Το δάκρυ μου σταλαγματιά χάνεται στη ματιά σου

26.06.08

ΕΡΩΤΗΣΗ Προς την Υπουργό Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας

Θέμα: Σοβαρά προβλήματα για τους ασφαλισμένους στο ΙΚΑ Ηλιούπολης.

Οι επιπτώσεις από τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που πλήττουν συνολικά τα λαϊκά δικαιώματα, εκφράζονται όλο και πιο έντονα στο ζήτημα της Υγείας των εργαζόμενων και των οικογενειών τους.

Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το υποκατάστημα του ΙΚΑ στην Ηλιούπολη, στη λειτουργία του οποίου εμφανίζονται σοβαρά προβλήματα, ελλείψεις και καθυστερήσεις που βιώνουν καθημερινά οι ασφαλισμένοι.
Ενώ ο πληθυσμός της Ηλιούπολης έχει αυξηθεί κατά 20% τη δεκαετία, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, το μόνιμο εργατικό δυναμικό του ΙΚΑ Ηλιούπολης παρουσιάζει σοβαρά κενά, κυρίως σε γιατρούς, ενώ οι ανάγκες καλύπτονται με συμβασιούχους (ανασφάλιστους) ή και με εργαζόμενους με καθεστώς εργολαβίας (συμβάσεις έργου). Η κτιριακή υποδομή και ο εργαστηριακός εξοπλισμός είναι ανεπαρκείς.

Οι ελλείψεις σε κτιριακή υποδομή, ανθρώπινο δυναμικό, οικογενειακούς γιατρούς και σε γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων έχουν σαν αποτέλεσμα την τεράστια καθυστέρηση των "ραντεβού" για εξέταση, παραπομπές ασφαλισμένων σε άλλα υποκαταστήματα, καθυστερήσεις και προχειρότητα στην εξέταση κ.α. Τα προβλήματα αυτά σπρώχνουν τους ασφαλισμένους σε ιδιώτες γιατρούς και ιδιωτικά ιατρικά κέντρα σαν έτοιμη πελατεία στην ιδιωτική πρωτοβουλία.
Παρά τις κινητοποιήσεις φορέων και σωματείων που ζητούν να παρθούν μέτρα για την οριστική αντιμετώπιση της κατάστασης και την άμεση επίλυση των προβλημάτων, τα προβλήματα συνεχίζουν να υφίστανται και να ταλαιπωρούν τους ασφαλισμένους.

ΕΡΩΤΑΤΑΙ η κ. Υπουργός σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί ώστε να καλυφθούν τώρα οι ανάγκες σε κτιριακή υποδομή και εξοπλισμό καθώς και οι ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό με μόνιμο και σταθερό προσωπικό και γιατρούς των απαιτούμενων ειδικοτήτων.
Οι βουλευτές ΚΚΕ

Σπύρος Χαλβατζής

Γιώργος Μαυρίκος

Κώστας Καζάκος

Λιάνα Κανέλλη

Λίλα Καφαντάρη

Εύα Μελά

Γιάννης Πρωτούλης

Η δίψα μου 'γινε φωτιά στερεύει στα φιλιά σου

12/08/2008
Απομάκρυνση της τσιμεντοβιομηχανίας ΤΙΤΑΝ από τον Αρχαιολογικό Χώρο της Ελευσίνας

Ερώτηση Θ.Λεβέντη προς τους Υπουργούς ΠΕΧΩΔΕ, Ανάπτυξης, Πολιτισμού

Το εργοστάσιο παραγωγής λευκού τσιμέντου της εταιρείας ΤΙΤΑΝ λειτουργεί δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας και σε επαφή με τις κατοικίες από το 1902. Δηλαδή, η σύγχρονη και η αρχαία Ελευσίνα συνυπάρχουν με ένα μεγάλο εργοστάσιο, το οποίο καταλαμβάνει τεράστια έκταση, και προπαντός την πρόσβαση προς τη θάλασσα. Ταυτόχρονα, υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής των κατοίκων αλλά και την αξία του ιδιαίτερα σπουδαίου αρχαιολογικού χώρου της Ελευσίνας.
Με το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο της Ελευσίνας που εξέδωσε το ΥΠΕΧΩΔΕ το 2005 (ΦΕΚ 627/Δ/13-6-2005), η περιοχή παύει πλέον να είναι βιομηχανική και χαρακτηρίζεται ως πολεοδομικό κέντρο. Να σημειωθεί ακόμα ότι το εργοστάσιο είναι παλιό με αποτέλεσμα οι συχνές βλάβες στα φίλτρα να οδηγούν σε εκπομπή τσιμεντόσκονης και σοβαρή επιβάρυνση του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων.
Επειδή η εταιρεία ΤΙΤΑΝ ενδιαφέρεται για τη μεταφορά της παραγωγικής δραστηριότητας εκτός Ελευσίνας.
Επειδή ο Δήμαρχος Ελευσίνας με επιστολή από τις 14/12/2006 ζητεί την απομάκρυνση του εργοστασίου.
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί
Τι μέτρα προτίθενται άμεσα να πάρουν ώστε να απομακρυνθεί επιτέλους η τσιμεντοβιομηχανία από την πόλη της Ελευσίνας, προς όφελος της υγείας των κατοίκων, του περιβάλλοντος και της πολιτισμικής ανάδειξης της περιοχής;
Ο ερωτών Βουλευτής
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ

ΣΥΡΙΖΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΣΧΕΤΙΚΌ
1. Αποκρύπτουν στοιχεία Κυβέρνηση -ΕΛΠΕ σχετικά με την επέκταση στην Ελευσίνα.

Τινος είναι βρε γυναίκα, τα κουκιά;;;

ΚΥΝΙΣΜΟΣ, ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ, ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ.

Από την λαλίστατη υπουργό Εξωτερικών τα εκβιαστικά διλήμματα στη συνέντευξή της στην Ελευθεροτυπία στις 31-08-2008.
· Οταν λέτε να κάνει «άλλου είδους» επιλογές, τι εννοείτε;

- Εννοώ ότι αν ένας βουλευτής της Ν.Δ. καταψηφίσει ένα νομοσχέδιο, για παράδειγμα, από εκεί και πέρα, κατά τη γνώμη μου, στη δημοκρατία, επαναλαμβάνω, δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Ο Κώστας Καραμανλής και η κυβέρνηση δεν θα γίνουν όμηρος κανενός. Θα πάμε σε εκλογές.

* Ενας βουλευτής, δηλαδή, δεν έχει το δικαίωμα της γνώμης του;

- Ήμουν από τους πρώτους που υποστήριξαν ότι κανείς δεν μπορεί να στερήσει από τον οποιοδήποτε βουλευτή το δικαίωμα του λόγου, το δικαίωμα της πολιτικής κριτικής, το δικαίωμα της διαφορετικής άποψης. Από εκεί και πέρα όμως ανήκουμε όλοι σε μία παράταξη. Ολοι έχουμε δεσμευτεί προς μία κατεύθυνση. Οι μεταρρυθμίσεις, οι οποίες σήμερα γίνονται, υπάρχουν στο πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας. Τις έχουμε υποστηρίξει στο δημόσιο πολιτικό μας λόγο πριν τις εκλογές. Τυχόν καταψήφιση σε μία τέτοια μεταρρύθμιση βεβαίως σημαίνει πτώση της κυβέρνησης.

Αυτά τα «ναι μεν αλλά» εκβιαστικά διλήμματα που απομακρύνουν τους πολιτικούς από την κοινωνία και τους δημοκρατικούς θεσμούς. Γιατί όταν ο κυρίαρχος λαός σε στέλνει αυτοδύναμο να κυβερνήσεις το κάνει με εντολή τετραετίας και όχι στην πρώτη ασφαλιστική και φοροεισπρακτική δυσκολία λές είναι ζόρι η διακυβέρνηση αδυνατώ να μην σκεφτώ τις συνέπειες (πολιτικό κόστος) των πολιτικών μου πράξεων και απειλώ με νέες εκλογές. Οταν πάλι η λαϊκή εντολή επιβάλει μη αυτοδυναμία και σαφή εντολή για κυβερνητικές συνεργασίες όσο και αν δεν τους αρέσει οι δημοκρατικοί θεσμοί και το συμφέρον του ελληνικού λαού επιβάλλει να συμμορφώνονται σε Κυβερνήσεις συνεργασίας κατά το Σύνταγμα.
Η κα Μπακογιάννη εκβιάζει την πρόθεση ψήφου ή μη ψήφου των βουλευτών τους. Τρομοκρατεί τους συναδέλφους της για να δέσει τον ανέλεγκτο «γάιδαρο» της στην εξουσία. Η Πατριανάκου και ο Αγοραστός θα διερευνηθούν οι πράξεις τους στη διαδικασία ψήφου για κουτσή αναθεώρηση 3 άρθρων του Συντάγματος, ακριβοπληρωμένοι πάντα οι yes man! Μόνο που η αναφορά αφορά εκπροσώπους του ελληνικού λαού και αυτό μας καθιστά ομήρους της δικής μας επιλογής δια τις ψήφου. Είναι γνωστές παλαιότερες ρήσεις κομματικού ολοκληρωτισμού όπως του Ευάγγελου Αβέρωφ που με βουκολική παιδεία παράθετε: «Έξω από το μαντρί σε τρώει ο λύκος».!

Τέτοιου είδους εσωστρέφεια που αυτοκαταστρέφει τις όποιες επιτυχίες αποδεικνύει πόσο λίγο οι πολιτικοί μας έχουν λαϊκά ερείσματα, στους ψηφοφόρους τους. Αλλωστε οι εποχές των μόνιμων συμφεροντολογικών δεσμών (προπό, βενζινάδικα, φορτηγά, διορισμοί) έχουν παρέλθει προ πολλού, έχουν μείνει κάτι χάνδρες με καθρεφτάκια , κάτι stage των 500 ευρώ με μπλοκάκι και κάτι θαλασσοδάνεια του ΕΟΜΜΕΧ για αυστηρά ημέτερες ανύπαρκτες εταιρείες.
Οι υπηρέτες του δημοσίου συμφέροντος ένα χρόνο μετά την εκλογή τους εμφανίζονται μόνο σαν όργανα διαιώνισης αντιδημοκρατικών καταπιεστικών θεσμών. Την ίδια περίοδο που εξαιρούνται από την ενσωμάτωση στον κρατικό προϋπολογισμό οι ειδικοί λογαριασμοί των Υπουργείων Εξωτερικών και ΥΠΕΧΩΔΕ, την ίδια περίοδο που ο μηχανισμός ενημέρωσης των πρεσβειών πέρα από την επιτυχία Παναμά ουδεμία άλλη επιτυχή παρέμβαση έχει να επιδείξει παρόλη την ειδήμονα διαμάχη της με την Γραμματεία Τύπου επί των Εξωτερικών. Τα σκοπιανά τουρκικά συμφέροντα παίζουν μόνα τους απειλώντας τη μικρή περιοχή συμφερόντων μας.
Έλεγε ο Νικολό Μακιαβέλι στις οδηγίες προς αιρετούς: «Θα πρέπει να προκαλείς τον φόβο, με τρόπο που αποκλείει το μίσος. Αυτό θα το καταφέρεις αν δεν απειλείς τα συμφέροντα και αν έχεις πάντα μια δικαιολογία για την τιμωρία.»
Οι Πυθαγόρειοι αναρωτιόντουσαν «Τι κακό έκανα; Τι καλό έκανα; Τι καθήκον είχα να κάνω και δεν το έκανα σήμερα;;»
Για να θυμίσω προσυπογράφοντας το Πλατωνικό «Ο βίος που δεν υποβάλλεται σε έλεγχο, δεν έχει για τους ανθρώπους καμιά αξία.» (Απολ.Σωκρ.38Α)
Άρα θεμιτές και καλοδεχούμενες οι εποικοδομητικές διαφωνίες οπουδήποτε και αν προέρχονται στον πολιτικό στίβο. Η γόνιμη κριτική προάγει ήθη και λύσεις σύνθετων κοινωνικών προβλημάτων. Αρκετή σιγή ιχθύων έχει επιβληθεί στα γνωστά «ενημερωτικά» τηλεμάγαζα.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ
2-09-2008.

Η πρώτη φωτό είναι ευγενικό δάνειο από τον Ελικα.

Πουρκουά το φονιά δεν τον λένε Παλαιοκώστα;;....

ΦΟΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ, ΠΟΥΡΚΟΥΑ;;;

Παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στις τραγωδίες και τις κωμωδίες που ανεβαίνουν επί σκηνής ότι οι αναφορές, μοντερνικές και μεταμοντερνικές, στα παρακμιακά χαρακτηριστικά της εποχής, συνήθως ανάγονται στα σκυλάδικα, την επικοινωνιακή ελαφρότητα, την κακογουστιά, τη λαϊκή ψυχανάλυση κι άλλα παθογενή της καθημερινότητας, αλλά σπανίως στον Λευκό Οίκο, ας πούμε, ή τις Τράπεζες ή τις Εταιρείες (έστω όταν δεν είναι... χορηγοί αυτών των παραστάσεων) και τα λοιπά άδυτα της Λαίδης Μάκβεθ... Θα μου πείτε ότι τέτοιες παρομοιώσεις και οι συνακόλουθοι συνειρμοί θα μπορούσαν να θεωρηθούν στρατευμένη τέχνη, μπανάλ ακαδημαϊσμοί, σοσιαλιστικός ρεαλισμός κι άλλα ξεπερασμένα τέτοια κουραστικάΣωστόν! Οι ακατάληπτες συσχετίσεις και οι άνευ αιτίας, λόγου και σκοπού εξυπνακισμοί είναι πιο ορθολογικές προσεγγίσεις, πιο σύγχρονες θεάσεις, πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις για τα ανθρώπινα και πιο χρήσιμη σπατάλη ψυχής...
Η παράσταση των νεκρών.Δεν φθάνει που σκοτώθηκαν οι δέκα Γάλλοι στρατιωτικοί στο Αφγανιστάν - στου διάολου τη Μάνα, αν δεχθούμε ότι οι Ταλιμπάν είναι η σπορά των δαιμόνων.

Δεν φθάνει που σκοτώθηκαν σαν τα σκυλιά στο αμπέλι, καθ' ότι τους πήραν οι Αμερικανοί για κουνάβια και τους δολοφόνησαν - όχι, δεν έφθασαν όλα αυτά, αλλά πακετάρισαν τους σκοτωμένους, τους σκέπασαν με ωραίες τρικολόρε και τους παρέταξαν σε σχηματισμό σφήνας μπροστά απ' την πρόσοψη του Μεγάρου των Απομάχων στο Παρίσι για ένα τελευταίο σόου.Αποδίδοντας βεβαίως «τιμές»-χαιρετούρες οι αξιωματικοί, δακρυσμένος ο Πρόεδρος και η Κάρλα, αριστερά η μπάντα της αεροπορίας ταρατατζούμ τη Μασσαλιώτιδα, δεξιά η μπάντα της Λεγεώνας ταρατατζούμ πάλι τη Μασσαλιώτιδα, στο πιο αργό και πένθιμο αυτή, μπαμπαμπούμ οι συνήθεις βολές στον αέρα, ένας επίσκοπος, τέσσερις παπάδες κι οχτώ παπαδάκια να ψέλνουν τιρερέμ λατινιστί, αγήματα όλων των Σωμάτων με τον ουρανό της πόλης να συμμετέχει στο πένθος.

Μια παράσταση για τις μάζες, για την τηλεόραση, χυδαία και άτιμη. Που σκυλεύει τους σκοτωμένους στρατιωτικούς προσφέροντας «τιμές» όχι στους πεσόντες, αλλά στον ναρκισσισμό στην ιδιοτέλεια στην ακόρεστη βουλιμία για λεφτά εκείνων που τους έστειλαν στην άκρη του κόσμου να σκοτωθούν υπέρ Δημοκρατίας (εδώ οι νεκροί γελούν), υπέρ Ελευθερίας (εδώ οι νεκροί τρίζουν τα δόντια τους), υπέρ Ηρωίνης (εδώ οι νεκροί βρίσκουν κάποια λογική εξήγηση για την τύχη τους) και γεωπολιτικών συμφερόντων, έτσι όπως τα εννοούν αυτοί που έσφαξαν τους παππούδες των νεκρών στο Βερντέν, τους πατεράδες τους στο Αουσβιτς, οι ίδιοι που θα σφάξουν και τα παιδιά των νεκρών στο επόμενο θέατρο επιχειρήσεων που θα αποφασίσει ο Μπους, ο Σαρκοζί ή η κάθε άλλη σοβαροφανής πολεμοκάπηλη ύαινα.

Τα τύμπανα της μπάντας είναι τα τύμπανα του πολέμου, του κάθε άδικου πολέμου, κι άδικος είναι κάθε πόλεμος που δεν είναι αμυντικός. Η Δύση δεν αμύνεται κατά της «τρομοκρατίας» στο Αφγανιστάν, τουλάχιστον όχι όσον οι πετρελαιάδες των ΗΠΑ αλληλοσυνευρίσκονται με τους πετρελαιάδες των Αράβων - είτε της Οικογένειας Μπιν Λάντεν, είτε της Οικογένειας Μοσάντ. Αυτά τα τύμπανα ξυπνάνε τα φαντάσματα των νεκρών. Όλων των πολέμων, δίκαιων και άδικων. Διότι ο πόλεμος δεν κάνει διακρίσεις - όλοι οι πόλεμοι από κτίσεως κόσμου πρώτα τους αμάχους αφανίζουν. Και οι «αμερικανιές» για παράπλευρες απώλειες ή οι κορκοδείλιοι λυγμοί για τα «αθώα θύματα» είναι το ίδιο υποκριτικά με όλα αυτά τα μιλιταριστικά καραγκιοζιλίκια για τους πεσόντες - στην πραγματικότητα, θυσιασμένους.

Ποια «οδύνη της Γαλλίας»; Οταν τελειώσει η τελετή και παραχώσουν τα φέρετρα, η Γαλλία θα έχει ένα ακόμα προηγούμενο στη σημειολογία του πολέμου. Καθ' ότι αυτό είναι η τελετή: καθ-ιερώνει το ζητούμενο: τη νομιμοποίηση της σφαγής.

Καμία Γαλλία δεν έστειλε τα παιδιά της να πάνε να σκοτωθούν στα παπαρουνοχώραφα του Πακιστανοαφγανιστάν για τα πετροδολάρια των Εταιρειών.

Η άρχουσα τάξη της χώρας τούς έστειλε. Η πλουτοκρατία της και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι, ο κάθε Σαρκοζί μετά Κάρλας ή άνευ, η κάθε Σεγκολέν, ο κάθε Μπλαιρ ή οποιοδήποτε άλλο εκλεγμένο τηβεννοφόρο παλιόσκυλο.

Για την τιμή του πετρελαίου κι όχι την τιμή της πατρίδας σκοτώθηκαν οι δέκα Γάλλοι (και χιλιάδες άλλοι) φουκαράδες· και στην τιμή των επιτοκίων αποδίδουν τιμές οι μπάντεςκι όχι στους μισθοφόρους ή παιδιά του λαού ή εκπαιδευμένους δολοφόνους ή λεγεωνάριους ή αλεξιπτωτιστές ή ό,τι άλλο σκοτώθηκε εκεί, στου διάολου τη Μάνα...

Δολοφόνοι κι Εγκληματίες Πολέμου είναι όσοι επιτίθενται οπουδήποτε και για οποιονδήποτε λόγο - κι όλοι οι ηγέτες της Δύσης ενέχονται σε επιθέσεις. Αμεσες είτε έμμεσες μέσω των ανδρεικέλων τους. Όλο και πιο πολλές, όλο και πιο συχνές...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 23.VIII.2008 stathis@enet.gr
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/08/2008