Ο ιατρικός μας κόσμος.
Οι Άριστοι των Πανελληνίων εξετάσεων, οι επιμελέστεροι των φοιτητών, οι δοκιμασμένοι στα ξένα Πανεπιστήμια συνάδελφοι, οι ακούραστοι πολεμιστές της ζωής, οι πολλές βαθμίδες μετεκπαίδευσης και εξειδίκευσης διαμόρφωσαν ένα σώμα ιερό και άριστο. Ένα ετερογενές συνονθύλευμα παιδείας και ιδανικών, μια διαστρωμάτωση που έχει ένα κοινό απέναντι στην πραγματική εξουσία του χρήματος και του συστήματος. Μας φοβούνται και την γνωστή ψευτοεξουσία μας σε ζωή και θάνατο κοιτούν να την ουδετεροποιήσουν σε όλα τα κόμματα, να θάψουν την εμπιστοσύνη που έχει ο κόσμος απέναντι στη δουλιά μας. Τη φήμη την πρόσκαιρη που έχουμε κατακτήσει με τις σπουδές, το νιονιό και την εμπειρία μας δίπλα στον ανθρώπινο πόνο.
Εσείς με τη δουλιά σας είστε δίπλα στη κακοποιημένη γυναίκα, στον ανασφαλή άνεργο, στη μελαγχολική συνδρομή, στο οξύ ως καταιγίδα χειρουργικό περιστατικό, στο απρόσμενο πολυτραυματία, στην φυσική αποκατάσταση του αναπήρου, στη τρυφερότητα της παιδικής νόσου, στον απρόβλεπτο τοξικομανή και την καθημερινότητα του χρονίως πάσχοντα. Οι διαγνώσεις σας έχουν τη διάκριση που δύσκολα φτάνει ένα από τα καλύτερα τμήματα της ΕΛΑΣ, του λεγομένου των ανθρωποκτονιών. Η ανεκτικότητα και η ανωτερότητα φτάνει την ευθυκρισία του άνω της 20ετίας Εφέτη και οι θεραπευτικές σας συνδρομές κάνουν κοινοβουλευτικούς ηγέτες και νομοθέτες πολυετείς να ζηλεύουν τα άμεσα αποτελέσματα και την υστεροφημία σας.To ψυχογράφημα της κοινωνίας που καθημερινά παίρνετε στην επαφή σας με τον ασθενή δεν μπορεί να περνά σαν ψυχανέμισμα ή σαν ψυχορράγημα αδιαφορίας. Ινδάλματα σαν τον Θεόδωρο Αρεταίο, τον Μαρίνο Γερουλάνο, τον Πέτρο Κόκκαλη, τον Κ. Λούρο, τον Σεγδίτσα, τον Κ. Γαρδίκα, τον Δ. Ικκο και τον Γ. Παπανικολάου, τον Μίχα τον Αν. Παπαϊωάννου και τον Κ. Τούντα, τον Δ. Λαζαρίδη , τον Β. Γολεμάτη, τον Γρ. Λαμπράκη , τον Δοξιάδη και τον άγνωστο επαρχιακό γιατρό μένουν ακόμα σε όσους το ψάχνουν φωτεινοί φάροι με τα έργα και τις ημέρες τους.
Εσείς είστε σήμερα που στο ΕΣΥ καλείστε να υπερασπιστείτε ένα πουκάμισο αδειανό. Μια υπερφορτωμένη κακοπληρωμένη δουλιά στα Νοσοκομεία και στα ΙΚΑ για ρυθμούς που αντιστοιχούν σε 3-4 γιατρούς έκαστος. Η Πατρίδα στέλνει αλλού χρήματα πχ στους μερισματούχους τραπεζών και δημιουργεί ελλείψεις προσωπικού. Εντατικοποίηση εργασίας, νεύρα φθορά, προεμφραγματικές καταστάσεις για ασθενείς και θεράποντες. Στο ΙΚΑ θέλει ενδελεχή ενημέρωση στους ασθενείς μας κοιτώντας τους στα μάτια για τις ουρές ,τις ελλείψεις ,τις γραφειοκρατικές ταλαιπωρίες. Οι συνάδελφοι δουλεύουν για τρείς ο καθένας η Διοίκηση ρεμβάζει και καθυστερεί την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, υπερκοστολογημένα PC, η απεργοσπαστική «λύση» των συναδέλφων του ΟΠΑΔ δεν ικανοποίησε κανένα από τα τρία συμβαλλόμενα μέρη. Ο ΕΟΠΥΥ αντί να οργανώσει σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, απειλεί το βιοτικό επίπεδο ακόμα και την ύπαρξη των αυτοαπασχολουμένων γιατρών. Η «στάση πληρωμών» του δημοσίου και των ασφαλιστικών οργανισμών προς τους γιατρούς συνεχίζεται. ΟΙ ασθενείς συνάδελφοι έχουν ζήσει από το πλούσιο ταμείο μας τις 8μηνες καθυστερήσεις σε αναλώσιμα παραϊατρικά και 10μηνο στην απονομή συντάξεων. Έχω γράψει πάνω από 10 φορές στο blog που με ταξιδεύει στο διαδίκτυο κριτική και λύσεις για τα σημερινά οικονομικά προβλήματα της Πατρίδας μέσα στο 18μηνο διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα και είναι μέρος του προβλήματος μαζί με τις κυβερνήσεις ΝΔ δεν είναι ικανοί ούτε να εισπράξουν φόρους από τους ημέτερους, ούτε να ελαττώσουν τις δικές τους κρατικές σπατάλες ούτε να καλλιεργήσουν έδαφος γόνιμο για τουρισμό, ναυτιλία, οικοδομή και άλλους παραγωγικούς τομείς που φέρνουν έσοδα στο κράτος. Είδαμε όλο αυτό τον καιρό ψευτιά, δημιουργία ψευδοδιλλημάτων και φοβικών συνενοχικών συνδρόμων, δυσφήμηση της χώρας και χονδροειδή υπονόμευση με νέα δάνεια της ληστρικής σωτηρίας που επεφύλασσαν για τον ελληνικό λαό. Κανένα μέτρο για τις τράπεζες, τις εξωχώριες εταιρείες, τις μεγαλοκαταθέσεις στο εξωτερικό, τις ληστρικές συμβάσεις των πολυεθνικών του φαρμάκου που όπως απάντησε ο Σαχινίδης με τζίρο ετησίως τα 9 δις φορολογούνται μόνο με 80 ψωρο εκατ.! (κοινοβ. Έλεγχος βουλευτή κου Κουρουπλή). Ξέρω πολλούς από σας που αναρωτιέστε γιατί η ομεπραζόλη στη χώρα μας έπεσε στα 15 από 19 ευρώ όταν σε όλη την Ευρώπη τιμάται 2-4 ευρώ το ίδιου περιεχομένου κουτί! Μόνο η Siemens είχε το προνόμιο να δίνει μίζες σε αυτό τον τόπο; Είμαστε οι πρώτοι που μιλήσαμε για επίορκους διεφθαρμένους συναδέλφους στους χώρους εργασίας και έμπρακτα δείξαμε το δρόμο με τις ζωές μας μέχρι εκεί που ορίζει το κοντάρι μας, κατά την ρήση του Λακεδαίμονα βασιλέα Αγησίλαου.
Τα έντυπα παπαγαλάκια τους συλλήβδην παρουσιάζουν τους γιατρούς του Κολωνακίου φοροφυγάδες, τους γιατρούς του ΙΚΑ ρέκτες ιδιωτικής πελατείας και υποστηρίζουν σε επίπεδο λόμπι τους μεγαλοεισαγωγείς «Κουβανέζικων» υλικών ορθοπεδικής και χειρουργικής χρήσης. Η επιστήμη μας δίδαξε τη γλώσσα της αληθείας και ξέρουμε πολύ καλά ότι οι Μάνατζερ στα νοσοκομεία και οι σύμβουλοι παρά τους υπουργούς αλλά Μόσιαλου, Λιαρόπουλου, Σπηλιώτη, Νεκτάριου, έφεραν τη μελέτη των προβλημάτων στα 40 χρόνια κοσκίνισμα για το αυτονόητο, την ζητούμενη εντιμότητα. Απλά η απαράδεκτη ανοχή και ανεκτικότητα έφερε τους ΙΣΑ , ΠΙΣ σε υποβάθμιση συμμετοχής στα δρώμενα ακόμα και όταν έπαιρναν συλλογικές αγωνιστικές αποφάσεις που πατούσαν στην πραγματικότητα όπως την συμβολική κατάληψη του Υπουργείου. Εύκολο το χάπι της αυτόνομης δράσης καθενός μας τέλεια συμβατό με τις επιταγές του ΔΝΤ για εξευτελιστικές ατομικές συμβάσεις. Είδατε πουθενά να αλλάζει η θέση κωπηλάτη που απολαμβάνει ο νέος επιστήμονας ο ειδικευόμενος που στηρίζει με την κακοπληρωμένη εργασία του τις επιλογές άλλων; Είδατε πουθενά κρίσεις με αξιοκρατία τις εποχές του βυζαντινισμού ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Είδατε έλεγχο στα οικονομικά του ΤΣΑΥ 10 συναπτά έτη;, περιμένετε με χρεοκοπημένο το ΕΤΑΑ από τους δικηγόρους να αφήσουν αποθεματικά για μας, είδατε αξιόλογη πλειοψηφική εκπροσώπιση του ΠΙΣ που συναγωνίζονται ποιος θα φωτογραφηθεί δίπλα στον Γιαννόπουλο και τον Γιακουμάτο. Ειδικά εμείς στο ΙΚΑ ξέρουμε καλά την εξαπάτηση και τους συνταξιοδοτικούς μας στόχους της παρέας Πατούλη –Βλασταράκου με την 5ετή κωλυσιεργία σε ένα γραφειοκρατικό διαγωνισμό που έκαναν χαρτιά 8000 εξαπατημένοι συνάδελφοι και έμεινε στις Νεοδημοκρατικές καλένδες. Η και για αυτό να χρεώσουμε τον υπερδήμαρχο Κακλαμάνη που στην ευαγή θητεία του από Αριστοτέλους άφησε ένα σοβαρό μεν Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας αλλά άπειρα ανεξόφλητα χαρτιά κόπων και εφημεριών μας στο ντουλάπι. Ξεχνάμε εμείς οι γιατροί τόσο εύκολα τους αριστοκράτες φαφλατάδες που με ένα τηλεφώνημα απαιτούν επί χρόνια την ανοχή και την συνενοχή σας, διαγκωνιζόμενοι σε μια γελοία σταυροδότηση; . Ρωτήστε τους φίλους σας των κυβερνητικών παρατάξεων πόσα ΔΣ ανάλωσαν για να προτιμήσουν τον «επιμελέστερο» των ασφαλιστών τον φερέγγυο έγκλειστο Παύλο Ψωμιάδη της Ασπίς Πρόνοια!
Τη γιατριά της χώρας μην τη παραδίδετε φασόν και δεδομένη σε κανένα. Η ψήφο στο όνειρο και τη συμμετοχή στη λύση προβλημάτων θα επουλώσει τις πληγές μας στο κοινωνικό κράτος και να ξέρετε ότι στις διαδηλώσεις στο Μπαχρέιν το σύστημα του σουλτανάτου ήδη συνέλαβε γιατρούς και νοσοκόμες για περίθαλψη τραυματιών από διαδηλώσεις στα νοσοκομεία. Οι ιδέες για αγκαζάρισμα δημοσίων κλινών από ιδιωτικές ασφάλειες με 200 εκατ έσοδα τάχα προϋπολογισμένα μόνο την ανεδαφική προεκλογική αφέλεια άσχετων ενσωματωμένων στυλ κου Μόσιαλου εκφράζουν.
Ειδικά για τους συναδέλφους που νομίζουν την εποχή ΔΝΤ και μνημονίων, της εγκληματικότητας και του εθνικού ξεπουλήματος ότι είναι ατομικά βολεμένοι σφάλουν. Δεν είμαστε τόσο ευκολόπιστοι να εμπιστευτούμε κάτι γιατρούς στυλ φιλότουρκου Ολι Ρεν, του κατ΄ αναγγελία «συναδέλφου» Ντομινικ Στρος Καν, του πολυέξοδου Μπαρόζο (57.000 υπάλληλοι η ΕΕ αντί για 1500!) του γαλανομάτη Δανού τροϊκανού που προσπαθεί να πείσει έλληνες και ξένους επενδυτές για το φαγοπότι της χώρας μας όπως τους άνοιξε την όρεξη ο υπάλληλός τους Παπανδρέου. Όταν μια χώρα έρχεται σε δείκτες ανεργίας, ύφεσης, κατανάλωσης, εσόδων και εξόδων σε επίπεδα 10 ετών πίσω μέσα σε μια μεθοδευμένη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ μην ευελπιστείτε ότι το τσουνάμι της εξαθλίωσης και της φτώχιας δεν θα ακουμπήσει την ψάθα σας! Ελάτε μαζί μας να κολυμπήσουμε σε σοσιαλιστικά νερά με ανθρώπινο πρόσωπο και δημοκρατία. Ζητούμενο η Αξιοπρέπεια και στη συνδικαλιστική μας εκπροσώπηση.
Πριν βιαστείτε να με πείτε αθεράπευτα ονειροπόλο σας καλώ να σκεφτείτε πως λέγονται αυτοί του δικομματισμού που περιμένουν σοβαρούς επενδυτές να σώσουν τη χώρα εν μέσω ύφεσης όταν οι δικοί μας έξυπνοι «πατριώτες» έχουν εκδράμει με τα μεγέθη 600 δις σε ήσυχα αφορολόγητα μουράγια…… Αυτόφωτες ας είναι πάντα οι επιλογές σας.
Διονύσης Λαμπαδάριος
Υποψήφιος για τις εκλογές ΙΣΑ, ΠΙΣ με την ΑΕΓ
6-6-2011
Newsletter , about physician without therapy and some others. Politics, science , human rights.Earth, Society, Travel.
Τετάρτη 8 Ιουνίου 2011
Τρίτη 7 Ιουνίου 2011
Ο Γιώργος στο Σύνταγμα!
Αγαπητέ Γιώργο
Του Γιάννη Βαρουφάκη
Λίγο μετά τις εκλογές του 2009 δήλωνες ότι "είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία". Η πλειοψηφία των υπουργών σου σε στραβοκοιτούσαν και οι αντίπαλοί σου σε χλεύαζαν. Ήσουν μόνος εκείνη την στιγμή. Όμως, στον βαθμό που σε γνωρίζω, ήσουν αυθεντικός.
Από τότε κύλησε πολύ μολυσμένο νερό στο αυλάκι. Τις ουτοπικές δηλώσεις τις παρέσυρε η αγωνία για την διάσωση της χώρας. Σε ανάγκασε όχι μόνο να σφίξεις τα δόντια, πνίγοντας την ουτοπική σου πλευρά, αλλά και να αποκηρύξεις βασικές σου πεποιθήσεις για το τι πρέπει να γίνει και τι όχι. Πιστεύω, στον βαθμό που σε γνωρίζω, ότι τις αποφάσεις που έλαβες τις πήρες θεωρώντας ότι ήταν οι βέλτιστες μιας γκάμας απαίσιων εναλλακτικών. Και φαντάζομαι ότι ενέτειναν την μοναξιά σου.
Έτσι ήρθαμε στον Μάιο του 2010 όπου σε περίμενε η μεγαλύτερη απόφαση που αναγκάστηκε να πάρει έλληνας πρωθυπουργός σε καιρό ειρήνης. Ξέρεις ότι διαφωνούμε για την ορθότητά της. Δεν έχει σημασία. Σου είπαν ότι ήταν ένα σωσίβιο που μας εξαγόραζε χρόνο ώστε να βρούμε τον δρόμο μας προς στέρεο έδαφος μετά από ένα συγκλονιστικό ναυάγιο. Θεώρησα ότι ήταν ένα τεράστιο βαρίδι που μας σπρώχνει, τόσο εμάς όσο και την υπόλοιπη ευρωζώνη, στον πάτο. Επέλεξες τις συμβουλές των ισχυρών και εκείνων που σε έπεισαν πως, αν μη τι άλλο, το Μνημόνιο αγοράζει πολύτιμο χρόνο. Στον βαθμό που σε γνωρίζω, ξέρω πόσο σε στενοχώρησε η επιλογή σου.
Μήνες τώρα γνωρίζω ότι ξέρεις πως, τελικά, η πορεία του Μνημονίου απέτυχε επειδή η αποτυχία βρισκόταν στο DNA του εγχειρήματος (κι όχι επειδή δεν εφαρμόστηκε όπως μπορούσε να έχει εφαρμοστεί). Εμείς οι οικονομολόγοι, όπως γνωρίζεις εκ πείρας, διαφωνούμε σχεδόν για όλα. Όμως δύο πράγματα μας έχει διδάξει η ιστορία: (1) Τον πτωχευμένο δεν τον σώζεις δίνοντάς του ακριβά δάνεια, και (2) η βαριά λιτότητα δεν μπορεί ποτέ να μειώσει τα ελλείμματα μιας μακρο-οικονομίας που βρίσκεται σε ύφεση και η οποία δεν μπορεί να υποτιμήσει το νόμισμά της (ιδίως όταν το διεθνές περιβάλλον είναι υφεσιακό).
Μπορεί να ήλπιζες σε κάποιο θαύμα οικονομικό (π.χ. μιας γρήγορη ανάπτυξη της διεθνούς οικονομίας) ή πολιτικό (την επιφοίτηση της κας Μέρκελ από το άγιο πνεύμα) που θα απέτρεπε την σημερινή κατάληξη. Δεν έγινε όμως. Και τώρα καλείσαι, για δεύτερη φορά σε ένα μόλις χρόνο, να πας ακόμα πιο αντίθετα στα πιστεύω σου, στις γνώσεις σου, στο ένστικτό σου. Σου λένε, όπως και πριν ένα χρόνο: "Σκεφτείτε κ. πρωθυπουργέ τι θα γίνει αν δεν πάρουμε τα νέα δάνεια. Πως θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις;" Στον βαθμό που σε ξέρω, γνωρίζω πως δαγκώνεσαι.
Μήνες αρκετοί έχουν περάσει που έχεις λάβει γνώση μιας εναλλακτικής πρότασης (εκείνη που καταθέσαμε με τον Stuart Holland σε διάφορα fora). Από όσο γνωρίζω θεωρείς πως, τόσο από τεχνικής όσο και πολιτικής πλευράς, η πρόταση είναι άρτια: Σε τρία απλά βήματα, τα οποία δεν απαιτούν καμία ουσιαστική παρέμβαση στην Συνθήκη της Λισαβόνας, (α) αντιμετωπίζεται η τραπεζική κρίση της ευρωζώνης, (β) αποδυναμώνεται η κρίση δημόσιου χρέους και (γ) ξεκινά ένα νέο Σχέδιο Marshall για ολόκληρη της ευρωζώνη έτσι ώστε να γίνει πράξη η ανάπτυξη που θα 'δολοφονήσει' την Κρίση. Αν απλώς διαφωνούσες με αυτή την πρόταση, δεν θα αναφερόμουν σε αυτήν. Το κάνω επειδή φοβάμαι ότι... συμφωνείς.
Θα μου πεις: "Πώς μπορώ ως πρωθυπουργός μιας μικρής και καταπτωχευμένης χώρας να πάω στις Βρυξέλλες και να τους προτείνω μια πρόταση για την ανάπλαση της ευρωζώνης ολάκερης; Ιδίως όταν οι δικοί μου σύμβουλοι μου λένε να το ξεχάσω;"
Θα σου απαντήσω: Πώς μπορείς ως πρωθυπουργός μιας μικρής και καταπτωχευμένης χώρας να πάς στις Βρυξέλλες για να αποδεχθείς ένα νέο, ογκώδες δάνειο το οποίο σε καμία των περιπτώσεων (ακόμα κι αν αποδεχθούμε ότι θα επιτευχθούν όλοι οι στόχοι του μεσοπρόθεσμου προγράμματος) δεν πρόκειται ούτε καν να επιβραδύνει την εκρηκτική πορεία του δημόσιου χρέους; Πως θα αντιμετωπίσετε σε ένα χρόνο από σήμερα, εσύ και οι υπόλοιποι ηγέτες της ΕΕ, την κρίση νομιμοποίησης σε Βορρά και Νότο που αναπόφευκτα θα προκύψει καθώς οι εγγυήσεις και τα δάνεια των γερμανών και ολλανδών φορολογούμενων καταλήγουν (μέσω του Υπουργείου Οικονομικών μας) στις ημι-πτωχευμένες τράπεζες, την ώρα που το ελληνικό χρέος συνεχίζει να αυξάνεται, το ΑΕΠ μας να μειώνεται και οι έλληνες να εξαθλιώνονται χωρίς κανένα όφελος;
Θα με ρωτήσεις: "Και τι να κάνω τότε;"
Θα σου πω κάτι που θα ακουστεί ίσως ουτοπικό αλλά το οποίο πιστεύω είναι η μοναδική ρεαλιστική εναλλακτική που σου απομένει. Αν κάποιος μπορεί να εκτιμήσει τον ρεαλισμό αυτού που θα σου προτείνω, αυτός είσαι εσύ: Πάρε απόψε το βράδυ το ποδήλατό σου, μόνος σου, και κατέβα στην Πλατεία Συντάγματος. Εκεί, μπορεί να σε γιουχάρουν στην αρχή, αλλά βλέποντάς σε μόνο και αποφασισμένο, θα παραμερίσουν να περάσεις. Ζήτα τον λόγο και μίλησε στον συγκεντρωμένο κόσμο.
Πες τους ότι ήρθε η ώρα να πάρουμε όλοι μαζί πίσω την χαμένη μας αξιοπρέπεια. Εξάγγειλε ότι δεν θα δεχθούμε άλλα δάνεια όσο η ευρωζώνη αρνείται να συζητήσει καν την αναμόρφωσή της σε μια λογική και βιώσιμη βάση. Ότι, αν αναγκαστεί, η Ελλάδα θα πορευτεί, εντός μεν της ευρωζώνης, αλλά άνευ δανείων. Αν σε ρωτήσουν ποια είναι αυτή η λογική και βιώσιμη βάση, την απάντηση την ξέρεις. Την έχεις ήδη μελετήσει. Εξήγησέ την στον κόσμο. Και πες ότι μέχρι να ξεκινήσει μια τέτοια συζήτηση στις Βρυξέλλες, μια συζήτηση που έχουν προτείνει έτσι κι αλλιώς σοβαροί άνθρωποι όπως ο Tremonti και ο Yuncker, εσύ δεν θα δεχθείς ούτε ένα ευρώ από τους εταίρους μας. Απαίτησε μια συζήτηση επί της αρχής της ιδέας για το ευρωομόλογο και για την πρόταση ενεργοποίησης της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (κάνοντας χρήση των ευρωομολόγων) στο πλαίσιο ενός νέου Σχεδίου Marshall. Ξεκαθάρισε ότι μέχρι αυτή η συζήτηση να δημιουργήσει μια νέα προοπτική για την Ελλάδα και την ευρωζώνη, η Ελλάδα θα κάνει αυτό που έπρεπε να έχει κάνει εδώ και χρόνια: Να ζει μετρημένα και εντός των ορίων των δυνατοτήτων της. Αν σε ρωτήσουν για τους μισθούς και τις συντάξεις απάντησε ότι, αν αναγκαστούμε, θα τους καταβάλουμε αφού μειώσουμε όλους τους ανώτερους μισθούς (υπουργών, βουλευτών, καθηγητών πανεπιστημίων κλπ) στα €1000 και για όσο καιρό χρειάζεται. Θα αναστείλουμε όλες τις εξοπλιστικές δαπάνες. Θα κάνουμε ότι πρέπει ώστε να μην χρειαστεί να προσθέσουμε ένα ακόμα τοκογλυφικό δάνειο στο χρέος της χώρας.
Βροντοφώναξε πως δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να εγκαλείται επειδή ζούσε με δανεικά και, τώρα που πτώχευσε, να της επιβάλουν κι άλλα δανεικά τα οποία εκείνοι που της τα επιβάλουν γνωρίζουν ότι δεν μπορούμε να τα ξεπληρώσουμε. Κλείσε λέγοντας ότι αυτό θυμίζει τις χειρότερες πρακτικές της Wall Street στην περίοδο των subprime στεγαστικών δανείων, τότε που οι τράπεζες πάσχιζαν να πείσουν πτωχευμένα νοικοκυριά να δανείζονται ποσά που δεν υπήρχε πιθανότητα να επιστρέψουν. Μόνο που τώρα το παιχνίδι αυτό αφορά μια ολόκληρη χώρα. Κι όχι μόνο. Πες ότι ως Ευρωπαίος πολίτης, αλλά και ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, δεν δικαιούσαι να συνυπογράψεις άλλη μια δανειακή συμφωνία που απειλεί με κατάρρευση όχι απλώς μερικές τράπεζες ή μια μικρή μεσογειακή χώρα αλλά ακόμα και την ιδέα μιας ενωμένης, δημοκρατικής Ευρώπης.
Κάποια στιγμή, προς το τέλος της ομιλίας σου, κοίταξε κατευθείαν κάποια κάμερα της οποίας το βίντεο, να είσαι σίγουρος, θα αναρτηθεί αμέσως στο Διαδίκτυο και, απευθυνόμενος στον Γερμανό ψηφοφόρο, πες στα αγγλικά: "Είναι σκανδαλώδες εσείς οι σκληρά εργαζόμενοι Γερμανοί να πρέπει να δίνετε δάνεια στο κράτος μας, όχι για να τα επενδύουμε παραγωγικά, αλλά για να αποπληρώνουμε πτωχευμένες τράπεζες που, καθώς ξέρουν σε τι οικτρή κατάσταση είναι τα λογιστικά τους βιβλία, δεν δανείζουν και που, έτσι, λειτουργούν ως μαύρες τρύπες που καταπίνουν την οικονομική ενέργεια που παράγεις εσύ, ο γερμανός εργαζόμενος, την ώρα που ο έλληνας συνάδελφός σου υποφέρει χωρίς μέλλον."
Αμέσως μετά χαιρέτησε τον κόσμο και κινήσου προς το ποδήλατό σου. Και τότε, για πρώτη φορά μετά από καιρό, δεν θα νιώθεις μόνος σου. Ίσως για πρώτη φορά θα έχεις συμμετάσχει σε μια συγκλονιστική στιγμή της Συμμετοχικής Δημοκρατίας για την οποία έχουμε πασχίσει μαζί, ξοδεύοντας μελάνι και πολλές ώρες συνεδριάσεων. Στο Σύνταγμα αυτές τις μέρες μπορεί να μην έχουμε Άμεση Δημοκρατία (κάτι που απαιτεί όχι μόνο συμμετοχικούς θεσμούς αλλά και άσκηση εκτελεστικής εξουσίας) όμως έχουμε μια αναβίωση της Αρχαίας Αγοράς στην οποία ο αντιεξουσιαστής Γιώργος θα ένιωθε σαν στο σπίτι του.
Σε περιμένουμε.
ΥΓ. Τώρα που το σκέπτομαι ίσως είναι καλύτερα να μην έρθεις μόνος σου. Πάρε μαζί σου τον συμφοιτητή σου από την Αμερική, τον Αντώνη - εφόσον θέλει να έρθει. Και πηγαίνετε μαζί. Να πείτε λίγο-πολύ τα ίδια. Στην ίδια συνέλευση της Πλατείας Συντάγματος. Συναίνεση θέλουν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας σε αυτή την δύσκολη καμπή της Κρίσης; Συναίνεση να τους δώσουμε.
Του Γιάννη Βαρουφάκη
Λίγο μετά τις εκλογές του 2009 δήλωνες ότι "είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία". Η πλειοψηφία των υπουργών σου σε στραβοκοιτούσαν και οι αντίπαλοί σου σε χλεύαζαν. Ήσουν μόνος εκείνη την στιγμή. Όμως, στον βαθμό που σε γνωρίζω, ήσουν αυθεντικός.
Από τότε κύλησε πολύ μολυσμένο νερό στο αυλάκι. Τις ουτοπικές δηλώσεις τις παρέσυρε η αγωνία για την διάσωση της χώρας. Σε ανάγκασε όχι μόνο να σφίξεις τα δόντια, πνίγοντας την ουτοπική σου πλευρά, αλλά και να αποκηρύξεις βασικές σου πεποιθήσεις για το τι πρέπει να γίνει και τι όχι. Πιστεύω, στον βαθμό που σε γνωρίζω, ότι τις αποφάσεις που έλαβες τις πήρες θεωρώντας ότι ήταν οι βέλτιστες μιας γκάμας απαίσιων εναλλακτικών. Και φαντάζομαι ότι ενέτειναν την μοναξιά σου.
Έτσι ήρθαμε στον Μάιο του 2010 όπου σε περίμενε η μεγαλύτερη απόφαση που αναγκάστηκε να πάρει έλληνας πρωθυπουργός σε καιρό ειρήνης. Ξέρεις ότι διαφωνούμε για την ορθότητά της. Δεν έχει σημασία. Σου είπαν ότι ήταν ένα σωσίβιο που μας εξαγόραζε χρόνο ώστε να βρούμε τον δρόμο μας προς στέρεο έδαφος μετά από ένα συγκλονιστικό ναυάγιο. Θεώρησα ότι ήταν ένα τεράστιο βαρίδι που μας σπρώχνει, τόσο εμάς όσο και την υπόλοιπη ευρωζώνη, στον πάτο. Επέλεξες τις συμβουλές των ισχυρών και εκείνων που σε έπεισαν πως, αν μη τι άλλο, το Μνημόνιο αγοράζει πολύτιμο χρόνο. Στον βαθμό που σε γνωρίζω, ξέρω πόσο σε στενοχώρησε η επιλογή σου.
Μήνες τώρα γνωρίζω ότι ξέρεις πως, τελικά, η πορεία του Μνημονίου απέτυχε επειδή η αποτυχία βρισκόταν στο DNA του εγχειρήματος (κι όχι επειδή δεν εφαρμόστηκε όπως μπορούσε να έχει εφαρμοστεί). Εμείς οι οικονομολόγοι, όπως γνωρίζεις εκ πείρας, διαφωνούμε σχεδόν για όλα. Όμως δύο πράγματα μας έχει διδάξει η ιστορία: (1) Τον πτωχευμένο δεν τον σώζεις δίνοντάς του ακριβά δάνεια, και (2) η βαριά λιτότητα δεν μπορεί ποτέ να μειώσει τα ελλείμματα μιας μακρο-οικονομίας που βρίσκεται σε ύφεση και η οποία δεν μπορεί να υποτιμήσει το νόμισμά της (ιδίως όταν το διεθνές περιβάλλον είναι υφεσιακό).
Μπορεί να ήλπιζες σε κάποιο θαύμα οικονομικό (π.χ. μιας γρήγορη ανάπτυξη της διεθνούς οικονομίας) ή πολιτικό (την επιφοίτηση της κας Μέρκελ από το άγιο πνεύμα) που θα απέτρεπε την σημερινή κατάληξη. Δεν έγινε όμως. Και τώρα καλείσαι, για δεύτερη φορά σε ένα μόλις χρόνο, να πας ακόμα πιο αντίθετα στα πιστεύω σου, στις γνώσεις σου, στο ένστικτό σου. Σου λένε, όπως και πριν ένα χρόνο: "Σκεφτείτε κ. πρωθυπουργέ τι θα γίνει αν δεν πάρουμε τα νέα δάνεια. Πως θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις;" Στον βαθμό που σε ξέρω, γνωρίζω πως δαγκώνεσαι.
Μήνες αρκετοί έχουν περάσει που έχεις λάβει γνώση μιας εναλλακτικής πρότασης (εκείνη που καταθέσαμε με τον Stuart Holland σε διάφορα fora). Από όσο γνωρίζω θεωρείς πως, τόσο από τεχνικής όσο και πολιτικής πλευράς, η πρόταση είναι άρτια: Σε τρία απλά βήματα, τα οποία δεν απαιτούν καμία ουσιαστική παρέμβαση στην Συνθήκη της Λισαβόνας, (α) αντιμετωπίζεται η τραπεζική κρίση της ευρωζώνης, (β) αποδυναμώνεται η κρίση δημόσιου χρέους και (γ) ξεκινά ένα νέο Σχέδιο Marshall για ολόκληρη της ευρωζώνη έτσι ώστε να γίνει πράξη η ανάπτυξη που θα 'δολοφονήσει' την Κρίση. Αν απλώς διαφωνούσες με αυτή την πρόταση, δεν θα αναφερόμουν σε αυτήν. Το κάνω επειδή φοβάμαι ότι... συμφωνείς.
Θα μου πεις: "Πώς μπορώ ως πρωθυπουργός μιας μικρής και καταπτωχευμένης χώρας να πάω στις Βρυξέλλες και να τους προτείνω μια πρόταση για την ανάπλαση της ευρωζώνης ολάκερης; Ιδίως όταν οι δικοί μου σύμβουλοι μου λένε να το ξεχάσω;"
Θα σου απαντήσω: Πώς μπορείς ως πρωθυπουργός μιας μικρής και καταπτωχευμένης χώρας να πάς στις Βρυξέλλες για να αποδεχθείς ένα νέο, ογκώδες δάνειο το οποίο σε καμία των περιπτώσεων (ακόμα κι αν αποδεχθούμε ότι θα επιτευχθούν όλοι οι στόχοι του μεσοπρόθεσμου προγράμματος) δεν πρόκειται ούτε καν να επιβραδύνει την εκρηκτική πορεία του δημόσιου χρέους; Πως θα αντιμετωπίσετε σε ένα χρόνο από σήμερα, εσύ και οι υπόλοιποι ηγέτες της ΕΕ, την κρίση νομιμοποίησης σε Βορρά και Νότο που αναπόφευκτα θα προκύψει καθώς οι εγγυήσεις και τα δάνεια των γερμανών και ολλανδών φορολογούμενων καταλήγουν (μέσω του Υπουργείου Οικονομικών μας) στις ημι-πτωχευμένες τράπεζες, την ώρα που το ελληνικό χρέος συνεχίζει να αυξάνεται, το ΑΕΠ μας να μειώνεται και οι έλληνες να εξαθλιώνονται χωρίς κανένα όφελος;
Θα με ρωτήσεις: "Και τι να κάνω τότε;"
Θα σου πω κάτι που θα ακουστεί ίσως ουτοπικό αλλά το οποίο πιστεύω είναι η μοναδική ρεαλιστική εναλλακτική που σου απομένει. Αν κάποιος μπορεί να εκτιμήσει τον ρεαλισμό αυτού που θα σου προτείνω, αυτός είσαι εσύ: Πάρε απόψε το βράδυ το ποδήλατό σου, μόνος σου, και κατέβα στην Πλατεία Συντάγματος. Εκεί, μπορεί να σε γιουχάρουν στην αρχή, αλλά βλέποντάς σε μόνο και αποφασισμένο, θα παραμερίσουν να περάσεις. Ζήτα τον λόγο και μίλησε στον συγκεντρωμένο κόσμο.
Πες τους ότι ήρθε η ώρα να πάρουμε όλοι μαζί πίσω την χαμένη μας αξιοπρέπεια. Εξάγγειλε ότι δεν θα δεχθούμε άλλα δάνεια όσο η ευρωζώνη αρνείται να συζητήσει καν την αναμόρφωσή της σε μια λογική και βιώσιμη βάση. Ότι, αν αναγκαστεί, η Ελλάδα θα πορευτεί, εντός μεν της ευρωζώνης, αλλά άνευ δανείων. Αν σε ρωτήσουν ποια είναι αυτή η λογική και βιώσιμη βάση, την απάντηση την ξέρεις. Την έχεις ήδη μελετήσει. Εξήγησέ την στον κόσμο. Και πες ότι μέχρι να ξεκινήσει μια τέτοια συζήτηση στις Βρυξέλλες, μια συζήτηση που έχουν προτείνει έτσι κι αλλιώς σοβαροί άνθρωποι όπως ο Tremonti και ο Yuncker, εσύ δεν θα δεχθείς ούτε ένα ευρώ από τους εταίρους μας. Απαίτησε μια συζήτηση επί της αρχής της ιδέας για το ευρωομόλογο και για την πρόταση ενεργοποίησης της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (κάνοντας χρήση των ευρωομολόγων) στο πλαίσιο ενός νέου Σχεδίου Marshall. Ξεκαθάρισε ότι μέχρι αυτή η συζήτηση να δημιουργήσει μια νέα προοπτική για την Ελλάδα και την ευρωζώνη, η Ελλάδα θα κάνει αυτό που έπρεπε να έχει κάνει εδώ και χρόνια: Να ζει μετρημένα και εντός των ορίων των δυνατοτήτων της. Αν σε ρωτήσουν για τους μισθούς και τις συντάξεις απάντησε ότι, αν αναγκαστούμε, θα τους καταβάλουμε αφού μειώσουμε όλους τους ανώτερους μισθούς (υπουργών, βουλευτών, καθηγητών πανεπιστημίων κλπ) στα €1000 και για όσο καιρό χρειάζεται. Θα αναστείλουμε όλες τις εξοπλιστικές δαπάνες. Θα κάνουμε ότι πρέπει ώστε να μην χρειαστεί να προσθέσουμε ένα ακόμα τοκογλυφικό δάνειο στο χρέος της χώρας.
Βροντοφώναξε πως δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να εγκαλείται επειδή ζούσε με δανεικά και, τώρα που πτώχευσε, να της επιβάλουν κι άλλα δανεικά τα οποία εκείνοι που της τα επιβάλουν γνωρίζουν ότι δεν μπορούμε να τα ξεπληρώσουμε. Κλείσε λέγοντας ότι αυτό θυμίζει τις χειρότερες πρακτικές της Wall Street στην περίοδο των subprime στεγαστικών δανείων, τότε που οι τράπεζες πάσχιζαν να πείσουν πτωχευμένα νοικοκυριά να δανείζονται ποσά που δεν υπήρχε πιθανότητα να επιστρέψουν. Μόνο που τώρα το παιχνίδι αυτό αφορά μια ολόκληρη χώρα. Κι όχι μόνο. Πες ότι ως Ευρωπαίος πολίτης, αλλά και ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, δεν δικαιούσαι να συνυπογράψεις άλλη μια δανειακή συμφωνία που απειλεί με κατάρρευση όχι απλώς μερικές τράπεζες ή μια μικρή μεσογειακή χώρα αλλά ακόμα και την ιδέα μιας ενωμένης, δημοκρατικής Ευρώπης.
Κάποια στιγμή, προς το τέλος της ομιλίας σου, κοίταξε κατευθείαν κάποια κάμερα της οποίας το βίντεο, να είσαι σίγουρος, θα αναρτηθεί αμέσως στο Διαδίκτυο και, απευθυνόμενος στον Γερμανό ψηφοφόρο, πες στα αγγλικά: "Είναι σκανδαλώδες εσείς οι σκληρά εργαζόμενοι Γερμανοί να πρέπει να δίνετε δάνεια στο κράτος μας, όχι για να τα επενδύουμε παραγωγικά, αλλά για να αποπληρώνουμε πτωχευμένες τράπεζες που, καθώς ξέρουν σε τι οικτρή κατάσταση είναι τα λογιστικά τους βιβλία, δεν δανείζουν και που, έτσι, λειτουργούν ως μαύρες τρύπες που καταπίνουν την οικονομική ενέργεια που παράγεις εσύ, ο γερμανός εργαζόμενος, την ώρα που ο έλληνας συνάδελφός σου υποφέρει χωρίς μέλλον."
Αμέσως μετά χαιρέτησε τον κόσμο και κινήσου προς το ποδήλατό σου. Και τότε, για πρώτη φορά μετά από καιρό, δεν θα νιώθεις μόνος σου. Ίσως για πρώτη φορά θα έχεις συμμετάσχει σε μια συγκλονιστική στιγμή της Συμμετοχικής Δημοκρατίας για την οποία έχουμε πασχίσει μαζί, ξοδεύοντας μελάνι και πολλές ώρες συνεδριάσεων. Στο Σύνταγμα αυτές τις μέρες μπορεί να μην έχουμε Άμεση Δημοκρατία (κάτι που απαιτεί όχι μόνο συμμετοχικούς θεσμούς αλλά και άσκηση εκτελεστικής εξουσίας) όμως έχουμε μια αναβίωση της Αρχαίας Αγοράς στην οποία ο αντιεξουσιαστής Γιώργος θα ένιωθε σαν στο σπίτι του.
Σε περιμένουμε.
ΥΓ. Τώρα που το σκέπτομαι ίσως είναι καλύτερα να μην έρθεις μόνος σου. Πάρε μαζί σου τον συμφοιτητή σου από την Αμερική, τον Αντώνη - εφόσον θέλει να έρθει. Και πηγαίνετε μαζί. Να πείτε λίγο-πολύ τα ίδια. Στην ίδια συνέλευση της Πλατείας Συντάγματος. Συναίνεση θέλουν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας σε αυτή την δύσκολη καμπή της Κρίσης; Συναίνεση να τους δώσουμε.
Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011
Ο καπετάν Πασχάλης και ο Καπετάν Φρίξος.
Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΦΡΙΞΟΣ
Έζησαν στις δυο αντίθετες όχθες του ίδιου ποταμού, πολέμησαν άγρια μεταξύ τους, γόνοι της ίδιας πέτρινης μήτρας μισήθηκαν όσο κανείς και όμως δεν ανταμώθηκαν ποτέ. Η τύχη τάφερε έτσι τα νεαρά παλικάρια από την Αρκαδία και την ορεινή Ναυπακτία στη Γερμανοκρατούμενη χώρα μας το 1942 να διαλέξουν διαφορετικό στρατόπεδο, να επιβιώσουν νάχουν μνήμες πλούσιες από κατορθώματα και να καλογεράσουν ώστε ο κύκλος να κλείσει σχεδόν φυσιολογικά σε ώριμες ηλικίες. Ο καπετάν Πασχάλης , από τους τελευταίους αντάρτες της Πελοποννήσου κυνηγημένος μετά από μπλόκο επιχειρεί ηρωική έξοδο πέφτει τραυματίας σε φορτωμένο ποταμό, απαγκιάζει σε σπηλιά παρέα με ένα φίδι μισοναρκωμένο από την χειμερία νάρκη του. Εκεί που η αγριότητα των ανθρώπων τους κυνηγούσε παντού, ένα άγριο θεριό τον φιλοξένησε δίπλα του χωρίς να τον πειράξει για 32 ημέρες, έλεγε και αναστέναζε για της μέρες που χάραξαν ένα πληγιασμένο κορμί για μιά ολάκερη ζωή.
Ο καπετάν Φρίξος πιλότος του στρατηγείου της Μέσης Ανατολής έτσι για ένα καπρίτσιο είναι, ήταν πιά, ο μοναδικός Έλληνας που το 1945 βομβάρδισε με εκπαιδευτική τορπίλη και γαλάζια μπογιά Αμερικάνικο αεροπλανοφόρο, πριν τον πάρει κανείς σύμμαχος μυρουδιά. Του στέρησαν δύο βαθμούς τον έστειλαν στο ανοιχτό μέτωπο του εμφυλίου που κατερρίφθη αργότερα έξω από την Καστοριά. Επέζησε από θαύμα ένα άλλο πληγιασμένο κορμί να μεταφέρει ένα πολυμήχανο και πάντα θυμωμένο μυαλό.
Εκπρόσωποι παλικάρια του ίδιου λαού, ζήσανε βασανισμένα κτηνοτρόφος ο ένας, εργολάβος ο άλλος σημαδεμένοι μια ζωή από την λαίλαπα που συνεπήρε τα όνειρα και τα νιάτα μια και δύο γενιών. Αν τα κατορθώματα δύο ανθρώπων ήταν τέτοια φαντάζομαι αυτοί που έλειψαν ένθεν και ένθεν σε ξερονήσια, πείνες , αδενοπάθειες, μεταναστεύσεις και αστυφιλίες πόσος ανθρώπινος πλούτος μας έλειψε στο μικρό πικρό μας σπίτι την πατρίδα μας. Τόσο που ακόμα φορτώνουμε καραβιές οικονομικών μεταναστών ανέλεγκτα, θέλγει ο πληθωρισμός του τόπου σε ομορφιά και ωραίο ταξίδι ζωής, πηγή ονείρου και της ανάγκης.
Διόνυσος
3-5-06.
Έζησαν στις δυο αντίθετες όχθες του ίδιου ποταμού, πολέμησαν άγρια μεταξύ τους, γόνοι της ίδιας πέτρινης μήτρας μισήθηκαν όσο κανείς και όμως δεν ανταμώθηκαν ποτέ. Η τύχη τάφερε έτσι τα νεαρά παλικάρια από την Αρκαδία και την ορεινή Ναυπακτία στη Γερμανοκρατούμενη χώρα μας το 1942 να διαλέξουν διαφορετικό στρατόπεδο, να επιβιώσουν νάχουν μνήμες πλούσιες από κατορθώματα και να καλογεράσουν ώστε ο κύκλος να κλείσει σχεδόν φυσιολογικά σε ώριμες ηλικίες. Ο καπετάν Πασχάλης , από τους τελευταίους αντάρτες της Πελοποννήσου κυνηγημένος μετά από μπλόκο επιχειρεί ηρωική έξοδο πέφτει τραυματίας σε φορτωμένο ποταμό, απαγκιάζει σε σπηλιά παρέα με ένα φίδι μισοναρκωμένο από την χειμερία νάρκη του. Εκεί που η αγριότητα των ανθρώπων τους κυνηγούσε παντού, ένα άγριο θεριό τον φιλοξένησε δίπλα του χωρίς να τον πειράξει για 32 ημέρες, έλεγε και αναστέναζε για της μέρες που χάραξαν ένα πληγιασμένο κορμί για μιά ολάκερη ζωή.
Ο καπετάν Φρίξος πιλότος του στρατηγείου της Μέσης Ανατολής έτσι για ένα καπρίτσιο είναι, ήταν πιά, ο μοναδικός Έλληνας που το 1945 βομβάρδισε με εκπαιδευτική τορπίλη και γαλάζια μπογιά Αμερικάνικο αεροπλανοφόρο, πριν τον πάρει κανείς σύμμαχος μυρουδιά. Του στέρησαν δύο βαθμούς τον έστειλαν στο ανοιχτό μέτωπο του εμφυλίου που κατερρίφθη αργότερα έξω από την Καστοριά. Επέζησε από θαύμα ένα άλλο πληγιασμένο κορμί να μεταφέρει ένα πολυμήχανο και πάντα θυμωμένο μυαλό.
Εκπρόσωποι παλικάρια του ίδιου λαού, ζήσανε βασανισμένα κτηνοτρόφος ο ένας, εργολάβος ο άλλος σημαδεμένοι μια ζωή από την λαίλαπα που συνεπήρε τα όνειρα και τα νιάτα μια και δύο γενιών. Αν τα κατορθώματα δύο ανθρώπων ήταν τέτοια φαντάζομαι αυτοί που έλειψαν ένθεν και ένθεν σε ξερονήσια, πείνες , αδενοπάθειες, μεταναστεύσεις και αστυφιλίες πόσος ανθρώπινος πλούτος μας έλειψε στο μικρό πικρό μας σπίτι την πατρίδα μας. Τόσο που ακόμα φορτώνουμε καραβιές οικονομικών μεταναστών ανέλεγκτα, θέλγει ο πληθωρισμός του τόπου σε ομορφιά και ωραίο ταξίδι ζωής, πηγή ονείρου και της ανάγκης.
Διόνυσος
3-5-06.
Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011
Τώρα μιλάμε εμείς
Τώρα μιλάμε εμείς! Κάλεσμα για πανευρωπαϊκό ξεσηκωμό στις 5 Ιουνίου
Από τις 25 Μαϊου, χιλιάδες πολίτες έχουμε κατακλύσει τις πλατείες όλης της χώρας διεκδικώντας να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Έχουμε διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, αλλά μάς ενώνουν η αγανάκτηση για όσα συμβαίνουν καθώς και ο πόθος μας για δικαιοσύνη, ισότητα και αξιοπρέπεια. Είμαστε διαφορετικοί, αλλά είμαστε και θα μείνουμε όλοι μαζί ενωμένοι!
Ταυτόχρονα, ανάλογες κινήσεις γίνονται παντού στην Ευρώπη. Την Κυριακή 5 Ιουνίου συντονίζουμε πανευρωπαϊκά το βηματισμό μας και δίνουμε ραντεβού στις 6:00 στο Σύνταγμα , σε όλες τις πλατείες της χώρας, και παντού στην Ευρώπη . Πρέπει να ακουστεί παντού δυνατά η φωνή μας:
-γιατί δεν μπορεί να θυσιάζονται ολόκληροι λαοί για να μη ζημιωθούν οι δανειστές- το χρέος δεν είναι δικό μας και δεν θα το πληρώσουμε,
-γιατί αυτό το πολιτικό σύστημα που κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους, δεν μπορεί πια να αποφασίζει για μας χωρίς εμάς και πρέπει να ανατραπεί,
-γιατί θέλουμε να ζούμε με αξιοπρέπεια από την εργασία μας, χωρίς τη διαρκή τρομοκρατία της ανεργίας.
-γιατί πρέπει να τιμωρηθούν όσοι λεηλάτησαν το δημόσιο πλούτο.
-γιατί η δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία είναι αναφαίρετα δικαιώματα όλων,
-γιατί το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα δεν πρέπει να περάσει.
Η οργανωμένη παραπληροφόρηση δεν μας φοβίζει. Θα μείνουμε στις πλατείες μέχρι να φύγουν και να μην επιστρέψουν με άλλο προσωπείο όλοι όσοι δημιούργησαν το σημερινό αδιέξοδο: ΔΝΤ, Μνημόνια, τρόικα, κυβερνήσεις, τράπεζες και όσοι μάς εκμεταλλεύονται. Θα συνεχίσουμε να διαδηλώνουμε ενωτικά και συλλογικά μέχρι "Ταραχή να πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα να υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου"
Άμεση δημοκρατία τώρα!
Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-2 Ιούνη 2011
Η φωτό είναι από το Μαυρο γάτο. Kαι από τον antistaChef.
Από τις 25 Μαϊου, χιλιάδες πολίτες έχουμε κατακλύσει τις πλατείες όλης της χώρας διεκδικώντας να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Έχουμε διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, αλλά μάς ενώνουν η αγανάκτηση για όσα συμβαίνουν καθώς και ο πόθος μας για δικαιοσύνη, ισότητα και αξιοπρέπεια. Είμαστε διαφορετικοί, αλλά είμαστε και θα μείνουμε όλοι μαζί ενωμένοι!
Ταυτόχρονα, ανάλογες κινήσεις γίνονται παντού στην Ευρώπη. Την Κυριακή 5 Ιουνίου συντονίζουμε πανευρωπαϊκά το βηματισμό μας και δίνουμε ραντεβού στις 6:00 στο Σύνταγμα , σε όλες τις πλατείες της χώρας, και παντού στην Ευρώπη . Πρέπει να ακουστεί παντού δυνατά η φωνή μας:
-γιατί δεν μπορεί να θυσιάζονται ολόκληροι λαοί για να μη ζημιωθούν οι δανειστές- το χρέος δεν είναι δικό μας και δεν θα το πληρώσουμε,
-γιατί αυτό το πολιτικό σύστημα που κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους, δεν μπορεί πια να αποφασίζει για μας χωρίς εμάς και πρέπει να ανατραπεί,
-γιατί θέλουμε να ζούμε με αξιοπρέπεια από την εργασία μας, χωρίς τη διαρκή τρομοκρατία της ανεργίας.
-γιατί πρέπει να τιμωρηθούν όσοι λεηλάτησαν το δημόσιο πλούτο.
-γιατί η δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία είναι αναφαίρετα δικαιώματα όλων,
-γιατί το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα δεν πρέπει να περάσει.
Η οργανωμένη παραπληροφόρηση δεν μας φοβίζει. Θα μείνουμε στις πλατείες μέχρι να φύγουν και να μην επιστρέψουν με άλλο προσωπείο όλοι όσοι δημιούργησαν το σημερινό αδιέξοδο: ΔΝΤ, Μνημόνια, τρόικα, κυβερνήσεις, τράπεζες και όσοι μάς εκμεταλλεύονται. Θα συνεχίσουμε να διαδηλώνουμε ενωτικά και συλλογικά μέχρι "Ταραχή να πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα να υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου"
Άμεση δημοκρατία τώρα!
Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-2 Ιούνη 2011
Η φωτό είναι από το Μαυρο γάτο. Kαι από τον antistaChef.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)