Γιώργος Δελαστίκ: «Λάθος συνταγή» ομολογεί το ΔΝΤ και ζητάει... κατασχέσεις σπιτιών! 11/07/2013 - 14:26   Αφού τα κίνητρα των Ευρωπαίων ήταν όχι η σωτηρία της Ελλάδας, αλλά η προστασία των δικών τους...

Αφού τα κίνητρα των Ευρωπαίων ήταν όχι η σωτηρία της Ελλάδας, αλλά η προστασία των δικών τους, ιδιωτικών τραπεζών, το Μνημόνιο αποκλείεται εξ ορισμού να οδηγούσε σε ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας. του Γιώργου Δελαστίκ Τα «Επίκαιρα» το έγραφαν από την αρχή, αλλά τώρα το ομολογούν και οι ίδιοι. Το Μνημόνιο απέτυχε παταγωδώς, γιατί η συνταγή ήταν από την αρχή λανθασμένη, υποστηρίζει το ΔΝΤ στην τελευταία –απόρρητη δήθεν– έκθεσή του για την Ελλάδα, η οποία αρχικά δημοσιεύτηκε στον Τύπο και στη συνέχεια δημοσιοποιήθηκε και επίσημα. Στόχος του Μνημονίου δεν ήταν η βελτίωση της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας, γιατί αυτή απαιτούσε «κούρεμα» του ελληνικού δημόσιου χρέους ευθύς αμέσως με την έναρξη του Μνημονίου, το Μάιο του 2010, παραδέχεται ανοιχτά το ΔΝΤ. Στόχος ήταν η προστασία των γερμανικών, γαλλικών και άλλων ευρωπαϊκών τραπεζών που κατείχαν ελληνικά κρατικά ομόλογα αξίας πολλών δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ και γιʼ αυτό οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, με επικεφαλής εκείνες της Γερμανίας και της Γαλλίας, αρνήθηκαν κατηγορηματικά κάθε «κούρεμα» του χρέους, ομολογεί το ΔΝΤ. Με το Μνημόνιο «αγόρασαν χρόνο» που επέτρεψε στις ευρωπαϊκές ιδιωτικές τράπεζες να ξεφορτωθούν τα ελληνικά κρατικά ομόλογα πουλώντας τα στην ΕΚΤ, η οποία εξ ορισμού τα εισπράττει στο ακέραιο της ονομαστικής τους αξίας, βγάζοντας και υπερκέρδη εις υγείαν των «κορόιδων Ελλήνων», τους οποίους υποτίθεται ότι έσωσε κιόλας! Μόλις οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες απαλλάχθηκαν από τα ελληνικά ομόλογα και με τα χρήματα των μνημονιακών δανείων εισέπραξαν τα λεφτά τους, οι ηγέτες της Ευρωζώνης επέβαλαν το επαίσχυντο «κούρεμα», αφού προηγουμένως είχε «κρατικοποιηθεί» το ελληνικό δημόσιο χρέος. Η Ελλάδα, δηλαδή, χρωστούσε πλέον στα ευρωπαϊκά κράτη και στην ΕΚΤ, όχι σε ιδιώτες. Το αποτέλεσμα ήταν ολέθριο για τους Έλληνες, οι οποίοι φορτώθηκαν το μεγαλύτερο μέρος του κόστους του «κουρέματος». Διαλύθηκαν εντελώς τα ασφαλιστικά ταμεία που είχαν τα αποθεματικά τους βάσει νόμου σε κρατικά ομόλογα, με αποτέλεσμα οι συντάξεις να πέσουν δραματικά. Χρεοκόπησε ουσιαστικά το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, το οποίο θα το πάρουν οι Γερμανοί και άλλοι Ευρωπαίοι οικονομικοί κατακτητές. «Έγκλημα κατά της Ελλάδας» Αυτή ήταν η ουσία του Μνημονίου, όπως αποκαλύπτεται από την έκθεση του ΔΝΤ. «Μια αναδιάρθρωση του χρέους από την αρχή θα ήταν καλύτερη για την Ελλάδα, αλλά δεν ήταν αποδεκτή από τους Ευρωπαίους εταίρους. Η καθυστερημένη αναδιάρθρωση του χρέους έδωσε επίσης το περιθώριο στους ιδιώτες πιστωτές να μειώσουν την έκθεσή τους και να μεταφερθεί το χρέος στον επίσημο τομέα», τονίζεται χαρακτηριστικά στην έκθεση του ΔΝΤ. «Όπως οι Σπαρτιάτες, οι Θηβαίοι, οι Θεσπιείς, έτσι και οι Έλληνες θυσιάστηκαν για να αγοράσει χρόνο η συμμαχία. Και, αντί σεβασμού, διασύρονταν από τους ιδιοτελείς Γερμανούς, Φινλανδούς, Αυστριακούς, Ολλανδούς. Ένα άθλιο επεισόδιο», γράφει οργισμένος στην Daily Telegraph του Λονδίνου ο αρθρογράφος Άμπρος Ίβανς-Πρίτσαρντ. Στη συνέχεια προχωρεί σε ολομέτωπη επίθεση συμβολικού χαρακτήρα εναντίον της Κομισιόν: «Ο επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων, Όλι Ρεν, πρέπει να παραιτηθεί για τα εγκλήματα κατά της Ελλάδας!» τονίζει απερίφραστα. «Αν ήταν υπουργός Οικονομικών ενός δημοκρατικού κράτους, σίγουρα θα είχε παραιτηθεί. (...) Κανένας από τους υπεύθυνους δεν έχει παραιτηθεί, δεν έχει χάσει ένα μεροκάματο, δεν αντιμετωπίζει καν οποιουδήποτε είδους μομφή από εκλεγμένο όργανο. Ουδείς έχει αναλάβει την ευθύνη για τα καταστροφικά λάθη που έγιναν από την ΕΕ και το ΔΝΤ στην Ελλάδα», υπογραμμίζει ο Βρετανός αρθρογράφος. «Πραξικόπημα κατά των Ελλήνων» «Καταστροφή που καμιά χώρα δεν έχει ζήσει σε καιρό ειρήνης από την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης [Σ.Σ.: της δεκαετίας του 1930]», χαρακτηρίζει τα όσα έχουν συμβεί στη χώρα μας με το Μνημόνιο ο αρθρογράφος του οικονομικού ειδησεογραφικού πρακτορείου Bloomberg Μάθιου Κλάιν. Διστακτική και επιδερμική προσέγγιση του θέματος από το γερμανικό Τύπο. «Η κριτική που ασκεί το ΔΝΤ οφείλεται στην αυξανόμενη νευρικότητα των αυτοαποκαλούμενων διασωστών, καθώς πλησιάζει η στιγμή που θα καταστεί αναπόφευκτο ένα νέο “κούρεμα” του ελληνικού χρέους», γράφει η γερμανική εφημερίδα Rheinische Post. Οι Ευρωπαίοι «περιορίστηκαν στην επιβολή λιτότητας στην Αθήνα και στη μείωση των κινδύνων για το ευρώ, ξεχνώντας με τον τρόπο αυτό την προοπτική για τους Έλληνες», γράφει η Tagesspiegel του Βερολίνου. Δεν παραλείπει όμως κι αυτή να υποστηρίξει ότι το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί στην καγκελάριο Μέρκελ είναι η έναρξη μιας συζήτησης για νέο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους τρεις μόλις μήνες πριν από τις γερμανικές βουλευτικές εκλογές που θα γίνουν το Σεπτέμβριο. Πολύ πιο σαρωτικός στην κριτική του ο Βρετανός δεξιός πολιτικός ηγέτης Νάιτζελ Φάρατζ, ο οποίος ηγείται του κινήματος για έξοδο της χώρας του από την ΕΕ. «Η Ελλάδα θυσιάστηκε στο βωμό του αποτυχημένου πειράματος του ευρώ. (...) Αυτό που είδαμε ήταν ένα πραξικόπημα εναντίον του ελληνικού λαού. (...) Η επιχειρηματικότητα της Ελλάδας αποδεκατίστηκε. Οι οικογένειές της οδηγήθηκαν στην εξαθλίωση. Τα ποσοστά αυτοκτονιών εκτοξεύθηκαν. Η ανεργία τετραπλασιάστηκε. Τα όνειρα καταστράφηκαν. Το μέλλον υποθηκεύθηκε», διακήρυξε χωρίς δισταγμούς και περιστροφές. Θυσίες χωρίς αποτέλεσμα Ευνόητο είναι πως, αφού τα κίνητρα των Ευρωπαίων ήταν όχι η σωτηρία της Ελλάδας, αλλά η προστασία των δικών τους, ιδιωτικών τραπεζών, το Μνημόνιο αποκλείεται εξ ορισμού να οδηγούσε σε ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας. Αυτό το γράφαμε από την αρχή, η ζωή το επιβεβαίωσε πέραν πάσης αμφιβολίας, αλλά το ότι το ομολογεί τώρα και το ΔΝΤ έχει τη δική του πολιτική σημασία. «Μακροοικονομικά τα αποτελέσματα [Σ.Σ.: της μνημονιακής πολιτικής που ασκείται εδώ και τρία χρόνια] ήταν πολύ κάτω από τη βάση», αναφέρεται κατηγορηματικά στην έκθεση του ΔΝΤ. «Πολύ κάτω από τη βάση»! Τελεία και παύλα. Το ΔΝΤ εξηγεί γιατί: «Η εμπιστοσύνη της αγοράς δεν αποκαταστάθηκε. Το τραπεζικό σύστημα έχασε 30% των καταθέσεών του. Η οικονομία αντιμετώπισε ύφεση πολύ μεγαλύτερη απʼ όση αναμενόταν, με εξαιρετικά υψηλή ανεργία. Το δημόσιο χρέος παρέμεινε πολύ υψηλό. (...) Οι τράπεζες επίσης αποδυναμώθηκαν από την ύφεση. (...) Ανέφικτη αποδείχτηκε η αύξηση της παραγωγικότητας». Χαράμι αποδείχθηκαν, δηλαδή, όλες οι θυσίες και τα πρωτοφανή για τις μετακατοχικές γενιές των Ελλήνων δεινά που επέφερε το Μνημόνιο στον ελληνικό λαό. Θυσίες μάταιες, χωρίς αποτέλεσμα. Θα μας πάρουν τα σπίτια! Αν, πάντως, κάποιος Έλληνας νομίζει ότι αυτή η υποτιθέμενη «κρίση ειλικρίνειας» του ΔΝΤ σημαίνει ότι αυτός ο ιδιαζόντως απεχθής διεθνής οργανισμός προτείνει χαλάρωση της λιτότητας, τότε είναι βαθιά νυχτωμένος! «Αυτή η έκθεση δεν θέτει υπό αμφισβήτηση τη γενική κατεύθυνση της πολιτικής που εγκρίθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος για την Ελλάδα», υπογραμμίζεται χωρίς περιστροφές στην παράγραφο 67 της έκθεσης αξιολόγησης του ΔΝΤ, μην αφήνοντας κανένα περιθώριο αυταπατών και παρανοήσεων. Άλλωστε, ακόμη κι αν δεν υπήρχε αυτή η κατηγορηματική δήλωση του ΔΝΤ αρκεί μια ματιά σε δύο τρία από τα μέτρα που προτείνει στην ελληνική κυβέρνηση για να συνειδητοποιήσει ότι το ΔΝΤ θέλει ακόμη πιο... άγρια λιτότητα, μέτρα μεγαλύτερης κοινωνικής βαρβαρότητας! Μέχρι το τέλος Αυγούστου πρέπει να έχει ρυθμιστεί νομοθετικά το θέμα για να αρχίσουν επιτέλους οι κατασχέσεις της πρώτης κατοικίας όσων δεν πληρώνουν κανονικά τις δόσεις των δανείων τους στις τράπεζες, απαιτεί το ΔΝΤ! Καλά, θα τρελαθούμε! Η Δεξιά του Σαμαρά θα πάρει τα σπίτια του κοσμάκη, ο οποίος θα προσεύχεται μήπως κι έρθει στην εξουσία ο... «κομμουνιστής» (!) Τσίπρας για να του δώσει πίσω το σπίτι που του πήραν οι δεξιοί, η ΕΕ και το «αμερικάνικο» ΔΝΤ! Τα ύστερα του κόσμου! Μείωση ΦΠΑ; Αύξηση! Μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση δεν ζητάει, υποτίθεται, η άθλια συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου - Κουβέλη; Ποια μείωση; Αύξηση (!) του ΦΠΑ προτείνει το ΔΝΤ στα πιο ευαίσθητα από κοινωνική σκοπιά προϊόντα και υπηρεσίες. Στα τρόφιμα, στο νερό, στο ηλεκτρικό, στα εισιτήρια των συγκοινωνιών κ.λπ., από 13% που είναι σήμερα ο ΦΠΑ, πρέπει να πάει στο 19% ή στο 21% απαιτεί το ΔΝΤ! Επιπλέον, από 6,5% που είναι σήμερα ο ΦΠΑ στα φάρμακα, στα βιβλία, στις εφημερίδες κ.λπ. να πάει κι αυτός στο 19% ή στο 21% θέλει το ΔΝΤ! Να γίνει, δηλαδή, πιο δύσκολη η αγορά τροφίμων, η πρόσβαση στο νερό που πίνουμε και πλενόμαστε, στο ρεύμα που φωτιζόμαστε και μαγειρεύουμε, στα φάρμακα που βοηθούν την υγεία των Ελλήνων. Οι φτωχοί, δηλαδή, πρέπει να πεινάνε, να ζουν μέσα στη βρώμα και τη δυστυχία, να πεθαίνουν για να αδειάζουν τη γωνιά... Αυτό το μέλλον μάς επιφυλάσσουν οι Αμερικανοί με το ΔΝΤ. Ένα μέλλον ίδιο και χειρότερο από εκείνο που προωθούν οι Γερμανοί με όπλα το ευρώ και την ΕΕ. Ο λαός μας μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης... Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ στις 13/06/2013 (Τεύχος 191)

Γερμανικό έγκλημα και τιμωρία

 

Γερμανικό έγκλημα και τιμωρία

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου - "Επίκαιρα"

Ανεξάρτητα από την έκβαση τον κυπριακού δράματος, το Βερολίνο θα πληρώσει βαρύτατο τίμημα για την αλαζονεία τον, παρασύροντας την Ευρωζώνη με τη μορφή που γνωρίζουμε σε διάλυση

Στις 21 Μαρτίου ενώ η Μέρκελ έβγαζε καπνούς απ' το "ΟΧΙ" της κυπριακής βουλής, η Βελγική L'Echo, κάτω απ' τον τίτλο "Σε αναζήτηση των υπευθύνων" έριχνε ευθύνη για τη νέα απροσδόκητη κρίση της Ευρωζώνης όχι στη Λευκωσία αλλά στο Βερολίνο.

Η σύνταξη της έγκυρης εφημερίδας δεν δίστασε μάλιστα να παρομοιάσει το γερμανικό σχέδιο προμελετημένης οικονομικής καταστροφής της νήσου με τον τούρκικο "Αττίλα". Από κει και το απόσπασμα: "Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι η Κύπρος που αντιπροσωπεύει μόλις το 0,3% της Ευρωζώνης θα αναστάτωνε τόσο την Ευρώπη και πρωτεύουσες όπως η Μόσχα και το Λονδίνο;

Οι κάτοικοι του νησιού θα θυμούνται πάντα δυο ημερομηνίες: το Σάββατο 20 Ιουλίου 1974 όταν ο τούρκικος στρατός εισέβαλε στο βόρειο τμήμα του νησιού, διχοτομώντας το σε ελληνική και τούρκικη ζώνη. Και εκείνο το άλλο Σάββατο, στις 16 Μαρτίου 2013, όταν αποφασίστηκε η δέσμευση και ο ακρωτηριασμός των καταθέσεων, ακόμη και των μικρών καταθετών. (...)

Η αμφιβολία φωλιάζει πλέον στο νου πολλών: η Ευρώπη, σε περίπτωση σοβαρών δυσκολιών οποιασδήποτε χώρας, έχει πλέον μισάνοιχτη την πόρτα για την υποχρεωτική φορολόγηση των καταθέσεων».

 

Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν το κύριο άρθρο της έγκυρης Le Soir, υπό τον ευθύβολο τίτλο «Η αμέλεια είναι ευρωπαϊκή». Αντιγράφουμε: «Η κυπριακή κρίση είναι τραγική, πρώτα για τους κατοίκους της νήσου, αλλά βαθύτερα λόγω απαξίωσης των ευρωπαϊκών αρχών. Θα ήταν βολικό να ρίξουμε την ευθύνη στους Κύπριους ηγέτες, χαρακτηρίζοντας τους -όπως κάνουν οι Βρυξέλλες- ανίκανους να υλοποιήσουν τις αποφάσεις του Eurogroup. Λάθος! Εκείνες που έσφαλαν ήταν οι ευρωπαϊκές Αρχές που επικύρωσαν ομόφωνα αυτό το σχέδιο, το οποίο υπονομεύει την εμπιστοσύνη στην Ευρωζώνη και στην ικανότητα των Ευρωπαίων ηγετών να σεβαστούν το λόγο τους. Όταν οι υπουργοί Οικονομικών (δηλαδή η Γερμανία) επιβάλλουν με τόσο αμείλικτο τρόπο οδυνηρές αποφάσεις στις "ένοχες" χώρες, θα όφειλαν πρωτίστως να αναλάβουν την ευθύνη των δικών τους λαθών. Ο κίνδυνος που απειλεί την Ευρώπη δεν είναι νομισματικός. Είναι η πλήρης έλλειψη διακυβέρνησης».

Μανιασμένο θηρίο...

Ακόμη και κάθε άλλο παρά φιλελληνικοί ή φιλοκυπριακοί κύκλοι πάγωσαν μπροστά στην εικόνα μιας Γερμανίας-μανιασμένου θηρίου, που δεν διστάζει να προκαλέσει οποιεσδήποτε καταστροφές στους γείτονες του, προκειμένου να εξοντώσει το μικρό κουνούπι που το ενόχλησε. Η Ευρωζώνη δεν μοιάζει με κοινότητα αλληλεγγύης, αλλά με «θάλαμο βασανιστηρίων του κυρίου Σόιμπλε» είχε γράψει, με αφορμή το ελληνικό δράμα, ο αρθρογράφος των Financial Times Βόλφγκανγκ Μινχάου. Με την απόφαση για την Κύπρο «η Ευρωζώνη επιστρέφει στις παλιές της συνήθειες», σχολίαζε αυτή τη φορά η σύνταξη της βρετανικής εφημερίδας, προσθέτοντας: «Αντιμέτωποι με ένα κράτος που πνίγεται, αντί να πετάξουν σωσίβιο, οι ηγέτες προτίμησαν να του δέσουν μια πέτρα στο λαιμό». Όσο για την επίσης βρετανική Daily Mail, είχε το θάρρος να ονοματίσει στον πηχυαίο πρωτοσέλιδο τίτλο της το κατ' ευφημισμόν «σχέδιο διάσωσης» που επέβαλαν οι Γερμανοί στο Eurogroup όπως πραγματικά του άξιζε: «Αυτό λέγεται ληστεία τραπεζών»!Με την απόφαση του Eurogroup, εντελώς ανεξάρτητα από το «ΟΧΙ» της κυπριακής Βουλής, οι Γερμανοί είχαν ήδη ανατινάξει το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου, ακυρώνοντας το ρόλο της ως διεθνούς χρηματοπιστωτικού κέντρου και ωθώντας τη στην κοιλάδα των δακρύων μιας βαθιάς, μακρόχρονης ύφεσης.

Σε δεύτερο χρόνο θα έρθει η προσπάθεια του Βερολίνου να βάλει χέρι στους κυπριακούς υδρογονάνθρακες και, πολύ φοβόμαστε, ένα νέο Σχέδιο Ανάν, το οποίο θα συνοδεύεται από το δέλεαρ της ανάπτυξης της τουριστικής βιομηχανίας, που υποτίθεται ότι θα απαλύνει κάπως το βίαιο ακρωτηριασμό των λαϊκών εισοδημάτων. Ακόμη κι αν πετύχει στο ακέραιο, όμως, αυτούς τους στόχους της, η Γερμανία θα πληρώσει βαρύ τίμημα για την αλαζονεία της, παρασύροντας για άλλη μια φορά ολόκληρη την Ευρώπη.

 

Αλλάζει ο χάρτης

Η κρίση χρέους που πλήττει εδώ και πέντε χρόνια την ευρωπαϊκή περιφέρεια, με τελευταίο αδύναμο κρίκο την Κύπρο, έχει ήδη αλλάξει δραματικά το γεωπολιτικό χάρτη της Ευρώπης. Επί μισό αιώνα, στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, η Γηραιά Ήπειρος ήταν διαιρεμένη σε μια Δυτική Ευρώπη, υποτελή της Αμερικής, και σε μια Ανατολική Ευρώπη, υποτελή της Σοβιετικής Ένωσης. Στη θέση αυτής της «κάθετης» διαχωριστικής γραμμής αναδύεται σήμερα μια «οριζόντια», από πολλές απόψεις βαθύτερη και περισσότερο ταπεινωτική για τους αδύναμους: η διαίρεση ανάμεσα σε έναν πλούσιο και ισχυρό Βορρά, με πυρήνα τη Γερμανία, και σε ένα χειμαζόμενο Νότο, μια ζώνη μισοαποικιών, με ρόλο οικονομικής ενδοχώρας της νέας Αγίας Ρωμαϊκής Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Κι αν μέχρι χθες υπήρχε η Γαλλία να εξισορροπεί τη γερμανική ισχύ, δρώντας σαν γέφυρα ανάμεσα στο Βορρά και το Νότο, σήμερα αυτή η ιστορική και υπερήφανη χώρα μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε «ελάσσονα εταίρο» της Γερμανίας, όπως η Βρετανία, μετά την απώλεια της Αυτοκρατορίας της, αρκέστηκε στο ρόλο του ελάσσονος εταίρου της Αμερικής.

Σε αυτό το περιβάλλον, η Ευρωζώνη αποδεικνύεται όχι μηχανισμός ευημερίας, αλληλεγγύης και σύγκλισης των ευρωπαϊκών οικονομικών, αλλά απόσπασης πλεονάσματος από τους πιο φτωχούς προς όφελος των πιο πλούσιων και πρωτίστως των Γερμανών. Πρόσφατη μελέτη των οικονομολόγων Χόρχε Μπράγκα ντε Μασέντο και Ούρο Λεμπίνεν έδειξε ότι στα δώδεκα πρώτα χρόνια του ευρώ η Γερμανία συσσώρευσε πλεόνασμα 1 τρις ευρώ από τα άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από τα οποία τα 750 δις προέρχονταν από τα μέλη της Ευρωζώνης. Τα εν λόγω πλεονάσματα είναι πολύ μεγαλύτερα από οτιδήποτε προσκομίζει η Γερμανία από τις συναλλαγές της με την Κίνα και τον υπόλοιπο κόσμο. Με δυο λόγια, η ευημερία της Γερμανίας, με το σημερινό οικονομικό της μοντέλο, προϋποθέτει τη δυστυχία της περιφέρειας: ο σύγχρονος γερμανικός Μολώχ απαιτεί κι αυτός κάποιου είδους ανθρωποθυσίες.


Με αυτά τα δεδομένα, είναι κάτι περισσότερο από βέβαιο ότι θα κλιμακωθούν απότομα οι φυγόκεντρες τάσεις μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδιαίτερα στην Ευρωζώνη. Η Γερμανία σπέρνει τον τρόμο σήμερα, αλλά θα θερίσει τους καρπούς του μίσους αύριο. Ήδη οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία των Βρετανών θέλει να φύγει η χώρα τους από την ΕΕ και το 91% των Κυπρίων τάσσεται υπέρ της εξόδου από το ευρώ.

Στην Ελλάδα, έρευνα της Metron Analysis, που δημοσιεύτηκε από την Ελευθεροτυπία του προηγούμενου Σαββατοκύριακου, εμφανίζει το ποσοστό των πολιτών που τάσσονται εναντίον του ευρώ να έχει εκτοξευτεί στο μέχρι πρότινος αδιανόητο 45%, ενώ το 40,4% εμφανίζεται να επιθυμεί τη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ενδεικτική της ταχύτατης αλλαγής των διαθέσεων είναι η πρόσφατη δήλωση ενός πολιτικού ηγέτη που προέρχεται από μια «πυρηνική» χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Γαλλία, και από έναν πολιτικό χώρο, τη γαλλική Αριστερά, που ουδέποτε είχε θέση εναντίον του ευρώ. Πρόκειται για τον Ζαν-Λικ Μελανσόν πρώην σοσιαλιστή και νυν ηγέτη του Αριστερού Μετώπου, ο οποίος κέρδισε στις τελευταίες προεδρικές εκλογές ποσοστό 11 %, λαμβάνοντας τέσσερα εκατομμύρια ψήφους.

Ιδού τι δήλωσε ο Μελανσόν, με αφορμή τον ωμό εκβιασμό της Κύπρου: «Η απόφαση του κεντρικού τραπεζίτη Μάριο Ντράγκι να διακόψει την παροχή ρευστότητας της Κύπρου μέχρι αυτή να συνθηκολογήσει ελήφθη μετά από κυρίαρχη απόφαση μέσω ψηφοφορίας του εθνικού της Κοινοβουλίου. Πρόκειται για απαράδεκτη, επιθετική πράξη. Δείχνει ότι το ευρώ δεν είναι μόνο μια δαπανηρή μερκελική πολυτέλεια, αλλά επίσης ένα επικίνδυνο μέσο δράσης ενάντια στην κυριαρχία ενός λαού. Πρόκειται ασφαλώς για κατάχρηση εξουσίας αλλά και για σήμα κινδύνου, το οποίο πρέπει να εισακουστεί. Η Γαλλία δεν μπορεί να συνεργήσει σε αυτή τη βία, παρά μόνο αν αποδεχτεί ότι μπορεί να ασκηθεί και εναντίον της, αναλόγως των περιστάσεων. Εάν πρέπει να επιλέξουμε ανάμεσα στη λαϊκή κυριαρχία και σε αυτή του ευρώ, πρέπει να επιλέξουμε το λαό. Η απόφαση του κεντρικού τραπεζίτη αποτελεί στροφή στην ιστορία της ΕΕ. Επιβάλλεται να επιλέξουμε: είτε αλλάζουμε το καθεστώς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η κυριαρχία των λαών, είτε εγκαταλείπουμε το ευρω-Μέρκελ».

Μισθοί Βουλγαρίας και Κίνας! Το Μνημόνιο "πέτυχε"...

 

 

Μισθοί Βουλγαρίας και Κίνας! Το Μνημόνιο “πέτυχε”… (Επίκαιρα 3-9.1.2013)

 

Ας μην ξανατεθεί το ερώτημα για το κατά πόσο εφαρμόζονται ή όχι τα Μνημόνια που ψηφίζονται. Την απάντηση έδωσε το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας την προηγούμενη Πέμπτη 27 Δεκέμβρη, δημοσιοποιώντας τα συγκεντρωτικά στοιχεία για την αγορά εργασίας κατά το πρώτο εννιάμηνο του 2012. Εν συντομία, μισθοί 300 ευρώ για μία στις δύο νέες προσλήψεις και ελαστική απασχόληση για έναν στους δύο εργαζόμενους είναι η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα, που βεβαιώνει ότι οι συνταγές της Τρόικας μπορεί να μην κατάφεραν να μειώσουν το δημόσιο χρέος, όπως υπόσχονταν για να εμφανιστούν ως αναγκαίες, αλλά κατάφεραν να επιβάλλουν στην Ελλάδα μισθούς Βουλγαρίας και Κίνας.
Ειδικότερα, με βάση τα στοιχεία των Επιθεωρητών Εργασίας από τις 502.598 προσλήψεις οι 217.126 αφορούσαν θέσεις εργασίας μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης που σημαίνει είτε καθημερινή 4ωρη απασχόληση είτε για 3 ημέρες την εβδομάδα. Στο βαθμό μάλιστα που αυτές οι προσλήψεις αφορούν ανειδίκευτο προσωπικό η αμοιβή ανέρχεται σε 295 ευρώ μεικτά! Αυτός είναι ο μισθός που διαμορφώθηκε με το δεύτερο Μνημόνιο τον Φεβρουάριο του 2012, το οποίο ήταν προϋπόθεση για να εγκριθεί από τους πιστωτές μας (ΕΕ, ΔΝΤ) η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους. Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία που αφορούν επίσης τις εργασιακές σχέσεις. Συνολικά σε 60.762 εργαζόμενους παρατηρήθηκε αλλαγή της σύμβασης εργασίας που αφορά είτε μείωση του ωραρίου εργασίας από 8ωρο σε 4ωρο είτε εκ περιτροπής εργασία. Περιττό δε να ειπωθεί, τέλος, πως συγκρίνοντας με την αντίστοιχη χρονική περίοδο του 2011 οι προσλήψεις τον προηγούμενο χρόνο ήταν πολύ λιγότερες.

Λιγότερες και χειρότερες θέσεις εργασίας

Συμπερασματικά λοιπόν κάθετη μείωση της απασχόλησης, με λιγότερες και πολύ χειρότερες θέσεις εργασίας είναι τα «καλά» που έφεραν τα Μνημόνια από το 2010 μέχρι το 2012. Τα δεινά όμως των εργαζομένων στην Ελλάδα δεν σταματούν εδώ. Οι μειώσεις στους μισθούς των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα όπως αποφασίστηκαν με το τρίτο Μνημόνιο το Νοέμβριο του 2012 και σε όλη την οικονομία εξ αιτίας των αυξημένων φόρων, τουλάχιστον αυτοί οι δύο παράγοντες, προεξοφλούν ότι η συρρίκνωση των αποδοχών θα συνεχιστεί σε όλη τη διάρκεια του 2013.

Μερίδιο της εργασίας (μισθών) στο ΑΕΠ
Έτος	Ποσοστό	Έτος	Ποσοστό
1981	69,6%	1998	64,5%
1982	70,3%	1999	65,5%
1983	72,6%	2000	63,2%
1984	70,6%	2001	61,3%
1985	70,8%	2002	64,6%
1986	67,3%	2003	62,6%
1987	67,1%	2004	61,9%
1988	67,3%	2005	62,2%
1989	69,2%	2006	60,7%
1990	69,8%	2007	60,4%
1991	65,0%	2008	60,4%
1992	64,1%	2009	61,9%
1993	62,3%	2010	61,9%
1994	62,0%	2011	60,3%
1995	63,2%	2012	55,6%
1996	62,8%	2013	53,2%
1997	64,6%	2014	53,2%

Πηγή: European Commission: Statistical Annex of European Economy, Autumn 2012
Η δεινή θέση των εργαζομένων στην Ελλάδα απεικονίζεται ανάγλυφα στο γράφημα και τον πίνακα που παραθέτουμε, όπου παριστάνεται το μερίδιο των μισθών στο ΑΕΠ. Εκεί φαίνεται πεντακάθαρα πόσο αυθαίρετες είναι οι κατηγορίες που διατυπώνονται από τους απολογητές των Μνημονίων για τους υψηλούς μισθούς και την αξιοζήλευτη υποτίθεται θέση των εργαζομένων στην Ελλάδα. Οι αριθμοί, προερχόμενοι μάλιστα από την ίδια την ΕΕ, βεβαιώνουν το αντίθετο: Από ένα μερίδιο της τάξης του 70% σχεδόν του ΑΕΠ που αντιπροσώπευαν οι μισθοί το 1981, το 2012 μειώθηκαν στο 56% και τα δύο επόμενα χρόνια, με βάση προβλέψεις, θα πέσουν ακόμη πιο χαμηλά, στο 53,2% του ΑΕΠ. Τότε προφανώς θα έχουμε έρθει ακόμη πιο κοντά στην «εξαγγελία» που είχε κάνει ο Πολ Τόμσεν στην ευρωβουλή την άνοιξη για μισθούς στην Ελλάδα στο ύψος των 200 ευρώ. Αυτό είναι το επίπεδο των «φυσιολογικών» μισθών για τη χώρα μας κατά την εκτίμησή του αξιωματούχου της Τρόικας κι αυτό το σχέδιο υλοποιείται σταθερά με την αφειδώλευτη βοήθεια των κυβερνήσεων των Μνημονίων και των κομμάτων που σταθερά τις υπηρετούν: ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και ΔΗΜΑΡ. Η πτώση του μεριδίου των μισθών όσο κι αν επηρεάζεται από την αύξηση της ανεργίας (η οποία εξουδετερώνεται κατά ένα σημαντικό μέρος από την ένταξη στις τάξεις των εργαζομένων μεσαίων στρωμάτων των οποίων η κοινωνική θέση υποβαθμίζεται) δείχνει την αυξανόμενη εξαθλίωση των εργαζομένων. Από την άλλη, επίσης, δείχνει ότι η περίοδο της κρίσης δεν σημαίνει απώλειες για όλες τις κοινωνικές τάξεις, καθώς το κενό που αφήνουν οι μισθοί καλύπτεται από τα κέρδη.

Στο ναδίρ οι ελληνικοί μισθοί

Αξίζει μάλιστα να υπογραμμίσουμε πως το μερίδιο των μισθών στο σύνολο του ΑΕΠ στην Ελλάδα για το 2012 (56%) βρίσκεται πολύ πιο χαμηλά από τον μέσο όρο της ευρωζώνης των 17 (65%), της ΕΕ των 27 (66%) κι επίσης των ΗΠΑ (64%) και της Ιαπωνίας (67%). Κατά συνέπεια το μερίδιο των μισθών στην Ελλάδα δεν είναι χαμηλό μόνο αν το εξετάσουμε διαχρονικά, αλλά ακόμη κι αν το συγκρίνουμε σε διεθνές επίπεδο. Με άλλα λόγια στην Ελλάδα ουδέποτε παρατηρήθηκε μια υπερβολή στις αμοιβές η οποία έπρεπε να διορθωθεί, όπως διατείνεται η Τρόικα κι ο νεοφιλελευθερισμός προκειμένου να αποσπάσουν την συναίνεση των εργαζομένων στα μέτρα λιτότητας που επιβάλλουν.
Οι στατιστικές τους ωστόσο μια τέτοια «αρρυθμία» επικαλούνται. Ειδικότερα, με καθαρά επιλεκτικό τρόπο η Τρόικα υποδεικνύει την σημαντική αύξηση του ονομαστικού μοναδιαίου κόστους εργασίας στην Ελλάδα την προηγούμενη δεκαετία η οποία υποτίθεται κατέστησε την Ελλάδα απαγορευμένη ζώνη για επενδύσεις. Το επιχείρημα συμπληρώνεται από την επίδειξη της συγκράτησης της αύξησης του κόστους εργασίας στη Γερμανία, το οποίο αντιπαραβάλλεται με ότι συνέβη στη χώρα μας.
Δεν υπάρχει τίποτε που να βρίσκεται πιο μακριά από την αλήθεια, παρότι ο παραπάνω συλλογισμός περιέχει αδιαμφισβήτητες πραγματικότητες. Για παράδειγμα, μια πρώτη αλήθεια είναι ότι το ονομαστικό μοναδιαίο κόστος εργασίας στην Ελλάδα αυξήθηκε σημαντικά τα χρόνια που προηγήθηκαν του Μνημονίου. Με βάση την ίδια πηγή (Ευρωπαϊκή Επιτροπή) από το 2005 ως το 2010 αυξήθηκε κατά 13,1% όταν στη ευρωζώνη των 17 αυξήθηκε λιγότερο: κατά 9,8%. Ενώ στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ κατά μέσο όρο αυξήθηκε κατά 11,6%. Η εικόνα ωστόσο αυτή αποδεικνύεται εντελώς πλασματική αν αντί για την εξέλιξη του ονομαστικού εξετάσουμε την εξέλιξη του πραγματικού κόστους εργασίας, που περιγράφει το κόστος εργασίας αν αφαιρέσουμε τον πληθωρισμό. Ξέροντας την «έφεση» που ανέκαθεν επιδείκνυε η ελληνική οικονομία στον πληθωρισμό, είναι προφανές ότι το πραγματικό κόστος είναι πολύ πιο αξιόπιστο μέγεθος, περιγράφει δηλαδή την πραγματικότητα χωρίς αλλοιώσεις. Εξετάζοντας την ίδια περίοδο, από το 2005 ως το 2010, το πραγματικό μοναδιαίο κόστος εργασίας στην Ελλάδα δεν αυξήθηκε αλλά μειώθηκε(!), αντιπροσωπεύοντας την χρονιά που επιβλήθηκε το μνημόνιο το 98,6% του επιπέδου που βρισκόταν το 2005. Βρέθηκε έτσι στο επίπεδο του 1993! Την ίδια περίοδο (2005-2010) το πραγματικό εργατικό κόστος στην ευρωζώνη των 17 αυξήθηκε κατά 1,4% και στην ΕΕ των 27 κατά 1,1%, ακολούθησε δηλαδή αντίθετη πορεία με το ελληνικό αλλά και το γερμανικό που μειώθηκε κατά 1% φτάνοντας το 2010 στο 99% του επιπέδου του 2005.

Η απάτη των επιχειρημάτων της Τρόικας

Υπάρχει ωστόσο κάτι ακόμη πιο σημαντικό που δείχνει την πολιτική απάτη που υπάρχει πίσω από τα επιχειρήματα της Τρόικας και των νεοφιλελεύθερων ορκισμένων κυνηγών του …εργατικού κόστους. Ένας επενδυτής που θέλει να επιλέξει χώρα για να εγκαταστήσει την μονάδα παραγωγής του ποτέ δεν ρωτάει με τι ρυθμό αυξάνονται από έτος σε έτος οι μισθοί και τα ημερομίσθια στην α και την β χώρα. Ρωτάει πόσο είναι οι μισθοί και τα ημερομίσθια στην α και την β χώρα κι αποφασίζει με βάση το απόλυτο ύψος τους, όχι την εξέλιξή τους στο χρόνο. Προφανώς αν οι διαφορές είναι μικρές μεταξύ των δύο χωρών αρκούν λίγα χρόνια ταχείας αύξησης του εργατικού κόστους στη μια και σταθεροποίησης ή μείωσης στην άλλη ώστε να υπάρξει σύγκλιση και η πρώτη να χάσει το προνόμιο της φθηνής εργασίας, αν υποθέσουμε ότι πρόκειται για ένα τόσο αξιοζήλευτο συγκριτικό πλεονέκτημα που πρέπει να το διαφυλάξει με νύχια και με δόντια… Να υποστηρίζει όμως κάποιος ότι η μεγαλύτερη αύξηση του εργατικού κόστους στην Ελλάδα σε σχέση με την Γερμανία είχε ως αποτέλεσμα η Γερμανία να καταστεί ανταγωνιστικότερη ως προς το εργατικό κόστος είναι καθαρός παραλογισμός γιατί παραγνωρίζει το πιο απλό: ότι οι μισθοί και τα ημερομίσθια στην Γερμανία εξακολουθούν και είναι πολλαπλάσια των ελληνικών. Δεν υπάρχει δηλαδή σύγκριση…
Αυτό επομένως που έπρεπε να πουν εξ αρχής η Τρόικα και τα κόμματα του Μνημονίου είναι ότι ο σκοπός τους ήταν να φτάσουν οι μισθοί στο επίπεδο της Βουλγαρίας και της Κίνας. Δεν υπήρχε λόγος να περάσουμε πρώτα από την Γερμανία χρησιμοποιώντας συγκρίσεις που προσβάλλουν τη νοημοσύνη μας…

Από τον Καιάδα του 2012 στα Τάρταρα του 2013

 

Του Γ. Δελαστίκ – «Επίκαιρα»

ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ

Εφιαλτική χρονιά θα είναι για τους Έλληνες το 2013, παρά τα κυβερνητικά φληναφήματα περί ανάπτυξης, επενδύσεων και αισιοδοξίας. Το 2013 θα είναι πολύ χειρότερο από το αποτρόπαιο 2012, καθώς θα συνεχιστεί η συρρίκνωση των εισοδημάτων όλων των Ελλήνων, η φορολογική λεηλασία τους, η επέκταση της ανεργίας, η καταβαράθρωση του ΑΕΠ της χώρας, η αύξηση του δημόσιου χρέους, το κλείσιμο ολοένα περισσότερων επιχειρήσεων.

Ακόμη χειρότερα, υπό την πρωθυπουργία του Αντώνη Σαμαρά και εξαιτίας της εθελόδουλης πολιτικής του προς τις εντολές του Βερολίνου, θα γίνει πολύ πιο αναίσχυντη και ορατή διά γυμνού οφθαλμού η κατοχική διοίκηση της πατρίδας μας από τους Γερμανούς και τους Ευρωπαίους κατακτητές. Επίτροποι, υπάλληλοι της ΕΕ υπό τη διοίκηση του Χορστ Ράιχενμπαχ, του Γερμανού «γκαουλάιτερ» της Ελλάδας, του κατοχικού διοικητή, θα εγκατασταθούν σε όλα τα υπουργεία και θα καταργήσουν de facto τους υπουργούς της κυβέρνησης Σαμαρά, διοικώντας οι ξένοι υπάλληλοι της Κομισιόν τη χώρα μας.


Ξένοι επίτροποι θα αναλάβουν έως τις 15 Ιανουαρίου το αργότερο, κατ” εντολήν της Κομισιόν, και τη διοίκηση των ελληνικών τραπεζών, με τον ανομολόγητο στόχο να προετοιμάσουν τον αφελληνισμό του τραπεζικού συστήματος της χώρας μας.

Βαρύς κατοχικός ζυγός

Όπως συνέβαινε παλαιότερα σε όλες τις αποικίες -όλος ο μηχανισμός της αποικιακής διοίκησης αμειβόταν αδρά από τα ταμεία της αποικίας, ενώ οι ιθαγενείς λιμοκτονούσαν• αυτό είχε πρακτική αλλά και συμβολική σημασία-, έτσι και τώρα, οι επίτροποι των ελληνικών τραπεζών (που η Κομισιόν απαίτησε να είναι ελεγκτικές εταιρείες) θα εισπράττουν αμοιβή από… 60.000 ευρώ το λιγότερο έως και 330.000 ευρώ το μήνα (!), βάσει των προσφορών που έχουν υποβάλει – πολύ περισσότερα, δηλαδή, από τον πρωθυπουργό ή τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Πέραν της εξόφθαλμης «αρπαχτής» εκ μέρους των κατοχικών διοικητών, οι υπέρογκες αμοιβές τους αποσκοπούν και στην ταπείνωση των «ιθαγενών» αρχόντων τύπου πρωθυπουργού, υπουργών κ.λπ.

Ο γερμανικός κατοχικός ζυγός θα είναι πολύ βαρύς το 2013, γιατί θα αρχίσουν και οι «οικονομικές εκτελέσεις» μερίδων του ελληνικού πληθυσμού, όπως οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι τραπεζοϋπάλληλοι και πάει λέγοντας.
Την περασμένη εβδομάδα, π.χ., ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντώνης Μανιτάκης, δήλωσε ότι από τους 25.000 δημοσίους υπαλλήλους που θα βγουν σε διαθεσιμότητα το 2013 όσοι καλύψουν κενές θέσεις σε άλλους τομείς θα γλιτώσουν, αλλά όσοι «περισσέψουν» θα απολυθούν. Την περασμένη εβδομάδα, όμως, οι κενές θέσεις στο Δημόσιο και στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης ανέρχονταν μόλις σε με 7.500! Δεν αμφιβάλλουμε ότι θα αυξηθούν αλλά σε καμιά περίπτωση δεν νομίζουμε ότι θα φτάσουν τις 25.000 ώστε να μην υπάρξουν απολύσεις.

Ποσοστιαία αναμένεται πολύ μεγαλύτερο πογκρόμ τραπεζοϋπαλλήλων. Πλανάται στην αγορά η υποψία ότι οι ξένοι επίτροποι των τραπεζών έχουν εντολή να υλοποιήσουν προειλημμένη απόφαση απόλυσης των… 15.000 από τους 50.000 τραπεζοϋπαλλήλων, ώστε όταν παραδοθεί το ελληνικό τραπεζικό σύστημα στους Γερμανούς και Ευρωπαίους επικυρίαρχους να είναι εξαιρετικά χαμηλού κόστους προσωπικού και να έχει αφθονία θέσεων για τους ξένους που θα στελεχώσουν τις ηγετικές και τις καίριες για τη λειτουργία του θέσεις.

Λαός και χώρα καταρρέουν

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι, παρά τις κυβερνητικές πομφόλυγες αισιοδοξίας. Το ΑΕΠ της χώρας μειώνεται ασταμάτητα, καθώς η χώρα βουλιάζει όλο και πιο βαθιά στο βάλτο της ύφεσης λόγω της μνημονιακής πολιτικής.

Το 2009 το ελληνικό ΑΕΠ μειώθηκε κατά 2,9% και διαμορφώθηκε στα 231 δις ευρώ. Το 2010 η πτώση ήταν βιαιότερη (4,8%) και έτσι η πρώτη μνημονιακή χρονιά βούλιαξε τα ΑΕΠ μας στα 222 δις ευρώ. Το 2011, με το μνημόνιο σε πλήρη εφαρμογή, ήρθε πραγματικός καταποντισμός: νέα μείωση κατά 7 1 % και το ΑΕΠ καταποντίζεται στα 208,5 δις. Η κατακρήμνιση συνεχίζεται και το 2012 με νέα βουτιά του ΑΕΠ κατά 6,7% και καταβύθιση του στα 194,7 δις ευρώ. Όσο για το 2013, με τα πιο αισιόδοξα σενάρια -που ποτέ δεν επαληθεύονται-, αναμένεται νέα γείωση του ΑΕΠ κατά 4,7% και κατρακύλισμα του στα 183 δις ευρώ.

Σωρευτική μείωση κατά 21% έπειτα από πέντε χρόνια διαρκούς πτώσης του ΑΕΠ, που δεν συμβαίνει ούτε στους πολέμους…

Την ίδια στιγμή, οι μισθοί καταβαραθρώνονται με ακόμη ταχύτερους ρυθμούς. Μεσοσταθμικά, σύμφωνα με μελέτη της Εθνικής Τράπεζας μειώθηκαν κατά 5,3% το 2010. Νέα μείωση κατά 4,7% το 2011 και πλήρης καταποντισμός κατά 13%το 2012.
Μέσα στα τρία μνημονιακά χρόνια -δυόμισι για την ακρίβεια- οι μισθοί συρρικνώθηκαν σχεδόν κατά 20% – και έπεται δραματική συνέχεια και το 2013.

Κοροϊδία με τη φοροδιαφυγή

Το φορολογικό γδάρσιμο των Ελλήνων δεν έχει όρια. Μόνο μέσα στο 2012 η φορολογική επιβάρυνση των νοικοκυριών -εισόδημα και ακίνητη περιουσία- αυξήθηκε κατά το απίστευτο ποσοστό του… 37,3%!
Αυτό αποδεικνύει για πολλοστή φορά ότι αποκλειστικός στόχος της μνημονιακής πολιτικής είναι να φτωχύνουν οι Έλληνες, και όλα τα υπόλοιπα περί διόρθωσης των δημοσιονομικών μεγεθών της χώρας είναι παραμύθια και τίποτα περισσότερο. Παράλληλα, όμως, είναι εξοργιστικό το γεγονός ότι τόσο η κυβέρνηση όσο και οι Γερμανοί επικυρίαρχοι εμπαίζουν τον ελληνικό λαό με το θέμα της φοροδιαφυγής.

Οι 1.500 μεγαλύτεροι οφειλέτες χρωστούν στο Δημόσιο 35 δις ευρώ. Εξετάστηκαν 567 από τις υποθέσεις αυτές. Από το χρέος των ελεγχθέντων, που ανερχόταν σε 13,6 δις ευρώ συνολικά, η κυβέρνηση εισέπραξε μόλις… 29 εκατομμύρια – δηλαδή το δύο τοις… χιλίοις! Μιλάμε για απίστευτη κοροϊδία. Αύξησε τη φορολόγηση των νοικοκυριών κατά 37,3% και εισέπραξε το… 2%ο των χρεών των μεγαλοκαρχαριών! Αίσχος!

Την ίδια ώρα, έχει ήδη ετοιμάσει η κυβέρνηση το νομοθετικό πλαίσιο για να κατάσχει μισθούς, συντάξεις και περιουσιακά στοιχεία (σπίτια, αυτοκίνητα, καταθέσεις κ.λπ.) όσων χρωστούν από 300 ευρώ και 1 λεπτό και πάνω στο Δημόσιο. Θα αρπάζουν, δηλαδή, τη σύνταξη του γέρου που χρωστάει 300 ευρώ στην εφορία και δεν θα ενοχλούν το μεγαλοαπατεώνα που χρωστάει 300 εκατομμύρια!

Συνένοχοι ΕΕ- ΔΝΤ

Η κυβέρνηση βάζει έτσι στο στόχαστρο 830.826 Έλληνες που χρωστούν από 300 έως 5.000 ευρώ ο καθένας και συνολικά όλοι μαζί γύρω στο 1 δις ευρώ και αφήνει στο απυρόβλητο τα 1.500 όλα κι όλα φυσικά και νομικά πρόσωπα που χρωστούν 35 δις!

Είναι να τρελαίνεται κανείς_

Για όποιον συνεχίζει δεν να είναι τόσο απελπιστικά αφελής (ή τόσο ηλίθιος πολιτικά) ώστε να πιστεύει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θέλουν να χτυπήσουν τη μεγάλη φοροδιαφυγή, που δεν θέλει η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ λόγω διαπλοκής. Είναι καταλυτικά αποκαλυπτική η τελευταία πρόταση της τρόικας και, μάλιστα, με πρωτοβουλία του ΔΝΤ προς την κυβέρνηση Σαμαρά: Να… διαγράψει τα 40 δις ευρώ που οφείλουν οι κατεξοχήν μεγάλοι φοροφυγάδες!

Παράλληλα, να προχωρήσει χωρίς χρονοτριβή στην «άμεση χρέωση τραπεζικών λογαριασμών οφειλετών», να αρπάζει, δηλαδή, διά της βίας τα λεφτά όποιου χρωστάει πάνω από 300 ευρώ! Έχουμε να κάνουμε με απίστευτους πολιτικούς ληστές, πραγματικούς συμμορίτες! ΕΕ και ΔΝΤ απαιτούν από την κυβέρνηση Σαμαρά να χαρίσει 40 δις ευρώ στους πλούσιους και να κλέβει τις συντάξεις του ΟΓΑ από τους γέρους! Αν αυτό δεν είναι πολιτική αλητεία, τότε τι είναι;

Ούτε καταθέσεις ούτε δάνεια

Από τον Ιούνιο του 2009 μέχρι σήμερα αποσύρθηκαν από τις ελληνικές τράπεζες καταθέσεις ύψους περίπου 80 δις ευρώ. Μόνο τα 22 δις ευρώ από αυτά έφυγαν στο εξωτερικό. Τα υπόλοιπα 60 έμειναν στη χώρα. Μεγάλο τμήμα τους ξοδεύτηκε ή ξοδεύεται για να αντιμετωπιστούν το φορολογικό «γδάρσιμο» και οι ανάγκες των Ελλήνων που το εισόδημα τους μειώνεται δραματικά ή χάνουν τη δουλειά τους. Ελάχιστα από αυτά τα 80 δις θα επιστρέψουν στις τράπεζες ως καταθέσεις. Το μεγάλο μέρος τους θα φαγωθεί για τις ανάγκες επιβίωσης στις εφιαλτικές συνθήκες της μνημονιακής Ελλάδας.

Καθώς, όμως, δεν υπάρχουν πια διαθέσιμα λεφτά για να κατατεθούν στις τράπεζες, αυτές δεν πρόκειται να δίνουν δάνεια παρά μόνο με το σταγονόμετρο σε επιλεγμένους πελάτες και κατ” εντολήν των ξένων επιτρόπων. Δεδομένου, μάλιστα, ότι αυτοί θα έχουν λόγο για όλα τα δάνεια άνω των 8 εκατ. ευρώ, αυτό σημαίνει ότι οι ξένοι επίτροποι θα αποφασίζουν για το 50% περίπου των πιστοδοτήσεων κάθε τράπεζας!
Αντιλαμβάνεται κανείς πόσες ελληνικές ελληνικές επιχειρήσεις θα επιβιώσουν.

Ο Σαμαράς εκτελεί… συμβόλαια θανάτου

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

 

Η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη συμπεριφέρεται από κοινού με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ σαν κοπάδι λύκων που έχει πέσει πάνω στον ελληνικό λαό για να τον κατασπαράξει
Ανατριχιαστικές είναι οι πολιτικές εξελίξεις στη χώρα. Η «εθελοδουλεία» προς την Ευρωπαϊκή
Ένωση και η ακραία αντεργατική επιθετικότητα της αχρείας συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη, έχουν αποχαλινώσει τους υπαλλήλους των ξένων επικυρίαρχων της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Κυβέρνηση και τρόικα διαγωνίζονται πλέον ποια από τις δύο θα προωθήσει τα πιο σκληρά μέτρα εναντίον του ελληνικού λαού και της χώρας. Παράλληλα, η επίσκεψη στην κατεχόμενη Αθήνα της γερμανίδας καγκελαρίου, Άγκελα Μέρκελ, οδήγησε στην έκλειψη οποιασδήποτε αυταπάτης περί αλλαγής της ολέθριας γερμανικής πολιτικής απέναντι στην Ελλάδα.

 

Έχει υψηλή συμβολική σημασία ότι ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς προωθεί… συμβόλαια θανάτου για όλους τους Έλληνες τόσο με την κυριολεκτική όσο και με τη μεταφορική σημασία!

Προκάλεσε σοκ στην ελληνική κοινωνία η ανακοίνωση της πρόθεσης του πρωθυπουργού να μένουν… άταφοι(!) οι περίπου 110.000 Έλληνες που πεθαίνουν κάθε χρόνο, αν προηγουμένως οι συγγενείς τους δεν «σκάσουν» 50-60 ευρώ σε συμβολαιογράφο για να πάρουν συμβολαιογραφική πράξη θανάτου, που μόνο με αυτή θα εκδίδει ο Δήμος άδεια ταφής! Πρόκειται για κατάπτυστη πράξη πολιτικής αλητείας της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ.

Ούτε γάμος θα γίνεται, ούτε διαζύγιο θα εκδίδεται πλέον στη χώρα, αν οι ενδιαφερόμενοι δεν πληρώσουν τους συμβολαιογράφους, τους οποίους τα κυβερνητικά λαμόγια αποφάσισαν να χαρτζιλικώνουν με 10-11 εκατ. ευρώ το χρόνο –φυσικά με λεφτά των Ελλήνων και των ασφαλιστικών τους ταμείων, από τα οποία οι συγγενείς του τεθνεώτος θα προσπαθούν να πάρουν πίσω μετά από μήνες τα έξοδα του συμβολαίου θανάτου.

«Αδειάστε μας τα νησιά»!
Βλέποντας ότι έχουν να κάνουν με μία κυβέρνηση μαινόμενων φορο-εισπρακτόρων, οι ξένοι επικυρίαρχοι της τρόικα αποθρασύνονται όλο και περισσότερο. Σοκαρίστηκαν ακόμη και οι… εφοπλιστές(!), όταν ο υπουργός Ναυτιλίας Κωστής Μουσουρούλης, τους αποκάλυψε κατά τη διάρκεια γεύματος ότι οι τροϊκανοί απαίτησαν να… εκκενώσει η κυβέρνηση Σαμαρά όλα τα ελληνικά νησιά που έχουν λιγότερους από εκατόν πενήντα κατοίκους, γιατί δεν συμφέρει τον προϋπολογισμό να παραμένουν αυτά τα νησιά κατοικημένα!

Προφανώς, τα νησιά αυτά, που έχουν και έτοιμες υποδομές, τα έχουν βάλει στο μάτι κάποιοι μεγιστάνες. Αλλά και καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. Γαύδος ή νήσος Στρογγύλη του Καστελλόριζου) παίζουν σοβαρότατο ρόλο στον καθορισμό της έκτασης της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), οι υπάλληλοι της τρόικας θα παρείχαν –με το αζημίωτο άραγε;- σοβαρότατες υπηρεσίες σε ξένα συμφέροντα.

Το εξοργιστικό είναι ότι ο Αντώνης Σαμαράς, μόλις έμαθε την δημοσιοποίηση της απαίτησης της τρόικας, έγινε έξω φρενών και ήθελε να αποκεφαλίσει όχι τον αλητήριο τροϊκανό που τόλμησε να θέσει τέτοιο θέμα, αλλά τον… υπουργό Ναυτιλίας που «ξέρασε» την αλήθεια στους εφοπλιστές! Την ύστατη των στιγμών δεν απέλυσε τον υπουργό, τον οποίο, φυσικά θα καρατομήσει στον πρώτο ανασχηματισμό.

Πληρώστε για τις τράπεζες
Η αποθράσυνση των τροϊκανών έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, που δεν κρατούν πλέον κανένα πρόσχημα ώστε να δίνουν τουλάχιστον την εικόνα ότι δήθεν φροντίζουν για την διόρθωση των δημοσιονομικών μεγεθών της Ελλάδας και όχι ότι είναι στυγνοί υπηρέτες των συμφερόντων του τραπεζικού κεφαλαίου.

Μέχρι και ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, έμεινε άναυδος όταν άκουσε τους τροϊκανούς να λένε ότι οι Ελληνικές τράπεζες δεν πρέπει να… πληρώσουν φέτος τα 550 εκ. ευρώ που οφείλουν, στο δημόσιο εξαιτίας του δανείου σωτηρίας τους ύψους 5 δισ. ευρώ που τους χορήγησε σε πρώτη φάση το 2008 η κυβέρνηση Καραμανλή με την μορφή της αγοράς προνομιούχων μετοχών και για το οποίο έχουν συμφωνήσει να πληρώνουν το 10% της αξίας του κάθε χρόνο με τη μορφή δήθεν «μερισμάτων».

Επειδή όμως αυτά τα 500 εκατ. ευρώ είναι γραμμένα ως έσοδα στον προϋπολογισμό του 2012 και οι τράπεζες δεν πληρώνουν, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βρεθεί μέσα στο επόμενο δίμηνο μισό δισεκατομμύριο ευρώ για να κλείσει έτσι η νέα τρύπα του προϋπολογισμού. Οι τροϊκανοί, είχαν μάλιστα, έτοιμη και τη λύση: Να μην πληρώσουν οι τράπεζες για να μην χρειαστούν κι άλλα λεφτά για την ανακεφαλαιοποίησή τους και, αντί γι αυτές, να πληρώσει… ολόκληρος ο ελληνικός λαός με νέα έκτακτη εισφορά ή να πληρώσουν το μισό δισεκατομμύριο οι… συνταξιούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι, των οποίων και να κοπεί από φέτος και όχι από του χρόνου το δώρο των Χριστουγέννων – το τελευταίο που θα πάρουν!

 

Οι δουλιές στα νεκροταφεία πάνε πολύ καλά.

Θα τρώμε… ληγμένα τρόφιμα!
Σε συμβολικό επίπεδο, πάντως, τίποτε ίσως δεν αποτυπώνει πιο ανάγλυφα τη ραγδαία υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων από την πρόταση των ιδιοκτητών των σούπερ μάρκετ να τους επιτραπεί να πουλάνε και τα… ληγμένα τρόφιμα!
Η απίστευτη -μέχρι πρότινος αδιανόητη- αυτή η συζήτηση δείχνει πλέον ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως τριτοκοσμική χώρα ακόμη και στο επίπεδο της διατροφής και στο άρρηκτα συνδεόμενο με αυτή θέμα της υγείας του ελληνικού πληθυσμού.

«Στη διάρκεια της κατοχής ο κόσμος έτρωγε λεμονόκουπες και χαρούπια και τώρα θα του πειράζουν τα ληγμένα ζυμαρικά και το ληγμένο ρύζι;» είναι η νοοτροπία που κρύβεται πίσω από αυτή τη συζήτηση.

Κοπάδι λύκων
Η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη συμπεριφέρεται από κοινού με την ΕΕ και το ΔΝΤ σαν κοπάδι λύκων που έχει πέσει πάνω στον ελληνικό λαό για να τον κατασπαράξει. Η δραματική περικοπή μισθών και στον ιδιωτικό τομέα, που προωθεί με απόλυτη επιτυχία, σημαίνει ουσιαστικά μια τεράστιας έκτασης αναδιανομή του υφιστάμενου κοινωνικού πλούτου υπέρ των εργοδοτών, καθώς αφαιρεί ποσά πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ από τους εργαζόμενους και τα δίνει στους επιχειρηματίες που τους απασχολούν. Η μεθοδευμένη κατάλυση κάθε εργασιακού δικαιώματος, που επίσης προωθούν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, αποσκοπεί στο να επιβάλει στο διηνεκές έναν εφιαλτικό εργασιακό Μεσαίωνα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος άρχισαν να μιλούν για μέτρα 9,5 δις. ευρώ για τη διετία 2013-2014. Στη συνέχεια τα έκαναν 11,5 δις. και την Κυριακή μας «ξεφούρνισαν» ότι μιλούν πλέον για περικοπές από μισθούς, συντάξεις, επιδόματα και δαπάνες ύψους… 18 δις. ευρώ για την τετραετία 2013-2016!

Είναι αδίστακτοι ψεύτες. Το κόστος της διετούς επιμήκυνσης για το 2015 και το 2016 δεν ανέρχεται μόνο σε 7 δις. ευρώ, όπως εμφανίζουν οι πολιτικοί απατεώνες της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη, αλλά σε τουλάχιστον 15 δις. ευρώ, σύμφωνα με τους μετριοπαθέστερους υπολογισμούς και πιθανότατα να απαιτούνται γύρω στα 30 δις.!

Οι άθλιοι κυβερνώντες, λοιπόν, επιδιώκουν να εγκλωβίσουν τη χώρα στο πλαίσιο της επιμήκυνσης, ώστε να παγιδεύσουν και την επόμενη κυβέρνηση, που θα τους αντικαταστήσει, στη συνέχεια της ίδιας πολιτικής που υποδουλώνει τη χώρα στο Δ’ Ράιχ και εξανδραποδίζει τον λαό μας.

 

Ο Ιντιπέντεν ξέρει να τιμά την Αγγελα Μέρκελ

Παραμύθι η ρευστότητα
Οι ολετήρες της Ελλάδας που μας κυβερνούν εν ονόματι των ξένων επικυρίαρχων έχουν θέσει σε κυκλοφορία ένα παραμύθι για να διευκολυνθούν στο πέρασμα του νέου πακέτου μέτρων που αποσκοπεί στην οικονομική εξόντωση του πληθυσμού – ότι δήθεν μόλις δοθεί η δόση των 31,5 δις. ευρώ (που οι απατεώνες Ευρωπαίοι παρακρατούν από τις 28 Ιουνίου για να εκβιάζουν τους γηγενείς Κουίσλινγκ) θα επανεκκινήσει η Ελληνική οικονομία. Πρόκειται για ασύστολο ψέμα.

Από τα 31,5 δις. τα 25 θα πάνε για ανακεφαλαιοποίηση των Ελληνικών τραπεζών και τα υπόλοιπα για να πληρωθούν τοκοχρεολύσια. Ούτε ένα δις. ευρώ δεν θα πέσει στην πραγματική οικονομία – για να μην πούμε ότι δεν θα δοθεί απολύτως τίποτα!

Αναφορικά με τα 25 δις. που θα χρεωθεί ο ελληνικός λαός για να τα πάρουν οι τραπεζίτες, κυριολεκτικά ούτε 1 ευρώ (!) δεν θα δοθεί για δάνειο σε επιχειρήσεις και ιδιώτες. Καμία απολύτως ρευστότητα δεν πρόκειται να υπάρξει και ο στραγγαλισμός της αγοράς θα συνεχιστεί, με ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις να κλείνουν, πέφτοντας θύματα της οικονομικής ασφυξίας και των «κανονιών» που σκάνε από παντού.

Βέβαιη χρεοκοπία
Μέσα σε όλο αυτό τον πανικό, επιβεβαιώνεται από παντού ότι, αν συνεχιστεί η ίδια γερμανική πολιτική, η χρεοκοπία της Ελλάδας είναι βέβαιη, γιατί το δημόσιο χρέος της είναι μη βιώσιμο βάσει του προγράμματος που ακολουθεί. Η συνταγή της Ε.Ε. και του ΔΝΤ εξαθλιώνει, δηλαδή, τους Έλληνες, μετατρέπει την χώρα μας σε αποικία και ταυτόχρονα την οδηγεί στην χρεοκοπία!

Τελευταίος οργανισμός που θεωρεί μη βιώσιμο το χρέος της Ελλάδας είναι το ΔΝΤ, το οποίο την περασμένη εβδομάδα αναθεώρησε προς τα… πάνω το χρέος της χώρας μας: Εκτιμά ότι θα ξεπεράσει το… 180% το 2013 και το 2014 και στην καλύτερη περίπτωση θα πέσει στο 152% το 2017.

Δεύτε τελευταίον ασπασμόν…

Πηγή: Περιοδικό «Επίκαιρα»

Ποιός λαός και ποιό κοινοβούλιο αποφάσισε τα πλεονάσματα του Βορρά νάναι ελλειμματα του Νότου;

Konstanz, Germany

Η Γερμανία αποφασίζει για την πρωτοκαθεδρία της.

Toυ Νίκου Κοτζιά.

Η πρόσφατη απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας ως προς τα ασφαλιστικά μέτρα, επέτρεψε στη Γερμανία, πρώτον, τη συμμετοχή της στον Μηχανισμό Σταθεροποίησης (ΜΣ). Θυμίζω ότι αυτός φτιάχτηκε μετά από δική της πρόταση και σύμφωνα με τις απαιτήσεις της. Δεύτερον, ανέθεσε στο Γερμανικό κοινοβούλιο την απόφαση για κάθε μελλοντική αύξηση των κεφαλαίων συμμετοχής της Γερμανίας στον μηχανισμό. Τρίτον, αποφάσισε ότι η γερμανική βουλή δικαιούται να έχει συνεχή πληροφόρηση από το μηχανισμό. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι το ιδρυτικό του μηχανισμού προβλέπει δεσμευτικά ότι η διοίκηση και οι υπάλληλοι του, δεν θα παρέχουν πληροφόρηση σε πρόσωπο ή θεσμό εκτός του μηχανισμού. Τέλος το Συνταγματικό Δικαστήριο απεφάσισε ότι θα εξετάσει στην κύρια δίκη, τον Οκτώβριο τις δράσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Μάλιστα, χαρακτήρισε τις αγορές κρατικών ομολόγων που πράττει η τελευταία, ιδιαίτερα εκείνες στη δευτερογενή αγορά, ως παράνομες. Με άλλα λόγια πιθανό να ανακαλέσει τον μοναδικό συμβιβασμό που αναγκάστηκε να κάνει η Μέρκελ στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Σημαντικοί γερμανοί συνταγματολόγοι προβλέπουν ότι η απόφαση στην τακτική δίκη θα προτρέπει τη Γερμανία σε προσφυγή στο Δικαστήριο της ΕΕ ενάντια της ΕΚΤ!

Η πρόσφατη απόφαση του Γερμανικού Δικαστηρίου παραβιάζει ποικιλότροπα τις Συνθήκες και αναβαθμίζει τον ρόλο των θεσμών της Γερμανίας σε βάρος των αντίστοιχων θεσμών των υπόλοιπων κρατών της Ευρωζώνης, καθώς και εκείνων της ΕΕ. Καθιστά τους γερμανικούς θεσμούς

«τελικό κριτή» των αποφάσεων των θεσμών της Ένωσης, ακόμα και της τυπικής ανεξάρτητης ΕΚΤ. Η κύρια αλλαγή που επέρχεται είναι ότι οι γερμανικοί θεσμοί, καθίστανται μέσω των αποφάσεων του δικού της συνταγματικού δικαστηρίου ο τελικός κριτής και επιλογέας των ευρωπαϊκών αποφάσεων, ιδιαίτερα όσων αναφέρονται ευθέως στην κρίση.

Trieberg, 1000 clocks house

 

 

Η πορεία των πραγμάτων είναι σαφής. Αρχικά η Γερμανία επιβάλλει την αδιαφανή και αντιδημοκρατική λειτουργία της διεύθυνσης του μηχανισμού σταθερότητας. Μακριά από τον έλεγχο των κοινοβουλίων και της κοινής γνώμης. Διασφαλίζει ότι πολλά εθνικά κοινοβούλια και άλλοι εθνικοί θεσμοί δεν θα έχουν δικαίωμα παρέμβασης στη λειτουργία της διεύθυνσης του μηχανισμού, ενώ οι υπουργοί μέλη της τελευταίας δεν θα λογοδοτούν στα κράτη τους. Αφού δέσμευσε η Γερμανία τους πάντες σε μια λειτουργία του μηχανισμού χωρίς δημοκρατία, κατόπιν αυτοεξαιρέθηκε. Θέτει, πλέον, οποιαδήποτε απόφαση του μηχανισμού υπό την του θεσμικού της συστήματος.

Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι όλα τα πιο πάνω γίνονται στο όνομα της εσωτερικής έννομης τάξης της ίδιας της Γερμανίας το γεγονός παραμένει ότι η Γερμανία συγκροτεί έναν μηχανισμό που δεσμεύει την έννομη τάξη των κρατών μελών της Ευρωζώνης, αλλά κατόπιν, και εκ των υστέρων, εξαιρεί τον εαυτό της. Με αυτό τον τρόπο αποκτά ιδιαίτερα δικαιώματα και γίνεται ο τελικός και ανώτατος κριτής των αποφάσεων σειράς θεσμών στην Ενωση. Θέτει, δηλαδή, τους εθνικούς θεσμούς της υπεράνω των άλλων κρατών καθώς και της ίδιας της Ένωσης. Αποδίδει στον εαυτό της ειδικά δικαιώματα και αρμοδιότητες.

Berlin, Deutsche Opera

Κάνει τον εαυτό της 

"αρχή» του συνόλου.       Αποφασίζει να έχει την οικονομική και θεσμική πρωτοκαθεδρία. Το γεγονός αυτό δεν αλλάζει στην ουσία του από τον πρόσφατο συμβιβασμό στη Λευκωσία, σύμφωνα με τον οποίο ορισμένα από αυτά τα δικαιώματα παρέχονται και σε όποιο «κοινοβούλιο έχει ανάλογες»… δεσμεύσεις.

Τέλος, επειδή ορισμένοι καλοπροαίρετοι νεοραγιάδες θα μιλήσουν για την

«δημοκρατική λειτουργία» των θεσμών της Γερμανίας χρειάζεται να υπογραμμιστεί ότι, πρώτον, προκειμένου να συμβεί αυτό, αδειάζονται από δικαιώματα εποπτείας, ενημέρωσης και συναπόφασης τα περισσότερα άλλα κοινοβούλια στην Ευρωζώνη.

Berlin, Tiergarten Zoo.

Δεύτερον, ότι τίθενται οι εθνικοί θεσμοί της Γερμανίας υπεράνω εκείνων της ΕΕ. Τέλος, τρίτον, θυμίζω ότι στην εποχή της βρετανικής αυτοκρατορίας, όσα περισσότερα δικαιώματα χάναν οι θεσμοί των αποικιών, τόσο πιο «δημοκρατικά» λειτουργούσε το βρετανικό κοινοβούλιο. Κατά συνέπεια, «ουδέν νεώτερο από το γερμανικό μέτωπο». 

 

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ 153ο τεύχος 20-26/9/2012. 

Μας δείχνουν ότι φταίμε που θα καταστραφει η ευρωζώνη!



ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΑΟΖ

H EΛΛΑΔΑ ΩΣ ΕΙΔΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ

  

Του ΣΩΤΗΡΗ ΣΙΔΕΡΗ*
Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που διέπεται από ειδικό καθεστώς στην εσωτερική της λειτουργία και την εξωτερική πολιτική, ενώ μοιάζει περισσότερο με χώρα που έχει ειδική σχέση με την ΕΕ, παρά ότι είναι πλήρες μέλος της.
Η Ελλάδα απειλείται από τα ανατολικά, την Τουρκία με πόλεμο, αν ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της και από τα δυτικά με χρεοκοπία, αν δεν υποταχθεί σε όρους που μόνο μετά από πολεμική ήττα θα μπορούσαν να επιβληθούν. Η Ελλάδα είναι πλέον μια χώρα με ειδικό καθεστώς κυριαρχίας, είναι μιά "ειδική περίπτωση", είναι σε κατάσταση συντριπτικής εθνικής κατάπτωσης.

Η χώρα μας εχει μειωμένη εθνική κυριαρχία, την θεωρούν "ειδική περίπτωση" , έχει επιτηρούμενη οικονομία, ελεγχόμενη λειτουργία του κράτους και των θεσμών της, αλλά του εθνικού κοινοβουλίου, καθώς επιβάλλεται εκβιαστικά, τα τελευταία χρόνια η ψήφιση νομοθετημάτων από τους δανειστές μας. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που υφίσταται απειλή πολέμου από συμμαχική υποτίθεται χώρα, την Τουρκία, για να μην ασκήσει δικαιώματα που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο, παγιώνοντας με τον χρόνο το "ειδικό καθεστώς" που θέλει η Αγκυρα. Ξένοι ελεγκτές έχουν εγκατασταθεί στα υπουργεία και τον κρατικό μηχανισμό, επιτηρητές και κάθε λογής σύμβουλοι , έχουν πρόσβαση στις κρατικές υπηρεσίες και τα έγγραφά τους, άλλοι υποτίθεται ότι βρίσκονται εδώ για να ανασυγκροτήσουν το κράτος, αλλά βλέπουμε καθημερινά την διάλυσή του. Είναι η ταπεινωτική όψη της κρίσης , αλλά και μια κατάσταση που θα κριθεί και ιστορικά, γιατί όλα αυτά, συμβαίνουν με τη συναίνεση των ελληνικών κυβερνήσεων.
Η Ελλάδα, ως μέλος της ΕΕ έχει εκχωρήσει εξουσίες στις Βρυξέλλες σε υπερεθνικές δομές όπως και άλλα κράτη μέλη. Ταυτόχρονα όμως δεν αντιμετωπίζεται ποτέ ως ισότιμος εταίρος, ούτε αντιμετωπίζεται όπως τα άλλα κράτη, αφαιρούνται δικαιώματα και εξουσίες με αυθαίρετες πολιτικές αποφάσεις, με βίαιο τρόπο, δηλαδή με εκβιασμούς για έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, συμπεριφορά που δεν υπήρξε ποτέ έναντι της Ιταλίας ή της Ισπανίας ή της Πορτογαλίας.
Οι Έλληνες είναι πλέον, μιά ιδιαίτερη περίπτωση στην αντίληψη των ευρωπαίων μετά από μιά θυελλώδη προπαγάνδα: είναι τεμπέληδες, κλέφτες, ζουν με τα χρήματά τους, είναι ανίκανοι να διοικήσουν, έτσι ανοίγει ο δρόμος για να την διοικήσουν οι Γερμανοί, αλλά κυρίως είναι μια χώρα που πλέον θεωρείται διεθνώς, κυρίως από τους συμμάχους της ως "ειδική περίπτωση".

ΔΥΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗ,ΝΟΜΟΧ ΧΑΝΙΩΝ

ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ ΑΠΟ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΥΣΗ

Αρα λοιπόν ως «ειδική περίπτωση», έχει ειδική μεταχείριση, αυτή που ζούμε σχεδόν τρία χρόνια τώρα.
Οι δυτικοί σύμμαχοι και εταίροι της χώρας μας στην ΕΕ, θέλουν η Ελλάδα να έχει- περίπου-ανοιχτά σύνορα στα ανατολικά, να υποδέχεται τους λαθρομετανάστες στο έδαφός της , αλλά τα σύνορα να είναι κλειστά προς τα δυτικά καθώς με βάση το Δουβλίνο ΙΙ, δεν έχουμε δικαίωμα να τους αφήσουμε να κινηθούν προς την δυτική Ευρώπη. Το Δουβλίνο ΙΙ, δεν είναι τίποτα παραπάνω από μιά μορφή ειδικού καθεστώτος για την Ελλάδα στο ζήτημα αυτό.
Στα βόρεια, έχει το πρόβλημα της αμφισβήτησης της ιστορίας και μέσω της αμφισβήτησης, της Μακεδονίας, επιχειρείται να διευκολυνθεί η εδραίωση του κράτους της ΠΓΔΜ. Είναι εκ των πραγμάτων μιά «ειδική περίπτωση». Η υπόθεση αυτή δεν έχει κριθεί ακόμη και δεν θα κριθεί ούτε σε περίπτωση συμφωνίας για την ονομασία. Η επιβίωση ή όχι του κράτους της ΠΓΔΜ θα κριθεί στο μέλλον, ίσως βίαια, γιατί τα βαλκάνια, έχει αποδειχθεί ιστορικά, ότι δεν αντέχουν επί μακρόν τις κατασκευές, και αυτό αφορά και την Βοσνία –Ερζεγοβίνη.



ΚΟΙΛΑΔΑ ΝΕΣΤΟΥ

Η ΔΥΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Ανατρέχοντας στο τι έχει ειπωθεί και τι έχει γραφτεί τα τελευταία τρία χρόνια εις βάρος της Ελλάδας και του ελληνικού λαού, αντιλαμβάνεται κανείς ότι όλα είναι μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου. Αφού πρώτα η Ελλάδα απειλήθηκε με οικονομική ασφυξία και με διαρκείς επιθέσεις απομονώθηκε από τις αγορές, αναγκάστηκε να προσφύγει και να ενταχθεί σε έναν μηχανισμό δανεισμού που επέβαλλε και συνεχίζει να επιβάλλει απίστευτα σκληρούς όρους, που θυμίζουν όρους μετά από πολεμική ήττα και κατοχή. Μόνο που στην περίπτωσή μας μιλάμε για οικονομικού τύπου κατοχή και όχι στρατιωτική
Ολα αυτά συνδυάστηκαν και με μιά επικοινωνιακή στρατηγική, ώστε η Ελλάδα να μην είναι σε θέση να αντισταθεί, να αναγκαστεί δηλαδή να υποταχθεί πλήρως. Αυτό επιτεύχθηκε μέσα από μιά εκστρατεία διασυρμού του ελληνικού λαού, στην οποία συμμετείχαν και συμμετέχουν και Έλληνες , μεταξύ των οποίων και οι τελευταίες κυβερνήσεις. Διεθνώς μάλιστα η χώρα μας χαρακτηρίστηκε ως πειραματόζωο, όρο που αποδέχθηκε και το πολιτικό πειραματόζωο των γεγονότων, ο τέως πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, αν και πολλοί πιστεύουν ότι ενσυνείδητα έδρασε, κάτι που ίσως κρίνει η δικαιοσύνη.
Δημιουργήθηκε έτσι σταδιακά ένα αίσθημα ενοχής στον ελληνικό λαό, ότι ευθύνεται για την κατάσταση, ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι ευθύνονται περισσότερο από την πολιτική ηγεσία για την κρίση, ότι οι Ελληνες είναι απατεώνες , ανίκανοι να διοικήσουν κλπ. Οι τραπεζίτες είναι αθώοι, οι φοροφυγάδες είναι απλά ένα λάθος της πολιτικής, οι προμηθευτές, οι συμμορίες και η διαπλοκή ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας μας και έτσι η κατάρρευση ήταν αναπόφευκτη. Η Ελλάδα είναι σε οριακή κατάσταση, καθώς τελεί υπό κηδεμονία που εμβαθύνεται συνεχώς προκαλώντας αγωνίες για το μέλλον της.
Σύμφωνα με το σχέδιο που εκπονήθηκε και εφαρμόζεται από το Βερολίνο, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει ποτέ να βγεί από την κρίση αν δεν διοικηθεί από τους Ευρωπαίους. Πρόκειται για μιά μορφή, οικονομικής και διοικητικής κατοχής που μας προιδεάζει για τα χειρότερα όσο εντείνεται η πολιτική υποταγή .
Είναι αλήθεια , την οποία πολλοί έχουν αποδεχθεί στην Ελλάδα ότι την πρώτη ευθύνη έχει η χώρα μας. Πρωτίστως το λεγόμενο πολιτικό σύστημα, το σύστημα διαπλοκής και των τραπεζιτών καθώς και κάθε λογής συμφερόντων για την κρίση. Το ίδιο προφανώς ισχύει και για την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιταλία, όμως ποτέ τα κράτη αυτά δεν χαρακτηρίστηκαν <<ειδική περίπτωση>>.
Για τον λόγο αυτό και η Ιταλία και η Ισπανία, δεν θέλησαν ποτέ να συγκροτήσουν μέτωπο με την Ελλάδα για να διαπραγματευθούν από κοινού στην ΕΕ. Στόχος να μείνει η Ελλάδα στην απομόνωση και η Ρώμη με την Μαδρίτη να κινηθούν από κοινού, όπως έκαναν στη Σύνοδο Κορυφής της 28^ης Ιουνίου, οπότε εκδηλώθηκε η πιό κραυγαλέα περιθωριοποίηση της Ελλάδας, ως "ειδική περίπτωση".
Ο στόχος είναι απλός. Η Ελλάδα πρέπει να αποτελέσει το νέο ζωτικό χώρο για το γερμανικό κεφάλαιο, καθώς όλα εκεί αποσκοπούν. Και μέσω της τιμωρητικής πολιτικής, να καταστεί σαφές, ότι η Γερμανία κάνει το παιχνίδι. Το ότι οι Ελληνες εργάζονται περισσότερο απ΄όλους ή ότι η γερμανική βιομηχανία , τύπου Ζημενς, είναι διεφθαρμένη δεν συζητείται.

ΝΙΚΕΙΟΣ ΣΧΟΛΗ, Νυμφαίο Φλώρινας.

ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ

Το σκηνικό στήθηκε μεθοδικά. Εκατοντάδες ξένοι ηγέτες, αποφάσεις Συνόδων Κορυφής της ΕΕ, αξιωματούοι, οικονομολόγοι και πάσης φύσεως κερδοσκόποι, πράκτορες οικονομικών και άλλων συμφερόντων, τοποθέτησαν τη χώρα μας στο κάδρο της "ειδικής περίπτωσης", χαρακτηρισμός που τείνει να εδραιωθεί. Θα σταχυολογήσουμε ορισμένες κραυγαλέες τέτοιες τοποθετήσεις για να κατανοηθεί το σχέδιο της Γερμανίας με στόχο τη χειραγώγηση της χώρας.
Μία από τις τελευταίες επισημάνσεις έγιναν από την Credit Agricole, η οποία σε έκθεσή της στις 17 Αυγούστου 2012, αναφέρει ότι η Ελλάδα όχι μόνο αντιμετωπίζεται "ως ειδική και μεμονωμένη περίπτωση" , αλλά η τάση αυτή αυξάνεται ολο και περισσότερο η Ελλάδα στις αγορές.
Σύμφωνα με την έκθεση, "η Eλλάδα αποτελεί πηγή ανησυχίας. Αν και καμία απόφαση για την εκταμίευση της επόμενης δόσης για την χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας δεν αναμένεται πριν τα μέσα Σεπτεμβρίου, οι ανησυχίες και τα περίεργα δημοσιεύματα αναμένεται να πυροδοτήσουν την αστάθεια στην περιφέρεια της νομισματικής ένωσης και να εκτιναχθούν τα spreads", τονίζει η Credit Agricole.

Μεγάλη Πρέσπα, Φλωρινας.

Η ΜΕΡΚΕΛ

Η πρώτη ηγέτης που επεδίωξε και πέτυχε την απομόνωση της Ελλάδας είναι η Α. Μέρκελ. Από την αρχή της κρίσης, το κλίμα απαξίωσης της χώρας αποσκοπούσε ακριβώς στο να θεωρηθεί ειδική περίπτωση και να εφαρμοστούν σκληρά μέτρα.
Η στάση αυτή συνεχίζεται ακόμη. Μόλις πριν από λίγους μήνες στις 26 Ιανουαρίου 2012, η κ. Μέρκελ σε συνέντευξή της σε δημοσιογράφους έξη μεγάλων ευρωπαικών εφημερίδων , τόνισε την αδυναμία των Ελλήνων αλλά και της διεθνούς κοινότητας να σταθεροποιήσουν την κατάσταση στην Ελλάδα, παρά τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί.
Σύμφωνα με το κείμενο της συνέντευξης που δημοσιεύθηκε στην «Sueddeutsche Zeitung», σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, η κυρία Μέρκελ κάνει λόγο για «ειδική περίπτωση» και αναδεικνύει την ανάγκη να ηρεμήσει πρώτα η κατάσταση και να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των αγορών.Ωστόσο , στο παρελθόν , από την αρχή της κρίσης, κάθε φορά που γίνονταν λόγος για προσφυγή της Ελλάδας στις αγορές Γερμανοί αξιωματούχοι έβγαιναν στα διεθνή ΜΜΕ και έκαναν λόγο για εκδίωξη της Ελλάδας από την ευρωζώνη με άμεση συνέπεια την εκτίναξη του επιτοκίου δανεισμού.
Μόλις πριν από λίγους μήνες στις 17 Απριλίου 2012, ο εκπρόσωπος της Ευρωπαικής Επιτροπής, απαντώντας σε ερωτήσεις για την Ελλάδα και για την κατάργηση του κατώτατου μισθού, είπε μεταξύάλλων ότι "στην Ελλάδα ασκηθηκαν επί σειρά ετών ανεύθυνες πολιτικές και συνεπώς συνιστά ειδική περίπτωση" και ότι είναι στην ευχέρεια της χώρας να καταργήσει τον κατώτατο μισθό. Πρόκειται για φαυλότητα, γιατί ο εκπρόσωπος της Επιτροπής δεν μπορεί να κάνει πολιτικά σχόλια για μιά χώρα μέρος της ΕΕ και της ευρωζώνης ειδικότερα. Και φυσικά την κατάργηση του κατώτατου μισθού, αν ήθελε η Επιτροπή, μπορούσε να την εμποδίσει γιατί είναι μέλος της Τρόικας. Ολα τα άλλα είναι χυδαία ψεύδη.
Ολοι έχουν μιά ειδική λύση για την Ελλάδα, ως χώρα που χαρακτηρίζεται ειδικη περίπτωση, ακόμη και με την αλλαγή νομίσματος. Στις 29 Μαρτίου 2012 ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Πολωνίας Marek Belca, αναφερόμενος στην ιδιαιτερότητα της χώρας μας, δήλωσε ότι η Ελλάδα ,ίσως χρειαστεί ένα "ειδικό νόμισμα εντός της ευρωζώνης με σκοπό να προσαρμοστεί ταχύτερα η οικονομία της". Σύμφωνα με τον ίδιο, οι αποταμιεύσεις που έχουν συγκεντρωθεί πριν την εισαγωγή του συστήματος θα πρέπει να διαχειρίζονται σε ευρώ, ενώ οι μισθοί και τα ημερομίσθια θα πρέπει να πληρώνονται σε υποτιμημένο νόμισμα».

Μουσείο Ηρακλείου Κρήτης.

Αλλο ένα κρούσμα σημειώθηκε στις 22 Απριλίου 2012^. Ο πρόεδρος της Μπούντεσμπανκ Βάιντμαν, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Welt am Sonntag» εξέφρασε την άποψη ότι για τα επόμενα δύο χρόνια από τώρα, δηλαδή μέχρι το 2014, καμιά χώρα της Ευρωζώνης δεν θα έχει εγκαταλείψει το κοινό νόμισμα. Ωστόσο, αφήνει να εννοηθεί ότι αυτό δεν ισχύει για όλους καθώς προειδοποιεί ότι «και η αλληλεγγύη έχει όρια», αναφερόμενος στη χώρα μας , ενώ διευκρινίζει ότι<< η Ελλάδα αποτελεί ειδική περίπτωση σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της>>.
Ομως και ο γνωστός από τις ακραίες νεοφιλελεύθερες απόψεις , ο Επίτροπος Ολι Ρέν δήλωσε στα μέσα του περασμένου Μαρτίου , ότι "τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας είναι μοναδικά" και πρόσθεσε ότι "η Ελλάδα είναι μια ξεχωριστή και μοναδική περίπτωση, η οποία δεν θα επαναληφθεί για άλλες χώρες του ευρώ", αναφερόμενος στο PSI. Oμως, έχει ήδη αποδειχθεί ότι τα προβλήματα της Ελλάδας δεν είναι καθόλου μοναδικά, αλλά είναι πανομοιότυπα με άλλων χωρών. Ομως αυτό δεν μπορεί να ομολογηθεί από ορισμένους γιατί πρέπέι να διατηρηθεί ο χαρακτηρισμός της χώρας μας ως "ειδικής περίπτωσης".
Ομως δεν ήταν μόνο οι ξένοι. Ενόψει των εκλογών και ενώ κλιμακώνονταν η αντιπαράθεση για τον ρόλο του ΣΕΒ στην συγγραφή του Μνημονίου και την διάλυση των εργασιακών σχέσεων ο πρόεδρος των Βιομηχάνων Δ. Δασκαλόπουλος σε συνέντευξή του στο Bloomberg, στις 27Μαρτίου 2012, έκανε την έκπληξη.
Ο πρόεδρος του ΣΕΒ τόνισε ότι η Ελλάδα έγινε πειραματόζωο και βαφτίστηκε «ειδική περίπτωση», ενώ στο μεταξύ τα ίδια προβλήματα ανησυχούν τις αγορές και τους Ευρωπαίους πολίτες σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. «Αυτό που πρέπει να κάνει, λοιπόν, η Ευρώπη, όχι για την Ελλάδα αλλά για τον εαυτό της, είναι να αντιμετωπίσει το κοινό πρόβλημα. Οι αγορές δείχνουν με τη στάση τους ότι δεν είναι μόνο Ελληνικό το πρόβλημα», τόνισε ο κ. Δασκαλόπουλος. Μόνο που ήταν λίγο αργά. Το τέρας έγινε ανεξέλεγκτο, τα λογιστικά βιβλία άλλα ζητάνε και ο κ. Δασκαλόπουλος έχει σχεδόν εξαφανιστεί επί μήνες από το προσκήνιο. Ας εξηγήσει ο ίδιος γιατί η Ελλάδα έγινε πειραματόζωο και ποιές ήταν οι συνέπειες, που ως ένα βαθμό, προκάλεσε και ο ΣΕΒ.

Ερμής του Πραξιτέλη, Ολυμπία Ηλεία

ΕΙΔΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΠΑΝΤΟΥ.

Είναι γνωστή η στάση της Τουρκίας στο Αιγαίο. Ομως αξίζει να προσεγγίσουμε με ακρίβεια το μέγεθος του προβλήματος, μέσα από τον τυπικό διπλωματικό τρόπο που η Αγκυρα, με την ανοχή της Δύσης έχει καθηλώσει την Ελλάδα ως προς την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.
Από τις τις αρχές της δεκαετίας του 1970 η Τουρκία εγκαινίασε μια συστηματική πολιτική αμφισβητήσεων και διεκδικήσεων σε βάρος της κυριαρχίας, των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των διεθνών αρμοδιοτήτων της Ελλάδας στον θαλάσσιο, νησιωτικό και εναέριο χώρο.
Σύμφωνα με την επίσημη καταγραφή της τουρκικής πολιτικής από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών στρατηγικός στόχος της Αγκυρας είναι να επιβάλλει είτε μεσω του διαλόγου, είτε με την απειλή για χρήση βίας, την αναθεωρητικη της πολιτική, κατά παράβαση των διεθνών συνθηκών.
Η έναρξη της πολιτικής αυτής, η οποία άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο έντασης στις ελληνο-τουρκικές σχέσεις που διαρκεί μέχρι σήμερα, σηματοδοτείται από την εμφάνιση των πρώτων διεκδικήσεων σε βάρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας το 1973 και της πρώτης αμφισβήτησης του εύρους του ελληνικού εθνικού εναερίου χώρου το 1975.
Η νέα αυτή τουρκική πολιτική κατά της Ελλάδας συνέπεσε με την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο και την κατοχή του βόρειου τμήματός της (Ιούλιος 1974), που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με καθοριστικές επιπτώσεις στις σχέσεις των δύο χωρών και στην επαύξηση της έντασης.
Ειδικότερα η τουρκική πολιτική αμφισβήτησης περιλαμβάνει :

Το στάδιο των Δελφών, Φωκίδα.

• αμφισβήτηση του νομίμου και κυριαρχικού δικαιώματος της Ελλάδας, με απειλή πολέμου (casus belli), να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια, όπως προβλέπει το Δίκαιο της Θάλασσας και όπως έχει πράξει το σύνολο σχεδόν των παράκτιων κρατών της διεθνούς κοινότητας, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων,
• αμφισβήτηση του εύρους του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου, μέσω συνεχών παραβιάσεών του από τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη,
• αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας επί νησιών (καινοφανής θεωρία γκρίζων ζωνών) και παραβίασή της ακόμα και στην περίπτωση κατοικημένων,
• αμφισβήτηση των θαλάσσιων συνόρων
• αμφισβήτηση των αρμοδιοτήτων εντός του FIR Αθηνών που ασκεί η Ελλάδα βάσει αποφάσεων του ICAO, και η συνεχής άρνηση συμμόρφωσης της Τουρκίας προς τους κανόνες εναέριας κυκλοφορίας,
• αμφισβήτηση των αρμοδιοτήτων της Ελλάδας εντός της περιοχής ευθύνης της για θέματα έρευνας και διάσωσης και
• απαίτηση της Τουρκίας για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.

Το κεντρικό πολιτικό επιχείρημα της Τουρκίας είναι ότι το Αιγαίο είναι "ειδική περίπτωση" και πρέπει να αντιμετωπιστεί κατά παρέκκλιση του διεθνούς δικαίου. Ειδική περίπτωση είναι και το Καστελλόριζο γιατί κατά την Τουρκία δεν ανήκει στο Αιγαίο και επιχειρεί να "τεμαχίσει" την ελληνικη επικράτεια, άρα πρέπει να υπάρξουν ειδικές ρυθμίσεις. Ολα αυτά αποσκοπούν στον περιορισμό των ελληνικών δικαιωμάτων ως προς την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.

Η μνήμη των Προγόνων, Μουσείο Ρώμα, Ζάκυνθος.

Η ΤΕΛΙΚΗ ΦΑΣΗ

Σε διάστημα, από λίγες εβδομάδες μέχρι λίγους μήνες, θα κριθούν πολλά για το μέλλον της Ελλάδας. Ως προς την οικονομία και την ενδεχόμενη χρεοκοπία της, όλοι υποστηρίζουν ότι οι επόμενες εβδομάδες θα είναι κρίσιμες. Παράλληλα, στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου, αναμένεται να ληφθούν αποφάσεις για τη νέα ευρωπαική αρχιτεκτονική, για την πολιτική, δημοσιονομική και τραπεζική ένωση. Αν και δεν γνωρίζουμε ακόμη το πλήρες περιεχόμενο του σχεδίου , είναι προφανές ότι οικοδομείται η γερμανική κυριαρχία στην ΕΕ με την κατασκευή ενός νέου ηγετικού πυρήνα, που όλα δείχνουν ότι δεν θα περιλαμβάνει την Ελλάδα. Η προσπάθεια της Γερμανίας να γίνει ελκυστική με την προβολη της θέσης για ενίσχυση της ενωμένης Ευρώπης μέσω εκχώρησης κυριαρχίας στις Βρυξέλλες, δεν πείθει κανέναν, γιατί όλοι γνωρίζουν ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται στο Βερολίνο και δευτερευόντως στο πλαίσιο της συνεργασίας Γερμανίας –Γαλλίας.
Στο πλαίσιο αυτό αναμένεται να κλείσει για την Ελλάδα η πρώτη φάση της "ειδικής περίπτωσης", δηλαδή θα δούμε ποιά θα είναι η θέση της Ελλάδας στην ΕΕ, σε ποιόν κύκλο θα ενταχθεί, αν θα έχει πλήρη δικαιώματα, ενώ η οικονομική και διοικητικη κατοχή θα έχουν εδραιωθεί.
Ολα δείχνουν ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν διαπραγματεύεται για το μέλλον της. Εχει αποδεχθεί ότι αποτελεί <<ειδική περίπτωση>> και βαδίζει προς ένα αβέβαιο μέλλον. Στα ανατολικά η κρίση παραμένει και αποτελεί ένα διαφορετικό κεφάλαιο, καθώς η Ελλάδα εντασσόμενη στην σφαίρα επιρροής της Γερμανίας, προκαλεί τα ανακλαστικά των Αμερικανών.
Χωρίς εθνικό σχέδιο, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς ηγεσία με όραμα και αντιστάσεις, η Ελλάδα μπαίνει σε περιπέτεια με άγνωστη κατάληξη.
*Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Επίκαιρα» την Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2012.