(Αν)ίερη συμμαχία και ΣΥΡΙΖΑ

(Αν)ίερη συμμαχία και ΣΥΡΙΖΑ Βρατσάλης Κώστας

Δημοσίευση:στην ΑΥΓΗ 27 Σεπτεμβρίου 2016 19:00 Graham Sutherland, Το χταπόδι, 1978-1979 Και τα λαϊκά στρώματα; Τα λαϊκά στρώματα είναι εξουθενωμένα και σε σημαντικό βαθμό απογοητευμένα από τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί περίμεναν πολλά περισσότερα. Δεν περίμεναν βέβαια η Ευρώπη της Αλληλεγγύης και των δημοκρατικών αξιών να εκβιάζει ωμά, ξεδιάντροπα, και ο ΣΥΡΙΖΑ να αναγκάζεται να το καταπιεί. Νομίζω ότι έφτασε η ώρα που οι αριστερές και φιλολαϊκές δυνάμεις της χώρας θα δοκιμαστούν για την ωριμότητά τους. Η άνεση του αντιπολιτευτικού λόγου χάριν της καθαρότητας της ψυχής δείχνει να έχει παρέλθει. Το παλαιό πολιτικό σύστημα ανασυντάσσεται, εκτιμώντας ότι, αν δεν ανατραπεί τώρα η κυβέρνηση, σε λίγο θα είναι πολύ αργά. Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ επιδίδονται σ' ένα κυριολεκτικό ντοπάρισμα του εκλογικού σώματος εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλοντας το οτιδήποτε επιχειρεί, ασχέτως αν αυτά που καταγγέλλουν αποτελούν συγχρόνως και καταγγελία του αμαρτωλού παρελθόντος των κομμάτων τους. Για να παίξουν αυτό το παιχνίδι τοποθετήθηκαν ούτως ή άλλως, Κυριάκος και Φώφη, στις ηγεσίες των κομμάτων τους -ασχέτως αν οι ίδιοι θέλουν να υπερβούν αυτόν τον προσωρινό τους ρόλο. Ο ΣΕΒ θεωρεί κι αυτός ότι τώρα που και η Ντέλια Βελκουλέσκου παραδέχεται ότι τα μνημονιακά μέτρα ήταν εις βάρος των λαϊκών στρωμάτων, δεν έχουν και πολλά πράγματα πια να περιμένουν από το ΔΝΤ. Τα κανάλια δίνουν την ύστατη μάχη της διατήρησης της παρανομίας τους. Η Εκκλησία θυμήθηκε το “πατρίς, θρησκεία, οικογένεια” επειδή φοβήθηκε, φαίνεται, μήπως τα ελληνόπουλα μάθουν από τους δασκάλους και τις δασκάλες τους ότι κάποιοι συμμαθητές τους είχαν μια (άλλη) πατρίδα που έχασαν, μια (άλλη) θρησκεία στα μέρη τους, αλλά, προς Θεού, όχι και μια (άλλη) οικογένεια εδώ, αφού αποδεκατίστηκε η δική τους. Ιερά Συμμαχία στην κυριολεξία.

Και τα λαϊκά στρώματα; Τα λαϊκά στρώματα είναι εξουθενωμένα και σε σημαντικό βαθμό απογοητευμένα από τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί περίμεναν πολλά περισσότερα. Δεν περίμεναν βέβαια η Ευρώπη της Αλληλεγγύης και των δημοκρατικών αξιών να εκβιάζει ωμά, ξεδιάντροπα, και ο ΣΥΡΙΖΑ να αναγκάζεται να το καταπιεί. Οι οργανωτές του “Μένουμε Ευρώπη” -μην τους ξεχνάμε- τα εκβιάζουν ιδεολογικά, αφού η πολιτική τους έκφραση, ο ΣΥΡΙΖΑ, προτίμησε την τακτική υποχώρηση παρά αυτά να χορέψουν τον χορό του Ζαλόγγου. Η μη βελτίωση της οικονομικής τους κατάστασης σε συνδυασμό με την επίγνωση που έχουν του “τι σημαίνει Δεξιά”, τα κρατά για την ώρα αναποφάσιστα. Και η Αριστερά που δεν εκφράζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ; Η Αριστερά της δευτέρας παρουσίας, μαζί με τους αριστερούς του “όλα ή τίποτα”, κρατούν ίσες αποστάσεις από την Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ και την Ιερά Συμμαχία. Ο “συσχετισμός των δυνάμεων” βρίσκεται στο μυαλό τους μόνο σαν απάντηση σε σταυρόλεξο για τον Μαρξισμό - Λενινισμό. Στην πραγματική ζωή τους είναι αδιάφορος. Η Ιερά Συμμαχία ενάντια στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, παίρνει τη μορφή μιας Ανίερης Συμμαχίας πια. Όλοι, συμφωνούν σ’ ένα πράγμα: να φύγει τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ από την κυβέρνηση.

Και η Εκκλησία τι λέει για την Αριστερά, που ο λαός ψήφισε για να κυβερνήσει; Για τον ΣΥΡΙΖΑ; “Αυθάδης και αδεξία” χαρακτηρίστηκε από την Ιερά Συμμαχία η Διακήρυξη της Επανάστασης του '21, “αντιστόρητες, συμπλεγματικές και προσβλητικές” χαρακτηρίζονται σήμερα από τον αρχιεπίσκοπο οι θέσεις του υπουργείου Παιδείας για το μάθημα των Θρησκευτικών. Αλήθεια; Μήπως και στο μάθημα της Ιστορίας τότε θα πρέπει να διδάσκεται μόνο η Ιστορία της Ελλάδας; Δεν νομίζω ότι η Εκκλησία αντιδρά σήμερα προβάλλοντας απλώς το αξίωμα “μη μας αγγίζετε”. Δεν νομίζω ότι περιορίζεται σε κάποιο δήθεν αίτημα να φύγει ο Φίλης. Πιέζεται να συνταχθεί με τους ιστορικούς “φίλους” της καθεστηκυίας τάξης. Οι πλέον σκοταδιστικές δυνάμεις εντός της Εκκλησίας, αυτές που επιμένουν το μάθημα των Θρησκευτικών να είναι κατήχηση, αυτές που δεν πήραν χαμπάρι ότι για εφτά χρόνια είχαμε χούντα (γιατί μελετούσαν θρησκευτικά κείμενα), αφήνοντας άλλους, “ανιστόρητους” φοιτητάκους να αγωνίζονται ενάντια στη Χούντα, αυτές οι σκοτεινές δυνάμεις τη σπρώχνουν και τώρα να συνταχθεί με το παλιό πολιτικό σύστημα, με πρόσχημα να φύγουν οι “άπιστοι” του ΣΥΡΙΖΑ από την κυβέρνηση. Τι θα κάνει η κεφαλή της Εκκλησίας; Θα μείνει αταλάντευτη στην υποστήριξη των λαϊκών συμφερόντων αυτή τη δύσκολη περίοδο, όπως κάνει -και προς τιμή της- για τους αδύναμους και τους πρόσφυγες, ή θα γίνει όμηρος κύκλων που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι μη χάσουν κανένα χρυσόβουλο και πώς θα επαναφέρουν τη Χρυσοπηγή στο προσκήνιο; * Ο Κώστας Βρατσάλης διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου

ΑΡΙΣΤΕΡΟΣΤΡΟΦΗ δυναμική.

Αριστερόστροφη δυναμική ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΥΓΗ ΤΗΝ 27.01.2016 Της Τζώρτζιας Ρασβίτσου* Βιώνουμε μια οδυνηρή πραγματικότητα (εκτίοντας την ποινή μας αλλά και την ποινή κάποιου άλλου), το σύμπαν στροβιλίζεται γύρω μας με μεγάλη ταχύτητα και άγνωστες φυγόκεντρες δυνάμεις: οι επιστήμονες είναι στους δρόμους, οι αγρότες επίσης, η Ακροδεξιά κερδίζει έδαφος σε Γαλλία, Πολωνία, Φινλανδία, Ουγγαρία, η Μέση Ανατολή καίγεται. Συγχρόνως, ζούμε στην εποχή που η υπόλοιπη «Αριστερά» στην Ελλάδα, ενώ διαθέτει όραμα, εργατικό και επιστημονικό δυναμικό, έμπειρα στελέχη, αρνείται να βοηθήσει και πορεύεται κατακερματισμένη κρατώντας ως άλλοθι τη γνησιότητα της ιδεολογίας της. Το κάθε κόμμα στην Ελλάδα που ονοματίζεται αριστερό ή κομμουνιστικό δεν θέλει να λερώσει το όνομά του, συμπλέοντας με μια κυβέρνηση που στιγματίστηκε υποκύπτοντας στον εκβιασμό να παραδώσει οράματα και υποσχέσεις σ' ένα ακραίο καπιταλιστικό σύστημα, που παραπαίει καταπίνοντας λαούς. Έτσι, τίμιοι αγωνιστές το έβαλαν στα πόδια, προτιμώντας (ακόμη και χαιρέκακα) να ανάγουν τους εαυτούς τους σε παρατηρητές των εκβιασμών και του ξεχαρβαλώματος της έννοιας αριστερός, προκειμένου να έχουν καθαρή συνείδηση και την ικανοποίηση ότι ουδέποτε συμμετείχαν σε συνθηκολογήσεις, ουδέποτε ξεπούλησαν τα ιδανικά τους περί κοινωνικής δικαιοσύνης, ουδέποτε υπέκυψαν. Κι όμως, κάτι ξεπούλησαν χωρίς να το καταλάβουν: Την ορμή της κοινωνίας. Σε μια κρίσιμη για τη χώρα περίοδο, δίχασαν ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, που είχε τα ίδια οράματα, τις ίδιες επιδιώξεις και τα ίδια συμφέροντα, υψώνοντας ανάμεσά της κομμουνιστικά τείχη, αριστερούλικα τοιχαλάκια ή ακολουθώντας ρυάκια αμφίβολων εκβολών. Διέσπειραν τον φόβο όχι της πτώχευσης, αλλά του ρίσκου της ιδεολογικής ολίσθησης και προτίμησαν τη σιγουριά και τη θαλπωρή των αγνών τους ιδανικών. Στέρησαν έτσι από την κοινωνία την ευκαιρία να αγωνιστεί ενωμένη όταν και όπου έπρεπε. Κι έμειναν ν' αναρωτιούνται ποιος είναι περισσότερο προδότης, ποιος περισσότερο αριστερός, ποιος έχει περισσότερο ήθος, ξεσκονίζοντας τ' απολιθώματά τους. Σήμερα, έχοντας ήδη νιώσει τη βαρβαρότητα των αγορών στο μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, έχοντας διαπιστώσει με αμηχανία και απογοήτευση πόση Αριστερά χωράει στη σημερινή Ευρώπη, η ελπίδα της ελληνικής κοινωνίας εναπόκειται στην ίδια της την αριστερόστροφη δυναμική, στα αντανακλαστικά της να αντιστέκεται στις παραβιάσεις της κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά και στην αυτοκριτική της, ώστε να αναλάβει τις ευθύνες της από το παρελθόν και το παρόν. * Η Τζώρτζια Ρασβίτσου είναι συμβολαιογράφος

Μάχες, νίκες, ήττες, συμβιβασμοί και... νέες διαπραγματεύσεις

Μάχες, νίκες, ήττες, συμβιβασμοί και... νέες διαπραγματεύσεις Αγουρίδης Γιάννης | ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΥΓΗ ΤΗΝ 25.12.2015 Μάχες, νίκες, ήττες, συμβιβασμοί και... νέες διαπραγματεύσεις Του Γιάννη ΑΓΟΥΡΙΔΗ

Αναμφίβολα, η χρονιά που εκπνέει σε λίγες ημέρες τα είχε όλα, σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, για τη χώρα μας. Πρώτη φορά κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά, τον νεότερο Έλληνα πρωθυπουργό, εκλογές, σκληρές διαπραγματεύσεις, δημοψήφισμα, απειλές για Grexit, τον... διάττοντα αστέρα της πολιτικής Γιάνη Βαρουφάκη, κλειστές τράπεζες, capital controls, ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών, Μνημόνιο και νέες διαπραγματεύσεις, οι οποίες θα συνεχιστούν. Αν το πρώτο επτάμηνο μπορεί να συμπυκνωθεί στη φράση του Αλέξη Τσίπρα προς τον Πολ Μέισον, για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ "This is a coup", "Νομίζω πως χάσαμε χρόνο. Στο τέλος μάς τελείωσαν τα χρήματα και οι δυνάμεις. Αν το ήξερα αυτό, θα είχα πάρει πιο γενναίες αποφάσεις από την αρχή", η δεύτερη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να έχει επιτύχει σταθεροποίηση της κατάστασης της χώρας, έχοντας καταστρώσει ένα πλάνο επιστροφής στην ανάπτυξη για το 2016 που βρίσκεται προ των πυλών. Η "Αυγή" της Κυριακής προχωρά σε ανασκόπηση των διαπραγματεύσεων του 2015, καταγράφοντας τις νίκες, τις ήττες, αλλά και την πορεία της κυβέρνησης Πρώτη φορά Αριστερά στην Ελλάδα 25 Ιανουαρίου 2015. Ο ΣΥΡΙΖΑ νικάει στις εκλογές με διαφορά 8,5% από τη Ν.Δ. και 149 έδρες. Ο Αλέξης Τσίπρας συγκροτεί κυβέρνηση με τους ΑΝ.ΕΛΛ. και εξαγγέλλει «διαπραγμάτευση για δίκαιη λύση», χαρακτηρίζοντας παρελθόν την τρόικα. Ακόμη, η κυβέρνηση, διά του Γιάνη Βαρουφάκη, ζητάει ένα πρόγραμμα - γέφυρα, ώστε να δοθεί χρόνος για αναδιάρθρωση του χρέους. Ναι στη σύγκρουση με την τρόικα λένε 7 στους 10 Έλληνες. Οι ξένοι οίκοι θεωρούν πιστωτικά αρνητική την εκλογή ΣΥΡΙΖΑ και προαναγγέλλουν υποβαθμίσεις. Μία ημέρα μετά τις εκλογές, η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ δηλώνει ότι η Ευρωζώνη έχει κανόνες και η Ελλάδα δεν μπορεί να ζητήσει ειδική μεταχείριση.

Ουάου... Στις 28 Ιανουαρίου πραγματοποιείται συνάντηση Τσίπρα με τον τότε "αμήχανο" πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, με τον δεύτερο να εύχεται να "παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρώπη". Στις 29 Ιανουαρίου, ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης συναντάται με τον πρόεδρο του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, με τον πρώτο να αναφέρει για την τρόικα ότι "εμείς, με αυτήν τη σαθρά δομημένη επιτροπή δεν θα συνεργαστούμε". Ο Ολλανδός... γεωπόνος, εκνευρισμένος βγάζει το ακουστικό που είχε για τη μετάφραση ψιθυρίζοντας στο αυτί του υπουργού "Μόλις σκότωσες την τρόικα», με τον Γιάνη να απαντά το περίφημο "Ουάου". Συμφωνία - γέφυρα Το πρώτο σοκ των αγορών διαδέχεται η αισιοδοξία της διαπραγμάτευσης για συμφωνία - γέφυρα. Ο Ομπάμα καλεί την Ευρώπη να ξεφύγει από τη λιτότητα και η τηλεφωνική επικοινωνία με τον Τσίπρα ερμηνεύεται ως έμμεση στήριξη. Ξεκινούν οι διεθνείς επαφές Βαρουφάκη με Σαπέν (Γάλλο ΥΠΟΙΚ), Ντάισελμπλουμ, Βίζερ (πρόεδρος EWG) κ.ά., αλλά και του Τσίπρα με ομολόγους του, με τον Ιταλό πρωθυπουργό Ματέο Ρέντζι να του χαρίζει μια γραβάτα, την οποία ο Έλληνας πρωθυπουργός αρνείται να φορέσει μέχρι να "κουρευτεί το χρέος". Η Ελλάδα απορρίπτει τη δόση των 7 δισ. ευρώ και ζητάει συνολική διαπραγμάτευση. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης καθησυχάζει τους επενδυτές των τραπεζών, λέγοντας ότι δεν θα θιγούν τα συμφέροντα των ιδιωτών. Ο πρόεδρος της Ε.Ε. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για «αλλαγές» στη συμφωνία για το χρέος και ο Ντάισελμπλουμ προειδοποιεί ότι, αν ο ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόσει το προεκλογικό του πρόγραμμα, θα εκτροχιάσει τον Προϋπολογισμό, ενώ γίνονται «φιλικές δηλώσεις» για χρηματοδοτική στήριξη από τη Ρωσία. Στις 4 Φεβρουαρίου, η ΕΚΤ αποφασίζει να σταματήσει να δέχεται (από τις 11/2) ως ενέχυρα τα ελληνικά ομόλογα, αφήνοντας ως κύρια πηγή χρηματοδότησης των τραπεζών τον ΕLA. Δύο 24ωρα μετά απορρίπτει και το αίτημα για έκδοση επιπλέον εντόκων και η Ευρωζώνη ξεκινά την πίεση απέναντι στο αίτημα της Αθήνας για πρόγραμμα - γέφυρα, ζητώντας παράταση του υφιστάμενου προγράμματος. Η Αθήνα αλλάζει την τακτική της για το χρέος και πλέον δεν μιλάει για «κούρεμα», αλλά για «έξυπνα εργαλεία». Στην πρώτη συνάντηση Σόιμπλε - Βαρουφάκη, οι δύο υπουργοί διαφώνησαν ανοιχτά σε όλα τα θέματα. Το EuroWorking Group ζητάει κοστολογημένα μέτρα από την Ελλάδα, ο υφυπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τίμοθι Γκάιτνερ συναντά τον Γ. Δραγασάκη και τον Γ. Στουρνάρα στην Αθήνα. Ανθρωπιστική κρίση Στις 8 Φεβρουαρίου, σε μια πολύ φορτισμένη ομιλία στη Βουλή, ο Αλέξης Τσίπρας τονίζει ότι η πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Πρόκειται για μήνυμα το οποίο διαχέεται σε όλη την Ευρώπη. Στις Βρυξέλλες, το επεισοδιακό Eurogroup της 11ης Φεβρουαρίου δεν καταλήγει καν σε ανακοινωθέν, καθώς, με εντολή Τσίπρα, ο Βαρουφάκης δεν συναινεί. Ακολουθεί η πρώτη σύνοδος κορυφής για τον πρωθυπουργό, οπότε και συναντά για πρώτη φορά τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ. Είναι η περίοδος που, ενόσω διεξάγονταν τεχνικές διαπραγματεύσεις και πολιτικές επαφές, ο Γιούνκερ υποστήριζε ότι οι δύο πλευρές απέχουν πολύ και από τη συμφωνία και τον πολιτικό συμβιβασμό, ο Ντάισελμπλουμ εξέφραζε την απαισιοδοξία του και θεσμικοί της Ε.Ε., όπως ο επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, προσπαθούσαν να «μαζέψουν» την κινδυνολογία για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Ούτε το Eurogroup της 16ης Φεβρουαρίου έφερε αποτέλεσμα, παρά επιδείνωσε τις σχέσεις των δύο πλευρών. Η πρόταση για παράταση του προγράμματος απορρίφθηκε, ενώ ακολούθησαν αποκαλύψεις για κείμενο συμφωνίας τετράμηνης μεταβατικής περιόδου, που αποσύρθηκε την τελευταία στιγμή από τον Ντάισελμπλουμ, και στο οποίο δεν συναίνεσε, με εντολή του πρωθυπουργού, ο Βαρουφάκης. Επιστροφή του Grexit Eπενδυτικές τράπεζες, διεθνή μέσα ενημέρωσης και αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν πλέον αρχίσει να μιλούν καθημερινά για Grexit, ενώ κυβέρνηση και δανειστές προετοιμάζονται πυρετωδώς για νέο Eurogroup στις 20 Φεβρουαρίου. Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ δηλώνει ότι «Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη δεν αποτελεί μονόδρομο». Στις 19/2 υποβάλλεται πλέον επίσημα το αίτημα παράτασης της δανειακής σύμβασης και στο κρίσιμο Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου επιτυγχάνεται συμφωνία για τετράμηνη «γέφυρα» μέχρι το τέλος Ιουνίου. Δημιουργική ασάφεια Είναι η περίοδος της «δημιουργικής ασάφειας». Σε αυτό το χρονικό διάστημα οι δανειστές προειδοποιούσαν και η ελληνική πλευρά κέρδιζε χρόνο για διαπραγμάτευση. Σόιμπλε και Μέρκελ έκοψαν κάθε κουβέντα για εκταμίευση κεφαλαίων πριν από την ολοκλήρωση του προγράμματος και η ΕΚΤ έδωσε εντολή στις τράπεζες να σταματήσουν να αυξάνουν την έκθεσή τους σε έντοκα. Η κυβέρνηση άρχισε να μιλά για δυσκολίες αποπληρωμής των δανείων από τον Ιούλιο και παράλληλα να συγκεντρώνει τα διαθέσιμα των δημόσιων φορέων. Στο παρασκήνιο έχει ανάψει πλέον για τα καλά η συζήτηση για τρίτο πακέτο 30 - 50 δισ. ευρώ προς την Ελλάδα, ενώ σε αυτή τη συγκυρία αρχίζουν να φουντώνουν σενάρια ατυχήματος ή Grexit, στα οποία η κυβέρνηση απαντούσε με απειλές για εκλογές ή δημοψήφισμα. Στις 3 Μαρτίου, η κυβέρνηση καταθέτει στη Βουλή νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση, παρά τις αντιδράσεις των Ευρωπαίων. Δικαίωμα "ιδιοκτησίας" των μεταρρυθμίσεων Η μίνι (επταμερής) σύνοδος κορυφής για την Ελλάδα και η νέα παρέμβαση του προέδρου των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα υπέρ μιας «βιώσιμης λύσης» άνοιξαν χαραμάδα αισιοδοξίας, με τον Τσίπρα να έχει συνάντηση με Μέρκελ, Ολάντ, Ντράγκι, Τουσκ, Γιούνκερ, όπου τους ζητάει πολιτική λύση. Η κυβέρνηση κέρδισε το δικαίωμα να καταρτίσει εκείνη τη λίστα με τις μεταρρυθμίσεις, αλλά για ακόμη μια φορά δεν πήρε χρήματα. Αυτό το μικρό κύμα αισιοδοξίας είχε ημερομηνία λήξης τη συνάντηση Τσίπρα - Μέρκελ στο Βερολίνο στις 23 Μαρτίου, καθώς, παρά το καλό κλίμα που επικράτησε, η κατάσταση δεν άλλαξε. Το EuroWorking Group που ακολούθησε στις 25/3 είχε ως αποτέλεσμα η Αθήνα να χάσει και τα 1,2 δισ. ευρώ του ΤΧΣ. Κίνα και Ρωσία Οι συζητήσεις με τα τεχνικά κλιμάκια χωλαίνουν, η κυβέρνηση αναζητάει υποστήριξη από την Κίνα και τη Ρωσία και διοχετεύει σενάρια στάσης πληρωμών προς το ΔΝΤ. Οι εκροές καταθέσεων αυξάνονται, ενώ η ΕΚΤ στηρίζει μέσω του ELA, αλλά αρνείται την αύξηση του ορίου έκδοσης εντόκων. Η δήλωση του πρωθυπουργού «θα πληρώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις και όχι το ΔΝΤ εάν δεν πάρουμε τη δόση», αλλά και οι δηλώσεις υπουργών και στελεχών της κυβέρνησης ότι η κυβέρνηση προτιμά να πληρώσει τις εσωτερικές υποχρεώσεις της και όχι τους δανειστές χτύπησαν το καμπανάκι στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, οπότε πραγματοποιήθηκε το ταξίδι - αστραπή του Γιάνη Βαρουφάκη στη Νέα Υόρκη για συνάντηση με την Κριστίν Λαγκάρντ. Είναι ο μήνας κατά τον οποίο τα σενάρια της χρεοκοπίας επιστρέφουν δριμύτερα και η συζήτηση για το Grexit εκτραχύνεται. Η αγορά επιβαρύνεται από τη φημολογία για νέες μεγάλες αυξήσεις κεφαλαίου και σενάρια bail in στις τράπεζες. Επιπλέον, αρχίζουν να διατυπώνονται οι πρώτες εκτιμήσεις για επιστροφή της οικονομίας στην ύφεση. Από το ταξίδι Τσίπρα στη Μόσχα προκύπτουν αναφορές για έμμεση χρηματοδότηση μέσω του αγωγού Turkish Stream. Απομόνωση Βαρουφάκη Στο περιβόητο Eurogroup της 24ης Απριλίου η πρώτη εικόνα είναι πως Ελλάδα και δανειστές οδηγούνται προς τη ρήξη. Ο Γ. Βαρουφάκης απομονώνεται από τους ομολόγους του, δημοσιοποιούνται σκληροί χαρακτηρισμοί εναντίον του και η κυβέρνηση αποφασίζει να διευρύνει τη διαπραγματευτική ομάδα με Τσακαλώτο, Σαγιά, Χουλιαράκη. Είχε προηγηθεί νέα συνάντηση Τσίπρα - Μέρκελ, με την περιβόητη δήλωση «Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί για να μη μείνει η Ελλάδα από ρευστό». Σταδιακά άρχισε να γίνεται αντιληπτή η προσπάθεια αποκατάστασης της εμπιστοσύνης μέσα από δηλώσεις, όπως, λ.χ., του Ντάισελμπλουμ ότι «Δεν αποτελεί επιλογή το Grexit» ή του Ντράγκι ότι «Η συμμετοχή στο ευρώ είναι αμετάκλητη». Ταυτόχρονα, όμως, ανοίγει η συζήτηση περί κουρέματος των ενεχύρων των ελληνικών τραπεζών. Πρόοδος πριν από την κρίση Το Eurogroup της 11ης Μαΐου ολοκληρώνεται για πρώτη φορά με σαφή «δήλωση προόδου» των διαπραγματεύσεων, αλλά ακόμη σαφέστερο είναι το μήνυμα των δανειστών ότι, αν δεν ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, δεν θα υπάρξει αποδέσμευση χρημάτων, ούτε θα ανοίξει ο διάλογος για διευθέτηση του χρέους. Ο χρόνος, πλέον, κυλά αντίστροφα για κατάληξη των διαπραγματεύσεων πριν από το τέλος Μαΐου, καθώς, κατά τον Γ. Βαρουφάκη, από εκεί και μετά θα υπάρχει πρόβλημα ρευστότητας. Το δημοψήφισμα παραμένει ως όπλο πάνω στο τραπέζι, όχι όμως υπέρ της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά των δανειστών, οι οποίοι εκτιμούν ότι ένα αποτέλεσμα υπέρ του ευρώ θα αποδυνάμωνε πλήρως τη διαπραγματευτική τακτική της Αθήνας. Πληρώνεται η δόση των 750 εκατ. ευρώ προς το ΔΝΤ και τα ταμειακά διαθέσιμα βρίσκονται στο κόκκινο. Στις 18 Μαΐου, με ένα πολυσέλιδο κείμενο που τιτλοφορείται «Σημείωμα βοήθειας για την Ελλάδα», το οποίο φτάνει σε όλους τους εμπλεκόμενους -στις διαπραγματεύσεις και τις αποφάσεις- φορείς, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέτει τις προϋποθέσεις για να ξεκλειδώσει η βοήθεια από το EFSF προς την Ελλάδα εντός του Ιουνίου και να υπάρξει συνολική συμφωνία μέχρι το φθινόπωρο. Στο Eurogroup και τη σύνοδος κορυφής που πραγματοποιούνται στη Ρίγα [σ.σ.: στο πρώτο ο Βαρουφάκης παραδέχεται ότι καταγράφει τους συνομιλητές του] δεν βρίσκεται λύση. Ακολουθεί μπαράζ συζητήσεων χωρίς επίσης να προκύπτει λύση. Οι 47 σελίδες και το δημοψήφισμα Το χαρτί του δημοψηφίσματος άρχισε να συζητείται εντόνως μετά τη συνάντηση που είχε ο πρωθυπουργός, στις αρχές Μαΐου, με τους Γιούνκερ, Ντράγκι και Λαγκάρντ. Ο Αλέξης Τσίπρας, αφότου δέχτηκε τα πρώτα τελεσίγραφα από τους θεσμούς ώστε να αποδεχθεί τις προτάσεις τους για συμφωνία, αποφασίστηκε σε επαφές που είχε με τους στενούς του συνεργάτες να είναι έτοιμοι για το ενδεχόμενο διεξαγωγής δημοψηφίσματος εάν δεν καμφθεί η αδιαλλαξία των εταίρων. Ακολούθησε νέα συνάντηση του πρωθυπουργού με Μέρκελ και Ολάντ, με τον Τσίπρα να γίνεται αποδέκτης νέου τελεσιγράφου, ότι δηλαδή θα πρέπει σε 24 ώρες να αποφασίσει σχετικά με την πρόταση για πεντάμηνη παράταση με χρηματοδότηση 15,5 δισ. ευρώ. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, ο πρωθυπουργός μίλησε με τους στενούς του συνεργάτες στην κυβερνητική επιτροπή και αποδέχθηκε την πρόταση πολλών υπουργών για προσφυγή στον λαό. Κυβερνητικά στελέχη μιλούσαν ήδη από την παραμονή για την «τρίτη, κατά σειρά, προσπάθεια παγίδευσης της κυβέρνησης από τους δανειστές», δεδομένου ότι οι θεσμοί έκαναν τη μία ημέρα δεκτή την ελληνική πρόταση ως βάση συζήτησης, ενώ την επομένη ακύρωσαν την αποδοχή, επανέφεραν τη δική τους πρόταση και κάλεσαν σε συνάντηση τον Αλέξη Τσίπρα στις Βρυξέλλες. Ως «δεύτερη παγίδευση» ανέφεραν την απόφαση του Ζ. Κλ. Γιούνκερ στις 3 Ιουνίου να επιδώσει στον πρωθυπουργό, «εκ μέρους των θεσμών», το πεντασέλιδο των «σκληρών» προτάσεων ως απάντηση στο 47σελιδο ελληνικό κείμενο, ενώ στις 5 Ιουνίου δεν πληρώθηκε η δόση για το ΔΝΤ. Και ως «πρώτη παγίδευση», τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, η οποία δεν συνοδεύθηκε από χρηματοδότηση, με αποτέλεσμα να φτάσουμε στην ταμειακή ασφυξία της χώρας - το «λάθος» της αποδοχής αυτής της συμφωνίας. Σημειώνεται ότι στις 14 Ιουνίου έχει αποχωρήσει άπραγη η ελληνική κυβέρνηση από τις Βρυξέλλες, ο Ντόναλτ Τουσκ έκανε λόγο για "Game over" και στις 26 Ιουνίου ο Αλέξης Τσίπρας ανακοινώνει το δημοψήφισμα, ενώ τρεις μέρες αργότερα ανακοινώνεται η επιβολή capital controls από την κυβέρνηση, αφού η ΕΚΤ έκλεισε τις στρόφιγγες χρηματοδότησης προς τη χώρα μας, καθώς από την 30ή Ιουνίου η Ελλάδα είναι εκτός προγράμματος. "Όχι" και 17 ώρες διαπραγμάτευση Παρά την προπαγάνδα των εγχώριων ΜΜΕ, τις απειλές των ξένων για Grexit και τις ουρές μπροστά στα ΑΤΜ, στις 5 Ιουλίου οι πολίτες ψηφίζουν "Όχι" στην πρόταση Γιούνκερ, με ποσοστό 61,31%, διαψεύδοντας όλες τις δημοσκοπήσεις. Ακολούθως, παραιτείται ο Γιάνης Βαρουφάκης και στη θέση του τοποθετείται ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Από τις 6 έως και τις 12 Ιουλίου ακολουθεί μπαράζ απειλών από Τουσκ, Γιούνκερ, Σόιμπλε και αφού έχει ολοκληρωθεί το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών υπό τον Προκόπη Παυλόπουλο. Σε συμφωνία κατέληξε η ολονύχτια συνεδρίαση της συνόδου κορυφής για την Ελλάδα τα ξημερώματα της 13ης Ιουλίου. Ύστερα από θρίλερ 17 ωρών, οι εννέα ηγέτες της Ευρωζώνης κατέληξαν σε ομόφωνη απόφαση. Εκείνη τη νύχτα το τελεσίγραφο που καταθέτουν οι Ευρωπαίοι προκαλεί οργή: Εκατομμύρια χρήστες του Twitter αντιδρούν. Το hashtag #ThisIsACoup κάνει τον γύρο του πλανήτη... «Δώσαμε μια σκληρή μάχη έξι μήνες τώρα. Μέχρι τέλους παλέψαμε για να διεκδικήσουμε ό,τι καλύτερο για μια συμφωνία που θα δώσει την ευκαιρία στη χώρα να σταθεί στα πόδια της» δήλωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ύστερα από την επιτυχή κατάληξη των μαραθώνιων διαβουλεύσεων για το ελληνικό θέμα, στις Βρυξέλλες, στην οποία κατάφερε το Ταμείο Αξιοποίησης Δημόσιας Περιουσίας να έχει έδρα την Ελλάδα. Αξίζει να υπενθυμιστεί ότι ο Β. Σόιμπλε είχε εκπονήσει πενταετές σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, το οποίο και παρουσιάστηκε στους ομολόγους του. Στις 14 Ιουλίου κατατίθεται στη Βουλή η συμφωνία, με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη να ζητάει από τον Αλέξη Τσίπρα να μην προχωρήσει, και στις 16 Ιουλίου εγκρίνεται, με 39 απώλειες για τον ΣΥΡΙΖΑ. Την επόμενη ημέρα εγκρίνεται το δάνειο - γέφυρα των 7,16 δισ. ευρώ και ξεκινάει αγώνας δρόμου για μια συνολική συμφωνία. Στις 20 Ιουλίου ανοίγουν ξανά οι τράπεζες και στις 22 περνούν από τη Βουλή τα δεύτερα προαπαιτούμενα, με 31 απώλειες για τον ΣΥΡΙΖΑ. Το συνολικό πακέτο κλείνει στις 11 Αυγούστου, ενώ σε μια θυελλώδη συνεδρίαση, που ξεκίνησε στις 13 Αυγούστου και ολοκληρώθηκε το πρωί της 14ης, η Βουλή λέει ναι στη συμφωνία. Την ίδια ημέρα εγκρίνεται από το Eurogroup η πρώτη δόση των 26 δισ. ευρώ. Στις 20 Αυγούστου ο Αλέξης Τσίπρας πραγματοποιεί διάγγελμα στο οποίο προκηρύσσει εκλογές, λέγοντας ότι "Η λαϊκή εντολή εξάντλησε τα όριά της". Δεύτερη φορά Αριστερά και ομαλοποίηση διαπραγματεύσεων Στις 20 Σεπτεμβρίου έρχεται και πάλι πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές. Σχηματίζει κυβέρνηση με τους ΑΝ.ΕΛΛ. και ξεκινάει διαπραγματεύσεις με τους δανειστές για την ολοκλήρωση των πρώτων προαπαιτούμενων, με τις σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών να ομαλοποιούνται. Οι συζητήσεις πραγματοποιούνται στο Χίλτον και ολοκληρώνονται τον Οκτώβριο. Με την ψηφοφορία επί του πολυνομοσχεδίου στις 17 Οκτωβρίου εγκρίθηκαν τα προαπαιτούμενα που «ξεκλείδωσαν» τα 2 δισ. ευρώ στη βάση της συμφωνίας μεταξύ της κυβέρνησης και των δανειστών για το τρίτο πρόγραμμα στήριξης. Στις 31 Οκτώβρη ανακοινώνονται τα αποτελέσματα των stress tests για τις ελληνικές τράπεζες και ξεκινάει η διαδικασία ανακεφαλαιοποίησής τους. Παράλληλα, αρχίζει η διαπραγμάτευση των δεύτερων προαπαιτουμένων, η οποία "κλείνει" σύντομα, και στις 15 Δεκεμβρίου ανοίγει ο δρόμος εκταμίευσης της υποδόσης του 1 δισ. ευρώ, όταν λίγες ημέρες πριν έχει ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, με το Δημόσιο να βάζει, μέσω ΤΧΣ, μόλις 5,4 δισ. ευρώ από τα 25 δισ. ευρώ που προέβλεπε η συμφωνία του καλοκαιριού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ να διορθώσει τις μισθολογικές αδικίες

Ο ΣΥΡΙΖΑ να διορθώσει τις μισθολογικές αδικίες ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΥΓΗ ΤΗΝ 27.11.2015 Η κυβέρνηση ετοιμάζει ένα νέο μισθολόγιο για το Δημόσιο. Ελπίζουμε ότι θα διορθώσει τις φοβερές αδικίες που υπάρχουν. Στη χώρα μας έχει δημιουργηθεί ένα τρομερό χάσμα στις αποδοχές όσων μισθοδοτούνται και συνταξιοδοτούνται από την κρατικό προϋπολογισμό. Το χάσμα αυτό δημιουργήθηκε από τον δήθεν σοσιαλιστή κ. Σημίτη, καθώς και με δικαστικές αποφάσεις. Όταν ο κ. Σημίτης έγινε πρωθυπουργός, ψήφισε ένα νέο ειδικό μισθολόγιο για τους δικαστές, με το οποίο διπλασίασε τους ήδη πολύ υψηλούς μισθούς και τις συντάξεις τους! Αυτόματα διπλασιάστηκαν και οι μισθοί και οι συντάξεις των βουλευτών, λόγω της μισθολογικής τους εξίσωσης με τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου. Δικαστές και βουλευτές πήραν και αναδρομικά πολλών εκατομμυρίων δραχμών. Ο κ. Σημίτης ψήφισε επίσης ένα νέο ειδικό μισθολόγιο για τους καθηγητές των ΑΕΙ δίνοντας και σε αυτούς πολύ μεγάλες αυξήσεις στους ήδη υψηλούς μισθούς και στις συντάξεις τους. Συγχρόνως εξομοίωσε μισθολογικά με τους καθηγητές των ΑΕΙ και άλλους κλάδους, τους καθηγητές των ΤΕΙ, τους ερευνητές κ.ά., που είδαν κι αυτοί τους μισθούς και τις συντάξεις τους να εκτινάσσονται στα ύψη και τα αναδρομικά τους να ανέρχονται σε πολλά εκατομμύρια δραχμές! Ο κ. Σημίτης ψήφισε επίσης ένα νέο μισθολόγιο για τους δημοσίους υπαλλήλους, που οι μισθοί και συντάξεις τους ήταν σε άθλια επίπεδα. Σε αυτούς όμως έδωσε μόνο ψίχουλα ανοίγοντας έτσι φοβερά την ψαλίδα και δημιουργώντας ένα φοβερό χάσμα ανάμεσα σε αυτούς και τους ευνοούμενους κλάδους. Ο δήθεν σοσιαλιστής κ. Σημίτης δημιούργησε κάστες από πατρίκιους και πληβείους. Ακολούθησαν κατά καιρούς οι άλλες μεγάλες αυξήσεις στους ευνοούμενους κλάδους, που είχαν μεγάλη δυνατότητα πίεσης, όχι όμως στους "πληβείους". Το 2006, που η κυβέρνηση της Ν.Δ. έδωσε πολύ κακώς έναν πολύ υψηλό μισθό στον πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών, οι δικαστές αποφάσισαν τη μισθολογική τους εξίσωση μ' αυτόν! Έδωσαν στους εαυτούς τους τεράστιες αυξήσεις στους υψηλότατους μισθούς και στις συντάξεις τους, που έφτασαν στο 80,5% των αποδοχών τους! Τα αναδρομικά τους έφτασαν στα 900 εκατομμύρια ευρώ! Όλοι περίμεναν ότι η κυβέρνηση θα έσπευδε να καταγγείλει την απόφαση αυτή, που είχε προξενήσει αλγεινή εντύπωση στον ελληνικό λαό, ως απαράδεκτη και μεροληπτική και δεν θα την εφάρμοζε. Η κυβέρνηση όμως έδωσε στους δικαστές όσα ζητούσαν επιβαρύνοντας τρομερά τον κρατικό προϋπολογισμό. Τις ίδιες τεράστιες αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις πήραν και οι βουλευτές μαζί με αναδρομικά 300 εκατομμυρίων ευρώ! Δικαστές και βουλευτές έχουν αφορολόγητο και ένα μεγάλο μέρος των αποδοχών τους! Οι διαφορές μεταξύ των "πατρικίων" και των "πληβείων" είναι τόσο μεγάλες ώστε ακομη και ο πρώτος μισθός του κατώτατου βαθμού των δικαστών (Ειρηνοδίκης Δ') και ο πρώτος μισθός του κατώτατου βαθμού των καθηγητών των ΑΕΙ, ΤΕΙ κ.λπ. (λέκτορας) είναι πολύ υψηλότερος από τον μισθό ενός δημισίου υπαλλήλου με πανεπιστημιακό δίπλωμα, μεταπτυχιακές σπουδές κ.λπ. που έχει φτάσει στον ανώτατο βαθμό και έχει 35 έτη υπηρεσίας! Στους ανώτερους βαθμούς βέβαια των δικαστών, ΑΕΙ, ΤΕΙ κ.λπ., οι αποδοχές εκτινάσσονται στα ύψη! Τον Αύγουστο του 2013 έγιναν κάποιες περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις των δικαστών (μαζί με όλων των άλλων). Οι δικαστές όμως (που είχαν κρίνει συνταγματικά τα φοβερά Μνημόνια) έκριναν ότι οι περικοπές στις δικές τους αποδοχές ήταν αντισυνταγματικές και ότι πρέπει να επανέλθουν στα επίπεδα του 2012, αναδρομικά μάλιστα! Η συγκυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ υποχώρησε στις αξιώσεις τους και τους έδωσε όσα ζητούσαν.

Σε μια χώρα όμως που βρίσκεται σε τόσο φοβερή κρίση, αλλά σέβεται τους πολίτες της, θα περίμενε κανείς ότι οι περικοπές θα αφορούσαν κυρίως τους "πατρίκιους". Εδώ όμως έγινε ακριβώς το αντίθετο! Εκείνοι που χτυπήθηκαν άγρια είναι οι "πληβείοι". Είναι φοβερό να υπάρχουν σε μία δημοκρατική χώρα τεράστιες διαφορές στους μισθούς και τις συντάξεις. Ελπίζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα διορθώσει αυτές τις τρομερές αδικίες. Είναι ένα σοβαρότατο θέμα ηθικής τάξης και στοιχειώδους ανθρωπισμού! Με εκτίμηση Α.Ν.

Ελλάδα η Χώρα του ανικανοποίητου.

ΕΛΛΑΔΑ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΟΥ Ο Τσίπρας δεν μπόρεσε να κυνηγήσει αδειοδοτήσεις συχνοτήτων, αγροτικό 5ετές, φοροδιαφυγή και δημόσια έργα γιατί του στέρησε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία ο Λαφαζάνης, Ο Μεϊμαράκης ήθελε να μιλάει σαν τον Μπαμπινιώτη, ο Σταύρος Θεοδωράκης ήθελε πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και ιδιωτικές συντάξεις όπως η Λυμπεράκη, Ο Μιχαλολιάκος θάθελε τους πρόσφυγες να μένουν Ελλάδα νάχουν τα τάγματα να μαχαιρώνουν και όχι να φεύγουν τρέχοντας για να μείνουν Ευρώπη. Ο Γλέζος θάθελε να είχε πάντα δίκιο, και ο Λαφαζάνης επιβεβαίωσε ότι οι μειοψηφίες στην αριστερά δεν ακολουθούν τις πλειοψηφίες. Η Ρόζα Λούξεμπουργκ είπε κάτι σωστό για τις περιστάσεις και το πήρε στον τάφο της γιατί κέρδισαν οι ..άλλοι. Οι εργολάβοι ονειρεύονται νέα ΕΣΠΑ, οι τραπεζίτες να νεκραναστήσουν τους κόκκινους δανειολήπτες, ο τουρισμός να δουλεύουν οι αδήλωτες ταμειακές, και τα συνεργεία να μάθουν να κάνουν και καμιά κατεδάφιση. Ο Κάκαβος ονειρεύεται δένδρα χωρίς αρσενικό στις γούρνες από αυτές που πνίξαν τον Δούναβη πριν 6 χρόνια. Η Fraport τσαντίστηκε που δεν φκιάξαμε τα κλιματιστικά του Αεροδρομίου Ρόδου πριν τους τα παραδώσουμε, ακόμα και οι ψυκτικοί λεφτά ζητάνε σε αυτό το τόπο. Οι γιαγιάδες ζητάνε ακόμα το καλό το παλληκάρι στη θυρίδα τραπέζης για τη σύνταξη και απορρίπτουν την κάρτα του διαόλου από το ΑΤΜ, οι ασθενείς ένα γιατρό έξω από την πόρτα τους. Εγώ να θυμίσω ότι 5 χρόνια είμαι χωρίς διακοπές και δεν πάσχω από σύνδρομο καρόκι.

Με τα λόγια χτίζω ανώγια και κατώγια έλεγε η γιαγιά μου πατριώτες ιδεολόγοι, δείτε σε τρία επίπεδα πεπραγμένα και στόχους, εχθρούς και φίλους σε κομματικό, πανελλαδικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και τότε θα εκτιμήσετε πως πατάει γερά και ΑΡΙΣΤΕΡΑ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ και οι πολλοί.

Μικρές πινελιές σε έναν τεράστιο καμβά Ιωακειμίδης Παναγιώτης

Μικρές πινελιές σε έναν τεράστιο καμβά Ιωακειμίδης Παναγιώτης | ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΥΓΗ ΤΗΝ 11.08.2015 Μικρές πινελιές σε έναν τεράστιο καμβά ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗ* Προτείνω στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ το φθινόπωρο, μετά από διάλογο στο κόμμα να καταλήξουμε σε αποφάσεις για τα δύο μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία, πρώτον τη διοικητική αναδιοργάνωση του κράτους και δεύτερον την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας Τελικά μετά από εξάμηνο κρυφτούλι της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές και, αφού διαμορφώθηκε το απαιτούμενο περιβάλλον για να ολοκληρωθεί ο εκβιασμός, δηλαδή η χρηματοπιστωτική ασφυξία και η απειλή της ασύντακτης χρεοκοπίας, ο πρωθυπουργός αναγκάστηκε να υπογράψει συμφωνία. Σίγουρα είναι μία κάκιστη συμφωνία, όσον αφορά τα μέτρα που υποχρεώνεται να πάρει η ελληνική κυβέρνηση, αν και δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι απέφυγε την οριζόντια μείωση των μισθών και των συντάξεων (mail Χαρδούβελη). Επιτυχία της διαπραγματευτικής μας ομάδας πρέπει να θεωρηθεί η δανειοδότηση με ευνοϊκούς όρους, το άνοιγμα της συζήτησης για τη ρύθμιση του χρέους και τα 35 δισ. ευρώ που προορίζονται για την ανάπτυξη. Πιστεύω όλοι συμφωνούμε στον ΣΥΡΙΖΑ, ότι τα μέτρα είναι άσχημα, ειδικά για τα φτωχά νοικοκυριά. Ο πρωθυπουργός όμως είχε άλλη επιλογή; Νομίζω ότι δεν είχε. Η επιλογή της δραχμής και της ρήξης με την Ευρωπαϊκή Ένωση θα ήταν αυτοκτονική, από τη στιγμή που δεν έχεις συναλλαγματικά αποθέματα, αποθέματα σε καύσιμα, τρόφιμα και φάρμακα και επίσης εξασφάλιση της τροφοδοσίας για εύλογο χρονικό διάστημα. Άρα πρέπει να διαχειριστούμε την υπάρχουσα κατάσταση αποτελεσματικά.

Προτείνω στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ το φθινόπωρο, μετά από διάλογο στο κόμμα να καταλήξουμε σε αποφάσεις για τα δύο μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία, πρώτον τη διοικητική αναδιοργάνωση του κράτους και δεύτερον την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας. Όσον αφορά στη διοικητική ανασυγκρότηση της χώρας, μπορούμε να κάνουμε τομές που θα αλλάξουν ριζικά τη λειτουργία του κράτους και θα αναβαθμίσουμε την εμπιστοσύνη που μας δείχνει η ελληνική κοινωνία. Στην Παιδεία π.χ., o ρόλος των συντρόφων μας εκπαιδευτικών είναι να μην χρειάζεται ο μαθητής την παραπαιδεία για την είσοδό του στο πανεπιστήμιο, ή για να πάρει πτυχίο ξένης γλώσσας. Υπολογίστε την αύξηση του εισοδήματος των νοικοκυριών, όταν θα απαλλαγούν από τα έξοδα των παιδιών τους για πρόσθετη Παιδεία, αλλά και για εξωσχολικές δραστηριότητες. Σοβαρό ρόλο επίσης έχουν να παίξουν και οι σύντροφοι υπάλληλοι των οικονομικών εφοριών, διότι όσο και να αυξήσει η κυβέρνηση τους φορολογικούς συντελεστές δεν θα πετυχαίνει να αυξήσει τα φορολογικά έσοδα, εάν δεν αλλάξει η φορολογική συνείδηση των πολιτών και δεν παταχθεί η φοροδιαφυγή και η φοροαποφυγή. Στον χώρο που εργάζομαι, στα δικαστήρια, το πρόβλημα της ταλαιπωρίας των πολιτών από τις συνεχείς αναβολές των δικών και την καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης, κινδυνεύει να μετατραπεί σε αρνησιδικία. Ο προβληματισμός και οι απαντήσεις πρέπει να δοθούν για ολόκληρο το φάσμα της λειτουργίας του κράτους. Στο άλλο μεγάλο ζήτημα της παραγωγικής ανασυγκρότησης, έχω παρακολουθήσει τη συνδιάσκεψη και το συνέδριο του κόμματος και δυστυχώς αφιερώσαμε σε αυτά ελάχιστο χρόνο, δίνοντας απεριόριστο χρόνο σε άσκοπες τις περισσότερες φορές ιδεολογικές αντιπαραθέσεις, που στόχο είχαν να εμπεδώσουμε την «αναγκαιότητα» των τάσεων και τη μικροεξουσία των τασαρχών.

Σε αυτό το συνέδριο θα πρέπει να δώσουμε απαντήσεις για την πρωτογενή παραγωγή, βάζοντας φιλόδοξους στόχους τριετίας, να μην αφήσουμε στρέμμα γης ακαλλιέργητο και να καλύψουμε τη διατροφική αλυσίδα. Οι πρόσφατες εξαγγελίες του πρωθυπουργού έβαλαν τις βασικές κατευθύνσεις, αλλά το συνέδριο θα πρέπει να τις εξειδικεύσει. Ούτε ένα ευρώ να μην δοθεί από το πακέτο Γιούνκερ στα λαμόγια. Στον δευτερογενή τομέα τα πράγματα φυσικά είναι πιο δύσκολα, γιατί χρειάζονται μεγάλες επενδύσεις. Οι ειδήσεις όμως που έρχονται για επαναλειτουργία βιομηχανικών μονάδων είναι ελπιδοφόρες. Μπορεί όμως να επιλεγεί από το κόμμα η χρηματοδότηση μικρών αυτοδιαχειριζόμενων μονάδων παραγωγής και εδώ οι οργανώσεις του κόμματος, στις αστικές περιοχές μπορούν να δουλέψουν στην κατεύθυνση της αυτοοργάνωσης των ανέργων, προκειμένου να πάρουν στα χέρια τους αυτή την υπόθεση.

Στον τριτογενή τομέα και ειδικά στον τουρισμό, μπορεί να χρηματοδοτηθεί η ανάπτυξη τουριστικών μονάδων στους προορισμούς που σήμερα έχουν χαμηλή ζήτηση και που μπορούν να προσφέρουν ποιοτικές υπηρεσίες, για να αντιμετωπισθεί και το πρόβλημα της ανισόμερης οικονομικής ανάπτυξης. Γνωρίζω πολύ καλά ότι όλα αυτά θα θεωρηθούν εκτός του σημερινού πολεμικού κλίματος και ότι είναι μικρές πινελιές σε έναν τεράστιο καμβά, η ολοκλήρωση όμως αυτού του έργου είναι συλλογική υπόθεση. Και τελικά αριστερά δεν είναι τα μεγάλα τα λόγια που χαϊδεύουν το αριστερό αυτί μας, αλλά οι πράξεις που κάνουν την ζωή του λαού μας καλύτερη. * Ο Ιωακειμίδης Παναγιώτης είναι μέλος της Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ εργαζομένων στα δικαστήρια

ΟΙ ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΠΕΡΙΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΡΩΣΙΑ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΚΩΣΤΑ ΖΥΡΙΝΗ.

Η επόμενη μέρα Ρήγος Άλκης

Η επόμενη μέρα Ρήγος Άλκης | ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΑΥΓΗ ΣΤΙΣ 06.08.2015

Η επόμενη μέρα Photo Copyright - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΥΓΗΣ ΤΟΥ ΑΛΚΗ ΡΗΓΟΥ Αν όλοι αναγνωρίζουμε ότι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί αυτή την ώρα είναι η διάσπασή μας και η συνακόλουθη πτώση της κυβέρνησης της Αριστεράς, οφείλουμε με πλήρη εμπιστοσύνη στους συντρόφους που βρίσκονται στην αιχμή των διαπραγματεύσεων, υπεράσπιση με κάθε μέσο των συκοφαντούμενων συντρόφων/ισσών, και σεβασμό στη λαϊκή εντολή, να μην επιτρέψουμε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ενδεχόμενο που τόσο επιθυμούν και οι κυρίαρχοι κύκλοι της Ε.Ε. και οι εκπρόσωποι του φθαρμένου αστικού πολιτικού μας συστήματος Είναι εντυπωσιακό: παρά την προπαγάνδα των συστημικών μέσων ενημέρωσης, τις φήμες και την κριτική από τα αριστερά και δεξιά των αντιπολιτευόμενων πολιτικών κομμάτων, η μεγάλη πλειονότητα των συμπολιτών μας επιμένει να προσβλέπει στον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνησή του, απαιτώντας να οργανώσουμε συστηματικά τους τρόπους υπέρβασης όσο περισσότερο είναι δυνατόν των δυσμενών συνεπειών του νέου υπό ψήφιση προγράμματος . Ενός προγράμματος υπό διαπραγμάτευση, που αρνιέμαι την άποψη ότι πολιτικά δεν είναι διαχειρίσιμο. Δεν υπάρχει πρόγραμμα πολιτικά μη διαχειρίσιμο, άλλο το πώς και προς όφελος ποιών κοινωνικών τάξεων και στρωμάτων θα γίνει αυτή η διαχείριση, και προς αυτή την κατεύθυνση θα έπρεπε να επικεντρώνονταν ο προβληματισμός μας.

Δυστυχώς αντί αυτού και παρά την ενωτική απόφαση της Κ.Ε. και τη διάθεση να πέσουν οι τόνοι, εκείνο που συνεχίζει να καταγράφεται στον εσωκομματικό αλλά και τον δημόσιο διάλογο είναι η εμμονή κάποιων από τα ηγετικά στελέχη της μειοψηφίας της Κ.Ε. και της Κ.Ο. στη στάση απεμπλοκής μας από την συμφωνία για το νέο πρόγραμμα και μάλιστα της δημόσιας προτροπής της πλειοψηφίας της Κ.Ο. -δηλώσεις Λαφαζάνη- να προχωρήσει στην καταψήφιση της επερχόμενης συμφωνίας. Το γεγονός αυτό συνεχίζει να τροφοδοτεί σενάρια περί διάσπασης του κόμματος, για το πότε και πώς αυτή θα επέλθει. Ενώ την ίδια ώρα πληθαίνουν απ' όλες τις πλευρές ρητορείες περί... ενότητας. Έχω την πικρή αίσθηση -που μακάρι να διαψευστεί- ότι αυτό που επιδιώκει αυτή η ρητορεία είναι να φορτώσει την όποια διάσπαση στην άλλη πλευρά και όχι να συμβάλει στη δημιουργία όρων υπέρβασής της. Προφανώς όχι απ' όλους και όχι βέβαια από τα αγνοημένα απλά μέλη του κόμματος. Ενός κόμματος όπου κανείς δεν περισσεύει αλλά και κανείς δεν μπορεί να βάζει τη συλλογικότητα της τάσης του -όσο ορθή και αν τη θεωρεί- πάνω από τις συλλογικές μας αποφάσεις. Ταυτόχρονα -όπως έγραφα και σε πρόσφατο άρθρο στην "Αυγή", σημεία του οποίου επαναλαμβάνω, μια που δυστυχώς πολλοί λίγοι ανάμεσά μας διαβάζουν "Αυγή" ιδίως την καθημερινή- την προσδοκία της διάσπασης καλλιεργούν εχθρικά αλλά και φίλια μέσα ενημέρωσης και εντείνουν κινήσεις και αντιφατικές δηλώσεις των διαφόρων δικών μας τηλεμαϊντανών -συγγνώμη για την έκφραση- που μπροστά στην ατομική τους προβολή της στιγμής δεν κατανοούν ότι άλλο ο εσωκομματικός διάλογος και άλλο ο λόγος στον δημόσιο χώρο, αγνοώντας προκλητικά κάθε έννοια σεβασμού στην πλειοψηφία του κόμματος, της Κ.Ο., της Κυβέρνησης. Απέναντι σ' αυτή τη ρέουσα πραγματικότητα απαράδεκτης ανάδειξης μεταξύ μας ειδικών μεγεθών, με αδρανοποιημένο το κόμμα, τάσεις και συνιστώσες -αυτοδιαλυμένες, ανενεργές ή νεκραναστημένες- με όχι και αψεγάδιαστες εσωτερικές διαδικασίες, συσκέπτονται επί του πρακτέου, ως κόμματα μέσα στο κόμμα, επικαλούμενες μάλιστα όσο πιο μικρές είναι μια θολή εσωκομματική δημοκρατία απέναντι στην πλειοψηφούσα θέση. Η κατάσταση αυτή πρέπει άμεσα να τελειώσει!

Για όσους από εμάς -ιδίως ανένταχτους των μορφωμάτων που συναποτέλεσαν σταδιακά τον ΣΥΡΙΖΑ- υπήρξαμε απ' αρχής φορείς δημιουργίας αυτού του πρωτότυπου ενωτικού εγχειρήματος όλων των τάσεων και ρευμάτων της Αριστεράς, πολύ πριν την επιβολή των Μνημονίων από το 2003, μέσα από τον "Χώρο Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς" -όπως και τόσων ακόμη ατελέσφορων προηγούμενων τέτοιου είδους εγχειρημάτων την δεκαετία του '90- και συμμετείχαμε στις πρώτες Πολιτικές Γραμματείες του, που δώσαμε με ανιδιοτέλεια το είναι μας γι' αυτή την ενότητα, απέναντι σε πολλαπλές πιέσεις, άχαρες στενοκομματικές αντιπαλότητες, διαγκωνισμούς, ιδιοτελείς βλέψεις και αλλεπάλληλες κρίσεις - η σημερινή κομματική κατάσταση είναι από άποψη πολιτικής πρακτικής αλλά και πολιτικής ηθικής τουλάχιστον απαράδεκτη. Προφανώς αυτό δεν λέει και πολλά πράγματα, όπως δεν παίρνεται υπ' όψη, για κάποιους ανάμεσα μας, και η αγωνία των χιλιάδων μελών του ΣΥΡΙΖΑ, πολύ περισσότερο της πλειονότητας της κοινωνίας, ούτε και η ελπίδα που γεννήσαμε σε πλανητικό και ευρωπαϊκό επίπεδο ως καταλύτες μιας πορείας ανατροπής του κυρίαρχου νεοφιλελεύθερου καπιταλιστικού σήμερα της Ε.Ε. Αλλά αν στη χημεία οι καταλύτες καίγονται δημιουργώντας αποτελέσματα, στην πολιτική οι καταλύτες αν καούν, δεν υπάρχει αποτέλεσμα! Αυτό οφείλουμε να μην το λησμονούμε στη στρατηγική αυτού του ιδιότυπου και ασύμμετρου πόλεμου θέσεων που διεξάγουμε, όπου ποτέ μια μάχη δεν κρίνει τον πόλεμο, εκτός και αν το στράτευμα που την έχασε αυτοδιαλυθεί. Αν όλοι αναγνωρίζουμε ότι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί αυτή την ώρα είναι η διάσπασή μας και η συνακόλουθη πτώση της κυβέρνησης της Αριστεράς, οφείλουμε με πλήρη εμπιστοσύνη στους συντρόφους που βρίσκονται στην αιχμή των διαπραγματεύσεων, υπεράσπιση με κάθε μέσο των συκοφαντούμενων συντρόφων/ισσών, και σεβασμό στη λαϊκή εντολή, να μην επιτρέψουμε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ενδεχόμενο που τόσο επιθυμούν και οι κυρίαρχοι κύκλοι της Ε.Ε. και οι εκπρόσωποι του φθαρμένου αστικού πολιτικού μας συστήματος και μάλιστα την ώρα που οι ρωγμές που δημιουργήσαμε στο εσωτερικό των πρώτων διευρύνονται και η αναξιοπιστία των δεύτερων στο εσωτερικό παραμένει δεδομένη. Γεγονός που αποδεικνύει και η στήριξη από την πλειοψηφία των συμπολιτών μας της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού. Τον οποίο εγκαλούν οι κεκράκτες των νεοφιλελεύθερων και "εκσυγχρονιστικών" ιδεολογημάτων να υπερβεί το κόμμα του και να προσχωρήσει σε μια προσωπική πορεία σχηματισμού κυβέρνησης... "εθνικής ενότητας" ή... "ειδικού σκοπού" από την παρούσα Βουλή. Δυστυχώς την ίδια επιχειρηματολογία ακολουθούν έμμεσα ή άμεσα και μέλη μας όπως ο Α' αντιπρόεδρος της Βουλής ή το μέλος της κυβέρνησης και μη μέλος του κόμματος αναπλ. υπουργός Προστασίας του Πολίτη με τις συνεχείς αμετροεπείς δηλώσεις του, την ίδια ώρα που αρνείται ή δεν μπορεί να επιβάλει έναν στοιχειώδη εκδημοκρατισμό και σεβασμό του πολίτη στα Σώματα Ασφαλείας των οποίων είναι πολιτικός προϊστάμενος.

Αντί λοιπόν να ομφαλοσκοπούμε στον εσωκομματικό μας μικρόκοσμο και στα ιδεολογήματα περί "ρήξης", "μετάλλαξης" κ.λπ., οφείλουμε, παράλληλα με την πορεία των διαπραγματεύσεων, και την οργάνωση του έκτακτου συνεδρίου, να προχωρήσουμε παρά τις εντεινόμενες πιέσεις, χωρίς συμβιβασμούς, στην προώθηση των δύο εκκρεμών νομοσχεδίων για τον έλεγχο του τηλεοπτικού τοπίου και την Παιδεία, όπως επίσης και να ανοίξουμε οργανωμένα καθημερινές πράξεις και πρωτοβουλίες κοινωνικής δικαιοσύνης, και ευαισθησίας, οι οποίες να αποδεικνύουν την αριστερή μας ταυτότητα. Και υπάρχουν πολλές πράξεις που με ελάχιστο ή και ανύπαρκτο οικονομικό κόστος, αλλά μεγάλο συμβολικό περιεχόμενο σε ιδεολογικό, πολιτισμικό, οικολογικό και πολιτικό επίπεδο, μπορούμε ως κόμμα να οργανώσουμε άμεσα. Επιτέλους ας το επιχειρήσουμε!