Τρίτη 31 Ιουλίου 2007

Ινοκυστική νόσος των μαστών


ΙΝΟΚΥΣΤΙΚΗ ΝΟΣΟΣ ΤΩΝ ΜΑΣΤΩΝ:

Ασθένεια ή φυσιολογική παραλλαγή;

Γράφει ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΠΑΠΠΑΣ MD, PhD γυναικολόγος - μαστολόγος διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών- Ιατρείο Μαστού Μαιευτηρίου ΛΗΤΩ

Πολλοί γιατροί συνηθίζουν να χαρακτηρίζουν ινοκυστική μαστοπάθεια (νόσο) τις φυσιολογικές αλλαγές που συμβαίνουν συνήθως στους μαστούς των προεμμηνορρυσιακών γυναικών και ιδίως όταν πρόκειται για συμπαγείς μαστούς. Αποτέλεσμα της κατά κάποιο τρόπο άτυπης αυτής ανταπόκρισης των μαστών στις ορμονικές επιδράσεις είναι η δημιουργία κλινικών αλλά και ιστοπαθολογικών αλλαγών στο μαστό.Είναι δύσκολο να διαπιστώσει κανείς πού τελειώνουν οι φυσιολογικές και πού αρχίζουν οι ιστοπαθολογικές αυτές αλλαγές. Ούτε η ψηλαφητή οζώδης διόγκωση που βλέπουμε τόσο συχνά σε νέες γυναίκες, αλλά ούτε και η προεμμηνορρυσιακή οζώδης διόγκωση και ευαισθησία που παρατηρείται σε πολλές γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας μπορούν να χαρακτηριστούν ινοκυστικές νόσοι.Υπάρχει ινοκυστική νόσος, αλλά είναι μια παθολογοανατομική οντότητα όχι συχνότερη του περίπου 30% των γυναικών ηλικίας μεταξύ 35-45 ετών και που η δομή των μαστών χαρακτηρίζεται




από μικρές ή μεγαλύτερες κύστεις, ίνωση, σκληρυντική αδένωση, υπερπλασία των πόρων με θηλωμάτωση και επιθηλίωση που πολλές φορές φτάνει μέχρι άτυπη επιθηλιακή υπερπλασία των πόρων, κατάσταση η οποία αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου του μαστού.Οι ινοκυστικές λοιπόν αλλαγές των μαστών και όχι μαστοπάθεια είναι μια καλοήθης κατάσταση που σχετίζονται πάντα με την ανταπόκριση των μαστών στις μεταβολές των γυναικείων ορμονών, των οιστρογόνων και της προγεστερόνης, στη διάρκεια του εμμηνορρυσιακού κύκλου.Η ορμονική διέγερση προκαλεί διόγκωση των γαλακτοφόρων πόρων και κατακράτηση υγρών, με αποτέλεσμα το στήθος να είναι οιδηματώδες, βαρύ, επώδυνο στην ψηλάφηση και γεμάτο μικρούς όζους σαν χάντρες λόγω πάχυνσης των ιστών του μαστού καθώς και μικρές ή μεγάλες πολυάριθμες κύστεις που δημιουργούνται λόγω απόφραξης ή διάτασης των γαλακτοφόρων πόρων. Συνήθως ο πόνος εμφανίζεται και στους δύο μαστούς, ενώ πολλές γυναίκες πονούν τόσο που είναι αδύνατο ακόμα και να αγγίξουν το στήθος τους!Τα συμπτώματα ενισχύονται χαρακτηριστικά κατά το δεύτερο μισό του εμμηνορρυσιακού κύκλου και φτάνουν στη μέγιστη έντασή τους τις τελευταίες ημέρες πριν από την περίοδο. Στη συνέχεια, παρουσιάζουν ύφεση και ο κύκλος ξαναρχίζει, ακολουθώντας τις μηνιαίες ορμονικές μεταβολές του γυναικείου συστήματος. Η κατάσταση αυτή συνήθως εμφανίζει ύφεση μετά την εμμηνόπαυση.Σε γυναίκες με ινοκυστικούς μαστούς η ψηλάφηση των μαστών είναι γενικά δύσκολη και χαρακτηρίζεται από πολλαπλούς ευκίνητους όζους, συχνά επώδυνους. Η μαστογραφία λόγω των ινοκυστικών αλλαγών πολλές φορές δεν είναι διαγνωστική και πρέπει να συμπληρώνεται με υπερηχογράφημα των μαστών. Σε ειδικές περιπτώσεις, όπου παρατηρούνται μεγάλοι όζοι ή κύστεις, η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με παρακέντηση ή εφ' όσον υπάρχουν ενδείξεις, με βιοψία, προκειμένου να αποκλειστούν άλλες παθολογικές καταστάσεις των μαστών.Για την αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτείται κατ' αρχάς η απομάκρυνση των παραγόντων που προδιαθέτουν στη νόσο. Ετσι θα πρέπει να αποφεύγεται, ιδιαίτερα τις τελευταίες ημέρες του κύκλου, η κατανάλωση καφέ, τσαγιού, σοκολάτας, ανθρακούχων αναψυκτικών και τροφίμων που ευνοούν την κατακράτηση υγρών όπως οι αλμυρές τροφές (αλλαντικά, παστά κ.ά.). Οταν παρ' όλα αυτά ο πόνος είναι έντονος, μπορεί να βοηθήσει η χορήγηση αντιφλεγμονωδών αναλγητικών, η τοποθέτηση θερμών επιθεμάτων (κομπρέσες) και η καλή υποστήριξη των μαστών με ενισχυμένο στηθόδεσμο στο σωστό μέγεθος...Συχνά το πρόβλημα βελτιώνεται με την κατανάλωση τροφών πλούσιων σε Ω3 και Ω6 λιπαρά (Primrose Oil, λίπος σολομού ή τόνου) και βιταμινών Ε και Β6.Επίσης τα αντισυλληπτικά χάπια μπορούν να προκαλέσουν ύφεση των συμπτωμάτων, ενώ σε πολύ βαριές περιπτώσεις μπορεί να συσταθεί από το γυναικολόγο τεχνητή διακοπή του εμμηνορρυσιακού κύκλου με χορήγηση ειδικών ορμονικών σκευασμάτων.Οι ινοκυστικές αλλαγές λοιπόν των μαστών δεν θα πρέπει να συγχέονται με την ινοκυστική μαστοπάθεια που είναι μια παθολογική οντότητα. Η γυναίκα που αντιμετωπίζει το πρόβλημα των επώδυνων μαστών δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να φοβάται ότι μπορεί να προσβληθεί από καρκίνο του μαστού πιο εύκολα από άλλες γυναίκες, ενώ αυτό που θα πρέπει να εφαρμόζει με συνέπεια είναι η σωστή πρόληψη με αυτοεξέταση των μαστών μία φορά το μήνα και μαστογραφία μία φορά το χρόνο (σε γυναίκες πάνω από 40 ετών) διότι η πρόληψη παραμένει ο σπουδαιότερος παράγοντας για την υγεία όλων μας.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 26/06/2007

Να κρεμάσουμε κουδούνια στην ουρά του γάτου. Ποιός;
























ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ ΕΙΡΗΝΗΣ


Η Κολομβία και άλλες υπανάπτυκτες χώρες και λαοί, που παράγουν και εξάγουν ηρωίνη, βρίσκονται στην μαύρη λίστα των εθνών.
Γιατί τάχα να μην είναι στην ίδια μαύρη λίστα οι ανεπτυγμένες χώρες και λαοί που παράγουν και εξάγουν πολεμικά όπλα;
Μήπως το αποτέλεσμα δεν είναι ακριβώς το ίδιο, δηλαδή ΘΑΝΑΤΟΣ ;

Πιστεύω ότι για όσον καιρό θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν βιομηχανίες που παράγουν όπλα, γίνεται αναγκαστική η εμπορία με την εξαγωγή βίας και πολέμου. Κι αυτό γιατί η οικονομία των χωρών αυτών εξαρτάται όλο και πιο πολύ από την βιομηχανική παραγωγή και εξαγωγή όπλων, σε βαθμό που το βιοτικό επίπεδο των χωρών αυτών να καθορίζεται όλο και περισσότερο από το ύψος των πωλήσεων. Με άλλα λόγια οι πόλεμοι γίνονται απαραίτητοι όχι μόνο για τις ολιγαρχίες αλλά για το σύνολο των λαών, οι οποίοι επωφελούνται άμεσα και έτσι γίνονται σιωπηρά συνυπεύθυνοι.
Και άλλοτε οι ανεπτυγμένες χώρες επωφελήθηκαν από την εκμετάλλευση των φτωχών και ανήμπορων λαών. Σήμερα όμως η εκμετάλλευση αυτή έχει πάρει τη μορφή ενός μαζικού εγκλήματος διαρκείας με την εξαγωγή πολέμου στα Βαλκάνια, το Αφγανιστάν, την Παλαιστίνη και το Ιράκ, η δε απάθεια με την οποία το αντιμετωπίζουν οι προνομιούχοι λαοί και κυβερνήσεις της Βορείου Αμερικής και της Ευρώπης αποδεικνύει ότι έχουν πια όλοι αντιληφθεί -από την άκρα αριστερά ως την άκρα δεξιά- ότι ο πλούτος που απολαμβάνουν έχει την οσμή της καμένης σάρκας και την γεύση του αίματος των χιλιάδων αθώων -κυρίως παιδιών- που θυσιάζονται στον βωμό του αυτοαποκαλούμενου πολιτισμένου κόσμου.
Γι’ αυτόν τον λόγο, εάν οι ίδιοι οι ανεπτυγμένοι λαοί δεν αποφασίσουν να χτυπήσουν τη ρίζα του Κακού, όλα τα υπόλοιπα είναι ευχολόγια. Όσο για μας που ανήκουμε στους αδύνατους λαούς και που φυσικά δεν παράγουμε όπλα αλλά αντιθέτως μας αναγκάζουν με τον α ή τον β τρόπο να δαπανούμε ένα σημαντικό μέρος του εθνικού μας πλούτου στην αγορά όπλων πλουτίζοντας ακόμη περισσότερο από το υστέρημά μας τους πλούσιους, το μόνο που μπορούμε να ευχηθούμε είναι να μη γίνουμε τα προσεχή θύματα. Προς το παρόν, για να εξουδετερώσουν τις αντιστάσεις μας, μας βομβαρδίζουν με όπλα το δέος και την υποκουλτούρα, στοχεύοντας στον εθνικό μας πολιτισμό και την εθνική μας μνήμη, ώστε να μεταβληθούμε σε άβουλες μάζες στη διάθεση των ισχυρών.
Ποια είναι η λύση; Η λύση είναι να μετατραπούν κάποτε όλες οι βιομηχανίες πολέμου σε βιομηχανίες ειρήνης.
Όμως αυτό μπορεί να το αποφασίσουν και να το επιβάλουν μόνο οι λαοί των χωρών, που θεωρούν την εμπορία πολέμου κοινωνικό αγαθό και που αντί να εξάγουν αγαθά και πολιτισμό, πλουτίζουν από το εμπόριο πολέμου δηλαδή βίας, καταστροφής και πόνου με θύματα αδύνατους και ανυπεράσπιστους συνανθρώπους τους.
Η Αριστερά και η Δεξιά βγήκαν μέσα από την Γαλλική Επανάσταση και έκτοτε συνδέθηκαν με την κοινωνία, τις κοινωνικές τάξεις και τους κοινωνικούς αγώνες. Αριστερά σήμαινε κοινωνική δικαιοσύνη, πρόοδο. Δεξιά πάλι σήμαινε υπεράσπιση προνομίων, συντήρηση. Έως την σοβιετική επανάσταση η Δεξιά μονοπώλησε την Κρατική Εξουσία και τον έλεγχο στην Οικονομία, Διπλωματία, στον Στρατό και στην Αστυνομία. Με την ίδρυση του Σοβιετικού Κράτους σταμάτησε αυτό το μονοπώλιο.
Όμως ταυτόχρονα με την σύνδεση Αριστεράς και Κρατικής Εξουσίας οι έννοιες αυτές άρχισαν να χάνουν τον αρχικό τους χαρακτήρα, έως ότου, μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, χάθηκε το χαρακτηριστικό γνώρισμα της αντίθεσης Δεξιάς-Αριστεράς δηλαδή η διαμάχη ως προς τον χαρακτήρα της Προόδου.
Τι είναι, αλήθεια, πρόοδος και τι σημαίνει προοδευτική, δηλαδή αριστερή πολιτική σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης όπως οι σημερινές, στις οποίες οι κύριοι παράγοντες διαμόρφωσης της ζωής των ανθρώπων έχουν εκλάβει πλανητικό χαρακτήρα;
Επομένως οι έννοιες Αριστερά - Δεξιά θα πρέπει να μετατεθούν από τα επίπεδα των κοινωνικών, ακόμα και των εθνών, για να φτάσουν και να εκφράσουν τις βασικές αντιθέσεις όπως έχουν διατυπωθεί σε διεθνές επίπεδο. Εκεί δηλαδή όπου κρίνεται η μοίρα της ανθρωπότητας συνολικά.
Δύο είναι κατά τη γνώμη μου τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν οι σημερινοί άνθρωποι παγκοσμίως και από τη λύση τους ή όχι θα κριθεί το μέλλον τους. Το πρώτο είναι η Ειρήνη και το δεύτερο η συνολική άνοδος όλων των ανθρώπων χωρίς εξαίρεση στο επίπεδο του Πολιτισμού.
Επομένως θα πρέπει να θεωρούμε από τώρα και στο εξής ως Αριστερό και προοδευτικό κάθε άνθρωπο, ομάδα ανθρώπων, κοινωνία, κόμμα, λαό, έθνος, εκείνον που σθεναρά παλεύει για την Ειρήνη και την εμπέδωσή της σε πλανητικό επίπεδο. Κάθε Κράτος, Κυβέρνηση, Κόμμα που διατηρεί πολεμικές βιομηχανίες πλουτίζοντας με την εξαγωγή βίας και πολέμου, αλλά και όσοι τους στηρίζουν είτε ακόμα τους ανέχονται, είναι Δεξιά, Αντίδραση, είναι Επικίνδυνοι.
Και φυσικά όποιος δεν αρκείται στο να πουλά πόλεμο και βία αλλά προχωρεί σε πράξεις βίας και πολέμου, είναι εχθρός της ανθρωπότητας, ενώ όσοι τον στηρίζουν είτε συμβιβάζονται είτε παρακολουθούν αδιάφοροι, είναι οι σύγχρονοι Δεξιοί, Αντιδραστικοί, αδιάφορο σε τι πίστευαν ή τι δήλωναν ως τώρα.
Το πρόβλημα του Πολιτισμού είναι περισσότερο σύνθετο, πολύπλοκο και δύσκολο. Πρώτα απ’ όλα γιατί οι άνθρωποι ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες. Ευρωπαίοι, Αμερικανοί, Αφρικανοί, Ασιάτες, σήμερα χωρίζονται με ιλιγγιώδεις διαφορές επιπέδου ζωής. Και όμως ο τελικός στόχος θα πρέπει να είναι από τώρα και στο εξής να φτάσουν να συναντηθούν κάποτε (ασφαλώς ύστερα από πολλές δεκαετίες) στο ίδιο σημείο.
Άλλωστε οι διαφορές αφορούν μόνο εξωτερικά χαρακτηριστικά, γιατί στην ουσία το κτήνος και ο άνθρωπος υπάρχουν ισοδύναμα τόσο στον Ευρωπαίο όσο και στον Αφρικανό, όπως μας έχουν αποδείξει οι δύο τελευταίοι παγκόσμιοι πόλεμοι με επίκεντρο την Ευρώπη, όπου μόνο δύο λέξεις, «φασίστες» και «ναζιστές» αρκούν για να αποδείξουν τον θρίαμβο του κτήνους.
Το πρώτο εμπόδιο για την εκπλήρωση του στόχου «Πολιτισμός» είναι φυσικά το πρόβλημα της Ειρήνης. Γιατί χωρίς την οριστική εμπέδωση της Ειρήνης δεν μπορούμε να μιλάμε για Πολιτισμό. Θα πρέπει δηλαδή πρώτα απ’ όλα οι βιομηχανίες πολέμου να μετατραπούν σε βιομηχανίες ειρήνης. Ο πλούτος που θα προκύψει, θα βοηθήσει ώστε να ανεβεί το επίπεδο ζωής στις υπανάπτυκτες χώρες με απώτερο στόχο να μειωθούν έως ότου εξαλειφθούν οι διαφορές.
Ο αληθινός πολιτισμός θα προκύψει τελικά από τη στιγμή που ο άνθρωπος θα στηριχθεί στον πλούτο που δημιουργεί ο ίδιος για να αποκτήσει τον αναγκαίο ελεύθερο χρόνο που θα τον βοηθήσει να καλλιεργήσει και να αναδείξει τα θετικά στοιχεία που έχει μέσα του, ώστε να οικοδομήσει μαζί με τους άλλους κοινωνίες αντάξιες της δωρεάς της ζωής.
Ο άνθρωπος-πολίτης που έχει ως προσανατολισμό παράλληλα με την πάλη για την ειρήνη και τον αγώνα για τον εξανθρωπισμό του ανθρώπου με κύριο στόχο την εμπέδωση του πολιτισμού σε όλα τα επίπεδα, ατομικό, κοινωνικό, εθνικό, πλανητικό, αυτός και μόνο αυτός έχει το δικαίωμα να χαρακτηρίζεται σήμερα ως Αριστερός.
Αυτός ο εκ πρώτης όψεως ουτοπιστικός στόχος, αν το εξετάσουμε καλά, θα δούμε ότι είναι ο μόνος τρόπος για να εμπεδωθεί κάποτε η Παγκόσμια Ειρήνη και παράλληλα να ανεβεί το βιοτικό επίπεδο των φτωχών λαών με βάση την μετατροπή της βιομηχανίας πολέμου σε βιομηχανία ειρήνης με την μαζική παραγωγή αγαθών.
Αυτοί οι δύο στόχοι, δηλαδή Ειρήνη και Πολιτισμός (με βασικό κορμό του την κατάργηση των ανισοτήτων μεταξύ των λαών) προσδιορίζουν σήμερα την διαφορά μεταξύ του προοδευτικού και του αντιδραστικού, του αριστερού και του δεξιού.
Η ανάλυσή μου σχετικά με τα αίτια του πολέμου ρίχνει το μπαλάκι στον χώρο των χωρών και των λαών που έχουν μεγάλες πολεμικές βιομηχανίες -ανεξάρτητα εάν διατείνονται ότι το κάνουν για αμυντικούς λόγους- φτάνει μόνο το γεγονός ότι εμπορεύονται την πολεμική τους παραγωγή.
Θα πρέπει επομένως να συλλέξουμε στοιχεία για τις πολεμικές βιομηχανίες σε κάθε χώρα. Τα είδη και τα μεγέθη της παραγωγής. Τα κέρδη των βιομηχάνων. Αλλά και τις επιπτώσεις στην οικονομία της χώρας. Το εργατικό δυναμικό, πόσο είναι και ποια τα οικονομικά του οφέλη από μισθούς και συναφείς απολαυές. Πόσοι είναι οι φόροι που εισπράττει το Κράτος τόσο από την παραγωγή όσο και από το εμπόριο (εξαγωγές) και ποιο είναι σε ποσοστό το μερίδιο που εισπράττει γενικά η πολιτεία από το σύμπλεγμα Εργασία-Παραγωγή-Εξαγωγές-Φόροι μέσα στο σύνολο της εθνικής οικονομίας.
Ειδικό κεφάλαιο θα πρέπει να υπάρξει στις περιπτώσεις στις οποίες η εξαγωγή των πολεμικών όπλων γίνεται μέσω ενός πολέμου. Αυτές οι δαπάνες στη συντήρηση στρατού-στόλου-αεροπορίας-βομβών-πυραύλων-όπλων-οβίδων-σφαιρών κλπ. ποιους ωφελούν; Μόνο τους βιομηχάνους; Ή το σύνολο των μέσων που απαιτούνται για την παραγωγή όλου αυτού του υλικού; Δηλαδή τόσο το εργατικό δυναμικό όσο και το σύνολο της κοινωνίας από την ανταποδοτικότητα μέσω των φόρων που εισπράττει η πολιτεία και που ως συνήθως διαχέονται στην Παιδεία, Υγεία, Υποδομές και άλλα αγαθά, που όλα μαζί συντείνουν στην άνοδο του κοινωνικού-εθνικού επιπέδου;
Με άλλα λόγια πρέπει να διαπιστωθεί το μέγεθος της πολεμικής βιομηχανίας (είτε με πόλεμο είτε με απλό εμπόριο) στην τελική διαμόρφωση των κοινωνιών που συντηρούν αυτές τις μορφές παραγωγής μαζί με όσες χώρες έχουν τις ίδιες τέτοιες βιομηχανίες συμπράττουν επωφελούμενοι με τον α ή τον β τρόπο.
Εφοδιασμένοι με τέτοια στοιχεία μπορούμε όπως είπα, να πετάξουμε το μπαλάκι στις πλούσιες χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής και απευθυνόμενοι στους λαούς και κυρίως στις προοδευτικές τους δυνάμεις, να τους θέσουμε το ερώτημα «Πώς επιτρέπετε να ανεβαίνει το βιοτικό σας επίπεδο με ένα τόσο βρωμερό και απάνθρωπο τρόπο; Δεν γνωρίζετε ότι κάθε βόμβα που κατασκευάζεται στα εργαστήριά σας προορίζεται να κομματιάσει αθώες ανθρώπινες σάρκες, όπως γίνεται σήμερα με θύματα φτωχούς λαούς; Κάθε σφαίρα μπορεί να σκοτώσει ένα παιδί στα Βαλκάνια, στην Μέση Ανατολή, στην Αφρική; Ενώ εσείς, απ’ αυτή την συγκεκριμένη βόμβα και τη συγκεκριμένη σφαίρα, ανεβαίνετε στην Κοινωνία συνολικά ένα ακόμα σκαλοπάτι πιο ψηλά στο σύνολο της ευημερίας.
*

Πιστεύω ότι η αποκάλυψη αυτής της πραγματικότητας αυτής της αλήθειας, θα επιδράσει καταλυτικά σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Τουρκία, όπου η ετήσια τακτική αγορών νέων όπλων συντελεί ώστε αυτές οι χώρες κι αυτοί οι λαοί να γίνονται κάθε χρόνια πλουσιότεροι χάρη στο δικό μας υστέρημα, στις δικές μας σάρκες. Είναι περιττό, νομίζω, να υπογραμμίσω το πόσο πολύ θα ήθελαν οι χώρες που μας πουλάνε όπλα να τα ενεργοποιήσουμε μέσα σ’ ένα πόλεμο, οπότε θα ήμασταν και οι δύο υποχρεωμένοι να διπλασιάσουμε και να δεκαπλασιάσουμε τις αγορές όπλων, που σημαίνει δεκαπλασιασμό των κερδών για τους εμπόρους και παράλληλα -αυτό να μην το ξεχνάμε- και νέα άνοδο του επιπέδου ζωής των πολιτών που ζουν στις χώρες αυτές με αντίστοιχη την καταβαράθρωση του επιπέδου ζωής Τούρκων και Ελλήνων.
Στο σημείο αυτό είναι αναγκαία μια σοβαρή και υπεύθυνη έρευνα για το ύψος των πολεμικών δαπανών Ελλάδας και Τουρκίας. Από πού αγοράζουμε, γιατί αγοράζουμε, ποιοι βρίσκονται πίσω απ’ αυτό το διαρκές αλισβερίσι, τι αντιπροσωπεύουν αυτές οι δυνάμεις μέσα στο σύνολο του εθνικού μας οικονομιών, ποια τα μεγέθη αυτής της ζημιάς και πού θα μπορούσε να πάει όλο αυτό το χρήμα που μπαίνει στις τσέπες του διεθνούς εμπορίου όπλων.
Τέλος καλό θα ήταν να ακουστεί και η γνώμη των απλών ανθρώπων και ειδικά αυτών που κατοικούν στα σύνορα και επομένως είναι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι σε περίπτωση σύρραξης. Άλλωστε αυτοί οι απλοί άνθρωποι, Έλληνες και Τούρκοι, είναι που γνωρίζουν καλά ο ένας τον άλλον. Γνωρίζουν τα αισθήματα, τις επόψεις και τις εκτιμήσεις τους για πολλά θέματα όπως λ.χ. εάν μεταξύ των λαών μας υπάρχουν πράγματι μεγάλα και άλυτα προβλήματα που δεν μπορούν να λυθούν παρά μόνο με πόλεμο, οπότε καλώς εξοπλιζόμαστε, ώστε να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε ο ένας τον άλλον.
Και αν υπάρχουν τέτοια προβλήματα, τότε ποια είναι αυτά και γιατί τόσα χρόνια δεν βρέθηκαν ακόμα κυβερνήσεις -και απ’ τις δύο μεριές να τα συζητήσουν φανερά, μπροστά στους δύο λαούς και αν πράγματι είναι τόσο σπουδαία για τον έναν ή για τον άλλον ή και για τους δύο, τότε να αρχίσουμε να βομβαρδίζουμε ο ένας τον άλλον, να γκρεμίζουμε πόλεις και να σκοτώνουμε στρατιώτες, ναύτες, αεροπόρους, γυναίκες, παιδιά, να ισοπεδώσουμε τις χώρες μας και μετά να βάλουμε ένα τραπέζι μέσα στην καμένη γη και γύρω του οι κυβερνήσεις μας -αναγκαστικά θα υπογράψουν –όπως γίνεται πάντοτε- μια νέα συμφωνία Ειρήνης.
Για όλους αυτούς τους λόγους είναι καιρός να ξυπνήσουν οι λαοί μας και να γίνουν πρωτοπόροι όχι μόνο στην εμπέδωση της Ειρήνης αναμεταξύ μας αλλά να σπείρουμε το άγονο χώμα για να φυτρώσουν και να βγουν στο φως οι καρποί ενός αγώνα με στόχο την Παγκόσμια Ειρήνη που σήμερα απειλείται όπως ποτέ άλλοτε. Λόγω της ασυδοσίας της υπερδύναμης, της ύποπτης ουδετερότητας της Ευρώπης και τα πρώτα δείγματα αντίδρασης από την Ρωσία με φόντο την πυρηνική απειλή που ξαναβγαίνει στο διεθνές προσκήνιο με περισσότερες πιθανότητες από ποτέ.
Αθήνα, 25.6.2007

Μίκης Θεοδωράκης

Ποιός θα φορολογήσει τα Ακίνητα;;













Διάτρητος ο ΦΜΑΠ - τεράστια η φοροδιαφυγή

Του ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*

Πρόσφατα ανακοινώθηκε από το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών ότι 1.000 ιδιοκτήτες μεγάλης ακίνητης περιουσίας δεν έχουν υποβάλει καν δήλωση. Πρόκειται για την κορυφή του παγόβουνου, όπως θα φανεί από τη σύντομη ανάλυση που ακολουθεί.

Η ιστορία της φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας στη χώρα μας είναι, πραγματικά, θλιβερή. Πρώτα καθιερώνεται και μετά καταργείται πριν από το 1981. Καθιερώνεται το 1982 (με το Ν. 1249/82 τον οποίο -εφαρμόζοντας την προεκλογική δέσμευση του ΠΑΣΟΚ για την καθιέρωσή της- είχε την τιμή να εισηγηθεί ο γράφων ως υπουργός Οικονομικών στη Βουλή). Το ίδιο έτος, με μονομερή απόφαση του πρωθυπουργού καταργείται, ουσιαστικά, δυστυχώς, γεγονός που οδήγησε τον γράφοντα σε παραίτηση τον Ιούνιο του έτους εκείνου. Στη συνέχεια η φορολογία αυτή καταργήθηκε.Το έτος 1997, με καθυστέρηση 15 ετών, έγινε μια προσπάθεια καταγραφής της ακίνητης περιουσίας στη χώρα μας με το έντυπο Ε9. Στην καταγραφή αυτή στηρίχτηκε η πρώτη εφαρμογή (το έτος 1997) της Φορολογίας της Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας (ΦΜΑΠ) που καθιερώθηκε με το Ν. 2459/97. Με τη ΦΜΑΠ επανήλθε, κατά περιορισμένο όμως και αναιμικό τρόπο, ο φόρος της ακίνητης περιουσίας. Στην εφαρμογή του φόρου αυτού φαίνεται ότι από τη μια μεριά δεν υποβάλλει καν δήλωση ένα πολύ μεγάλο ποσοστό από εκείνους οι οποίοι υποχρεούνται να υποβάλλουν δήλωση και, επιπλέον, φαίνεται ότι δεν γίνεται κανένας έλεγχος ακόμα και εκείνων που υποβάλλουν δήλωση.Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία είναι του οικονομικού έτους 2006 και αφορούν τις δηλώσεις για τα ακίνητα που κατείχαν το 2005 εκείνοι που υπέβαλαν δηλώσεις. Μια συνοπτική εικόνα κατά μεγάλα κλιμάκια της ακίνητης περιουσίας εκείνων που υπέβαλαν δηλώσεις το έτος αυτό δίνεται στον πίνακα που παρατίθεται.Στην 1η στήλη του πρώτου μέρους του πίνακα δίνεται ο αριθμός των δηλώσεων, στη 2η η δηλωθείσα αξία σε χιλιάδες ευρώ και στην 3η ο φόρος που επιβλήθηκε σε ευρώ.Από τον πίνακα αυτό φαίνεται ότι:**Η συνολική αξία των δηλωθέντων ακινήτων από φυσικά πρόσωπα το 2006 ήταν 30,5 δισ. ευρώ. Τα ποσά αυτά αντιπροσωπεύουν το 20% της αντικειμενικής αξίας των κατοικιών, μονοκατοικιών και οικοπέδων που είχαν δηλωθεί με το έντυπο Ε9 το 1997. Αν όμως λάβει κανείς υπόψη ότι: (α) η πραγματική αξία των ακινήτων αυτών το 1997 ήταν υψηλότερη από την αντικειμενική, (β) η τιμή των ακινήτων αυξήθηκε θεαματικά τη δεκαετία 1997-2007 και (γ) τα νέα ακίνητα που κατασκευάστηκαν μετά το 1997, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η αξία των ακινήτων που δηλώθηκαν το 2006 αντιπροσωπεύει ένα ποσοστό που ίσως δεν ξεπερνά το 5%-10%.**Μόνο 7.848 δηλώσεις ή το 20,2% του συνόλου των δηλώσεων που υποβλήθηκαν αφορούν ακίνητη περιουσία άνω του 1 εκατ. ευρώ. Αν ληφθεί υπόψη το πλήθος των πολυτελών μονοκατοικιών εκατοντάδων τετραγωνικών μέτρων σε ακριβές περιοχές, τόσο στην Αττική όσο και ανά την υπόλοιπη χώρα, γίνεται αντιληπτό ότι ένας πολύ μεγάλος αριθμός μεγαλοϊδιοκτητών είτε δεν δηλώνει καθόλου τη μεγάλη ακίνητη περιουσία του είτε δηλώνει μόνο ένα μέρος της.Εκτός, όμως, από τα όσα προαναφέρθηκαν, έχει παρουσιαστεί το προκλητικό φαινόμενο αντί ο αριθμός των δηλώσεων φόρου ακίνητης περιουσίας να αυξάνεται, τόσο εξαιτίας της αύξησης των αντικειμενικών αξιών όσο και της μεγάλης αύξησης των κατοικιών και μονοκατοικιών μεγάλης αξίας, ο αριθμός τους μειώνεται στις περισσότερες ΔΟΥ. Προκειμένου να εξετάσουμε αυτή την πλευρά της συμπεριφοράς των μεγαλοϊδιοκτητών κατατάξαμε τις ΔΟΥ (Εφορίες) κατά ομάδες ανάλογα αν σ' αυτές το 2006 υποβλήθηκαν περισσότερες, οι ίδιες, λιγότερες δηλώσεις ή καμιά δήλωση μεγάλης ακίνητης περιουσίας σε σύγκριση με τον αριθμό των δηλώσεων που υποβλήθηκαν σ' αυτές το έτος 2002.Από την εξέταση αυτής της πλευράς αυτής της φορολογίας της μεγάλης ακίνητης περιουσίας διαπιστώσαμε ότι:**Μόνο σε 27 ΔΟΥ (δηλαδή ούτε στο 10% του συνόλου) υποβλήθηκαν 549 περισσότερες δηλώσεις.**Αντίθετα σε 184 ΔΟΥ (τα 2/3 του συνόλου) υποβλήθηκαν 4.792 λιγότερες, (!) Σ' αυτές περιλαμβάνονται οι ΔΟΥ: Δ' Αθηνών, Κορωπίου, Δ' Θεσσαλονίκης, Αμαρουσίου, κατοίκων εξωτερικού, Ρόδου, Β' Ηρακλείου και Α' Πατρών με 100 λιγότερες δηλώσεις το 2006 σε σχέση με το 2002.**Σε 6 ΔΟΥ ενώ το 2002 είχαν υποβληθεί 16 δηλώσεις, το 2006 δεν υποβλήθηκε καμία, τέλος,**Τόσο το 2002 όσο και το 2006 σε 25 ΔΟΥ δεν υποβλήθηκε καμία δήλωση.Τόσο το μικρό ποσοστό που αντιπροσωπεύει η αξία της ακίνητης περιουσίας που δηλώθηκε όσο και η μείωση του αριθμού των δηλώσεων που υποβλήθηκαν καθώς και το γεγονός ότι η φορολογία της μεγάλης ακίνητης περιουσίας φυσικών προσώπων το 2006 απέδωσε μόλις 89 εκατ. ευρώ, δηλαδή το 1% του ποσού που απέδωσε η φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων το 2006, κάνουν φανερή την τεράστια έκταση φοροδιαφυγή των πραγματικά πολύ πλουσίων στη χώρα μας.ΗΝ.Δ. έχει εξαγγείλει ότι -αν κερδίσει τις επικείμενες εκλογές- θα καταργήσει τη φορολογία μεγάλης ακίνητης περιουσίας και θα την αντικαταστήσει με έναν ενιαίο φόρο στα ακίνητα. Είναι σαφές ότι αν αυτό συμβεί, θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο η φορολογική επιβάρυνση των μεσαίων στρωμάτων και θα ελαφρυνθεί εκείνη των πραγματικά πλουσίων, δηλαδή το κοινωνικά άδικο φορολογικό μας σύστημα θα γίνει περισσότερο άδικο.Με δεδομένη, όπως φάνηκε στο άρθρο αυτό, την τεράστια φοροδιαφυγή στη φορολογία ακίνητης περιουσίας, η φορολόγησή της δεν πρέπει να καταργηθεί. Αυτό το οποίο θα πρέπει να γίνει είναι να εντοπιστούν συστηματικά όλοι εκείνοι που δεν έχουν κάνει δήλωση ενώ θα έπρεπε να κάνουν και να ελεγχθεί η ακρίβεια των δηλώσεων που έχουν υποβληθεί και να φορολογηθούν οι φοροφυγάδες (καταβάλλοντας και τα προβλεπόμενα πρόστιμα). Στο έργο αυτό θα βοηθήσουν οι αναγκαίες διασταυρώσεις με τα στοιχεία από το έντυπο Ε9, που επανυποβλήθηκε, καθώς και από άλλες πηγές (ΔΕΗ, υποθηκοφυλακεία κ.λπ.).Αν αυτά γίνουν και, επιπλέον, αν οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων πλησιάσουν ακόμα περισσότερο τις πραγματικές, η κοινωνικά δίκαιη φορολογία της μεγάλης ακίνητης περιουσίας θα αποδώσει πολύ περισσότερα έσοδα και θα συμβάλει σημαντικά στη μείωση του δημόσιου ελλείμματος και τη φορολογική ελάφρυνση των φτωχότερων στρωμάτων.



* Ο Μανόλης Γ. Δρεττάκης είναι πρώην: Αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 28/07/2007
http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,dt=28.07.2007,id=76723848

Πνιγμός στη θάλασσα, τι πρέπει να γνωρίζουμε;


Πνιγμός στη θάλασσα
Τι πρέπει να γνωρίζουμε;


Δρ. Χαράλαμπος Γκούβας (*)

Στατιστικά: Η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία έχει καταγράψει κατά την εικοσαετία 1980-1999 στην Ελλάδα, 5704 πνιγμούς. Στατιστικά αντιστοιχούν 285 νεκροί από πνιγμό ετησίως. (Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, 2000) Το έτος 2000, ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, ότι από τον Ιανουάριο του 2000 μέχρι τα μέσα Ιουλίου 2000, έχουν πνιγεί στις ελληνικές παραλίες 129 άτομα. Το ποσοστό θυμάτων πνιγμού μέχρι 50 ετών, ανέρχεται σε 27% (33 άτομα) και το ποσοστό θυμάτων πνιγμού άνω των 50 ετών ανέρχεται σε 73% (89 άτομα). Η συχνότερη αιτία θανάτου παιδιών κατά τους θερινούς μήνες είναι ο πνιγμός (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ναυαγοσώστων, ανακοίνωση 12 Αυγούστου 2003). Περίπου το 70% των πνιγμών συμβαίνει στη θάλασσα, το 25% σε πισίνες και το υπόλοιπο 5% σε λίμνες και ποτάμια (Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, 2000). Παρακολουθώντας την υποδομή της χώρας απέναντι στην ασφάλεια και την προστασία του πολίτη στις ακτές από τον κίνδυνο πνιγμού, διαπιστώνουμε την σοβαρή έλλειψη οργάνωσης και εφαρμογής της ισχύουσας νομοθεσίας. Από το έτος 1987 μέχρι το τέλος 2003 πνίγηκαν στη θάλασσα στην Ελλάδα 4.671 άτομα, δηλαδή 667 άτομα το χρόνο. Ο αριθμός αυτός αφορά κυρίως ηλικιωμένους και παιδιά. Από αυτά τα άτομα που πνίγηκαν οι 972 ήταν αλλοδαποί τουρίστες. Είναι ντροπή αλλά η Ελλάδα κατατάσσεται δεύτερη σε πνιγμούς παγκοσμίως και πρώτη στην Ευρώπη. Οι πνιγμοί στην Ελλάδα αποτελούν τη δεύτερη ατυχηματική αιτία θανάτου μετά τα τροχαία ατυχήματα. (Πηγή: Νίκος Γιοβανίδης, Διευθυντής Ελληνικής Ναυαγοσωστικής Ακαδημίας, 2004).

Στις 7 Φεβρουαρίου 2000, τέθηκε σε εφαρμογή το Προεδρικό Διάταγμα 23, ΦΕΚ 18Α/ 7-2-2000, το οποίο ρητά καθορίζει την αναγκαιότητα ύπαρξης ναυαγοσωστών σε όλες τις πολυσύχναστες παραλίες της χώρας και όχι μόνο στις ελάχιστες οργανωμένες. Παλαιότερος νόμος από τις 24 Ιανουαρίου 1973 επέβαλε την ύπαρξη επόπτη ασφαλείας σε κάθε πισίνα ξενοδοχείου. Δυστυχώς μέχρι το έτος 2004 οι Δήμοι δεν είχαν υπολοιήσει ακόμη αυτό το Προεδρικό Διάταγμα με αποτέλεσμα να χάσουμε στη θάλασσα τουλάχιστον 2.500 άτομα. Ένα τέχνασμα πού χρησιμοποιούν οι Δήμοι για να αποφύγουν το κόστος των ναυαγοσωστών είναι η καθυστερημένη προκήρυξη θέσης, οπότε εντός της θερινής περιόδου είναι αδύνατο να βρεθεί ναυαγοσώστης και έτσι δικαιολογούνται στα κατά τόπους Λιμεναρχεία.

Τι είναι πνιγμός και τι υδροπληξία;
«Υδάτινος Πνιγμός είναι σύνολο ασφυκτικών φαινομένων και πολύπλοκες βιοχημικές μεταβολές και διαταραχές που ακολουθούν την απόφραξη των αεροφόρων οδών από βύθιση του σώματος στο νερό, και τελικά επιφέρουν το θάνατο. Εάν δεν επέλθει ο θάνατος και το θύμα διασωθεί το ατύχημα λέγεται υδροπληξία».

Πώς πνίγεται ένα άτομο στη θάλασσα;
Ο πνιγμός είναι θανατηφόρος εκτός αν έγκαιρα το θύμα διασωθεί και υποστεί ανάνηψη, οπότε επιβιώνει. Στην περίπτωση πνιγμού σε θαλασσινό νερό, πού είναι υπέρτονο διάλυμα με 3% χλωριούχο νάτριο, όταν το νερό μπεί στις πνευμονικές κυψελίδες, «τραβάει» το νερό από τα τριχοειδή και τα κύτταρα, οπότε επέρχεται αιμοσυμπύκνωση, ελάττωση του όγκου αίματος, οξύ πνευμονικό οίδημα, υποξία και θάνατος. Η εισπνοή αλμυρού νερού, προκαλεί έντονο ερεθισμό στο λάρυγγα και προκαλεί λαρυγγόσπασμο με σκοπό την είσοδο περαιτέρω νερού στους πνεύμονες, αλλά ταυτόχρονα αποκόπτεται και η παροχή αέρος. Ετσι προκαλείται υποξία, ανοξία, απώλεια συνείδησης, λύση του λαρυγγόσπασμου, και ελεύθερη πλέον είσοδος νερού στους πνεύμονες, βύθιση του σώματος και θάνατος.

Ποια είναι τα αίτια των πνιγμών στη θάλασσα;
1) Σε γενικές γραμμές ο Ελληνικός λαός δεν γνωρίζει να κολυμπά σωστά ή δεν γνωρίζει καθόλου.
2) Αδυναμία της πολιτείας να εφαρμόσει τους ήδη ψηφισμένους νόμους με αποδέκτες τους Ο.Τ.Α.
3) Η πολιτεία δεν έχει δημιουργήσει κίνητρα να γίνει κάποιος ναυαγοσώστης. Εδώ ισχύει κάτι τραγελαφικό. Μέχρι το έτος 2004, το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας κατόπιν εξετάσεων χορηγεί δίπλωμα ναυαγοσώστη, ενώ το Υπουργείο Εργασίας δεν το αναγνωρίζει ως επάγγελμα! Ετσι όταν προσλαμβάνονται αυτό γίνεται με μισθό «ενειδίκευτου εργάτη»!!!
4) Έλλειψη εκπαιδευτικών προγραμμάτων κολύμβησης και διάσωσης από την πολιτεία, ενώ χώρες της ΕΕ πού δεν βρέχονται από θάλασσα έχουν τέτοια προγράμματα!!!
(Πηγή: Νίκος Γιοβανίδης, Διευθυντής Ελληνικής Ναυαγοσωστικής Ακαδημίας, 2004)

Ποια είναι τα τρία στάδια του πνιγμού;
1) Πρώτο στάδιο: Το θύμα βυθίζεται κρατώντας την αναπνοή του, ξαναγυρίζει στην επιφάνεια κάνοντας άτακτες και απεγνωσμένες κινήσεις και βυθίζεται ξανά.
2) Δεύτερο στάδιο: Το θύμα με μια εισπνοή μέσα στο νερό, εισροφά μια μικρή ποσότητα νερού η οποία προκαλεί λαρυγγόσπασμο με αποτέλεσμα να χάσει τις αισθήσεις του.
3) Τρίτο στάδιο: Λόγω της απώλειας αισθήσεων, επέρχεται λύση του λαρυγγόσπασμου, οι πνεύμονες γεμίζουν ενεργητικά με νερό, το σώμα γίνεται πιο βαρύ και τελικά βυθίζεται συνήθως νεκρό.

Πως πεθαίνει ένας άνθρωπος από πνιγμό στη θάλασσα;
Η παλαιά διατυπωμένη άποψη ότι ο φαγωμένος κολυμβητής κινδυνεύει να πνιγεί από καρδιακό πρόβλημα γιατί δήθεν ‘’όλο το αίμα πηγαίνει στο πεπτικό σύστημα και ισχαιμεί η καρδιά’’ δεν ευσταθεί πλέον, τουλάχιστον για υγιή άτομα πού δεν πάσχουν από στεφανιαία νόσο. Ο ιατρικός μηχανισμός που αποδείχθηκαν ότι φταίει για τους πνιγμούς ανθρώπων είναι ο εξής:
1. Αδυναμία επίπλευσης του θύματος και είσοδος νερού στο αναπνευστικό σύστημα
2. Ανεπαρκής επιτήρηση νηπίου ή παιδιού, εκ μέρους των ενηλίκων συνοδών τους.
3. Άγνοια κολύμβησης, ή κύματα, ή κράμπα με επακόλουθα πανικό, βύθιση και ασφυξία
4. Λαρυγγόσπασμος στο θύμα, από τυχαία απότομη είσοδο αλμυρού θαλασσινού νερού στό λάρυγγα. Το 15% των θανατηφόρων πνιγμών οφείλεται στο λαρυγγόσπασμο.
5. Εισρόφηση γαστρικού υγρού σε άτομα που κολυμπούν φαγωμένα.
6. Ζάλη κάθε είδους και προέλευσης (πχ καρδιογενής ίλιγγος, υπόταση, εγκεφαλική ισχαιμία, κλπ), ιδίως σε ηλικιωμένα άτομα.
7. Τραυματισμός του θύματος από πλωτό μεταφορικό μέσον (κανόε, κρίς κράφτ, jet ski, κλπ)
8. Πνιγμός σε ναυαγούς χωρίς σωσίβιο, γιατί έχει πολύ κύμα, είτε γιατί κουράσθηκαν να κολυμπούν, είτε από ατυχηματική υποθερμία.

Ποιος είναι ο βασικός κανόνας διάσωσης στο νερό;
ΠΡΟΣΟΧΗ: Η πείρα έδειξε ότι ο μεγάλος κίνδυνος σε μια διάσωση πνιγόμενου είναι, ότι το θύμα γαντζώνεται κυριολεκτικά επάνω στο σωτήρα του και τον παρασύρει στο βυθό. Η πείρα έδειξε ότι κατά κανόνα σε περιπτώσεις μη επαγγελματικής διασώσεως πνιγόμενου, πνίγεται και ο ερασιτέχνης διασώστης!!!. Eτσι, ποτέ δεν ‘’βουτάμε’’ εν ψυχρώ να σώσουμε κάποιον πού πνίγεται. Ακολουθούμε άλλη μέθοδο!!! Ο βασικός κανόνας διάσωσης είναι το αρκτικόλεξο «ΠΕΡΥΚΩΠΗ» = ΠΕταξε, ΡΥμούλκησε, ΚΩπηλάτησε, ΠΗγαινε.

Ετσι λοιπόν ισχύουν οι εξής βασικές οδηγίες ΔΙΑΣΩΣΗΣ:
1) Όταν το θύμα βρίσκεται κοντά στην ακτή μπορούμε να πετάξουμε ένα σωσίβιο, ένα σχοινί, μια πετσέτα, ένα ξύλο και να τον τραβήξουμε στη στεριά.
2) Αν μπορούμε να πλησιάσουμε το θύμα πατώντας στο βυθό, σπρώχνουμε προς το μέρος του ένα σωσίβιο, μια σαμπρέλα, ένα στρώμα θαλάσσης για να κρατηθεί μέχρι να φτάσει η ασφαλής βοήθεια.
3) Εάν υπάρχει διαθέσιμη βάρκα, είναι η καλύτερη λύση, το πλησιάζουμε και το ενθαρρύνουμε να κρατηθεί από αυτήν ή από κάποιο κουπί, και προσπαθούμε να τραβήξουμε το θύμα μέσα στη βάρκα.
4) Ποτέ δεν προσπαθούμε να διασώσουμε πνιγόμενο μέσα στο νερό αν δεν έχουμε την κατάλληλη εκπαίδευση ναυαγοσώστη και δεν διαθέτουμε πλευστικά σωστικά μέσα (αερολάλαμος, σωσίβιο γιλέκο, κλπ).
5) Η καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) δεν μπορεί να εφαρμοσθεί μέσα στο νερό, είναι επικίνδυνο και αποτελεί χάσιμο χρόνου.
6) Μόλις μεταφέρουμε το θύμα στην ακτή αρχίζουμε αμέσως ΚΑΡΠΑ, έχοντας υπ όψι ότι μπορεί το θύμα να κάνει εμετό και να γίνει εισρρόφηση.

Τι πρέπει να κάνετε εάν είστε παρατηρητής πνιγόμενου ατόμου;
1) Εάν το θύμα είναι στα ρηχά και πατάτε, βγάλτε το αμέσως έξω και αρχίστε ΚΑΡΠΑ.
2) Εάν το θύμα είναι στα βαθειά, μην επιχειρήσετε μόνος σας διάσωση του, άν δεν βρίσκονται και άλλα έμπειρα άτομα δίπλα σας, ή ναυαγοσώστης ή δεν έχετε σωστικά και πλευστικά μέσα (σωσίβια γιλέκα, αεροθάλαμους, βάρκα, κλπ).
3) Μην επιχειρήσετε διάσωση του θύματος άν δεν είστε καλός κολυμβητής. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν μεγάλη πιθανότητα να πνιγείτε και σείς, αν το θύμα δεν είναι στα ρηχά.
4) Πρίν επιχειρήσετε διάσωση του θύματος αφαιρέστε τα ρούχα σας και εξασφαλίστε διασωστικό μέσο πλεύσεως. Ακόμα και ένα παιδικό μπρατσάκι ή ένα σωσίβιο μπορεί να φανεί σωτήριο. Η άριστη λύση είναι να επιχειρήσετε διάσωση φορώντας σωσίβιο γιλέκο. Κάθε κολυμβητής πρέπει να διαθέτει ένα στό αυτοκίνητό του.
5) Χρησιμοποιήστε την ειδική τεχνική διασώσεως του θύματος εκ των όπισθεν.
6) Αφού βγάλετε το πνιγμένο άτομο στήν ακτή αρχίστε αμέσως ΚΑΡΠΑ. χωρίς να τόν γυρίσετε ανάποδα γιά να βγούν τα νερά από το αναπνευστικό.
7) Ζητήστε από άλλους να καλέσουν ασθενοφόρο (ΕΚΑΒ 166) και συνεχίστε την προσπάθεια ΚΑΡΠΑ.
8) Η υποθερμία η προκαλούμενη από το κρύο νερό μειώνει τις απαιτήσεις των ιστών σε οξυγόνο και μας δίνει χρόνο να δράσουμε περισσότερο για ανάνηψη.

Ποιες είναι οι πρώτες βοήθειες στο πνιγμένο άτομο, που το έβγαλαν ήδη στη στεριά;
Τα παρακάτω δεν αφορούν διάσωση, παρά οδηγίες ανάνηψης σε θύμα πού ήδη βρίσκεται στη στεριά ή σε σκάφος. Αν είστε έμπειρος στις πρώτες βοήθειες, να αναλάβετε αστραπιαία «αρχηγός» και κάντε γρήγορα τα εξής:
1) Εάν παρευρίσκεται ΝΑΥΑΓΟΣΩΣΤΗΣ μην εμπλέκεσθε στις πρώτες βοήθειες εκτός αν σας το ζητήσει.
2) Βεβαιωθείτε πρώτα ότι το θύμα δεν είναι νεκρό από ώρα, ώστε να μην κάνετε τεχνητή αναπνοή σε πτώμα.
3) Διώξτε με επιτακτικό τρόπο τους περίεργους από γύρω. Αν παραστεί ανάγκη βρίστε τους γιατί υπάρχει συνήθεια να μαζεύονται εκατοντάδες άτομα για να χαζέψουν από περιέργεια παρά να προσφέρουν.
4) Ορίστε άλλο ένα πρόσωπο ως βοηθό να διώχνει συνεχώς τους περίεργους από πάνω την ώρα της τεχνητής αναπνοής και να σε βοηθάει στους χειρισμούς.
5) Ορίστε έναν άλλο βοηθό να καλέσει ασθενοφόρο και την αστυνομία, ή να ετοιμάσει αυτοκίνητο. Συνήθως παρευρίσκονται εκατοντάδες άτομα αλλά όλοι περιμένουν τους άλλους να καλέσουν ασθενοφόρο και κανείς τελικά δεν καλεί (166).
6) Η παλαιά άποψη «γυρίστε τον πνιγμένο ανάποδα να βγάλει το νερό» δεν ισχύει πλέον, διότι απεδείχθη αναποτελεσματική, χρονοβόρα και άχρηστη (συνήθως δεν βγαίνουν νερά).
7) Αρχισε αμέσως ΚΑΡΠΑ (καρδιοαναπνευστική αναζωογόννηση) με το θύμα ύπτιο αφού αφαιρέσετε από το στόμα του ΟΛΑ τα ξένα σώματα (φύκια, μασέλες, κλπ). Το θύμα στο οποίο έγινε έγκαιρα καρδιοαναπνευστική ανάνηψη, έχει 5πλάσια πιθανότητα να μην παρουσιάσει επιπλοκές ύστερα από έναν παρ' ολίγον πνιγμό.
8) Φρόντισε να γίνονται τουλάχιστον 60 καρδιακές μαλάξεις στο λεπτό (μία το δευτερόλεπτο) και δεκαέξι (16) αναπνοές-εμφυσήσεις στο λεπτό (μία ανά 4 δευτερόλεπτα περίπου). Καλό είναι να υπάρχουν δύο άτομα ένας για τις μαλάξεις και ένας για την αναπνοή.
9) Εάν δεν επιθυμούμε επαφή στόματος με στόμα, δοκιμάστε τη μέθοδο Sylvester με τις ανατάσεις χεριών, αντί για εμφυσήσεις αέρος ή χρησιμοποιήστε πλαστικό αεραγωγό αν έχετε στο αυτοκίνητό σας.
10) Μην απογοητεύεσθε και συνεχίστε την τεχνητή αναπνοή πολύ ώρα. Εχει αναφερθεί ανάνηψη θύματος μετά από 30-45 λεπτά.
11) Σκεπάστε το θύμα με ρούχα για να μην υποστεί ατυχηματική υποθερμία.
12) Μόλις το θύμα αρχίσει να αναπνέει, οργανώστε τη μεταφορά του σε νοσοκομείο, γιατί συνήθως ακολουθεί πνευμονικό οίδημα από το θαλασσινό νερό ή πνευμονία.
13) Μη μεταφέρεις ένα θύμα πνιγμού πού είναι σε κυάνωση (μελανιασμένο) και δεν αναπνέει. Θα πεθάνει σε 3-5 λεπτά. Είναι προτιμότερο να γίνει η ΚΑΡΠΑ επί τόπου.
14) Εφόσον το θύμα ανανήψει και αποκατασταθεί αυτόματη αναπνοή και κυκλοφορία μπορεί να μεταφερθεί στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο.
Μαθήματα Καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης (ΚΑΡΠΑ)
Μαθήματα καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης μπορείτε να παρακολουθήσετε στα εξής σημεία:
1) Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός Δ/νση Νοσηλευτικής- Υπηρεσία Αγωγής Υγείας Τηλ.: 2108227438
2) Σωματείο "ΠΝΟΗ- Φίλοι Εντατικής Θεραπείας Παιδιού" Μιχαλακοπούλου 159, ΤΚ:11527, Αθήνα Τηλ:0107486801
3) Ελληνική Ναυαγοσωστική Ακαδημία (ΕΝΑΚ): Τηλέφωνα Πρέβεζας: 26820-26664 και 6944-804565,
4) Σεμινάρια του ΕΚΑΒ σε όλη την Ελλάδα, και Σεμινάρια του ΕΕΣ σε όλη την Ελλάδα.

Ο Δρ. Χαράλαμπος Γκούβας, είναι Ορθοπεδικός Χειρουργός, Τραυματολόγος, διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, και Διευθυντής του Ιδρύματος «Μουσείο Τεχνών και Επιστημών Πρέβεζας Χαράλαμπος Γκούβας»
prevezamuseum@gmail.com