Δημοκρατικές Επιλογές, Περιφέρεια Αττικής τρείς υποψήφιοι

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ τρεις ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ.

Ο Κώστας Ζυρίνης με το ψηφοδέλτιο Αττική Συνεργασία του Αλέξη Μητρόπουλου. Ο Κώστας από τα Άνω Πετράλωνα και το Μετς άσκησε πολλά επαγγέλματα μεταξύ των οποίων εκείνο του μηχανουργού, του σεναριογράφου, του σκηνοθέτη, του φωτογράφου και του συγγραφέα. Παλληκάρι με αντιχουντική δράση κατηγορήθηκε άδικα και έκανε φυλακή επί κυβέρνησης Ράλλη ενώ έκανε δικαστικά 6ετία η δικαστική εξουσία να τον απαλλάξει άσπιλο στη κοινωνία μας, αυτό που έχω γνωρίσει και προσωπικά εγώ. Δεν είναι ικανός να πατήσει μερμήγκι αυτός ο ονειροπόλος ταξιδευτής, ο γητευτής του παιδικού χαμόγελου ανά τον κόσμο. Ενεργός πολίτης πάντα στη γειτονιά του με ευθύβολες πρωτοβουλίες ένας σύγχρονος Έλληνας Οδυσσέας των ανθρώπινων καημών στα ορεινά και δύσκολα της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Αγαπητός στη παρέα ιχνευτής κοσμοπολίτης του κόσμου της εργασίας, της αδυναμίας και της φτώχειας. Υποδειγματικός ακροατής αξίζει την ψήφο σας σαν έμπειρη και τίμια φωνή όλων των τιμητών του και μη.
Ο Νίκος Καρβουνάς με το ψηφοδέλτιο του Γιάννη Σγουρού. Παιδί του Πειραιά γιατρός του ΙΚΑ Πειραιά, έμπειρος Πνευμονολόγος. Τον έχω γνωρίσει εδώ και χρόνια σε κοινούς συνδικαλιστικούς αγώνες, δημοκράτης με ευρεία αντίληψη πέρα από την κομματική του ταυτότητα. Ακούω χρόνια τα καλύτερα λόγια για αυτόν από εχθρούς και φίλους. Αν η σημερινή κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ άκουγε τη βάση της και όχι νέο-φιλελεύθερες πολιτικές σίγουρα θα είχαν αλλάξει πολλά στο πολύπαθο ΙΚΑ. Το ΙΚΑ δεν έχει πια 8400 γιατρούς αλλά 4500 πανελλαδικά κακοπληρωμένους και ανασφάλιστους που τους αναγκάζουν να δουλεύει ο καθένας για τρείς και να υπερασπίζονται την υγεία 5.5 εκατομ. ασφαλισμένων. Ένας «ορθόδοξος» Πασόκος καθολικά διαμαρτυρόμενος όπως του αρέσει να τονίζει.
Ο Γιώργος ο Φυτάς με το ψηφοδέλτιο Αττική Νέα Προοπτική του Βασ. Κικίλια από το Μενίδι. Σπουδαγμένος βιολόγος που έχει βιοποριστεί άξια από παιδί του φαρμακείου έως μεγαλοστέλεχος γνωστής πολυεθνικής φαρμάκου. Αγαπητός εκπρόσωπος της γειτονιάς του και της περιφέρειας υπολοίπου Αττικής χρόνια αυτοδιοικητικός έχει χρηματίσει αντινομάρχης δίπλα στον κ. Λ. Κουρή. Συνομήλικος μου και συμμαθητής από το Λύκειο τον ξέρω πάντα εξωστρεφή και ευαίσθητο, ανοιχτό μυαλό που δεν χαρίζεται σε θέματα ηθικής και κοινωνικής συνείδησης. Σε μια χώρα που μας μετρούν 56% τίμιοι επί Σημίτη ,45% αδιάφθοροι επί Καραμανλή και 35% υποδειγματικοί πολίτες επί Γ. Παπανδρέου πρόσφατα μετρημένων από διεθνείς οργανισμούς η εντιμότητα του Γιώργου καταντά πολύτιμο προσόν.

Σίγουρα υπάρχουν και άλλοι άξιοι υποψήφιοι ,εγώ αυτούς ξέρω και σας τους εμπιστεύομαι. Αρχή άνδρα δείκνυσι ,όπως λένε οι αρχαίοι μας πρόγονοι και στην εποχή του Μνημονίου με την έκπτωση αξιών ,την αμφισβήτηση των πολιτικών και τις ανθρωποθυσίες του κόσμου της εργασίας χρειαζόμαστε υποψήφιους με ευρύτητα επιλογών μια και δεν θάχουν την δική μου ψήφο που είναι ακόμα πιο ακριβοθώρητη και ψαγμένη. Το κυριότερο δε κοινό δημοκρατικό μήνυμα είναι μην ακούτε τις σειρήνες της αποχής που σας ξεδοντιάζει, σας αφαιρεί την άποψη και βγάζει κόκκινη κάρτα στον εαυτό σας. Η ψήφος είναι πολύτιμο όπλα για τη βελτίωση της ζωής μας που δεν την πετάμε ποτέ στα σκουπίδια του άλλοι αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ 29-10-2010

Τράπεζες ζόμπυ ρημάζουν ΗΠΑ - ΕΥΡΩΠΗ

Τρομακτικοί είναι οι αριθμοί που αφορούν στο κόστος της διάσωσης των αμερικανικών και ευρωπαϊκών τραπεζών με χρήματα των κυβερνήσεων των ΗΠΑ και των χωρών - μελών της ΕΕ συν των αρμόδιων οργάνων της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Oπως υπολογίζει το αμερικανικό περιοδικό "Νιούζγουικ", στις ΗΠΑ το ποσό αυτό ανέρχεται στο ασύλληπτο ύψος των 3,7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και στην ΕΕ σε 2 περίπου τρισεκατομμύρια δολάρια!
Γιώργος Δελαστίκ

Τα αστρονομικά αυτά ποσά μετακυλίονται ουσιαστικά στις πλάτες των Αμερικανών και των Ευρωπαίων φορολογουμένων και ακριβώς αυτή είναι η αιτία της υστερίας πανευρωπαϊκής επιβολής μέτρων εξουθενωτικής λιτότητας που διαπερνά πλέον την πολιτική των κυβερνήσεων όλων των κρατών - μελών της ΕΕ. Oλα αυτά τα παραμύθια περί χωρών και λαών της Ευρώπης που δήθεν ζούσαν με δανεικά εις βάρος των Γερμανών, όλο αυτό το αμόκ απολύσεων εκατομμυρίων δημοσίων υπαλλήλων στις χώρες της ΕΕ, όλη αυτή η φρενίτιδα αύξησης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, όλη αυτή η αρπακτικότητα μείωσης των μισθών και των συντάξεων αποσκοπούν στην παραπλάνηση των πολιτών, προκειμένου να μπορέσουν οι κυβερνήσεις να αρπάξουν από τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους όσο περισσότερα χρήματα μπορούν για να καλύψουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος των ασύλληπτων ποσών που έχουν χαρίσει στους τυχοδιώκτες τραπεζίτες.
Αυτή είναι η πραγματική αιτία της πανευρωπαϊκής λιτότητας. Oλα τα άλλα που ακούγονται και γράφονται, ακόμη και όταν έχουν πραγματική υπόσταση προβλημάτων, στην παρούσα φάση λειτουργούν μόνο ως προσχήματα. Σε καμιά περίπτωση η λύση τους δεν προϋποθέτει αυτό το αμόκ λιτότητας για τους λαούς.
Είναι γελοίο π.χ. να ισχυριζόμαστε ότι ο Σαρκοζί καλώς προωθεί τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού σήμερα, το 2010, κάνοντας τη Γαλλία άνω - κάτω και βγάζοντας εκατομμύρια Γάλλους στους δρόμους, επειδή η χορήγηση των συντάξεων στη χώρα αυτή θα παρουσιάσει πρόβλημα το... 2050!!!
Παράλληλα, αυτή τη στιγμή κυρίως στις ΗΠΑ, αλλά και στην ΕΕ συντελείται μια ακόμη ληστεία των τραπεζών - αυτή τη φορά εις βάρος όσων έχουν καταθέσει σε αυτές, μέσω της πολιτικής των σχεδόν μηδενικών επιτοκίων. Γλιτώνοντας τους τόκους, μόνο στις ΗΠΑ οι τράπεζες υπολογίζεται ότι αντικειμενικά αφαιρούν από τους καταθέτες περίπου... ένα τρισεκατομμύριο δολάρια τον χρόνο!
Οι τράπεζες όμως "γδέρνουν" και όσους δανείζονται από αυτές. Το 2007, κατά μέσο όρο στις ΗΠΑ οι τράπεζες δανείζονταν από τη FED, την κεντρική τράπεζα, με επιτόκιο 5,25% και χορηγούσαν π.χ. στεγαστικά δάνεια με επιτόκιο 6,4%. Στην περίπτωση αυτή δηλαδή είχαν κέρδος μια διαφορά επιτοκίου 1,15%.
Σήμερα η FED δανείζει στην ουσία δωρεάν τις αμερικανικές τράπεζες: έχει ρίξει το επιτόκιό της στο τελείως συμβολικό ύψος του 0,25% (!), μειώνοντάς το δηλαδή κατά 5 ολόκληρες εκατοστιαίες μονάδες. Ομως οι τράπεζες αυτές χορηγούν σήμερα στεγαστικά δάνεια με επιτόκιο... 6,1%! Το επιτόκιο χρηματοδότησής τους μειώθηκε δηλαδή κατά 5 μονάδες, αλλά αυτές μείωσαν το επιτόκιο των στεγαστικών δανείων τους μόλις κατά 0,3 μονάδες και έτσι έχουν πλέον κέρδος μια διαφορά επιτοκίου... 5,85% από 1,15% που είχαν το 2007! Το κέρδος τους δηλαδή αυξάνεται πάνω από 500%!
Ανταμείβονται δηλαδή ουσιαστικά επειδή προκάλεσαν την παγκόσμια οικονομική κρίση!
Αυτή η πολιτική έχει δύο σοβαρότατες παρενέργειες, πέραν της κραυγαλέας ληστείας εις βάρος των εργαζομένων, των καταθετών και των δανειστών.
Πρώτον, καθώς απορροφά τεράστια κονδύλια από την πραγματική οικονομία, βαθαίνει την κρίση, καταστρέφει επιχειρήσεις που παράγουν προϊόντα και υπηρεσίες, αφού ούτε ο κόσμος έχει τόσα λεφτά για να ψωνίσει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους ούτε οι τράπεζες δανείζουν τις επιχειρήσεις για να συνεχίσουν τις παραγωγικές δραστηριότητές τους.
Αυτή η πολιτική στραγγαλίζει έτσι την οικονομία αντί να βοηθήσει την ανάπτυξη και μέσω αυτής την έξοδο από την κρίση.
Δεύτερον, αποτρέπει κάθε εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος, κρατώντας μέσα στο παιχνίδι τράπεζες που θα έπρεπε να είχαν κλείσει. "Οι ΗΠΑ και η Ευρώπη είναι ακόμη γεμάτες με "τράπεζες - ζόμπι" που θα είχαν χρεοκοπήσει, αν δεν ήταν οι κυβερνητικές εγγυήσεις, τα σχεδόν μηδενικά επιτόκια και οι αγορές περιουσιακών στοιχείων από τις κεντρικές τράπεζες" γράφει χαρακτηριστικά το "Νιούζγουικ".
ΑΔΙΕΞΟΔΟ
Δεν υπάρχει λύση με ίδια πολιτική
Οσο συνεχίζεται αυτή η γραμμή των κυβερνήσεων απέναντι στις τράπεζες, όχι μόνο δεν πρόκειται να υπάρξει έξοδος από την κρίση, αλλά θα οδηγηθούμε αναπότρεπτα και στο σπάσιμο μιας ακόμη τραπεζικής "φούσκας", καθώς θα απαιτηθεί να διασωθούν πάλι οι τράπεζες που είναι αντικειμενικά χρεοκοπημένες και που έχουν σωθεί με τα λεφτά των κυβερνήσεων - δηλαδή των φορολογουμένων. Γιατί να κλείσει μια χρεοκοπημένη τράπεζα όταν χρηματοδοτείται από την αμερικανική FED ή την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με 0,25% ή 1% επιτόκιο με χρήματα των φορολογουμένων, τα οποία καταλήγουν σε μεγάλο μέρος τους στις τσέπες των τραπεζικών στελεχών ως μπόνους εκατομμυρίων και στα χρηματοκιβώτια των μετόχων ως μερίσματα;

Το άρθρο έχει δημοσιευθεί στο Εθνος την 22-10-2010.

Παρ΄όλα όσα , Αριστερά!

ΠΡΙΝ 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2010
Παρ΄ όλα όσα, Aριστερά!

Ευτύχη Μπιτσάκη

Άρθρο που δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες "Αυγή", "Εποχή", "ΠΡΙΝ" και "Δρόμος" το διήμερο 16 και 17 Οκτωβρίου 2010.

Οι εκλογές πλησιάζουν και η Ελλάδα κατεβαίνει πλησίστια τον Αχέροντα! Πηγαίνει προς χρεωκοπία ξεπουλώντας την κρατική περιουσία, ληστεύοντας τα λαϊκά στρώματα και καταπατώντας το Σύνταγμα. Δάνεια επί δανείων. Και όταν θα "βγούμε" από την κρίση, θα έχουν πραγματοποιηθεί: Μια πρωτοφανής αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου υπέρ του κεφαλαίου, εγχώριου και ξένου. Μια επιστροφή σε έναν μεταμοντέρνο εργασιακό Μεσαίωνα. Μια περαιτέρω διεύρυνση του φαύλου κύκλου του δημοσίου χρέους. Θα "βγούμε", σε συνθήκες που θα προετοιμάζουν την επόμενη, καταστροφικότερη κρίση.
Ήταν αναπόφευκτη αυτή η τυφλή πορεία, όπως ισχυρίζεται ο πρωθυπουργός, ο οποίος έσπευσε να απεμπολήσει μέρος της εθνικής μας ανεξαρτησίας (δικά του λόγια), να υποβαθμίσει την Ελλάδα σε νομαρχία της Ε.Ε. και σε μπανανία των Κινέζων (κομμουνιστών!!) και των εμίρηδων του αραβικού κόσμου; Από πολλές πλευρές έχει δοθεί αρνητική απάντηση και έχουν γίνει συγκεκριμένες προτάσεις διεξόδου. Ενιαία πρόταση δεν έχει διατυπωθεί. Η καταστροφή ωστόσο είναι δεδομένη. Υπεύθυνοι: Τα δύο κόμματα εξουσίας, οι ηγεσίες τους και όσοι τους στηρίζουν από συμφέρον ή από τύφλωση.
Και η Aριστερά;
Η Aριστερά θα ήταν η μόνη δύναμη που θα μπορούσε να αντισταθεί αποτελεσματικά. Πρώτα, επεξεργαζόμενη μια ολοκληρωμένη πρόταση εξόδου από την κρίση, η οποία θα είχε τις λιγότερο καταστροφικές συνέπειες για τα λαϊκά στρώματα. Ταυτόχρονα, πρωτοστατώντας στην οργάνωση της αντίστασης στην προδοτική πολιτική της κυβέρνησης. Προτάσεις έγιναν από την πλευρά της αριστεράς. Συνολική πρόταση, προϊόν διαλόγου, δεν έγινε. Και αντί για οργάνωση της καθολικής λαϊκής αντίστασης εναντίον του νέου καθεστώτος υποτέλειας, μοναχικές πορείες και ένας συνεχιζόμενος ενδοαριστερός εμφύλιος.
Σε τι θα μπορούσαν και σε τι θα έπρεπε να συμφωνήσουν αυτή τη στιγμή τα κόμματα και οι οργανώσεις της αριστεράς; Στην καταδίκη και στον αγώνα εναντίον του Μνημονίου. Στην επαναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους και στη στάση πληρωμών. Ωραία! Αλλά θα φύγουμε από το ευρώ; Θα φύγουμε από την Ε.Ε.; Θεμιτά και κεφαλαιώδη ερωτήματα, στα οποία δίδονται διαφορετικές απαντήσεις, χωρίς επιστημονικά επεξεργασμένη θεμελίωση και χωρίς την επεξεργασία μιας στρατηγικής ανασυγκρότησης του παραγωγικού ιστού της χώρας με απώτερο στόχο τον σοσιαλισμό.
Όμως οι διαφορές είναι λόγος για να μην υπάρξει κοινή δράση και να μην ανοιχτεί ένας δημόσιος διάλογος ανάμεσα στις διάφορες συνιστώσες της αριστεράς, ο οποίος ενδεχομένως θα κατέληγε σε μια κοινή, επιστημονικά θεμελιωμένη πρόταση διεξόδου; Όταν καίγεται το σπίτι σου δεν κάθεσαι να σκέφτεσαι πώς θα μπορούσες να το είχες χτίσει ώστε να μην καεί! Και ο εμφύλιος συνεχίζεται. Το σπίτι καίγεται και "ημείς άδωμεν"!
Δηλαδή: Οι "καθαροί" άτεγκτοι "επαναστάτες", δέσμιοι του πλέγματος σεκταρισμού - οπορτουνισμού, απαιτούν, προκειμένου να γίνει έστω μια κοινή πορεία, να λύσουμε προκαταβολικά το πρόβλημα της Ε.Ε., της δικτατορίας του προλεταριάτου, του ρόλου του Στάλιν (δικαιώνοντάς τον) και των προδοτών Μπρέζνιεφ και Γκορμπατσόφ κ.λπ. Σε όλα όχι, αλλά τη θεωρία κατέληξαν να την ταυτίζουν με τα επτά ή δώδεκα "απλά μαθήματα". Οι άλλοι; Αυτοί, δέσμιοι ακόμη της αόριστης και καταστροφικής ιδεολογίας του ευρωκομμουνισμού και του ασαφούς ευρωπαϊσμού, δεν ασχολούνται με θέματα "στρατηγικής". Δεν διδάχτηκαν από την κατάντια των πρωτεργατών, Ισπανών, Ιταλών και Γάλλων. Ο πάγιος τακτικισμός τούς οδήγησε πρόσφατα στη μεγαλοφυή ιδέα να διεμβολίσουν το ΠΑΣΟΚ με την ευκαιρία των δημοτικών εκλογών! (Δεν αναφέρομαι στους πολύ ανανεωτικούς, που άραξαν ήδη στις παρυφές του ΠΑΣΟΚ). Τέλος, η ριζοσπαστική αριστερά; Οι χιλιάδες παλαιοί και νέοι αγωνιστές που είναι πάντοτε παρόντες στους κοινωνικούς αγώνες; Η πολυδιασπαμένη ριζοσπαστική αριστερά δεν μπόρεσε, παρά τα όποια βήματα, να κατανοήσει ότι το μέλλον του ελληνικού και του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος δεν βρίσκεται στην επιστροφή στον Στάλιν, στον Τρότσκι και στον Μάο, αλλά στη δημιουργική - διαλεκτική υπέρβαση του παρελθόντος, που σημαίνει: Κριτική αποτίμηση, ανάκτηση του επιστημονικού κεκτημένου του μαρξισμού, δημιουργική ανάπτυξή του, ώστε να ανταποκρίνεται στις συνθήκες της εποχής μας, και ταυτόχρονα θεωρητική και πρακτική αξιοποίηση της πείρας του παγκόσμιου εργατικού κινήματος - θετικής και αρνητικής.
Ο εικοστός αιώνας των μεγάλων επαναστάσεων, των πλανητικών αισιόδοξων προοπτικών, των μεγάλων καταρρεύσεων και της μεγάλης απογοήτευσης έληξε. Μπήκαμε στον 21ο αιώνα. Και προφανώς δεν πρόκειται απλώς για χρονολογία. Έχουν κατανοήσει οι "ηγεσίες" μας το μέγεθος της καταστροφής; Ο εικοστός αιώνας έληξε με την κατάρρευση του σοσιαλιστικού στρατοπέδου. Οι ιδεολόγοι τού (επί του παρόντος) νικηφόρου καπιταλισμού, βιάστηκαν να μας βεβαιώσουν για το τέλος των ιδεολογιών, για το τέλος της Ιστορίας και για την αιώνια καπιταλιστική ειρήνη που θα μετέτρεπε τον άνθρωπο σε πειθήνιο παραγωγικό - καταναλωτικό δίποδο. Η Ιστορία τους διέψευσε! Σήμερα ζούμε την εποχή των νέων ιμπεριαλιστικών πολέμων, αλλά η παντοκρατορία των ΗΠΑ οδεύει προς μια τραγική Δύση. (Επί του παρόντος έχουν την υπεροχή των καταστροφικών μοντέρνων οπλοστασίων). Ήδη οδεύουμε προς ένα πολυπολικό κόσμο: ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Λατινική Αμερική κ.λπ. Ο κόσμος αυτός δεν θα είναι ένας κόσμος ειρηνικού ανταγωνισμού. Θα είναι ένας κόσμος συγκρουσιακός και η πιθανότητα αυτοκαταστροφής του ανθρώπινου είδους δεν είναι πλέον μηδενική.

(Μεταξύ άλλων, ο καπιταλισμός λεηλάτησε τα φυσικά αποθέματα. Οι πόλεμοι για ενεργειακά αποθέματα, νερό, πρώτες ύλες, τρόφιμα, είναι δυνατόν να καταλήξουν σε πυρηνικό ολοκαύτωμα). Ελπίδα;

Η αναγέννηση του εργατικού και του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος με στόχο μια παγκόσμια κομμουνιστική κοινωνία, η οποία δεν θα καταργήσει μόνο την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, αλλά ταυτόχρονα, λύνοντας τη βασική αντίθεση του καπιταλισμού, θα λύσει και την παράγωγη, αλλά δεσπόζουσα σήμερα: την αντίθεση ανθρώπου - φύσης, δημιουργώντας μια αξιοβίωτη κοινωνία θεμελιωμένη όχι μόνο στη βάση της κοινής κατοχής του κοινωνικού πλούτου, αλλά σε ένα σύνολο πνευματικών και ηθικών αξιών που θα σημαδεύουν το πέρασμα από τη βάρβαρη προϊστορία στην πραγματική ιστορία της ανθρωπότητας (Μαρξ).
Ουτοπία; Επί του παρόντος. Ουτοπία, αλλά και δυνατότητα που κυοφορείται στα σπλάχνα του σημερινού βάρβαρου κόσμου. Και η αριστερά; Οι πλανητικοί κίνδυνοι αλλά και οι νέες δυνατότητες καθορίζουν το ιλιγγιώδες μέγεθος των καθηκόντων της.

Να ελπίσουμε; Ναι, αλλά συν Αθηνά και χείρα κίνει! Και η ελληνική αριστερά; Θα μπορέσει να υπερβεί τη σημερινή της μιζέρια; Το γιατί και το πώς θα το συζητήσουμε μετά τις εκλογές. Τώρα: Παρ΄ όλα όσα αρνητικά, ψήφο στην αριστερά! Ούτε αποχή, ούτε λευκό. Ο καθένας ας ψηφίσει όποιον θεωρεί περισσότερο συνεπή, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες της επιλογής του.
Μετά τις εκλογές: Αν θέλουμε να μην μείνουμε νεκρά κατάλοιπα ενός ηρωικού και τραγικού παρελθόντος, τα οποία θα σαρώσει ενδεχομένως κάποιο κύμα ενός νέου κινήματος, ας σκεφτούμε: Οι διαφορές είναι αναπόφευκτες! Υπάρχει όμως μια αντικειμενική πραγματικότητα και μια αλήθεια που της αντιστοιχεί. Θα επιχειρήσουμε να την αναζητήσουμε μέσα από την κοινή δράση και τη θεωρητική συζήτηση; Επί του παρόντος, ας σταματήσει τουλάχιστον το αμοιβαίο "θάψιμο". Ας αντιπαρατεθούμε, σκληρά έστω, αλλά με όρους πολιτικής. Εδώ θα είμαστε και μετά τις εκλογές.

Ενότητα για τη Νέα Ιωνία. Ηρακλής Γκότσης

Ξεκίνησε και επίσημα ο προεκλογικός αγώνας για τη νέα πολιτική συνεργασία στη Ν. Ιωνία. Ο Ηρακλής Γκότσης, υποψήφιος δήμαρχος και μαζί του ο Γιάννης Κολμανιώτης και ο Πέτρος Μπουρδούκος, με το συνδυασμό Ενότητα για τη Νέα Ιωνία, εγκαινίασαν τα γραφεία τους στην Ελ. Βενιζέλου, παρουσία πλήθους κόσμου.
Χαιρετισμό απηύθυναν και οι τρεις, θέτοντας καταρχήν βασικά πολιτικά ζητήματα, που επηρεάζουν τόσο την καθημερινή ζωή των πολιτών, όσο και τη στάση τους απέναντι στην πολιτική και τους πολιτικούς.
Πρώτος ο πρώην δήμαρχος Ν. Ιωνίας, Π. Μπουρδούκος, έδωσε το στίγμα των επερχόμενων εκλογών λέγοντας, ότι: «Η συνεργασία είναι μονόδρομος. Η πλειοψηφία των πολιτών αυτά προσδοκά, το κοινό συμφέρον αυτά επιτάσσει και εμείς σ’ αυτά είμαστε υποχρεωμένοι να υπακούσουμε.» Βέβαια ο κ. Μπουρδούκος, αναφέρθηκε και στην προσωπική του επιλογή, να συμμετέχει στο συγκεκριμένο σχήμα επισημαίνοντας ότι είναι επιλογή συνειδητή, όπως και η διαφοροποίηση από τη δημοτική αρχή «δεν ήταν προσωπική, αλλά καθαρά και βαθύτατα πολιτική.»
Στο χαιρετισμό του ο Γ,. Κολμανιώτης ήταν λακωνικός και ανέφερε χαρακτηριστικά ότι όλες οι δυνάμεις που συμμετέχουν, έκαναν το καθήκον τους, ενώθηκαν για το συμφέρον της πόλης και με όπλα τους την εμπειρία και το μεράκι, θα λύσουν τα προβλήματα της Ν. Ιωνίας.
Όταν ο υποψήφιος δήμαρχος Ηρ. Γκότσης, ανέβηκε στο βήμα ζήτησε από τους πολίτες της Ν. Ιωνίας, να αντιδράσουν και να ψηφίσουν με καθαρό μυαλό, έχοντας κατά νου, πόσο ευχαριστημένοι είναι από τις κομματικές δημοτικές αρχές που διοίκησαν τον τόπο. «Τα δύο μεγάλα κόμματα δε θέλουν τις τοπικές διοικήσεις να είναι ένα κίνημα αυτοδιοικητικό, εμπόδισαν και εμποδίζουν τις συνεργασίες άξιων ανθρώπων. Εμείς είπαμε όχι, ξεπεράσαμε κομματικές αγκυλώσεις και εντάξεις, αφήσαμε στην άκρη τις ιδεολογικές μας διαφορές και επιδιώκουμε μια δημοτική αρχή που να προέρχεται από την κοινωνία, να μπορεί να συμπορευτεί με τους εργαζόμενους, να μπορεί να πάρει έκτακτα μέτρα για τις ομάδες που θίγονται από τις κυβερνητικές αποφάσεις…», δήλωσε μεταξύ άλλων ο κ. Γκότσης.

Μεταξύ των ονομάτων του ψηφοδελτίου, που αναγνώστηκαν στη συγκέντρωση, ήταν των Πέτρου Μπουρδούκου και Γιάννη Κολμανιώτη, των νυν δημοτικών συμβούλων Κυριακόπουλου και Κωστάκη και της πρώην δημοτικής συμβούλου Λίτσας Αμανατίδου

ΥΓ Στο ενωτικό ψηφοδέλτιο συμμετέχει σαν ξεχωριστή παρουσια ο Ενδοκρινολόγος Ιωάννης Μπασκόζος, εκλεγμένος και στον ΠΙΣ. Τον Γιάννη τον ξέρω 15 χρόνια όταν ένας νεαρός γιατρός από τη Νέα Ιωνία ερχόταν ζωηρός και τεκμηριωμένος στις γενικές συνελευσεις των γιατρών του ΙΚΑ για εξελιχθεί σε πρωτοπόρο αγωνιστή όλου του κλάδου των γιατρών. Με το συγκαταβατικό του χαμόγελο έδινε συνήθως την εφικτή λύση, την διέξοδο στις διαφωνίες. Αταλάντευτος σε ριζοσπαστικές αλλά και προσγειωμένες εκτιμήσεις και λύσεις.Αξίζει την ψήφο σας και στην τοπική αυτοδιοίκηση.