H Eλλάδα δεν πήρε δεκάρα ,απο ότι δικαιούταν.

Λόγω του ιδιαίτερου ενδιαφέροντός της δημοσιεύουμε ολόκληρη την συνέντευξη του Albrecht Ritsch , Wirtschaftshistoriker ( καθηγητή Ιστορίας της Οικονομίας) στο Spiegel με θέμα τις πολεμικές αποζημιώσεις


(«Deutscland ist der größte Schuldensünder des 20. Jahrhunderts»)


Spiegel: Κυριε Ritschl η Γερμανία συζητάει αυτό τον καιρό για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα σαν υπεράνω όλων ηθικολόγος. Η κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία σύμφωνα με τη ρήση : ¨λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε¨. Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά;


Ritschl: Οχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη.

Spiegel Μάλλον δεν το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι Γερμανοί.


Ritschl Μπορεί, αλλά η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον 1ο αλλά και τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.

Spiegel Τι ακριβώς συνέβη τότε;

Ritschl Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι 1929 αποκλειστικά με δανεικά, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του 1. Παγκοσμιου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Αυτη η ¨δανειακή Πυραμίδα¨ κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές.


Spiegel Το ίδιο και μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο;

Ritschl Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (ανατολικής και δυτικής). Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες.
Spiegel Στη σημερινή κρίση παίρνει η Ελλάδα από Ευρώπη και ΔΝΤ 110 δις και συζητιέται ένα πρόσθετο πακέτο, που θα είναι εξ ίσου μεγάλο. Πρόκειται δηλαδή για πολλά χρήματα. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες;

Ritschl Αναλογικά με την οικονομικη επιφανεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του 30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Συγκριτικά, λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά.


Spiegel Αν υποθέταμε ότι υπήρχε μια παγκόσμια λίστα για βασιλιάδες της χρεοκοπίας, ποιά θα ήταν η θέση της Γερμανίας;

Ritschl Αυτοκρατορική. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

Spiegel Ούτε η Ελλάδα δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί;


Ritschl Όχι, η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει, βέβαια, το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες.


Spiegel Η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας θεωρείται ως ενσάρκωση της σταθερότητας. Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;

Ritschl Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστο τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του 30, ανακουφίστηκε η Γερμάνια από τις ΗΠΑ με μια μείωση χρεών, η αλλιώς ένα „Haircut“, που ισοδυναμεί με ένα μεγαλόπρεπο Afro-Look που μετατρέπεται σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της, ενώ οι υπόλοιποι ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.


Spiegel Πως είπατε;


Ritschl Βεβαίως! Ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανίων θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμάνια όμως δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δανεια, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα.

Spiegel Σε αντίθεση με το 1953, συζητείται επί του παρόντος η διάσωση της Ελλάδας, λιγότερο μέσω μιας μείωσης των χρεών και περισσότερο μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ήπιας αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;


Ritschl Οπωσδήποτε. Ακόμη κι αν ενα κράτος δεν είναι εκατό τα εκατό ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του 50, ειναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Και όποιος δεν το μπορεί είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένος. Τώρα θα έπρεπε να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο.


Spiegel Το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.

Ritschl Μάλλον κάπως έτσι θα πρέπει να γίνει. Αλλά ήμασταν στο παρελθόν πολύ ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι αντιελληνικές θέσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ εδώ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις.

Spiegel Η Γερμανία δηλαδή θα έπρεπε να είναι πιο συγκρατημένη;


Ritschl Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, τον δεύτερο δε τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης και στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμα τους εν μέρει η και καθολικά για αποζημιώσεις. Το ότι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες.

Spiegel Τι εννοείτε;
Ritschl Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα και γνώμες στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα». Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς.

Spiegel Τουλάχιστον στο τέλος μερικές ηπιότερες σκέψεις: Αν μπορούσαμε να μάθουμε κάτι από τις εξελίξεις, ποια λύση θα ήταν η καλύτερη για την Ελλάδα και τη Γερμανία;

Ritschl Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια το δείχνουν: Το λογικότερο είναι τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι’ αυτό θα ήταν αναγκαίο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Μπορεί αυτή η λύση να είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να πληρώσουμε. Κι έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.



Albrecht Ritsch , Wirtschaftshistoriker ( καθηγητής Ιστορίας της Οικονομίας)

SPIEGEL

Μετάφραση: Πάρις Μπαρμπάτσαλος.

Αντίβαρο

Φτωχοί ....τραπεζίτες λένε στο κράτος "δεν πληρώνω"

Όταν ένα κράτος σταματά να πληρώνει τα χρέη του στις τράπεζες λέμε ότι προχώρησε σε στάση πληρωμών. Και βρίσκεται αντιμέτωπο με την μήνι των αγορών, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για το ίδιο το κράτος, τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Όταν οι... φτωχές τράπεζες της Ελλάδας αποφασίζουν η μία μετά την άλλη να πουν στο κράτος: «Δεν πληρώνω!», αυτό απλώς ονομάζεται... «ερμηνεία» (βλ. «παράθυρο») του νόμου!


Όταν το φθινόπωρο του 2008, ο Γιώργος Αλογοσκούφης περνούσε από τη Βουλή το νόμο 3723, με τον οποίο δόθηκαν συνολικά ενισχύσεις κεφαλαίων και ρευστότητας 28 δισ. ευρώ στις ελληνικές τράπεζες, ο τότε υπουργός Οικονομικών διαβεβαίωνε με κάθε κατηγορηματικότητα ότι οι ενισχύσεις αυτές δεν θα ήταν... "money for nothing". Ότι, δηλαδή, οι τράπεζες θα πλήρωναν σημαντικά ποσά στο Δημόσιο για τις ενισχύσεις που τους πρόσφερε.

Μάλιστα, στο σχετικό νόμο τα ποσά που θα πλήρωναν οι τράπεζες ειδικά για τις κεφαλαιακές ενισχύσεις, που θα μπορούσαν να φθάσουν μέχρι και τα 5 δισ. ευρώ, δεν ονομάσθηκαν «μερίσματα» ή «τόκοι». Ο νομοθέτης τα βάφτισε μεγαλοπρεπώς «σταθερή απόδοση», για να ξεκαθαρίσει άπαξ δια παντός ότι βρέξει ή χιονίσει οι τράπεζες θα πλήρωναν μια απόδοση 10% για τα κεφάλαια που θα έπαιρναν.

Τελικά, όμως, οι αποδόσεις αυτές αποδεικνύεται ότι δεν ήταν ούτε «σταθερές», ούτε «αποδόσεις», παρότι οι τράπεζες έλαβαν τα... δέοντα, όπως φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα που περιλαμβάνεται στον προϋπολογισμό του 2011 (ποσά σε ευρώ):



Τράπεζα Πειραιώς 370.000.000

Attica Bank 100.200.000

ATE 675.000.000

Alpha Bank 940.000.000

Proton Bank 80.000.000

Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο 224.960.000

EFG Eurobank 950.125.000

ETE 350.000.000

FBB 50.000.000

Πανελλήνια Τράπεζα 28.300.000

Σύνολο 3.768.585.000



Αν όλα πήγαιναν όπως είχε προβλέψει ο νομοθέτης, το Δημόσιο θα είχε φέτος λαμβάνειν 376,8 εκατ. ευρώ. Πλην όμως, οι τραπεζίτες, μέσα στη φτώχεια και τη δυσπραγία που τους έχει ρίξει η κρίση, αλλιώς αποφάσισαν:

- Η Εθνική Τράπεζα αποφάσισε να ζητήσει από τους μετόχους της να εγκρίνουν τη μη καταβολή «μερίσματος» ( πού πήγε, άραγε, η «σταθερή απόδοση»;) στο Δημόσιο. Επικαλέσθηκε για αυτή την πρόταση προς τους μετόχους τις διατάξεις του νόμου 2190 περί Α.Ε., ο οποίος δεν είναι καθόλου σαφές ότι έχει ισχύ στην προκειμένη περίπτωση, αφού δεν πρόκειται για «μέρισμα» ή για «πληρωμή τόκων» στους μετόχους ή δανειστές, αλλά για πληρωμή «σταθερής απόδοσης» στο Δημόσιο, η οποία επιβλήθηκε με ειδικό νόμο. Σύμφωνα με τις διατάξεις που επικαλείται η Εθνική, όταν μια εταιρεία δεν έχει επαρκή αποθεματικά προς διανομή δεν μπορεί να μοιράσει μερίσματα. Και επειδή η τράπεζα εμφάνισε ζημιές το 2010 από τη δραστηριότητά της στην Ελλάδα, δηλώνει ουσιαστικά και στο Δημόσιο... ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος.


- Την ίδια ερμηνεία του νόμου 3723/20008, τον οποίο «καπελώνουν» με τις διατάξεις του νόμου 2190, αξιοποιούν και άλλες τράπεζες για να πουν στο Δημόσιο «Δεν πληρώνω!»: πρόκειται για την Τράπεζα Πειραιώς και την Αγροτική, που εμφάνισαν επίσης ζημιές και επικαλούνται την έλλειψη επαρκών αποθεματικών για να πληρώσουν τη «σταθερή απόδοση».

- Η Alpha και η Eurobank, που έχουν πάρει και τις μεγαλύτερες ενισχύσεις κεφαλαίου, επικρίνουν έμμεσα τους... κακοπληρωτές. Όπως δήλωσαν εκπρόσωποί τους (στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, σχετικό ρεπορτάζ εδώ: http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=283700), οι δύο κορυφαίες ιδιωτικές τράπεζες «θεωρούν ότι ο νόμος είναι ξεκάθαρος και δεν επιδέχεται ερμηνείες είτε υπάρχουν τα κέρδη σε επίπεδο μητρικής είτε όχι».

Μπορεί κανείς να πάρει... τοις μετρητοίς αυτές τις διαβεβαιώσεις; Φαίνεται πως όχι! Το "Badmoney" αποκαλύπτει σήμερα, για παράδειγμα, ότι η Eurobank ακολουθεί μια αρκετά έξυπνη, δική της ερμηνεία του ν. 3723/2008 και ουσιαστικά αποφεύγει και αυτή να πληρώσει το Δημόσιο!

Στις οικονομικές καταστάσεις α' τριμήνου 2011 της Eurobank, ο προσεκτικός αναγνώστης διαβάζει ότι η τράπεζα θεωρεί τη σταθερή απόδοση προς το Δημόσιο όχι ως μια μορφή μερίσματος, αλλά σαν μια πληρωμή τόκων, που ενσωματώνεται στο κόστος λειτουργίας της τράπεζας και φορολογικά αποτελεί εκπιπτόμενη δαπάνη! Τι σημαίνει αυτό; Ότι η Eurobank πληρώνει το Δημόσιο, αλλά παίρνει τα... λεφτά της πίσω μέσω της φορολογικής οδού, αφαιρώντας τα ποσά από το εισόδημα που δηλώνει στην εφορία!

Αναφέρεται, ειδικότερα, στις οικονομικές καταστάσεις της Eurobank ότι: «Την 12 Ιανουαρίου 2009, η Έκτακτη Γενική Συνέλευση των μετόχων ενέκρινε την έκδοση 345.500.000 προνομιούχων μετοχών χωρίς δικαίωμα ψήφου, μη διαπραγματεύσιμων, μη μεταβιβάσιμων, μη σωρευτικής σταθερής απόδοσης 10% φορολογικά εκπιπτόμενης, με ονομαστική αξία € 2,75 έκαστη, σύμφωνα με το Νόμο 3723/2008 «Πρόγραμμα Ενίσχυσης της Ρευστότητας της Ελληνικής Οικονομίας», οι οποίες καλύπτονται από το Ελληνικό Δημόσιο με ομόλογα ίσης αξίας. Η έκδοση ανέρχεται σε € 940 εκατ., μετά από έξοδα, και ολοκληρώθηκε την 21 Μαΐου 2009. Σύμφωνα με το τρέχον νομικό και εποπτικό πλαίσιο, οι εκδοθείσες μετοχές περιλαμβάνονται για εποπτικούς σκοπούς στα Tier I κεφάλαια».

Το χειρότερο συμπέρασμα που προκύπτει από τα παραπάνω δεν είναι μόνο ότι οι τραπεζίτες δίνουν «μάχη» για να γλιτώσουν και το τελευταίο ευρώ που θα έπρεπε να αποδώσουν στο Δημόσιο, με αποτέλεσμα αυτά τα χαμένα έσοδα να αναπληρώνονται με φόρους που πέφτουν στις κεφαλές όλων μας. Αλλά ότι το υπουργείο Οικονομικών, που εκδίδει χιλιάδες εγκυκλίους κάθε χρόνο για να ερμηνεύσει τους φορολογικούς νόμους, έχει επιτρέψει στις τράπεζες να εκμεταλλεύονται κατά το δοκούν τις ασάφειες του νόμου Αλογοσκούφη, πολλές από τις οποίες είχαν ήδη επισημανθεί από το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής, όταν είχε συζητηθεί το σχετικό νομοσχέδιο στην Εθνική Αντιπροσωπεία.

«Κερασάκι στην τούρτα» είναι ότι το υπουργείο επιτρέπει στις τράπεζες να υιοθετούν δύο εκ διαμέτρου αντίθετες ερμηνείες για τον ίδιο νόμο: οι μεν (Εθνική κ.α.) να θεωρούν τη «σταθερή απόδοση» μέρισμα και να μην την πληρώνουν, η δε Eurobank να τη θεωρεί στοιχείο του κόστους παροχής των υπηρεσιών της και να εξασφαλίζει έκπτωση από την εφορία. Νόμος, τελικά, φαίνεται ότι είναι ό,τι εξυπηρετεί κάθε φορά τους τραπεζίτες!

Το κείμενο είναι αναπαραγωγή από εδώ. Και νομίζω ότι έχει σχέση με τις τρέχουσες εξελήξεις σήμερα μέρα Γενικής απεργίας, ειρηνικού αποκλεισμού της Βουλής, απομόνωσης των βαλτων κουκουλοφόρων και ενω τα spreads φτάσαν 1500 και το χρηματηστήριο είναι πάλι 4% κάτω. Θυμίζω ότι ο Καραμανλης τον 7/2009 αντιμετώπισε κατι αντίστοιχο με τους τραπεζίτες με τα πολλά ανοίγματα...
Οι φωτό σχέδια είναι από τον Πόντο και αριστερά και το AntistaChef.

Ο ιατρικός μας κόσμος

Ο ιατρικός μας κόσμος.


Οι Άριστοι των Πανελληνίων εξετάσεων, οι επιμελέστεροι των φοιτητών, οι δοκιμασμένοι στα ξένα Πανεπιστήμια συνάδελφοι, οι ακούραστοι πολεμιστές της ζωής, οι πολλές βαθμίδες μετεκπαίδευσης και εξειδίκευσης διαμόρφωσαν ένα σώμα ιερό και άριστο. Ένα ετερογενές συνονθύλευμα παιδείας και ιδανικών, μια διαστρωμάτωση που έχει ένα κοινό απέναντι στην πραγματική εξουσία του χρήματος και του συστήματος. Μας φοβούνται και την γνωστή ψευτοεξουσία μας σε ζωή και θάνατο κοιτούν να την ουδετεροποιήσουν σε όλα τα κόμματα, να θάψουν την εμπιστοσύνη που έχει ο κόσμος απέναντι στη δουλιά μας. Τη φήμη την πρόσκαιρη που έχουμε κατακτήσει με τις σπουδές, το νιονιό και την εμπειρία μας δίπλα στον ανθρώπινο πόνο.


Εσείς με τη δουλιά σας είστε δίπλα στη κακοποιημένη γυναίκα, στον ανασφαλή άνεργο, στη μελαγχολική συνδρομή, στο οξύ ως καταιγίδα χειρουργικό περιστατικό, στο απρόσμενο πολυτραυματία, στην φυσική αποκατάσταση του αναπήρου, στη τρυφερότητα της παιδικής νόσου, στον απρόβλεπτο τοξικομανή και την καθημερινότητα του χρονίως πάσχοντα. Οι διαγνώσεις σας έχουν τη διάκριση που δύσκολα φτάνει ένα από τα καλύτερα τμήματα της ΕΛΑΣ, του λεγομένου των ανθρωποκτονιών. Η ανεκτικότητα και η ανωτερότητα φτάνει την ευθυκρισία του άνω της 20ετίας Εφέτη και οι θεραπευτικές σας συνδρομές κάνουν κοινοβουλευτικούς ηγέτες και νομοθέτες πολυετείς να ζηλεύουν τα άμεσα αποτελέσματα και την υστεροφημία σας.To ψυχογράφημα της κοινωνίας που καθημερινά παίρνετε στην επαφή σας με τον ασθενή δεν μπορεί να περνά σαν ψυχανέμισμα ή σαν ψυχορράγημα αδιαφορίας. Ινδάλματα σαν τον Θεόδωρο Αρεταίο, τον Μαρίνο Γερουλάνο, τον Πέτρο Κόκκαλη, τον Κ. Λούρο, τον Σεγδίτσα, τον Κ. Γαρδίκα, τον Δ. Ικκο και τον Γ. Παπανικολάου, τον Μίχα τον Αν. Παπαϊωάννου και τον Κ. Τούντα, τον Δ. Λαζαρίδη , τον Β. Γολεμάτη, τον Γρ. Λαμπράκη , τον Δοξιάδη και τον άγνωστο επαρχιακό γιατρό μένουν ακόμα σε όσους το ψάχνουν φωτεινοί φάροι με τα έργα και τις ημέρες τους.

Εσείς είστε σήμερα που στο ΕΣΥ καλείστε να υπερασπιστείτε ένα πουκάμισο αδειανό. Μια υπερφορτωμένη κακοπληρωμένη δουλιά στα Νοσοκομεία και στα ΙΚΑ για ρυθμούς που αντιστοιχούν σε 3-4 γιατρούς έκαστος. Η Πατρίδα στέλνει αλλού χρήματα πχ στους μερισματούχους τραπεζών και δημιουργεί ελλείψεις προσωπικού. Εντατικοποίηση εργασίας, νεύρα φθορά, προεμφραγματικές καταστάσεις για ασθενείς και θεράποντες. Στο ΙΚΑ θέλει ενδελεχή ενημέρωση στους ασθενείς μας κοιτώντας τους στα μάτια για τις ουρές ,τις ελλείψεις ,τις γραφειοκρατικές ταλαιπωρίες. Οι συνάδελφοι δουλεύουν για τρείς ο καθένας η Διοίκηση ρεμβάζει και καθυστερεί την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, υπερκοστολογημένα PC, η απεργοσπαστική «λύση» των συναδέλφων του ΟΠΑΔ δεν ικανοποίησε κανένα από τα τρία συμβαλλόμενα μέρη. Ο ΕΟΠΥΥ αντί να οργανώσει σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, απειλεί το βιοτικό επίπεδο ακόμα και την ύπαρξη των αυτοαπασχολουμένων γιατρών. Η «στάση πληρωμών» του δημοσίου και των ασφαλιστικών οργανισμών προς τους γιατρούς συνεχίζεται. ΟΙ ασθενείς συνάδελφοι έχουν ζήσει από το πλούσιο ταμείο μας τις 8μηνες καθυστερήσεις σε αναλώσιμα παραϊατρικά και 10μηνο στην απονομή συντάξεων. Έχω γράψει πάνω από 10 φορές στο blog που με ταξιδεύει στο διαδίκτυο κριτική και λύσεις για τα σημερινά οικονομικά προβλήματα της Πατρίδας μέσα στο 18μηνο διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα και είναι μέρος του προβλήματος μαζί με τις κυβερνήσεις ΝΔ δεν είναι ικανοί ούτε να εισπράξουν φόρους από τους ημέτερους, ούτε να ελαττώσουν τις δικές τους κρατικές σπατάλες ούτε να καλλιεργήσουν έδαφος γόνιμο για τουρισμό, ναυτιλία, οικοδομή και άλλους παραγωγικούς τομείς που φέρνουν έσοδα στο κράτος. Είδαμε όλο αυτό τον καιρό ψευτιά, δημιουργία ψευδοδιλλημάτων και φοβικών συνενοχικών συνδρόμων, δυσφήμηση της χώρας και χονδροειδή υπονόμευση με νέα δάνεια της ληστρικής σωτηρίας που επεφύλασσαν για τον ελληνικό λαό. Κανένα μέτρο για τις τράπεζες, τις εξωχώριες εταιρείες, τις μεγαλοκαταθέσεις στο εξωτερικό, τις ληστρικές συμβάσεις των πολυεθνικών του φαρμάκου που όπως απάντησε ο Σαχινίδης με τζίρο ετησίως τα 9 δις φορολογούνται μόνο με 80 ψωρο εκατ.! (κοινοβ. Έλεγχος βουλευτή κου Κουρουπλή). Ξέρω πολλούς από σας που αναρωτιέστε γιατί η ομεπραζόλη στη χώρα μας έπεσε στα 15 από 19 ευρώ όταν σε όλη την Ευρώπη τιμάται 2-4 ευρώ το ίδιου περιεχομένου κουτί! Μόνο η Siemens είχε το προνόμιο να δίνει μίζες σε αυτό τον τόπο; Είμαστε οι πρώτοι που μιλήσαμε για επίορκους διεφθαρμένους συναδέλφους στους χώρους εργασίας και έμπρακτα δείξαμε το δρόμο με τις ζωές μας μέχρι εκεί που ορίζει το κοντάρι μας, κατά την ρήση του Λακεδαίμονα βασιλέα Αγησίλαου.


Τα έντυπα παπαγαλάκια τους συλλήβδην παρουσιάζουν τους γιατρούς του Κολωνακίου φοροφυγάδες, τους γιατρούς του ΙΚΑ ρέκτες ιδιωτικής πελατείας και υποστηρίζουν σε επίπεδο λόμπι τους μεγαλοεισαγωγείς «Κουβανέζικων» υλικών ορθοπεδικής και χειρουργικής χρήσης. Η επιστήμη μας δίδαξε τη γλώσσα της αληθείας και ξέρουμε πολύ καλά ότι οι Μάνατζερ στα νοσοκομεία και οι σύμβουλοι παρά τους υπουργούς αλλά Μόσιαλου, Λιαρόπουλου, Σπηλιώτη, Νεκτάριου, έφεραν τη μελέτη των προβλημάτων στα 40 χρόνια κοσκίνισμα για το αυτονόητο, την ζητούμενη εντιμότητα. Απλά η απαράδεκτη ανοχή και ανεκτικότητα έφερε τους ΙΣΑ , ΠΙΣ σε υποβάθμιση συμμετοχής στα δρώμενα ακόμα και όταν έπαιρναν συλλογικές αγωνιστικές αποφάσεις που πατούσαν στην πραγματικότητα όπως την συμβολική κατάληψη του Υπουργείου. Εύκολο το χάπι της αυτόνομης δράσης καθενός μας τέλεια συμβατό με τις επιταγές του ΔΝΤ για εξευτελιστικές ατομικές συμβάσεις. Είδατε πουθενά να αλλάζει η θέση κωπηλάτη που απολαμβάνει ο νέος επιστήμονας ο ειδικευόμενος που στηρίζει με την κακοπληρωμένη εργασία του τις επιλογές άλλων; Είδατε πουθενά κρίσεις με αξιοκρατία τις εποχές του βυζαντινισμού ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Είδατε έλεγχο στα οικονομικά του ΤΣΑΥ 10 συναπτά έτη;, περιμένετε με χρεοκοπημένο το ΕΤΑΑ από τους δικηγόρους να αφήσουν αποθεματικά για μας, είδατε αξιόλογη πλειοψηφική εκπροσώπιση του ΠΙΣ που συναγωνίζονται ποιος θα φωτογραφηθεί δίπλα στον Γιαννόπουλο και τον Γιακουμάτο. Ειδικά εμείς στο ΙΚΑ ξέρουμε καλά την εξαπάτηση και τους συνταξιοδοτικούς μας στόχους της παρέας Πατούλη –Βλασταράκου με την 5ετή κωλυσιεργία σε ένα γραφειοκρατικό διαγωνισμό που έκαναν χαρτιά 8000 εξαπατημένοι συνάδελφοι και έμεινε στις Νεοδημοκρατικές καλένδες. Η και για αυτό να χρεώσουμε τον υπερδήμαρχο Κακλαμάνη που στην ευαγή θητεία του από Αριστοτέλους άφησε ένα σοβαρό μεν Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας αλλά άπειρα ανεξόφλητα χαρτιά κόπων και εφημεριών μας στο ντουλάπι. Ξεχνάμε εμείς οι γιατροί τόσο εύκολα τους αριστοκράτες φαφλατάδες που με ένα τηλεφώνημα απαιτούν επί χρόνια την ανοχή και την συνενοχή σας, διαγκωνιζόμενοι σε μια γελοία σταυροδότηση; . Ρωτήστε τους φίλους σας των κυβερνητικών παρατάξεων πόσα ΔΣ ανάλωσαν για να προτιμήσουν τον «επιμελέστερο» των ασφαλιστών τον φερέγγυο έγκλειστο Παύλο Ψωμιάδη της Ασπίς Πρόνοια!

Τη γιατριά της χώρας μην τη παραδίδετε φασόν και δεδομένη σε κανένα. Η ψήφο στο όνειρο και τη συμμετοχή στη λύση προβλημάτων θα επουλώσει τις πληγές μας στο κοινωνικό κράτος και να ξέρετε ότι στις διαδηλώσεις στο Μπαχρέιν το σύστημα του σουλτανάτου ήδη συνέλαβε γιατρούς και νοσοκόμες για περίθαλψη τραυματιών από διαδηλώσεις στα νοσοκομεία. Οι ιδέες για αγκαζάρισμα δημοσίων κλινών από ιδιωτικές ασφάλειες με 200 εκατ έσοδα τάχα προϋπολογισμένα μόνο την ανεδαφική προεκλογική αφέλεια άσχετων ενσωματωμένων στυλ κου Μόσιαλου εκφράζουν.


Ειδικά για τους συναδέλφους που νομίζουν την εποχή ΔΝΤ και μνημονίων, της εγκληματικότητας και του εθνικού ξεπουλήματος ότι είναι ατομικά βολεμένοι σφάλουν. Δεν είμαστε τόσο ευκολόπιστοι να εμπιστευτούμε κάτι γιατρούς στυλ φιλότουρκου Ολι Ρεν, του κατ΄ αναγγελία «συναδέλφου» Ντομινικ Στρος Καν, του πολυέξοδου Μπαρόζο (57.000 υπάλληλοι η ΕΕ αντί για 1500!) του γαλανομάτη Δανού τροϊκανού που προσπαθεί να πείσει έλληνες και ξένους επενδυτές για το φαγοπότι της χώρας μας όπως τους άνοιξε την όρεξη ο υπάλληλός τους Παπανδρέου. Όταν μια χώρα έρχεται σε δείκτες ανεργίας, ύφεσης, κατανάλωσης, εσόδων και εξόδων σε επίπεδα 10 ετών πίσω μέσα σε μια μεθοδευμένη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ μην ευελπιστείτε ότι το τσουνάμι της εξαθλίωσης και της φτώχιας δεν θα ακουμπήσει την ψάθα σας! Ελάτε μαζί μας να κολυμπήσουμε σε σοσιαλιστικά νερά με ανθρώπινο πρόσωπο και δημοκρατία. Ζητούμενο η Αξιοπρέπεια και στη συνδικαλιστική μας εκπροσώπηση.


Πριν βιαστείτε να με πείτε αθεράπευτα ονειροπόλο σας καλώ να σκεφτείτε πως λέγονται αυτοί του δικομματισμού που περιμένουν σοβαρούς επενδυτές να σώσουν τη χώρα εν μέσω ύφεσης όταν οι δικοί μας έξυπνοι «πατριώτες» έχουν εκδράμει με τα μεγέθη 600 δις σε ήσυχα αφορολόγητα μουράγια…… Αυτόφωτες ας είναι πάντα οι επιλογές σας.


Διονύσης Λαμπαδάριος


Υποψήφιος για τις εκλογές ΙΣΑ, ΠΙΣ με την ΑΕΓ


6-6-2011

Ο Γιώργος στο Σύνταγμα!

Αγαπητέ Γιώργο

Του Γιάννη Βαρουφάκη

Λίγο μετά τις εκλογές του 2009 δήλωνες ότι "είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία". Η πλειοψηφία των υπουργών σου σε στραβοκοιτούσαν και οι αντίπαλοί σου σε χλεύαζαν. Ήσουν μόνος εκείνη την στιγμή. Όμως, στον βαθμό που σε γνωρίζω, ήσουν αυθεντικός.


Από τότε κύλησε πολύ μολυσμένο νερό στο αυλάκι. Τις ουτοπικές δηλώσεις τις παρέσυρε η αγωνία για την διάσωση της χώρας. Σε ανάγκασε όχι μόνο να σφίξεις τα δόντια, πνίγοντας την ουτοπική σου πλευρά, αλλά και να αποκηρύξεις βασικές σου πεποιθήσεις για το τι πρέπει να γίνει και τι όχι. Πιστεύω, στον βαθμό που σε γνωρίζω, ότι τις αποφάσεις που έλαβες τις πήρες θεωρώντας ότι ήταν οι βέλτιστες μιας γκάμας απαίσιων εναλλακτικών. Και φαντάζομαι ότι ενέτειναν την μοναξιά σου.


Έτσι ήρθαμε στον Μάιο του 2010 όπου σε περίμενε η μεγαλύτερη απόφαση που αναγκάστηκε να πάρει έλληνας πρωθυπουργός σε καιρό ειρήνης. Ξέρεις ότι διαφωνούμε για την ορθότητά της. Δεν έχει σημασία. Σου είπαν ότι ήταν ένα σωσίβιο που μας εξαγόραζε χρόνο ώστε να βρούμε τον δρόμο μας προς στέρεο έδαφος μετά από ένα συγκλονιστικό ναυάγιο. Θεώρησα ότι ήταν ένα τεράστιο βαρίδι που μας σπρώχνει, τόσο εμάς όσο και την υπόλοιπη ευρωζώνη, στον πάτο. Επέλεξες τις συμβουλές των ισχυρών και εκείνων που σε έπεισαν πως, αν μη τι άλλο, το Μνημόνιο αγοράζει πολύτιμο χρόνο. Στον βαθμό που σε γνωρίζω, ξέρω πόσο σε στενοχώρησε η επιλογή σου.

Μήνες τώρα γνωρίζω ότι ξέρεις πως, τελικά, η πορεία του Μνημονίου απέτυχε επειδή η αποτυχία βρισκόταν στο DNA του εγχειρήματος (κι όχι επειδή δεν εφαρμόστηκε όπως μπορούσε να έχει εφαρμοστεί). Εμείς οι οικονομολόγοι, όπως γνωρίζεις εκ πείρας, διαφωνούμε σχεδόν για όλα. Όμως δύο πράγματα μας έχει διδάξει η ιστορία: (1) Τον πτωχευμένο δεν τον σώζεις δίνοντάς του ακριβά δάνεια, και (2) η βαριά λιτότητα δεν μπορεί ποτέ να μειώσει τα ελλείμματα μιας μακρο-οικονομίας που βρίσκεται σε ύφεση και η οποία δεν μπορεί να υποτιμήσει το νόμισμά της (ιδίως όταν το διεθνές περιβάλλον είναι υφεσιακό).


Μπορεί να ήλπιζες σε κάποιο θαύμα οικονομικό (π.χ. μιας γρήγορη ανάπτυξη της διεθνούς οικονομίας) ή πολιτικό (την επιφοίτηση της κας Μέρκελ από το άγιο πνεύμα) που θα απέτρεπε την σημερινή κατάληξη. Δεν έγινε όμως. Και τώρα καλείσαι, για δεύτερη φορά σε ένα μόλις χρόνο, να πας ακόμα πιο αντίθετα στα πιστεύω σου, στις γνώσεις σου, στο ένστικτό σου. Σου λένε, όπως και πριν ένα χρόνο: "Σκεφτείτε κ. πρωθυπουργέ τι θα γίνει αν δεν πάρουμε τα νέα δάνεια. Πως θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις;" Στον βαθμό που σε ξέρω, γνωρίζω πως δαγκώνεσαι.

Μήνες αρκετοί έχουν περάσει που έχεις λάβει γνώση μιας εναλλακτικής πρότασης (εκείνη που καταθέσαμε με τον Stuart Holland σε διάφορα fora). Από όσο γνωρίζω θεωρείς πως, τόσο από τεχνικής όσο και πολιτικής πλευράς, η πρόταση είναι άρτια: Σε τρία απλά βήματα, τα οποία δεν απαιτούν καμία ουσιαστική παρέμβαση στην Συνθήκη της Λισαβόνας, (α) αντιμετωπίζεται η τραπεζική κρίση της ευρωζώνης, (β) αποδυναμώνεται η κρίση δημόσιου χρέους και (γ) ξεκινά ένα νέο Σχέδιο Marshall για ολόκληρη της ευρωζώνη έτσι ώστε να γίνει πράξη η ανάπτυξη που θα 'δολοφονήσει' την Κρίση. Αν απλώς διαφωνούσες με αυτή την πρόταση, δεν θα αναφερόμουν σε αυτήν. Το κάνω επειδή φοβάμαι ότι... συμφωνείς.


Θα μου πεις: "Πώς μπορώ ως πρωθυπουργός μιας μικρής και καταπτωχευμένης χώρας να πάω στις Βρυξέλλες και να τους προτείνω μια πρόταση για την ανάπλαση της ευρωζώνης ολάκερης; Ιδίως όταν οι δικοί μου σύμβουλοι μου λένε να το ξεχάσω;"

Θα σου απαντήσω: Πώς μπορείς ως πρωθυπουργός μιας μικρής και καταπτωχευμένης χώρας να πάς στις Βρυξέλλες για να αποδεχθείς ένα νέο, ογκώδες δάνειο το οποίο σε καμία των περιπτώσεων (ακόμα κι αν αποδεχθούμε ότι θα επιτευχθούν όλοι οι στόχοι του μεσοπρόθεσμου προγράμματος) δεν πρόκειται ούτε καν να επιβραδύνει την εκρηκτική πορεία του δημόσιου χρέους; Πως θα αντιμετωπίσετε σε ένα χρόνο από σήμερα, εσύ και οι υπόλοιποι ηγέτες της ΕΕ, την κρίση νομιμοποίησης σε Βορρά και Νότο που αναπόφευκτα θα προκύψει καθώς οι εγγυήσεις και τα δάνεια των γερμανών και ολλανδών φορολογούμενων καταλήγουν (μέσω του Υπουργείου Οικονομικών μας) στις ημι-πτωχευμένες τράπεζες, την ώρα που το ελληνικό χρέος συνεχίζει να αυξάνεται, το ΑΕΠ μας να μειώνεται και οι έλληνες να εξαθλιώνονται χωρίς κανένα όφελος;


Θα με ρωτήσεις: "Και τι να κάνω τότε;"


Θα σου πω κάτι που θα ακουστεί ίσως ουτοπικό αλλά το οποίο πιστεύω είναι η μοναδική ρεαλιστική εναλλακτική που σου απομένει. Αν κάποιος μπορεί να εκτιμήσει τον ρεαλισμό αυτού που θα σου προτείνω, αυτός είσαι εσύ: Πάρε απόψε το βράδυ το ποδήλατό σου, μόνος σου, και κατέβα στην Πλατεία Συντάγματος. Εκεί, μπορεί να σε γιουχάρουν στην αρχή, αλλά βλέποντάς σε μόνο και αποφασισμένο, θα παραμερίσουν να περάσεις. Ζήτα τον λόγο και μίλησε στον συγκεντρωμένο κόσμο.

Πες τους ότι ήρθε η ώρα να πάρουμε όλοι μαζί πίσω την χαμένη μας αξιοπρέπεια. Εξάγγειλε ότι δεν θα δεχθούμε άλλα δάνεια όσο η ευρωζώνη αρνείται να συζητήσει καν την αναμόρφωσή της σε μια λογική και βιώσιμη βάση. Ότι, αν αναγκαστεί, η Ελλάδα θα πορευτεί, εντός μεν της ευρωζώνης, αλλά άνευ δανείων. Αν σε ρωτήσουν ποια είναι αυτή η λογική και βιώσιμη βάση, την απάντηση την ξέρεις. Την έχεις ήδη μελετήσει. Εξήγησέ την στον κόσμο. Και πες ότι μέχρι να ξεκινήσει μια τέτοια συζήτηση στις Βρυξέλλες, μια συζήτηση που έχουν προτείνει έτσι κι αλλιώς σοβαροί άνθρωποι όπως ο Tremonti και ο Yuncker, εσύ δεν θα δεχθείς ούτε ένα ευρώ από τους εταίρους μας. Απαίτησε μια συζήτηση επί της αρχής της ιδέας για το ευρωομόλογο και για την πρόταση ενεργοποίησης της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (κάνοντας χρήση των ευρωομολόγων) στο πλαίσιο ενός νέου Σχεδίου Marshall. Ξεκαθάρισε ότι μέχρι αυτή η συζήτηση να δημιουργήσει μια νέα προοπτική για την Ελλάδα και την ευρωζώνη, η Ελλάδα θα κάνει αυτό που έπρεπε να έχει κάνει εδώ και χρόνια: Να ζει μετρημένα και εντός των ορίων των δυνατοτήτων της. Αν σε ρωτήσουν για τους μισθούς και τις συντάξεις απάντησε ότι, αν αναγκαστούμε, θα τους καταβάλουμε αφού μειώσουμε όλους τους ανώτερους μισθούς (υπουργών, βουλευτών, καθηγητών πανεπιστημίων κλπ) στα €1000 και για όσο καιρό χρειάζεται. Θα αναστείλουμε όλες τις εξοπλιστικές δαπάνες. Θα κάνουμε ότι πρέπει ώστε να μην χρειαστεί να προσθέσουμε ένα ακόμα τοκογλυφικό δάνειο στο χρέος της χώρας.

Βροντοφώναξε πως δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να εγκαλείται επειδή ζούσε με δανεικά και, τώρα που πτώχευσε, να της επιβάλουν κι άλλα δανεικά τα οποία εκείνοι που της τα επιβάλουν γνωρίζουν ότι δεν μπορούμε να τα ξεπληρώσουμε. Κλείσε λέγοντας ότι αυτό θυμίζει τις χειρότερες πρακτικές της Wall Street στην περίοδο των subprime στεγαστικών δανείων, τότε που οι τράπεζες πάσχιζαν να πείσουν πτωχευμένα νοικοκυριά να δανείζονται ποσά που δεν υπήρχε πιθανότητα να επιστρέψουν. Μόνο που τώρα το παιχνίδι αυτό αφορά μια ολόκληρη χώρα. Κι όχι μόνο. Πες ότι ως Ευρωπαίος πολίτης, αλλά και ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, δεν δικαιούσαι να συνυπογράψεις άλλη μια δανειακή συμφωνία που απειλεί με κατάρρευση όχι απλώς μερικές τράπεζες ή μια μικρή μεσογειακή χώρα αλλά ακόμα και την ιδέα μιας ενωμένης, δημοκρατικής Ευρώπης.

Κάποια στιγμή, προς το τέλος της ομιλίας σου, κοίταξε κατευθείαν κάποια κάμερα της οποίας το βίντεο, να είσαι σίγουρος, θα αναρτηθεί αμέσως στο Διαδίκτυο και, απευθυνόμενος στον Γερμανό ψηφοφόρο, πες στα αγγλικά: "Είναι σκανδαλώδες εσείς οι σκληρά εργαζόμενοι Γερμανοί να πρέπει να δίνετε δάνεια στο κράτος μας, όχι για να τα επενδύουμε παραγωγικά, αλλά για να αποπληρώνουμε πτωχευμένες τράπεζες που, καθώς ξέρουν σε τι οικτρή κατάσταση είναι τα λογιστικά τους βιβλία, δεν δανείζουν και που, έτσι, λειτουργούν ως μαύρες τρύπες που καταπίνουν την οικονομική ενέργεια που παράγεις εσύ, ο γερμανός εργαζόμενος, την ώρα που ο έλληνας συνάδελφός σου υποφέρει χωρίς μέλλον."


Αμέσως μετά χαιρέτησε τον κόσμο και κινήσου προς το ποδήλατό σου. Και τότε, για πρώτη φορά μετά από καιρό, δεν θα νιώθεις μόνος σου. Ίσως για πρώτη φορά θα έχεις συμμετάσχει σε μια συγκλονιστική στιγμή της Συμμετοχικής Δημοκρατίας για την οποία έχουμε πασχίσει μαζί, ξοδεύοντας μελάνι και πολλές ώρες συνεδριάσεων. Στο Σύνταγμα αυτές τις μέρες μπορεί να μην έχουμε Άμεση Δημοκρατία (κάτι που απαιτεί όχι μόνο συμμετοχικούς θεσμούς αλλά και άσκηση εκτελεστικής εξουσίας) όμως έχουμε μια αναβίωση της Αρχαίας Αγοράς στην οποία ο αντιεξουσιαστής Γιώργος θα ένιωθε σαν στο σπίτι του.

Σε περιμένουμε.


ΥΓ. Τώρα που το σκέπτομαι ίσως είναι καλύτερα να μην έρθεις μόνος σου. Πάρε μαζί σου τον συμφοιτητή σου από την Αμερική, τον Αντώνη - εφόσον θέλει να έρθει. Και πηγαίνετε μαζί. Να πείτε λίγο-πολύ τα ίδια. Στην ίδια συνέλευση της Πλατείας Συντάγματος. Συναίνεση θέλουν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας σε αυτή την δύσκολη καμπή της Κρίσης; Συναίνεση να τους δώσουμε.