένο, απλώνει τις ρίζες του στον κόσμο του πλούτου και των μεγάλων πολυεθνικών, συμπεριλαμβάνει το οργανωμένο έγκλημα, το εμπόριο των ναρκωτικών και την τρομοκρατία. Πρόκειται για δυνάμεις που μπορούν να κινητοποιούν αξιοσημείωτους πόρους για να «πείθουν» πολιτικούς φίλους, να δημιουργούν εύνοιες και δόλιες συμπαιγνίες υπέρ των φορολογικών παραδείσων.
5 Σαν να μην αρκούσαν όλα αυτά, έρχεται να τους υποστηρίξει και η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία. Η νεοφιλελεύθερη θέση είναι η ακόλουθη: ακόμα και στη φορολογία είναι θετικό να υπάρχει ανταγωνισμός. Σε αυτή την περίπτωση πρόκειται για έναν ανταγωνισμό μεταξύ κρατών: Οι χώρες οι λιγότερο λαίμαργες για φορολογικά έσοδα προσελκύουν φορολογούμενους οι οποίοι φεύγουν από τα έθνη με υψηλή φορολογική πίεση.
Με αυτό τον τρόπο οι πιο αποτελεσματικές και λιγότερο σπάταλες κυβερνήσεις επιβραβεύονται με μιαν εισροή κεφαλαίων.
Αργά ή γρήγορα, ακόμα και οι άλλες, δηλαδή οι κυβερνήσεις που κακομεταχειρίζονται τον φορολογούμενο, θα υποχρεωθούν να πειθαρχήσουν, αν δεν επιθυμούν να συρρικνωθεί η φορολογητέα βάση τους.
6 Ιδού ορισμένα παραδείγματα που αναφέρουν οι νεοσυντηρητικοί για να ενισχύσουν τη θέση ότι ο φορολογικός ανταγωνισμός κάνει καλό σε όλους: πριν από τη δεκαετία του 1980, στις βιομηχανικά αναπτυγμένες χώρες η φορολογία του εισοδήματος έφτανε σε ένα μέγιστο ποσοστό 67%. Επειτα ο Ρέιγκαν και η Θάτσερ άρχισαν να «αδυνατίζουν» το κράτος πρόνοιας και να μειώνουν τη φορολογία. Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα το μέγιστο ποσοστό φορολόγησης έχει κατέβει στο 40%.
Η φορολογία των επιχειρήσεων μέχρι τη δεκαετία του 1980 ήταν στο 50%. Αλλά χάρη στο καλό παράδειγμα χωρών με χαμηλή φορολογική πίεση, όπως η Ιρλανδία, σήμερα έχει πέσει σχεδόν παντού γύρω στο 27%.
Σε αυτή την οπτική η σταυροφορία ενάντια στους φορολογικούς παραδείσους είναι βλαβερή, είναι η προσπάθεια των πιο άπληστων κυβερνήσεων να δημιουργήσουν ένα κρατιστικό φορομπηχτικό καρτέλ.
7 Αυτά τα νεοφιλελεύθερα επιχειρήματα δεν ευσταθούν. Αλλο πράγμα είναι ο θεμιτός ανταγωνισμός μεταξύ των εθνών που επιδιώκουν εναλλακτικές οικονομικές πολιτικές με σκοπό να δώσουν κίνητρα για επενδύσεις, να ευνοήσουν την ανάπτυξη και να δημιουργήσουν απασχόληση και άλλο πράγμα είναι η συμπεριφορά κρατιδίων που βασίζουν την ευημερία τους σχεδόν αποκλειστικά στην προσφορά αδιαφάνειας και ατιμωρησίας στους φοροφυγάδες.
8 Εξάλλου, στον φορολογικό ανταγωνισμό αναδύεται και μια πρόδηλη ασυμμετρία: αυτοί που επωφελούνται είναι μόνο οι πλούσιοι και οι επιχειρήσεις.
Η πλειονότητα των μισθωτών εργαζομένων δεν διαθέτει την επιλογή να μετακινείται εκεί όπου το εισόδημά τους θα φορολογείται λιγότερο. Ο πιο κινητικός παράγοντας της παραγωγής είναι το κεφάλαιο, που μετακινείται με ευκολία εκεί όπου του συμπεριφέρονται καλύτερα.
9 Για να συγκρατηθούν τα κεφάλαια, το αποτέλεσμα του φορολογικού ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών είναι μια βαθμιαία μείωση της φορολογίας των επιχειρηματικών κερδών. Η φυγή του πλούτου προς τους φορολογικούς παραδείσους έχει ένα τίμημα: αυξάνει ακόμα περισσότερο τη φορολογική πίεση των κρατών στα ανυπεράσπιστα θηράματα, δηλαδή, στα εισοδήματα των μισθωτών.

Αρθρο που δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 9-08-2009

Η πλατεία των Συντεχνιών Εργαζομένων, στη Φλωρεντία

Check out this SlideShare Presentation:

Piazza De La Signoria

View more presentations from Dennis .

Ενότητα της αριστεράς και ΚΚΕ

Ενότητα της αριστεράς και ΚΚΕ

Στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ, η κ. Παπαρήγα είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «έχει μετατρέψει σε εκλογικό χαρτί την ενότητα της αριστεράς, ενώ αλλού έχει το νου του». Προφανώς αναφέρεται στο κάλεσμα που απεύθυναν ο Αλ. Τσίπρας, ο Μαν. Γλέζος και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για τη δημιουργία ενός τρίτου, ισχυρού πόλου στα αριστερά του πολιτικού συστήματος, ενός πόλου που θα συσπειρώνει όλες τις δυνάμεις της αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας. Στην προσπάθεια της κ. Παπαρήγα να διατηρήσει τα τείχη που έχει υψώσει ανάμεσα στον κόσμο του ΚΚΕ και την υπόλοιπη αριστερά αντιτείνουμε τα εξής:
1. Οι πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά τους αγώνες του ΣΥΡΙΖΑ στα κοινωνικά κινήματα, στη βουλή και την ευρωβουλή για ειρήνη (αντιπολεμικές διαδηλώσεις) για δημόσια δωρεάν παιδεία (άρθρο 16), για δημόσια υγεία (κινητοποιήσεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού) και κοινωνική ασφάλιση (κινητοποιήσεις ενάντια στους αντιασφαλιστικούς νόμους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ), για αξιοπρεπείς συνθήκες απασχόλησης (συμβασιούχοι, ελαστικές σχέσεις εργασίας), για αποτροπή των ιδιωτικοποιήσεων (λιμάνια, ολυμπιακή, ΟΤΕ κλπ) για την υπεράσπιση των παραλιών , των ελεύθερων αστικών χώρων και του περιβάλλοντος (Ελληνικό, Βοτανικός, μονή Τοπλού, Ασωπός Λιθάνθρακας). Οι πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά ότι όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει έκκληση για ενότητα και συγκρότηση ενός τρίτου ισχυρού αριστερού πόλου αυτό που «έχει στο νου του» είναι να καταστήσει τους αγώνες αυτούς ακόμα πιο αποτελεσματικούς.
2. Για τον ΣΥΡΙΖΑ η ενότητα της αριστεράς δεν είναι «εκλογικό χαρτί» άλλα η ουσία της ύπαρξής του, αφού ο ίδιος συνιστά ένα τέτοιο ενωτικό εγχείρημα. Η ενότητα της αριστεράς και της οικολογίας δεν τέθηκε πρώτη φορά κατά την τρέχουσα προεκλογική περίοδο, αλλά πολλά χρόνια πριν κατά τη συγκρότηση του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ.
3. Το ότι η κ. Παπαρήγα αισθάνεται την ανάγκη να συκοφαντεί προεκλογικά τον ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτει το γεγονός ότι η έκκληση για ενότητα βρίσκει ολοένα και μεγαλύτερη απήχηση στον κόσμο της αριστεράς και του ΚΚΕ. Αυξάνουν συνεχώς οι αριστεροί πολίτες που κατανοούν ότι ο εμφύλιος στην αριστερά μέσα στην κρίση που χτυπάει τους εργαζόμενους, τη νεολαία και το περιβάλλον βολεύει τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Η διασπαστική στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ οδηγεί εκ των πραγμάτων στη συρρίκνωσή της επιρροής του. Η συρρίκνωση αυτή αναμένεται να καταγραφεί με ποσοστά για το ΚΚΕ χαμηλότερα από τις προηγούμενες ευρωεκλογές. Είναι αυτή ακριβώς τη συρρίκνωση που προσπαθεί να περιορίσει η κ. Παπαρήγα τσουβαλιάζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ με τις δυνάμεις του δικομματισμού.
4. Το εγχείρημα της ενότητας της αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας, και η ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού έχει ήδη μπει μπροστά, τόσο στη χώρα μας όσο και στην ευρώπη. Η ιστορία δεν περιμένει κανέναν και σίγουρα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν περιμένει τον Περισσό. Όμως, δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε τις ευθύνες του Περισσού για τη διαιώνιση της κυριαρχίας του δικομματισμού μέσω της διασπαστικής στάσης που κρατά.
5. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν χρειάζεται να πάει 20 χρόνια πριν για να ασκήσει κριτική στο ΚΚΕ. Πριν από λίγα χρόνια το ΚΚΕ εναντιώθηκε λυσσωδώς στην αρχή του μεγαλειώδους κινήματος για το άρθρο 16 (οι ανακοινώσεις της πανσπουδαστικής και της ΚΝΕ αυτής της περιόδου έχουν «εξαφανιστεί» από τις ιστοσελίδες τους...). Αφού δεν κατάφερε να το αναχαιτήσει μπήκε όψιμα με διασπαστική λογική. Και αφού πάλι έφαγε τα μούτρα του και το κίνημα πέτυχε μια μεγαλειώδη νίκη, το ΚΚΕ διαλαλούσε ότι δεν ήταν νίκη. Αλλά και μερικούς μήνες πριν, στην εξέγερση του Δεκέμβρη, το ΚΚΕ επιτέθηκε στους εργαζόμενους και τη νεολαία, συκοφαντώντας τον αγώνα τους μιλώντας για κουκουλοφόρους, σωματέμπορους και πράκτορες μυστικών υπυρεσιών διαπράττοντας ιστορικό πολιτικό λάθος. Άρα, έχουμε και εμείς πολλά να πούμε για το ΚΚΕ, όμως αυτή η ιστορία της αλληλοκατηγορίας δεν τελειώνει ποτέ. Όμως, το ζήτημα είναι ότι μέσα στην κρίση οι ευθύνες όλων μας είναι διαφορετικές. Παρά τις διαφορές μας, δεν έχουμε την πολυτέλεια να επιτρέψουμε στον δικομματισμό να κρατά την τύχη της χώρας στα χέρια του μέσα στην κρίση. Γι’αυτόν ακριβώς το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να στηριχθεί: γιατί είναι η μόνη δύναμη που αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα της στιγμής.

Γραφείο Τύπου ΣΥΝ

Η χήρα Ευρώπη θρηνεί την επέλαση του Αρη.

Μεγάλων διαστάσεων 206 χ 345 πίνακας του Ρουμπενς που αποτελεί δραματική αναφορά στον Τριαντακονταετή πόλεμο που ξέσπασε το 1618 στην Ευρώπη και τέλειωσε δέκα χρόνια μετά την δημιουργία του έργου. Ανατέθηκε στον καλλιτέχνη το 1637 και τέλειωσε ένα χρόνο μετά. Το παρήγγειλε στον πατριώτη του Φλαμανδό ο Φλαμανδός ζωγράφος Γιούστους Σούτερμανς ο επίσημος προσωπογράφος των Μεδίκων. Συνοδεύετο από επεξηγηματική επιστολή του θέματος.
Απεικονίζεται η Αφροδίτη μάταια να προσπαθεί να συγκρατήσει τον Αρη που στην επέλασή του ανατρέπει όλες τις θετικές όψεις της κοινωνίας ,την ομορφιά ,την νεότητα, την αγάπη και τις τέχνες. Ο Αρης παρακινείται από τις Ερινύες (Furiae) των Ρωμαίων και αφήνει έρημη την Ευρώπη που παρουσιάζεται σαν χήρα που θρηνεί.
Οι θαμποί τόνοι του φωτός διακόπτονται από ξαφνικές λάμψεις, που τονίζουν με χρυσές αντανακλάσεις το δέρμα της θεάς και των ερωτιδέων. Με την πλάγια πρόσπτωση του φωτός που αλλού αραιώνει αλλού πυκνώνει ο ζωγράφος εισάγει την αίσθηση της κίνησης στη σύνθεση. Ο πίνακας από τους κληρονόμους του Σούτερμανς παραχωρήθηκε στο μεγάλο δούκα Φερντινάντο και σήμερα εκτίθεται στο Παλάτσο Πίττι στη Φλωρεντία.

Η ζωή μετά το σεισμό στη Λ΄Ακουιλα. Πόνος και Θάρρος

ΠΟΝΟΣ ΚΑΙ ΘΑΡΡΟΣ

Η ζωή στη Λ΄Άκουιλα σταμάτησε στις 3,32 της Μεγάλης Δευτέρας 6 Απριλίου. Έτσι άρχισε η εβδομάδα των Παθών για τους Καθολικούς, με αγώνα δρόμου για τη διάσωση εκατοντάδων ανθρώπων που σκεπάστηκαν από τα σπίτια τους. Τη Μεγάλη Παρασκευή μετρούσαμε 290 Εσταυρωμένους σε ατέρμονη παλλαϊκή λειτανία προς τα νεκροταφεία της πόλης, ανέτοιμα να δεχτούν τέτοιο κατακλισμό και να θάψουν τόσο πόνο.
Θαυμάζω την ηρεμία των σεισμόπληκτων, το θάρρος τους να αντιμετωπίζουν το θάνατο κατάματα, με φόβο μεν, αλλά και θράσσος υπέρβασης της κατάστασης. Οι οχτώ χιλιάδες διασώστες, επαγγελματίες του Κράτους και ιδιώτες εθελοντές βρήκαν το κατάλληλο έδαφος συνεργασίας με τον πληθυσμό που δέχεται τη βοήθεια δίνοντας τις απαιτούμενες προτεραιότητες στη διάσωση χωρίς γκρίνιες, διαμάχες, εγωισμούς, άχρηστες και αρνητικές στάσεις πρωταγωνισμού. Άλλωστε κάθε στιγμή, κάθε λεπτό η γη με τους κραδασμούς και τις καταχθόνιες βουές της, απειλεί να ξαναθάψει κάθε ανθρώπινη ματαιοδοξία...
Σκληροί κι ευγενικοί ταυτόχρονα άνθρωποι, βουνήσιοι, πειθαρχημένοι στον πολυαίωνο αγώνα τους για επιβίωση σε δύσκολο περιβάλλον... Θα μπορούσα κι εγώ να βρίσκομαι ανάμεσα στους θαμένους τριακόσιους σήμερα, αν ο σεισμός αυτός με έβρισκε σε ένα από τα 10 περίπου παλιά σπίτια του ιστορικού κέντρου, στα οποία έζησα εδώ από το 1980, αρχικά ως φοιτητής, αργότερα ως ενταγμένος πολίτης, έως πρόσφατα, το έτος 2000, που έφτιαξα το δικό μου, καινούργιο και με όλα τα αντισεισμικά πρότυπα. Όντως είναι ελάχιστες οι ζημιές που υπέστη και όλες σε επιφανειακό επίπεδο, στους σοβάδες γύρω από τις κολώνες. Το σπίτι είναι κατοικήσιμο, αν και θα χρειαστεί μικροεπεμβάσεις αισθητικής κυρίως φύσης. Κι όμως, είναι ελάχιστα τα σπίτια εδώ που θα κατοικηθούν εντός των επόμενων εβδομάδων, σχεδόν όλα πρέπει ή να επισκευαστούν σε μεγάλη κλίμακα, ή να γκρεμιστούν και ξαναχτιστούν εξ ολοκλήρου. Οι άστεγοι υπολογίζεται να είναι περίπου 20.000!
Η οικογένειά μου, σύζυγος και δυο κόρες 21 και 15 ετών, τρομοκρατημένη απομακρύνθηκε στα παράλια της Αδριατικής, σε ξενοδοχείο ασφαλές περίπου 100 χιλιόμετρα μακρυά. Εγώ εδώ στην πόλη ασχολούμαι με το συντονισμό πολιτικής προστασίας και είμαι από τους ελάχιστους που διέμειναν μέσα στο σπίτι, παρά την απόφαση του Δημάρχου Μάσσιμο Τσιαλέντε να απομακρύνει με διάταγμα όλους τους κατοίκους από τα σπίτια τους. Γυρίζω σε όλους τους καταυλισμούς των άστεγων, μιλώ με κόσμο, έχω τη δυνατότητα να αναζητήσω συγγενείς και φίλους ανάμεσα σε αυτούς και να ενημερωθώ για όσους χάθηκαν, όπως τα δυο παιδιά και ο πατέρας ενός καλού φίλου δημοσιογράφου και συνεργάτη, Τζουστίνο Παρίσσε, θύματα στο επίκεντρο του σεισμού, την εντελώς κατεστραμένη Όννα. Εντυπωσιάζομαι από την ψυχραιμία, μέσα στη λύπη του, αυτού του κόσμου! Όλοι ενεργοί φρουροί της κατάστασης, κανένας πλιατσικαδόρος δεν τολμά να αντιμετωπίσει την εκδίκησή τους και δεν καταγράφονται γεγονότα κλοπών στα σπαραγμένα σεισμόπληκτα σπίτια.
Εμείς του ΕλληνοΪταλικού Συνδέσμου συλλέγουμε υποψηφιότητες νέων της πληγείσας περιοχής, που επιθυμούν να έρθουν στην Ελλάδα με πρόσκληση του Δημάρχου Αθηναίων κ. Κακλαμάνη και στη συνέχεια άλλων δημοτικών και νομαρχιακών φορέων όλης της ελληνικής επικράτειας που επιθυμούν να συνδράμουν στην ψυχολογική αντιμετώπιση της κρίσης με ανθρωπιστική βοήθεια υποδοχής πληγέντων. Ευάγγελος Αλεξανδρής Τηλ. 00393356797917
ΕΠΕΙΓΟΝ! Σας παρακαλούμε να συνεργαστείτε στενά με τον ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ σε αυτές τις δύσκολες στιγμές για τους σεισμοπαθείς της πόλης Λ΄Άκουιλα. Επικοινωνείτε με εμάς και ενημερώνεστε τακτικά στην ιστοσελίδα μας, προωθήστε προς κάθε δημοσιογραφική και χρήσιμη κατεύθυνση, Δήμους, Νομαρχίες, πολιτιστικούς συλλόγους, ΚΑΠΗ κ.α. έκκληση βοήθειας για την υποδοχή σεισμόπληκτων στην Ελλάδα, για μικρή παραμονή ψυχολογικής υποστήριξης.

Ευχαριστούμε το Δήμαρχο Αθηναίων κ. Κακλαμάνη που έδωσε αμέσως την πρόσκλησή του στην πρώτη ομάδα νέων που προγραμματίζεται να φτάσει στην Αθήνα Μεγάλη Πέμπτη για μια εβδομάδα, φιλοξενούμενοι του Δήμου σε συνεργασία με τον ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ. Αναμένουμε προσκλήσεις και από άλλους ελληνικούς φορείς, ως έμπρακτη συνεισφορά στην ΕλληνοΪταλική αλληλεγγύη. Για κάθε άμεση επικοινωνία από την Λ΄Άκουλα και τους τοπικούς φορείς Πολιτικής Προστασίας επικοινωνείστε στο κινητό του Προέδρου Ευάγγελου Αλεξανδρή στον αριθμό 00393356797917