Ψευτοεπαναστάτες Δολοφόνοι

Κουμπούρες στην καμπούρα μας...

Του ΣΤΑΘΗ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Η προβοκάτσια γίνεται πάντοτε στην ώρα της, αλλιώς δεν είναι προβοκάτσια, είναι χάσιμο χρόνου (και στόχου).Οποτε το όποιο κίνημα έβγαινε στους δρόμους, έβγαιναν παγανιά και οι κουμπουροφόροι μπαμ και μπουμ οι μπαταριές πάρ' τα κάτω τα αιτήματα (εκτός από τα θύματα) άρον άρον τα πλακάτ του και στο σπίτι του το όποιο κίνημα.

Μεγάλοι «επαναστάτες» οι κουμπουροφόροι (είτε της 17ης Νοέμβρη είτε όποιου άλλου ονόματος έχουν μαγαρίσει την ουσία) αποφάσιζαν, ωσάν κάποιος φασίστας θεός, ποιος θα ζει και ποιος θα πεθαίνει, ώσπου να «βάλει μυαλό» ο λαός και να ξεσηκωθεί.

Το φαινόμενο ονομάσθηκε τρομοκρατία και μαζί με την (αντι)τρομοκρατία που υποτίθεται ότι θα το αντιμετώπιζε, έστησαν έναν σκοτεινό και χρήσιμο χορό κράτους - παρακράτους - εγχώριων και ξένων μυστικών υπηρεσιών - συμπαθούντων εκ του «χώρου» (υποτίθεται αντιεξουσιαστικού), πρακτόρων - προβοκατόρων και μπαχαλάκηδων, ο οποίος έπαιζε κλέφτες κι αστυνόμους πάνω στο σβέρκο του λαού καθ' όλην τη μεταπολίτευση και προς όφελος της άρχουσας τάξης.

Ωσπου ήρθαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, εν όψει των οποίων πλάκωσε η Σκότλαντ Γυαρντ, αναθερμάνθηκε το ενδιαφέρον των Γιάνκηδων και επετεύχθη μια εκεχειρία με αμοιβαία επωφελείς συμφωνίες των συμβαλλομένων -κάηκαν μαζί με τα ξερά κι ορισμένα χλωρά- επικράτησε ο καθωσπρεπισμός της διεξαγωγής των Αγώνων, διοχετεύθηκαν και τα απαραίτητα δισεκατομμύρια περί την ασφάλειά τους, ανεδείχθη το κράτος, λούφαξε το παρακράτος, έδωσε τις δέουσες συνεντεύξεις ο κυρ Χρυσοχοΐδης, πήγε κάθε κατεργάρης στον πάγκο του (κι ολίγοι στο κελλί τους) κι έμειναν τινές εν υπνώσει για μελλοντική χρήση.

Αίφνης, εν έτει 2008-2009, βγήκαν οι παίδες στους δρόμους. Παρά τους μπαχαλάκηδες (είτε άφρονες είτε αντιφρονούντες) οι παίδες εξέφρασαν σχεδόν τους πάντες εξ όσων η εργασιακή τους ζωή βρίσκεται σε κίνδυνο και κράτησαν τα αιτήματά τους ψηλότερα απ' τις φωτιές και τα σπασίματα, ακόμα περίοπτα.

Οχι μόνον η βία χωρίς στόχο δεν επεκράτησε, αλλά οι μαθητές με τα λουλούδια και τα τραγούδια τους απέδειξαν ότι οι αστυνομικοί δεν ήταν στόχος. Στόχος ήταν και είναι το απάνθρωπο (κι όχι μόνο για τους νέους) σύστημα. Αυτό ήταν και είναι άκρως επικίνδυνο φαινόμενο κι έπρεπε να σταματήσει αμέσως.Αρχισαν λοιπόν κάτι «τυχαίοι» πυροβολισμοί, βιτριόλιασαν τη συνδικαλίστρια εργάτρια, κυρία Κωνσταντίνα Κούνεβα, γάζωσαν την κλούβα των ΜΑΤ με καλάσνικωφ και, τέλος, γάζωσαν επίσης με σκοπό τον φόνο τους τρεις αστυνομικούς, αφήνοντας βαρειά πληγωμένο τον κ. Διαμαντή Μαντζούνη.

Θαύμα! Ξανάχουμε χρήσιμη τρομοκρατία. Οι ενδείξεις ζωής που (με αραιά χτυπήματα στο παρελθόν, μετά τους Ολυμπιακούς) άφηνε να διαφανούν η λανθάνουσα αλητεία απέκτησαν αίφνης σάρκα και οστά, η τρομοκρατία αναβίωσε -στόχοι στα κρεβάτια σας, έρχεται ο «Επαναστατικός (τρομάρα του) Αγώνας».

Το μόνον που υπερβαίνει τη βία χωρίς στόχο (των μπαχαλάκηδων και των βαλτών) είναι η φασιστική βία με στόχο (μέσω του χτυπήματος αστυνομικών, πολιτικών, πολιτών πλουσίων ή φτωχών, συνδικαλιστών και άλλων) τον λαό, το λαϊκό κίνημα, την αστική δημοκρατία (και την προοπτική εξέλιξής της επί το φιλολαϊκότερον, ακόμα και την προοπτική ανατροπής της προς το σοσιαλιστικό της στάδιο).

Ουρά του κράτους και μαύρη χειρ του παρακράτους οι κουμπουροφόροι βγαίνουν στους δρόμους για να στείλουν τον κόσμο στο σπίτι του. Οπως οι ύαινες έτσι κι αυτοί χρειάζονται πτώματα ώστε να στήσουν γύρω τους τον χορό της σύγχυσης. Με ενορχηστρωμένα σε αυτή την προοπτική τα πρόθυμα κανάλια που αρχίζουν να μηρυκάζουν γλυκά κατηγορίες (όπως αυτήν εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ ότι «χαϊδεύει τα αυτιά των κουκουλοφόρων») που βάζουν στον ίδιο παρονομαστή τις διαδηλώσεις των νέων με τους κουμπουροφόρους.

Στον αισχρόν αυτό ρόλο πρωτεύει η ακροδεξιά απόφυση του δικομματισμού, το ΛΑΟΣ, ζητώντας από τη μια να σταματήσουν οι διαδηλώσεις και καλώντας από την άλλη τους αστυνομικούς σε αντιδιαδηλώσεις. Αν οι φασίστες κουμπουροφόροι θέλουν να ενεργοποιήσουν τον φόβο για να στείλουν τον κόσμο πίσω στους καναπέδες του, έντρομον ή αδιάφορον, η ακροδεξιά πολιτική τους κάλυψη ολοκληρώνει τη δουλειά επικαλούμενη τον νόμο (του κράτους) και την τάξη (του παρακράτους).

Ουδέποτε ο δικομματισμός έπαιξε με τη φωτιά παίζοντας με την τρομοκρατία και την αντιτρομοκρατία, διότι, παρά τις απώλειες σε ανθρώπους, οι στόχοι του να κρατά υπό καθεστώς φόβου τον λαό με σκιάχτρα σαν τους Κουφοντίνες και τους Ξηρούς ήταν πάντα προέχοντες.Σε αυτήν την υπόθεση όσο πιο μεγάλα ψέματα λέγονται κυρίως μέσω του υπ' αριθμόν ένα εχθρού του λαού, τα χειραγωγούμενα ΜΜΕ, τόσον πιο πιστευτά γίνονται.

Το παιχνίδι έχει παιχτεί πολλές φορές. Κι έχει επιτύχει σχεδόν όλες. Τα κουμπούρια σκοτώνουν τα αιτήματα, η Αριστερά συκοφαντείται, ο κόσμος μουδιάζει και πολλοί πάνε σπίτια τους.Το μόνον που ίσως να 'ναι διαφορετικό αυτή τη φορά είναι η πιθανότης να μην τσιμπήσει η νεολαία, να μη φάει αμάσητο αυτό το κόλπο της άρχουσας τάξης. Οχι τόσον διότι το παίγνιον αυτό έχει παιχτεί πολλές φορές -δεν έχει σε τέτοιο βάθος μνήμη η πληθύς της νεολαίας- αλλά διότι οι νέοι σήμερα επικοινωνούν μεταξύ τους αλλιώς, έξω απ' το μέινστρημ του χειραγωγούμενου Τύπου, δεν τους έχει κάνει (ακόμα τουλάχιστον) το μυαλό πιλάφι η προπαγάνδα και η διαφήμιση.

Οσο για εμάς (εσάς) τους παλαιότερους, όλοι κατά βάθος γνωρίζουμε. Μπορεί συχνά να επιλέγουμε το πρόσχημα που μας χρειάζεται για να μην επιλέξουμε, όμως κατά βάθος όλοι γνωρίζουμε. Πολλά, εδώ και πολύν καιρό...

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 07/01/2009

Οι φωτό είναι από τις εφημερίδες Ελευθεροτυπία και Τα Νέα.

ΗΛΙΑ ΑΜΠΟΥ ΝΑΧΛΕ

ΗΛΙΑΣ ΑΜΠΟΥ ΝΑΧΛΕ

Τα 24 του χρόνια και το 1,90 ύψος φάνταζε ξεχωριστό για τον Παλαιστίνιο φίλο τον Ηλία πούχαμε προλάβει στο 4ο έτος από την δυστοκία του στα μαθήματα. Ο Ηλίας προσπαθούσε αλλά το μυαλό του ήταν αλλού. Είχε οικογένεια ένα μαχητικό κομμάτι της PLO για άλλους συγγενείς δεν μίλαγε ποτέ. Ήθελε ένθερμα να πάρει το πτυχίο του και να κατέβει με τις γνώσεις του να βοηθήσει το λαό του. Αχ εκείνη η Ιστολογία-Εμβρυολογία τούχε κάτσει στο στομάχι με τα ακαταλαβίστικα, ήταν και το βιβλίο σχεδόν Αττική διάλεκτος.

Στη Μικροβιολογία είχε γίνει ξεφτέρι είχε πάρει και το μοναδικό επτάρι του, τα ζούσε τα μικρόβια της ζωής ήθελε να τα πολεμήσει. Από κανόνες επιβίωσης ήξερε σε πανηγύρια και αγωνιστικές διεκδικήσεις ήταν πάντα παρόν, ξεχώριζε από τη θωριά του σε ύψος γιατί στο φάρδος θύμιζε Άγιο Αντώνιο τον Στυλίτη. Όλη η παρέα στο γρασίδι φωτοσυνθέταμε, ζούσαμε την νιότη μας κουβεντούλα, ίντριγκα, κουτσομπολιά που και που μοιράζαμε τα ανύπαρκτα χωράφια των φοιτητικών παρατάξεων. Παρόντες όλοι οι επαρχιώτες της Θεσσαλονίκης , «οι ξένοι», οι γηγενείς είχαν τις δικές τους παρέες και το γρασίδι έξω από την Σχολή μόνο για περαντζάδα.

Άλλοι αλλοδαποί συμφοιτητές ένας Αμερικάνος, ένας χριστιανός Λιβανέζος, ένας Ινδός , Σύριοι, Νιγηριανοί, Σουδανοί, εκ Λιβύης και 3-4 Παλαιστίνιοι. Ο Ηλίας η μεγάλη σκιά της επαναστατημένης παρέας, καθημερινός προσδοκούσε την επαφή και τις επεξηγηματικές μας σημειώσεις από τα μαθήματα. Οι απορίες της γνώσης γεννιόνται στα χρόνια σπουδών βιώνουν μαζί μας και τις κουβαλάμε καταχωνιασμένες επιδέξια σαν μεστώσουμε εκεί μετά το πτυχίο, το στρατό, το αγροτικό την ειδικότητα και την μετέπειτα απροσδιοριστία της δικαιοπραξίας μας. Από μισόλογα καταλάβαινες ότι ο Ηλίας είχε ήδη πολεμήσει.

Ακήρυχτος ο πόλεμος γενιών και γενιών Ισραήλ και Παλαιστίνιων, η μαντίλα που ήταν τυλιγμένος στις επίσημες εμφανίσεις του έλεγε για αυτόν πολλά. Ελάχιστοι ξέραμε και το κουσούρι που είχε τσιμπήσει ο Ηλίας 12 χρονος φυλακισμένος στις Ισραηλιτικές φυλακές, μετατραυματική επιληψία, ξύλο, άγριο ξύλο στο κεφάλι και έτσι με status epilepticus[1] ανά δίμηνο παρά την φαρμακευτική αγωγή θεός ξέρει πως συνερχότανε στις πτώσεις και τα τινάγματα. Αυτός και η Ματίνα το αρρωστιάρικο ήταν τα χαϊδεμένα όλης της παρέας, μιας μεγάλης παρέας άνω των 55 φίλων που από το κατηχητικό και τον Σοφοκλή είχαμε μπλέξει με τον Μάο, τον Λένιν τον Μαρξ και βέβαια Φρόιντ, Μπακούνιν, Εριχ Φρόμ, Ράσελ , Σαββόπουλο και Λένον.
Ο Ηλίας άλλαζε συχνά κατάλυμα, ήταν στους κανόνες συνωμοτικότητας που εμείς θεωρούσαμε απλά μανία καταδίωξης. Έβλεπε παντού πράκτορες της Μοσάντ....
Τον πείραζα λέγοντας του ότι δεν έκανε για τον πετροπόλεμο της ιντιφάντα γιατί λογω ύψους ήταν εύκολος ....στόχος. Τον Απρίλη του 1982 τον χάσαμε για 2-3 μέρες. Κάτω μαίνονταν η σφαγή-εισβολή του Ισραήλ στους προσφυγικούς καταυλισμούς του Νότιου Λιβάνου. Υποθέσαμε τον πρώτο καιρό ότι έφυγε κρυφά για κάτω εκεί που τον καλούσε το καθήκον. Μετά από 10 ημέρες μάθαμε για το παλικάρι με την αρρωστημένη επιληπτική αύρα, πρωτοειδοποίησαν οι τυχαίοι γειτόνοι για την δραματική μυρουδιά που αναδυόταν από ένα φτωχικό φοιτητικό διαμέρισμα.

Ένα θύμα ακόμα εκείνου του βάρβαρου πολέμου κείτονταν στη παρέα μας. Αιφνιδιαστήκαμε και αναρωτιόμασταν τι ενοχές ίσως νάχαμε κάνει και εμείς που βλέπαμε εκείνο το τάχα μου μακρινό και άδικο πόλεμο δίπλα μας, με έντονη την αίσθηση της απώλειας του φίλου μας. Ένας ακόμα αγωνιστής είχε πολεμήσει και είχε χάσει το τρελό χαροκόπι της ζωής σαν παράπλευρη, παράλογη, παράφορη απώλεια.

5-8-2006 ΔΙΟΝΥΣΟΣ
[1] Παρατεταμένοι χρονικά τονικοκλονικοί σπασμοί.

Oι φωτό είναι Βραζιλιάνικων, Ρώσικων, Κινέζικων, Κυπριακών και Ιρανικών πηγών.

UPDATE 12-1-2009
1. The Fight in Gaza
2. Outrages in Gaza. No more Apologies
3. Holocaust In Gaza.

Κοιτα πως κλαίει ο ουρανός

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

Εκτέλεση Δήμητρα Γαλάνη ή Ηλία Λιούγκο

Η πίκρα σήμερα δεν έχει σύνορα

κι εσύ δεν έπρεπε να μ' αρνηθείς.

Κάποτε αλίμονο στο μεσοχείμωνο

τον ήλιο σου 'φερα να ζεσταθεί

Κοίτα πώς κλαίει ο ουρανός δεν είναι πια γιορτή.

Έγινε τ' όνειρο καπνός πες μου γιατί, γιατί.

Κοίτα πώς κλαίει ο ουρανός μα εσύ καρδιά μην κλαις,

κι όταν χτυπάει ο κεραυνός, τραγούδι εσύ να λες

Νύχτωσε, βράδιασε, ο κόσμος άδειασε,

κρύβω το δάκρυ μου και καρτερώ.

Μα εσύ δεν έρχεσαι, βρέχει και βρέχεσαι,
ποτήρι μου 'δωσες, φαρμακερό.

Αν υποτεθεί μεγάλη αγαπημένη η Ειρήνη οι στίχοι του Γκάτσου αποδεικνύονται προφητικοί και διαχρονικοί

Βίντεο των τελευταίων ημερών από τη Γάζα. Διαδώστε τα.

Tuesday 30th December 2008 - homes in Hi Alijnina, Rafah

https://download.yousendit.com/bVlETkFoZEtubVZMWEE9PQ ( part 1)

https://download.yousendit.com/bVlBclVHRStUME9Ga1E9PQ ( part 2)

This footage was taken on Tuesday 30th December in a residential neighbourhood of Rafah called Hi Alijnina, following an Israeli air strike at approximately 5.00am local time. One house was totally destroyed and adjacent homes were severely damaged. A teenager was injured when his bedroom wall collapsed on him as he lay sleeping. Other civilians were also injured.


Thursday 1st January 2009 - Shabora refugee camp, Rafah

Footage part 1
https://download.yousendit.com/bVlERE90NmNiV3dLSkE9PQ

Footage part 2
https://rcpt.yousendit.com/638528382/9ff54cbb6c909aef957e4a15af233385

Photos
https://rcpt.yousendit.com/638537028/26ee0a809163f154846465ffdc575a19

This material was taken on the morning of Thursday 1st January, following an attack on the Shabora refugee camp of Rafah, close to the city centre. This civilian neighbourhood (one of the most densely populated places in the Gaza Strip) was hit during an Israeli air strike shortly before midnight on Wednesday. The missile struck a small park without warning, destroying large numbers of surrounding homes and shops.

Dr. Abdullah Shehada, director of the Abu Yusef Al-Najar Hospital in Rafah, confirmed that a 33 year-old woman and a 22 year-old man were killed and nearly 60 people were injured, 18 of them woman and 16 of them children. Several elderly people were also injured, a couple of them seriously.

Witnessing the attack from Hi Alijnina, hundreds of metres away, an F-16 fighter jet was heard in the sky followed by a massive explosion. The wall of our house facing the direction of the attack shook and it seemed as though the windows were about to blow in. The wail of multiple ambulances was heard long afterwards.


Links to You Tube videos

27th December - bombing of police station in Rafah
http://www.youtube.com/watch?v=EHD4UlcxwnM

28th December - bombing of medical store in Rafah
http://www.youtube.com/watch?v=K2tDQmz69Gc

28th December - multiple air strike on Rafah border
http://www.youtube.com/watch?v=U3wcKRLsrYo

28th December - audio interview with Ewa Jasiewicz from the Free Gaza Movement
http://www.youtube.com/watch?v=muLlFdcK3EA

29th December - audio interview with Jenny Linnell from the International Solidarity Movement
http://www.youtube.com/watch?v=9g74j4HMMSg

ISM Gaza Strip: Israel attacks Rafah as Palestinian death-toll approaches 300

"Φιλειρηνικοί" πύραυλοι Ισραηλίτικοι, πληρωμένοι από Αμερικάνους και Ευρωπαίους ρίχνονται στην προεκλογική εκστρατεία του Ολμετ, της Λιβνι του Μπάρακ και του Νετανιάχου. Το οικολογικό μήνυμα του Φασιστικού Ισραήλ, περισσεύει η κηροζίνη κάνουμε οικονομία στο χαρτί
Χάσανε πολλά λεφτά στη κομπίνα Madoff και δεν ξέρουνε τι να σπάσουν, κουκουλοφόροι και αυτοί αλλά με τα ΜΜΕ μαζί τους.

Μη μου πει κανείς για δεοντολογία, αυτή και άλλες φρικτότερες εικόνες προσπαθούν οι ισχυροι της γής να μας κρύψουν.
Μπους, Μέρκελ, Γκόρντον Μπράουν, Μπερλουσκόνι, Σολάνα, Σαρκοζί, Μπαρόζο και άλλοι είναι συνυπευθυνοι εγκληματίες.

Σχετικά:

1. Αν ήμουν Παλαιστίνιος του Στέλιου Κούλογλου.

2. Πλήρης διακοπή των τηλεπικοινωνιών με Γάζα.

3. Ρεπορτάζ απο τις χερσαίες επιχειρήσεις των τανξ μέσα στη Γάζα

4. Οι άνανδροι βομβαρδισμοί επι 7ημερο στην πιο πυκνοκατοικημένη φυλακη του Πλανήτη, τη Λωρίδα της Γάζας.

5. Η Γάζα ζεί στο Ιντερνετ.

6. Ο Ριτσαρντ Φολκ ομότιμος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Πρινστον, είναι ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Πριν από δύο εβδομάδες απελάθηκε από το Ισραήλ, εξηγεί πλήρως τα διαδραματιζόμενα στο

Η Γάζα ,θύμα της γεωπολιτικής απανθρωπιάς. Global Viewpoint/Ελευθεροτυπία 3-1-09.

UPDate1 : Sunday, 4 January, 2009, 11:11 PM For Immediate Release
4th January 2008, northern Gaza: International Human Rights Activists
working with Palestinian medical crews today reported that another
five Palestinian medics were killed today by Israeli forces.
International Solidarity Movement activists spent the night
accompanying ambulances in Gaza. They were, and will continue, working
with medical personnel during the Israeli occupation forces ground
invasion into northern Gaza.
“In addition to the doctor and medic that the Israeli military
murdered on the 31st of December, they have killed five more medics
today. One was shot in Jabaliya, one in Al Sheikh Ejleen. Three have
just been killed when a missile directly hit their ambulance in the
Tal Hawye neighborhood in Gaza City. The medics are constantly in
contact with the Red Cross for them to negotiate passage with the
Israelis. The Israelis constantly refuse.” Sharon Lock (Australia) –
International Solidarity Movement
The Israelis dropped a bomb in front of our ambulance to prevent us
accessing wounded people. However a donkey cart emerged carrying a
wounded family; a mother and father and three teenage brothers. One of
the teenagers was attempting to shield the other two with a blanket.
They were both horrifically injured, I could see the lungs of one of
them. As I assisted the medics to move him off the cart I found my
hand inside his body.” Alberto Arce (Spain) – International Solidarity
Movement
“I got a call 30 minutes ago, on a poor phone line, saying that Arafat
is dead, killed while working, by Israeli fire. He was one of the
emergency medics I met two nights ago, compassionate, emotionally
strong, and with an unabashedly wacky sense of humour. I’m more
saddened by his death than I can express.” Eva Bartlett (Canada) –
International Solidarity Movement
“Israel is claiming that there is no humanitarian crisis because they
do not consider us as humans. ” – Natalie Abu Shakra (Lebanon) –
International Solidarity Movement
"Israel has continued to violate international conventions by
attacking medical personnel. They are massacring the people of Gaza.
With the swelling number of civilian casualties, Israel must ensure
that medical assistance is available. Instead, they are intentionally
targeting the medical teams that are meant to be protected by the
Geneva Conventions. Israel's disregard for international law must be
confronted by the international community." – Vittorio Arrigoni
(Italy) – International Solidarity Movement
“The ground invasion of last night has lead to Beit Lahiya and Beit
Hanoun being shut down. We managed to get into Beit Hanoun to collect
bodies of some of the dead. We are now headed to Jabaliya to continue
our work with ambulance accompaniment. There is nowhere for the Gazan
people to escape to, civilians cannot leave for safety because of the
siege. These prolonged attacks on Gaza are horrific and last night’s
ground invasion by the Israeli occupation forces has led to a swelling
amount of civilian casualties. ” Ewa Jasiewicz – Free Gaza Movement

UPDATE2:

Date: Monday, 5 January, 2009, 3:56 PM For Immediate Release
2pm, Al-Awda hospital, Jabaliya, Gaza: The al-Awda hospital in
northern Gaza has been damaged by two Israeli shells.
Spanish Human Rights Activist Alberto Arce said;
“Two consecutive shells just landed in the busy car park 15 meters
from the entrance to the emergency room of the Al Awda hospital. The
entrance of the emrgency rooml was damaged. At the time of the
shelling Ambulances were bringing in the wounded that keep pouring in.
Medical teams and facilities are being targeted. Nowhere is safe"
Alberto Arce (Spain) – International Solidarity Movement
This attack on the hospital come the day after five medics were killed
by the Israeli military as they attempted to rescue injured people.
Seven Palestinian medical personnel have now been killed by Israeli
attacks.
“Israel has continued to violate international conventions by
attacking medical personnel. They are massacring the people of Gaza.
With the swelling number of civilian casualties, Israel must ensure
that medical assistance is available. Instead, they are intentionally
targeting the medical teams that are meant to be protected by the
Geneva Conventions. Israel’s disregard for international law must be
confronted by the international community.” – Vittorio Arrigoni
(Italy) – International Solidarity Movement
International Solidarity Movement activists are accompanying
ambulances in Gaza. They were, and will continue, working with medical
personnel during the Israeli occupation forces ground invasion into
northern Gaza.

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 1942, "Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ"

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 1942 «Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ»

Η γερμανική κατοχή είχε επιβληθεί σε όλη τη χώρα εδώ και μερικούς μήνες, οι αρχές κατοχής και με τη βοήθεια των ντόπιων συνεργατών τους είχαν επιτάξει όλα τα αποθέματα τροφίμων ( για να τροφοδοτήσουν το ανατολικό κυρίως πολεμικό μέτωπο ). Τη δύσκολη κατάσταση την έκανε χειρότερη η βαρυχειμωνιά, χιόνι στο Κερατσίνι έβλεπα πρώτη φορά, ήμουν τότε 9 χρόνων από τότε πέρασαν δεκάδες χρόνια αλλά κάθε τέτοιες μέρες η πρωτοχρονιά του 42 ξανάρχεται στο νου μου.
Στο σπίτι για φαγητό υπήρχε μόνο λίγο καλαμποκάλευρο και λίγο χαρουπόμελο για όλη την εξαμελή οικογένεια, η μητέρα πιστή στο παραδοσιακό εορταστικό της ημέρας επέμενε με τα λίγα αυτά υλικά αντί να κάνει τη συνηθισμένη μπομπότα να κάνει μια έστω υποτυπώδη βασιλόπιτα.
Την ετοίμασε σε ένα ταψί, έβαλε και το απαραίτητο φλουρί και έπεισε τον πατέρα μου να την πάει στο φούρνο της γειτονιάς καμμιά 200αριά μέτρα απόσταση για ψήσιμο. Η μπομπότα σε αυτή τη φάση προετοιμασίας είναι αραιή, νερουλή.
Ξεκίνησε ο πατέρας μου με το ταψί προχώρησε λίγα μέτρα αλλά η χιονοθύελλα λυσσομανούσε και έπαιρνε ο αέρας τη νερουλή μπομπότα και του πιτσίλισε το παλτό, οργισμένος ο πατέρας μου γυρίζει πίσω βλαστημώντας και κατεβάζοντας καντήλια, έπεισε τη μάνα μου να παραιτηθεί από την ιδέα επιχείρηση-ψήσιμο της βασιλόπιτας.
---Καλά λέει η καημένη , θα την ψήσουμε σιγά σιγά στο μαγκάλι, έλα όμως που με αυτή τη τρεμουλιαστή φωτιά αργούσε το ψήσιμο και όλη η οικογένεια πεινασμένη γύρω από το μαγκάλι περίμενε με αγωνία να ετοιμαστεί η βασιλόπιτα.
Εγώ ο πιό μικρός της οικογένειας πλησιάζω με ένα κουτάλι και παίρνω λίγο από την άψητη ακόμα πίτα για να κόψω την πείνα μου, κάναν το ίδιο και τα μεγαλύτερα αδέλφια μου και τότε επεμβαίνει οργισμένη η μητέρα λέγοντας «εφόσον δεν έχετε υπομονή να ψηθεί σωστά η πίτα ,αφού κάνετε σαν λυσσασμένα, θα την ανακατέψω για να ψηθεί γρήγορα αλλά δεν θα γίνει πίτα θα γίνει χαλβάς πολίτικος .
Ετσι η βασιλόπιτα έγινε χαλβάς και τη φάγαμε με το κουτάλι, εγώ πάλε έμεινα και με την απορία σε ποιόν έπεσε το φλουρί.
Έπεσαν σαν κλαράκια στις επιλογές των ισχυρών χιλιάδες πατριώτες μας από την πείνα και τις κακουχίες εκείνου του χειμώνα. Τέλος εκείνη τη πρωτοχρονιά δεν ακούστηκε ούτε ψιθυριστά «Χρόνια πολλά και καλή χρονιά»

08-12-2008
Στέλιος Βάρναλης
Μηχανουργός, συνταξιούχος ΙΚΑ.