ΛΑΚΩΝΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥ ΠΑΙΚΤΗ

(Πεκίνο: «θα αγνοήσουμε περαιτέρω κινήσεις δασμών των ΗΠΑ») Η Κίνα, δεν θα παίξει το παιχνίδι της Αμερικάνικης αυτοκρατορίας. Φτιάχνει καινούργιο παιχνίδι.. (Lupo di mare / kοmmοn. gr) ---- Πώς η Κίνα με ένα «ψιθύρισμα» τερμάτισε τον εμπορικό πόλεμο της Αμερικάνικης αυτοκρατορίας - Αυτό συνέβη χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς σκηνοθετημένη συνέντευξη Τύπου. Με μια μόνο ήρεμη δήλωση ενός υπαλλήλου της επιτροπής τελωνειακού δασμολογίου του Πεκίνου: «Οι δασμοί στα αμερικανικά αγαθά θα αυξηθούν στο 125% – και αυτή θα είναι η τελική μας προσαρμογή. Ανεξάρτητα από τις μελλοντικές ενέργειες των ΗΠΑ, η Κίνα δεν θα ανταποκρίνεται πλέον». Στην Ουάσιγκτον, το εξέλαβαν σαν χειρονομία παραχώρησης. Στην πραγματικότητα; Το Πεκίνο απομακρύνθηκε από την τελευταία «αυτοκρατορική» μόχλευση που είχε απομείνει στην Ουάσιγκτον. Η χαοτική διοίκηση Τραμπ, «πουλάει» τους δασμούς σαν ένα είδος οικονομικού πατριωτισμού, σαν ένα είδος σκληρής διαπραγμάτευσης. Αλλά οι δασμοί είναι η τελευταία λύση μιας παρακμάζουσας αυτοκρατορίας που δεν παράγει, δεν ανταγωνίζεται, δεν καινοτομεί, αλλά έχει την άποψη ότι μπορεί ακόμα να υπαγορεύει τους δικούς της όρους. Η τελευταία κίνηση του Τραμπ, που επέβαλε ένα δασμό της τάξης του 145% στα κινεζικά προϊόντα, είχε ως στόχο να ελεγχθεί δυναμικά η κυριαρχία της Κίνας. Το Πεκίνο περίμενε, ανάλυσε τέλεια τα δεδομένα και μετά πάγωσε τον πίνακα ανακοινώσεων. «Δεν υπάρχει πιθανότητα της αποδοχής από την Κίνα αγοράς αγαθών από τις ΗΠΑ». Μετάφραση: «Δεν σας χρειαζόμαστε πια». Έτσι οι ΗΠΑ αποκόπηκαν de facto από την κολοσσιαία κινεζική αγορά. Αυτό δεν είναι αποκλιμάκωση. Αυτό είναι απο-δολαριοποίηση στην πράξη. Είναι γεωοικονομικό aikido, χρησιμοποιώντας την επιθετικότητα της αυτοκρατορίας για να επιταχύνει την διάλυση της με αυτό. Η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να πιστεύει σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει πια. Πιστεύει ότι μπορεί να υπαγορεύει όρους εμπορίου ενώ έχει ελλείμματα τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Απειλεί το δρόμο της βιομηχανικής κινεζικής φερεγγυότητας ενώ την ίδια στιγμή τα δικά της εργοστάσια σκουριάζουν, και το πιο τραγικό είναι ότι πιστεύει επίσης ότι η Κίνα θα ανέχεται για πάντα κάθε οικονομικό πόλεμο μόνο και μόνο για να διατηρήσει την πρόσβαση στα ράφια της Walmart (της μεγαλύτερης πολυεθνικής εταιρίας λιανικής πώλησης στον κόσμο) και στα ομόλογα του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, ομόλογα που αποτελούν μια εν δυνάμει ωρολογιακή βόμβα για την παρακμάζουσα αυτοκρατορία. Αλλά αυτός ο κόσμος έχει ολοκληρωτικά χαθεί.

Η Κίνα έχει αναπροσανατολίσει έγκαιρα το εμπόριο της μέσω του δόγματος Belt & Road. Είναι οχυρωμένη σε νομισματικές συμμαχίες με τους BRICS+, και επενδύει σε όλο τον πολυπληθή παγκόσμιο Νότο. Το πιο σημαντικό είναι ότι έχει μετατοπιστεί μακριά από την εξάρτηση από τις δυτικές εξαγωγές. Έτσι, το Πεκίνο όταν λέει «θα αγνοήσουμε περαιτέρω κινήσεις δασμών των ΗΠΑ», δεν είναι κίνηση παραχώρησης με περιττούς θεατρινισμούς, αλλά μία λακωνική δήλωση κυρίαρχου παίκτη. Αυτός είναι ο απολογισμός μιας αυτοκρατορίας που χτίστηκε πάνω στον οικονομικό παρασιτισμό και όχι στην δική της παραγωγή. Η Αμερική δεν έχει τα εργαλεία για να κερδίσει έναν τέτοιας έκτασης εμπορικό πόλεμο. Γιατί δεν φτιάχνει πια τα απαιτούμενα εργαλεία γι’ αυτή την δουλειά. Η Wall Street υπονόμευσε με τις χρηματιστηριακές φούσκες τη βιομηχανική της βάση των ΗΠΑ. Παράλληλα η εργασία απελευθερώθηκε για σειρά δεκαετιών με μεταφορά της εγχώριας βιομηχανικής της παραγωγής σε εξωτερική ανάθεση. Έτσι σταδιακά οι υποδομές κατέρρευσαν ενώ την ίδια περίοδο 10 τρισεκατομμύρια δολάρια εξανεμίστηκαν σε άσκοπους πολέμους για πάντα. Οι δασμοί της τάξης 145% του Τραμπ δεν είναι η εφαρμογή μιας κάποιας καλοσχεδιασμένης οικονομικής πολιτικής, αλλά το σύμπτωμα μιας αυτοκρατορίας σε τελευταίο στάδιο παρακμής. Η δύναμη της αντίδρασης του Πεκίνου δεν είναι η επιβολή δασμών, είναι η άρνηση να απαντήσει ξανά, χωρίς καμία κλιμάκωση. Φίλε αναγνώστη μην πανικοβάλλεσαι με αυτά που διαδραματίζονται. Απλά είναι ένα καθαρό μήνυμα προς τον παγκόσμιο Νότο που το Πεκίνο τού λέει: «Δεν θα παρασυρθούμε από το χάος που δημιουργεί η Ουάσινγκτον. Δεν θα τσακωθούμε για ένα σπίτι που καίγεται. Θα φτιάξουμε καινούριο». Είναι ένδειξη συνδυασμού δύναμης και ωριμότητας. Γι’ αυτό αφήστε τις ΗΠΑ να απομονωθούν, με το να δασμολογούν ξανά και ξανά τις δικές τους αλυσίδες εφοδιασμού μέχρι να ματώσουν την σωματοποιημένη κοινωνία τους. Στο μεταξύ το Πεκίνο θα εμπορεύεται με το γουάν με την παγκόσμια πλειοψηφία, ενώ η Αμερική θα τιμολογεί την ασχετοσύνη. Οι αγορές έχουν χάσει σχεδόν 6 τρισεκατομμύρια δολάρια καθαρά από τον Φεβρουάριο, παρά τις σύντομες χρηματιστηριακές ανακάμψεις. Η Wall Street ξέρει ότι δεν είμαστε στο έτος 2001. Η Κίνα δεν δειλιάζει. Τώρα κατέχει τα κλειδιά για σπάνιες γαίες, τεχνολογία μπαταρίας και ημιαγωγούς. Αλλά ας δούμε ποιος πραγματικά κατέστρεψε τις βιομηχανίες της Αμερικής. Είναι η Κίνα; Ή η Goldman Sachs; Ποιος λεηλάτησε συντάξεις, ποιος μετέτρεψε την στέγαση σε τροφή των αμοιβαίων κεφαλαίων και ποιος ξόδεψε τρισεκατομμύρια σε πολέμους για να θησαυρίζουν οι κολοσσοί όπως η Raytheon και η BlackRock; Η πραγματική κλοπή δεν έγινε από το Πεκίνο. Αυτή έγινε στις αίθουσες συνεδριάσεων τραπεζιτών, στις αίθουσες δεξαμενών σκέψης και στις αίθουσες της Αμερικανικής Γερουσίας κάτω από τα ιερά λάβαρα των «ελεύθερων αγορών» και της «ασφάλειας». Αυτή την χρονική στιγμή δεν πραγματοποιείται η κορύφωση ενός εμπορικού πολέμου. Στην κυριολεξία είναι το τέλος της ψευδαίσθησης, ότι οι ΗΠΑ μπορούν να εγκρίνουν, να δασμολογούν και να εκφοβίζουν. Από εδώ και πέρα η Κίνα, δεν θα παίξει το παιχνίδι της Αμερικάνικης αυτοκρατορίας. Φτιάχνει καινούργιο παιχνίδι, χωρίς την εκτόξευση απειλών, χωρίς εκτοξεύσεις καταστροφικών βομβών, αλλά με πραγματικό εμπόριο και με συμμάχους που δεν χρειάζονται απειλές για να μείνουν πιστοί.

Το στοίχημα της Κίνας Σιώτος Γιάννης

Το στοίχημα της Κίνας Σιώτος Γιάννης | δημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ 10.03.2016 Το στοίχημα της Κίνας Του Γιάννη Σιώτου Τα στοιχεία είναι πραγματικά εντυπωσιακά και συνεχώς φέρνουν στη σκέψη κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου ένα ερώτημα: Είναι τελικά η κινεζική οικονομία τόσο ισχυρή όσο φαίνεται ή μήπως η επόμενη μέρα, μετά το τέλος της φθηνής εργασίας, είναι ένα ξεφούσκωμα που θα απειλήσει όχι μόνο την ίδια, αλλά και την παγκόσμια οικονομία; Ή μήπως μια επιδείνωση της κινεζικής οικονομίας θα ανοίξει νέα γεωπολιτικά μέτωπα σε όλο τον κόσμο; Αν μελετήσει κανείς τα οικονομικά στοιχεία, σίγουρα οδηγείται σε αντιφατικά συμπεράσματα. Από τη μία πλευρά, η οικονομία της Κίνας, παρά την επιβράδυνση, εξακολουθεί να εμφανίζει εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης. Πριν από λίγες μέρες, κατά την έναρξη των εργασιών του Εθνικού Λαϊκού Κογκρέσου, ο Κινέζος πρωθυπουργός Λι Κετσιάνγκ μπορεί να υποβάθμισε τις προβλέψεις για την ανάπτυξη της κινεζικής οικονομίας σε 6,5% έως 7%, αλλά, παρ' όλα αυτά, οι ρυθμοί μεγέθυνσης εξακολουθούν να είναι εντυπωσιακοί, συγκρινόμενοι με όλες τις μεγάλες οικονομίες του πλανήτη. Έτσι, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) για το 2015, έφθασε τα 67.700 δισεκατομμύρια γουάν (10.380 δισεκατομμύρια δολάρια). Ο τομέας των υπηρεσιών συνέβαλε 50,5% και αυτή είναι η πρώτη φορά που οι υπηρεσίες αντιπροσώπευαν περισσότερο από το ήμισυ του ΑΕΠ.

Την ίδια στιγμή, η κινεζική κυβέρνηση σχεδιάζει την εφαρμογή ενός προγράμματος τόνωσης της οικονομίας, με στόχο τη δημιουργία 10 εκατ. νέων θέσεων εργασίας. Στο πλαίσιο αυτό, οι επενδυτικές δαπάνες της κεντρικής κυβέρνησης θα ανέλθουν σε 500 δισεκατομμύρια γουάν (77 δισεκατομμύρια δολάρια), ενώ σε εθνικό επίπεδο οι δαπάνες για την κατασκευή σιδηροδρόμων θα υπερβούν τα 800 δισεκατομμύρια γουάν (σχεδιάζεται η κατασκευή μιας δεύτερης σιδηροδρομικής σύνδεσης του Θιβέτ με άλλα μέρη της χώρας) και για την οδοποιία τα 1.650.000.000.000 γουάν. Επίσης, η Κίνα θα αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες της κατά 7,6 % το 2016, δηλαδή λιγότερο από ό,τι τα προηγούμενα έτη. Πρόκειται για τη μικρότερη ποσοστιαία αύξηση της τελευταίας εξαετίας. Τέλος, τα συναλλαγματικά αποθέματα της Κίνας εξακολουθούν να είναι τα μεγαλύτερα στον κόσμο, αν και μειώθηκαν σε 3.200 δισεκατομμύρια δολάρια (2.940 δισεκατομμύρια ευρώ) τον Ιανουάριο. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν και τα άσχημα νέα. Οι πιέσεις στη χρηματιστηριακή αγορά αλλά και την αγορά ακινήτων εξακολουθούν να υφίστανται. Παράλληλα, τον Φεβρουάριο, σε ετήσια βάση, οι εξαγωγές της Κίνας υποχώρησαν κατά 25,4%, στα 126.100 εκατομμύρια δολάρια (115 δισεκατομμύρια ευρώ), εξέλιξη που υποδηλώνει τα σημαντικά προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου. Η πτώση ήταν μεγαλύτερη από ό,τι είχαν προβλέψει οι οικονομολόγοι, καθώς οι επιπτώσεις από την αδύναμη ζήτηση που προέρχεται από τις μεγάλες διεθνείς αγορές έχουν επηρεάσει τις κινεζικές μεταποιητικές επιχειρήσεις τους τελευταίους οκτώ μήνες. Τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν την Τρίτη έδειξαν επίσης ότι οι εισαγωγές μειώθηκαν κατά 13,8%, σε 93,6 δισεκατομμύρια δολάρια (85 δισεκατομμύρια ευρώ). Σημειώνεται ότι κάμψη των εισαγωγών καταγράφεται τους τελευταίους 16 μήνες. Ταυτόχρονα, το δημόσιο χρέος έφθασε στο 40,6% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος στο τέλος του 2015, από 32,5% το 2012, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Moody's .

Αλλά υπάρχουν κι άλλοι κακοί αριθμοί. Η συνολική χωρητικότητα των φορτίων που μεταφέρονται μέσω σιδηροδρόμου στο εσωτερικό της χώρας μειώθηκε κατά 4,7% το 2014 και 10,5% το 2015. Τον Δεκέμβριο του 2015 παρατηρήθηκε 15% μείωση της χωρητικότητας, έναντι του Δεκεμβρίου 2014, μια μείωση σε ετήσια βάση που διατηρήθηκε σταθερή για αρκετούς μήνες. Οι εξαγωγές της Κίνας μειώθηκαν επίσης κατά 2,8% μεταξύ 2014 και 2015. Ο Δείκτης Υπευθύνων Προμηθειών (purchasing managers' index, PMI) έχει κολλήσει κάτω από το 50, υποδεικνύοντας μια μακροπρόθεσμη συρρίκνωση της μεταποιητικής δραστηριότητας. Τα έσοδα από τον φόρο προστιθέμενης αξίας στην Κίνα (ΦΠΑ) αυξήθηκαν κατά το πενιχρό ποσοστό του 0,8% το 2015. Όλα αυτά τα στοιχεία ενισχύουν την άποψη που τον τελευταίο καιρό διατυπώνεται όλο και πιο ηχηρά: το μόνο πράγμα που διατηρεί την κινεζική οικονομία στη ζωή είναι οι κρατικές δαπάνες. Ως μέρος του τελευταίου προγράμματος (οικονομικής) τόνωσης στον κόσμο, οι δαπάνες του Πεκίνου αυξήθηκαν κατά ένα επίσημα αναγνωρισμένο ποσοστό του 15,8% το 2015, φέρνοντας το επίσημο έλλειμμα του προϋπολογισμού της κυβέρνησης ως το 2,3% του ΑΕΠ. Η αύξηση των δαπανών ήταν ακόμη υψηλότερη προς το τέλος του 2015, φτάνοντας το 36% από έτος σε έτος τον Οκτώβριο του 2015. Το σύνολο περιλαμβάνει τόσο τις κεντρικές δαπάνες όσο και τις δαπάνες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά όχι τα στοιχεία εκτός προϋπολογισμού, τις δαπάνες από κρατικές επιχειρήσεις ή τα με ευνοϊκούς όρους δάνεια που πραγματοποιούνται από κρατικές τράπεζες.

Αποτέλεσμα αυτών των αντιφατικών και αλληλοσυγκρουόμενων στοιχείων είναι ότι οι προβλέψεις των πιο έγκυρων οικονομικών ινστιτούτων και αναλυτών εμφανίζουν μεταξύ τους χαοτικές διαφορές. Μια δημοσκόπηση του CNN σε οικονομολόγους της βιομηχανίας έδειξε ανάπτυξη για το 6,5% στο 2016. Το ΔΝΤ μιλά για 6,3%. Υπάρχουν όμως και πολλοί σκεπτικιστές. Η Barclay's λέει ότι δεν θα υπερβεί το 6%, η Citi το 5% και το συνεχώς απαισιόδοξο Conference Board περιμένει την ανάπτυξη μόλις στο 3,7% το 2016! Ακόμα και το ΔΝΤ, που για πολλούς απέτυχε να έρθει σε πλήρη συμφωνία με τις μεγάλες ανισορροπίες στην κινεζική οικονομία, έχει αρχίσει να επανεκτιμά τη στρατηγική του. Στις ετήσιες εκθέσεις του Ταμείου για την Κίνα γίνονται προειδοποιήσεις σχετικά με τα ιδιαίτερα μακροοικονομικά προβλήματα που έχουν ήδη αρχίσει να ταράζουν τις παγκόσμιες αγορές. Το ΔΝΤ κάλεσε τις κινεζικές αρχές να προσεγγίσουν την οικονομική απορρύθμιση προσεκτικά, τονίζοντας τη σημασία της προσεκτικής αλληλουχίας των μεταρρυθμίσεων και την τοποθέτηση σκληρών δημοσιονομικών περιορισμών για τις επιχειρήσεις πριν ανοίξουν τις (κινεζικές) αγορές. Παρ'όλα αυτά, το Ταμείο εξακολουθεί να θεωρείται από κάποιους ως ένας διαφημιστής των μεταρρυθμίσεων της αγοράς που οδήγησαν στη σημερινή κρίση της Κίνας. Σε κάθε περίπτωση, όλοι συμφωνούν ότι η κινεζική ατμομηχανή "αγκομαχεί". Σε αυτό που διατυπώνονται αμφιβολίες είναι αν αυτό το αγκομαχητό μπορεί να σημαίνει "κλατάρισμα" ή πρόκειται για μια ελεγχόμενη κατάσταση. Και οι επιπτώσεις από αυτές τις δύο εντελώς διαφορετικές καταστάσεις μπορεί να έχουν καταλυτικές επιπτώσεις όχι μόνο στην Κίνα, αλλά και στην παγκόσμια οικονομία. Για να το κατανοήσει κανείς αυτό, δεν έχει παρά να μελετήσει τα στοιχεία του διεθνούς εμπορίου και τον βαθμό της εξάρτησης της οικονομίας της Ε.Ε., αλλά και των ΗΠΑ από τον κινεζικό δράκο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η κορυφαία εμπορική εταίρος της Κίνας, ενώ οι ΗΠΑ ακολουθούν στη δεύτερη θέση. Οι εξαγωγές προς αυτές τις μεγάλες αγορές μειώθηκαν σχεδόν κατά 11%.

Εξίσου ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο η κινεζική ηγεσία θα αντιμετωπίσει την κρίση. Η συνταγή της σταθεροποίησης είτε μέσω δημοσιονομικών ελλειμμάτων είτε μέσω πιστώσεων είναι στον αντίποδα της σύγχρονης ορθόδοξης οικονομικής γραμμής, που θέλει τις κρίσεις να αντιμετωπίζονται με απόλυτη δημοσιονομική και νομισματική πειθαρχία. Αν στην πράξη φανεί ότι ο κινεζικός δρόμος αποδειχθεί -για ακόμα μία φορά- αποτελεσματικός, τότε το δυτικό νεοφιλελεύθερο οικονομικό δόγμα θα δεχτεί ένα συντριπτικό κτύπημα. Στην αντίθετη περίπτωση, μπορεί οι οπαδοί του νεοφιλελευθερισμού να πανηγυρίζουν επειδή η "θρησκεία" τους επικράτησε, αλλά τα δεινά που θα ακολουθήσουν για την παγκόσμια οικονομία θα είναι τόσο μεγάλα, ώστε αυτοί οι πανηγυρισμοί να χαθούν μέσα στις οιμωγές μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Ακόμα ένα στοιχείο που παρουσιάζει τεράστιο, πολιτικό αυτή τη φορά ενδιαφέρον, είναι αν για την κινεζική ηγεσία αρκεί το σημερινό αυταρχικό μοντέλο διακυβέρνησης για να τιθασεύσει τις αντιδράσεις που σίγουρα θα προκληθούν από τα προγράμματα περικοπών που έχει αναγγείλει και από την επιβράδυνση της οικονομίας, που σίγουρα θα επηρεάσει τόσο το επίπεδο των αποδοχών όσο και το ύψος των κοινωνικών παροχών. Θα προχωρήσει σε ακόμα μεγαλύτερο αυταρχισμό; Θα προσπαθήσει να στρέψει το ενδιαφέρον στα γεωπολιτικά μέτωπα που έχει ανοίξει –και δεν είναι λίγα-ενισχύοντας τον εθνικισμό; Θα αποπειραθεί να αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις, με φιλελευθεροποίηση;

Σε κάθε περίπτωση, οι περιπέτειες της Κίνας τα αμέσως επόμενα χρόνια θα είναι μια διαρκής οικονομική και πολιτική πρόκληση τόσο για την ίδια όσο και για ολόκληρο τον πλανήτη.

ΟΙ ΦΩΤΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΖΥΡΙΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΜΕ ΤΑΞΙΔΙ

Μια ιστορία για επιλογές διεξόδων

Check out this SlideShare Presentation: Η χώρα μπορεί να μοιάζει με μια κόρη.Η λαϊκή σοφία της ανατολής εμπλουτισμένη από κινεζικές εντυπωσιακές φωτό. Η ιστορία για δυό βότσαλα μεταγλωττισμένη.

A story about two pebbles

View more presentations from Dennis Labadarios.

Αγώνες ηθικοί και παραιτήσεις απο το μέλλον

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Το μέλλον είναι το παρόν για το οποίο φροντίσαμε χθες
(Ανάλεκτα, Κομφούκιος 551– 479 π.Χ )


Ο Κομφούκιος θεωρείται από πολλούς ο Σωκράτης της Ασίας.Ήταν στοχαστής, δάσκαλος και αξιωματούχος (Kǒng Fūzǐ) και επηρέασε την φιλοσοφία όλης της Ανατολική Ασίας. Έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο προσωπικό ήθος και την κρατική ηθική. Διορίστηκε Υπουργός δημόσιων έργων και ακόλουθα Υπουργός Δικαιοσύνης όταν ήταν μόλις 50 ετών. Όταν , με τις διατυπωμένες θεωρίες για την ηθική στη πολιτική, προσέβαλε κάποια μέλη της αριστοκρατίας της Λου τo πλήρωσε ακριβά .Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη θέση του και εξορίστηκε.

Δεν εγκατέλειψε τα πiστευω του. Συνέχισε να διατυπώνει την θεωρία του μπροστά στους χιλιάδες μαθητές του μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Καθοδήγησε πνευματικά πολλούς ανθρώπους τόσο όσο ζούσε αλλά και μετά τον θάνατο του.
Πολλές φορές στην ζωή βρίσκεσαι μπροστά σε ένα σταυροδρόμι και πρέπει ,σε λίγα λεπτά, να αποφασίσεις ποια οδό θα ακολουθήσεις. Με γνώμονα την δική σου μελλοντική εξέλιξη καλείσαι να κάνεις την καλύτερη επιλογή.

Όταν δεν ξέρεις που θέλεις να πάς όλοι οι δρόμοι σου φαίνονται σωστοί. Θυμάσαι όμως ότι κρατώντας μία κατεύθυνση απομακρύνεσαι οριστικά από την άλλη. Ξέρεις ότι μερικές ευκαιρίες θα σου δοθούν μόνο μία φορά στην ζωή. Σου.

Η αυτογνωσία είναι καλός σύμβουλος αλλά…την διαθέτεις; ΄Έκατσες ποτέ να μιλήσεις με τον εαυτό σου και να τον ρωτήσεις:

τι θέλω από την ζωή μου; Τι όνειρα κάνω και με πόσες θυσίες θα τα κάνω πραγματικότητα; Η απόφαση είναι ολοκληρωτικά δική σου. Με τα υπέρ και τα κατά, που συνεπάγονται αυτής της απόφασης, το μέλλον σου θα αλλάξει. Οι συνέπειες (καταστροφικές ή ευεργετικές )θα επιβαρύνουν εσένα και τους γύρω σου.

Πόση ωριμότητα και πνευματική διαύγεια διαθέτεις για να προβλέψεις ότι από αυτήν την απόφαση θα κριθεί η ζωή σου; Όταν αυτοί οι προβληματισμοί σχετίζονται μόνο με την εξέλιξη σου, οι συνέπειες θα επιβαρύνουν ένα περιορισμένο αριθμό ανθρώπων.
Τι γίνεται όμως όταν η απόφασή σου θα επηρεάσει ένα κίνημα, ένα κόμμα, μία χώρα ;Τι γίνεται με αυτούς που σε ξεχώρισαν; Εμπιστεύτηκαν τα λεγόμενα σου ,το πρόγραμμά σου; Πως μπορείς να απογοητεύσεις τόσο πολύ αυτούς που σε ψηφίσανε; Οι αλυσιδωτές αντιδράσεις σε συνδυασμό με αρκετά πολιτικά γεγονότα θα φανούν στο μέλλον του κινήματος, του κόμματος ,της χώρας. Καλά τα λέει ο Κομφούκιος πως το μέλλον είναι το παρόν για το οποίο φροντίσαμε χθες
Η πολιτική ωριμότητα ,η ρεαλιστική αντίληψη για το πολιτικό γίγνεσθαι και κυρίως η γνώση της ανθρώπινης φύσης θα είναι οι καλύτεροι σύμβουλοι ενός πολιτικού άντρα.

Σχετικά

1. Κύρκου παραληρημα Η ναφθαλίνη ήταν ληγμένη;; του Διονύση Ελευθεράτου

2. Ο Συριζα δεν μπόρεσε να υπερβεί τις δυνατότητες και τα προβλήματα της Ευρωπαικής Αριστεράς του Γιάννη Μπασκόζου

3. Επανίδρυση της Αριστεράς;; του Μωυσή Λίτση

4. Μετεκλογικό τοπίο. Αναστατωμένος ο ΣΥΝ. Ψύχραιμος ο ΣΥΡΙΖΑ.

του Τάσου Αναστόπουλου

5. Για την παραίτηση του Αλέκου του Ανδρέα Ρουμελιώτη.

6.

Πέρασμα στο Yangtze, China.

Check out this SlideShare Presentation:

πέρασμα στο γιαγκ τσε

View more presentations from Dennis .