Κυριακή 31 Ιουλίου 2011

Πολιτική βουντού. Μυθοπλασίας!


Οι  θεατές των γεγονότων

                                                                     ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

      Μη σκοντάψεις στη ζωή σου και πέσεις (Η σιδερένια φτέρνα-Τ. Λόντον)

   Ζούμε σε παράξενες εποχές και καθημερινά η ζωή μας αλλάζει. Τα στοιχεία που μεταβάλλονται συνεχώς είναι οι συνθήκες, οι κανόνες και  οι ρυθμοί  στους οποίους αναγκαζόμαστε να ζήσουμε. Η οικονομική κρίση  μας επέβαλλε να ψαχτούμε πολύ σε ο τι αφορά στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Αποκαλύπτουμε λύσεις και στρίβουμε το μυαλό μας για να δώσουμε παράταση χρόνου στα διάφορα οικιακά σκεύη, στα υποδήματα και κυρίως στα ρούχα μας. Κομμένη η αλλαγή γκαρνταρόμπας και οι μετατροπές ρούχων δίνουν και παίρνουν. Στις συνοικίες εμφανίστηκαν ,μετά από 30 χρόνια, οι ράφτρες και τα  μαγαζάκια μεταποίησης ρούχων. Οι επιδιορθώσεις υποδημάτων έχουν την τιμητική τους και οι αποφάσεις για τις διακοπές παίρνονται με συνοπτικές διαδικασίες. Τόσα διαθέτουμε και δεν υπάρχουν άλλα. Εκεί, μέσα στα χαρακώματα της καθημερινότητας ,δοκιμάζονται οι αντοχές μας .Τα νεύρα μας έχουνε σπάσει ακούγοντας καθημερινά τα καινούργια μέτρα και τις καινούργιες περικοπές των μισθών  μας. Η κυβέρνηση κοκορεύεται για την επιλεκτική χρεωκοπία .Ο Γ.Α. Παπανδρέου περιμένει συγχαρητήρια επειδή η χώρα μας βυθίζεται μέσα στα χρέη .Μας παροτρύνει να δείξουμε αυτοπεποίθηση ,στον εαυτό μας αλλά αδυνατεί να μας εξηγήσει πως θα ζήσουμε. Η Ελλάδα έχει βάλει την θηλιά ,των χρεών, στο λαιμό της  ισορροπεί πάνω σε μία καρέκλα αμφίβολης σταθερότητας. Μέσα στην δύνη των διεθνών γεγονότων ανακαλύπτουμε ότι δεν ήμαστε μόνοι. Ακόμα και ο θείος Σάμ θα αναγκαστεί να κηρύξει στάση πληρωμών αφού το περασμένο έτος το χρέος των ΗΠΑ ως προς το μέγεθος της οικονομίας, είναι μεγαλύτερο της Γαλλίας, του Καναδά και της Γερμανίας, αλλά μικρότερο από της Ιταλίας και της Ιαπωνίας.

   Το χειρότερο ,αυτών των ημερών είναι ότι μέσα στο πλήθος των βασανισμένων κατοίκων αυτής της χώρας αναπτύχτηκε και διαμορφώθηκε, ψυχολογικά ,μία νέα κατηγορία ανθρώπων. Είναι οι  σιωπηλοί θεατές. Των γεγονότων και των κακώς κειμένων. Άνθρωποι που παρακολουθούν ,στις οθόνες των τηλεοράσεων, τις εξαγγελίες και τις εξελίξεις. Βλέπουν ειρωνικά τις κινητοποιήσεις των άλλων αλλά οι ίδιοι δεν θα κάνουν ούτε ένα βήμα έξω από το σπίτι τους. Απεχθάνονται τις πορείες και τις διαδηλώσεις .Φοβούνται να ταράξουν τα νερά του συστήματος. Φοβήθηκαν πολύ το ξύλο και τα δακρυγόνα των ΜΑΤ. Αποδέχονται βουβά την ήττα. Δεν αντιδράνε στις αδικίες .Παρακολουθούν αδιάφορα τις διαδηλώσεις και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων. Δέχονται αδιαμαρτύρητα την εξαθλίωση και την έκπτωση ηθικών αξιών .Περιμένουν στωικά και μαρτυρικά  τα χειρότερα, πεπεισμένοι ότι ο αγώνας δεν έχει καμία ελπίδα να στεφτεί με επιτυχία .Το έχουν μελετήσει το πράγμα, ξέροντας ότι στην Ελλάδα όλα γίνονται κάτω από το τραπέζι, μετά από συνεννοήσεις και με συγκεκριμένο τίμημα  .Ξέρουν ότι αυτοί θα είναι  οι χαμένοι άρα δεν έχει νόημα να πολεμήσουν το σύστημα .Βλέπουν καθημερινά ότι οι κυβερνόντες υποτιμάνε την νοημοσύνη τους κοροϊδεύοντας τους με δίκες και εξαγγελίες για ΄΄ αλήθειες ΄΄ που θα βγουν στο φως της δημοσιότητας και με μαχαίρια που θα φτάσουν στο κόκαλο. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν ,οι σιωπηλοί θεατές είναι ότι χάνουν αμαχητί την ζωή τους .Δυστυχώς έχουν αναπτύξει την νοοτροπία του πρόβατου που, φοβούμενο για τα χειρότερα ,πλησιάζει  βουβά το σφαγείο .

Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011

Μας χρεοκόπησαν τότε που θέλαν ΕΚΕΙΝΟΙ !


Μιλώντας 19-7-2011 στο ρ/σ «REAL FM» (Κ. Μακρή-Α. Κωνσταντάτος),για τις πολιτικές εξελίξεις, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης, δήλωσε μεταξύ άλλων τα εξής:


Για την κατάθεση επίκαιρης ερώτησης σχετικά με την φορολόγηση των ελληνικών καταθέσεων στην Ελβετία

Επανέρχομαι στο θέμα μετά από την δημόσια δήλωση-απάντηση της Υπ. Οικονομικών της Ελβετίας σε ερώτηση, αριστερού βουλευτή της Ελβετίας και μάλιστα ελληνικής καταγωγής του Ιωσήφ Ζησιάδη. Η ελβετίδα υπουργός Οικονομικών αποκάλυψε πως ενώ από το 2005 υπάρχει η δυνατότητα και η διαθεσιμότητα των ελβετικών αρχών να συνεργαστούν με τις ελληνικές αρχές έτσι ώστε να δοθούν τα ονόματα των ελλήνων μεγαλοκαταθετών στην Ελβετία και έτσι να εξασφαλισθούν και φορολογικά έσοδα από τις καταθέσεις και κυρίως να ελεγχθεί η νομιμότητα αυτών των χρημάτων, αυτή η δυνατότητα δεν έχει αξιοποιηθεί.

Ακόμα και μετά από έξι χρόνια. Το σκάνδαλο γίνεται μεγαλύτερο καθώς το Νοέμβριο του 2010 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έφερε χωρίς καμία αλλαγή ένα πρωτόκολλο συνεργασίας Ελλάδας-Ελβετίας σε οικονομικό επίπεδο που είχε ετοιμάσει η προηγούμενη κυβέρνηση αλλά δεν αξιοποιεί τη δυνατότητα που προσφέρουν οι ελβετικές αρχές.

Άλλες χώρες όπως η Γερμανία ή οι ΗΠΑ το έκαναν πράξη. Η Γερμανία χρησιμοποιώντας και μεθόδους μη συμβατικές, αγόρασε και μια δισκέτα με ονόματα μεγαλοκαταθετών, έστειλε ένα μήνυμα στους πολίτες της ότι και «εκεί να τα βάλετε, θα σας βρω». Μ’αυτό τον αυξήθηκαν οι καταθέσεις στις Γερμανικές τράπεζες. Ο κ. Βενιζέλος πραγματοποιεί τηλεδιασκέψεις με την ελβετίδα ομόλογό του αλλά παραμένουν τα ερωτήματα που αφορούν το ύψος των καταθέσεων, τη νομιμότητά τους και αν έχουν φορολογηθεί για να αυξηθούν τα έσοδα της χώρας. Έξι ολόκληρα χρόνια, οι ελληνικές αρχές τα άφησαν να περάσουν άπρακτα. Ούτε καν μπήκαν στον κόπο να διαπιστώσουν αν όντως οι ελβετικές αρχές είναι πρόθυμες να συνεργαστούν.

Μέχρι σήμερα καμία ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καταφέρει έμπρακτα να πείσει τους έλληνες πολίτες ότι υπάρχει η πολιτική βούληση να προσδιοριστούν τα «παρκαρισμένα» χρήματα στο εξωτερικό που έχουν βγει με μη νόμιμο τρόπο. Αν οι ελληνικές αρχές κάνουν σωστά τη δουλειά τους, όχι μόνο δεν κινδυνεύει η ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών αλλά θα αυξηθεί.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ και τις πρωτοβουλίες συνεργασίας με τις υπόλοιπες δυνάμεις της αριστεράς

Κ. Μ: Άκουσα τον κ. Τσίπρα να κάνει λόγο για άνοιγμα και προσέγγιση συνεργασίας τόσο προς την Δημ. Αριστερά, όσο και προς το κόμμα του κ. Δημαρά αλλά και τους Οικολόγους Πράσινους, βλέποντας την αύξηση του ποσοστού του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Σκοπός είναι η συγκρότηση ενός αντιμνημονιακού μπλοκ;

Πρόκειται για μια ιδέα που προσωπικά πιστεύω και καλλιεργώ εδώ και καιρό και χαίρομαι που η ηγεσία του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ την υιοθετεί και την αναδεικνύει. Απαιτούνται πολύ προσεκτικές και σοβαρές κινήσεις προς όλες αυτές τις δυνάμεις: την Δημοκρατική Αριστερά, τους Οικολόγους Πράσινους, το κόμμα του κ. Δημαρά, τους διαφωνούντες του ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ αλλά και μικρότερες δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

Να μην εξαρτήσουμε την πρόοδο αυτής της συνεργασίας από τυχόν άρνηση κάποιων από τους παραπάνω. Αν για παράδειγμα η ηγεσία του ΚΚΕ αντιδράσει με εχθρότητα, εμείς θα πρέπει να επιμείνουμε και να ενισχύσουμε την προσπάθεια για διάλογο, κοινή δράση ανοιχτή στο ενδεχόμενο μιας εκλογικής σύμπραξης.

Αυτή την ώρα που ο κόσμος μας «τραβάει από το μανίκι», πρέπει η ευρύτερη αριστερά να αντιμετωπίσει το σαράκι της πολυδιάσπασης, γιατί ο κόσμος υποφέρει από την εφαρμοζόμενη πολιτική και το μεσοπρόθεσμο. Πρέπει να αναζητήσουμε κοινό βηματισμό.

Η πρόταση για συνεργασία δεν κατατίθεται εξαιτίας των δημοσκοπήσεων αλλά επειδή εισπράξαμε και ακούσαμε το μήνυμα της πλατείας. Έρχεται ένα βουητό από τον κόσμο που απευθύνεται στην αριστερά και αναζητά λύσεις για τα αδιέξοδα που προκαλεί η πολιτική του ΠΑΣΟΚ.

Κ.Μ.: Τον κ. Κουβέλη, των ανεβοκατεβάζατε ως μέρος της «συμμαχίας των προθύμων». Αυτά που σας χώρισαν, πώς γίνεται να σας ξαναενώσουν;

Προσωπικά, ακόμα και μετά την επομένη της διάσπασης επέμενα ότι αυτά που μας ενώνουν με την ΔΗΜ. ΑΡ και τους ΟΙΚ. ΠΡΑΣ είναι περισσότερα απ’ αυτά που μας χωρίζουν. Γι’ αυτό και απέφυγα τις αντιπαλότητες ακόμα κι όταν είχαμε διαφορές. Χαίρομαι ότι από την πολεμική και τις αντιπαραθέσεις, έχουμε τώρα φτάσει στην αναζήτηση συγκλήσεων. Ελπίζω ο Φώτης ο Κουβέλης και η ηγεσία της ΔΗΜ. ΑΡ. να μην σπεύσουν να κλείσουν την πόρτα του διαλόγου που μπορεί να μας επιτρέψει, σε όσα συμφωνούμε στα πέντε, επτά, οκτώ από τα δέκα, να αναζητήσουμε λύσεις προς όφελος του λαού.

Στόχος μας δεν είναι η ευκαιριακή σύμπραξη αλλά η σοβαρή, αξιόπιστη κοινή δράση που μπορεί να οδηγήσει και σε εκλογική σύμπραξη και θα στηρίζεται σε συγκεκριμένο πρόγραμμα που θα παρέχει σοβαρή εναλλακτική λύση στο αδιέξοδο που βιώνουν οι Έλληνες σήμερα.

Τετάρτη 20 Ιουλίου 2011

Τα πρόσωπα της βαρβαρότητας

Τα πρόσωπα της βαρβαρότητας


Ο 90ΧΡΟΝΟΣ Εντγκάρ Μορέν δεν μιλάει πλέον για επανάσταση. Ο γάλλος φιλόσοφος προτιμάει τον πιο πολύπλοκο και αμφίσημο όρο: μεταμόρφωση.
Η προσφιλής στον Μορέν ιδέα της μεταμόρφωσης αποτελεί πηγή έμπνευσης και για την εικαστική δημιουργία. Σαλβατόρ Νταλί, «Η μεταμόρφωση του Νάρκισσου». Η προσφιλής στον Μορέν ιδέα της μεταμόρφωσης αποτελεί πηγή έμπνευσης και για την εικαστική δημιουργία. Σαλβατόρ Νταλί, «Η μεταμόρφωση του Νάρκισσου». Οπως εξηγεί σε μια πρόσφατη συνέντευξή του στο ιταλικό περιοδικό «L' Espresso»: «Η επανάσταση θέλει να κάνει το παρελθόν tabula rasa και να δώσει μια νέα αρχή, ενώ σχεδόν πάντα έχει άσχημη κατάληξη. Η μεταμόρφωση αντίθετα σημαίνει να σκεφτόμαστε το καλό ολόκληρης της ανθρωπότητας σε συνέχεια με το παρελθόν. Εγώ τάσσομαι υπέρ αυτής της λύσης». Ο Μορέν θίγει το πρόβλημα της αμφισημίας της ιστορίας: «Ας σκεφτούμε την παγκοσμιοποίηση. Είναι το χειρότερο αλλά και το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να μας συμβεί. Δεν μπορούμε να βλέπουμε από τη μια μεριά όλο το καλό και από την άλλη μόνο το κακό. Στην ιστορία το καλό συχνά υπήρξε αιτία του κακού».
Σύμφωνα με τον Μορέν, από αυτόν τον κίνδυνο μπορούμε να προστατευθούμε με την οικολογία της δράσης: «Κάθε δράση που αναλαμβάνουμε, ακόμα και με τις καλύτερες προθέσεις, σε ένα ορισμένο σημείο προσκρούει στις δεδομένες ιστορικές και κοινωνιολογικές συνθήκες. Εκεί είναι που μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχό μας και να αντιστραφεί το νόημά της. Οφείλουμε να έχουμε επίγνωση του ότι κάθε απόφαση είναι ένα στοίχημα και ότι μόνον μια ορισμένη στρατηγική επιτρέπει τη διόρθωση των πιθανών λαθών της δράσης που βρίσκεται σε εξέλιξη». Ο σεισμός της Λισαβόνας το 1755 υπήρξε ένας σταθμός για τη δυτική φιλοσοφία. Σηματοδότησε μια στροφή στη σκέψη του Διαφωτισμού. Εξηγεί ο Μορέν: «Μόνον οι καταστροφές μάς επιτρέπουν να συνειδητοποιήσουμε τα θεμελιώδη προβλήματα. Οι σεισμοί, τα τσουνάμι μάς δείχνουν τις σοβαρές απειλές που επικρέμανται πάνω στη βιόσφαιρα. Αρκεί να σκεφτούμε την Ιαπωνία σήμερα. Κατανοήσαμε ότι η απόλυτη ασφάλεια είναι ένας μύθος. Και η πυρηνική ενέργεια, από την ίδια της την οργάνωση, είναι μια μορφή οικονομικού ολοκληρωτισμού: δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς τη μυστικότητα, η οποία ευνοεί την υπερβολική εξουσία των λόμπι». Στο ερώτημα «τι είναι το κακό;», ο γάλλος φιλόσοφος δίνει την ακόλουθη απάντηση: «Είναι η ανθρώπινη βαρβαρότητα. Η οποία όμως έχει διάφορες μορφές. Εχει ένα παλιό πρόσωπο: πόλεμος, σύγκρουση, κυριαρχία, εκμετάλλευση, βασανιστήρια, περιφρόνηση, ταπείνωση. Η δική μας σύγχρονη βαρβαρότητα είναι αντίθετα τεχνο-οικονομική.
Βασίζεται στον υπολογισμό και στο κέρδος.
Από τις ανθρώπινες ιδιότητες αναγνωρίζει μόνον εκείνες που μπορούν να μετρηθούν, να καταγραφούν με αριθμούς, παραγνωρίζοντας το βάθος της ανθρώπινης φύσης: την αγάπη, το μίσος, τη χαρά, τη θλίψη. Μερικές φορές τυχαίνει να συμμαχήσουν τα δύο είδη βαρβαρότητας. Η πρώτη συνένωση εκδηλώθηκε στο Αουσβιτς, όπου η εξόντωση εβραίων και Τσιγγάνων έγινε με βιομηχανικές μεθόδους. Προσοχή όμως, το δυναμικό του κακού βρίσκεται μέσα στον καθένα μας».
Ποιος ευθύνεται, όμως, που ο κόσμος μοιάζει να βαδίζει σήμερα προς μιαν Αποκάλυψη; «Ευθύνεται μια μυθολογία: εκείνη της νεοφιλελεύθερης οικονομίας, που είναι η άλλη όψη του μύθου του κομμουνισμού. Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που νομίζουν ότι η φιλελεύθερη οικονομία είναι η πραγματικότητα. Δεν είναι αλήθεια, είναι μόνον ιδεολογία. Δεν είναι καν μια θεωρία της αγοράς, επειδή σήμερα δεν υπάρχουν πλέον κανόνες και δεν υπάρχει πλέον ανταγωνισμός, αλλά μόνον κερδοσκοπία και κέρδη χωρίς όρια. Αν δεν τους τεθεί φραγμός θα βρεθούμε στον προθάλαμο της καταστροφής. Στο ερώτημα "ποιοι είναι οι δημιουργοί της Αποκάλυψης;" απαντώ αναφέροντας μια φράση του συναδέλφου μου Αλέν Τουρέν: "Ο χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός τέθηκε πάνω από την ανθρωπότητα. Τώρα χρειάζεται να τον εκτοπίσουμε".
Η χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία έγινε ένας εχθρός της ανθρωπότητας. Προσθέτω: σήμερα είμαστε σε μια κριτική φάση, στην οποία χρειάζεται να ξανασκεφτούμε και να δημιουργήσουμε μια πολιτική αναγέννηση. Προτείνω να αντλήσουμε ιδέες από τις τρεις κληρονομιές: την ελευθεριακή για την αυτονομία του ατόμου, τη σοσιαλιστική για να βελτιώσουμε την κοινωνία, την κομμουνιστική για να δημιουργήσουμε την κοινότητα. Αυτές οι κληρονομιές διαχωρίστηκαν, αποστεώθηκαν, εκφυλίστηκαν. Σήμερα οφείλουμε να επιστρέψουμε στις πηγές τους και να αναγεννήσουμε τα πάντα. Μπορούμε να βοηθηθούμε από την αποκλίνουσα και περιθωριακή σκέψη.
Η ανθρωπότητα άλλαξε πολλές φορές την πορεία της χάρη σε ανθρώπους από πρώτη άποψη περιθωριακούς: τον Βούδα, τον Ιησού και τον Μωάμεθ. Ακόμα και η δημοκρατία κινδύνεψε να μην γεννηθεί: αν η περσική αυτοκρατορία είχε νικήσει την Αθήνα στον πέμπτο αιώνα. Γεννημένη σε μια μικρή ελληνική πόλη, αναπτύχθηκε έπειτα και έγινε μια πολύ σημαντική σύγχρονη δύναμη. Αλλά και οι σύγχρονες επιστήμες γεννήθηκαν από πνεύματα απόβλητα από την κοινωνία του 17ου αιώνα: τον Γαλιλαίο, τον Μπέικον και τον Καρτέσιο. Ο σοσιαλισμός γεννήθηκε από τις ιδέες ενός διανοούμενου αγνοημένου από όλα τα πανεπιστήμια και από τις μεγάλες προσωπικότητες της εποχής, του Μαρξ. Εγώ αποκαλώ "πολιτική της ανθρωπότητας και πολιτική του εκπολιτισμού" εκείνη που θέτει το πρόβλημα της σωτηρίας της βιόσφαιρας. Αύριο θα υπάρξουν κινήματα ικανά να αναπτύξουν αυτές τις ιδέες. Ο Αντρέ Ζιντ έγραψε: "Υπάρχουν αυτοί που λένε ότι πρέπει να αλλάξουμε την κοινωνία και εκείνοι που θεωρούν αντίθετα ότι πρέπει να αλλάξουμε τους εαυτούς μας ως πρόσωπα". Σύμφωνοι. Αλλά για να αλλάξουμε τους εαυτούς μας πρέπει να αλλάξουμε και τις δομές: οικονομικές, διοικητικές, τον τρόπο κατανάλωσης, τη γεωργία. Μια μεταβολή συντελείται ήδη σήμερα. Στη Γαλλία επιστρέφει το συνεταιριστικό κίνημα, στην Ευρώπη υπάρχουν ομάδες δίκαιου εμπορίου που παλεύουν ενάντια στους κερδοσκόπους μεσάζοντες. Είναι τα πρώτα παραδείγματα του νέου, που μπορεί να σηματοδοτήσει τη μεταμόρφωση» (...).

Τρίτη 12 Ιουλίου 2011

Σε εταιρεία που διαχειρίζεται κεφάλαια κατά της Ελλάδας ο αδελφος του πρωθυπουργού.

ΣΕ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ


Της ΑΡΙΣΤΕΑΣ ΜΠΟΥΓΑΤΣΟΥ

Μια άγνωστη, αλλά παλαιά επενδυτική εταιρεία (ιδρύθηκε το 1971), που διαχειρίζεται πάνω από 8 δισ. ευρώ και πελάτες της έχει θεσμικούς αλλά και πλούσιες οικογένειες, εμφανίζει ως μέλος της Επιτροπής Στρατηγικού Σχεδιασμού της τον αδελφό του πρωθυπουργού, τον Αντρίκο Παπανδρέου.

Σελίδα από -δυσεύρετη πλέον- παρουσίαση της εταιρείας, όπου φαίνονται οι δύο της Επιτροπής Στρατηγικού Σχεδιασμού. Πρόκειται για τη UNIGESTION, μια εταιρεία που αυτοσυστήνεται ως πρωτοπόρος στην Ευρώπη στις δραστηριότητες των Hedge Funds και του Private Equity με γραφεία στη Γενεύη, στο Λονδίνο, στη Νέα Υόρκη, στο Παρίσι, στη Σιγκαπούρη και στα Channel Islands.

Σε μια δυσεύρετη πλέον παρουσίασή της, η Unigestion, τον Μάρτιο του 2009 και υπό τον τίτλο: Περιβαλλοντική βιωσιμότητα (ή αειφορία) «Environmental Sustainability The Private Equity Edge», ως Strategic Committee εμφανίζει τον Bertrand Piccard και τον Αντρέα Α. Παπανδρέου, αφήνοντας κενή τη θέση του τρίτου μέλους της Επιτροπής Στρατηγικού Σχεδιασμού και με την ένδειξη «θα ανακοινωθεί».

Την πράσινη επενδυτική πρόταση πραγματοποιεί ο Cristophe de Dardel, επικεφαλής του private equity, ενώ η Unigestion επισημαίνει ότι διατηρεί το δικαίωμα να εξαφανίσει ή να τροποποιήσει τις πληροφορίες που περιέχει το εν λόγω σημείωμα, δίχως πρότερη ενημέρωση.

Στρατηγικός σχεδιασμός

* Μέχρι στιγμής, η παρουσία του Αντρίκου Παπανδρέου στο στρατηγικό σχεδιασμό μιας τέτοιας εταιρείας ήταν άγνωστη και είχε μείνει η εντύπωση ότι η ενασχόλησή του με τα περιβαλλοντικά ζητήματα ήταν... συνεδριακού τύπου. Ωστόσο, αν κανείς δει το οργανόγραμμα της Unigestion θα διαπιστώσει ότι η Strategic Committee βρίσκεται σε περίοπτη θέση. Δίπλα από το managment και πάνω απ' όλους τους άλλους. Άγνωστο παραμένει για πόσο καιρό κατείχε αυτή τη θέση ο αδελφός του πρωθυπουργού, αλλά και τι σχέση έχει σήμερα με την εν λόγω επενδυτική εταιρεία.

* Σε ενημερωτικό της δελτίο η Unigestion (Νοέμβριος 2010) περιγράφει φόρα παρτίδα τις αποδόσεις των CDS (συμβόλαια ασφάλισης από τον κίνδυνο χρεοκοπίας των χωρών-μελών της ευρωζώνης με υψηλό χρέος ή έλλειμμα ή και τα δύο) -δεσπόζουν τα ελληνικά CDS που χτυπούν υψηλές αποδόσεις. Η εταιρεία προτάσσει στο ενημερωτικό της τα CDS προτείνοντας ένα νέο μοντέλο διαχείρισης των κινδύνων, έτσι ώστε να περιορίζεται η έκθεση των χαρτοφυλακίων σε πιθανές χρεοκοπίες χωρών.

* Στο εταιρικό της προφίλ η Unigestion ως συνεργαζόμενη τράπεζα εμφανίζει μεταξύ άλλων και την Dexia. Μια τράπεζα που έχει εκδώσει CDS, τουλάχιστον σύμφωνα με λίστα που έχει δημοσιοποιήσει ο βουλευτής Β' Αθηνών της Ν.Δ. Πάνος Καμμένος. Ο Π. Καμμένος βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τον Α.Α. Παπανδρέου τις τελευταίες εβδομάδες, ύστερα από αναφορές του πρώτου σε κερδοσκοπικά παιχνίδια σε βάρος της χώρας στα οποία εμπλέκονται και πρόσωπα σχετιζόμενα με τον κύκλο της οικογένειας Παπανδρέου.

Πάντως, όπως μέχρι στιγμής προκύπτει, οι δραστηριότητες των μελών της οικογένειας Παπανδρέου αποτελούν ταμπού. Ελάχιστα ΜΜΕ ασχολούνται με αυτές, και μόνον ιστολόγια, όπως το antinews, το Olympia κ.ά. σκαλίζουν πληροφορίες που θα έπρεπε να είναι δημόσιες σε μια περίοδο καχυποψίας, σκανδάλων, αλλά και «απαλλοτριώσεων» δικαιωμάτων χάριν της κρίσης.

Χαρακτηριστικό της σιωπής είναι και το γεγονός ότι δημοσιεύματα της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» (Χρ. Ιωάννου - Βασιλική Σιούτη) τον Μάρτιο, Μάιο και Οκτώβριο του 2010 για τη ΜΚΟ του Αντρίκου Παπανδρέου μεταδόθηκαν ευρέως μόλις προ ημερών. Όταν η i4cence (Ινστιτούτο Κλιματικής Αλλαγής και Ενεργειακής Ασφάλειας) βρέθηκε εγγεγραμμένη στα μητρώα των ελβετικών εταιρειών. *

Το newsletter του 2010 με τις συμβουλές για τα CDS και στον πίνακα η πορεία των ελληνικών ασφαλίστρων, όπου φαίνεται η εκτίναξή τους στις 1.000 μονάδες