Έτσι ήμουν έτσι είμαι και έτσι θα είμαι

Διάτρητα οράματα Δον Κιχώτη στα Ανω Πετράλωνα

Έτσι ήμουν έτσι είμαι και έτσι θα είμαι

                                             ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

      Οι στίχοι του Πυθαγόρα είναι ταιριαστοί σε πολλούς πρασινοφρουρούς. Ο κύριος  Βενιζέλος λέει  ότι ΄΄ στηρίζει την κυβέρνηση  και όποιος δεν ψηφίσει τα μέτρα, ας χωρίσουν οι δρόμοι μας ΄΄ . Κρύβει  την αγωνία του ηγέτη, που αμφισβητείται ανοικτά από τα μέλη του ΠΑΣΟΚ ,ή και τον φόβο  και την απειλή της διαγραφής και του πολιτικού  ΄΄θανάτου΄΄; Τι προκάλεσε η  ΄΄ ανυπακοή ΄΄ 15 εκ των 33 βουλευτών στη χθεσινή ψηφοφορία του νομοσχεδίου επί των αποκρατικοποιήσεων; Ανησυχεί μήπως  για το γενικό κλίμα διαφυγής στο ΠΑΣΟΚ; Πολλοί κατεβήκανε από το τραίνο της αλλαγής και  ανέβηκαν σε ταχείες αμαξοστοιχίες (ΣΥΡΙΖΑ) ή προετοιμάζουν μια δική τους αυτόνομη πορεία .Οι Κώστας Σκανδαλίδης, Γιάννης Κουτσούκος, Μάρκος Μπόλαρης, Θόδωρος Παραστατίδης και Θεοδώρα Τζάκρη έφυγαν από την συνεδρίαση της Κ.Ο. διατηρώντας επιφυλάξεις για τα προτεινόμενα μέτρα. Αδιαμφισβήτητα τίθεται θέμα ηγεσίας και σωστών επιλογών στην χάραξη της εθνικής στρατηγικής  και την στήριξη της κυβέρνησης. Η δήλωση της κυρίας Ξενογιαννακοπούλου  δίνει την πραγματική εικόνα της διάλυσης του ΠΑΣΟΚ. Γράφει στην αποχώρηση της από το ΠΑΣΟΚ  ΄΄ Εκατοντάδες στελέχη που έχουν αγωνιστεί για το ΠΑΣΟΚ και τις αξίες του δημοκρατικού σοσιαλισμού αισθάνονται σήμερα πολιτικά άστεγοι, καθώς το ιστορικό ριζοσπαστικό, προοδευτικό Κίνημα έχει μεταλλαχθεί σε μικρό παράρτημα της κεντροδεξιάς και έχει ταυτιστεί με νεοφιλελεύθερες απόψεις και επιλογές.΄΄ Ο πρόεδρος  δηλώνει ότι η  στάση των ανταρτών υπονομεύει και ακυρώνει τη συλλογική προσπάθεια όμως  οι φωνές τους δυναμώνουν κάθε ημέρα που περνάει. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν την πτώση της πράσινης φρουράς.  Η άρνηση της ΔΗΜΑΡ να ψηφήσει σε συνδυασμό με την απόφαση της να μείνει στην κυβέρνηση  αφήνει πολλές υποψίες ότι το νομοσχέδιο δεν θα συγκεντρώσει τις 150 ψήφους και δεν θα περάσει. Οι φίλοι μας  οι δανειστές δηλώνουν ότι δεν θα μας δώσουν το δάνειο. Θα πέσει η κυβέρνηση; Θα γίνουν εκλογές;

 

Πλούσιος Γάλλος Μαλάκας

 

   Έτσι ήμουν έτσι είμαι και έτσι θα είμαι λέει ο Πυθαγόρας και κάτι ξέρει. Ο άνθρωπος δεν αλλάζει εύκολα . Επιπόλαιο τον λες επειδή μιλάει με πολλές αλλά δηλώνει και  ότι αγαπάει. Ο κύριος Βενιζέλος από τα νιάτα του αγάπησε την δόξα .Πέρασε από πολλά  ήταν σε 9 υπουργεία και με εισήγησή του ψηφίστηκαν μεταξύ άλλων νόμοι για τα μέσα ενημέρωσης, για την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, για την προστασία των αρχαιοτήτων και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Δεν έκρυψε τις φιλοδοξίες του  ακόμα και όταν κάποιος άλλος ήταν πρόεδρος του κόμματος(2007). Πολέμησε και έφτασε στα ύψη ,πήρε την ηγεσία αλλά δεν μπορεί να την χαρεί. Έχει  δύναμη αλλά έχει και εχθρούς. Δεν αλλάζει και δεν θα αλλάξει επειδή πιστεύει ότι δεν πρέπει να αλλάξει. Περηφανεύεται με τους φίλους και γνωστούς  άσχετα αν αυτοί  δεν ήταν και πολύ εντάξει στις υποχρεώσεις τους απέναντι στο κράτος. Ναι! Ξέρει ότι υπάρχουν ΄΄ μπαταχτσήδες που δεν πληρώνουν ΄΄ αλλά με βάση τις ευνοϊκές ρυθμίσεις του στην ΔΕΗ(όσο μικρότερο σπίτι έχεις τόσο μεγαλύτερο φόρο πληρώνεις www.insurancedaily.gr/blog) απηλλάγησαν από το χαράτσι 11 επιχειρήσεις. Πως να σε συμπαθήσουν τα μέλη σου όταν έχεις προδώσει τα ιδανικά τους βασιζόμενος στην θεωρεία ότι σώζεις την χώρα; Πώς να σε αγαπήσει ο λαός όταν τον έχεις λυγήσει στα χρέη και την αδικία; Πώς να σε ψηφήσει όταν αθετείς το συμβόλαιο με το λαό και ξεγράφεις όλες τις υποσχέσεις που του έδωσες ;

Οχι στην υποτέλεια και την εξαθλίωση

 

 

Οι επιζώντες με τους πεσόντες μέσα τους...

Πρώτη καταχώρηση: 23/10/2012

 

Την 28η Οκτωβρίου το έθνος και ο λαός γιορτάζουν.
Γιορτάζουν το έπος εκείνων των πολλών και των απλών, το πλήθος των πληβείων και των ολίγων -δυστυχώς- ευγενών που έβαλαν πλάτη και στήθος, που
πρόσθεσαν ραχοκοκκαλιά στο ύψος της ύπαρξής μας.
Γιορτάζει ο λαός εν χορδαίς και οργάνω τη μεγαλοσύνη του, στεφανώνει τον τρόπο του και προσφέρει χοές στα προτάγματα εκείνα και τα προστάγματα που συνθέτουν την ιδιοπροσωπία και την αυτογνωσία του. Μεγάλη γιορτή!
Τιμάμε τους νέους με τα «πρησμένα γόνατα που τους έλεγαν αλήτες», που πορεύθηκαν προς το Μέτωπο,
προς τους όλμους και τα πολυβόλα, προς το κρυοπάγημα, τις ψείρες, τα ακρωτηριασμένα πόδια, τον θάνατο του φίλου, του αδελφού, του συντρόφου, προς τον δικόν τους θάνατο,

τιμάμε εκείνους τους νέους, χωριάτες και φοιτητές, εργάτες και γιατρούς που ξεκίνησαν με το χαμόγελο στα χείλη για να συναντήσουν τον τρόμο, το αίμα, την αγωνία, την πείνα, αυτούς
που το χαμόγελό τους πάγωσε μπροστά στο βόλι, μέσα στο χιόνι, αυτούς που νίκησαν τον φόβο κι εκείνους που δεν τον νίκησαν.

Ηχούσαν οι σειρήνες, πολλά απ’ τα πλουσιόπαιδα έτρεχαν στο Φρουραρχείο να πάρουν αναβολή, «χαρτιά» να φύγουν στο εξωτερικό, ο πολύς λαός παρουσιαζόταν στα έμπεδα και τα στρατόπεδα να πάρει φύλλο πορείας για τις μονάδες του κι ύστερα για το Μέτωπο,
μια πομπή των Παναθηναίων από βοσκούς και ποιητές, διότι αυτό έγινε! με την επιστράτευση, με το προσκλητήριο της Ελλάδας στα παιδιά της, μέσα απ’ τη δικτατορία αναδύθηκε η Δημοκρατία - των «στρατιωτών οι τάξεις που πήγαιναν να πολεμήσουν τον Δάτι και τον Αρταφέρνη», οι πολίτες οπλίτες,

οι ήρωες και τα θύματα, οι άγιοι και οι αμαρτωλοί, σφάγιο όλοι στον βωμό ενός δίκαιου αμυντικού πολέμου, όλοι οι Ελληνες (πλην ολίγων ριψάσπιδων που αργότερα θα γίνονταν δωσίλογοι) κάτω απ’ το πρόσταγμα του Εκτορα, αμύνεσθαι περί πάτρης - «θα πολεμήσουμε από σπίτι σε σπίτι κι από αυλή σε αυλή», έγραφε στο γράμμα του ο Ζαχαριάδης, κι έφευγαν
οι πατέρες μας του σκοτωμού, όμως εορταστικοί, ως άλλη πομπή των Παναθηναίων, για εκεί που η ψείρα δεν θα τους άφηνε να λούζονται όπως οι Σπαρτιάτες πριν τη μάχη, αλλά απλώς να πεθαίνουν όπως ο Διάκος και ο Καραϊσκάκης· για να νικήσουν και να μη χαθούμε.
Οι περισσότεροι δεν ήξεραν να λένε μεγάλες κουβέντες σαν αυτές που γράφει τώρα η αφεντιά μου - αν τους ρωτούσες μετά τον πόλεμο
τους επιζώντες που επέστρεψαν έχοντας μέσα στην καρδιά τους τους πεσόντες «γιατί πολεμήσατε;», σου απαντούσαν κάτι πράγματα απλά: «γιατί μας το ζήτησαν», σαν να ήθελαν να πουν: «για την ελευθερία».

Ή «γιατί έτσι έπρεπε», σαν να ήθελαν να πουν: «έτσι μας έτυχε». Ή πάλι, δεν μιλούσαν καθόλου και σε κοίταζαν με τα μεγάλα μάτια τους, μάτια σαν της Αθηνάς ή της Μεγαλόχαρης, αφήνοντας αυτά τα μάτια να σου αφηγηθούν την ιστορία,
μάτια κι αυτά ίδια με τα φαγιούμ - μάτια των πεσόντων που μας κοιτούν απ’ τις οικογενειακές φωτογραφίες.
Μεγάλη λοιπόν η γιορτή και η Δημοκρατία έχει πάντα ανάγκη τις τελετές της για να υπενθυμίζει στους πολίτες ποιοι πραγματικά είναι ή ποιοι οφείλουν να είναι, να γίνονται και να μένουν.
Ακόμα και αν σε φθηνούς δεκάρικους ή ρηχές υποκρισίες έχει συχνά εκπέσει η γιορτή, και πάλι απαραίτητη είναι - διότι πάντοτε έρχεται κάποτε η στιγμή που η τελετή ανακτά το νόημά της
και, όταν ο λαός το έχει ανάγκη, το ανακτά.

Βάζει λοιπόν κάθε τέτοια ιερή ημέρα η Ιστορία τα καλά της, χτενίζει ίσια τη χωρίστρα στα παιδιά της κι έρχεται στη γιορτή

σαν αρχαίος ραψωδός να αφηγηθεί, σαν Σουλιώτισσα να χορέψει, σαν βυζαντινός καλόγερος να ψάλει, σαν Αρβανίτης γλεντοκόπος να φάει τα κοψίδια της, να πιει το κρασί της και σαν τον Τσώρτσιλ να μας πει ότι «οι ήρωες πολεμούν σαν Ελληνες» (κι ας τους άλλαξα ύστερα τον αδόξαστο στα Δεκεμβριανά). Πλην όμως,
πρώτα απ’ όλα, εσείς οι Ελληνες ξέρετε να γιορτάζετε τα πένθη σας. Οι νίκες (που θα γίνουν ήττες) και οι ήττες (που θα γίνουν νίκες) δεν έχουν καμμιά σημασία χωρίς τα πένθη που είναι η μνήμη τους.
«Ποια εξαγορά να υπάρχει μιας και το αίμα στο χώμα χυθεί;», ρωτούσε ο Αισχύλος - φοβάμαι, καμμία. Τίποτα δεν μπορεί να αναστήσει αυτόν που πέφτει και ουδέν άλλο αφήνει πίσω του παρά μόνον την αξία του σκοπού για τον οποίον έπεσε, εν προκειμένω αυτό
το «πνεύμα του Μετώπου» που γέννησε ύστερα, αμέσως μετά, την εποποιία της Εθνικής Αντίστασης - «αυτή η πεζούλα είναι η πατρίδα μας», έλεγε ο Αρης Βελουχιώτης, «αυτά τα μάρμαρα», έλεγε ο Μακρυγιάννης, η λάσπη και τα γουρνοτσάρουχα που έμαθαν στον Μπάυρον ότι η εξιδανικευμένη αρχαιότης δεν έπιανε μία μπροστά στη λαχτάρα του κλεφτοκοτά για λίγη αξιοπρέπεια. Διότι αυτή είναι η μεγάλη αξία της θυσίας του Λόρδου Βύρωνος: ότι ήρθε, είδε, άρχισε να αμφιβάλλει κι όμως εννόησε.
Μεγάλη λοιπόν η γιορτή ανήμερα 28 Οκτώβρη κάθε χρονιάς. Οι Γυναίκες της Πίνδου, οι μάνες, οι αδελφές, οι σύζυγοι, οι νοσοκόμες επικεφαλής στην πομπή των Παναθηναίων με τσάμικα, γέλια και κλάματα, με το πέπλο της Προμάχου στα χέρια και να τις ακολουθεί από κοντά ο λαμπρός λαός,
διότι, μην ξεχνάμε, ο λαός είναι που κάνει τη διαφορά, ο λαός είναι που δίνει νόημα στη γιορτή,

αυτός που κρατάει τη σημαία είναι που της δίνει το νόημά της, άλλο η σημαία στα χέρια του Παπαφλέσσα κι άλλο στα χέρια ταγματασφαλίτη συνεργάτη των Ναζί. Αλλο η σημαία στα χέρια του αντάρτη παπά και του ελεύθερου πολιορκημένου στο Πολυτεχνείο κι άλλο στα χέρια του αληταρά που χαιρετά φασιστικά.
Σε αυτήν τη γιορτή του έθνους και του λαού δεν υπάρχει χώρος για προδότες και για επιγόνους των προδοτών - ας λουφάξουν.
Τέτοια μέρα γιορτάζουν οι Αθηναίοι Εφηβοι και ο Ιερός Λόχος των Θηβαίων. Γιορτάζουν οι Θεσπιείς, οι Αλεξανδρινοί γραμματικοί και οι μάρτυρες της Τουρκοκρατίας - στη

γιορτή την εξουσία την έχει ο λαός και στεφανώνει Κάλβο, Σολωμό, Καβάφη, Ρίτσο, Ελύτη και στέφεται ίδιος γράμματα και θρύλους, παλιές επιστολές και εικονίσματα, παρακαταθήκες και κληρονομιές, στη γιορτή αυτή μυρίζει μπαρούτι και κατορθώματα, γιαγιάδες που αφηγούνται ιστορίες για διωγμούς και καταστροφές, έρωτες που έσπασαν στα δυο, φοίνικες που ξαναγεννήθηκαν -παραμύθια ελαφροΐσκιωτα, φυλαχτά, που εξ απαλών ονύχων στρατεύουν σε στράτες καλές κι αγαθές τους ανθρώπους- χιλιοειπωμένα πράγματα, τα λέω κι εγώ άλλη μια φορά κι όσο ζω θα τα λέω.

Αλλωστε, αυτό είναι η γιορτή: μια επανάληψη του καλού που το διδάσκει απ’ την αρχή...


email: stathis@enikos.gr
23-10-2012


Το μενού των φασιστών τοκογλύφων

 

Ο Σαμαράς εκτελεί… συμβόλαια θανάτου

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

 

Η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη συμπεριφέρεται από κοινού με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ σαν κοπάδι λύκων που έχει πέσει πάνω στον ελληνικό λαό για να τον κατασπαράξει
Ανατριχιαστικές είναι οι πολιτικές εξελίξεις στη χώρα. Η «εθελοδουλεία» προς την Ευρωπαϊκή
Ένωση και η ακραία αντεργατική επιθετικότητα της αχρείας συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη, έχουν αποχαλινώσει τους υπαλλήλους των ξένων επικυρίαρχων της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Κυβέρνηση και τρόικα διαγωνίζονται πλέον ποια από τις δύο θα προωθήσει τα πιο σκληρά μέτρα εναντίον του ελληνικού λαού και της χώρας. Παράλληλα, η επίσκεψη στην κατεχόμενη Αθήνα της γερμανίδας καγκελαρίου, Άγκελα Μέρκελ, οδήγησε στην έκλειψη οποιασδήποτε αυταπάτης περί αλλαγής της ολέθριας γερμανικής πολιτικής απέναντι στην Ελλάδα.

 

Έχει υψηλή συμβολική σημασία ότι ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς προωθεί… συμβόλαια θανάτου για όλους τους Έλληνες τόσο με την κυριολεκτική όσο και με τη μεταφορική σημασία!

Προκάλεσε σοκ στην ελληνική κοινωνία η ανακοίνωση της πρόθεσης του πρωθυπουργού να μένουν… άταφοι(!) οι περίπου 110.000 Έλληνες που πεθαίνουν κάθε χρόνο, αν προηγουμένως οι συγγενείς τους δεν «σκάσουν» 50-60 ευρώ σε συμβολαιογράφο για να πάρουν συμβολαιογραφική πράξη θανάτου, που μόνο με αυτή θα εκδίδει ο Δήμος άδεια ταφής! Πρόκειται για κατάπτυστη πράξη πολιτικής αλητείας της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ.

Ούτε γάμος θα γίνεται, ούτε διαζύγιο θα εκδίδεται πλέον στη χώρα, αν οι ενδιαφερόμενοι δεν πληρώσουν τους συμβολαιογράφους, τους οποίους τα κυβερνητικά λαμόγια αποφάσισαν να χαρτζιλικώνουν με 10-11 εκατ. ευρώ το χρόνο –φυσικά με λεφτά των Ελλήνων και των ασφαλιστικών τους ταμείων, από τα οποία οι συγγενείς του τεθνεώτος θα προσπαθούν να πάρουν πίσω μετά από μήνες τα έξοδα του συμβολαίου θανάτου.

«Αδειάστε μας τα νησιά»!
Βλέποντας ότι έχουν να κάνουν με μία κυβέρνηση μαινόμενων φορο-εισπρακτόρων, οι ξένοι επικυρίαρχοι της τρόικα αποθρασύνονται όλο και περισσότερο. Σοκαρίστηκαν ακόμη και οι… εφοπλιστές(!), όταν ο υπουργός Ναυτιλίας Κωστής Μουσουρούλης, τους αποκάλυψε κατά τη διάρκεια γεύματος ότι οι τροϊκανοί απαίτησαν να… εκκενώσει η κυβέρνηση Σαμαρά όλα τα ελληνικά νησιά που έχουν λιγότερους από εκατόν πενήντα κατοίκους, γιατί δεν συμφέρει τον προϋπολογισμό να παραμένουν αυτά τα νησιά κατοικημένα!

Προφανώς, τα νησιά αυτά, που έχουν και έτοιμες υποδομές, τα έχουν βάλει στο μάτι κάποιοι μεγιστάνες. Αλλά και καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. Γαύδος ή νήσος Στρογγύλη του Καστελλόριζου) παίζουν σοβαρότατο ρόλο στον καθορισμό της έκτασης της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), οι υπάλληλοι της τρόικας θα παρείχαν –με το αζημίωτο άραγε;- σοβαρότατες υπηρεσίες σε ξένα συμφέροντα.

Το εξοργιστικό είναι ότι ο Αντώνης Σαμαράς, μόλις έμαθε την δημοσιοποίηση της απαίτησης της τρόικας, έγινε έξω φρενών και ήθελε να αποκεφαλίσει όχι τον αλητήριο τροϊκανό που τόλμησε να θέσει τέτοιο θέμα, αλλά τον… υπουργό Ναυτιλίας που «ξέρασε» την αλήθεια στους εφοπλιστές! Την ύστατη των στιγμών δεν απέλυσε τον υπουργό, τον οποίο, φυσικά θα καρατομήσει στον πρώτο ανασχηματισμό.

Πληρώστε για τις τράπεζες
Η αποθράσυνση των τροϊκανών έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, που δεν κρατούν πλέον κανένα πρόσχημα ώστε να δίνουν τουλάχιστον την εικόνα ότι δήθεν φροντίζουν για την διόρθωση των δημοσιονομικών μεγεθών της Ελλάδας και όχι ότι είναι στυγνοί υπηρέτες των συμφερόντων του τραπεζικού κεφαλαίου.

Μέχρι και ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, έμεινε άναυδος όταν άκουσε τους τροϊκανούς να λένε ότι οι Ελληνικές τράπεζες δεν πρέπει να… πληρώσουν φέτος τα 550 εκ. ευρώ που οφείλουν, στο δημόσιο εξαιτίας του δανείου σωτηρίας τους ύψους 5 δισ. ευρώ που τους χορήγησε σε πρώτη φάση το 2008 η κυβέρνηση Καραμανλή με την μορφή της αγοράς προνομιούχων μετοχών και για το οποίο έχουν συμφωνήσει να πληρώνουν το 10% της αξίας του κάθε χρόνο με τη μορφή δήθεν «μερισμάτων».

Επειδή όμως αυτά τα 500 εκατ. ευρώ είναι γραμμένα ως έσοδα στον προϋπολογισμό του 2012 και οι τράπεζες δεν πληρώνουν, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βρεθεί μέσα στο επόμενο δίμηνο μισό δισεκατομμύριο ευρώ για να κλείσει έτσι η νέα τρύπα του προϋπολογισμού. Οι τροϊκανοί, είχαν μάλιστα, έτοιμη και τη λύση: Να μην πληρώσουν οι τράπεζες για να μην χρειαστούν κι άλλα λεφτά για την ανακεφαλαιοποίησή τους και, αντί γι αυτές, να πληρώσει… ολόκληρος ο ελληνικός λαός με νέα έκτακτη εισφορά ή να πληρώσουν το μισό δισεκατομμύριο οι… συνταξιούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι, των οποίων και να κοπεί από φέτος και όχι από του χρόνου το δώρο των Χριστουγέννων – το τελευταίο που θα πάρουν!

 

Οι δουλιές στα νεκροταφεία πάνε πολύ καλά.

Θα τρώμε… ληγμένα τρόφιμα!
Σε συμβολικό επίπεδο, πάντως, τίποτε ίσως δεν αποτυπώνει πιο ανάγλυφα τη ραγδαία υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων από την πρόταση των ιδιοκτητών των σούπερ μάρκετ να τους επιτραπεί να πουλάνε και τα… ληγμένα τρόφιμα!
Η απίστευτη -μέχρι πρότινος αδιανόητη- αυτή η συζήτηση δείχνει πλέον ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως τριτοκοσμική χώρα ακόμη και στο επίπεδο της διατροφής και στο άρρηκτα συνδεόμενο με αυτή θέμα της υγείας του ελληνικού πληθυσμού.

«Στη διάρκεια της κατοχής ο κόσμος έτρωγε λεμονόκουπες και χαρούπια και τώρα θα του πειράζουν τα ληγμένα ζυμαρικά και το ληγμένο ρύζι;» είναι η νοοτροπία που κρύβεται πίσω από αυτή τη συζήτηση.

Κοπάδι λύκων
Η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη συμπεριφέρεται από κοινού με την ΕΕ και το ΔΝΤ σαν κοπάδι λύκων που έχει πέσει πάνω στον ελληνικό λαό για να τον κατασπαράξει. Η δραματική περικοπή μισθών και στον ιδιωτικό τομέα, που προωθεί με απόλυτη επιτυχία, σημαίνει ουσιαστικά μια τεράστιας έκτασης αναδιανομή του υφιστάμενου κοινωνικού πλούτου υπέρ των εργοδοτών, καθώς αφαιρεί ποσά πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ από τους εργαζόμενους και τα δίνει στους επιχειρηματίες που τους απασχολούν. Η μεθοδευμένη κατάλυση κάθε εργασιακού δικαιώματος, που επίσης προωθούν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, αποσκοπεί στο να επιβάλει στο διηνεκές έναν εφιαλτικό εργασιακό Μεσαίωνα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος άρχισαν να μιλούν για μέτρα 9,5 δις. ευρώ για τη διετία 2013-2014. Στη συνέχεια τα έκαναν 11,5 δις. και την Κυριακή μας «ξεφούρνισαν» ότι μιλούν πλέον για περικοπές από μισθούς, συντάξεις, επιδόματα και δαπάνες ύψους… 18 δις. ευρώ για την τετραετία 2013-2016!

Είναι αδίστακτοι ψεύτες. Το κόστος της διετούς επιμήκυνσης για το 2015 και το 2016 δεν ανέρχεται μόνο σε 7 δις. ευρώ, όπως εμφανίζουν οι πολιτικοί απατεώνες της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη, αλλά σε τουλάχιστον 15 δις. ευρώ, σύμφωνα με τους μετριοπαθέστερους υπολογισμούς και πιθανότατα να απαιτούνται γύρω στα 30 δις.!

Οι άθλιοι κυβερνώντες, λοιπόν, επιδιώκουν να εγκλωβίσουν τη χώρα στο πλαίσιο της επιμήκυνσης, ώστε να παγιδεύσουν και την επόμενη κυβέρνηση, που θα τους αντικαταστήσει, στη συνέχεια της ίδιας πολιτικής που υποδουλώνει τη χώρα στο Δ’ Ράιχ και εξανδραποδίζει τον λαό μας.

 

Ο Ιντιπέντεν ξέρει να τιμά την Αγγελα Μέρκελ

Παραμύθι η ρευστότητα
Οι ολετήρες της Ελλάδας που μας κυβερνούν εν ονόματι των ξένων επικυρίαρχων έχουν θέσει σε κυκλοφορία ένα παραμύθι για να διευκολυνθούν στο πέρασμα του νέου πακέτου μέτρων που αποσκοπεί στην οικονομική εξόντωση του πληθυσμού – ότι δήθεν μόλις δοθεί η δόση των 31,5 δις. ευρώ (που οι απατεώνες Ευρωπαίοι παρακρατούν από τις 28 Ιουνίου για να εκβιάζουν τους γηγενείς Κουίσλινγκ) θα επανεκκινήσει η Ελληνική οικονομία. Πρόκειται για ασύστολο ψέμα.

Από τα 31,5 δις. τα 25 θα πάνε για ανακεφαλαιοποίηση των Ελληνικών τραπεζών και τα υπόλοιπα για να πληρωθούν τοκοχρεολύσια. Ούτε ένα δις. ευρώ δεν θα πέσει στην πραγματική οικονομία – για να μην πούμε ότι δεν θα δοθεί απολύτως τίποτα!

Αναφορικά με τα 25 δις. που θα χρεωθεί ο ελληνικός λαός για να τα πάρουν οι τραπεζίτες, κυριολεκτικά ούτε 1 ευρώ (!) δεν θα δοθεί για δάνειο σε επιχειρήσεις και ιδιώτες. Καμία απολύτως ρευστότητα δεν πρόκειται να υπάρξει και ο στραγγαλισμός της αγοράς θα συνεχιστεί, με ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις να κλείνουν, πέφτοντας θύματα της οικονομικής ασφυξίας και των «κανονιών» που σκάνε από παντού.

Βέβαιη χρεοκοπία
Μέσα σε όλο αυτό τον πανικό, επιβεβαιώνεται από παντού ότι, αν συνεχιστεί η ίδια γερμανική πολιτική, η χρεοκοπία της Ελλάδας είναι βέβαιη, γιατί το δημόσιο χρέος της είναι μη βιώσιμο βάσει του προγράμματος που ακολουθεί. Η συνταγή της Ε.Ε. και του ΔΝΤ εξαθλιώνει, δηλαδή, τους Έλληνες, μετατρέπει την χώρα μας σε αποικία και ταυτόχρονα την οδηγεί στην χρεοκοπία!

Τελευταίος οργανισμός που θεωρεί μη βιώσιμο το χρέος της Ελλάδας είναι το ΔΝΤ, το οποίο την περασμένη εβδομάδα αναθεώρησε προς τα… πάνω το χρέος της χώρας μας: Εκτιμά ότι θα ξεπεράσει το… 180% το 2013 και το 2014 και στην καλύτερη περίπτωση θα πέσει στο 152% το 2017.

Δεύτε τελευταίον ασπασμόν…

Πηγή: Περιοδικό «Επίκαιρα»

Δώστε πολιτική και γραμματειακή υποστήριξη στους Οικονομικούς Εισαγγελείς.

Αφήστε τον Πεπονή να βάλει φυλακή τους απατεώνες και τους κλέφτες.

Ο έλεγχος του πόθεν έσχες και ο Όργουελ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 12/10/2012

TOY ΑΓΓΕΛΟY ΚΟΥΡΟY*
Είμαστε πλέον ήρωες (ή καλύτερα αντιήρωες) του μυθιστορήματος 1984 του Όργουελ. Τα ΜΜΕ δεν αφήνουν καμία ευκαιρία για να μην μας εμπλέξουν στις σελίδες του ανατριχιαστικού μυθιστορήματος. Ακόμα και οι πιο αντι-μυθιστορηματικές έννοιες, όπως το πόθεν έσχες, γίνονται στοιχείο οργουελικής προπαγάνδας. Σύμφωνα λοιπόν με Κοινή Υπουργική Απόφαση των υπουργών Γ. Στουρνάρα και Αντ. Μανιτάκη, θα γίνει διασταύρωση των στοιχείων των φυσικών προσώπων που αμείβονται από το Δημόσιο, προκειμένου να εντοπιστούν αυτοί που, ενδεχομένως, αποφεύγουν να δηλώσουν τα εισοδήματά τους. Αυτή η διασταύρωση βαφτίστηκε από τις κυβερνητικές εφημερίδες (όπως το Βήμα) έλεγχος πόθεν έσχες στους δημοσίους υπαλλήλους. Και αρκετοί από αυτούς που ανάρτησαν σχόλια στα site των εφημερίδων επιχαίρουν με σχόλια του τύπου “μπράβο, να τα πιάσετε τα λαμόγια” κ.τ.λ. Έτσι, φαίνεται, βλέπουν οι βολεμένοι του συστήματος τον έλεγχο του πόθεν έσχες. Να ξεπέσει σε καρικατούρα, για να τη γλιτώσουν πάλι οι ίδιοι.
Τα ερωτήματα που θα θέσουμε όμως είναι απλά:
* Τι σχέση έχει η παραπάνω απόφαση για τη διασταύρωση των στοιχείων με τον έλεγχο του πόθεν έσχες;
* Ακόμα όμως και αν είχε, ο έλεγχος του πόθεν έσχες από τους δημοσίους υπαλλήλους θα ξεκινήσει; (Έλεος πια!).

* Ποιο είναι τα θεσμικό πλαίσιο για τον έλεγχο του πόθεν έσχες; Ποια η διαδικασία και ο κανονισμός του ελέγχου, ποιοι θα τον διενεργήσουν, ποιες είναι οι ποινές για όσους δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την περιουσία τους;
Τίποτα από όλα αυτά δεν υπάρχει. Με κάτι τέτοιες τουφεκιές στον αέρα απλώς θα περνάει ο καιρός, ώστε να κερδίζεται χρόνος για να προστατευτούν τα κλεμμένα χρήματα σε θυρίδες απίθανων χωρών. Και το πολύ-πολύ να πιάνονται κάποια μικρά ψάρια για τα μάτια του κόσμου.
Αν είναι να ξεκινήσει τέτοιος έλεγχος, θα πρέπει να ξεκινήσει από τους εξής:
* Διευθυντές, συμβούλους και μέλη Διοικητικών Συμβουλίων Α.Ε. και ΕΠΕ
* Εργολάβους δημοσίων έργων και κατασκευαστές
* Το σύνολο των πολιτικών προσώπων στην περίοδο της μεταπολίτευσης
* Όλους όσοι μετέφεραν μεγάλα χρηματικά ποσά εκτός χώρας τα τελευταία 10 χρόνια
* Καναλάρχες και (μεγαλο)δημοσιογράφους
* Στελέχη τραπεζικών ιδρυμάτων και χρηματιστηριακών εταιρειών
* Υψηλόβαθμα στελέχη της δημόσιας διοίκησης (διευθυντές, σύμβουλοι, γενικοί γραμματείς υπουργείων κ.λπ.) και δημόσιους υπαλλήλους σε θέσεις ελέγχου ή σε θέσεις προμηθειών
* Ελεύθερους επαγγελματίες.
Το κριτήριο ενός τέτοιου ελέγχου δεν μπορεί παρά να είναι το εξής ένα: Κάθε αλλαγή της περιουσιακής κατάστασης των φορολογουμένων πρέπει να δικαιολογείται από τα εισοδήματά τους όπως αυτά αποτυπώνονται στις ετήσιες δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος.

Ξεχνάμε εύκολα φάτσες από επιχειρηματικά βραβεία....

Η εναρκτήρια διαδικασία αυτού του ελέγχου δεν μπορεί παρά να είναι: Με ειδική φορολογική δήλωση οι πολίτες αποτυπώνουν το σύνολο της περιουσίας τους, κινητής ή ακίνητης μορφής, που κατέχουν σε οποιαδήποτε χώρα. Αυτή η φορολογική δήλωση αντικαθιστά οποιαδήποτε υπάρχουσα δήλωση «πόθεν έσχες». Περιουσιακά στοιχεία που δεν δηλώθηκαν και ανακαλύπτονται σε μεταγενέστερο έλεγχο κατάσχονται υπέρ του Δημοσίου.
Απλά πράγματα για όποιον πραγματικά θέλει.
Από την άλλη μεριά όμως, δεν πρέπει να έχουμε καμία ψευδαίσθηση ότι ο έλεγχος του πόθεν έσχες θα απαντήσει στα άμεσα προβλήματα χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας και ιδίως στην ανάγκη εξεύρεσης πόρων για την αλλαγή του παραγωγικού και αναπτυξιακού προτύπου της Ελλάδας. Ο έλεγχος πόθεν έσχες θα είναι μια μακρόχρονη διαδικασία, ενταγμένη στις τυπικές διαδικασίες του δημόσιου ελεγκτικού έργου με -αναγκαστικά- απροσδιόριστο όφελος. Ο έλεγχος του πόθεν έσχες δεν έχει σχέση με τη ανάγκη φορολόγησης του συσσωρευμένου πλούτου, καθώς η φορολόγηση του συσσωρευμένου πλούτου δεν έχει, αναγκαστικά, σχέση με την έννοια της δικαιοσύνης, όπως την εκλαμβάνουν όσοι αναφέρονται στον έλεγχο του πόθεν έσχες.

Αναπαράσταση του Ιερού της Νέμεσις στη Ραμνούντα Αττικής.

 Η φορολόγηση του συσσωρευμένου πλούτου είναι απλώς μια αναγκαιότητα για την επιβίωση και την αναπαραγωγή των εργαζόμενων αυτής της χώρας. Εμπίπτει σε αυτό που ονομάζεται “λόγοι δημοσίου συμφέροντος” και με αυτό το πλαίσιο πρέπει να εφαρμοστεί. Η Γερμανία, π.χ., όταν μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο δήμευσε το 50% της περιουσίας των Γερμανών με καταθέσεις άνω των 100.000 μάρκων, δεν επικαλέστηκε όρους δικαιοσύνης, αλλά αναγκαιότητας. Το ίδιο πρέπει να συμβεί και στην Ελλάδα.

* Ο Άγγελος Κούρος είναι οικονομολόγος