Δευτέρα, 7 Μαΐου 2007

Η Βασίλισσα και οι κηφήνες


ΚΑΙΝ ΚΑΙ ΑΒΕΛ


Σαν παιδί στη Τριανδρία δεν είχε παίξει πολύ. Πάντα κόντρα με το μεγάλο αδελφό τον Κώστα , τον σερσέμη . Οι δυό τους να μοιράσουν τα ανύπαρκτα χωράφια τους, σαν τον Κάιν και τον Αβελ. Ο πατέρας τους από τους σεφ του Μακεδονία Παλλάς τον έβαλε να γίνει άνθρωπος, βοηθό μπακαλόγατου στα κελάρια του πιο μεγάλου εργοταξίου τότε το 1959, στη περιοχή. Το χουνέρι ήταν να αφήσει τις κάνουλες ανοιχτές λάδι και κρασί έτρεχαν ώρα μέχρι να τον πάρουν χαμπάρι και να τον διώξουν με το σκατόφτυαρο. Αν δεν ήταν μπιστικός τόσα χρόνια ο πατέρας του θάχε φάει και αυτός απόλυση εξ αιτίας του. Μαύρη ψυχή ο Μανόλης, σκιά και λέρα του αδελφού του. Ο πατέρας δούλευε από τη νύχτα στη νύχτα , ο μεγάλος αδελφός με μέσον ένα πατριώτη της ΕΡΕ μπήκε στην ESSO Pappas στα καζάνια., αυτός ρεμπελιό όλη μέρα. Πέθανε ο Κώστας (τον λέμε Αβελ στην ιστορία γιατί έφυγε πρώτος και από χέρι αδελφικό, σαν ψυχοσκότωμα) 34 χρόνια αργότερα από εγκεφαλικό την ίδια χρονιά με τον κ. Πάππας έξη μήνες μόνο στη σύνταξη, πρόλαβε ένα τάμα μόνο στη βασανισμένη του ζωή , ένα ταξίδι ώς την Πόλη . Η κυρά Αγγελική η γυναίκα του πατέρα του, τους ανάθρεψε σαν όρμος απάγκιο αλλά λιμάνι δεν ήταν , ήταν η μητριά τους κι ας πάσχιζε σαν μάνα, η μάνα η δικιά τους έφυγε νωρίς.
Οι κακές παρέες εκεί γύρω από το Παπάφειο είχαν όνομα και σήμα πίσω από το πέτο του σακακιού τους , μιά καρφίτσα. Ψάρευαν ψεύτικο πατριωτισμό και σαβούρα, πλιάτσικο και κρεπάλη στις λασπωμένες γειτονιές της Τούμπας όπου κούρνιαζε η φτώχια και η προσφυγιά. Τραγουδούσαν «Τι ζητούν οι Βούλγαροι στη Μακεδονία; Τι ζητούν στα σπίτια μας τα άτιμα σκυλιά; Το λένε οι φαντάροι το λένε με καμάρι: Μεγάλη Ελλάδα θέλουμε και Παύλο βασιλιά»

Δεν θα χαλούσαν χατίρι στη βασίλισσα. Με των φίλων την εντολή σαν ρομφαία πάνω στο τρίκυκλο, όταν κατέβασε με όλη του τη δύναμη ο Μανόλης (ένας Κάιν που ποτέ δεν ένοιωσε ενοχή) το λοστάρι στο κεφάλι του ανεπιθύμητου , ήταν πια από καιρό αφιονισμένος και ο ίλιγγος της παθιασμένης συμπεριφοράς του φαινόταν σε αυτόν τον σάλιαγκα σαν ο δρόμος της ανάδειξης και της επιτυχίας. Με αυτά τα «παιδιά» είχε την αίσθηση της υπεροχής και κανά φράγκο στη τσέπη. Αμέσως μετά το φονικό βούιξε ο πόλη, πλάκωσε όλη η Αθήνα στις γειτονιές τους, τους χώθηκαν στο ρουθούνι, δημοσιογραφίσκοι αδούλευτοι . Χάρις στο καθίκι τον αίλουρο που πήδηξε στη καρότσα έγινε γρήγορα γνωστός, μην πεις τίποτα όλα ελέγχονται του σφύριξαν οι δικοί του. Έτσι βγήκαν οι φωτογραφίες με το Μανόλη να βγαίνει από τον ανακριτή και με ύφος κραταιού νικητή να χαιρετάει τα πλήθη. Έψαχνε με το μάτι να βρει την τσάτσα του , το νταραβέρι του, ήταν η αδυναμία του, του τόκανε τσάμπα για μια φορά το μήνα κιαυτός σκυλάκι φύλακας πίσω της. Που νάναι τώρα που τον έχουν στα σίδερα. Άλλοι τον επευφημούσαν τότε γύρω του. Τότε που ο υπουργός ο Ράλλης κρύφτηκε σε ξενοδοχείο και ο αδελφός του ο Κώστας κάνοντας τον άρρωστο έμεινε 20 μέρες σπίτι κρυμμένος. Δική του οικογένεια ήταν ο Γιοσμάς ο Μήτσου και οι άλλοι ,κανόνιζαν τα πάντα, τσιγάρα και ποτά στο κελί αλλά ως πότε....
Ο εφιάλτης του, που του χάλασε τη μανέστρα ήταν εκείνος ο κοντόθωρος μα επιβλητικός εισαγγελέας με το όνομα το Κεφαλλονίτικο ντε, ο Δελαπόρτας. Βουίζουν ακόμα στα αυτιά του τα λόγια του για «κοινωνικά βυθοκορήματα». Έκλεινε τα αυτιά μέσα η φωνή «αναρχικά λευχαιμοειδή κύτταρα που ντρόπιασαν με τις πράξεις τους το στρατό και έθνος».
-----«Για μας μιλάει αυτός;; Αει σιχτίρ ποιός σερέτης και ποιός νταβατζής νομίζετε ότι μας κυβερνάει;; Σιγά μην κάνω μια μέρα φυλακή μέσα, έχω πλάτες εγώ»
-----« Άλλοτε, εκείνοι που καταδικάζονταν για ζωοκλοπή, στερούνταν της τιμής να υπηρετούν στο Στράτευμα, με τη σκέψη ότι η υπεράσπιση της Πατρίδας είναι έργο των αγνών, των τιμίων, των ανιδιοτελών και των ενάρετων ανθρώπων, με κορωνίδα μεταξύ αυτών των αρετών τη φιλοπατρία.
Σήμερα, εδώ, ένα σύμφυρμα κλεφτών, βιαστών, δοσίλογων και κάθε είδους κακοποιών, εμφανίζεται -προς εθνοκαπηλεία και ανομολόγητους ιδιοτελείς σκοπούς- ως προστάτης κοινωνικών καθεστώτων, ως φύλακας ιερών και οσίων και ως Κέρβερος του νόμου και της τάξης. Τι άλλο έπρεπε να περιμένει κανείς απ’ αυτό πλην του ότι θα εξελισσόταν σε κακοήθη νεοπλασία της κοινωνίας;” Από την αγόρευση του εισαγγελέα Παύλου Δελαπόρτα.

24-3-06

7 σχόλια:

  1. Ευχαριστώ για την συμβουλή σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κάτι μου θυμίζει από περιγραφές της δολοφονίας του Λαμπράκη αυτό. Εχει κάποια σχέση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οσο για τον Κάιν και τον Αβελ αν διαβάσεις το ομώνυμο ποίημα του Mπωντλαίρ θα καταλάβεις τι είδους ιστορική και κοινωνιοοικονομική κόντρα ήταν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αναφέρομαι ακριβώς στα πρόσωπα του Μάη του 1963 μια και είχα την τύχη να νοικιάζουμε επι 3ετία 80-83 στο παλιό δίπατο της μητριάς του φονιά, μαζί με ένα σημερινό Παθολόγο στη Τούμπα και ένα φημισμένο Γυναικολόγο της Θεσσαλονίκης. Την κυρα Αγγελική την είχαμε σώσει 5-6 φορές από την χειροδικία του Μανώλη,μετα την 13ετη φυλακη για παιδεραστία ήταν υπερβολικά αντικοινωνικός και απρόβλεπτος.Για την υπόθεση δολοφονίας Λαμπράκη έμεινε κανά 8μηνο μέσα.Μια φορά ο Μάκης Τρικούκης μας είχε δείξει σε τυχαία συνάντηση στο δρόμο και τον Γκοτζαμάνη,ένα ερείπιο καμπουριασμένο. Προσπάθησα να σταθώ στα θαμμένα αλλά όχι χαμένα λόγια εκείνου του ατρόμητου Εισαγγελέα,κινδύνευσε την ζωή του για να κάνει την δουλεία του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. gb winzip said...
    Η πρώτη ανάγνωση ενδιαφέρουσα ιστορία, προσωποποιημένη.
    Η δεύτερη ανάγνωση τόσο δυσκολη όσο εύκολη η πρώτη.
    Ένα μόνο, καθ. αμερικανικου πανεπιστημίου έφτιαξε έν πείραμα με φοιτητές σε ρόλους φυλάκων και ομήρων. Επαιζαν τους ρόλους σαν πραγματικοί ήρωες και όχι σαν ηθοποιοί. Συμπέρασμα; ο ρόλος του θύματος σαν τον Μανόλη λαμβάνεtai από εκπαίδευση ατύπως μέν αλλά συγκρότημένα!
    Αν υπάρχει αμφιβολία να επεκταθώ

    12 Μάϊος 2007 10:00 μμ
    μερικά δικτυακά λάθη ...οπότε επεναλαμβάνετε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ... "Σήμερα, εδώ, ένα σύμφυρμα κλεφτών, βιαστών, δοσίλογων και κάθε είδους κακοποιών, εμφανίζεται -προς εθνοκαπηλεία και ανομολόγητους ιδιοτελείς σκοπούς- ως προστάτης κοινωνικών καθεστώτων, ως φύλακας ιερών και οσίων και ως Κέρβερος του νόμου και της τάξης. Τι άλλο έπρεπε να περιμένει κανείς απ’ αυτό πλην του ότι θα εξελισσόταν σε κακοήθη νεοπλασία της κοινωνίας;” Από την αγόρευση του εισαγγελέα Παύλου Δελαπόρτα."
    Με τα ίδια λόγια αφορίζονται και οι
    "αντεθνικοί" και οι "επαναστάτες" γνήσιοι ή μή.
    Αφού απεύχομαι την ηρωοποίηση και την θυματοποιηση στον καθένα, διότι στηρίζεται στην ελπίδα, την άλλη όψη του φόβου με την οποία χειραγωγείται κάθε άνθρωπος, δεν σημαίνει ότι η υπόθεση δεν έχει τον Ιάγο της που καταδικάζει μάνα και γυιό αδελφό με αδελφό, γρίτονα...,κοκ. Εδώ κρίνεται ο κ. εισαγγελέας, κάθε υποψιασμένος δικηγόρος και ένορκος κλπ
    Ποιός ωφελείται;
    αυτός άς πληρώσει τα του Ιάγου, στην ιστορία, γιατί αυτό μένει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σε αυτό το μικρό τόπο μπορείτε ευκολα να ξεχωρίσετε τους εθνικούς νταβατζήδες από τους εθνικούς μπεταντζήδες;;