Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2008

ΓΑΜΑ ,το τρίτο γράμμα.






ΓΑΜΑ, ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΓΡΑΜΜΑ

Στα όρθια συμφωνώ το τακούνι διορθώνει ελαττώματα, ενώ στο κρεβάτι το τακούνι πάντα, έχει αισθητική μόνο θάλεγα συμμετοχή. Εδώ βλέπουμε ένα ερωτικό δράμα που λέγεται Ελληνική οικονομία. Συνδυάζει την ερωτική αναζήτηση με την μετατελετουργική αποχαύνωση. Φοβάμαι πως δεν θα σταματήσουμε με τις ευλογίες νταβανζήδων να βρίσκουμε γαμπρούς και πουτάνες αγκαλιά , να τους κρατάμε φανάρι και να πληρώνουμε το λογαριασμό.
Η εικόνα θυμίζει Λαδάδικα δεκαετία του 80 κοντά στην πύλη 4 του λιμανιού. Ταβέρνα «Κεφαλονιά» με σκουμπρί στη σχάρα, φάβα, σουπιές γιαχνί, φασόλι πιάζ, χάρτινη χαρτοπετσέτα, λαδόκολλα για τραπεζομάντιλο, ξύλινο τραπέζι και οι παρέες με ζεστές καρδιές να μπλέκονται και να κερνούν κρασί αλλήλους. Εκτός από το φανερό δείπνο, τέσσερα μπουρδέλα ανά τετράγωνο και 2 bar consommation (συναγελάσματος..) φιγουρατζήδες, φορτηγατζήδες, νταβατζήδες και καμπαρετζήδες παρέα με όλες τις προσωπικότητες του «πνεύματος και του οινοπνεύματος» ψαχουλεύοντας την τέχνη της ζωής. Ο Διόνυσος να κερνάει κρασί (ρετσίνα από Σαββατιανά Ευβοίας) και τα κορίτσια να θυμόνται κατορθώματα. :
---- Κυρ Ευριπίδη θυμάσαι τα θαλασσινά μεζεδάκια πούτρωγες όταν είχες δόντια;;
---- Το καλύτερο τσιμπούσι μου ήταν, όταν μούγραψε το τριάρι στο όνομα μου.
---- Είχα πάρει και τους τρεις γιους του Φιξ σε μια νύχτα, μετά έχτισα και εκκλησία!
--- Εσένα αγοράκι πότε θα σου τα φάμε;;
Το αγοράκι σπούδαζε στο Αριστοτέλειο το μεγαλύτερο από τα μπουρδέλα της εποχής που μαζί με την σεξουαλική χειραφέτηση, μας εμπέδωσε την κοινωνική περιέργεια, ξυπνώντας όλα τα ένστικτα ταξικά και ανοιξιάτικα.
Ο εκσυγχρονισμός της κοροϊδίας διαδέχτηκε τον αμοραλισμό, ξεκινήσαμε τούβλα εξελιχθήκαμε καπάτσοι , η μεσαία τάξη πνίγηκε στις αμαρτίες της εκεί που πέρασε ο Μάνος Κατράκης την γερή πνευμονία γυρίζοντας το «Ταξίδι στα Κύθηρα». Τα πιόνια ανακατεύονται και οι ρόλοι συγχέονται επικίνδυνα.


Η ιδιωτική πρωτοβουλία έπαιρνε πάντα δουλειές από το δημόσιο γιατί ήταν ανίκανη να κάνει μπίσνα δικιά της. Η ομίχλη του λιμανιού πέτρωσε στα πρόσωπά μας. Τα μπουρδέλα στο λιμάνι κλείσανε και ο κύκλος εργασιών διευρύνθηκε μέχρι το Χρηματιστήριο.




Οι δουλειές έφυγαν στη Βουλγαρία και το χρήμα στο καζίνο στα Σκόπια. Στο λιμάνι έμεινε το φορτηγό με τις σαμπανιές χώμα ....εισαγωγής από τη Σενεγάλη.




Η υπόγεια θαλάσσια σήραγγα θα περάσει από δώθενες εκεί που αποτυγχάνει η Ελβετία στις Άλπεις με τις καραμπόλες δυστυχημάτων, ευελπιστούμε ότι εμείς με τα αποδαύτα ποσοστά κακοδαιμονίας τροχαίων, θα ξαναανακαλύψουμε την κόλαση.
Άλλοι πρόκοψαν μπήκαν στο κόμμα «όπου φυσάει άνεμος» άλλοι μίσεψαν έμειναν να μιλούν με τον εαυτό τους στο καθρέφτη, που λεει και ο Στάθης Στ. το χρήμα δεν γίνεται πια κρασί, γίνεται μπετά αμφιβόλου ποιότητος και εξωνημένες συμβάσεις με το κρεβατωμένο υπερχρεωμένο πια δημόσιο. Τα δέντρα δεν ψηφίζουν πιά εξοστρακίστηκαν από τις πόλεις, οι οπλίτες δεν φυλάσσουν την αριστερά πλευρά τους συμπολεμιστή τους όπως παλιά στην πομπή των Παναθηναίων.


Κανείς δεν βλέπει τη σχετικότητα αριστεράς και δεξιάς μέσα τους, μπροστά στον εκμαυλισμό του προσωρινού παράνομου χρήματος.


Ο φόβος της αναδουλειάς η κοινότητα της πουτανιάς τείνει να γίνει η νέα καραμέλα επικοινωνιακής πολιτικής. Άλλοι πίνουν και άλλοι μεθούν σε αυτό τον τόπο. Αν οι εικονικές τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις (τα παράθυρα με τα άπλυτα) βαπτίζονται πολιτικές τοποθετήσεις ή άκουσον "υπεύθυνες αντιμετωπίσεις προβλημάτων ", συνομοσπονδίες με πειρατές στα Κυπριακά μπατζάκια μας. Να ανασάνω πριν και μετά το κάπνισμα , να μην ξεχάσω.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ
22-4-05

9 σχόλια:

  1. Αχ, βρε Διόνυσε, τί κείμενο μαγεμένο είναι αυτό ; Τάπες όλα μεχρι στο μαυριδερό το σήμερα. Τί θα μπορούσα εγω η δήθεν να σου απαντήσω; Μόνο πως δεν μπορούσα να φανταστώ ποτέ - αν και όλοι γνωρίζουν ότι δεν εχω καν φαντασία - ότι τούτος ο τόπος θα παιδευόταν έτσι οπως παιδεύεται..Κι εκείνος ο Κατράκης, κι εκείνος ο Χατζιδάκις, κι εκείνος ο γερούλης, ο άγνωστος ξεδοντιάρης... νασαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΄δηλαδη πριν 3 χρόνια τογραψες;΄καταλαβα καλα;ένας προφήτης μα τι προφήτης....
    χαρμα πάντως η αναρτηση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Xa, σας διαβεβαιώ πως τάχω και κατοχυρωμένα σε DVD σε συμβολαιογράφο από πέρσυ, όχι την Πελέκη! Μόνο που δεν υπάρχει πιά ταβέρνα Κεφαλονιά, ο κυρ Μήτσος στο μαγεριό και ο κυρ Γιώργος στο σερβίρισμα. Λειτούργησε 1944-1995.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. κόβεις ανάσα.
    κείμενο που το πας όλο από πάνω μέχρι κάτω, και σου φορτώνει ταυτότητες με το κάθε τσαλιμάκι του...
    νιώθεις μέσα του. ο αναγνώστης δλδ νιώθει ότι είναι μέσα στο κείμενο, όχι σε ρόλο μοναδικό, πχ της πουτάνας ή του τάδε μάστορα, διαβάζοντάς το ο αναγνώστης αναγνωρίζει ψήγμα του κάθε χαρακτήρα μέσα του. αυτό το κείμενο κόβει την ανάσα.
    εξαιρετικό, όντως.
    ευχαριστούμε διόνυσε!

    υγ. το κλασματικό τρία στο π΄σο δε θυμάμαι, και τα περί γλασκώβης, θα μπορε΄σεις σε κάποια στιγμή να τα διευκρινίσεις στο δικό μου;
    την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ρίτσα εκείνος ο άγνωστος ξεδοντιάρης, ο κουρέας της γειτονιάς πρέπει να γράψω κάποτε για αυτόν αν και νομίζω τον έχει περιγράψει κάπου ο Κουμανταρέας. Στα 75 έκανε με το συγγενές εξάρθρημα και την κυφοσκολίωσή του το πιό χαριτωμένο λίκνισμα που έχω δεί ποτέ σε πούστη, σαν να κουβάλαγε αγέραστες τις αμαρτίες μιας ζωής με μια ζωντάνια που σούλεγε η ζωή είναι ένα ψητό, ένα γλεντοκόπι. Η γοητεία της Εσμεράλδας δίπλα στον Κουασιμόδο. Να παιρνουμε τα μυνήματα από τους Κουασιμόδους, καλη του ώρα του κυρ Ευρυπίδη, ο πρώτος που έκλεισε εκεί στα 1982 το μαγαζάκι του, ένα τέλος εποχής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μου αρέσει πολύ ο τρόπος με τον οποίο αλλάζει η εστίαση της ματιάς σου και πάνω στον μικρόκοσμο των Λαδάδικων αντικατοπτρίζεται μια ολόκληρη κοινωνία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλησπέρα Διόνυσε,
    Θέλω να σου θυμίσω ότι το 1998 η Θεσσαλονίκη είχε κατά κεφαλή ΑΕΠ 25% πάνω από τον αντίστοιχο της Αθήνας και 20% περίπου πάνω από τον εθνικό μέσο όρο. Τι μεσολάβησε και φθάσαμε στη σημερινή κατάσταση να είμαστε πίσω κατά 35% από την Αθήνα και 25% πίσω από τον εθνικό μέσο όρο; Πόσο φταίει ο ποιητής που θεώρησε ότι η οικονομική ανάλυση είναι πρόλογος για να ρίξεις γκόμενα; Πόσο φταίνε τα παλιά λαδάδικα που φτάσαμε στον Ψωμιαδισμό και την μοιρολατρική υποταγή στη βλακεία; Είναι δουλειά του ποιητή η αναθεώρηση των συνθηκών του Μάαστριχ και της Λισσαβόνας; Η ηθική του νεοφιλελευθερισμού, «δίκαιο είναι η γεμάτη τσέπη σου», θα αντιμετωπισθεί με γαργαλίτσες και χαριτωμενιές; Πιστεύω ότι μόνο το πάθος το παράφορο είναι η βάρκα για να μας πάει πέρα από το τέλμα. Το δυνατό ουρλιαχτό χιλιάδων θυμωμένων χωρίς καθωσπρεπείστικες αναστολές και φόβους. Γιατί δεν μιλάμε πλέον για του διπλανού τον κώλο, αλλά για τον δικό μας. Πήγα ΠΠΣΚ στον Πλατανιά Τρικάλων (με καλοκαιρία) με τη μηχανή και γύρισα πριν από λίγο. Τη δάγκωσα φίλε. Έβαλα κρύο και στον κόρφο μου. Μόλις ζεσταθώ και είμαι καλά ,θα ξεκινήσω μόνος μου την επανάσταση. Καληνύχτα και καλό βόλι. Μιχάλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εύα στη κατηγορία Literature του blog θα βρείτε και άλλα με ιστορικό πλαίσιο από Πελοποννησιακό πόλεμο μέχρι μεταδικτατορικά. Τα καλύτερα έρχονται στο μέλλον.
    Μιχάλη η αποβιομηχάνιση Βορείου Ελλάδος έχει όνομα. Αντιγράφω από την σημερινή "Ε": Βιαμύλ, Αβέζ, Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων, Βαλκάν εκσπορ, Καματάκης, Ντάιμον, Γκρειτ Ατικ, Ουράνιο τόξο, Εργκο Τεξτιλ, Βουλινός, Προτέξ, Ηλιάδης, Νικολάου,Βυζαντίν, Πανουσάκης, Φούλια, Κάλτον, Αραξ, Μόντε Στάρ, Μοντελένα, Αννα Ενδυματική.
    Σε ζηλεύω για τη βόλτα στη Πλατανιά,αλλά μηχανή αχ τι μου θυμίζεις επικίνδυνε τύπε, τις κακές συνήθειες τις έχω κόψει από 19 χρόνια. Κυκλοφορώ με επταθέσιο με καταλαβαίνεις και μια θέση για την .....πεθερά! Δεν κουνιέται φίλο αγαπητέ διαλέγουν τσιφλικά να πληρώνουν και μετά γκρινιάζουν. Ευκολα θύματα οι πολίτες στη πόλωση ίσως γιατί μέσα τους έχουν πιά πόρωση και απαιδεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σε αυτό το μικρό τόπο μπορείτε ευκολα να ξεχωρίσετε τους εθνικούς νταβατζήδες από τους εθνικούς μπεταντζήδες;;