ΑΜΑ, ΑΜΚΑ, ΑΦΜ ,ΙΒΑΝ, ΑΔΤ

Όσοι Έλληνες εργαζόμενοι θύματα της οικονομικής μας χρεοκοπίας, αναζητούν μέλλον, όραμα και εργασία σε Ευρωπαϊκές χώρες ξέρουν ότι αποκτούν αμέσως μερίμνη του εργοδότη τους ΑΜΚΑ, ΑΦΜ & ΙΒΑΝ. Το ιδιο τυπικά έπρεπε να ισχύει και στη Χωρα μας που εν τούτοις οργιάζει η μαύρη ανασφάλιστη εργασία, η φοροδιαφυγή και φοροκλοπή (ΦΠΑ) και οι κατασχέσεις λογαριασμών τραπέζης λογω χρεών. Επιπλέον από το ΕΦΚΑ υπάρχει ο Αριθμός Μητρώου Ασφάλισης και την Αστυνομία που ο ΑΔΤ που όπως πολλαπλά αποδεικνύει το αστυνομικό δελτίο βρίθει περιπτώσεων πλαστών ταυτοτήτων και οργανωμένες συμμορίες ημεδαπών και αλλοδαπών, τελευταία τον 12/2021 που εκκρεμεί δικαστικά με πελατολόγιο την αφρόκρεμα της διεθνούς εγκληματικότητας. Οι κυβερνήσεις από το 2018 επισήμαναν την ανάγκη νέας μη παραποιουμένης Ταυτότητας που η κυβέρνηση ΝΔ το 2023 αποφάσισε μετα πολλές παλινωδίες τελικά να υλοποιήσει με απευθείας ανάθεση, πιεζόμενη από μια Ευρωπαϊκή κανονικότητα και ελεγχόμενη από την αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ για κατάχρηση εξόδων με επερωτήσεις στη Βουλή. Τις τελευταίες όμως ημέρες «φωστήρες» της ακροδεξιάς κανοναρχούν ενώ η Χωρα καίγεται από εγκληματική ακηδία και εθνικές ολιγωρίες στο Αιγαίο, την Νότια Κρήτη, αφοπλισμό νησιών, προκλήσεις στην Πράσινη Γραμμή στη Κύπρο προσβολές μειονοτήτων στη Βόρεια Ήπειρο βρήκαν πεδίο μεσαιωνικού αναχωρητισμού, την έκδοση νέων ταυτοτήτων και προκρίνουν μέτρο μάχιμο πορείες και έκδοση των υπαρχόντων ταυτοτήτων από την παλιά έκδοση, με ισχύ επι 10ετία. Αυτή την ίδια έκδοση που εύκολα πλαστογραφείτε όπως λένε Ελληνικές και Ευρωπαϊκές αρχές Ασφαλείας. Προεξάρχουν στο ξεσηκωμό και υπερεργασία των ΤΤ η επίσημη Εκκλησία, παραθρησκευτικές οργανώσεις μοναχοί και τα κοινοβουλευτικά κόμματα των Σπαρτιατών ,Νίκη και Ελληνική Λύση. Περα από την υποκριτική στάση ολων των εμπλεκομένων φαίνεται να καθαγιάζονται: 1. Η πλαστότητα και η ανωνυμία στον έλεγχο του Δημοσίου. 2. Οργανωμένη φοροδιαφυγή με προεξάρχουσα τη Εκκλησία της Ελλάδος, το Πατριαρχείο και λογής αιρετικά & αυτονομημένα μοναστήρια. 3. Την μαύρη ανασφάλιστη εργασία με αποκαθήλωση του ασφαλιστικού συστήματος(κύρια και επικουρική σύνταξη) & της δωρεάν κοινωνικής Πρόνοιας. 4. Διάφορες απατεωνιές σε διορισμούς, όρια συνταξιοδότησης, πολεοδομία, κτηματολόγιο, μεθοδευμένες υπεξαιρέσεις κληρονομιών και άλλες κακουργηματικές πράξεις.

Τα επιχειρήματα τους τραβηγμένα από τον αντιεπιστημονικό Ανορθολογισμό και την ομίχλη του υποκόσμου για Αντίχριστους, ηλεκτρονικούς ψεκασμούς και εμφυτεύσεις, σφραγίδες και προφητείες ,Αποκάλυψη παραλυτική σεναριολογια ελέγχου εντοπισμού την εποχή του Predator (spyware) και του εντοπισμού μέσω κινητών και δορυφόρων. Θέλουν λέει τη συλλογή υπογραφών για Δημοψήφισμα φανατικού διαχωρισμού για να πιέσουν μια ευεπίφορη Δεξιά κυβέρνηση που προάγει ψηφοθηρική ανευθυνότητα, οπισθοδρόμηση επίσημη φοροδιαφυγή, αισχροκέρδεια, ρατσισμό, σεξισμό και μισαλλοδοξία Πιστεύω οι προοδευτικές δυνάμεις που θέλουν ισχυρή Παραγωγική Οικονομία, διαχωρισμό Κράτους από Εκκλησία, θεση σε βιώσιμη ΕΕ και αντιμετώπιση του προσφυγικού και υπογεννητικότητας σε υγειές βάσεις να δώσουν την προσοχή τους στα εκφυλιστικά αυτά φαινόμενα που εκφασίζουν τον κοινωνικό βίο. Δρ Διονυσιος Λαμπαδαριος

«Εποχή Τσίπρα»: 15 σουβενίρ μιας τρομερής δεκαπενταετίας

ΚΙΜΠΙ Εχει δημοσιευτεί στην εφημεριδα των Συντακτων 8-7-2023

Εν μέρει στις 21 Μαΐου, αλλά περισσότερο στις 25 Ιουνίου όλοι μίλησαν για έναν ιστορικό κύκλο που κλείνει. Και ο Μητσοτάκης μίλησε για ιστορικό κύκλο, και ο Τσίπρας χρησιμοποίησε μια ανάλογη διατύπωση, και του Βαρουφάκη ο «θρήνος της Αριστεράς» παρέπεμπε σε κύκλο που έκλεισε. Και σε άλλες 50 αποχρώσεις του μαύρου ή του γκρι θα βρει κάποιος αντίστοιχα ανοιγο-κλεισίματα κύκλων σε όλες τις θριαμβικές ή θρηνητικές αποτιμήσεις των εκλογικών αποτελεσμάτων από πολιτικούς εκπροσώπους και αυτόκλητους ή κατ’ επάγγελμα δημοσιολόγους. Και δίπλα στους ιστορικούς κύκλους εδώ και δέκα μέρες προστέθηκε -διά στόματος Αλέξη Τσίπρα- κι άλλη μία πιθανή μονάδα μέτρησης της Ιστορίας, τα κύματα. «Παραμερίζω για να περάσει το νέο κύμα», είπε, με έναν πολιτικό νεολογισμό που δανείζεται κάτι από τη μουσική ή τον κινηματογράφο. Φυσικά, υπάρχει και μια τρίτη μονάδα μέτρησης της Ιστορίας, πιο κλισέ και οικεία, η «εποχή», της οποίας επίσης με ευκολία κηρύσσεται το τέλος ή η αρχή. Βεβαίως, η Ιστορία δεν κινείται ούτε σε κύκλους ούτε κατά κύματα ούτε εντελώς γραμμικά, σαν μια ανηφόρα που η άμαξα της ανθρωπότητας άλλοτε τη διατρέχει με ταχύτητα, άλλοτε κολλάει και ακινητοποιείται σε ένα τέλμα της κι άλλοτε παλινδρομεί χάνοντας χιλιόμετρα «προόδου». Η Ιστορία συγκροτείται από γεγονότα και δεδομένα που ξεπερνούν την ατομική αίσθηση και εμπειρία των συντελεστών της, πρωταγωνιστών και κομπάρσων. Μόνο εκ των υστέρων και έξω από αυτήν μπορούμε να αντιληφθούμε τα πραγματικά «σχήματά» της. Κι αν αποδεχθούμε ότι η Ιστορία έχει νόημα ως πορεία του είδους μας προς την ελευθερία και τη χειραφέτηση από κάθε είδους καταναγκασμό, το μόνο σχήμα που φαίνεται μέχρι στιγμής να την αποδίδει ρεαλιστικά είναι η σπείρα (η κατά μαρξισμό σπειροειδής εξέλιξη της Ιστορίας). Εξάλλου, οι κύκλοι και τα κύματα είναι σχήματα δανεικά από άλλη επιστήμη (σύμφωνα με ορισμένους, ψευδοεπιστήμη), την οικονομία. Υπάρχουν οι επιχειρηματικοί και οικονομικοί κύκλοι, με τις εναλλαγές ανόδου - κάμψης - κρίσης, υπάρχουν τα μακρά κύματα και οι «εποχές» του Κοντράτιεφ, όμως όλα αυτά μπορεί να γίνονται ενδιαφέρουσες απεικονίσεις και διαγράμματα για την ιστορική εξέλιξη του καπιταλισμού, αλλά δεν κουμπώνουν και τόσο με τη νέα οικονομική πραγματικότητα στην οποία οι κρίσεις είναι η κανονικότητα και η άνοδος η εξαίρεση. Πείτε μου, για παράδειγμα, σε ποιον οικονομικό κύκλο ή μεγάκυκλο, σε ποιο μακρύ κύμα εντάσσεται αυτό που συνέβη στην Ελλάδα από το 2008 μέχρι σήμερα; Και πώς ακριβώς μπορούμε να ονομάσουμε αυτή τη φοβερή δεκαπενταετία; Ποιο είναι το σχήμα της, το πρόσωπό της, ο τίτλος της; Από πολλές απόψεις αυτή η δεκαπενταετία ήταν «εποχή Τσίπρα». Δεν ήταν εποχή Καραμανλή, ούτε εποχή Παπανδρέου, ούτε Σαμαρά. Κι αν τυχόν υπάρξει «εποχή Μητσοτάκη», αυτή θα μετρήσει από φέτος και πέρα. Αλλά «εποχή Τσίπρα» σίγουρα υπήρξε, ανεξάρτητα από τις προθέσεις και τους σχεδιασμούς του ίδιου. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της, το υλικό, οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό περιεχόμενό της;

Ας ανοίξουμε το σεντούκι της τρομερής δεκαπενταετίας για να δούμε ποια είναι τα πιο χαρακτηριστικά σουβενίρ της: 1. Η εκκωφαντική αμφισβήτηση της επίπλαστης κοινωνικής ηρεμίας και οικονομικής ευημερίας από μια νέα γενιά μεγάλου θυμού και αγρίων διαθέσεων που έφερε τον Δεκέμβριο του 2008 το σύστημα εξουσίας σε απόλυτη αμηχανία, αποκαλύπτοντας πόσο εύθραυστο και ευάλωτο είναι. 2. Η παντελής αδυναμία του πολιτικού συστήματος και των κομμάτων του κραταιού δικομματισμού της Μεταπολίτευσης να αποτρέψουν τη δημοσιονομική κρίση ή να διαπραγματευτούν έστω μια μετριοπαθή διαχείρισή της με τους Ευρωπαίους εταίρους και τις αγορές. 3. Η απώλεια κάθε ίχνους εμπιστοσύνης των ηγεμόνων της Ε.Ε. και της οικονομικής διακυβέρνησης της ευρωζώνης (Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη, Βερολίνο) στο εγχώριο πολιτικό σύστημα και στην ελληνική επιχειρηματική ελίτ. Και το μεν και η δε αντιμετωπίστηκαν από τους εταίρους ως ανυπόληπτες οντότητες που έπρεπε να υποβληθούν σε τιμωρητική «αγωγή». Αυτό παρέσυρε και τις πολιτικές φαμίλιες και τα οικονομικά τζάκια της Μεταπολίτευσης. 4. Η κατάρρευση της οικονομικής και παραγωγικής βάσης της χώρας, η διάλυση παραδοσιακών επιχειρηματικών πυλώνων και η μαζική μεταβίβαση όποιας επιχειρηματικής περιουσίας δεν ρευστοποιήθηκε σε άλλα χέρια, κυρίως ξένα κεφάλαια. Η ραγδαία υποβάθμιση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, η συγκεντροποίηση και η ριζική αναμόρφωση της επιχειρηματικής ανθρωπογεωγραφίας. 5. Η συντριβή της εργατικής τάξης και όλων των εργαζόμενων στρωμάτων με τον πρωτοφανή μηχανισμό «εσωτερικής υποτίμησης» που επέβαλαν οι δανειστές και επιτηρητές της χώρας. Η ραγδαία φτωχοποίηση και η μαζική απαλλοτρίωση περιουσιακών στοιχείων ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων, κυρίως στο όνομα της διάσωσης των τραπεζών. 6. Η τεράστια αναδιανομή πλούτου από τους κάτω προς τους πάνω και κυρίως τους έξω (ξένο κεφάλαιο) που συντελέστηκε στη δεκαπενταετία αυτή. Το αποτέλεσμά της είναι ακόμη βαθύτερη κοινωνική πόλωση κι ένας διχασμός της κοινωνίας σε ικανοποιημένους και μη, με σαφές πολιτικό αποτύπωμα στην ηγεμονία Μητσοτάκη. 7. Ο πρωτοφανής διασυρμός του κοινοβουλευτισμού και του συστήματος διακυβέρνησης από τους δανειστές που μετέτρεψαν χώρα της Ε.Ε. σε προτεκτοράτο κυβερνώμενο μέσω μνημονίων και εκθέσεων συντεταγμένων από τεχνοκράτες στις Βρυξέλλες, στη Φρανκφούρτη ή στην Ουάσινγκτον. 8. Η ριζική αμφισβήτηση του europroject από την πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας, που κατέστησε την Ελλάδα, έστω και στιγμιαία, υπερδύναμη της κρίσης, ικανή να οδηγήσει σε αποσύνθεση το πείραμα της νομισματικής ένωσης. Η αποκάλυψη ότι πίσω από την κρούστα δημοκρατίας, συναίνεσης και συνδιαλλαγής της Ε.Ε. υπάρχει κυρίως, βία, εκβιασμός, ψεύδος, σκληρότητα, κυνισμός και γερμανική ηγεμονία. 9. Η ριζοσπαστικοποίηση τεράστιων τμημάτων της κοινωνίας, που βγήκαν εκτός σχεδίου και σε πρωτοφανείς αριθμούς στο προσκήνιο της διαμαρτυρίας και της πολιτικής, με κορυφαίες στιγμές τον Ιούνιο του 2011 (αγανακτισμένοι) και τον Ιούλιο του 2015 (δημοψήφισμα). 10. Η αποσύνθεση του μεταπολιτευτικού κομματικού συστήματος, με κεντρικό στοιχείο την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ, που αποδέσμευσε πολιτικά εκατομμύρια πολίτες και τους κινητοποίησε σε αναζήτηση νέας πολιτικής στέγης. 11. Η τρομακτική απουσία ιδεολογικών φίλτρων και αντιστάσεων που επέτρεψε, με την κραυγαλέα χορηγία θυλάκων της πολιτικής και επιχειρηματικής ελίτ, ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας να γοητευτεί από τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής. 12. Το τολμηρό βήμα δεκάδων μικρών ή μεγαλύτερων ομάδων των ριζοσπαστικής Αριστεράς να βγουν από τη βολή της διαμαρτυρίας και της (ολίγον εξωκοινοβουλευτικής, ολίγον ενδοκοινοβουλευτικής) αντιπολίτευσης και να διεκδικήσουν ρόλο στην κεντρική πολιτική, με κάποιας μορφής πρόγραμμα. 13. Η τεράστια ώθηση -στα όρια του εξαναγκασμού- που έδωσε η αποδεσμευμένη από τον πρώην δικομματισμό κοινωνία στον ΣΥΡΙΖΑ να διατυπώσει πρόταση διακυβέρνησης, έστω και στην εκδοχή γονατογραφήματος. Η εξαιρετική ικανότητα του Αλέξη Τσίπρα να ενσαρκώσει αυτή τη «λαϊκή» απαίτηση σχεδόν αδιαμεσολάβητα, και παρά την έλλειψη επαρκούς και συνεκτικού κομματικού μηχανισμού. 14. Το παράθυρο ευκαιρίας που άνοιξε στην Ελλάδα και την Ευρώπη για τη διαμόρφωση και προβολή ενός εναλλακτικού αριστερόστροφου σχεδίου διαχείρισης της κρίσης. Αλλά και το βίαιο, ερμητικό κλείσιμο αυτού του παραθύρου μέσα από τις αυταπάτες που κατέρρευσαν, τις ψευδαισθήσεις που εξαερώθηκαν, τις επιθέσεις έχθρας και φιλίας που εξαπολύθηκαν, τις οδυνηρές ήττες και τους ολέθριους πολιτικούς, ταξικούς και γεωπολιτικούς συμβιβασμούς που εδραίωσαν στην πλειονότητα της κοινωνίας την ψευδοπίστη ότι «Δεν Υπάρχει Εναλλακτική Λύση» (ΤΙΝΑ). 15. Οποιος είναι έξω από το μαντρί τον τρώει ο λύκος, αλλά και μέσα στο μαντρί κάλλιστα μπορούν να τον φάνε τ’ άλλα πρόβατα, που η εκμαυλιστική αγωγή της εξουσίας τούς έχει προσφέρει τα αναγκαία κανιβαλικά ένστικτα.

ΥΓ.: Το παρόν κείμενο είχε γραφεί εν θερμώ για την «Εφ.Συν.» του προηγούμενου Σαββατοκύριακου, αλλά κρατήθηκε λόγω έλλειψης χώρου. Ελάχιστα πράγματα πρόσθεσα στην εν ψυχρώ δεύτερη ανάγνωσή του. 💬 Θεωρίες για την υπεραξία Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία πώς η ιστορία γίνεται σιωπή τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί Αλκη Αλκαίου, «Ρόζα» kibi2g@yahoo.gr, kibi-blog.blogspot.com

Το "λαχείο" της γέννησης

Μιχάλης Ψύλος • mpsilos@naftemporiki.gr Παγκόσμια ημέρα Προσφύγων σήμερα και δεν βλάπτει να υπενθυμίζουμε ότι εμείς οι σημερινοί Ευρωπαίοι είμαστε αρκετά τυχεροί: Γιατί -οι περισσότεροι- γεννηθήκαμε στην Ευρώπη, από σωστούς γονείς, δεν αντιμετωπίσαμε πείνα, δυσεντερίες από μολυσμένο νερό, ούτε πολέμους στην πόρτα μας. Δεν είχαμε να επιλέξουμε πού θα γεννηθούμε: Σε μια από τις πλουσιότερες περιοχές του κόσμου ή αν θα έπρεπε να υπομείνουμε μια ζωή άθλιας φτώχειας σε μια χώρα εμφυλίου πολέμου. Για εμάς-τους σύγχρονους Ευρωπαίους- η γέννηση δεν ήταν λαχείο. Και οι πολλές εξαιρέσεις, απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Οι σκέψεις αυτές έρχονται στο νου σήμερα- Παγκόσμια Ημέρα των Προσφύγων, είπαμε! Με αφορμή αυτή την «επέτειο», η Υπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των προσφύγων και των εκτοπισμένων κατέγραψε νέο ρεκόρ: Πάνω από 110 εκατομμύρια σε όλον τον κόσμο. Περίπου 18 εκατομμύρια περισσότεροι από ό,τι την προηγούμενη χρονιά, όπου ήταν επίσης ρεκόρ! Πρόκειται για γυναίκες, παιδιά και άνδρες που εκτίθονταν συχνά στη βία, τις διώξεις, την πείνα, την εκμετάλλευση, τις άθλιες συνθήκες υγιεινής, στον εμφύλιο.

Μόνο στην Ουκρανία, η ρωσική εισβολή ανάγκασε 5,7 εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους «Οι εκτοπισμένοι δεν αξίζουν κλειστά σύνορα, αλλά «την αλληλεγγύη μας», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, που υπηρέτησε ως Ύπατος Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες για 10 χρόνια. Αρα ξέρει καλά το πρόβλημα. Ο Γκουτέρες λέει μάλιστα ότι οι περισσότεροι εκτοπισμένοι έχουν βρει καταφύγιο σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος και όχι σε πλούσια κράτη. «Τα 46 λιγότερο ανεπτυγμένα κράτη που αντιπροσωπεύουν κάτω από το 1,3% του παγκόσμιου ΑΕΠ, έχουν δεχθεί περισσότερο από το 20%. Τα πλούσια κράτη κλείνουν τις πόρτες στους καταραμένους. Φοβούνται μήπως χαθεί η δική τους ευημερία… Το μήνυμα του Γκουτέρες προκαλεί σκέψεις: Τι ξεχνάμε μερικές φορές στη συζήτηση για τη μετανάστευση: Πίσω από αυτόν τον αριθμό των 110 εκατομμυρίων εκτοπισμένων βρίσκονται δεκάδες εκατομμύρια γυναίκες, παιδιά και άντρες που ξεκίνησαν ένα επικίνδυνο, δύσκολο και πολλές φορές θανατηφόρο ταξίδι. Γιατί δεν ήταν τόσο τυχεροί στο λαχείο του τόπου της… γέννησης.

Τα 100 σκάνδαλα της κυβέρνησης Μητσοτάκη σε τίτλους

Παρακολουθήσεις Συγκάλυψη Novartis Αδιευκρίνιστα Διώξεις δημοσιογράφων Ειδικά δικαστήρια Λίστα Πέτσα Μιντιακή παντοκρατορία Χειραγώγηση ΜΜΕ Πολιτική καταδίκη Ν. Παππά Θέση 107 Νέα «λίστα Πέτσα» της ΕΥΔΑΠ Κυβερνητικά fake news Ντογιάκεια Δικαιοσύνη Παρεμβάσεις σε ανεξάρτητες αρχές Απόπειρα εξαγοράς του αντιπροέδρου Αρειου Πάγου Χρ. Τζανερίκου Ακροδεξιά συνωμοσία Τέμπη 800 νεκροί από Covid-19 Κατάρρευση ΕΣΥ Μελέτη Τσιόδρα Εκατομμύρια σε κλινικάρχες Αισχροκέρδεια σε τεστ κορονοϊού Ασυλία τραπεζιτών Ακαταδίωκτο επιτροπών Παράνομο πρωθυπουργικό πόθεν έσχες Ξέπλυμα πόθεν έσχες Ανοχύρωτα νησιά Πτωχευτικός Κώδικας Δώρο στα funds Σκάνδαλο Πάτση Σκάνδαλο Καππάτου Ακρίβεια Καρτέλ ενέργειας Αισχροκέρδεια στα καύσιμα Ιδιωτικοποίηση ΔΕΗ & ΔΕΔΔΗΕ «Καλάθι νοικοκυριού» Καταστροφικές πυρκαγιές Απευθείας αναθέσεις Νικολάου «Γαλάζιες ακρίδες» Σκάνδαλο Χειμάρα Σκάνδαλο Παπαθανάση Σκάνδαλο Μαραβέγια «Oruç Reis» TurkAegean Ταμείο Ανάκαμψης Εκτόξευση δημόσιου χρέους Ληστεία συνταξιούχων Τζογάρισμα επικουρικών Αναπτυξιακή Τράπεζα Θαλασσοδάνεια Διαγραφή χρεών Πηλαδάκη Σκάνδαλο Φουρθιώτη Σκάνδαλο Κοκλώνη Επιτροπή εξαφάνισης προστίμων Ο «εθνικός» Λιγνάδης Κατάργηση οκταώρου Ιδιωτικοποίηση νερού «Σκόιλ ελικίκου» «Αριστεία» Πτυχίο Διαματάρη Ο φιλοχουντικός Λούλης Υπόθεση Μαρίας Σπυράκη Golden boys Greek mafia Δολοφονία Καραϊβάζ Σκάνδαλο ταυτοτήτων Αστυνομική καταστολή Νέα Σμύρνη «Ινδιάνος» Βασανιστήρια Δολοφονία Σαμπάνη Δολοφονία για €20 βενζίνη Σκληροί νόμοι ασύλου Ευνοϊκή μεταχείριση συγγενή Θεοδωρικάκου Τζόκερ Υποβάθμιση πτυχίων καλλιτεχνών Palantir Προσωπικά δεδομένα στη Cisco Ογκολογικό Παίδων «Επιτελικό κράτος» Στρατιές μετακλητών Αττική οδός Χιονιάς Πλημμύρες Ελληνικό Κατάληψη του κράτους Ελάχιστη βάση εισαγωγής Τιμητικές πολιτογραφήσεις Ο «Ελληνας» Αγιαβέφε Το κράτος της Μυκόνου Σεισμόπληκτοι Χρέη ΝΔ «Κήρυκας» δανείων Μητσοτάκης πλημμυροπαθής και με αγροτική επιδότηση Συλλογή αρχαιοτήτων Μοτοκρός στην Πάρνηθα Κορονοπάρτι στην Ικαρία Αξιολόγηση εκπαιδευτικών Συλλογή Στερν Pass διά πάσαν νόσο Ετικέτες