Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

28 οκτωβρίου 1940



Το νόημα της 28ης Οκτωβρίου


Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα.
Η 27η Οκτωβρίου και η 29η Οκτωβρίου δεν λένε και πάρα πολλά πράγματα.
Η 26η Οκτωβρίου κάτι λέει άμα σε λένε Δημήτρη. Ο Δημήτρης Καλπακλής που τον λένε Δημήτρη και πάει Δευτέρα, χαίρεται πάρα πολύ που τον λένε Δημήτρη γιατί γιορτάζει και παίρνει πάρα πολλά παιχνίδια και είναι πάρα πολύ τυχερός. Ενώ άμα σε λένε Νεκτάριο δεν είσαι και πολύ τυχερός, γιατί κανένας δεν ξέρει πότε γιορτάζουν οι Νεκτάριοι. Κάποτε πρέπει να γιορτάζουν οι Νεκτάριοι, γιατί ένα παιδί που το λένε Νεκτάριο μού είπε ότι κάποτε γιορτάζουν ακόμα και οι Νεκτάριοι, αλλά επειδή κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν ξέρει πότε γιορτάζουν οι Νεκτάριοι, αυτό το παιδί είναι πολύ στενοχωρημένο και τρέχουν και οι μύξες του.
Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα άμα πέφτει Δευτέρα, γιατί έχουμε τριήμερο και πάμε εκδρομή στο χωριό του μπαμπά μου. Εκτός αν δεν πάμε, γιατί η μαμά μου δεν χωνεύει τη μαμά του μπαμπά μου, ενώ χωνεύει πάρα πολύ τη δική της μαμά που δεν τη χωνεύει ο μπαμπάς μου, οπότε μπορεί να μείνουμε και σπίτι. Εμείς τα παιδιά είμαστε πάρα πολύ περήφανα που έχουμε την 28η Οκτωβρίου. Γιατί πριν γίνει η 28η Οκτωβρίου, είχανε να γιορτάζουνε μόνο την 25η Μαρτίου. Την 28η Οκτωβρίου πηγαίνανε σχολείο κανονικά γιατί δεν υπήρχε 28η Οκτωβρίου. Δηλαδή υπήρχε 28η Οκτωβρίου, αλλά κανένας δεν το έκανε θέμα γιατί δεν είχανε μπει οι Γερμανοί. Έπρεπε πρώτα να μπουν οι Γερμανοί και μετά να γίνει μια μέρα της προκοπής.
Εγώ είμαι πολύ περήφανη Ελληνοπούλα. Νιώθω ένα ρίγος. Και μόλις το είπα στη μαμά μου μού έβαλε θερμόμετρο και είχα 37,4 και μου έδωσε σιρόπι και μου πέρασε το ρίγος. Η γιαγιά μου νιώθει ένα ρίγος από μόνη της, γιατί εκείνη την έζησε την 28η Οκτωβρίου και πρέπει να την πέρασε πάρα πολύ ωραία.

Η κυρία Χρυσάνθη, η δασκάλα μας, μας είπε ότι την 28η Οκτωβρίου ήρθε ο Ιταλός πρέσβης στο σπίτι του Ιωάννη Μεταξά, νύχτα, χωρίς να τηλεφωνήσει πρώτα και τον ρώτησε αν μπορούν να πάρουνε την Ελλάδα και να την έχουνε για δικιά τους σ' όλη του τη ζωή. Και ο Ιωάννης Μεταξάς τσαντίστηκε που τον ξυπνήσανε και είπε «ΟΧΙ». Κι αυτό το «ΟΧΙ» το είπε πολύ ηρωικά γι' αυτό κι εμείς το λέμε «το ηρωικό ΟΧΙ».

Κι εμένα όταν ήρθε η Χαρούλα σπίτι μου, μου ζήτησε όλες μου τις Μπάρμπι και τη Σίντι αστροναύτη, της είπα ηρωικά «ΟΧΙ» γιατί δεν είναι καθόλου ευγενικό αυτό που έκανε ο Ιταλός πρέσβης και η Χαρούλα. Aμα θέλεις να χαρίσεις κάτι το κάνεις από μόνος σου. Κι ο κύριος Μεταξάς δεν ήθελε να χαρίσει την Ελλάδα ούτε εγώ τη Σίντι αστροναύτη.
Και μετά τους πολεμήσαμε τους Ιταλούς. Δηλαδή, εγώ δεν τους πολέμησα γιατί δεν είχα γεννηθεί ακόμα. Ούτε ο μπαμπάς ούτε η μαμά. Η μαμά δεν ξέρω πότε γεννήθηκε γιατί όποτε τη ρωτάω «μαμά, πόσων χρόνων είσαι;» μου απαντάει «μήπως είδες το Βετέξ της κουζίνας;».
Και μετά πέρασε η 28η Οκτωβρίου και μπήκανε άλλοι μήνες άσχετοι και διώξαμε τους Ιταλούς και μπήκανε οι Τούρκοι. Όχι, λάθος, Θάνο, μου δίνεις τη γόμα σου; Μπήκανε οι Γερμανοί. Μπήκανε οι Γερμανοί και η γιαγιά μου έκλεισε τα παντζούρια για να μην τους βλέπει και τους έβλεπε κρυφά από τις γρίλιες και την έπιασε η μαμά της και την έδειρε. Κι άλλοι άνθρωποι κλείσανε τα παντζούρια γιατί τους σιχαίνονταν. Κι εγώ σιχαίνομαι το γάλα άμα κάνει πέτσα. Και όλοι οι Γερμανοί ήτανε χάλια, αλλά ο πιο χάλια απ' όλους ήτανε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Αυτός ήτανε από μητέρα Πατρινιά, πατέρα Γερμανό και το μικρό του όνομα ήταν «Παλαιών» και δεν ξέρω πότε γιορτάζει ούτε αν του φέρνανε δώρα. Αυτός πήγαινε μπροστά μπροστά και είχε μια ελληνική σημαία και την έσκισε και την πέταξε και την πάτησε και την έφτυσε. Και μετά πήρε μια γερμανικιά, πιο σιδερωμένη και μετά πήγε στην Ακρόπολη και την έβαλε στην Ακρόπολη.

Και ένα παιδί θύμωσε πάρα πολύ και πήγε με ένα φίλο του και την έβγαλε και την πέταξε στο κεφάλι ενός περαστικού. Και τον φίλο του τον λέγανε Σάντσο και το παιδί Απόστολο Γκλέτσο και μετά επειδή ήτανε τόσο γενναίος, οι άνθρωποι θέλανε να τον κάνουνε υπερνομάρχη, αλλά κάνανε μια κυρία Φώφη.

Και μετά δεν ήτανε πια 28η Οκτωβρίου και όλοι πεινάγανε και τρώγανε γάτες. Εμείς έχουμε μια γάτα τη Λουλού, αλλά δεν την τρώμε γιατί την αγαπάμε, αλλά γιατί είναι πολύ νευρικιά και τη φοβόμαστε. Κι εκτός από γάτες σκοτώσανε και τον αδελφό της γιαγιάς μου πάνω σε ένα βουνό που νομίζω ότι ήτανε ο Παρνασσός χωρίς τις πίστες. Και μετά περάσανε τα χρόνια και οι Γερμανοί δεν θυμάμαι πώς φύγανε. Ή τους διώξαμε ή μας βαρέθηκαν. Και τότε όλοι οι Έλληνες βγήκανε έξω και φιλιόντουσαν κι εμένα δεν μου αρέσει να με φιλάνε οι φίλες της μαμάς μου γιατί έχουνε σάλια. Αλλά εκείνη η μέρα ήτανε πολύ σπουδαία και δεν τους ένοιαζε τους ηρωικούς Έλληνες που σαλιώνανε ο ένας τον άλλον. Και τώρα, από τη χαρά μας βάζουμε την ελληνική σημαία στο μπαλκόνι. Όμως εμείς δεν βάζουμε την ελληνική σημαία, γιατί όταν μετακομίσαμε τη χάσαμε. Και κάθε 28 Οκτωβρίου ντρεπόμαστε πάρα πολύ, αλλά τον υπόλοιπο χρόνο το ξεχνάμε και δεν πάμε να αγοράσουμε μια καινούργια. Αυτά και ελπίζω να μην ξανάρθουν οι Γερμανοί. Ελπίζω επίσης η έκθεση να είναι τρεις σελίδες και ελπίζω μετά να πάμε στο Βίλατζ Σέντερ, γιατί δεν έχω δει ακόμα το Σκούμπι Ντου.

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου

ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ ΤΑ ΝΕΑ 26-10-2002

Check out this SlideShare Presentation:

To κείμενο της ...έκθεσης έχει σταλεί από τον Κώστα Ζυρίνη, θα μπορούσε νάναι και δικό του. Είναι όμως μιας άλλης μαστόρισσας του Λόγου.


Η συλλογή φωτογραφιών είναι από τη περσινή συλλογή ΟΧΙ η Ελλάδα στο Β¨Παγκόσμιο Πόλεμο, Διπλωματία- Προπαγάνδα- Πόλεμος από τα Ιστορικά της Ελευθεροτυπίας.

8 σχόλια:

  1. Το κείμενο αυτό μου το έιχαν στείλει και το είχα αναρτήσει και εγώ την 28 Οκτώβριου 2007 με τίτλο
    ΜΙΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2007/10/28.html

    Ένας ανώνυμος φίλος με ενημέρωσε ότι το κείμενο αυτό έχει γραφτεί από την ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ και έχει δημοσιευτεί στα ΝΕΑ στις 26-10-2002όπου μπορείτε να δείτε και το σκίτσο του Σπύρου Ορνεράκη που το συνόδευε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ ΚΑΠΚΟΥΜ
    Τα ειρωνικά σχόλια πέρα από τα τετρημένα, με τα μάτια ενός παιδιού είναι λογαριασμός, όταν μάλιστα 3 βδομάδες βοηθάω την κυρα δασκάλα του σπιτιού μας σε ένα δρώμενο εορταστικό 40 λεπτων για τα παιδιά, άσχετο από αυτά εδώ.
    @ Αθεόβοβε
    1001 ευχαριστώ, με είχε φάει η απορία και μου την έλυσες στο απίκο.Ηδη απεκατέστησα την Ελενα Ακρίτα στη θέση που δικαιούται,εκφράζοντας την διαχρονική μου συμπάθεια στη πένα της. Δεν θυμόμουν το δικό σου ποστ αλλά ήμουν σίγουρος ότι ήταν πριν το 2009 γραμμένο κείμενο.
    Για να κατορθώματά μου στη παρουσίαση σλαϊτσ συγκαταβατικούς σας κόβω, ιδίως του νεώτερους με τη γνώση photoshop.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ ωραίο το κείμενο. Γελάμε αβίαστα δε λέω, πέρα από την επιλογή της αρθρογράφου να σχολιάσει το αν γνωρίζουν ή όχι τα παιδιά ιστορία. Και θα επιμείνω σε αυτά με τους Τούρκους και το Γλέτσο, γιατί ουσιαστικά πρόκειται για μία εικόνα και μόνο αυτή.

    Δυστυχώς, βέβαια, επί της ουσίας δεν ξέρω πόσοι γονείς και πόσοι μαθητές είναι σε θέση να ερμηνεύσουν αυτή τη μέρα. Ας θυμόμαστε ότι τα παιδιά μας είναι ο δικός μας καθρέφτης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. H ουσία είναι Δείμο μου ότι οι αρχαίοι Αθηναίοι μάζευαν 15.000 οπλίτες στην εδαφική απειλή, οι Ελληνες του 40 από τους 35.000 του μετώπου μάζεψαν σύνολο 350.000 οπλίτες σε γρήγορη επιστράτευση αλλά σήμερα αμφιβάλλω να βρήσκει υλικούς λόγους ο Ελληνας να πάει να πολεμήσει, τι να υπερασπίσει τα επιτόκια του Αράπογλου και της Αγροτικής, τις οφφ shore του Βουλγαράκη και του Παμπούκη ή τα γένεια του Εφραίμ και άλλων καταπατητών της πατριδοκαπηλείας.
    Το τι θα πούμε στα παιδιά, σούπα και έγραψα παραπάνω ήδη ασχολήθηκα με αυτό, θέλει δουλιά πολύ και οι δάσκαλοι των 1200 μηνιαίως απλά βαριούνται συνήθως........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το είχα διαβάσει και παλιότερα, αλλά κάθε φορά είναι μοναδική! Χαχαχα! Εύστοχο, σίγουρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κάθε φορά που ακούω το ερώτημα «για ποιους λόγους να πολεμήσει σήμερα ο Ελληνας» μου έρχεται στο μυαλό το σύνθημα "Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός" ένα σύνθημα που εκφράζει τον ουτοπικό στόχο για έναν ανθρώπινο καπιταλισμό, για έναν καλό Αράπογλου, για κοινωνικούς κανόνες στις οff shore εταιρίες, για γνήσιους λαϊκούς κληρικούς Εφραίμ κτλ.

    Ένας άλλος κόσμος πράγματι είναι εφικτός, και πίστεψε με αξίζει να πολεμήσεις γι’ αυτόν, όμως αυτός ο κόσμος είναι ο σοσιαλιστικός. Είναι η εργατική εξουσία που καταργεί την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και όχι οι ουτοπίες που εξ αντικειμένου αφήνουν άθικτο το σύστημα και αξιοποιούνται από τους Αράπογλου τους Βουλγαράκηδες κτλ. ως μέσο κατασίγασης και ανώδυνης εκτόνωσης ριζοσπαστικών διαθέσεων και αντιδράσεων.

    Με αρχηγούς Σαμαρινιώτη, τον Σαράφη και τον Αρη

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σε αυτό το μικρό τόπο μπορείτε ευκολα να ξεχωρίσετε τους εθνικούς νταβατζήδες από τους εθνικούς μπεταντζήδες;;